Hoe het allemaal mis ging #05 - De kattentas

Dit is een nieuwe aflevering van hoe het allemaal misschien met Chris en Tink er was eens een tas. We gaan het over de tas hebben hè? Ja, wat heel grappig is als je over jou leest dan gaat het steeds over een tas. En ik heb die tas eigenlijk nooit gezien en wij kennen elkaar een paar jaar en toen ik jouw leer te kennen. Had ik eigenlijk nog nooit van die tas gehoord en ik heb eigenlijk pas vrij recente geleerd dat die tas bestaat. Oh echt? Ja, eigenlijk wel. Hoe kan dat nou? Meestal kennen mensen eerst de tas. En dan kennen ze jouw. Als ze mij al als ze al zo ooit te verkomen. Ja, dat vind ik dus interessant. Dat zegt iets denk ik over je wereldbeeld en wat. En over jou? Dat zegt ook echt iets over mij. Ik voel het gewoon helemaal niet. Dus ja, dan heb je zo'n kunstwerk. Misschien moeten we het intenseren. Wil veel mensen die zich daar druk over maken? Waar maken mensen zich zo druk over? Ja, nou, zelfs even een stukje geschiedenis. Dat is even een stukje geschiedenis, want we gaan bijna 20 jaar terug. Toen had ik een kat, die is eigenlijk meer dan 20 jaar geleden. Ik heb een kat geret, zorgd of uiteindelijk gezien. En die had een kat en die had ook kleine kinderen. Die kinderen gooiden de kat van de trap af. En toen hebben zij een oproep geplaatst ergens, in een befin de supermarkt volgens mij dat ze een kat hadden. En dat die geret moest worden. En die ben ik gaan ophalen. De kat hete toen Baloo. Ik heb de kat een nieuwe naam gegeven, namelijk Pinkeltje. Pinkeltje was een getraumatiseerde kat. En ik heb heel erg geprobeerd om goed voor Pinkeltje te zorgen. Heb ik ook wel gedaan, maar ook geen metging het gewoon niet meer. Het was echt een getraumatiesje de kat. Hoe weet je dat dat het dat het een getraumatiseerde kat was? Ja, het is een kat met ja, dan heb je het over gedragsproblemen en aanvallen en agressief zijn. En hele gekkebouwe hebben ze weer zichzelf echt letterlijk tegen de muur. Soms zeggen mensen dat het ons in het doen kan te niet, maar dat kunnen katten dus doen. Er zijn tegenwoordig katten vluisteraars en dat soort dingen. Nou, mijn weten was dat toen niet. Ik woonde in bokstool in Braband. Misschien is het iets bokstools in Braband dat men daar wat nuchter is en geen kat vluisteraars heeft. In ieder geval mijn kat was depersief. En er was in twee. Het was een problematische kat. Het was een problematische kat, het ging niet goed met de kat. Kond het niet alleen zijn. Zou een ander iemand bedacht hebben dat die kat een spuitje moest hebben? Zou dat kunnen? Ja zeker, zeker. Dat was ook wel aan de hand. Ik was ook aan de pakken met een dierarts geweest, maar ze wilden absoluut niet mee naar buiten, ergens heen. Dus dat was drama. En er was toen een discussie in de krant tussen verschillende dierarts over hoe je een dier zou moeten uiteninizeer doen met wat voor dozeringen, wat van middel ik weet eigenlijk niet meer precies. In ieder geval dat ging over of uiten een zie bij dier wel inderdaad pijnloos is. Want dat is natuurlijk wat wij mensen wensen als wij ons diegelaten in slapen. De meeste huistier, dan krijg je een spuitje en dan zoals in slapen en dan nog een spuitje en dan zijn ze dood zo iets. De meeste huistier worden volgens mij kunstmatig, worden we een leven beendigd. Dus dit is heel normaal uit en dan zie je bij dier. Maar goed mijn kat was dus bang voor de dierarts en deze discussie was gegaan in de krant en ik zat op de kunstacademie. En ik was gewoon heel erg bezig met hoe we heel veel dingen uit besteden, dat we in de uitbestelingscultuur leven, waarin ik niet meer weten waar producten van daankom moest er gemaakt zijn. En ik hield me bezig met hypocasie, met hoe we met dier omgaan dat we bond vaak voor afschuwen maar leer wel oké vinden om te dragen, al dat soort dingen. En al dat bij elkaar maakte dat ik op een goede dag besloot om mijn eigen kat pinkeltje te doden en omdat zij niet goed alleen thuis kon zijn vond ik het mooi om dan een tas van haar te maken zodat ik altijd bij me kondragen. En hoe heb je haar vermord? Nou ik ga dus ik had jou net verteld en moest echt de slappen lag, moest opnieuw begin me opnemen, een interfensie of je deze pagina wil voerlesen. Als het je lukt mag je hier met kerst komen werken, zet je wild slager. Dat hij me had uitgelegd hoe ik het dier het beste kon villen. Dat is de pagina. Dat is de pagina. Ja. Hoe dood je een kat? Er zijn heel veel manier om een kat te doden. Maar wat ik heb gedaan, ik heb haar gewurkt. Ik zeg