Hoe armer hoe zieker, busvervoer buitengewoon onderwijs en een Belgische VAR op het WK

Vind je favoriete podcast op Verteem Max? Het onderzoek van de CM over de bezondheid zongelijkheid. Dat dat blijkbaar toen neemt. Ik was blijven hangen bij de koord. Uw je in een armere week ontdeft gewoon tebelzoveel kans om te sterven, dan wien een rekenweek ontd. Hoe komt dat en hoe pak je dat probleem aan? De lijn schrapt opnieuw in het aantal buslijnen. En nu worden pesteren voorliegelingen in het buitje gewoon onderwijs in het visier genomen. U bent een 40-talkinderen die dus geen bus niet meer hebben. Die op de andere busje moeten komen. Waarom is het zo moeilijk om busritten voor het buiten gewoon onderwijs geregeld te krijgen? Straks zal brand van drie ze aan het werk. Ja, ja. Dus dat? Dus dat is de enige Belgische schijtsrechter die naar het week aangaat. Probeer je er niet in het moment dat ik daar mag acteren, dan kom ik me heel veel bagage. Hoepelijk terug naar Belgien. En hoe is die Belgische schijtsrechter op het week aangeraakt? Geen zorgen, ik heb zelf geen ambicis. Ik zou daar alleen maar in de weg gaan lopen. Ik blijf gewoon gezellig bij het quartier. Mijn naam is Lonnen van Erp. Welkom. Hoe armor Belges zijn, hoe slechter hun gezondheid. Dat blijkt uit een nieuwe studie van Zieke von CM. En dat probleem is niet alleen gekend, het wordt ook steeds groter. Die gezondheid ongelijken neemt vooral op bepaalde vlakke toe, bijvoorbeeld in de toegang tot zorg. Dat is Clara van Muysen, woord voorder van CM. We zien enerzijds in de toegang tot de eerste lijnstorch. De stotte huizacht, daar mensen in de armsterwijken veel minder regelmatig in contact hebben met hun huizacht, dan de mensen uit de reeks te wijken. En die kloof wordt ook groter. En we zien hetzelfde effect ook in preventieve gezondheid. Vrouwbouw uit de armsterwijken nemen veel minder vaak deel aan de bochtkankerscreening van de overheid, alvrouw uit de reeks te wijken en ook hier wordt de kloof groter. Er was één zinnetje dat bij mij heel erg is blijven hangen. Wie in armraweiken woont, heeft tuppels of al kans om te sterven dan wie in reikere wijken woont. Hoe zit dat? Ja, dat is effectief. Zo, dus mensen uit een armraweik hebben tuppels er heel kans om binnen het jaar te stijgen, dan mensen uit een reikere wijken. En dat komt door een aantal factoren in een armraweik, sind de levendomstandigheden minder goed, maar heb je natuurlijk ook mensen met minder financiële middelen die dus misschien aardelen om naar de huizacht te gaan hebben. We zien dat huizachtbezoeken daar ook lager zijn, dus van hier mensen dan toch zorgen zoeken, dan zijn ze vaak al in het slechter gezondheid en een slechter gezondheid toestand. U ziet bijvoorbeeld ook dat een aantal gronde sezikte gewoon vaker voorkomen in armenweiken. Die diabetes komt dubbel zoveelige vlur in de armstreeweikken dan in de reiksteweikken. Dat zijn onnuchterende resultaten, maar voor experts komen ze niet als een verrassing. Nee, eigenlijk jammer genoeg bevestigd de studie van CN, wat we al langer weten. Dat er een verband is tussen welke positie je inneemt op de sociale lader en je gezondheid. Sarah Willem is professoren sociale ongelijkheid en gezondheid aan de ugent. Zij weten dus wat er moet gebeuren om dit probleem aan te pakken. Nu er bestaan in ons land al maatregelen om de gezondheidsongelijken tegen te gaan. Zo is er voor mensen met een laag inkomen, een verhoogde tegemotkoming, waardoor ze minder rem geld moeten betalen voor hun zorg. En het plafondbedrag voor hun medische kosten, de maximum factuur, ligt voor hen bijvoorbeeld ook lager. De studie toont de gelekert eten ook dat die matringen onvoldoende zijn. Zij verweest daaronder andere na het feit dat bijvoorbeeld voor hun doodgemoedkoming niet altijd automatisch wordt toegekend. In sommige gevallen moeten mensen dat zelf aanvragen, waardoor je een onbredscherming krijgt, sommige mensen kunnen het niet aanvragen of kan het de weg niet. Een tweede reden waarom dat dat onvoldoende