Hoe leven Iraniërs onder de bommen? De Krim in een wurggreep en het Tapijt van Bayeux

Vind je favoriete podcast op Vertemax? De vleinigde staten hebben voor de 2e nacht op een rij lucht aanvallen uitvoert op Iran. Wat ik altijd blijf missen is dat er een normland met een enorme bevolking achterziet. Maar hij heeft niet zometen. Het is niet veranderd, het is als verslechterd voor de mensen. En hoe gaat het met de Iraniers nu de oorlog weer opleid? Het is kramer. De plek van mensen willen het gaan. De krim was eigenlijk al meer opgegeven door de internationale gemeenschap. Je ziet een gas station stikplakt, en het is ook een schijljevig. We zien nu ook dat er grote strompannens gebeuren op het grijlant. Het is een jukkrijl. Is ook Rijnen het grijlant de krim aan het vergen. Het tapet van Bayou. In Frankrijk gaan ze dat museum waar het hangt, daar gaan ze rennoveren. En daarom gaan ze eetjes uitlenen aan het tweenigd koningrijd. Dat is goed bij je, het is een monument. We zijn heel kritiek op geweest in Frankrijk, omdat ze zijn. Je kan niet geen schade hebben. Ja, kan je zon duizend jaar outportuurwerk wel veilig verhuizen. De verhalen van de dag hebben ik al vast handig voor jou verpakt. Je moet alleen nog luisteren. Ik ben Katrin Bonn, fijn dat je het kwartier weer in je oorhe hebt. Er fox noes alert, dit is gewoon in St. Com, hij heeft nu gewoon de U.S. strijken in Iran begonnen. Dit is als president Trump, het zee is over. Ik denk het over. Ik ga niet met hem, maar dit is op dit goon. Er zijn zekker mensen. Voorgemaand leker even rusten zijn, maar de laatste twee dagen vallen er opnieuw vol op bommen op Iran. Ja. Hoe zijn we hier weer beland? Een maand geleden teken de Iran en de VS en intensiver klaring, die uiteindelijk tot een vredes akkoord zou moeten leiden. Maar onder tussen loopt het weer miss. Het begon deze week met aanvallen van Iran, opschepen in de belangrijke seestraad van Hormous. En de Amerikanen antwoorden met raketten. En dus lijkt vrede weer ver weg. Bij de aanvallen van de VS op Iran, voorbij het twee dagen zijn al 14 doodige vallen en 8-7 te gewonden. En zo betaald vooral de Iranse bevolking opnieuw de prijs. Woeter daar vandaag echt aan toegaat komen we moeilijk te weten, want buitenlandse journalisten kunnen Iran nauwelijks in. En daarom vragen ik het aan de Iran-Belgisse Wali Cedicki. De familie van mij wonen in teegran, maar er zijn ook andere kennis en vrienden die andere steden van Iran wonen. En hij heeft nu opnieuw contact met zijn kennis daar. In de vergisteren was ik aan het semissen met iemand via telegram. Er ligt hier heel veel kwadent bij de mensen daar. En dit is van iets fascici. Ze zijn zinzaar derde in België, maar ze hoort nog veel mensen in Iran. Tante z'n ongoles, niven, nichten, zijn allemaal nog daar. Ook heel veel vrienden die wij daar nog hebben. Die we nu al beter kunnen contacteren, ook zijn dat er geen enthousiotaan meer is. Ik denk dat de mensen nu op een punten komen zijn. Ze hebben de oorlog van 12 dagen gehad voorig jaar. Nu deze keer dit, dus het is op een punten komen. Als iedereen er precies wat luchtig over spreekt er wel dat het niet echt iets luchtig is, maar gewoon omdat het nu heel het heet ook nieuw aan het ervaren zijn. Hoe erg dat zij ook tegen hun regime zijn? Als hun grond wordt geraakt, dan heerst er een journal gevoel. En dat kunnen ze er niet tegen. En dat zie je ook niet bij de Iraners. Dat heb je ook gezien, maar dat je geleden dat ze met miljoenen zijn op straat gekoomen