Go back

Hoe een loodgieter de bestsellerslijst bestormde | Marlies Dekkers en Martijn Verspeek

from De Nieuwe Wereld

1h 2m 16s

Hoe een loodgieter de bestsellerslijst bestormde | Marlies Dekkers en Martijn Verspeek

Martijn Stekkerz en Martijn van Orzina Lothgieter delen een diepe verhaal over een menselijk, authentiek en passievolle onderneming. Het bedrijf is gebaseerd op een filosofie van vertrouwen, waarbij mensen als "goede gasten" worden gewaardigd, geen personeel wordt aangeworpen op basis van functie, maar op basis van emotie en empathie. Salarissen worden niet vermeld, zodat medewerkers vertrouwen krijgen en zich vrij voelen om zich te ontwikkelen. Martijn is geïnspireerd door boeken over kinderopvoeding en menselijke waarden, zoals Jan Geerts, en toont een diepe bewustzijn van het belang van liefde, vertrouwen en rust bij kinderen en collega’s. Het bedrijf onderhoudt diepe relaties door kampvier gesprekken, meditatie en echte ervaringen, zoals foto’s op de berg. De focus ligt niet op groei of omzet, maar op de waarde van kleine, gezellige momenten en een krachtige wederkeerigheid. De "springkussen" als gratis marketing is een symbolisch moment dat fanstatus creëert zonder verkoop, waarbij mensen gevoelig worden voor een gemeenschappelijke cultuur van liefde. Het verhaal is een reflectie van de Nederlandse cultuur, waarin oude waarden, zoals openheid, samenwerking en vertrouwen, zijn verloren gegaan, terwijl het bedrijf daarop terugkeert. Het is een krachtige call-to-action voor ondernemers om te kiezen voor wat echt is, in plaats van wat snel is.