is, is omdat die sociale ongelijkheid niet alleen wordt bepaald door u toegankelijkheid van het gezondheidsorcysteem, maar ook door een aantal factoren die buiten het gezondheidsorcysteem ligt. Maar dan worden als je sociale ongelijkheid in gezondheidsweld aanpakken, dan is het belangrijk om te kijken naar gezondheidsor, maar even zier om te kijken naar al die andere domainen die ook een impact hebben op de gezondheidsvermensen. En daar ligt de oplossing naar de toekomst, dat is dat we die ongelijkheid een echt vanuit de hele brede maatschappen te kijken en aanpakken, zoals bijvoorbeeld de manier waarop onze steden zijn georganiseerd, toegang tot onderwijs, bevoren dat we daar ook rondwerken. Maar hoe begin je daar aan? Er is onderzoek uit buitenland, heel duidelijk aantoond dat een aanpak waarbij je hetzelfde doet voor iedereen eigenlijk niet werkt. Soms moet je voor bepaalde groepen andere dingen doen, omdat je ze niet bereikt met de brede, uitgerollende interventions. Het is een ervallig een aantal voorbeelden in Vlaander, waarbij mijn bijvoorbeeld bij die bostkankerscreening heel specifieke interventions zal ontweklen om kwetsbaar verouwende hambereken, bijvoorbeeld door community health workers in te zetten mensen die eigenlijk uit te doen groep komen, die opgeleid worden en die terugkeren naar hun eigen buurt, naar hun eigen vriendenkring, en daar correcte informatie geven over bostkankerscreening. En we merken dat dat soort maatregelen eigenlijk heel goed werken om mensen die we anders via de traditionele interventions niet bereken, toch te gaan bereken. Er zijn dus wel oplossingen, dat is goed, maar als het al zo lang een probleem is en het probleem wordt alleen maar groter, valt dit dan wel helemaal weg te werken. Sociale, ongelekend in gezondheid is eigenlijk een fenomeen dat wel eeuwen zien. Tegereleker tijd, merken we wel dat er heel grote verschillen zijn in de maat waarin sociale verschillende gezondheid voorkomen in verschillende landen, wat er eigenlijk op deuit dat een beleid echt wel een verschil kan maken. En België zie we binnen een internationale context, scoor het niet bij de beste leerlingen van de klaas, dus er is zeker nog wel ruimte voor verbetering. Het is hal 6 tijd om op te staan. Snel kleren aan, tandenpoetse, boteramersmeren en hub, daar is de buis. We rit naar school kan beginnen. Niet rechtstreeks, maar met een heleboel tussen stops bij andere leerlingen. Ja, urenlang onderweg zijn naar school, dat zoiets er elke dag aan toe gaat voor veel leerlingen in het buit gewoon onderwijs. En die tocht kan van af september nog langer worden, want door besparingen schrapte lijn meer dan 200 busseriten in het leerlingen vervoer. In concreto betekent dat het elke leerlingen nog altijd op school gaat geraakt. We gaan al hier een aantal samenvoegen, dat een leerlingen misschien wel op een andere bus krijgt, om misschien op een groter bus via een andere traject naar school gaat zijn. We vermiet zullen leerlingen samengeten, of soms leerlingen op een groter bus kan dat inderdaad wel gebeuren, dat die leerlingen maangen op de bus zit dan van maag. En dat er wel er eigenlijk al jaren geprobeerd wordt om die busseriten korter te krijgen. De vorige vlaamse regering voerde daarom ook de 90-minuten norm in. leerlingen mogen volgens die norm maximaal 90-minuten onderweg zijn naar school, maar de lijn heeft al aan school verteld dat ze die norm niet meer altijd gaan halen. Ze hebben dat letterlijk gezicht van ja, wij stappen af van die 90-minutenregel, het gaat dus nu gebeuren, dat leerlingen veel langer gaan moeten rijden. En dan spreken ze van meer dan twee uur voor rits. Ja, deze koordinator leerlingen vervoer is daartuidelijk niet blij mee. Nu, het organisatie van het busvervoer voor leerlingen in het buiten gewoon onderwijs zorgt al jaren voor problemen, ook de huidige vlaamse regering bij het hartanden op stuk. Maar waarom is het zo moeilijk om dat vervoer goed te organiseren? Ik heb iemand gezogd die daar zich topeeft. Ik ben dus bakt