dat ik heb een knik gebroken, maar volgens mij hield het werken. Dat is eigenlijk de kop vasthouden en de roent vasthouden of de schouder. Krat op zetten, goed vastpakken. Als je dat niet doet, dan doe je een dierpijn, draaien en dan trekken. Ik had dit geoefend op een rolbehang. En ja, wat heb je nu nog maar nog? Dat lijkt haar niet op een kat, maar goed. Nee maar het bewegen even goed. Als je niet met overtuiging doet, dan gaat hij dus niet dood. Dan heeft hij heel veel pijn. Ik had het meteen dood. Ik heb dit goed gedaan. Dus het is een pijnloze manier van doden. Hoe ga je dan verder? Dan heb je een dood. Ik had op je buur op je bank. Dit was dus in de gromer van 2003. Ja. Ik was natuurlijk heel verdrietig. Mensen denken die ding vond dat leuk om haar kat er. Maar dat was niet zo. Dit is uit een nazie. Niemand vind het leuk om een dier te laten in slapen. Ik heb dus voorgekozen om dit zelf te doen. Maar het is feitelijk hetzelfde gevoel. Ook dezelfde reden, als we neer je naar een dierarts gaat om een dier te laten slapen. Dus het is heel verdrietig. Ik had me wel eens waar een later voorlichten. Wat ik dan de dier moest doden en later filmen. Maar ik was daar niet aan toe. Dus ik heb pinkeldje in de diefvies geleegd. Toen. In 2003. En toen zat je met een bevrouw. Ik had een klein diefvieskastje boven in de koekast. Dus er was vol. En toen een half jaar na ofzo was het kerst. Ik gaf altijd kerstdienes voor vrienden. En toen had ik de diefvies nodig. Dus ja, moest pinkeldje eruit. En toen. En toen heb ik er ontdeuwt. En heb ik haar geveeld. En het film voor de helderheid is de huid er afhalen. Ja, veel is de huid er afhalen. Ja. En dat had ik dus van de wilselaag hergeleerd hoe dat moest. Die had ik gezegd ja je mag hier dus komen werk als het lukt. En die had uitgelegd, die moet een soort snetje maken, zeg maar bij het kruis. En dan kun je eigenlijk als een jasje zo uitreken. Er zijn een paar ingewikkeldheden. Naam ik hier moet, dat is zeg maar, waar de plasten uitkomt, dan moet je doorknippen. Want dat komt natuurlijk uit bij de huid. Dat is sowieso goor, dat stinkt. Ook dat die in de diepwis heeft gelegen en daarna weer is ontdeuid. Het was overigens niet zo makkelijk, want dat was natuurlijk stijf. En dan wat ook ingewikkeld is het uiteindig van de poten. Dus heb ik afgeknippt, heb ik niet gebruikt. Ja. En de komp vond ik één. Want zeg maar, als je er achter de oor komt, dan leek het te gaan bloeden. Dus als je de huid eracht, gaat niet loeden. Ik ben volgens mij 1, 2, 2 bezig geweest omdat ik het allemaal toch spannend vond. Maar kom zet je met een katselijk en een huid. Ja, dat klopt. Dat klopt. Katselijk heb ik begraven in de tuin. Ja, er later opgegraven, ligt nu in het natuurgestoorsmuseum in Rotterdam. Heb ik gedoneerd aan Käsemoelijke die daar de director is. Dus die ligt daar in de collectie, die er die een onvertuurde ge dood, zeg, gestorven. Oké. Had ik wel een mooi plek vind. Ja. En die huid heb ik gebracht naar een preparatuur. En een preparatuur is iemand die die er op zet. Maar voor dat je een diegat opzetten, dan moet een huid gelooid worden. En er zijn verschillende looi-processen. En je hebt, als je het even simpel zegt, heb je twee manier, namelijk hard looje en zacht looje. Hard looje, dat doe je op moment dat je een diegwe opzetten. Dus dan heb je dus de huid en dan heb je een carcass vaak van of wel hooi, of piepschheim, of kunststoffen, whatever. Je kunt er al eens in stompen wat je wilt. Je hebt echt gewoon carcassen, zeg maar, die kun je gewoon kopen, standaard. En dan kun je een stukje zagen en de houdingen een beetje aanpassen en schuur. Maar dan trek je de huid daaroverheen, zeg je met speltjes vast. En dan is hard gelooid en het wordt dan stijf. Dus dan blijf het in die houdings zitten. Dus zou je dat carcass eruit halen, dan blijf het houd toch nog in die houdings staan. Dat is hard looje. Het is gestijfst. Precies. Zacht looje. Ja, dat is wat we met bondtos. En met leer. Dus dan blijf het soepel. En overgeget is het wel zo dat merk je wel bij me bijvoorbeeld. Je hebt een hele oude leerje of joust of een oude bondt, dan zie je dat hij wat stijf wordt. En dan je moet het wel verzorgen, zeg maar. Maar dit is dus zacht looje. Ik heb mijn kat zacht gelooid. Ja. Ja. Dus dat is wat er is gegeven. Het is een houd. Ik had een houd. En toen waar we een jaar verder. En toen had ik toelating op het zonberginstitut in Amsterdam. Dat is de master opleiding van de liedveld-academie. En in dat gesprek had