Go back

Het verhaal van Left Laser klopt niet

33m 10s

Het verhaal van Left Laser klopt niet

De spreker reageert op een lang interview tussen Tim Hofman en Bob Scholten, een zelfbenoemde marxist. Hij is vernietigend in zijn oordeel: het gesprek van bijna twee uur bevat volgens hem geen enkele inhoudelijke diepgang en is “wezenloos gelul”. Belangrijkste kritiekpunt is dat de Sovjet-Unie, een centrale historische pijler van het communisme, geen enkele keer wordt genoemd. Scholten gebruikt grote woorden als “werkende bevolking”, “wereldkapitalisme” en “revolutie”, maar definieert niets. De spreker betoogt dat Scholten geen historisch besef heeft: hij verwijst naar China als succesvol voorbeeld van communisme, terwijl dat land juist een extreem kapitalistisch systeem heeft met weinig arbeidersrechten. Verder schetst de spreker de geschiedenis van het marxisme: Marx’ voorspellingen over een onvermijdelijke revolutie kwamen niet uit, omdat het kapitalisme welvaart bracht en de sociaaldemocratie opkwam. De Russische Revolutie was volgens hem een aberratie, die leidde tot een gruwelijke dictatuur. Ook de huidige politieke machteloosheid van links wordt besproken: de sociaaldemocratie is juist succesvol geweest in het realiseren van welvaart, maar kampt nu met vermogensongelijkheid. Uiteindelijk concludeert de spreker dat Scholten een “padvinder van links” is, zonder enige relevantie of kennis, en dat een gesprek met hem volkomen zinloos is.