Transcription

12361 Words, 65374 Characters

Dutch
Welkom bij de nieuwe wereld, mijn naam is Molly Stekkerz en mijn gast vandaag is Martijn Verspeik. Welkom. Welkom. Nou, je hebt echt heel erg over gedaan. Ja, het is wens eerste en ik denk in 3 maanden regen 80 weer en Nederland stond ons flopt. Dus we zijn niet slaten, maar daarom hebben we wel deze mooie locatie krijgen. Daarom zitten we dus op een andere plek. We zijn flexibel, geweldig dat het doorgaan, geweldig dat jij doorgezet hebt. Zeker. En dat is denk ik ook wel een beetje de kern van dit verhaal. Ik heb weer een ras ondernemer voor me zitten uit Brabant en jouw tomvall klinkt heel erg als thuis. Toch, dat is niet dicht bij mij thuis, ik kom uit Oosterhout en jij komt uit. Borkel en schaf, dan is vlakbijvallig is waard, net onder de rook van eind over. Dus ons bedrijf zit ongeveer een 3,400 meter van een belge cigerenzaaf, dus we zitten echt helemaal in het suiden. Maar wel echt Brabant, dus geboren en getogen. Heerlijk. Wie weet schakelijk ook nog een beetje direct weer terug naar mij. Zoals pronkelijke tomvall. In helaas leef ik zeg maar niet meer in het mooie schitterende Brabant, maar mijn hard wordt er echt altijd weer warm van en wat ik zeg, het voelt van mij echt als thuis. Ja, snap ik. En dat blijft niet heel bijzonder. Ja, ik ben heel blij dat ik hierheen rijm, ik ben nog blij als ik dat ik weer terug ga helemaal toe meer. Lekker naar huis. Lekker naar huis of van het altijd. Lekker in de rust ook, heerlijk. Ja, jij hebt een fantastisch verhaal te vertellen, dat gaan we vandaag een beetje naontvouwen. Maar jij bent van Orzina Lothgieter. Ja. Nou ja, de Lothgieters hebben ons allemaal gezond gemaakt. Ik hoorde het net. Ik had nooit bestilje staan, maar. De bibliotica en de Lothgieters, en dat heeft zoveel mensen zijn blijven leverd daar door. Dus het is natuurlijk fantastisch mooi en beroep. Maar hoe heeft dat jouw hard geraakt of hoe ben jij daar? Ja, ik denk mijn vader die zat vroeger in het leger en toen die uitgezonden moest worden naar Bosnie, toen dacht hij van 'hé, dat is iets waar ik zelf niet wil, want ik zag mensen terugkomen, is een collega's kwamen terug die anders gingen dan daar ze terugkwamen. En toen is hij in het Lothgietersvak geholt met de Kreteltjanger bij vrienden en bekende. toen heeft hij het bedrijf opgericht eigenlijk, ja en ik als klein menken, ik weet niet anders dan dacht ik het bedrijf wilde overnemen. Mag ik jou leven uit vragen? Ja, ja, natuurlijk. 45. 46. Want in de jaren, begin jaren 1996 was natuurlijk die oorlog. Ja. In Bosnie, en toen is hij dat bedrijf gesticht eigenlijk. Dus hij is. Vroeger is mij, ik ben heel slecht in leefdijden, maar rond zo'n 40ste is hij met het bedrijf heeft hij toen opgericht. Dus hij is vrij laatst begonnen met zijn bedrijf, dus ik zat even van, hoe, oké. Ja, dus hij was juist jammer ogen in het leger, dus hij had ook een behoorlijk aantal mensen onder zich. En één ding heeft die meegenomen uit het leger van, heeft hij zo'n hekel aan personeel gekregen. Dus toen hij voor zichzelf begonnen was die één ding zeker. Er gebeurt van alles, maar ik ga nooit geen mensen aan nemen. Hij heeft echt. Je hebt die jodese uitspraak van, ik wens iedereen veel personeel, er stond nog net niet achter op zijn bus. Dus mijn vader heeft de 15, 20 jaar alleen gewerkt. Ik heb 10 jaar wel bij hem op de bus gezeten, dus wij hebben met ze twee jaar echt. Hij nam je wel altijd mee. Ja, ik weet niet beter dan dat ik vanuit school met mijn fietsje achter een maand ging om de vloerverwarming aan te doen en de naam met mijn brommetrachter aan en toen samen op de bus, eerst hij rijden en daarna heb ik een hele poos gereden. Dus wij wereldgeplaatsen dat ik een hout giet, dus met ze twee jaar. Ja, ik geweldig mooie tijd en het is een geweldig mooie event en een heel veel opzichte hetzelfde en een heel veel opzichte ook totaal anders, maar we gaan er altijd op een heel liefde vol een mooie manier met elkaar om. Ik herinner ook nog mijn vader heeft mijn leren met zele en dat soort dingen. Ik zal dat volksel altijd zo leuk en dan denk ik als kind de stenen in het water, dan het moest volgen, zoveel knapvoordeen. Ja, en dan samenschuwtje maken en zo, dat zijn ze ook een mooie ringring. Dus als je dat het gemies is ook inmens mijn ouders zijn in ieder jaar. Dus ik wil simpel mee zeggen, dat is een stenen met water, maar die herinnering blijft. En daar heb ik precies hetzelfde met mijn vader. Dat is zo, dus in die taal, dus voor mij is die thuis jouw taal en dat is ook mijn taal. En dit soort dingen, dat is wat er ze naar thuis, waar voel je je thuis en jij bent zeg maar, als ik jouw boek leest dan heb jij dat heel goed beschermd. Dus jij bent het drijf van je vader, heb je overgenomen, je hebt die heel goed overnage dag. En jij hebt heel veel negen zegt. Zeker. En ik weet ook nog wel toen ik begon met mijn onderneming, toen heb ik ook heel veel negen zegt. Maar als ik dan jouw verhaal tegen mij verhaal hou, dan ben ik op een gegeven moment weer ja gaan zeggen, waar jij eigenlijk nog zuiverder en vrij jong vindt, ik ook, dus op deze leeftijd heel goed alle waardes van je leven meeneemt, van je ouders, van je gezien, van je eigen kinderen, van het personeel, en dat is in deze tijd enorm uniek. Dus jij bent ook heel erg, je zegt veel negen en heel erg veel tegen zoals men het normaal doet. Ja, en het is niet per seom tegen te zijn, maar dit is hoe ik het vindt eigenlijk. En als dezelfde is dan vind ik de prima en is de anders dan, dan is er ook oké. Alleen wordt vaak gespeeld als arrogant of anders of tegen, dat wil ik absoluut niet zijn. Maar ik helpt heel erg geleerd om dezelfde kijken waar ik belangrijk vind, hoe ik in het leven sta, hoe ik met de mensen wil omgaan die rond mij heen zijn en waar iedereen daar van vindt is prima. Ik zeg altijd, daar heb ik schijt aan, daar klinkt ook weer onder je biedig eigenlijk, maar het is prima als iemand er andere meningen over heeft. Ja, maar als ondernemer, ik coach ook MKB-vrouwen en een van de dingen die ik heel vaak er is, doe niet kopje past, ga niet kopjeeren, ga terug naar jezelf, ga je eigen identiteit weten wie je bent en gaan vanuit die filosofie ondernemen. Want dan maak je de mooiste rijs, want dan heb je continu om moetingen eigenlijk met jezelf. Je gaat ook steeds beter zien wie ben ik, opaar de norm op allerlei dingen en met autentiek. Dus dat is voor iedere klant, is het dat fijn. Want dat is niet dus één van de zoveelers. Ja. Nou jij past dus één van de namens die coach die noemde jouw naam ook. Dus zij heeft van ja, jouw filosofie is helemaal, maar tijd voor spij. Dus zo ben ik eigenlijk op je gekomen met het boek, nou, een goede gast. Ja. Ik kan echt naar iedereen het aanraden, het ligt ook, zowel volgens mij bij de VVD, ABN, andere bank als bij de loodgieter, als bij gewoon MKB, dus iedereen heeft er wat aan. Ik had Ina Boer, dat is mijn uitgever en die was eigenlijk gepensioneerd. En dat is altijd de uitgever geweest van Joss Burgers. En ik had de ene van de eerste gesprek ik stond bij ons op keerplaats en zei vroeg aan mij als een soort int, want ze was eigenlijk gepensioneerd, maar daarin ik doe het niet meer ik zei. Maar ik wou wel wat advies in winnen. Zei zo voor wie wil je een boek schrijven. Ik zei voor iedereen. Ze had de boerse keihard lachen, zei ze dat kan niet, want er moet altijd een definitie zitten aan, voor wie het schrijft. Ik zei 'Ina, ik wil een boek schrijven, daar iedereen kan lezen.' En ik heb zelf heel veel moeite gehad met boekenlezen vroeger vanwege dyslexie, en ik kom me aannachter niet bijhouden. En het mooiste compliment is nu op de moment dat het boek door heel Nederland, door heel de wereld gaat eigenlijk en dat ik berichtjes krijg van uit de ABN Amro in de top bewijzen vanuit politie. Maar ook van een graf machinist die in de pauze, en alle vierte pauze zit die kutiertje goede gasten lezen. Ja, daar vind ik een machtig mooi compliment. Hij verkoopt ook heel goed. Ja, zeker. Dat was helemaal niet je intent? Nee, helemaal niet. Ik dacht als we 100-200 boeken verkopen, dan is het helemaal prima, maar we zijn de bestverkorten boek van vorig jaar geworden en de eerste helden van 2006 zijn we weer de bestverkorten boek worden. Wat dat met de boek gebeurt is ongelooflijk, maar dat is nooit doel geweest. Misschien is dat ook wel het krachten, dat het nooit de doel is geweest om zoveel moeilijk boeken te verkopen, maar het is het doel geweest om een mooi boek te schrijven. Dat is zoals wij denken, handelen, doen. Dat zit in heel je filosofie, dus dat is wat ik net ook zei van, het is een diepe ontmoeting met jezelf, en daar dan bijblijven. Dus niet door allerlei regel geving dat Nederland oplecht of sociale druk of het is zo onspronkelijk verhaal wat jij te vertellen hebt, dus we zijn zoveel als van je bent loodgitter, je vader mee in de auto met je vader samen en toen komt er een moment dat jij het over ging pakken. Ja, dat kwam eigenlijk op een moment dat mijn moeder boskanker kreeg me vader drie keer hacht in vark, dus toen kwam ik in een soort van ver snel traject om een bedrijf over te nemen. En ik heb wel altijd zeker de laatste drie jaar dat ik mijn vader op de bus had, toen dacht ik wel van als ik een bedrijf ooit over nemen, zou ik wel mensen in dienst willen nemen, mijn vader noemt het personeel, maar mij mag je ook absoluut geen personeel zeggen. Ik vind het heel denigererend, want dan heb je een directeur en een poetsvrouw. Dus ik wilde wel mensen gaan aanemen, want ik vind het psychologie, vind ik vet, ik vind mensen hartstikke leuk en ik ben of een overtuigd aan de meeste mensen deugen. Dus de boek van Rutteke brecht, man, ik heb het niet gelezen, ik vind het veel te dik, maar die kop vind ik wel echt heel mooi. En met die gedacht heb ik wel altijd het bedrijf willen over nemen, het is wel van snel gebeurt. En ik weet nog goed, een soort van te bewijzen dat ik het kom heb ik met de eerste paar, met de ZZP-ers moeten werken, om mijn vader te bewijzen dat ik met mensen omkond gaan en dat er goed ging. Hoe oud was jij toen? Het is nu, er is 15 jaar geleden, want 13 jaar geleden heb ik mijn eerste vaste jongen, de Jean-Paul aangenomen dan eigenlijk, dus dat is al ongeveer 15 jaar geleden zijn. En ik heb nooit het idee gehad om een heel groot bedrijf neer te zetten, daar heb ik nog steeds niet juist, daar gaat ook een hooster in de boek over het kleinige feetje, ik wil juist heel klein blijven, omdat ik geloof dat er echte ziel en passie in kleine bedrijven zitten, kleine ziekenhuizen, kleine kroegjes en het maatschappij gaat alleen maar naar groter dingen, dus we zijn een beetje de ziel aan het verliezen. Maar 13 jaar geleden is Jean-Paul en Jean-Paul werken nog steeds bij ons aangenomen. En ja, we hebben nu 30 mensen in dienst en heel eerlijk, ik vind het geweldig. We hebben fantastisch die en we hebben gepassioneerd