ik een koffertje meegenomen met haar in de huit van mijn kat. En ik heb gezegd dat ik als project wilde ik een tas van mijn kat maken. Het is dat als mijn master project. Ik ben ook op afgestudeerd. En het zonberginstitut, eigenlijk, het is de aantal mensen van het zonberginstitut organiseren. En dat was ik moet even kijken. In Januwai, volgens mij, 20 januari 2005. De biggest visual power show in Paard, die zo. Twee weg. Ja. En dat is eigenlijk de eerste plek waar ik mijn tas op laten zien. Ik heb toen op een podium. Er waren ook twee duizend mensen public. Heb ik laten zien. En uitgedragen hoe je het beste je eigen kat condoede daar een tas van kon maken. En die had ik ook meegenomen op het podium. En dat is echt met een enorm antwoziesme ontvangen. Mensen gingen mij daarna vertellen over hun eigen opgezet. Zelfgedoeden die het zetra. Wat alleen, wat ik niet kon voor spellen, omdat het toen 2005 was. En dat was echt een hele andere tijd dan nu. Is dat deze tas toen viral is gegaan op het internet. En nu denk je dat is op zich die te gek. Die staat op een podium voor 2000 mensen uit te leggen. Die treda over het zetra. Maar was geen treda. En was nog een social media. De meeste mensen hadden nog niet eens een hodmiel. Maar er zaten daar een soort van early adapters. Het is een beetje de nerds die al wel op internet staat. En ook actief waren. Die gingen dat delen. En ik had toen dat weekend had ik 30.000 unieke bezoekers op mijn website hier door. En dan zou je denken, "waa!" Maar dat was toen zoveel dat ik een boot kreeg. Omdat ik te veel data verkeer had, ik moest 800 euro betalen. Oké. Dat. Interessant. Ja. Die rijken internetgeschieden is. Bragen dingen. Ja, precies. Ja. Dus ik heb mijn website plat gegooid omdat ik dit helemaal niet kom betalen. Overigens een vijk snel daarna heb ik het wel weer open want je wilt toch weer werkt laten zien. Ja. Precies precies. Maar wat toen ontstond was dat de mensen die wel een hodmielder zouden, die gingen soort kettingmills naar elkaar sturen. En die weder via Bebelfish Translation vertaal naar allerlei verschillende talen. En daar stond dan ongeveer in. Dit wijf heeft haar kat vermoord. Ze woont hier. En daar stond al mijn woont adres in Toen Tilburg. Stond erbij. Gaan niet naar haar website. Want daar verdien ze alleen maar geld mee. Ze moet dood stuur dit door naar al je vinden. Mensen wisten of niet te goed hoe je blind kopjes moest sturen. Dus ik zacht dan al die afzenders. En ik werd dan ook zeg maar. Dus dat is. Ik zat daar in. Ja, precies. Dus dit was eigenlijk het begin van. Ja, varol gaan. Dat ging via kettingmills. En wat heeft dat? Ja, wat were leiden dit toe behalve tot een ongeloof koe, veel huitdata, verkeer. Die waren vandaag niet meer verbast over zouten zijn, maar er stijt wel. Die toen echt heel bijzonder was. Dus dat er wel even nadruk op leggen. Er zijn aantal dingen aardig aan ook als ik nu toch zeg naar de geschiedenis van de zijn namelijk. In de wereld twee dingen voor het eerst varol gaan op internet. Deze. En nou de eerste was bonsai-kitten.com. Wat was bonsai-kitten? Ja, bonsai-kitten.com was een grap van een volgens mij in Chinesen, meneer die in New York woonde. Die, vorige meur was of iets dergelijk, die had een website. Er was iemand die was zo dus vroeg bij, die had zelf een website gebouwd. En die had haar foto's van kittens in glazen potjes. En hij klemde dat hij in manier had gevonden om die kittens klein te houden. Iedereen houdt van kittens en hij wil eigenlijk dat een kitten altijd zo klein blijft. En hij zei dat door ze in glazen potjes te stoppen en ze daar een paar maanden in te houden. Dat ze zo klein blijven en je kon dan een bonsai-kitten bestellen op die website. De hele wereld ongeveer, dat was een roerbos. In Rep en Roer on bonsai-kitten.com. En de FBI is achter deze manier aangegaan, want het is bijzonder dat de FBI zich met dit soort dingen bezig houdt. Of en dit bleek een hoax. Wat ik hier ook bij moet zeggen is dat ging dus varol, maar het wordt varol werd toen alleen maar gebouwd in de kontek van een pandemie. En hoax, dat was bestondig helemaal niet, zeg maar, als een term. Maar het ging varol en het was een hoog. Precies. En ik denk zo twee, drie maanden na dat hij die website online had gegooid en dat toen was hij nog niet te gevonden. Dus toen wist eigenlijk nog niemand waar het van daar kwam. Het ging mijn catatas varol. Dus de twee eerste dingen in de wereld die varol zijn gegaan, dat is bonsai-kitten en mijn catatas. En het