Het Portret van klimaatambassadeur Kiki Boreel

Dit is het portret van klimaatambassadeur van de toekomst Kiki Borrel. Als klein kind maakt de Kiki ooit het liedje, de aardig had kapot en iedereen weten. Maar verder vindt Luparjeuft relatief activisch bevrij. Op haar zestienen werd ze gescout als model. En volgde en deven als internationaal model. Ook ging ze milieueuwetenschappen studeren, omdat de combinatie van verschillende exakte vaker die daarin samen kwamen haar aansprak. De gekte van Fest Fashion was haar inmiddels al lang opgevallen. Maar het was als boek. Hoe gaan we dit uitleggen van jouw mommers? Wat haar activisme weer wakker schudden. In plaats van stiletjes te vertrekken uit de modeindustrie, besloten ze dat het meer zoden aan het dijk zou zetten, om haar platform in te zetten om verandering te weeg te brengen. En dat doet ze nu vanuit de wetenschap als model en als klimaatamassadeur van de toekomst. Het portret is een productie van pakkeisde zwijger. En mijn naam is Anik van Rinsen. Mest de kieke van haar te welkom. Dankjewel. Heel leuk dat je hier bent. Op de middelbare school dat je wiskundet dee en heb je ook meegedaan aan een wetstrijd van de teedel. Waarvoor je voorgens mij modelauto hebt gebouwd op zonde energie. Electromotor. Electromotor. Wat trok je aan de exacte wetenschappen? Gappig. Ik heb een stukje van mezelf terugvonden, ook als brugger. Waar ze een brugger hebben geinterviewt. En daar stond ook wiskundig, vind ik leuk, talig, vind ik stom. Dus het zat er denk ik altijd al wel in. Het is voor mij heel logisch. Dus eigenlijk was ik altijd merkte dat vrienden die dan bijvoorbeeld geschiedenis deden. Die moesten eindeloos stampen en onderzoeken en allechtallen lezen en leren. Bij wiskunden was het gewoon ja als je som a snapt en som bevraagd om andersom dan is dat logisch nadenken. Dus dan is dat eigenlijk heel makkelijk. Als je het ziet, zie je het. En ik zag het gelukkig, dus het koste mij veel minder moeite daarin. Waar misschien talen me meer moeite zouden kostaan. En was dat ook een beetje dat puzzle-aspecter aan? Ja, wat je aan sprook. Ja, ja, en ik vond het gewoon heel lekker. En ik vind het nog steeds heel lekker. Als iets klopt. Dus als iets dan gewoon een mooi rondgetal wordt. Dus als je dan een enorme formulie zit uit te schrijven en er komt uit X is 8. Dan denk ik echt yes. Dat kan ik echt wel heel mooi vinden als dan 8.1 is. En ik denk echt, oh, net niet mooi. Ja, heb ik een gevoel bij. En hoe kijk je dan naar de meer geestes of sociale wetenschappen waarin er te veel factoren zijn om zo'n X is 8 uit te krijgen? Ja, heb ik wel echt moeite leren. En ik merk dat ook wel in mijn studie hier aan de ufa. Dit ik een beta track. En daar moesten we, maar het was een beta gamma combinaties. We moesten samenwerken met gamma. En daar werkt ik samen met een vriendin die heel erg van uit antropologie en in ordaad niks is waarheid redeneerd. En daar heb ik heel veel van geleerd. En nu vind ik het heel interessant. Ik denk dat je hersenen daar ook voor een soort van moeten kunnen uitrollen. Of dat moeten kunnen inzien. En moeten kunnen deur van overal vraagtekens wij het stellen. Dus nu probeer ik me daar ook veel meer in te verdiepen. En is dat eigenlijk ook heel mooi? Want het is wel net wat meer discussie. En je kan er net wat dieper over doorpraten dan ik zacht. Dus gewoon punt. Dus daar komt dan niet nog iets extra achterna. En nu kan ik er wel vangen niet. Ik denk toen niet. Ik denk toen gewoon lekker efficiënt wilden zijn. En uit dat zicht dat in meer dingen dan wist kunnen somen dat je efficiënt wilden zijn? Ja. Oh zeker. En ik denk dat mijn vader is heel efficiënt. Dus ik denk dat dat altijd al erbij zat. Dus ja, als we op vakantie gingen bijvoorbeeld dan was het. Oké, ik ga van z'n armeneden af als koffie zetten. Dus dat als je uur uur beneden zijn staat koffie af als klaar. Ja, terwijl dat schild misschien een minuut. Waarom wacht gewoon lekker op elkaar ga samen naar beneden. Maar dat zit er dan zo ook al in. Dat ik dat misschien daarin ook over neem. Nu wel wat meer loslaat, maar wel nog steeds wel van die efficiëntie. Gopig. En op je 16 wart je gescouwd als model. Hoe was het om op een zoonweer wilt terecht te komen? En toen als een model