Transcription

4873 Words, 28157 Characters

Dutch
Beste Bob, hoe kijk je daarnaar? Hoe kijk je naar de Sovjet-Unie? Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je met die arme timmen een gesprek voert van 1 uur en 50 minuten, sorry, 1 uur en 49 minuten, waarin de Sovjet-Unie niet ter sprake komt? Waarin je afvraagt waarom mensen zo akelig deden tegen de communisten na 1945. Ja, hoe zou dat nou zijn gekomen, Bob? Wat een raar idee. Ik geef zelfs toe dat in zekere opzicht die weerstand wel een beetje overdreven was, maar desalniettemin heel begrijpelijk. Met verlossen, kunt u mij horen? Goed zo. Het geluid staat aan, dus even denken. Daarnet had ik iets om te zeggen. O, de brieven, ja. Ja, er werd mij vrij regelmatig te maat genomen. Een academicus van Piet Prik. Er werd gemeld dat ik me toch absoluut niet had voorbereid op dat gesprek over Rob Scholten. Bob! Ja, Bob, sorry, Bob Scholten. Ja, wat zal ik daarvan zeggen? Ik had nog nooit van Bob Scholten gehoord. Ik had nog nooit van Left Laser gehoord. Ik moet bekennen aan onze luisteraars dat ik Klein Links en zijn wonderlijke contouren absoluut niet volg. Dus toen jij over Bob Scholten begon. was dat voor mij een totale verrassing. En had ik niet de flauwste idee over wie het ging en wat zijn wonderlijke voornemens zijn. Nu heb ik mij ondertussen voorbereid, want ik heb een interview bekeken met Rob Scholten. Bob Scholten, sorry. Nee, mocht je niet, dan heb je het al. Daar kom ik nou niet meer van af. Dat is ook altijd als je zo'n deskundige hebt bij zo'n gesprekje. Als je die naam dan eenmaal verkeerd in je hoofd hebt, dan is er niemand van af. Goed, Bob Scholten is het dus, hè? Ja. Bob Scholten, wel nu. De twee heren hebben bijna anderhalf uur, wat zeg ik, meer dan anderhalf uur met elkaar gesproken. En ik moet je bekennen, ik heb nog nooit in mijn leven zulke wezenloos gelul gehoord als in die 1 uur en 49 minuten. Want het is raadselachtig waar het over gaat. De heren proeven elkaars emotionele nieren. Het wordt al snel duidelijk dat Bob Scholten vindt. Dat Tim Hofman is afhankelijk van BNNVARA, want daar schijnt dat een onderdeel van te zijn, wist ik ook helemaal niet. Maar BNNVARA, dat begrijp je, is een onderdeel van het wereldwijde kapitalistische systeem. Dus feitelijk, die arme Tim, die deugt ook voor geen meter. Dus die moet tegen de stromen in alsmaar zeggen dat hij de beste bedoelingen heeft enzovoort enzovoort. Daarbij zitten de heren steeds vrij nerveus tegen elkaar te lachen. Maar ben ik erachter gekomen of er meer substantiële ideeën in schuilen dan die jij mij verteld had in 1 minuut of in een halve minuut? Nee, daar wil ik wel op ingaan. Want het lijkt mij dat dit een soort Disneyland is waar ik geen enkel begrip voor kan opbrengen. Waar ik ook niets van begrijp, moet ik je zeggen. Het zijn voortdurend grote woorden. Het is de werkende bevolking, het is het wereldkapitalisme, het is het marxisme, het is het communisme. Ook zoiets merkwaardig dat je een 1 uur en 49 minuten kunt praten over het communisme zonder de Sovjet-Unie ook maar één maal te noemen. Nou, dat is een sterk staaltje zou ik zeggen. Daar moeten wij zo ook even op ingaan. Het communisme is een historisch fenomeen. Maar het communisme wat Bob Scholten aanhangt, dat heeft niets met de geschiedenis te maken. Zoveel is wel duidelijk. Dat is een uitvinding die hij waarschijnlijk op een zolderkamer gedaan heeft. Nadat hij waarschijnlijk enkele bladzijden van Marx had gelezen. Veel meer kunnen het niet zijn geweest als ik het zo eens bekijk. En hij heeft de beste bedoelingen met de wereld. Dus dat is het steeds de werkende bevolking, de revolutie, het kapitalisme. Welke revolutie? Waar gaat die plaatsvinden? Welk kapitalisme? Bedoelt hij het genuanceerde kapitalisme in West-Europa? Of heeft hij het meer over het angstactische Amerikaanse kapitalisme? Dat blijft volkomen duister. Waarbij hij zich allerlei enormiteiten geeft, debuteert. Waarvan je denkt, hoe komt hij aan deze onzin? Want op een goed moment zegt hij, ja, dat is toch wel een goed voorbeeld hoe het kan. Dat het communisme toch wel wel degelijk iets tot stand kan brengen. En dat is China. De industrialisatie van China. En dan zegt natuurlijk Tim Hofman, ja, maar het is daar niet zo gezellig voor de werkende bevolking. Sorry dat ik er steeds zo moet lachen, maar goed. Het is ook een heel lachenswaardige interview. En dan zegt, onvervroren zegt Pop Scholten dan, nou, die Chinese werknemers hebben heel wat meer te vertellen dan de Nederlandse werknemers. Dat je denkt, nou Bob, zou je niet eens een boek lezen? Wat ik je warm kan aanbevelen, is enorm interessant, staat er heel hoofdstuk over in, is het boek Apple in China. Want