verschil is dat deze man is gevonden door de FBI en het bleek dus hun hoax. Het was napp. Maar ik was echt en er bestond echt en er bestaan nog steeds echt. En mijn catatas staat nog steeds online, maar deur is het catpinkeltsje het kunstwerk. En de haatmeel en de bedrijgingen zijn nooit gestopt. En het interessante daar aan is dat ik ben dus de eerste die varol is gegaan in de wereld die nooit offline is gegaan. En dat en ik ben ook de eerste, zeg maar dus weeldwijd gehadse persoon online. Ons diewijd gehadde kunstsnaar ja. Ja en dat is nooit gestopt en dat betekent dat ik dus een archief heb met ontwikkeling van online haat uitingen. Wat kunnen we leren over online haat uitingen? Dat gewoon wat kunnen we daarvan leren. Nou ja welke ontwikkeling is er? Ja welke ontwikkeling is er? Ja welke ontwikkeling. Ja precies. Dus in begin had je dus de cattingbrieven via hodmeel. Wat al fijn, gaal en deel is ook wel in begin. Er was toen de soort voorlopen van Facebook. En dat heet de orkut. Kij je dat? Nee, volgens mij had je toen CO2 en zo. Nee dat was later. Dat was later. Ja ja ja ja ja ja. Ja ja ja ja. Alltal zoals was later dat weet ik echt niet. Helemaal, volgens mij een beetje overal met CO2's speel. O, dat is uit de deur niet vanuit het perspectief van nu. Er niet uitzagen en waar je niks mee kon. Ja precies, precies. Maar CO2 is CO2, CO2D is CO2NITE. En zo dat weet je vast allemaal nog wel. Waar is het soort vriendschap en dating achterge. Dingen soort dating-suit achtergeet was het. Ja. Maar dat is het eigenlijk niet echt rondgegaan voor zover ik weet. Maar orkut was een soort voorlopen van Facebook, maar dat was het van Google. En dat was vooral in Zuid-Amirica heel erg groot. En zo groot dat daar allemaal anti-tinkerbell pagina's ontstonden. En ik een inboks had die op een gegeven moment gefuld was met meer dan 98.000. Het had en draag berichten. Vornamelijk uit Zuid-Amirica. En het jammer is dat dit niet meer bestaat. Dus ik heb dit nooit kunnen archivier. Ik heb het nooit bewaard. Dat was te veel. Ik kon dit niet downloaden. Het was wel een functie. Download, maar. Download je meel, maar dit ging niet. Dit was gewoon toemart. Ik bedoel, volgens mij had ik nog discetters op mijn computer. Ja, mensen weten dat het niet meer. Mensen van nu weten helemaal niet wat discetters zijn. Nee, dus het past er gewoon niet. Ja. En ook internet was nog met een 24k-boodum. Dit was gewoon een andere tijd. Dus ik heb dit helaas. Ja, voorloren moeten we. Dit hele helaas aan de mensheid verloren gaan. Dus 98.000 emails. Ja. Maar goed met overlap kwam er natuurlijk hives. En dat was natuurlijk in Nederland. Heel groot, heel hives. Nederland's bedrijf. Ook daar ontstonden heel veel anti-tinkerbell pagina's. En acties, en weet ik wel echt heel veel. En ik heen hem er maar dat. In middels was ik verhuiz. En in middels kreeg ik zoveel haat en dreig berichten. Mij had ik ook pogingen gedaan tot aangiften die overgrins nooit zijn opgenomen. Want ja. Politie nam het niet zo serieus. En ze vonden eigenlijk dat ik wel een beetje aan. Maar zelfde danken had, want had ik mijn kat maar niet moeten vermorden. Nou, goed, daar denk ik dingen van. In ieder geval, ik had een afgeschermd adres inmiddels. En op hives ontstond een hele groep mensen die wilden gaan demonstreren voor de deur van mijn atelier. Ja. En daar waren behoorlijk veel mensen actief. En die daar actief zeg maar aan deel wilden nemen. En het was aangekondigd et cetera. En ik weet dat het is gekend, omdat ze mijn atelier niet konden vinden. Dat vond ik. En dat is wel een hele grappige reden. Ja, van hives sching je over op Facebook. En Facebook had ook heel veel anti-tinken wel paginas. Maar het is op een gegeven moment ontwikkelen in Facebook dat het niet meer mocht. Je mocht niet meer mensen online dood wensen op je pagina. Dus je had echt paginas, en het dinken wel deze bitje moet dood. Ja. En toen ging het weer ergens andersheen. Nou, de aantal van die Facebook paginas er niet zo veel te houden. Die bestaan nog een paar kleine, die niet zo heftig waren. De meeste zijn gewoon gesloten door Facebook zelf. In die tijd kan me over het ook in het begin van meels. Maar dat stopte eigenlijk met de komt van social media. Ja. Want via social media kun je steeds makkelijker dingen haten. Maar wat was nou vooral belangrijk in dat hele Facebook verhaal? Is dat. Heb je ooit een Facebook pagina gehad? Ja, ik was wel ingewikkeld. Wat voor Facebook pagina had je of je eigen Facebook pagina? Eigenlijk wel