werkte gaan doen. En hoe heeft dat je leven vanaf dan toe beinfluut? Ja, ik denk op mijn 16 zat ik nog op school. Dus toen was ik ook nog wel heel erg gericht op ik wel eerst school afmaken. En dan. Dus vanaf mijn 18 dan ben ik er ook wel vol ingedoken. En ik denk dat ik heel makkelijk dingen kan afsluiten. Dus dan denk ik van, oh nu volk ik ik hier op dus nu doe ik dit. Dus vanaf mijn 18 dan was de knop ook echt om. Als ik niet meer eerst al zei, dan ben ik nu model en dan ga ik dat ook doen. Maar het is wel een industrie waar je heel erg aan moet wennen. Dus dus een industrie die volledig op je uitealig gericht is. Nou als ik echt totaal niet me bezig en totaal niet goed in ben, ik ben helemaal geen fashionista opgerroeid dat ik daar gevoel voor had. Dus dan heb ik echt moeten leren je verhoudig tot andere in die wereld die veel ervaring hebben. Ook ouders zijn me voorbeeld in leeftijd en daar moet je dan mee samenwerken. En wat ik in begin lastig vind is dat je model me als model me je altijd een soort van, een soort klantje die iedereen maar moet voormaken. Dus de fotograaf moet je leuk vinden en je moet de heet uit leuk gevonden worden. Dus je bent de hele tijd aan het performen. En dat van in het begin best voor mullend. En dan opgeemend is dat een trucje en dan kan je dat heel goed in ieder geval in de eerst in instantie als je iemand moet. Op welke manier word je dan leuk gevonden in die wereld? Als je je heel goed kan aanpassen. Dus ik heb echt geleerd me aan te passen als ik een casting deed voor praten, en daar is achter totaal anders uit dan een casting voor Burberry of Gucci. Hoe wel die nu onze Science Up Tool. Dus die had ik eerst ook helemaal niet door. Ik ging overal in de Speigenbroek en het truig heen. Op een begin bent had ik door die designerhoud hier van een beetje weird en colourful. En die designer houdt veel meer van klassiek en simpel. En daar kled je echt op aan. Maar dat betekent ook dat je dat doet in gesprekken. Dus ook als je ziet dat casting directer bijvoorbeeld, en jij wil graag dat hij jou leuk vindt, een foto van een hond heeft staan. En zeg je, "Oh my god, hij love dogs!" Ja, dat is heel erg aanpassen. Het moet wel bij jezelf blijven, want anders is het napp, maar je hebt wel denk ik, dingen die je kan aanzetten daarin. Want ik heb een beetje het beeld dat oceanair een shoot gaat dat de cledding voor jou wordt uitgekozen. Dus heb je dan echt over de clere waarmee je binnenkomt die er voor volgens uit gaat trekken omdat je andere clere kreeg dat je daar ook over nadenkt. Ik denk, je hebt er verschil tussen een casting, dan ga je echt op solidistatie. Dus dan krep je die shoot nog niet binnen. Dus dan wil je nog dat ze jou leuk vinden. Dan kled je echt naar het merk. Als je hem opzet aan komt, dan maakt het niet meer zo heel veel uit wat je aan hebt. Dan is het meer je persoonlijkheid waarvan je wilt dat ze jou gewoon fijn vinden om mee te werken en dus nog een keer willen boeken. Maar ik denk dat iedereen in een werk omgeving het fijn er vind om chillijkwolega's te hebben. Dus in de casting ben je heel erg aan passen op uitgeluk. En ik denk als je iemand het job binnen hebt ben je heel erg aan passen op ineluk. En ook op moed die de foto moet creëren. Dus als jij maar kan uitvoeren wat zij willen, dan doe je in het goed als model. Je zou ook dat oceanair moet doen dat je daar dan helemaal in kan storten. Dus was dat dan voor jou dit soort dingen gaan begrijpen? En dan daarin probeer het exeleren en dat aanpass voor mogen of. Ja, hoe zag dat eruit? En hoe was het voor jou om dan model te zijn? Want je bent het van oké, van nog maar 18 men ik dan model. Maar wat voor beelden gevoel had je daar dan bij? Goeie vraag. Ik had er niet echt een beeld bij. Ik ging er best wel naar even en bleu in, denk ik. Wat misschien ook je windst is, want als je het heel graag wil of heel iker bent dan is elke afwijzing heel en er is heel veel afwijzing. Dan is elke afwijzing heel heftig. Ik ging er zo bleu in dat ik wel eens op een casting voor Tom Ford heb gevraagd, waar de Tommy heel veel casting was en dat bleek dan de casting de werkter te zijn. En had ik me hakken nog niet aan en dan had ik nog niet met truig uit en ben ik niet gebouwd. Dus ik was daarin