mal fliet tot enkele weken geleden, want ik pilotcoordinator van de regio leuwen, dat houdt eigenlijk in, dat ik met bezig geeld met het busvervoer in het buiten gewoon onderwijs en opzoek ging naar met doodus om het efficiëntig te laten verloopen. Hij ziet drie grote pijn punten. In het buiten gewoon onderwijs worden de busse ingezet van het address naar de school, want dat is maakt dat deriten aan zich wat complexer zijn, dat daar ja langer gereden moeten worden, dat er inweken wordt gereden. Daarnaast is het ook zo dat er een grote instrom is binnen het buiten gewoon onderwijs. Als het aan het leerlingen steigt, volgt ook logischer wijs, het aanvragen voor busvervoer. Dus ja, die capaciteit moet verhoogend, daar kunnen dan niet altijd nieuwe bussevervoer, de ingelicht natuurlijk en er komen plaatsjes bij op de bus. Daarnaast met die verhoogde capaciteit komt ook dat en schoolen steeds volgen komen te zitten, waardoor sommige leerlingen steeds verder weg van huis naar school moeten gaan, wat het is ook, ja, de verzocht dat de bus nodig is, dat de bus verder moet rijden. En zo kom je dus direct in situatie zoals die van Adam een paar jaar geleden. Het is halvijf het holst van de nacht en de busrijden straat in. De busvertrekth, voorlopig is Adam de enige passagier, hij heeft nog niet ontbeten. Ik kan je rustigietel, ik kan je slapten, dus dat niet gevoel me. Hoe lang ben je nu al onderwijs? half negen eindelijk komen ze aan, net op tijd. En bij je nu vrije zon je naar de les te gaan? Nee, ik gezoom. Zavig zitten ze in de spit, zijn kanderit nog langer turen. Dat is dus alles behalve in ideale situatie, maar Bart ziet oplossingen. En nee, daarvoor denkt hij niet alleen aan meer geld. Om het even op de vlezen te gaan, Het is een beetje te trekken, maar als we allemaal rechtstreeks een bus in een leerling per bus gaan vervoeren, dan nog gaat dat in sommige gevallen heel langtuur gewoon om willen van het feit dat ze ver van het school wonen. Maar daarnaast is het eigenlijk ook belangrijk dat we heel sterk inzetten op alternatieve om naar school te komen. Een heel mooi voorbeeld daarvan vind ik de mobiliteitscootjes. Dat zijn mensen die samen met leerlingen oefenen om zelfs dan naar school te komen. Op alle handen manieren zelfs dan in de bus nemen met de fiets komen. Dat is een norm positief voor die leerlingen zelf, die een zelfstandighet verhoogt. Ik krijg daar ook in een veel zelfvaar door. En daarnaast ook, ja vooral kijken naar gevaltberen, gevalt van wat is hier de nood. En hoe kunnen we daar aan te gaan moeten komen. En dan kan dat het raag ook wel het effect hebben, dat de leerlingen die nog op de school besitten, die ginnen zijn die dat echt nodig hebben. Maar dat die dan ook minder lang op de school besitten, dus ja dat het voor u nog verbeterd. Op een volgende match van onze rode duivels is het nog wacht tot zondag. Maar wie wil ik aan vanaf te toch al supporten voor een belg op het WK-voetbal? Want voor het eerst in 16 jaar mag er nog eens een landgenoot als schijksrechtere aantreden. Bram van Dries is altijd de match tussen Gana en Panama. Het hoofdzijn van de VAR, de video assistant referee. Mijn dromen zijn er uitgekomen met de selectie en met de mogen zijn. En eigenlijk je mag me gewonnen, fantastisch ernoe, toewensen, leuke ervaringen, hoe je wedstrijden er tracht en gewoond, dat ik me heel veel bagage levens wij zitten en bagage terugkom. Ja, dat mochten onze collega's van Sporza delen hem toe wensen toen ze hem konden spreken voor vertrek. Maar ik ben eigenlijk heel benieuwd hoe Bram op dat WK-balant is. En ik had het hem zelf niet meer vragen, want hij mag van Viva geen interviews meer geven nu. Gelukkig kan ik terecht bij de mand die een voriging. Je wilt een wereldbeker altijd mee maken als het hoogschalbare voor een voetballer, een trainer maar ook voor een schijksrechtere uiteraard. Dat is Frank De Bleker. Hij vloot als hoofdschijtsrechter op meerderen wK's. Ja, dat is een parkour van een aantal jaar natuurlijk. Als ik naar de