van jezelf. Ja precies precies. Nou ja, wat wil je als je een Facebook pagina? Ik vraag mij bij al deze mensen van het begin tot het eind vraagt, maar af wat willen deze mensen hiermee? Nou ja, als je een Facebook pagina hebt over het onderwerp, dan wil je ze veel mogelijk lijkt, toch? Ja, ik denk dat je dat. Ik denk dat dat doe zou kunnen zijn een voelje. Ja, maar ik ben niet alleen. Ja, mensen volgen deze leuk. En u vindt er heel veel mensen, dit fresel is nu eens een zwaardere stem. Ik zou het niet. Nou ja, wat gebeurde er? Dus mensen hadden dan die anti-tinken wel Facebook pagina. En zoveel likes. Maar ja, hoe krijg je meer likes voor hoe afschuul ik ik ben? Dan moet je het verhaal een beetje aan diken. Dus dan moet je eigenlijk dat wat ik doe. Ik heb een tas van mijn kat gemaakt, maar ik werk ook met opgezet de dier, die ik over het niet zelf het gedod was, rode kils en dergelijke. Dan maak je erger. Dus mensen maakten een erger. Zij ze dan bijvoorbeeld. Ja, dat bijvoorbeeld dat ik zelf die dier dood maakte, en dat ik ze martelde dat ik daar veel plezier in had. Ze zet je volg elke dag over de straat dat je als je een kat tegen kwam dat je een verbrije hebt. Nee, ik had echt een fabriek in met Time, met Puppies. Dus dat je een elke dag wel een kat erger is aan het weer gewassen? Ja, precies precies. Ik vrienden dat heel veel geld mee, etc. Maar ja, wat gebeurde er? Stelde er is dus een anti-tinkerbell pagina, waar al deze groelijke dingen af en maar worden verteld. En jij denkt nou, ik had tinkerbell nog veel meer dan de eigenaar van deze pagina. Dan open je een nog erger tinkerbell, anti-tinkerbell pagina. En dan ga je de verhalen die je hebt gezien op de eerste pagina ga je nog verder aan diken. En dan ga je in het erger maken met foto-bewerkingen en dergelijke. En wat er gebeurde was eigenlijk een soort overtrevende trap in pagina. Dat verschillende mensen het allemaal nog erger wilden maken. En er allemaal dingen bijgingen voorzien. Waardoor, ja, ik echt een soort, soort, dieje Martelund Monster was. En dat werd zo groot dat kranten dat gingen overnemen in de hele wereld. Maar ja, als kranten iets gaan overnemen van Facebook en het gaan vertalen ook. Nog dan krijg je hele raar berichten. Dus bijvoorbeeld zon ergens, volgens mij een polse krant, dat ik voor de lol hamsters hield. En dat ik de ogen daar uit lepelde en ze dan die doodblude. Voor de luister, dit heb ik nooit gedaan. Maar mensen dachten ook dat ik een soort enorm bedrijf was. Dus ik krijg ook milst die dan gericht waren aan de miniature van mijn bedrijf. Oh ja. Met waarschewingen voor mij zelf. Maar is dat nou? Dus al die met de enorme, de kom in de eerste als de hoeveelheid wat steeds meer. Of is heel veel gebleven, zou je kunnen zeggen. Die verhalen zijn heel erg overtreven geraakt. Heb je die mensen wel eens, heb je wel eens mensen ontmoet. Die, dit soort dingen naar je stuurden of die zon pagina maakte. Of die we ze spreken naar je als al je wilt komen, maar die te konden vinden. Heb je die mensen wel eens ontmoet? Nou, ik zeg nee, het is niet helemaal waar uitgevuld. Want ik gaf ook wel lezingen en dergelijke, dat doe ik nog steeds. En dan gebeurde het wel eens dat je dan zo'n groepje activisten achter in de zou had, die dan voornemen ze waarom even de waarde vertellen. Maar het aardige met een lezing geven is dat ik dan eerst mag praten. Want ik ze heb namelijk de plek op het podium. En dan mag het publiek vragen stellen. En dat is de normale volggewerden. En ja, al die verhalen, hier ontgingen die klopten natuurlijk helemaal niet. En ik heb gewoon een goed verhal. Dus die mensen dropen eigenlijk altijd af. Zo is het altijd graag. Het is één keer gebeurd. En dat is in 2009, toen heb ik een boek, dat heb jij voor je liggen, deur stinkenbel. Dat is een boek met toen een heel klein percentage van de haat. En daarrijgen meels die ik op dat moment had gekregen. Dit waren alleen de dingen die ik per meel waren gekomen ook. Dus het is echt een klein deel. En er was veel media aandacht voor dit boek. Dus het ging de hele wereld over. Dus ik wilde het japanse nieuws kwam, volks nieuws en deen marken kwam. En daar weet ik het overal kwam het van de aan. Dit boek ging dus viral. Ook al weer. Toen was minder bijzonder geworden. Nou, ik was wel de eerste ook die zoveel haat en daar echt meel ontving. En inmiddels, iedereen die een mening heeft en die publiek uit. Deze iedereen krijgt. Ja, maar dat was nu zo. Dus ik was een voorloper. En ja, wat ook wel bijzonder