mensen, ik wil niemand afscheid nemen en ik mag elke dag om 13 over vijf gaat mijn werker, ik mag elke dag om 13 over vijf wakkelhoren en meer naar ons bedrijf toe. Ja, je hebt iets met geteld 13. Ja, ik heb iets met gedigging. Wij dochter is geboren op de dag 13. Ja, ik wil, dus ja. Maar ik heb het idee dat ik een beetje weet jouw achterk afkomst, ik kom uit van huisortchool, dus ik zou vliegd op je zijk kunnen worden, weet je, dat was mijn scene, de loadgieters, de genen die kluste aan de motors en dat waren de jongens waarin ik tussen opgroeide. Maar wat ik merk in jouw boek, jij bent de genen die heel goed is met zijn handen, maar jij denkt ook in andere lager en dat zegt niet hoger of lager, maar jij bent veel diper gaan nadenken over psychologie, over wat wil ik. En bij de meesten blijft het natuurlijk alleen maar ik kan dit goed, ik kan goed instellaties doen van erko's of noem het op, maar jij bent echt een hele visie ga neerleggen wat normaal gesproken, ik weet wat soort, de genen die dat bedenken zijn vaak universitair, gescholde mensen. Dus jij legt hier een hele blauw druk neer van een filosofie van een installatiebedrijf en dus die 30 mensen die bij jou werken, die moeten een goede gast zijn. Ja ja, anders mag je een goede gast of goede vrouwken. Goede vrouwken heb ik ook waar ik je zijk over gehad om de keuken is kleiner maken, maar dat is bij ons in Brabant, dus keuze niet kleiner maken is juist heel erg liefdevollen. Maar wil je ook? Ja, goede vrouwken, mooi vrouwken, ik vind het mooi, ik vind het leuk. Dus daarom ook, ik heb brieven meeldig over gehad, ik vind het prima, maar ik laat mijn eigen laatje eigen niet zo snel afleiden door de mening van andere. Leuister wel goed, maar niet laten afleiden, daar heb ik dan eigenlijk geleerd eigenlijk. En wil jij bij ons komen werken, dan is de ijs dat je een goede gast naar een goede vrouwken bent. En een heel simpel, die vraag kan ik niet aan degene zelf stellen, daar moet ik aan andere stellen. En dat is zo, eigenlijk is het heel simpel, want iedereen vindt zichzelf een goede gast of goede vrouwken, maar ik wil graag van jou een omgeving horen, wat voor type personen je bent. En hoe doe je dat dan? Ja, dat mag niet, dus waar ik nou graag vertellen. Dat heb ik dan weer, ik mag niet, maar ik doe het wel. Als je bij ons solliciteer, dan ging ik gewoon voor dat je jou zelf benadeld, dan ging ik mensen bellen die jou kennen. Heel simpel, en ik ga niet jou directe collegaf, jouw directe baas bellen overedigd, maar dan zag ik dat je vroeger bij de brandweer hebt gezeten, dan ken ik mensen ga ik mensen bij de brandweer bellen. Ja, de referensies doen haar eravondelingen altijd. Ja, alleen referensies zijn vaak gegeven door de persoon zelf. Nee, maar toch ook waar je hebt gewerkt, of zo dat je niet belft. Ja, daar mag officieel niet, want jij mag niet zonder toestemming van die genen, mag jij andere gaan wellen. Maar goed, ik doe het wel, en ik wil gewoon de beste mensen bij ons in dienst hebben, want ik ging met mij zelf en ons team de beste mensen in dienst. En dan de hele simpelige vraag als ik bijvoorbeeld Erik Bel die keel goed kan en die het Mike heeft 20 jaar geleden bij Erik Samen gewerkt en dan vraag ik Mike het bij ons solliciteerdeer, was Mike een goede gast. Dat is de enigste vraag die ik stel en als hij zeg maar thijn, dat is zo'n goede gast. Dat is echt ongelofelijk als die binnenkond is een beetje steil, timide, je denkt wat, dat is een super, super goede gast. Ja, dat is voor mij zo essentieel om bij ons te kunnen komen werken. En de wederkeerigheid is als ik dat doe, doe ik iets waar niet mag en want ik wil weten waarvoor persoon je bent. Dan krijg je een rondleiding van ons binnen ons bedrijf en ik ken mezelf. Als je een rondleiding krijgt dan loop je naar twee jaar naar buiten en dan bijna het zeker, dan denk je wat in geweldig bedrijven. Dat ben je verliefd. Ja, ik ben zo enthousiast over een bedrijf, ik heb een rolse bril op. Ik kan niet, maar dat is mijn rolse bril. Dat is niet de waarheid. Dus wil jij bij ons komen werken? Heeft ook iedereen die bij ons wil de komen werken 3 dagen moeten solliciteisje lopen. Dus dan moet jij met een van onze goede gasten mee werken, want die vertellen wel het eerlijke verhaal of ik helemaal een leuke van ben, of wat we doen en wat we bedrijven. Dus om daar een beetje terug te geven waar ik aan de voor kan toe wil ik daar ook gunnen aan de mensen die bij ons wil de komen werken. Ja, en daar heeft er wel mede door gezorgd, ook daar waar je het salaris niet vertellen. Daar is ook een heel belangrijk onderdeel. Ja, en ik weet dat het heel uniek is, en daar vind ik zo uniek. Want je hebt een onderzoekbezoek in Engeland, die de Q12 van Gellip zijn 12 redenen waarom mensen zo betrokken zijn bedrijven. Wij bedrijven bij zijn berken. Er zijn 12 redenen waar niet één keer geld bij staat. En wat doen wij in sollicitatie gesprek in vacatures en allemaal maken wij het geld enorm belangrijk. Zelfs de regering heeft afgelopen jaren besloten, daar in een vacature tekst altijd een salarisindicatie bij moet staan. Ja, ik vind er echt de reinste waanzin. En ik vind waar wij doen ook de andere kant daarin, maar om te benadrukken, want ik krijg natuurlijk heel vaak naar mijn hoofd dan sollicitair toen niemand. Oké, prima. We hebben nu met 30 mensen bij de laatste 3, 24 hebben we dit gedaan, dus die wisten allemaal niet waar ze gingen verdienen. En we hebben bijna 80 mensen op de wachlijst aan. En we zeggen tegen iedereen, ja, ja. En dat is wel een heel spechtendeelste kort. Ik weet niet of je dat weet, maar ik hoor het overal, en ik krijg ook met gentie, hebben heel veel mensen lastig, heb ik ook helemaal geen last van, ik vind het stijger als vakking vet, ik weet niet of ik dan echt alleen maar een roze bril op heb, maar ik kijk er heel anders naar. Maar er is wel een heel fijn gevoel en dus die goeie gastgoeie vrouwken, het salaris niet vertellen en gewoon een andere mensen vragen wat voor type persoon we binnenhalen. Ja, daar maak ik misschien wel extra blij met de huidige dechtig die we nou hebben. Maar hoe weet jij die 12 punten? Want dan moet je toch wat ver buiten je vakgebied kijken. Ja, ja, ik begin, wat waar je net vertelde, heb ik ook gedaan. Ik heb regeltechniek justineert, elektrotechniek, schakelen, bied, ik het op begin met ging boekhouding doen, want er vond ik dan ook weer belangrijk. Alleen ergens ben ik in contact gekomen, als alle eerste had ik het terrasje van Lebbers gezien, dat is een klakkocht video dat je waarin Lebbers vertelde hoe leuk een terrasje kan zijn, en sluit af met het zin. Waarom zijn deze terrasjes niet, toen dacht ik ja, shit man, inderdaad die terras, maar waarom kunnen wij als installatie bedrijven niet je terrasjes zijn voor de mensen, waar je gewoon overdondigd wordt aan alle kanten, toen in contact gekomen met Jos Burgers. Nou, Jos Burgers vind ik een magische man die vertelde het zo simple, maar bij alles waar Jos vertelde, denk je, shit waarom doe mij het niet zo? Wat doet dat? Wat doet Jos? Fans maken van je klanten, wederkeerigheid, bed van sneeuw, wat je geeft krijgt, je terug, gaten en boeren, dus geen ketels verkopen, maar de warmte, nou ja. Met een marktier iemand? Ja, ja, ja. Jos is marktier. Ook schoelen lesgegeven en zo, en die geeft nou lezingen, collages, schrijfboekjes. En dat is makjaar. Ja, enorm. En van over die tijd, ja, ben ik misschien een beetje doorgeslagen, de Remco-Klaas, Chaldini, Jan van Zet, Stephen Koffie, 7 habits. Ja, zeg het maar. Maar dan moet je erop ook aan boeken lezen, terwijl dat was nou niet jouw habitaald. Nee, nee. En Jos Burgers heeft mij met een van producten, een heel makkelijk boekje om te lezen, die heeft mij bewust gemaakt hoe leuk het is om een leuk boek te lezen. En daarna ben ik steeds verder gegaan en ja, de 7 habits vind ik een magisch boek. En heel eerlijk de laatste twee, drie jaar. Ik ben enorm een fan geworden van Jan Geerts. Ik weet niet of ik ken je Jan Geerts? Ja, maar leg het maar even uit. Ja, ik vind Jan Geerts, die heeft dit heel erg over jaloersheid, eigenwaarde, egoopvoeden van kinderen. Daar we moeten stoppen met het opvoeden van kinderen. Dan ben ik een 2000 procent mee eens gewoon hoe die daar over denkt. Alleen budistische trekjes heeft hij ook. En ja, nou die man kan ik uur leuisteren. Maar hoe zou ze stoppen met opvoeden van kinderen? Dat was mij voet jij in normaal. Ja, maar juist wel op een hele mooie manier. Ja, dat klopt. Alleen waar hij dan wel benadruk is dat we misschien moeten stoppen met het opvoeden zoals we het vaak doen. Helekkopteperiting. Ja, we doen vaak als of het egootje niet oké is. En dat is niet oké. Het ego is oké, maar moet zich ontwikkelen, zeg die dan eigenlijk. Dus ik heb mijn kinderen zoveel mogelijk. Proberen, proberen, slecht wordt, zoveel mogelijk opgroeid vanuit liefde en vertrouwen. Dus nooit straf een duurkeltuur, altijd liefde vol, altijd aandacht, altijd in gesprek gaan, een kleine kampvuur gesprek. Maar het is niet heel erg dat de Nederlander dat in zijn algemeenheid doet. Ja, dat denk ik wel. Dan ga ik bijna vinden dan hun het verkeerd doen. Dat vind ik ook niet. Alleen, ik heb wel gekeken hoe wil ik het doen. En dan kom ik terug, wil ik anders zijn dan anderen? Nee, maar ik kijk wel naar mezelf. Ik ga heel erg voorbeeld. Maar kinderen zijn nou 13 jaar, allebei 13 jaar. Ik wil geweldig vertrouwst. Maar zo kort op elkaar. Ja, zo. Maar ik heb mijn kinderen altijd opgevoerd. Ik wilde altijd de opa zijn voor mijn kinderen en dat klinkt heel gek eigenlijk. Maar vroeger toen ik mijn huis zelf aan het verbouwen was en ik heb mijn huis zelf geklus testtijds. Ik was een stukje door en dan kwam mijn vader binnen en hij zei maar thijn, nee, nee, nee, nee. Daar moet je niet zo doen want dan gaat het helemaal verkeerd, wat doe je dan? Dat is de eerste cirkel, dan neem je nooit aan, dat zeg je juist nee. Of je nou goed of slecht ideevent, dan zeg je vaak nee tegen je vader en moeder. En wat heel spap, heel slim, die ging naar opa toe, die woonde twee kilometer verder op, die ging naar opa's en met thijn is een stukje door. Hei, dat moet hij niet zo doen, opa kwam drie keer die je naar de rand kwam in met ze fietszaam kwam in winnen. Die zei tegen mijn met thijn, de stukje door moet je, wat, dat moet ik dan niet zo doen dan nam ik het wel aan. Dat is zo gek, voel ik daar, dus daar heb ik afgelopen jaren, ben ik te heel erg waarom neem je het wel aan van een opa en niet van je eigen ouders. En vice versa is het net zo goed hè, dus ouder kind relatie en toen dacht ik, ja, dat klinkt heel gek. Maar als ik nou is in het gevoel, een opa ben voor mijn kinderen, dat is er gewoon wel dingen van mijn kinderen aan neem en daar vind ik zo vet. Ja, dat is, ik ga de toegel even opdoorn, wat ik vind het wel, ik ervaar, niet mijn generatie, dus ik ben niet jouw leeftijd, ik ben 60. En