vanwege veel internationale druk en verontwaardiging heeft Apple in China geprobeerd om een soort ruimte te creëren voor, zeg maar, werknemersactivisme. Medogenloos en razendsnel de kop ingedrukt door het regime, wat daar natuurlijk helemaal niet. Bob, lees dat hoofdstuk nou eens, jongen. Voordat je uit je nek zit te lullen over dingen waar je evident totaal geen verstand van hebt. Want dat vroeg ik mij wel af in de loop van het interview. Waar heeft hij dan eigenlijk wel verstand van? Niet van het communisme, waar we zullen zo even de weerdergang van het communisme proberen te beschrijven. Maar ook daar heb je de indruk dat het een communisme is, wat eigenlijk als een soort pufje is. In de lucht ze rondzweeft zonder dat het enige betekenisvolle relatie onderhoudt met een herkenbare historische werkelijkheid. Want dat is het rare. Het communisme heeft een lange geschiedenis en bepaalt geen gelukkige geschiedenis. En dan vroeg vraagt tenslotte Tim Hofman, wat hebben jullie dan tot stand gebracht? Nou zegt hij dat we eigenlijk zonder moeite het woord communisme kunnen gebruiken als etiket. Ik geloof het graag. Als ik een medewerker van de AIVD. En ik had dat ook eens bestudeerd, dan zou ik direct tegen mijn chef zeggen. Jongens, sorry, daar kunnen we beter mee stoppen met bobscholten. Want dat heeft allemaal niets te betekenen. Dit is jongensromantiek. Dit zijn de padvinders van links. Dit is een. Nou ja, ik kan het iedereen warm aanbevelen die denkt dat ik dat iets te negatief schets. Maar het is echt. Ik hou het nog beschaafd en rustig. En we lachen erom, want het is wel. Wat een interview zeggen. Nou ja, het gaat ook steeds over de zielkunde natuurlijk. Of je altijd hard moet werken, of juist niet. Dus dat je ook wel eens rustig aan kunt doen. Tim Hofman wil het nog wel eens rustig aandoen. Bob wil het nooit rustig aandoen. Never, nooit, niet. Altijd staat zijn kompas op zijn jongensdroom. Geen idee trouwens wat dat left-lezer precies uitspookt. Want als je nou denkt, ja, dat is het embryo van een revolutionaire beweging. Nee, dat is het niet. Zegt hij. Waar dan die revolutionaire beweging wel vandaan moet komen, dat blijft volkomen duister. Of dat een revolutionaire beweging wordt alleen in Nederland. Of alleen in Europa. Overigens, ook de EU wordt nergens in 1 uur en 49 minuten ter sprake gebracht. Eigenlijk is het kapitalisme, of voornamelijk de Amerikaanse CIA, die, als ik goed geluisterd heb, kan zijn dat ik in de verwarring niet helemaal heb kunnen volgen. Niet waar. Waar de heren gearriveerd waren. Maar bestond de CIA ook al ten tijde van het stichten van de Sovjet-Unie. En dat is absoluut niet het geval. Ook aan de CIA wordt wel veel macht toegeschreven. Ja, die heeft wel allerlei vreselijke dingen gedaan. Maar om nou te denken dat de wereld door de CIA gerund wordt, dat is ook weer een misvatting. Bob, de CIA, had het vaak totaal bij het verkeerde eind. E-A. B-Bob, soms had de CIA het wonderlijk nog wel bij. Een goede eind. Maar dan werd er door de hele Amerikaanse regering niet naar geluisterd. Nu even toch in het kort de geschiedenis van het communisme. En de vraag, waar moet het heen met die revolutie? En hoe groot zijn de kansen dat die revolutie een groot succes zal worden? Niet waar, een revolutie die steunt op de werkende bevolking. Heb ik goed geluisterd? Tom, dan heb ik een teleurstellende mededeling voor je. Jij bent volledig waardeloos en oninteresseerd. Verstand? Voor mij geldt dat wel in het kwadraat. Ik kan niks anders dan lullen en een toetsenbordje bedienen, zoals je weet. En zelfs dat laatste is, in mijn geval met mijn nieuwe apparatuur, zeer, zeer twijfelachtig. Want de werkende bevolking, dat zijn metselaars, stratenleggers, loodgieters, lassers. Ik bedoel, dat is gewoon de werkende bevolking zoals die in 1850 in grote trekken bestond. maar die natuurlijk in grote trekken nu niet meer bestaat aantal mensen wat daadwerkelijk in een construerend beroep werkzaam is, is, ik schat niet voor groter in Nederland dan een procent of twintig van de bevolking, want de hele rest van de bevolking zit achter een bureau. Bob, daar zul je toch problemen mee krijgen, want de vraag is of die werkende bevolking, want ja, sorry dat ik dat er toch even aan toevoeg, Bob, maar je kunt ook werken achter een bureau. Ik geef toe, vanuit jouw perspectief is dat ondenkbaar. Ik weet niet of je zelf ook al een metselcursus hebt gedaan om een beetje samen met de werkende bevolking solidariteit te tonen, dat weet ik niet, maar goed, ik wens het je van harte toe. Metselen schijnt heel prettig en bevredigend werk te zijn, heb ik gehoord. Je weet dat Churchill ook een amateur metselaar was, zei dat hij ineens van kom, geen