was is dat ik expoosde in de boek te afstand. Dus in het boek staat dan de meel zoals ik het heb ontvangen met er bij alle beschikbaar informatie die vindtbaar was over de afstander. Voor de uiterlijkheid is dit een boek van een. Het is het drie centimeter of zo. 500 pagina's, nee. 680 pagina's. En het staat vol met foto's en meeldjes. En dat zijn al maar hele lieve, lieve, oogende mensen die jouw hele onadige dingen hebben gewenst. Ja, dat is een beetje wat het is, toch? Ja, ja. Het is een geategoïseerd op pro-winsing en taalgebouw. Ja, ja. Je zou als je de foto ziet, dat is volgens mij de kern. Als je de foto ziet, zou je niet denken dat er zoeken onadige meeldjes uit deze mensen zouden komen. Ja, nou, het zijn gewoon heel normale mensen. Ja, dat is een hele vooralende mensen die op een toetsenboort gaan rammen. Ja, wat aardig is is dat je dan vaak wel. van aardig is, opvallend is. Je kunt soms gewoon lezen welke horror veel mensen net hebben gekeken. Want dan gaan mensen je toewensen wat ze net hebben gezien. Dus je herkend de films. Of wat ook interessant is als mensen dat dat zie je dan terug op websites van mensen of Facebook, updates of whatever. Als mensen bijvoorbeeld zichzelf heel dik vonden en daar mee sturgelen en dat delen online, dan ging ze mij dik noemen. En dus mensen winsten mij toe wat ze zelf gezien hebben. Ja, precies dus. Erg ik zie je best wel veel over een persoon. Dat vind ik interessant, maar ze meer sociologische aspect daarvan. Wat ik grappig vind. Wat wel misschien horror luisterd in. Misschien horror mensen nu dat er ook een poes is in dit huis. Die poes is niet vermoord, die poes is zelfs zieken, dat wordt voorgezorgd. Die heeft een klaagende mioe in de kamer naast ons. In de hoop dat jullie dit niet horen. Misschien is het niet zeker of we zijn er eigenlijk niet ervaren genoeg om te weten of dit doorklinkt. Maar mocht jullie een poes horen en daar heb dat gehoor. Dan weet jullie, de woord hier tegenwoordig heel goed voor poes en gezorgd. Ja, dat zo. Dat klopt. Ja, ja. Wat is nou eigenlijk het enige effect dat we het ging natuurlijk, dat ging uit aanvangelijk over hoe. Wat er zo goed is. Wat er interessant aan is, vind ik, is dat ik heb er ook een tetolk overgegeven toen dat dit eigenlijk de ontwikkeling van fake news laat zien. Hoe dat werkt. Dus fake news is eigenlijk door Trump is dat een term geworden. Ja. Maar het hele fenomeen van hoe dit ontstaat is eigenlijk ook de hele mat te volgen in de ontwikkeling van hoe uiteindelijk onze hart online uitvoelt. Want waar niet je hebt in een reden om nappnews te maken, dat heeft met hart te maken. Wat je hebt gezegd, eigenlijk, dat al dingen die in die, wat is het 18 jaar van dat project van die 18 jaar in dat. 20, 2003, ja. 23. Dat die 20 jaar waarin die tas bestaat, dat dat eigenlijk alles illustreerd waar we nu bekend mee zijn. Ja, ja. Ja, alles wat eigenlijk gebeurt is zeg maar in de ontwikkeling van het ute van hart online is steeds gebeurd, zet een paar jaar eerder. Maar wat zo interessant is, ik denk de hele tijd dat het project had ook een inhoudelijk doel. Ja. Dat ging eigenlijk over hoe hier prokriet waar met dieren omgaan. Wil je natuurlijk een beetje de uitleg van andere die ik nu de reprozeer is? Ja, gegoedeld ja. Niet per se jouw, niet per se jouw woorden, maar als ik het moet verwoorden dan zou ik zeggen nou, er is een verschil tussen hoe waar met huis dieren omgaan, hoe er met de bioindustrie omgaan. Wat in de bioindustrie worden dieren hele dag een lopen bandoot gemaakt om op een moment dat je dat in je eigen huis met je eigen kan doet. Dan vinden we het op een soort probleem. En het is wel bij al die 13.000 de farfers per dag. Dat denk ik we nou ja, wat maakt het nog eigenlijk uit. Het interessante natuurlijk is waar we nu eigenlijk al een half uur over hebben is dat het helemaal niet meer gaat over die bedoeling zeg maar. Ibedul heeft het project ook in die zin iets opgeleven of heeft het idee. Ja, zeker zeker. Misschien iets van geleerd hebben. Ja zeker, want wat ik wel, want ik heb dat natuurlijk heel erg gevoegd. Dus er waren op allerlei voorra, bijvoorbeeld ook discussies. Jij had toen heel veel voorra, dat is het nu ook niet meer zo, maar dat was toen. Ja. En wat je daar eigenlijk altijd zag, dat was een beetje de regel dat er dan eerst iemand heel boos is. Kijk deze bitch heeft de kat van worden, dus hij moet dood zo begint dan. Ja. En dan gaan mensen daar parregeren en dan zijn er nog 20 mensen heel boos en die vinden ook omdat