mijn generatie heeft nog hele duidelijke, wat vinden de buren ervan en hele duidelijke regels, etc. Maar de generatie na mij, toch zeker jouw generatie, die is mijn ouderszijden niet van, ik hou van jou en ik wilde dat was een verstrenk autoliek, best wel nog koffenistisch. Maar die generatie daarna, die is 100 duizend keer gaan zeggen hoe geweldig hun kinderen zijn, hoeveel ze van ze houden, dus ik heb toch erg bedoel je. Nou, dat is dan mijn mening een beetje hè. Ja, maar dat vind ik ook, want ik denk echt die worden helemaal dood geknuffeld, misschien een beetje structuur en. Maar dat is ook niet zo'n organisatie, je moet dat. Maar dan huidige kinderen, eigenlijk moet je gewoon wel goed kunnen sturen kunnen zijn maar. Maar daar ben ik honderd procent mee eens alleen, dan mag op dit moment met de kinderen niks meer gebeuren. En dat is niet goed. Dan die mogen niet vallen, en die mogen niks. Ik doe heel veel opnames zelf hè, dus wij doen opnames, dus daar gaan we bij de mensen thuis een erg koop nemen waarom, dat doe ik heel veel zelf. En ik zie het gebeuren bij de mensen eigenlijk, de bescherming naar de kinderen, dat dat niks allemaal maar gebeuren. En dan ga ik het ook iets van vinden, de mensen die bij A-ZML werken, die vanuit het buitenland komen, die kinderen hier hebben, die gaan daar echt heel erg ver in. En ik kom bij mensen binnen, dan denk ik, wat loopt het zacht, dan hebben ze gewoon heel de vloer bedekt met van die blauwe valtegels die je in elkaar raakt, eigenlijk. Dan lopen de twee kindjes rond, ben een hellempje op, in het woonhuis. Dat is niet oké. Marian, zwaarge man, ik weet niet of je vind je kent, wel de gezone list, die noemt dat ook het rubberen tegen op paradijs. Dus dat is vind ik juist, dus we zijn allemaal open en om maar geworden voor onze kinderen. Ja, maar het goede open, die komen zeer het niet, en daar krijg je snoep van, en dat mag je van alles van. Dat ben ik niet meer jij is, want de goede open, die korrezeert wel, en die laat je in een keer vallen, alleen als je dan valt, dan krijg je gins straf, geen paniek, krijgt de kusje op je knie en we gaan weer lekker door. En die blauwe knie, die mag gezegd zijn. Afgewezen worden op het scholplein, dan mag je gewoon een keer. Daar vind ik ook niet leuk, laat daar voorop staan, maar dat gebeurt wel, zo is het leven, je wordt een keer afgewezen, je valt een keer. Dus hekwerken zetten rond kachels, omdat het warm is, nee laat ze maar een keer verbranden. Daar is niet leuk, maar daar is wel een leer moment. En als je dan verbrand, ga je niet zetten. Nonde het je, let toch eens op, want het is altijd, doe daar gewoon niet. Maar waarom is het zo erg? Waarom is het erg als een kind zich verbrand, een keer valt, een keer afgewezen wordt, dat het verkeer is. Daar is allemaal niet leuk, laat daar voorop staan, maar als wel heel belangrijk dat het leven, het hoort gewoon bij. Alleen, nou ja, komt er nou wel een generatie aan, die daar wil voorkomen. En daar is niet oké. Dus een goede opa, die laat het wel gebeurt. En daar vind ik mooi, een opa, die zegt waarom, die laat ik hiervan, dan zegt 'Nonde duur deed zeer'. Ja, kom, gaan we gaan we verder. Op z'n k, daar is een liefde vol de opa. Wat ik ook mooi vind, is jij zegt 'evuluatie gesprekken'. Dat is ook helemaal een ding geworden in het Nederlandse 'HRM' lijkt. Er heb ook geen 'HR-afdeling'. Daar geloof jij niet in en jij, jouw mensen die bij jou werken, die mogen kiezen tussen opzame eten, of lekker een wandeling je gaan doen. Of wat was het andere zoenen? Nee, dat doen we als wel aklaas zijn. Zullen we in het bos? Dat is goed te rijden. Ja, dat was te rijden. Dit is uit eten wandeloops goed te rijden, maar het zijn kampvier gesprekken. Daar gaat het me om. Het zijn gelijkwaardig gesprekken, in rust en rijnheid, zonder telefoon. En het liefst niet recht tegenover mekaar, weet je waar wij nu zitten, maar altijd in een hoek en het liefste nog zo. Dus uit eten vind ik al ergens mooi, alleen het vervelende daar aan is te zitten, toch mensen mee te luisteren. Dus je hebt nooit psychologische vrijheid om heel veel dingen te vertellen. Ik niet en de gene waar ik mee de kampvier gesprek heb. Als je juist de diepte ingaat om de kauw van kampvier gesprekken, dan ga je een mooie diepte in mensen tweeën. Dat staat daar oberg en die zegt 'is het lekker'. Ja, het is lekker. Oké, dan bevaren we ook al weer. Maar op de scooters lijkt me ook van 'ja'. Maar ik heb twee scooters, heel goed. Nee, ik heb hoeveel vanaag. Ik heb twee scooters, dus we hebben allebei in eigen scooters. En ik heb in de helmer communicatie laten bouwen. Oh, jij doet het net zoals wij lesgeven? Ja, ja, ja, ja, zo. Maar je motorrijden leren? Heerlijk, en ik ben denk ik twee maanden geleden met stand geweest en wat we dan doen, wij pakken altijd een gingrecht te weg. Maar lekker een landwegentje, en we gaan overal naartoe. We gaan een lommel naar de kevee de wit toe. Er is een heel oud bruin keveeetje langs het kanaal. Ik voors mij heb ze niet in zijn website. Ik ga maar lekker eens niet zo eten, twee biertjes, drinken borreltje en rijden weer naar huis toe. En onderweg hebben we een kampvier gesprek. Daar hebben we een kampvier gesprek, onderweg naar huis weer eigenlijk. En we sluiten af met een knuffel, meestal zonder zoon. En met stand had ik echt een heel mooie standje het fabriekjele gehad met het eerste kindje krijgen. En we waren met ze twee onderweg en ik revor hem. En hij weet je achter mij langs het kanaal. En te zijn die matijn, ik moet trouwens nog iets vertellen. Ik weet wel wel wel eens dan. Ja, die van ons is nou, we hebben 8 twee keer de cq, ze 8 weken weer zwanger. Ik zeg echt, ik zeg wel een gefeliciteer. Ik deed zo met duimpje omhoog. En hij achter mij, ja, vette, he. Wel moont je dicht houden, want dan mag nog niemand weten, want we vinden het nog heel spannend. Of het wel allemaal heel erg goed gaat. De die jongen op de moment dat tegen mij durf te zeggen. Terwijl ik denk dat hij nog niet eens tegen zijn beste vriend had verteld bewijzen wam. Ja, daar vind ik zo mooi. En heel heerlijk, haar afdelingen met functioneringsgesprekken. Rechts tegenover elkaar afgesproken tijd, afgesproken plaats. In een ruimte met glaseren waar collega's voorbij lopen. Toch, toch, de jongen, daar zijn geen mooie gesprekken. Ik ondernemd 33 jaar, dus ik heb het zeg maar een langere scope meegemaakt. Ik vind jouw verhaal ongelofelijk gewoon de nutteren Nederlandse culture. Dus jij hebt nog iets vast gehouden. Wat diep in Nederland, ik weet het gewoon nog dat dat zo was. Maar we zijn iets vloren geraakt. En jij hebt ook, hoe zeg je dat voor, je gewoon normaal doen, hoe zeg je dat? Ja, de gewoon normaal. Ja, gewoon normaal. Dus dit is ook iets wat heel logisch rezoniert bij de Nederlander. Bij een fransman is dit allemaal al heel anders, maar dit is gewoon zo. Als ik de Nederlandse culture ken, want de baas wil in Nederland heel graag je beste vriend zijn. Toen ik staartje ging lopen, als ik belgier de antwerpen er niet ver weg. Toen merkte ik al, he, de baas heeft hier een hele andere soort status, dan in Nederland. Daar ga je naar Frankrijk en zo ga je. Dus dit is typisch Nederland. De baas draagt gewoon spijkenblok, geen stropdas, is gewoon ook een goede gast, is heel normaal. Je bent gelijk met elkaar, geen heergie. Dat is allemaal heel echt Nederland. Maar waarom is het dan zo'n bijzonder vrouw? Voor opdoe het niet. Ja, we zijn kwijt geraakt. Ja, en dan kom ik weer terug, ik noem daar een beetje het ouderijnlijke vetje waar we aan het verliezen zijn. En daar vind ik echt, we zijn het letterlijk aan het verliezen, dus die ouderijnlijke vetjes, waar Hans en Toes achter de baas staan, 47 jaar, geen opvolging meer. Nou, bocht in de tuin, wordt apartementen complexen en opkopen, is geregeld eigenlijk. Maar voor mij is het ook een meter voor naar bedrijven. Als jij nooit de ouderijnlijke vetje, geen regels en procedure's, geen beveiliging voor de deur. Als je eigenlijk niet zo lekker voelt, ga je er alleen in, je kunt er mee je vriendigroep heen. De eigenaar staat vaak achter de baag. Als de eigenaar even naar de BSE is, dan is het stapje zelf achter de baar om je pils te tapen. Zet je streepje, betaal je volgende week, dat is zorgilex daar, maar waarom? Waarom? En daar is een beetje waar dan met een maatschappij gebeurt, vind ik dan eigenlijk, het moet allemaal groter. Dus dan gaat het kleinige feetje gaat de buur erbij kopen en de bovenbuur en onderbuur. En dan wordt het zo groot en dan begint het gezijkt. Ik moet bij jou koelbaar in die fall ben ik gelopen. Dus dat vind ik zo sterk aan jou verhaal dat je ook zegt, ja, ik wil ook gewoon niet groter worden dan dit. En dat je dus ook daarom zegt veel nezen erger, dat je ook heel daarlijk je grenzen aangeven van, nu ben ik gelukkig zo, ben ik gelukkig en dat opschalen, dat heeft een hele hoge prijs. En we zijn heel erg americanisch hier. is dat een woord, maar in ieder geval hebben we heel erg vanuit andere culturen, zeker in die steden, zijn we allemaal allerlei dingen gaan installeren, wat echt niet typisch Nederlandse is, dus dat jouw verhaal zo aanzelaten, het is gewoon een oude Holland's nuchtervaal. Ja, misschien zijn we ook wel het woord je groeieverkeer gaan interpreteren, als ik heel leelig ben. Want als ik bij heel veel mensen zeker bij ondernemers, maar bij mensen groei is altijd omzet aantal mensen, zeker bij ondernemers, dat zit, maar waarom is het niet liefde voor je medewerk, zwerk geluk, resultaat, hoe een andere dingen, hoe een andere dingen dan alleen maar. Ja, even scheruk, mijn geluk van de directeur, want vaak zie ik, dan heb ze ze zo'n voorgkast gemaakt, dan is het omzet en mensen, dus deze kant in, en als je het ziekt, het geluk van de directeur zie juiste andere kant in gaan, en hier wordt het moment dat we de zaken aan verkopen. Ja, geluk is heel erg gaan samenvallen met geld of veel geld. Ja, dat we zijn bedrijven heel erg hockeystik, dus nu het geeftijd moet in een hockeystik gaan. Ja, maar geluk kan ook zitten in een baksteen samen met je vader in een plomswater en maken. Heel maar eens, maar er is dus iets, jouw verhaal, reflect is ook een spiegel naar Nederland, van waarom zijn we dit kwijt geraakt? Ja, en ik ga niet, want ik heb niet te intenten, ik wil geen impen en dan krijg ik vaker. Ik wil geen impen maken, ik wil geen impen. Ik wil niet motveranderen, ik wil geen impen maken, vijmen en verantien leuk, absoluut heel prima. Dit is hoe wij het doen. Maar impenkt is ook weer niet vanuit Nederland, dus impenkt is ook weer vanuit de Europese Unie, dus jij blijft gewoon heel dicht bij de Nederlandse route. Ja, vooral bij mezelf, en dan relaterig met Nederlandse routes, daar vind ik heel mooi om te horen, maar dat doe ik het niet om. Nee, nee, nee, dat blijft bij wat zoals jij. Wat voor mij goed verelt. En daar heb ik bij Remco-Klaas echt geleerd, daar