lid mocht worden van de Engelse Metselaarsbond. Misschien, Bob? Ik denk dat jij ook geen lid mag worden van de Nederlandse Metselaarsbond, als die bestaat, dat weet ik niet. Het zal een bouwvak als bond zijn of zoiets dergelijks. Dus ja, het zou best kunnen, Bob, dat tegen de tijd dat je het revolutietreintje hebt rijden, dat blijkt dat de werkende bevolking in feite zo'n klein deel is van de bevolking dat je er geen revolutie mee kunt maken. Want jij zal eerst je metseldiploma moeten tonen of dat je loodgieter bent of wat dan ook maar. Terker nog, daar dreigt toch het gevaar dat een groot deel van de werkende bevolking helemaal geen zin heeft om revolutie te maken. En daar zijn wij op het pad wat we nu even moeten afgaan, namelijk hoe is het met het communisme afgelopen nadat het, we houden het even simpel, door Marx en Engels in het communistisch manifest halverwege de 19e eeuw was uitgevonden. Want, ja, dat moet ik erbij zeggen, Bob haalt bij, bij, bij elk denkbaar moment zegt hij, ik ben een Marxist. Goed, hij is een Marxist. Dus, ja, want dat is een, laten we zeggen, een ideologie of zelfs een wetenschappelijk verantwoorde leer, als ik het allemaal goed heb begrepen, die iets zegt over de structuur van de samenleving. Omdat elke, elke productiewijze, dat was een idee van Marx, had zijn eigen klassenstructuur op zichzelf. Op het moment dat dat gezeven werd, was dat een heel juist idee. En het kapitalisme, zoals Marx het zag, zou vanzelf leiden tot een revolutionaire opstand van de werkende bevolking. Omdat in zijn idee, en kijkend naar de industriele ontwikkeling van de 19e eeuw, kregen de arbeidersen steeds slechter en slechter en slechter, niet waar? En streken de kapitalisten steeds meer en meer en meer van het accres op, wat die economie opleverde. En dat zou er uiteindelijk toe leiden dat de werkende bevolking, niet waar, die zou van ellende in opstand komen. En dan komt er een hele grote revolutie. En dan, niet waar, wordt het industriële bestel, dat wordt overgenomen door degenen die het ook mogen en kunnen overnemen, namelijk de lui die er werken, die daar het werk verrichten. Niet die kapitalisten, want dat zijn, zoals je weet, dikke mannen met hoge hoeden op en een enorme sigaar. Wat dat betreft is dat toch iets fundamenteels, veranderd in de zin dat de sigaar verdwenen is. Of die kapitalisten nou achter gesloten deuren nog sigaren roken, dat weet ik niet precies, maar goed. Hoe is dat afgelopen? Het marxisme was dus niet alleen een maatschappelijke analyse, het was ook een model, een voorspellend model, over een revolutie die onvermijdelijkerwijs zou komen als gevolg van de dynamiek van het industriële systeem. Zoals Marx dat zag in 1850, globaal gezien. Ja, feitelijk doet het vervelende feit voor Bob zich voor dat sinds 1850 dat industriële bestel enorm sterk van aard veranderd is en dat het huidige industriële bestel in geen enkel opzicht meer lijkt op het industriële bestel van 1850. En dat dat ook doordecemt in het klassensysteem, wat toen heel anders in elkaar zat dan het nu in elkaar zit. En hoe is dat gelopen? Want, nou ja, aanvankelijk dus de communisten, het communistisch manifest mikt op een grote kladderadarts, op een grote revolutie. Maar naarmate in de tweede helft van de negentiende eeuw het industrieel kapitalisme zich verder en verder ontwikkelde, deed zich natuurlijk een heel interessante ontwikkeling voor, namelijk dat het kapitalisme toen al zoveel welvaart geeft, genereerde, niet waar dat een, niet de hele bevolking, maar een deel van de bevolking al aanzienlijk kon profiteren van de welvaart die dat systeem genereerde, dat kapitalistische systeem genereerde. En zeker rond 1900 reed ze natuurlijk de vraag, ja, wacht nou eens even, maar in feite is al een deel van de samenleving is al zo welvarend geworden, dat de kans dat die op de barricade gaan staan om nou eens een fijne revolutie te gaan maken, dat zit er niet zo in. Bij Bob is het voorbeeld de Parijse commune. Of je die kunt zien als een opstand van de werkende bevolking, dat betwijfel ik eerlijk gezegd in hoge mate, maar ik weet te weinig van de Parijse commune om dat met zekerheid te kunnen stellen. In ieder geval is het daar slecht mee afgelopen, want de leiding van de communa is doodgeschoten op die begraafplaats in Parijs. Maar dus tegen 1900 is de vraag, ja, hoe moeten wij verder met onze revolutionaire plannen? Is het nog zinvol om te werken aan een revolutie? Is er nog een revolutiekans? Of zou het niet verstandiger zijn om in feite met de democratische mogelijkheden die er zijn, hoe beperkt ook, in feite mee te werken? En dan, niet waar, ontstaat een arbeidersbeweging, een uitgebreide arbeidersbeweging, die ook een