ik dood moet. En dan is er één iemand, ze zeggen van ja maar hoze EV-hetig ook vlees. Het klischee, het is het bedoel klischee, is dat ik altijd erg vandaan. En dan kan het dus discussie standaard en dan gingen het daar over. En ik weet dat het toe is gelijk dat heel veel mensen bijvoorbeeld zijn gestopt met die er eten. Ik zelf, ik loed het. Dat komt echt hier door. Dus dat is een gevoegd? Vindt de partij van de dieg? Ja, dat is een goeie vraag. Ja. In eerste instantie was Marjana Teme erg boos. Ze heeft ook een brief gepubliezeerd zeg maar op de website toen van de partij van de dieg. Ze heeft twee keer tien kamer vragen over mij gesteld. Ze heeft van mij niet leuk en dat zeg ik dan heel verzichtig. Maar dat is wel gekant, ooit. In middel is ben ik zelf ook lied van de partij van de dieg. En ja. En ik ken een lampert van Raan. Vrij goed kamerliet en nog een paar actieve partijverdieren politici precies. Nee, ik ben nu heel goed met de partijverdieren. Ik denk ja, de tijd is heel erg veranderd. En toen waren mensen heel erg boos omdat. En dat begrijp ik ook wel. Het was natuurlijk heel erg in begin van mijn carrière. Ik zat nog op de kuntakker deeming. Ik ben hier op afgestudeerd. En dan had ik een van de knettig gek. Maar als je kunnen zijn die probeerde proviseer zomaar. Dat is me ook verweten. Dat is een beetje het idee. Ja, precies precies. Ja. En ze wil gewoon heel graag aandacht. Ja, precies precies. Om aandacht van jouw. Ja, te wel. Dat was natuurlijk niet wat aan de hand was. Maar dat ik begrijp wel die gedachte. En ik begrijp ook dat dan een soort van getest moet worden. En dat gaan aantal jaar overheen. In middel zijn we 20 jaar verder. Heb ik nogal een carrière laten we zeggen. En veel projecten gedaan rondom de omgang met dieren. Over bioindustrie, over. Ja, weet ik wel hoeveel de veel producten produceren in de wereld. Nou, echt alles als het gaat over. Hoe gaan wij met de wereld, en dieren, en andere. En mensen met altijd leven om precies. Dus inmiddels heb ik nogal een cv. En dat weten ook wel bij de partij van de dier. Dus ik mijn agenda is. Agenda van de partij van de dier kun je wel stellen. Ja, niet zo. Dat was het toen al. Dat was het toen al, alleen. Dat had iemand begrepen. Nou, op dat moment. En nog maar als ik begrijp dat ook wel. Want ik had ook gewoon een van de geschiefmijs. Je kunnen zij in dat aandacht wilden. En dat. En het had er toen heel veel wet gezegd is van. Nou ja, wat je heel veel hoort is dat mensen. en mordenaars die beginnen met het dood maken van dier. En op begrijfment worden de dier steeds groter. En dan worden de mensen. Dit is wat ik na mijn hoofd krijg. Dit was het cliché. En dit was het beeld wat mensen van mij hadden. En daar kan ik wel enig. Ik heb daar wel wat invoelings. Wat een mensen meen. Ja, ik voel wel een beetje met de mensen mee. En ik heb me daar ook wel. Het is dan sheerd van wat mensen van mij dachten. In die zin dat ik dacht. Als jullie denken dat ik een geschift iemand ben die alleen me aandacht wil. en voor de lol-deer-martel. dan is dat iets wat in jouw hoofd gebeurt. Maar dit is niet wie ik ben. Dus dan haast je iemand, maar ik ben die persoon niet. Dus je stuurt je haat eigenlijk naar de verkeerde persoon. En wat ik ook altijd heb gedaan is. Ik heb eigenlijk meeste haat beugden helemaal niet echt goed gelezen. Ik heb zich gearchiveerd. En ja, gedacht. Mensen zijn heel boos op allerlei onderregd in de wereld, op deerleed en dergelijke. en moeten die woede kwijt. Er zijn we een voorbeeld nodig. En een dader nodig. Dus je kunt niet een milstuur naar de bio-industrie, maar wel naar mij. Ja, nou alle die soorten die uitsterven. Precies dus ik werd eigenlijk zeg maar de schuldige voor alle leed. Is dat een mooie rol? Nou, in die zin ik heb dat natuurlijk. Dat is het ditig voeltel, zo. Ja, wel, want op moment dat je als je boos bent. en die hebt die voelt heel veel woede, dan zorgt dat ervoor dat er weinig ruimte is. voor iets constructiefs, voor een oplossing, voor aardige dingen, voor leuke dingen. En op een moment dat je die woede kunt ventileren en bij mij kan neerleggen. en je er dan vanaf bent, dan is er ook weer ruimte voor iets positiefs. Dus ik vond het ook wel prima omdat. Ik heb er zo soort draai aangegeven dat het ook iets positiefs oplevert. Ik zie ook knikker. Volgens mij is dat een mooi conclusie. Ja. Dan hebben we nu iets met een xylophone. Oh, oh, oh, sorry. Ja, je bent het wel. Ik wil niet te niet vertellen, maar dit is eigenlijk jouw idee. Nee, dat