heb ik ook met de beginingen met de juimde in Mind, dus mediteren volnig vroeger iets van een boomerknuffel, volnig vroeger iets van een Remco heeft mij geleerd, waarom moet je er überhaupt iets van vinden, en als je er iets van wil, doe het er zelf. Ik ga eerst een zelf boomerknuffel. Dus Remco-Klaas, daar begint met die End in Mind, de muziek daarop op de grond gaan liggen en mijn eigen doodst simuleren. En dan kon ik de drie mensen op de podium, of de alter, die gingen dan iets vertellen. Wat is dan belangrijk? Wat is dan, is dan de heel veel mensen in die instrapte gehaald of een dikke auto? Nee, dan is dat allemaal niet meer belangrijk op de moment. En hoe ouder dat je hoort, dan worden er ook andere dingen belangrijk. En merk ik bij als ik dan bij die opname gesprek zit en ik zit bij ouderen mensen. Dat zeggen ze allemaal, kan nou veel meer, genieten van een klein kinderen dan van mijn eigen kinderen. Dat wil ik niet, ik wil nou ook genieten van mijn kinderen, ik wil ook genieten van mijn klein kinderen, maar ik wil nou ook genieten van, waar gebeurt dat dan? Ja, dus, een desto dicht mogelijk bij mij zelf. Maar ik ben even dat jij heel even als loodgieter en vanuit je afkomst toch open kan staan. Ja, ik heb een glaas hoor, maar jij blijven hier flest. Ja, ik ben een klein beetje auto's. Bieden, wat was dat voor jouw beetje voelt? Niet dat de kommentaris geeft die jongen gewoon, geeft die goede gast wat drinken. Maar dat jij als loodgieter open kan staan, buiten dat het eigenlijk al die marketing lessen stijgen open voor, maar dus ook meer voor te bieren te wählen. Ja, ja. Ik doe als loodgieter, vanuit jouw installatie bedrijf dat je zegt, ik ga mediteren. Dat doen we nou ook niet heel veel. Nee, en het is niet bewust dat ik ga mediteren, alleen ik heb het daar gedaan, dus ik heb ervaren hoe het is. Dat mij staat de eerst open voor. Ja, maar het gaat erom, ik had vroeger vaak een oordeel over dingen. Ik had een oordeel over hooligans, ik had een oordeel over de politiek, ik had een oordeel. Maar toen, waarom moet ik overal een oordeel over hebben? Ja, waar heb ik invloed op? Waar? Dat is op mezelf, hè? Dus het staat hierop dat je er bijtje ook iedereen denkt dat er een lernstroom is, er is niet van een lernstroom, maar er staat gewoon op "If it is to be, it's up to me". Niet als er iets gebeurt, kan ik alleen mezelf dus goed. Als er iets wil veranderen, kan ik mezelf veranderen. Ik kan je een ander, ik wil niet iemand anders veranderen, daar wil ik ook niet. Maar daar heb ik al eit bij hem geleerd, ja. Maar neem ons dus een beetje mee? Wat? Wat? Dus ik ging mediteren en wat gebeurde, hè? Ja, in het begin dacht ik, ja. Waar ga je doen? Ja, ik doe, het is niks van mij. Dat gaat om een league of jaren waarom met 20 mensen, en dan kan je een league op de grond en allemaal klamschalen, en speciaal en muziek, en groek, en donker en kaarsen, en op een gegeven moment komen je toch. En want er gaat die vertellen dat je daar ligt in je kist. En daarom mensen dan de drie belangrijkste personen van je leven moet je ingedachten nemen, die komen dan voor en er gaat altijd toe. En eerst kwam dan de Danefburg, en dan Tunespap, en toen met mijn vrouwen vriendin. En die vertellen iets over jou, wat vertellen ze dan, dan moet je onthouden. En dan uiteindelijk kom je dan uit die meditatie, sessje, en dan moet je meteen, krijg je een lijst, met 40, 50 woorden. En dan moet je 10 woorden selecteren die via jouw belangrijk zijn, en dan terug naar 4 woorden die via jouw belangrijk zijn. En dan zit passieplus, zie je vertrouwen in M.K., liefde, daar waren mijn 4 woorden. Daar gaat het om. En dat is begint met Jandemann, dus eerst even verplaatsen naar het einde toe en gaan leven vanuit die visie eigenlijk. Dat is super vet. Ik doe in mijn coaching ook al het begin ik ook heel vaak, je staat bij de heem op oord, en hoe kijk je dan terug, wat is je heerlijk? Ja, dat is bijna hetzelfde bedankt, ja. Dus wat is dan? En dan doe ik ook altijd van wat zijn nou jouw woorden. En wat is je vocabular, dus als je je bedrijven moet, welke woorden resoneren dan echt zo van dit zijn mijn woorden? En bij mij was dat bijvoorbeeld erotiek, maar dat woord is al zo ingevuld. Dat is bijna niet meer te claimen, van hoe moet ik het woord erotiek nou nog claimen? Maar toch, ja, ik doe in serie, dus dan moet ik dat toch over nadenken, zodat het woord mijn woord wordt en mijn tone krijgt, kleur krijgt, klank krijgt en dat ik het helemaal vanuit mijn binnenste zeg maar ook kan vertalen op allerlei manieren. Maar dan is het breder dan het woord zelf, hè? Precies, want dan wordt het jouw woord, dus je moet een woord terug claimen, zeg maar. Voor iedereen is het woord anders. En voor iedereen is het woord anders. En dat is blijven in hetzelfde, het woord is anders. Ja, en dat zit natuurlijk bij jou ook, dus het is installatiebedrijf, maar jij hebt daar eigenlijk een hele filosofie omheen gezet met jouw woordengedachtes, visie. Ja, niet bewust, maar dat is wel gebeurd. Ja, je hebt er toch ook best allemaal wat voor gedaan? Ik heb er zeker wel voor gedaan, maar ik heb nooit de intensie gehad, hoor, ik ga een eigen filosofier, eigen cultuur neerzetten met Danny en een eigen sector gehad. Nee, daar heb ik helemaal niet. Het is zo gelopen, zo gegaan. En uiteindelijk heb ik bedacht ik wil, want ik heb het super druk, echt. Ik heb vnacht om kwacht over twee kwamelijktuisen te werken. Zo druk is het bij ons, dus dat boek is voor mij ook een soort van. Effe een rustmomentje van de week in gebouwd om me zikeer alles goed op te schrijven waar we gedaan hebben en dat is ook heel mooi. En het is ook echt een week in een hutje op de heigewees, zonder internet, met z'n twee gekamfuurtjes. Dit is letterlijk. Eerlijk boek gaat over eerlijke echte verhalen, en daar gaan we ook van afdwaalen, want dan zit ik bij, kom ik terug op een opnamers. Maar dan zit ik daar in de woonkamer en dan hebben ze er altijd een mooie familiefoto hangen. En dan straalt die familiefoto uit, er er veertig foto's voor af zijn gegaan, want het was allemaal net niet goed en het kind stond er net niet goed op. Want de kind was weer een janken en blauwe ogen. En maak gewoon een foto, het gaat om het moment. Het gaat hier om de foto, maar het gaat om het moment waarop de foto gemaakt, dat je herinnering over stonden toen op die berg weet je nog. Dus bij deze foto ook, daar moest van mij een eerlijke foto waar niet aange shopt is zijn. Ja, dat zijn we even mee bezig, want de vlanden moest je goed zijn en weet ik het allemaal. En we hebben toen die foto gemaakt. Ik wil de per se dat die foto niet beweegt werd en toen Christian kroppde hier te foto gemaakt. En ik heb er ook op het gras gelegen en zo en mijn broek is daarvies. En hij zegt super mooie foto, ik moet alleen niet broek even een beetje weer. Ik zeg Christian, maar het zit zo ingebak om het te bewerken. Maar waarom is het eigenlijk daar met de vlek op de foto waarom is de erich? En dus puurlen eerlijke echte verhalen, het is zoals het is. En de mening van andere prima, daar is ook oké. Waarom laten we ze daar er afleiden? Nou ja, ik kan het van alles tegenoverzetten, omdat ik zelf ook fotograaf, maar die laat ik graf, dat is het ratie om jou. Wat ik echt heel eigenwijs vind, is het jouw manier van denken ook over recenties achterlaten, Google, CEO, Reviews. Daar zit eigenlijk dat zie ik ook in die coaching. Ik zie het ook in mijn eigen bedrijven, we zijn gevangen door mee. Door Google, als bij mij Google zegt, we zetten je op stop, want het veelste veel naakt, dat schild echt mijn zover omzet, is gewoon echt gevaarlijk. Dus je bent zo afhankelijk geworden, in die coaching zeg ik dus ook, denk gewoon weer eens naar de oude wedstrijd te wisteren en gewoon voelder onder die ruid te wisteren. En jij bent dat echt gaan doen? Nou ja, op die manier niet letterlijk, maar jij bent er wel weer. Ja wel, ik heb echt, ik denk 15 jaar geleden, samen met even mijn beste vrienden Rens, heb ik gewoon elke zondag, de hele dag met hem voldo's in de bus staan te gooien. Letterlijk gewoon. Ja, maken foto van je keentelsturen naar ons open, je kunt de prijs winnen. Jongen hebben de gekste dingen gedaan. Want het gaat gewoon het dient. Vindtje klant. En we zijn zo gaan nadenken over Meta, Google, etc. We zijn ook heel erg vervreemd geraakt van onze klant. Ja, maar nog mooier, want die volder is vind ik hartstikke leuk en mooi. Alleen, ik heb geleerd, meten door Josberg is eigenlijk. Als je iemand zo enthousiast maakt over jouw product, dan heb je een wandelende promotie rondlopen die niet te stoppen is. En daar is nog veel krachtiger, want die legt alle volders. De hele dag niet lettel ik alle volders, maar die zit op een viadag. En dan zeg je nou, die behaar van de manier. Dat beden je zo altijd in de WC, tot het vlertje, kijk, ik heb maar iets aan. Een beentere promotie kun je niet helden. Want wij van WC, wij adverteren, ja, daar geloof ik wel. Maar iemand anders die het en het is heel belangrijk daarin. Die andere moet er wel belangenloos doen. Dus ik ken een bedrijf en die heeft als je daar iets de keuzeinde vervangen hebt. En je beveelt de buur aan. Ja, dat kijk je 150 euro om uit te gaan eten. Nee, zit het dan in die 150 euro, of zit het daadwerkelijk dat je heel erg blij bent. Dus het gaat om dat je niet beloond wordt voor de promotie die je doet. Nou, heel simpel, dat is het enigste, dus zonder dingen, promotie voor je een ander bedrijf. Ik noem daar de superfan, dus die komt binnen op een viadag. En voor dat die een stukje vlaar of kopje koffie in een begin is al over. Oh, ik heb toch een nieuwe warmte pomp, jongen. Maar een stukje vlaar, daar is geweldig bij die gaste. En zo waren zo vriendelijk en uitlegend. En ook nog een bordje in de tuin. Ik heb gezegd dat het een bordje met drie weken staan, want ik vind er zullen. Ja, daar is een promotie die niet te houden is. Maar dan moet je dus ook echt heel goed performen. Ja, waar eigenlijk, hè? Wat daar heb ik ook over na zit, denk, als je gewoon een beetje normaal doet, dan steek je er al bovenuit. Normaal doen is geen handtekening vragen. Normaal doen is goeie gaste met passie van rewerken. Ja, dus even het geen handtekening vragen jullie dus doen van tevoren niet dat je een handtekening hoeft te zetten van dit zijn onze leveringsvoorwaardes. Alles heb ik de handtekening-module uit laten bouwen. Dus in synthes zat bij de werkbonden of vet dus weet ik het overal handtekening. Ik heb alles, ik heb zelfs synthes bij ons op de zaak twee dagen over de vloer gehad. Dus daar heb ik voor betaald om de handtekening-module eruit te halen. Wie vertrouwen, geeft, krijg vertrouwen terug. Dus als je met iemand zit te praten en die heeft het alleen maar over wandtrouwen waar die krijgt. Eigenlijk, ze moet je met heel erg van de spiegel, want het verschijnlijk geeft die geen ook wandtrouwen. En dus bij ons onderaan