politiek component krijgt. Denk aan de SPD in Duitsland. Al heel snel, volgens mij de grootste partij, die afhankelijk geen invloed krijgt, maar die natuurlijk geleidelijk aan steeds meer invloed begon te krijgen. Kortom, het industriële bestel verandert al zo sterk tussen 1850 en, zeg maar, het begin van de Eerste Wereldoorlog, dat die revolutie, of dat revolutie-idee, dat is eigenlijk op de terugtocht. We kunnen in Nederland denken aan Troelstra, die het verkeerd zag aan die dag. Ik denk dat er nog revolutionaire mogelijkheden waren. Die heeft een soort nep-revolutie, is die retorisch begonnen, en daar is ook thuis niets van terechtgekomen. En daarmee, niet waar, was er eigenlijk wel afgerekend met Troelstra natuurlijk, die overigens wel in de Kamer bleef zitten, bij mijn weten. Dus ja, die hele socialistische. Nee, ik laat het anders. De organisatie van de werkende bevolking veranderde heel sterk van aard. Een groot deel van die werkende bevolking, wilde best meewerken aan het bestaande systeem, mits ze beter gecompenseerd werden, en dat was in toenemende mate het geval. En zo ontstaat, in feite, de sociaal-democratische beweging. In de meeste West-Europese landen ontstaat een sociaal-democratische beweging, die ook in allerlei opzichten wel eens zijn zin kreeg, en die in toenemende mate ook invloed kreeg op het sociaal-economische plek. Maar dan gebeurt er een soort van. Dan gebeurt er iets verschrikkelijks, kunnen we eraf wel stellen. Namelijk, er ontstaat wel een revolutie, waar? In Rusland. Maar Rusland, als je even naar het marxisme kijkt, Bob, is dat misschien de reden dat je. ken ik totaal geen rekening houdt met Rusland en de Sovjet-Unie? Want wat in de Sovjet-Unie gebeurde, dat had niets te maken met de ideeën van Karl Marx. In die zin, dat Rusland. Rusland, laten we het even zo scherp mogelijk stellen, een volkomen achterlijk land was, wat wel een industrie had in Petersburg en misschien een beetje in Moskou, maar in feite was het nog steeds een land wat qua klassenstructuur net ontsnapt was aan de feudaliteit in de late 19e eeuw. En ook heel veel socialisten in West-Europa zeiden, ja, wacht nou even, maar Rusland is helemaal niet. aan de beurt om een revolutie te maken, dat mag helemaal niet. En dat daaruit ontstaat het Leninisme. Want Lenin zegt, geen gelul, als je de kans hebt, dan moet je hem grijpen, we maken een revolutie. En die Bolsheviken waren natuurlijk aanvankelijk een piepklein deel van de opstandige bevolking. Het probleem was alleen dat door de Eerste Wereldoorlog, o, dat is niet alleen in Rusland, ook elders, denk nou weer terug aan het Hoelstra, het bestaande gezag enorm was aangetast. En je ziet bijvoorbeeld in Duitsland dat als gevolg van de Eerste Wereldoorlog, het klassieke Duitsland van het keizerrijk verdwijnt, de keizer die, dus je weet, emigreert naar Nederland, ja. Ja, tegenwoordig zou Geert hebben gezegd, geen sprake van een Duitse keizer, wat moeten we ermee? Die kan eerst zijn tafel melden en dan moeten we maar eens verder zien wat we met de Duitse keizer aan moeten, maar zo verliep het in de tijd helemaal niet. Want Wilhelmina wou hem best gastvrij. vrijheid bieden in Nederland. Er staat in die jaren een splitsing tussen zeg maar gematigde communisten, beter genaamd socialisten, zeg maar democratisch socialisten aan de ene kant. En de Leninistische, Bolshevistische traditie aan de andere kant. Namelijk dat je ook best geweld op grote schaal mag gebruiken om de glorieuze toekomst nader bij te brengen. En die splitsing is natuurlijk een ramp gebleken in de daaropvolgende decennia. Zo goed als natuurlijk de revolutie in Rusland eigenlijk een ramp is gebleken voor het hele idee van een revolutie. En dat je daarmee de rechtvaardigheid van de samenleving nader bij kunt brengen. Want we konden het over één ding eens zijn. Ja, de Bolsheviken hebben de Sovjet-Unie geïndustrialiseerd. Al moet je je achteraf afvragen, niet waar, hoe zinvol dat. Hoe zinvol dat geweest is in allerlei opzichten. Maar goed, misschien hebben ze juist daardoor de Duitse Wehrmacht weerstand kunnen bieden in de Tweede Wereldoorlog. Dat is dan een van de weinige positieve kanten van het Sovjet-communisme. Want de Sovjet-Unie was een gruwelijke, gruwelijke dictatuur met concentratiekampen. Niet waar, men neemt aan dat het Stalinistische regime 20 miljoen mensen van zijn eigen bevolking verboord heeft. Voordat de gruwel van de Tweede Wereldoorlog. Dus ja, beste Bob, hoe kijk je daarnaar? Wat een raar idee. En hoe sta je nu dan tegenover datgene wat zich in de Sovjet-Unie heeft afgespeeld? Als je bovendien er dan nog bij denkt dat de werkende bevolking in China aan de lopende band, die daar mijn, hoe heet het, kijk