wereldbeker in 2006-2010 waren wij eigenlijk al met de voorbereiding bezig 2 en 1/2 jaar op voorhand. Dan werd er ook al selectieproven gemaakt. We stachten met een grote groep. En om de 6 maanden of 100 jaar werd die groep klein door totwanneer dan uiteindelijk aan het aantal kwam. Van schijksrecht is die een noden, had op de wereldbeker dus dat is wel heel intensief. Voor Bram is dat ook zo geweest heeft, onder andere ook het WK voor clubs gedaan als gevar. En die prestaties moeten altijd goed zijn, die worden dan ook gevolg door aanduitingen uiteraard in uw eigen lands. Maar ook in uw Viva. Dus Champions League, Europa League. En als alles goed gaat en je krijgt natuurlijk ook wel rapporten met punten op, met quotasies. En dan zo wordt er een selectie gemaakt. Maar als je daar eemal geraakt bent, dan moet je natuurlijk ook een omga met de stress en de prestatie druk op zo'n wK. En daar had Frank een trucje voor. Ik had een heel speciaal YouTube-wiel dat voor. Ik had zo iets van 'Ik wil niet al die wedstrijden zien want dat maakt bezin uw wachtig'. Want als een schijtzachter zeker ik neem mijn persoonlijk geval. Je kijkt een beetje naar de voetbal maar je zit ook veel naar je collega. De collega is ook concurrent want na de eerste ronde gaan naar een pak schijtzachter naar huis, de beste blijven dan over en zo wordt het. Dus wat deden wij als er wedstrijden waren dan zaterwijl de kamer waren wij veel mezaam bekijken. Een boek aan het lezen, heel relaxe enkel focus voor onze wedstrijd. En dan moet je weten de dag naar diem heb je altijd een debriefing van FIFA, ook van een wevak krijgen en debriefing van de wedstrijden, van de dag of twee dagen ervoor. En dan zie je ook eigenlijk alles wat daar gebeurt. Maar op de aard en zelf wilden wij eigenlijk nooit zelf naar de voetbal kijken. En ik moet zeggen dat heeft onze enorm veel geholpen om niet die extra druk te krijgen. De maximale aantal kameras met ultra slow motion kameras met een chip in de bal. Automatisch of sideline, de go-line-technologie. Dus het zal echt wel op technologisch vlak zullen wij maximaal ondersteund worden. Dat ben ik zeker van. Ja, Braan krijgt dus heel wat technische hulp onder wedstrijd tevogen van art. Maar dat was bij Frank ooit wel anders. In mijn tijd als ik een fout maakte, was ik volledig verantwoordelijk voor mijn beslissing, want er waren geen hulpmiddelen. Ja, en ik moest dan natuurlijk een overbrengen naar de spelers, naar de publiek, naar de trainers toe. Nu als er een beslissing wordt genomen door de schijtzachter en het gaat over een hele kaart, een roodekart. Een strafschopgeval noem maar op. Ja, dan wordt dat nog niet hier herbekeken door de varr en de frantoorlijkheid is nu een beetje naar de varr gebracht, want hij heeft eigenlijk het laatste hoort. Hij bepaalt als hij de schijtzachter naar het scherm laat komen kijken. Als hij naar het scherm komt, dan wil het zeggen dat de beelden zijn die aantonen dat de beslissing die gelomen is op het rein fout was. En uiteraard heeft de schijtzachter nog altijd de laatste uiteindelijke beslissing om te nemen, want hij heeft de uiteindelijke laatste beslissing, omdat hij voor het scherm staat. Maar de indicatie van de varr om iemand naar het scherm te roepen is natuurlijk uiterlijk belangrijk. Ik zeg niet dat dat in een split second is, maar je hebt niet veel tijd om dan een beslissing te nemen. En dan is de volgende stap een communicatie met uw schijtzachter en zeggen, want voor die en die en die reden, roep ik u naar het varr scherm om te kijken van, is u beslissing wel die juist of niet juist? Een grote verantwoordelijkheid dus voor onze Belgische varr. Als je niet met van mij aan het is geen makkel te job, maar ik ben er zeker van dat dat op een hele goede manier doet, en ik zeg enorm hem moeten vererd. Ik heb een histere nog contact mee gehad, hij ziet het volledig zitten. Dus pen der 100% zeker van dat dat op een goede manier had afwerken. En dit kort hier is ook afgewerkt. Morgen geef ik de microfondoor en catering. Ciao!