door of vet te staat, alles zit er bij, naar blauwe blauwe. En dan staat er de alinia. Hier zou je verwachten normaal gesproken je handtekening te moeten zetten. Bij ons niet, want wij hebben nog vertrouwen in de mensen. Want wie vertrouwen geeft, krijg meer vertrouwen terug. Wil je toch akkoord gaan met deze ofverten, bell, mail, app? Kom maar verlangst bij ons op de zaak, want de koffie is keilijker. Of als de wind goed staat, is zelfs ook signalen goed. De laatste, precies waar je nu doet, is echt. Ik krijg meeldjes van het eindewind, stond verkeerde, dus ik moet maar mailen. Ik krijg van de week een appje, dat was een giftje. Ik had het giftje nu nooit te zien, dat was een of andere indian. En hij stond zo te wapperen met. En verder niks, zeg, gewoon, alleen maar. Dus ik denk wat stuur die nou in indianen, ik denk, oh vak, dat is die roeksyjalen. En je zo is je akkoord, ja natuurlijk hoor, hartstikke leuk. Maar die vrijheid, blijheid, akkoord geven op een ofverte. Dat is de basis voor heel de liefde van elkaar. En heel het vertrouwen van elkaar. En dan heel heel ik, dat kan ik je mis gaan. En dan de elke vraag, want daar vind ik dan ook interessant. Waarom is het erg als het de keer mis gaat? Waarom is het erg als je een keer bezoden miet dat wordt? Ja, het is maar allemaal overkomen, het wordt erbij. Ik zeg ook altijd, ja, je moet ook derver te vallen. Dat is hetzelfde wat jij bij kinderen zegt. Alleen heel veel mensen deur van hem. Dus je moet derven op je bek te gaan. Dat gaat anders niet. Als je alleen maar een tien en een stikken wil halen. is ook niet leuk. Gaat dingen gaan eens. De vakantie waar niks mis gaat, waar geen hagel bij, regen bij, tewarem. Nou, kijk dan graven om het water af naast de tent te. En dat kom ik weer terug. Het is daar leuk, nee, maar is daar een ervaring, ja? Ik herinner de camping dan ook echt dat we met zo'n allen die tent moeten redden. weet je als gezien, niet? Tot de volgende klotiverkantie, maar je onthoudt het. Ja, je onthoudt het. Het is een soort samenhoogheid waar mensen die niet voor de camperehouden begrijpen. Nee, samen de tent stokken vast dat er over de wind vragen. Deze soort dingen, en na de rand, omkleren en pils je erbij te horen. Nou, het heeft wel, het is een bepaald soort bubbel. Maar goed, je neemt risico. Als je een banker in hebt zitten kan dit niet, want het vindt dit veelster. veel hoog risico, dus jij hebt al je groeie ook zelf gefiniceerd. Ja, zeker, zeker. Maar door je natuurlijk ook al veel meer, het vracht allemaal leef, maar ook wel. dat je deze keuzes kan permitteren. Ja, dat weet ik niet of dat daarmee te maken heeft. Het is niet voor mij de keuzes om dat te doen eigenlijk. Nee, nee, maar anders zou een bank of iets zou je zeggen neemt, maar dan mag niet. ondernemen veelster groot risico. Maar goed, jij hebt die vrijheid, je kan dat doen. En jij zegt vertrouwen vooraf, maakt al heel veel uit. Ja, ja, ja, de vertrouwen geven aan de voorkant en je krijgt vertrouwen terug. En door nieuwe medewerkers hun salaris niet te vertellen, mag ik, die maakte toen de mooie opmerking. Hij zometeen ik wil heel graag bij jou komen werken. En ik vertrouw erop dat het salaris goed is. Hij gaf mij op de moment vertrouwen. Daar had ik nog helemaal niet door, want er had ik al bij 15 andere gedaan. Ik denk ja, het gaat ook over vertrouwen in mij. Eigenlijk is dat in de hele mooie extra wederkeerigheid, hij door het salaris niet te vertellen, maar vertrouwen in de mensen, daar zijn we ook een beetje verloren. We kunnen elkaar niet meer vertrouwen, dus zo schunt. En dan had jij het idee, wat wordt nou de vunfek factor? In salatieberrijven, maar daar moet ook gelakken worden, gesprongen worden. Hij heeft ook onderneden een keer een idee omhoog. Dus prinkus. Het is prinkus! Maar altijd heeft het prinkus het te maken met in salatieberrijven. Dat had het net over het voldoetje onder de auto doen. -Onderuitwissen. -Onderuitwissen. Onder de auto is niet zo dicht, maar het zou ook wel zeggen. Maar toen dacht ik wel, ik stond zelf op een viadig. Ik dacht, 'a best relax, de kinderen zijn blij, we staan met een hangtafel, allemaal best relax, wat gebeurt dat het zo relaxed is. De kinderen zijn vooral blijst dat niet de jengel heeft voor maak. Eens prinkus, stond daar. Ik denk, ik ben heel erg bezig met fans maken van het bedrijven. Dus wij gaan er zo ver in. Als je geen fan bent van ons bedrijven, mag je niks bij ons kopen. Dus voor site-stap, als je bij ons contactformen invult en je veel daarin, want je moet je aangeven, ben ik fan van een verspect. Ja, nee of wil ik worden. Als je daar neen invult sturen wil je door naar de 13-best in salatiebedrijven bij ons en regio. Ik wil, die fans is voor ons super-essitiel. Dus toen dacht ik van, hey, als ik nou weer zou ik, dat als een fan van ons een viadig feestje heeft, of de K-via's jaren en trouwe rij openoma, familie, dag, reony, weet ik het allemaal. Als daar een springkussen staat, met de uitingen van ons bedrijf eigenlijk, kinderen zijn blij, ouders zijn blij en als dat dan over z'n keer een verspect springkussen. Heel gek, willen we dan niet ergens een keer over de tong gaan. En over de tong gaan ik kan op twee manieren. Vaak, want er zijn vijf emoties, vier zijn negatief, en het blije de rest is boos, vertreetig en weet ik het allemaal. Dus als wij over de tong gaan, is het aan ons de taak dat daar een positief verhaal is. Dat kunnen wij met dachtig man bewerkstellen. De springkussen zorgt er waarschijnlijk voor, dat we een keer benoemd worden op die viader. Dus toen stond de spapp. Maar heb je dan nog een appart bedrijfde bij dat je dat verheert? Of die er een fan mag dat gewoon boepen? - Dat gaat dus. Oké, de kracht van geven. Geven is pas echt geven als je dat niks vertrug. Oké, dus je hebt wel een keer bij jullie iets afgenomen. En daarna ben je dus een superfan. En dan mag je ook gebruik maken gratis van het springkussen. Hoe van niks te tekenen, je zegt gewoon wanneer je springkussen wil hebben. We zetten het in de systeem, je kan tot vrijdag op alle maanden terug. Heel simpel. - En dat zit dit dan allemaal geen gaten in gekregen? Nee. - Heel goed, want die krijgt vaak vaker na mijn hoofdischling. Wat dan al vies of voor mij het boos is. - Wat dan al vies of voor mij het boos is. Voor mij het boos is het boos. - Voor mij het boos is het plakspool. Zodra je er 25 euro voor gaat vragen, dan denk je de mensen ik betalen voor de ding terug. Als je iets geeft, heel een knapje jongen wil je dan vies beschadigd kapot teruggeven. Dus dat ding is altijd gepoetst, het is opgerod. Dus dan bij ons en een balie, oh het regen is zo hard, ik heb mijn best gedaan. Hij is nou een klein beetje nat, ik denk nog heel even een keer op blazen. Dessert dingen, we hebben er geen werk aan behalve de boekkingen voor dingen. Dus het sprintkussen moet ook opgehaald worden bij ons op de zaak, staat in een aanhanger. Het sleutel hangt in ons mag in zijn, ons mag in zijn is A, Z, M, L, W. Dus iedereen ziet het mag in zijn op het moment, neem je even voor ook nog eens een keer mee. Sprinkussen staat bij de mensen in de tuin, kinderen zijn blij, ouders zijn blij. We zijn er keer over de tongen gaan op het viadagsfeestje, bijkomen het voordeel. De aanhanger staan onze uiting op, dus op de zaak aan staat er ook aanhanger. Want de sprintkussen ophalen op je fiets, daar is ook zowies. Dat is heel lastig, want dit is vrij groot sprintkussen, maar daar sprintkussen aanhanger. Die staat het hele weekend bij de mensen voor de deur. Dus je hebt ook nog eens alle buurtgenoten, heb je ook nog eens een keer te pakken. Dan is het nog eens een keer zo, de mensen heel vaak een socio-media post maken. Hij verspekt, bedankt voor dit ding. Omroep Brawand, laat zwaar eens aan het filmen, stond die in de dingen. Dus de sprintkussen is de beste marketing machine voor ons ever. En we hebben er nou vier, hè? - Ja, veel ontwikkeld. Het is ook goedvaar, maar dat zal jij ook natuurlijk ontwikkeld. Er zit ook hier alles mee. Ik heb mijn lijn een beetje lekker wapen, hè? - Dat is het, oké. Kijk, dat heb jij natuurlijk ook vaak gehoord. En ik denk dat ook, en ik denk dat veel mensen nu denken van, ja, dat is de regio. Daar zit nog echt die dat weevsel van je kent elkaar en waardoor ze dat. niet vies en etc. wegbrengen. Maar het doe dat maar eens in de stad. En je krijgt. je hebt er een voeltuim aan. Oké, dan niet doen. Ja. Ja, dat begrijp ik datje dat zeg. Maar het is natuurlijk heel uniek. Dat mensen dat dan inderdaad schoon terugbrengen. dat je er geen hoofd bijna hebt. Nee, daar vind ik niet. En dan komt eigenlijk weer. terug naar het oude bruinekleinige veetje. Dat doet niemand in het oude bruinekige veetje. Want je kent mekaar. Alleen ze draaien mekaar niet meer kennen. Geen binnenkijnen hebben mekaar. dan gebeurt het. Dus door heel de schaalvergroting, in de stad, in een ziekenhuis. heb basischolen, de liefde voor mekaar verdwijnt gewoon. En dan heb je het gezegd. Als ik heel heel. ik ben. Dus als je altijd terug redet tegen naar het oude bruinekleveetje, dan ga je daar niet doen. Want dan kom je de vone keer dat ik afveetje ben. En mijn liedje, de exprinkers, de kant. toch niet, dat wil je niet. Alleen de binnenkijnen zijn we een beetje aan het verliezen door heel die schaalvergroting. Als je bij de dokter binnenkond, vroeger gingen je zitten. En dan wist je heel afgelopen. 