eens even, mijn Apple horloge aan het maken zijn. Nou, weet ik niet zeker waar. Overigens, mijn telefoon heb ik even uitgezocht, want het is in India gemaakt. Dus niet in China, maar het is een deel van die nieuwe productielijnen die ze in India hebben ingericht. Goed, maar wel mijn Apple horloge, ja. Sorry dat ik even onderbreek, dames en heren. Het is met Bob moeilijk praten natuurlijk. Ik heb nu het Apple horloge omgedaan, het is een heel raar horloge, want het vraagt steeds of ik een man of een vrouw ben. En ja, dat onderzoek loopt nog, dus ik denk, dat moet nog besloten worden, maar ik heb nu een hele complexe wijzerplaat waar je de gekste dingen op kunt zien. En je kunt door een beetje te vegen, kun je de wijzerplaat veranderen. Ik heb geveegd van links naar rechts, van rechts naar links, maar bij mij verandert de wijzerplaat niet, dus ik doe iets fout. Daar zie je aan, dames en heren, als je niet op de hoogte bent, net als met Bob, dan zeg je allerlei dingen die absoluut niet kloppen en met de werkelijkheid niets van doen hebben. Dus. De werkende bevolking, nergens gedefinieerd. Als ik het goed begrijp ben ik, kan ik mezelf net zo goed van kant maken, want ik ben een hinderpaal op weg naar de glorieuze revolutie. Tom trouwens ook, die zit er nou bij te kijken alsof hij het buskaart heeft uitgevonden, maar nee meneertje, dat is niet zo. En daar is de vraag, als je niet definieert wat de werkende bevolking is, of wie dat zouden kunnen zijn, als zodanig beschouwd zouden kunnen worden, dan is de vraag, weet je wel precies waar je het eigenlijk over hebt? En mijn indruk is dat hij totaal niet weet waar hij het over heeft. Ik ben ook verbijsterd, ook daar heb je onder dat interview, heb je weer van die reacties van, eindelijk een zinnig gesprek dat je denkt, wat horen die mensen dat ik daar blijkbaar niet kan horen. Een revolutie, ja, waar, door wie, want dat is al de vraag, want je weet al niet. Het zal de werkende bevolking zijn, het zal de werkende bevolking zijn die de revolutie moet maken, want dat is ook het marxistische adagio, maar goed, dat is ook al helemaal niet duidelijk. Is die revolutie een Nederlands fenomeen of is dat een Europees fenomeen, of moet ik dat mondiaal zien? Ik heb de indruk dat het een mondiaal project is. Wie dat gaat leiden is mij niet helemaal duidelijk. Hoe hij zegt, immense complexe. mondiale financiële systeem onderuit gaat halen, wat in feite het kapitalisme domineert, ook het kapitalisme, ja, het zijn steeds grote woorden, het kapitalisme, de werkende bevolking, de revolutie, het marxisme, nergens is enige specificatie aanwezig. Het is gewoon sympathieke kletspraat van jongens die een glaasje te veel, want ze staan wel natuurlijk voor een. en niet een zorgzame geheel onthouders moeten zijn, dat is mij niet helemaal duidelijk, maar vooral die arme Tim Hofman die zegt, of hij niet af en toe eens even uit mag rusten en zo. Nee, Bob, want Bob mag je niet uitrusten. Zolang er leed is in de wereld valt er niet uit de rust, absoluut niet. Het is echt Leninisme op en top, beetje Leninisme eigenlijk. Naam Lenin valt ook niet in dit gesprek. Het valt niet in dit gesprek dat je denkt, jongens, waar gaat dit in godsnaam over? Dus ja, die mensen die hebben geklaagd over het feit dat een academicus zich toch behoorlijk op de hoogte moet stellen voordat hij met iemand in gesprek gaat. En bovendien leek ik ook te briefschrijven enorm nuttig dat Bob en ik met elkaar in gesprek zouden gaan. Dat lijkt mij totaal nutteloos, eerlijk gezegd. Dat gaan wij dus ook niet doen, want ik ga mijn goede tijd niet besteden. Aan dit soort van volstrekte kletspraat. Elke vorm van historische dimensie ontbreekt. Elke vorm van toetsing aan de werkelijkheid ontbreekt. Elke poging tot definitie van al die geweldige geleerde termen ontbreekt. Ik bedoel, waar moet het dan naartoe? Waar doet het aan denken? Het doet het denken aan een groepje niet al te snuggere padvinders. Die de hei optrekt zonder kompas en zonder behoorlijke kleding voor een langdurige tocht op de hei. Je weet hoe dat afloopt. Voordat je het weet moet je de hulpdiensten bellen. Er moet een helikopter van het kapitalisme komen om ze uit de nood te redden, denk ik. Het is 1 uur en 49 minuten. Ik zweer het, ik heb het helemaal uitgekeken. Ik heb wel na een uur gedacht, ik kan dit niet slagen. Ik kan dit niet verdragen, maar tenslotte heb ik het uitgekeken. Het is wezenloos gelul. Ik hoop dat Leftlaser nuttige dingen doet, ouwe dametjes over de weg helpt. Mensen die geen boodschappen meer kunnen doen helpen met de koekjes kopen, dat hoop ik allemaal enorm. Een beetje net zo goed als Tim Hofman, die doet allemaal hartstikke nuttig werk. Maar ja, Tim Hofman