met onder de 1000en. En ja, dat is het heel veel kwartijt dat Amerika hun wereld binnenvalt. De sfeer is heel raar. Ik denk ook dit moment, het is heel dubbel. Het is heel dank spannig en afwachting langs de ene kant niemand wil oorlogen zijn lang, maar langs de andere kant zijn de Iraners zelf ook niet veilig met hun eigen regering. Dus dat is een heel dubbel spel moment heel. Dit heeft ook letterlijk impact op een dagelijks leven in vlaas is keihog. En die vlaas is kond de regering van de mensen. Kond door de sangstis die worden dan die mensen gelicht. De mide klas is letterlijk kapotgegaan. De mide klas die eigenlijk de veranderingen kan brengen. Leven daar is nu op een punt gekomen, dat het econom is niet meer eindkelswaares voor mensen van een iets moeilijkere familie situatie of een laagere klas. Maar het is op een punt te komen dat de volledige maatschappen aan het voelen eens. Het is op een punt te komen dat het heel moeilijk is voor jongeren om nog een toekomst te kunnen zien met deze situatie en de regering. En het vandaag wordt in Iran ook de leider Ali Game Nij begraven die omgekomen is bij de Amerikaanse aanvallen eerder dit jaar. Zijn kist is de voorbije dagen door Iran getrokken en duizende mensen zijn komen afscheid nemen. Maar achter die massaal rauw schuld ook een ander verhaal. Ik denk dat we heel veel gezegd moeten zijn met beelden van die groeten minigden en Iran kan aanwezigheid bij zo'n staatsjermonie ook vaak alleen onder politieke druk zijn dat ze daar aanwezig moeten zijn. Ik zeg niet dat hij voor iedereen zo is. Dat is ook een manier van de overheid om door die staatsbilden te verspreiden om zo'n z'n loyaliteit voor het regime te tonen. Maar dat is zeker niet het volledige verhaal. In Iran zijn er heel veel mensen die niet aan het rauw zijn voor de overleden van Game Nij, voor veel mensen stond die persoon symbol als een dictator als angst en onderdrukking en met zijn overleden zijn ze eigenlijk bleek. Verandering moet van binnen een uitgeruien niet door de boomen van dat hij een gebied regime zich maar ja, heel veel mensen zitten met geluidheid en een afvraansland. Over een week of drie heb ik vakantie en dus heb ik overal reisgits rond slingren nu over Noorwegen. Naast het bed van onze technicus-bannen ligt de groene mischillaf aan Griekenland. Ik ben op dat vlak meer een boekemand. En redacteur Lies haalt haar reisgits uit liefst online. Dat is gewoon een PDF-proursure die ik dan kan downloaden afprinten en daar dan een hoogte punten van de bestemming in. Maar stel dat er een gits zou bestaan van de krim, dat de bekende gierijland in de zwarte zee. Wat zou er dan instaan? O, ik denk dat de krim dan zeker zou genoemd worden als een plek waar het ja toch voor toeristen normaal gesproken van het vertoegen is. Het is gekend om zijn badplaatsen, het is ook gekend om zijn reikengeschieden is. En het is natuurlijk een plek waar ja verschillende historische klems worden opgemaakt. De krim behoorden tot het Russische tsarenrijk van ergens en 18de eeuw. Maar is dan in de Soviet-periode geschoenken van de Russische Soviet-republik aan de Ukraïns-Soviet-republik. En sindsdien is het dus een onderdeel van Ukraïne. Maar dan is er natuurlijk in 2014 die van muizen annexatie de Russland geweest, waarmee zij eigenlijk wilde de bootschap de wereld insturen, de krim is terug van ons. De reisleider van dienstierenstrouw is Ria Lamen. En ik tosser Russische en internationale politiek aan de KU-leven. En dat ik meer wil weten over