10 jaar wat er gebeurd was. Nou, gaan we een dossier lezen. Gaan eerst een dossier lezen, want wie ben je? Mijn liefst, ik heb geen idee. Even kijken, oh ja. Ja, maar dan komen we weer terug over het land wat ik ken. Dus mijn vader, die vroeg had zeggen als jij met mij toen je jong was, met mijn ouders. zakken, zeg je, was mijn vriendje op dat moment. En je achternaam is een versprek van wie. ben de grijder in. Nou, dan moest je dus zeggen van wie de grijder in was. En dan was het welke straat. En is het dat ene van die? Dus eigenlijk werd heel die standbouw. gecheckt, echt kent. En dan, oh, dat was een goede gast. Of dat is rentje uit. Dat mogen dan niet meespelen. Of er mogen geen vriendje mee worden. En dan het volgende wat er altijd in Marabond gebeurde was, wordt je bier? Maar als je dan nee zei, dat is omogelijk. Dat is omogelijk. Dus dat is zo'n bloedband bijna. een als of je zo snijdt met een mess zo. Dus dat moest met bier verzeegeld worden. En dan was je een goede gast. En dus ook daar weer pak je eigenlijk een beetje dat weefsel of die waarde is. voor je bedrijfsvillige feest. Misschien pak ik dan wel onbrewers terug naar hoe het vroeger was. En niet daar vroeger alles beter was. Zo zit ik ook niet in elkaar. Maar als je dit zo vertelt, ja, dat zeker. Ja, want dat is dat bruine café, ook van het is. Maar jij doet dat eigenlijk, zeg, dat ik jou zou boeken, dan zeg je volgens mij neer, want ik woon in de stad. Ja, boeken al in de zin van dat je iets bij ons wilt kopen, of zo? Ja, nee, nee, nee. We hebben een heel duidelijk afgekaard het werkjepiet, een heel klein werkjepiet. Dat is ook echt, al woon je 10 meter buiten het komen we niet. Dat is weer neer, zeg het. Ja, nee, zeg het. Ja, en ik heb het echt geleerd. Er is neer tegen, zeg ik. Er is anders, heel liefde voljaar tegen, zeg ik. Dus jij hebt een gebris. Ja, en daar buiten gaan jullie gewoon neer. Negen meter, geen meter. En we hebben de stad hebben wij ook uit ons werkjepiet gehad. En er zijn twee redenen. Dus om werk geluk eigenlijk voor mijn medewerkers. En werk geluk, die jongens, van ons die gedijgen in de boeren door op een rond ons bedrijf eigenlijk. De busjes hoeven die per se op slot met kappen, met kappen, met kappen. We kunnen de bus bij het kewijn neerzetten. Hoeven niet te vechten, lopen, geen paaltjes die naar boven komen om 11 uur weg moeten rijden en desto dingen. En wat er nou gebeurt met die emissie zonens, dus daar zeer oemissie zonens van willen maken. Daar zijn dingen, daar kunt, wij hebben 23 bussel op moment en we hebben heel veel diesel bussel. Ik wij zijn een beetje ouderwets opgevoerd, wij zijn heel zuinig op onze spullen. Dus wij poets onze bussel, die zijn goed in orde, we zijn een zuinig op. En ik ga niet al die bussen vervangen om per se in de stad te mogen werken. Dus hebben wij gezegd, we halen het eind over uit ons, dan bij ons stad, eind over uit ons werkjebiet. Wat ik heel politiek opgepakt, is helemaal niet mijn bedoeling. Het is alleen maar, kijk, in de binnenstad mogen wij nou al niet meer komen met onze bussel. En over vijf jaar mogen wij in heel de stad niet meer komen eind over. Dus hebben wij nou al gezegd, in heel de stad gaan wij nu al niet meer komen. En wij mogen er nu nog wel komen, alleen bij plaatsen producten waar wij 20 jaar lang storingen onderhoud en service doen. Dus als wij nou een product plaatsen en over vijf jaar zeggen, ja sorry, wij kunnen nu niet meer langs. Daar vind ik vrij als je schilders uit liefde voor de mensen die de wonen zeggen wij. Koop het product niet naar bij ons. Nou, en er wordt dan heel erg duit en had ik een post gemaakt daarbij, daar niet meer werk en daar weer heel erg opgepakt. Het is helemaal niet politiek bedoeld, want we moeten verduurd samen, we moeten aan het milieu je denken. Of de goede fout is, ik vind het prima. Ik kan alleen maar acteren op de beslissingen die ze daar nemen. En dan hebben wij daar gezegd dat je die vanaf eind over is, daardoor niet meer bij ons werkje bent. En dan krijg ik ook van ja, maar dan kun ik wel twee of drie elektrische bussen kopen, sterke nog. We hebben denk al vier of vijf elektrische bus, alleen we hebben elke avond, een andere storemsmonteur. En dan dindsdag avond het Ronnie, hij zakers bij ons servicedienst. Dus dan heb je dindsdag aan de storeingszegd, dindsdag aan de storeingszegd. Hey, ik ben Ronnie, o, eind over, dan kijk je naar zijn bus en negentie aan, maar ja, morgen getrugbellen, maar morgen het fondsdienst die het wel aan de elektrische gaat gewoon niet. Dus uit liefde voor de mensen die er wonen, kopen het niet bij ons en wij werken wel in een ander gebied, heel simpel. Nou, duidelijk keuze, dus het was mij wel dat we niet helemaal goed afgemaakt dat je geen reviews, zeg maar Google Reviews, weelen. Volgens mij was ik dat veel aan het kletsen. Ja. Sokker. Sokker. Of afgelijk door mijn vlesje waren, dat zou ik. Dus even jouw, want die reviews zijn eigenlijk momentyl enorm belangrijk voor bedrijven. En daar, ja, dat is een soort make of break ook en iedereen wil veel sterren en jij zegt, een soort ongedrijdheid. Ja. Het wordt te belangrijk en als het te belangrijk wordt, dan krijg je wel angst, angst voor slechte reviews. En dan had ik een documentaire gezien van iemand die woon die alteke feetje ergens in een belangrijk toeristen in zijn plaats. En er waren plaatsen dat ik meiden van 14, 15 jaar en die wilde een bordje. Hij zegt, ja, sorry, ik zou er heel graag willen geven, maar dat mag niemand zijn mevorelijk om een klotenje. Die meiden helemaal boos, die hebben een jaar langs slechte reviews. Hij zei, hij huilen met zaken, dan denk ik, ja, dat is toch niet oké waar we allemaal aan het doen zijn. En dus had ik ik weer op de toilet en toen dacht ik van, ja, ik ben er ook gewoon klaar. Ik vind, toen was ik bij collega-installatiebedrijven aan het kijken en dan was ik aan het scrollen. En dan vind ik dan ook mooi hoe dat werkt eigenlijk. Dat staat er vijf sterven reviews, te ontstommevens. Nou, ik denk jij, jij werkt haar, Lijan, jij bent familie. Dus toen dacht ik ook of ja, het is gewoon niet meer eerlijk. En wat ik ook vind is, dus ik ben er op zoek naar eerlijk echte verhaal, het is niet meer echt. En het is te belangrijk aan het worden. En toen stonden wij op een 4.9 en toen dacht ik, ik ben er ook klaar mee. En toen gingen wij zelf op vakantie en dan doe ik het zelf ook er, want dat zit je review's te lezen. En dan beboek een punt te komen. En dan vijf sterven, vijf sterven, vijf sterven. En dan ook terug één sterven. Dus iedereen, het is bij echt bijna iedereen. Dan gaat dat die één sterven. Die wilde die één sterven lezen. En die heeft weer te maken bij die 5 emoties. Dus 4 negatief, je wilt iets negatiefs lezen. Nieuw, dus altijd negatief je wilt. Daar wilde hersenen er nog eenmaal. Dus je bent een scroll, een scroll, een scroll en je gaat terug naar de één sterven. Alle Russen eten, alle eten op, en ik moet smorg eens rennen om een handdoekje neer te leggen. Nou, één sterven, nou, altijd soort verhalen. Dus en wat dat dan bij de mensen bewust, gebeurde eigenlijk. Waarom deed je de één sterven lezen om de 4 dingen die zijn negatief die wil je lezen. En een één sterven is altijd eerlijk. Want als iemand die daadwerkelijk boos is, die niet blij is. En 5 sterven, daar weet je niet meer. Is er om gevraagd om gesmeegd, is die gekocht, is daar beloond met een potje gel. Is daar familie tussen, vrienden tussen. Allemaal, daar weet je niet meer. En toen dacht ik voor jou, je gaat ook gewoon omdraaien. En sinds die tijd vragen wij aan iedereen om ons te blonen met een één sterven review. En daarbij het eerlijke verhaal wat je vind van ons bedrijf te zetten. Ja, en vanavond allemaal lekker af voor allemaal googelen. De meest geweldige één sterven review. Vorige week, maar aller eerst de storing aan de ketel gehad. De goede gasten uit de borenkongen gebeld. Vondst die was langs geweest. Want een geweldige kerel. Hij is nog een leuke vent, ook PS. Ik hoop dat ik elke twee weken voor de storing heb. De groetjes nieuwe superfan Hans. En dan denk je, als het zich vergest in sterren, dan ga ik naar de volgende lezen. Het echt heerlijk, dus ik heb heel hard gewerkt. Ook heel origineel en creatief. Het is de benadrukken van 'Bazemmen al allemaal aan doen'. Maar dan moet je toch al wel een soort maatschappelijke fiesing hebben. Niet mee gaan met de kudden, niet bang zijn dat dit omzet gaat costen, het vraagt veel even. Maar voor de rest op een gegeven moment, we stonden op een 4.9 en daar vind ik dan mooi. Ik denk als je bij ons in de regen woont, dat je over het algemeen, leuke mooie verhalen hoort over ons betrijf. Zal je echt niet altijd zijn, maar over het algemeen. Dus stonden we op een 3.6. En wat dan psychologisch gebeurt bij mensen, dan hoor je positief vragen, dan ga je kijken op Google. En als je je een 3.6, dan denk je, eh, dan heb ik denk ik al die slechte vragen die heb ik gemist op zo. En dan heb ik alleen de fanclin, heb ik dan gezien. En dat is niet oké, wat ik wil. Dus dan heb ik heel erg gewerkt dat wij nu staan onder die drie wilde komen. Uiteindelijk staan we nou op een 2.0 of een 1.8 voor ons, maar zo. En daar is geweldig, wat je hoort positief vragen over het algemeen. Dan ga je kijken, denk je, 1.8, daar klopt niet en dan ga je die verhalen lezen. Ja, ik heb gewoon mensen die dat werkelijk mennen pilsken op de bank samen, ans en mien, die hebben dat samen. Reviews voor een smakelijk lezen. En ik op een gegeven moment hadden wij 350 review's of zo. En toen stond ik de spullen van het kamp van mijn dochtertje in te laden. Dus er waren allemaal schoolspullen, stond ik in mijn bus te laden. Ik kreeg een meerdje, ik kreeg een meerdje. Was van Jan Google, jullie account is per direct geblokkeerd. Dus ik denk daar spam, nog een keer, ik kreeg nog een meerdje van Jan Google. En ik denk in ik je kijk op Google, ik denk he, helemaal, alles is weg. Alle review's weg, alle foto's weg. (C) TV GELDERLAND 2020. alleen de website kon ik nog vinden door rechtsdrakes of we inslaatjes bedrijf speken. Dus wij waren daardoor het werkelijk door Google eraf geflikkerd en ik heb geen idee, nee, want dan moet ik zeker ook de rok vanaf. Want die staat vanuit Natuur op een 1.8. Dat dacht ik ook. Ik dacht misschien te laat, nee, maar is zeker staat op 1.7, dus dat moet dan ook. Alleen verschijndig, het er een of andere AI-bot, en ik denk wat er gebeurt is bij een eenster hoogt een slecht verhaal te staan, maar dat bij ons gebeurt bij een 1ster staat er goed verhaal. En ik denk dat daarom dat ze er ons af hebben gegooid en te komen ik bezwaar maken, hebben we niet gedaan, hebben we gewoon twee, drie weken gewaagd, ik denk, ja prima. Al komt het niet met terug, dan zie ik dan alweer, dus ik op social media gezet, Google heeft onze raf gegooid, begonnen mensen mee te bellen, maar tijden komen langs de drukken weg. Zet maar reclame botje bij ons in de tijne. We zullen ze wel hebben die Google raad. Zij hebben overal nog een keer reclame botjes neergezet, uiteindelijk twee weken naar de randzaam bij het teruggezet, schoonenlij, alle riefjes raf, alle foto's raf en weet ik het allemaal, toen ben ik zelfs door in staat geweest, om een brief te gaan sturen naar Zeggo, dat ik de truc heb voor hun, maar dat was op een nieuwe schoonenlij om te beginnen, want nou nog van die 1.7 iets hoog, maar het is best lastig voor Zeggo, wat is dat? 3.000 riefjes op. Maar goed, hij heeft niet gedaan, maar uiteindelijk zijn we teruggezet, we staan nu weer op een 1.8. Maar de macht van dit soort bedrijven is in mens, en je kan we zwaar maken, het heeft allemaal geen zin, want ze zijn allemaal niet bereikbaar. Nee, het is allemaal angst en wat er nu op moment gebeurt eigenlijk, de mensen door hebben hoe het werkt, ze gaan daad werkelijk, ik ken bedrijven concurrenten van elkaar die gaan over elkaar, slechte riefjes schrijven, iemand is het niet eens met een factuur, oké, dus schrijf ik in één sterk riefje, meeldje erachter aan, ik heb net een verwijzer kreditere, iemand die ben het niet eens met die factuur, dus het hoort ook als een pretje met een gebruik. En wil je ons naar kloten, dan ben ik benieuwd, schrijf je dan een vijf sterk riefje om met een slacht voor alers, of hoe, ja prima, maar doe gewoon normaal, dat ook weer. Ja, maar dan je men een goede gast ontzettend bedankt voor dit inspirerende gesprek. Dankjewel.