is ook al die vaga die benen en vaga dat duchtig. Toch voor geen meter kan ik je zeggen. Nou ja, oké. Dit wat betreft Popschot. Als je deze podcast regelmatig luistert, maar je volgt ons nog niet in je podcast app, doe dat dan nu heel eventjes. Het is namelijk de allerbeste en de snelste manier om deze podcast te ondersteunen. Dank je wel. Heb je ook dingen gehoord waar je het wel mee eens was, waarvan je dacht, daar zit wat in? Nee. Helemaal niks? Nee, het is zo vaag dat je nooit weet of je het mee eens kunt zijn, ja of nee. Maar je hebt één deel niet genoemd over de politiek. De huidige politiek op links. De huidige politiek, die is volkomen zinloos. Die sluit niet aan bij de wensen van de werkende bevolking. Mijn indruk is ook dat als je revolutie zou stellen voor het volkomen theoretische idee dat je een revolutie maakt. En dan zul je zien dat natuurlijk een groot deel van de werkende bevolking die denkt van ja, je kunt ons de pot op. We hebben een hele leuke doorsomwoning. We hebben een rotertje voor de deur. We gaan met vakantie twee keer per jaar. Kinderen zitten op het VWO. Ik bedoel, je kunt de pot op met je revolutie. Dat is eigenlijk het thema wat ik nu kort besproken heb tussen 1850 en nu. Dat is het probleem. Maar nu de vraag, heeft dit allemaal iets te maken met de machteloosheid van links? Ik denk niks. Dit is een hulpeloze poging om in het verleden, van het socialisme, communisme te vergoeten, om daar iets uit op te halen, nog een levende wortel waarmee je iets zou kunnen. Maar het is duidelijk dat zijn historische kennis gewoon nul is. Dus je hebt daar in feite niks aan. Als je dat na zou lezen, zou je wel heel snel erachter komen dat je er niks aan hebt. Denk ik, eerlijk gezegd. Maar nu de machteloosheid van de huidige sociaaldemocratie. Die overigens in Nederland in de peilingen wel de grootste partij is op dit moment. Maar laten we het niet doen alsof het een van die muizenstaartclubjes is. Ja, misschien wil Bob ook een deel van de muizenstaart worden. Dat zou. zou natuurlijk kunnen, weer een partijtje erbij. Hij noemde bijeen, dat is wel een muizenstaartje. Ja, maar bijeen is uit de Kamer verdwenen natuurlijk. Dat is moedig, maar dat heeft ook niks opgeleverd. Want ook die zwarte omroep en al die andere zwarte fietsenbond. en weet ik wat dat allemaal niet is. Dat wordt door Bob allemaal neergezabeld. Dat zijn allemaal subsidieprojecten waar je niks aan hebt. Die hebben ze al verkocht aan het kapitalisme. Ook het kapitalisme komt nooit uit de weg. Wat is het kapitalisme precies? Is Nederland nog een kapitalistisch land? Is Frankrijk minder kapitalistisch? Wat moeten we van Rusland en China denken? Er is wel eens waar met dit. Ik denk terecht dat het huidige China in alle opzichten. het meest succesvolle kapitalistische land ter wereld is. Dat het nou toevallig een bovenverdieping heeft. waar die malotige partij woont, dat is een heel andere zaak. Wat is het volgens jou, het kapitalisme? Nou ja, dat de ondernemers vrijwillig in gang kunnen gaan. Nou, dat hebben ze in China laten zien. En je ziet, als je ze vrijwillig in gang laat gaan. dat dat enorm effectief is. Want je hebt hier een investeringsstroom op gang brengt. waar je u tegen zegt, in China, in 20. nou ja, laten we het even afronden, in een kleine half eeuw. het belangrijkste industrieland ter wereld is geworden. Dus je ziet dat het wel kan. Maar niet erg democratisch natuurlijk. Ik laat staan dat de werkende bevolking in China. veel te vertellen zou hebben. Dat is niet zo. Nee, we hadden het over de sociaaldemocratische partijen. en hun zichtbare machteloosheid. Ik denk zelf dat dat meerdere oorzaken heeft. Gek genoeg denk ik dat een van de allerbelangrijkste oorzaken. is natuurlijk dat het basisidee van de sociaaldemocratie. dat is gerealiseerd. Namelijk een reële welvaart voor de overgrote meerderheid van de bevolking. Tot mijn verbazing zei Bob Scholten wel. dat de inkomensongelijkheid in Nederland eigenlijk niet zo groot was. Kennelijk heeft hij daar wel iets over gelezen. Maar dat het ging om de vermogensverschillen. Die inderdaad enorm zijn. Niet alleen in Nederland trouwens. Dat is een probleem van zich in alle westerse landen. In feite voordat. en zoals we weten ook in China en in Rusland voordoet. Dus kennelijk zijn die ook niet immuun voor dit probleem. van de extreme rijkarts. Ik moet even dames en heren. een kapitalistisch blikje water openen. Het wordt ook volledig dat je water kunt verkopen. in een aluminium blikje. Daar ziet u al hoe ziek deze samenleving is. En of die werknemers aan de lopende band. waarvan je ook afvraagt waar is die log. Zou er nog ergens een lopende band zijn? Nou, vast wel. Ja? Het is wezenloos lul.