de krim heeft te maken met het nieuws uit die regio. Ukraïne heeft 12 Russische tankers bestoakt, vlak bij de krim. De voorbije dagen was dat trouwens ook al gebeurd. En ook op andere manieren zet Ukraïne die krim steeds meer onder terug. Brugge en havensbombarteren en de bevordrading platleggen. De krim werd zo toch niet altijd op heel direct te wezen, maar eerder implicit aan Ukraïne een beetje de bootschap gegeven. Waarom zouden jullie daar nog voor willen gaan? Waarom zouden jullie dat willen terugherverhoofren voor de Russ? Is het duidelijk dit? Gaan ze niet meer los laten? En nu krijg je een hele nieuwe dynamiek met dat toch wel in de tank nemen van de krim door de Ukraïners. Ik denk dat mijn vooral ook nu van de zomerperiode wil profiteren om een heel duidelijk punt met betrekking tot de krim te maken. Het is een eerste, wij zijn in staat om deze aanvallen succes vol uitvoeren om die druk op Russland enorm op te drijven. En om ook die man hier eigenlijk ook de oorlog tot bij de Russen zelf meer te gaan brengen, dat zie ik echt een beetje als het thema van 2026 dat een aan Ukraïns gezet. Zeg het, we brengen die oorlog nu voelbaar tot bij jullie. Russel ook, tot bij jullie. Russel burgert die dachten een zorgeloze vakantie op de krim te gaan spenderen bijvoorbeeld. Want voor de Russen op de krim is dit erg voelbaar toch he? Ja, het meest prangend zijn de brandstof te korte. We zien ook op zat de liedbeelde dat er grote strompannens gebeuren. Dus ja, een hele grote impact op het dag, dagelijks, leven daarop de krim. En wordt de Russische president boet in daar zenuwachtig van? Dat gaat in natuurlijk niet meteen met zoveel woorden toegeven, maar heeft wel al erkend dat er een grote impact is van de Ukraïns aanvallen op de krim. Ik ga in er mij ook toen eigenlijk nog in de eerderen fase van de oorlog die van onze krim brug je, die poet je in liedbeouwen om de krim te connecteren met de Russische vaste land. Toen die voor het eerst door de Ukraïns gezet werd aangevallen was dat al mental een zware klap voor het krimlin. En ja, nu gaat het zo. zoveel verder is het denkbaar dat de Ukrainers die crime echt heroveren? Ik weet ook niet of dat er uiteindelijke bedoeling is, maar het is alles sinds zeker door wat Ukraine zezijden nu onderneemt. Stel dat er toch op een gegeven moment onderhandelingen zouden komen. Dat men op dat vlak ook een sterkere uitgangsposition aan die onderhandelingstaven heeft. Dus dat is volgens mij zeker een van de doelstellingen. Maar of de uiteindelijke doelstelling zal zijn om de crime te heroveren? Dat durf ik niet echt zo met zekerheid zeggen. En dan bou ik nog aarea vragen of we ooit echt met die reisgits naar de crime zullen kunnen. Maar ik voel het antwoordal aankomen. Ben ik niet zeker van voor de Russen zal het toch iets zijn, wat ze niet echt graag terug uithanden zullen geven. Dat is nog niet meteen voor nu zou ik zeggen. En ik eindig met een trip in mijn teletijdmachine, naar een groot moment in onze Europese geschiedenis. Het is 14 Oktober van het jaar 1666. En ik ben in het Engelse Hastingsbeinslagveld. Een regen van pijlen, een muur van schilden en twee mannen die vechten om de tron. De Engelse koning Harold staat hier ook in oog met de normandische hertog Willem de Veroofraar. Het is een kwestie van tijd voor koning Harold doorlicht op het slagveld. En dat is meteen het einde van een tijdperk. Want het anal-saxische Engeland krijgt met Willem de Veroofraar voor het eerst een normandische koning. En waarom