Podcast Summary

Key Points:

  1. Martijn van Orzina Lothgieter heeft zijn vader's installatiebedrijf overgenomen, uitgevoerd op basis van een diepe filosofie van vertrouwen, mensenrespekt en authentieke relaties.
  2. Hij wil geen personeel aanhuren met een "directeur-en-gezondheid" inval, maar aandacht voor mensen als "goede gasten" en "goede vrouwken" waarin empathie en echte waarde staan.
  3. Het bedrijf kiest voor een kleine, passievolle omgeving met 30 medewerkers, waarin vertrouwen wordt gegeven door salaris niet te vermelden en mensen zelf te laten beoordelen.
  4. Martijn is geïnspireerd door boeken zoals "De 7 habits" en Jan Geerts, die hem hebben geleerd om kinderen op te voeden met liefde, vertrouwen en een vrijgevende houding.
  5. Hij stelt op een manier van "kampvier gesprekken", rustige, zonder telefoon, en met elkaar in groepen te praten, waarbij diepte en gevoel worden verwerkt.
  6. Het bedrijf is een tegenbeeld van de Nederlandse culturele verandering, waarbij "geen groei" en "echte waarde" worden gekozen in plaats van alleen omzet en expansie.
  7. Door meditatie en echte herinneringen (zoals foto's op de berg) wordt een diepe verbondenheid ontwikkeld, waarbij mensen hun eigen waarden en passie verdedigen.
  8. Het bedrijf gebruikt leuke, gratis "springkussen" als marketing, waarbij fans worden gemaakt door positieve ervaringen en wederkeerigheid, geen verkoop, geen druk.

Summary:

Martijn Stekkerz en Martijn van Orzina Lothgieter delen een diepe verhaal over een menselijk, authentiek en passievolle onderneming. Het bedrijf is gebaseerd op een filosofie van vertrouwen, waarbij mensen als "goede gasten" worden gewaardigd, geen personeel wordt aangeworpen op basis van functie, maar op basis van emotie en empathie. Salarissen worden niet vermeld, zodat medewerkers vertrouwen krijgen en zich vrij voelen om zich te ontwikkelen.

Martijn is geïnspireerd door boeken over kinderopvoeding en menselijke waarden, zoals Jan Geerts, en toont een diepe bewustzijn van het belang van liefde, vertrouwen en rust bij kinderen en collega’s. Het bedrijf onderhoudt diepe relaties door kampvier gesprekken, meditatie en echte ervaringen, zoals foto’s op de berg. De focus ligt niet op groei of omzet, maar op de waarde van kleine, gezellige momenten en een krachtige wederkeerigheid.

De "springkussen" als gratis marketing is een symbolisch moment dat fanstatus creëert zonder verkoop, waarbij mensen gevoelig worden voor een gemeenschappelijke cultuur van liefde. Het verhaal is een reflectie van de Nederlandse cultuur, waarin oude waarden, zoals openheid, samenwerking en vertrouwen, zijn verloren gegaan, terwijl het bedrijf daarop terugkeert. Het is een krachtige call-to-action voor ondernemers om te kiezen voor wat echt is, in plaats van wat snel is.

FAQs

De kern van het verhaal is de waarde van mensen, vertrouwen en een authentieke, menselijke relatie tussen medewerkers en management. Martijn overneemt het bedrijf van zijn vader, maar doet dit op basis van een filosofie waarin mensen, niet alleen resultaten, centraal staan.

Martijn wil geen personeel opnemen omdat hij het denkt dat mensen zich 'directeur' of 'poetsvrouw' noemen, wat hem als ongepast en afstandelijk voelt. Hij wil een meer menselijke, open en vriendschappelijke sfeer creëren.

Martijn begint met een persoonlijke rondleiding en vraagt bijvoorbeeld aan collega’s of een solliciteur een goede gast is. De vraag is of iemand een goede gast is, niet of hij of zij een goede functie heeft.

Vertrouwen is van vitaal belang: Martijn geeft vertrouwen aan medewerkers en krijgt daarop vertrouwen terug. Hij vertrouwt op hun goedheid en werkt met een open, ontwikkeling gerichte cultuur waarin mensen zelf bepalen wat goed is voor hen.

Martijn merkt dat mensen steeds meer afhankelijk zijn van systemen, beoordelingen en instellingen zoals Google of reviews, en dat dit leidt tot een verlies van persoonlijke relatie en openheid, wat een dichter contact tussen mensen en bedrijven verstoret.

Het bedrijf van Martijn is niet gericht op groei of omzet, maar op passie, vertrouwen en een diepe verbondenheid met de medewerkers. Het is een steunpunt voor een menselijk, steviger en echtere werkplek.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.