Podcast Summary

Key Points:

  1. De spreker is zeer kritisch over een interview van 1 uur en 49 minuten tussen Tim Hofman en Bob Scholten, waarin de Sovjet-Unie nooit ter sprake komt.
  2. Bob Scholten wordt neergezet als iemand met vage, ongedefinieerde ideeën over communisme, marxisme en revolutie, zonder historische kennis of concrete plannen.
  3. De spreker bekritiseert dat Scholten China als positief voorbeeld noemt, terwijl de Chinese arbeidersomstandigheden volgens hem juist slecht zijn.
  4. De spreker geeft een historisch overzicht van het communisme, van Marx tot de Sovjet-Unie, en stelt dat het marxisme niet meer aansluit bij de moderne samenleving.
  5. Hij concludeert dat het gesprek “wezenloos gelul” is en dat Scholten geen enkel substantieel idee heeft, terwijl de sociaaldemocratie juist haar doelen grotendeels heeft bereikt.

Summary:

De spreker reageert op een lang interview tussen Tim Hofman en Bob Scholten, een zelfbenoemde marxist. Hij is vernietigend in zijn oordeel: het gesprek van bijna twee uur bevat volgens hem geen enkele inhoudelijke diepgang en is “wezenloos gelul”. Belangrijkste kritiekpunt is dat de Sovjet-Unie, een centrale historische pijler van het communisme, geen enkele keer wordt genoemd.

Scholten gebruikt grote woorden als “werkende bevolking”, “wereldkapitalisme” en “revolutie”, maar definieert niets. De spreker betoogt dat Scholten geen historisch besef heeft: hij verwijst naar China als succesvol voorbeeld van communisme, terwijl dat land juist een extreem kapitalistisch systeem heeft met weinig arbeidersrechten. Verder schetst de spreker de geschiedenis van het marxisme: Marx’ voorspellingen over een onvermijdelijke revolutie kwamen niet uit, omdat het kapitalisme welvaart bracht en de sociaaldemocratie opkwam.

De Russische Revolutie was volgens hem een aberratie, die leidde tot een gruwelijke dictatuur. Ook de huidige politieke machteloosheid van links wordt besproken: de sociaaldemocratie is juist succesvol geweest in het realiseren van welvaart, maar kampt nu met vermogensongelijkheid. Uiteindelijk concludeert de spreker dat Scholten een “padvinder van links” is, zonder enige relevantie of kennis, en dat een gesprek met hem volkomen zinloos is.

FAQs

De spreker bekritiseert dat in het gesprek van 1 uur en 49 minuten over communisme de Sovjet-Unie nooit ter sprake kwam, terwijl dit een essentieel historisch fenomeen is.

De spreker vond dat Bob Scholten weinig historische kennis had en het communisme als een vaag, onhistorisch idee presenteerde, zonder concrete definities of verbanden met de werkelijkheid.

Bob Scholten beweerde dat Chinese werknemers meer te vertellen hebben dan Nederlandse, maar de spreker weerlegt dit met voorbeelden zoals het boek 'Apple in China', waarin werknemersactivisme snel wordt onderdrukt.

De spreker stelt dat de revolutie vaag blijft: het is onduidelijk wie de 'werkende bevolking' is, waar de revolutie plaatsvindt en hoe die zich verhoudt tot de moderne economie, die grotendeels uit kantoorwerk bestaat.

Omdat het basisidee van welvaart voor de meerderheid al is gerealiseerd, waardoor er weinig draagvlak is voor radicale veranderingen, en de huidige politiek niet aansluit bij de wensen van de werkende bevolking.

De spreker beschrijft dat het marxisme na 1850 verouderd raakte door veranderingen in het industriële systeem, en dat de Sovjet-Unie een gruwelijke dictatuur was die niets te maken had met Marx' ideeën.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.