geef ik die les geschiedenis, omdat deze veldslag duizend jaar geleden verhebucht werd in een portuurwerk. Bekent als het tapijt van Bayu. Het is een doek van een halve meter hoog en bijna 70 meter lang. En dat doek gaat nu op reis. Vol 1e jaar vuil van de politie Sjek, bij een metro op Papu Britannique, de Contanple Surson-Soul, Leverukjaakons-Prop-Rogine. Ergens deze week wordt het snagz onder politiebeveiliging vervoerd van het Franse Bayu naar het British Museum in Londen. Maar hoe verhuid je zon vragielstukje geschiedenis? Ik zelf denk moest het tapijt van onze collectie zijn, dat ik het toch niet zou breken lenen. Dat is Ria Korenman. En ik ben conservator in de Koninklijke Museum voor Kunsttingen in Brussel. Van vooral kantwerk, vlaktexstil en collectiebeheerder voor de wand tapijten. Je moet eigenlijk eerst zwaakke punten opzoeken vooral eten dat je het kan losmaken. Van zijn opstelling, want ze moeten natuurlijk uit die vitrine halen. Het is 70 meter van linnen, dat dan elkaar vast zit. Ik weet dat het in negenafzonderlijke stukken linnen is, maar over die delen waar er genijdt is, is overgebordd. Dus je kan die delen niet afzonder de klossmaken. En er zit nog een extra doek achter dat in de 18e eeuw er achter gezet is, om het mooi te kunnen bewaren natuurlijk. Dus ik vermoed dat ze het deel per deel gaan losmaken. Dus want als er bijvoorbeeld grote gaatjes in zijn, dan moeten ze natuurlijk ondersteunen bijvoorbeeld met een gas. En daarna moet dat hele ding opgerold worden. Dus zoals met de wand tapijten in het museum bij ons hier, rollen wij de wand tapijten op met de tekening naar buit. Dus ik veronderstel dat dat ook hier gaat gebeuren, omdat het is een linnen doek met borduurwerkbeer op, met verschillende steken. En de belangrijkste steek die daar gebruikt wordt, is een draat die opgenuit wordt, in wol waar kleine steekjes opgezet worden. Dus als we maar gaan oprollen, ja, maar ook moeten opletten dat natuurlijk. Die steken niet te veel gaan trekken. En alles gebeurt natuurlijk heel netjes. Dus iedereen heeft handschone en schort en misschien zelfs een masker voor de mond. Want er wel je praat kan er speekselvliegen op het tapij. Dus dat is niet de bedoeling, dat is ook al beschadiging. En ook, er zijn verschillende kleuren in gebruikt voor de invanteries of datje. Dus ze moeten ook zien dat het niet vochtig wordt. Dus dat de kleuren niet gaan bloed, want anders gaat het op de rest van het kunstwerk aan. We weten dat het tapij daarna per vraagt wagen en via de kanaalten overvoertselborden in een speciale kist. En dan moet het natuurlijk geransporteerd worden. Met de perfecten al keurige klimaatregeling, ook de luchtvochtigheid, die constant moet gehad worden, zelfs trillingen mogen niet. Dus dat wordt natuurlijk helemaal goed in dood gehad, want in een museum, zoals ook in Bayeu, is het altijd bewaard in optimaal omstandigheden. Het is dus maar te hopen dat het heel huid is in Londen aankomt. Wij zijn je altijd, ik stieel, maar zo weinig mogelijk gemanipuleerd worden. Want elke manipulatie is een naadel. Dus ik kan niet gearonderden dat dat zonder schade daar toe komt, natuurlijk. Trouwens de musea willen niet verklappen, wanneer dat transport precies gaat plaatsvinden. Ik vind het ook wel oké. Dus we moeten niet alles weten altijd. En voor de bescherming van het kunstwerk is dat ook het beste denk ik. Wat je wel wil weten, Trouwens, het kwartier gaat een hele zomer door. Je zal ons dit jaar geen dag moeten missen, dus tot morgen.