is eigenlijk jouw idee. Maar ik ga een xylophone doen. Daar gaan we. We gaan aardige dingen zeggen. Ik ga aardige dingen zeggen over de revolutionaire enheid. Wat? De revolutionaire enheid is een socialistische jongere organisatie in Rotterdam. Ik had nog nooit van gehoord. Ik dacht dat het socialistische jongeren allemaal bij Rotterdam. dat zijn de jongeren die bij de SP zijn, geroëerd en eruit zijn gegooid. Dat is allemaal veel te extreem zouden zijn. Waar zijn de SP-jonge gebleven? De SP-jonge zijn gewoon tegenwoordig onafhankelijk. Die zijn gewoon die heet gewoon Rotterdam. Die bestaan nog steeds, maar ze krijgen geen subsidie meer. Dat is het verschil. De SP heeft alleen niks meer met de SP te maken. Maar je hebt dus kenelijk nog socialistische jongeren. Het is ook een beetje eigen aan linksse jongerenclubjes. Het is echt clubjes op de extreem linksflank. Die vermenig veel gezelf. Dus die krijgen al het weer Russie en met je weer een nieuw clubje. Dus ik weet ook niet hoe lang de revolutionaire enheid bestaat. En hoe lang je zal blijven bestaan. Maar de revolutionaire enheid gaat in ieder geval de geschiedenis in met een hele goede daad. Nou, dat zijn onderzoek. We hebben gedaan naar het huizenbesit van Rotterdam. Ze gemenen raadsleden. En daar kwam dat Pevna-Araadlid Narsan-Baltwals, het balwondzing. Het moet goed zeggen. 23 panden heeft. En dat daar dus ook mensen inwonen die schimmel de muur hebben. Geen warm water, absurd hooghuurbetalen etc. En hebben ze haar aardat voorgevraagd. En nu is het Pevna-Araadzit gewoon opgestapt. En dat is een heel mooi actie. Om een hele simpularede, namelijk de Shoeel-Stiek wordt steeds om kritischer. Er staat steeds minder kritische aandacht voor wat politici allemaal doen. En dat moet dus ook erg z'n zappier als Shoeel-Stiek niet doen. Dan moeten andere het gaan doen. Ja, ik voel het. Ik voel het. Dat is heel invoelend voor me. Ja, dus dan moeten. Dus dan moeten. Dus het is heel goed als actiegroepen. En waarheid vind ik doen? Nou, het is bewezen waar. En is hier ook een persoon voor verantwoordelijk? Nou ja. Nou, wie gaan wij die buttendstuur? Ja, dat is een beetje een organisatie. Dat is een organisatie. Ik zou even opzoeken hoe de voorzitterheid, het zou ik twitteren. Maar ik weet eigenlijk niet. Volgens mij is dat daar ook ook, dat is eigenlijk een verkeerde vraag die je stelt. Want in zo'n socialistische organisatie, dat ging mij ben. Hier heb je een nieuwe. In mijn socialistische organisatie gaat het niet om de persoon, maar gaat het om de eenheid. Dus dat is juist niet gebonden aan een persoon. Dat gaat echt om de groep. Oké, moeten we iets anders bedenken dan een buttendstuur op de stuur of is de bodscholensiembolische butting? Het is een socialistische jong organisatie, alle socialistische zoutjes, het is toch een beetje als de scouting vroeger. Ik denk weer aan het dan je een nijmaar nu. Of je zeer, die hebben dan weer zo, die hebben dan een heel. Wie dat die heeft geluisterd, we hebben dus een lang interview met dan je nijmaar, dat is interessant. Die hebben we nog een prikboord en daar kan je buttendstuur van ons vast op. Dat denk ik ook. Of wie ga jij iets aardig zeggen, tinken we al? Ik ga iets zeggen over Moe van der Havé. En die kent ook bijna niemand behalve de kunstmensen die misschien luisteren. Moe van der Havé is een galeriehouden van Torch-Gallery in Amsterdam. En Moe van der Havé is vader, is aardere aan van der Havé. Die is 10 jaar geleden overleden helaas. Het boekdeer Stinkenbel is aan hem opgedragen. En waarom ga ik nu zeggen over Moe van der Havé? Moe van der Havé is de galeriehouder van Torch-Gallery en vertegenwoordig mijn werk. En heeft daar halve. Een heel groot deel van de Havé, die ik ontvingen, ook ontvangen. Maar dan vaak nog heftiger. Hij is eigenlijk nog schuldiger, want hij vertegenwoordig mij. Dat is jouw manager. Nou, niet of manager, maar meer zo agent. Dat kunnen mensen met die mensen kennen. Die kunstsijden, denk ze dat is of ik als de man die. Hij bevestigde een beetje mijn bestaan in de kunstweer, door mij te vertegenwoordigen. En dat maakt hem schuldig. En hij heeft zich daar nooit door laten weer houden om te doen wat hij doet. En hij heeft daar een beetje van de mei van de heer Van De Havé. En dat hij goed te doen. En ik dacht, nou binnen de theme van vandaag ga ik gewoon iets aardig. Zo van Moe zeggen, Moe van der Havé. Oké, dankjewel. Daarmee zijn wij aan het eindige komen van Aflevering Vijf. Hoe het allemaal misging. Met katitas.