heel na even in weten wie er vormen stond. Ook niet er bezig zijn met wie er vormen stond, maar dat helpt ook wel dat je dus niet snel onder de indruk bent. En dus niet verlegen wordt of juist heel iker wordt, maar daarin gewoon best wel sted die blijft. Maar ik heb het ook wel eens gehad met een vriendin die ik heb al leren kennen toen ik 16 was in Parijs. Zij wonen toen al een tijdje in Parijs en is een enorme kletzer en echt die kan met iedereen en alles overal wel vrienden zijn. En de eerste keer dat ik met haar samen werkte was ik heel stil en heel verlegen omdat ik sprak geen frans. Het was allemaal nieuw ik vond heel spannend. En toen werkte ik me een jaar samen over een jaar later ook weer samen. En toen durf ik ook te kletsen, dan was ik echt uit mijn schulp gekroepen en wist ik dat het echt links misschien een beetje beeld. een beetje bood, maar wist ik dat het een rol was die ik gewoon even speelde en om er tussen ik had gekkept en kon ik dat medoe. En zij zei echt van, je bent echt veranderd in dat jaar zie ik gewoon dat je dat verlegenheid van je hebt afgegoed. En ik weet niet precies hoe ik denk of ik dat ik dat doe. Ja precies is je wel een bepaalde soort nuchterheid dat je niet heel erg bezig was met "Oh deze persoon staat hier in de herargie dus ik moet in de meenuur ge dragen." Maar er was ook een reden waarom je het wel wil doen dus wat druk je dan wel aan dat werk? Ja ik denk het is toch ook een ego-trip. Je wordt op een zei, kom je op mooie plekken en worden werkje toeg met creatieve mensen die ik misschien minder tegenkwam in mijn eigen cirkel. Ik kon reizen, ik kon op een zeggen, ik ga nu een paar weken daar wonen en ik ga nu even verhuizen weer naar de andere kant van Europa dus het was heel vrij. Ik had geen verantwoordelijkheid, dat vond ik ook best lekker op dat moment. Dus mijn agenda werd echt beheert er mijn agenda en die consomer zeggen morgen ochtend moet je daarheen. En dan deed ik dat en ik vond het best lekker dat ik daar geen richting aan hoefte te geven. En een soort van constanten, vernieuwing van ervaringen. Dus je moet je constant opnieuw uitvinden en je bent dan wil je op een andere plek en weer met andere mensen. Dus je leert je zelf, daarin ook best goed kennen. Zoms natuurlijk ook eens aan, maar ook wel echt heel leuk. Dus ik denk dat dat me wel trok. Wat voor dingen heb je over jezelf leren kennen in die periode denk je? Dat ik heel goed alleen kan zijn. Dat ik dat eigenlijk best wel lekker vind. Dat ik me goed kan aanpassen. Misschien soms zelfs er goed kan aanpassen. Dus dat ik daarin moest ik ook wel even zoeken naar, maar wat is dan mijn stem weer? Want dat verliees je ook een beetje, waarin je wordt gewoon een soort van klankport van stemmen van anderen. Dus dat heb ik later dan weer een beetje leren kennen. God, dat meert nog meer over mezelf geleerd. Wat ik grappig vond ook over mezelf heb geleerd is dat angst in je hoofd zitten en op het moment dat je een rol speelt dat die angst van je af kan vallen. Dus ik hou bijvoorbeeld helemaal niet zo van hoogt is. Maar op het moment dat een fotograaf tegen mij zegt, he, ga eens op hakken boven op die zekentener staan in de wind, dan doe ik dat. En dan kan ik dat of in eisland op een rand van een cliff prima ga ik staan. Het is wel in mijn personalik leven en jij zegt tegen mij 'Klim daar op' zit 'Nee' dus waarom zou ik dat doen? Maar ik merk dus wel dat dat heel erg in je hoofd zit. En als je die rol speelt, als je dat kan en als je dat wil en je wil performen dan lukt dat wel. Dus misschien kun je dat in je personalik leven ook wel uitzetten. Zo. Als het niet gevaarlijk is. Heel interessant. En los van dingen die je overzelft leert, gingen je ook wel dingen opvallen aan die wereld aan zich en je had een anonyme blog waarin je dat soort dingen ook uitwerkte en daar iets mee ging doen. Wat voor dingen bespakt je in die blog? Ja, het is een wereld waarin op normale dingen heel normaal worden. Dus bijvoorbeeld, ik werk te opgegeven met bij een merk in huis voor de fittings en dat betekent dat klening op jou gemaakt wordt. Maar het was heel normaal dat ik daarin in huiskleur gestringend midden van de kamer stond. Punt. Dat was het. En dat er allemaal mensen om je heen lopen die je dan gewoon even aan spreken of iets aan je geven. kun je dit even aan doen of dit jasje, maar eigenlijk zij daar in je naakie. Dat is best op normaal, maar in die wereld was het normaal dus dus doe je dat. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld opgemeten worden. Ik werd wekelijks opgeven met naart beroogd, vraagt om opgemeten te worden. Dus dan wordt er gewoon een centimeter om je hulp, om je taal je en om je borst gelijkt. Dat wordt opgeschreven dat er bijgehouden. Maar dat betekent dus eigenlijk dat ze je lijf van je afpakken. En dat nu kijk ik terug en denk ik, hallo, dat is een meisje van 18. Ik ben blij dat ik relijksterk in mijn schoenen stond. Dus dat het mij niet heel veel heeft geimpakt. Natuurlijk ben je wel heel gefocust op je lijf zoals elke mij daar. En man, ook het roonst. Maar dat wordt wel echt aangemoedigd ook door dat meeten. Dus daar schreef ik dan over. Over rare dieten die ik heb gezien van andere meiden. Over rare dingen die tegen je gezegd zijn op een set. Wat is voor die het bijvoorbeeld? Jogger die je het? Alleen maar joggerd. Alleen maar joggerd. Ik heb ook ja dat zijn hele voor het rietige dingen. Maar meisjes die vertelden hoe je het beste concozet. Dat is niet een normaal gesprek met een huisgenoot. Dat is echt verschrikkelijk. Tomat die je het ook gezien. Alleen maar Tomat want dan had ze wel iets van vitamine binnen. Maar ik weet ook dat er hormonen of medicijnen gebruikt werden. En dat werd ook wel aangemoedigd door agenten. En ik merkten ook wel dat elk verhaal of gesprek in het vrouw in het begin. Dat ging over eten en sporten. Omdat er zo focus ligt op je leven in je uitgeluk. Zeker meiden die net beginnen die hebben alleen nog maar daar over. En opgeven we dat twee jaar bij je echt wel moe van die verhalen. Dus dan zoek je ook andere vrienden op of mensen op waarin je daar niet meer over hebt. Maar ze draaien dan een nieuw feest. Een nieuw meisje is die in de strije binnenkomt. Als je vragen hebt kan je helpen met alles. Dan is de eerste vraag wat eetje en wat voor sport doe je. En dat is zo'n focus. En ik weet niet of dat nog steeds zo is. Ik zit niet meer in de volle casting in de strije nu. Maar dat zijn toegh. Andere gesprekken dan dat vriendinnen met elkaar hebben. Ik denk dat helaas ook etestoren is het best weet voor breit zijn in de hele maatschappij. Dat er veel vrouwen en ook mannen zijn die dit soort gesprekken veel hebben. Maar als het soort van in die industrie normaal wordt gevonden om dat gesprekken te hebben, dan denk ik me best wel heftig om kon je dat ook schijden van zomaar of zorg je dat als echt normaal of had je best wel snel door dat dat gewoon niet persene normaal was. Nee, ik denk niet dat het heel snel door had. Ik denk dat je vooraf denk je dit is raar. Dan gebeurt het een paar keer, dan wordt het normaal. En pas als je terug kijkt zie je dat het niet normaal was. Dus op het moment dat ik zelf ook in die modus zat van, want ik word elke week opgemeten. Dus ik moet ook elke week voldoen aan die maatsdaven die je hebt. Dan word dat je focus en word dat je norm en word dat je gesprek. En als je daar bewust van wordt dan zie je weer dat dat raar is. Dus op het moment dat ik erin zat had, dat ik dat niet persene door denk ik. Nee. Maar je schreef er dus wel over. Ja, dus dan had je wel op een poude manier door dat er iets niet helemaal. Ja, hoe je het vertelt is het bijna een beetje als een soort van absurdistische lenser op klakten. Ja, klopt. Klopt, maar dat was niet, dat was bijvoorbeeld niet in het eerste jaar dat ik modellen werkte. Want daar was ik echt puur gaan toverleven omdat je gewoon alles is nieuw, dus je weet niet wat normaal is. En je bent hier gaan het veranderen, je bent ook 18, dus je veranderd zoezo natuurlijk hier. Dus ik denk dat schrijven ook wel heel met zien dat het normaal is want dan ga je ook nadenken over. Oké, wat is er deze week eigenlijk gebeurd? Moet je daarover reflecteren en pas als je dan in woorden ziet dan denk je dat er raar. Het was er midden in zit, voelt dat misschien niet zo. Dus het heel misschien ook wel om wat meer in te zien dat er bij zo raar dingen geworden. Ja. En los van, dus dat soort dieeten en gesprekken die soort van normaal waren, waren er ook nog andere dingen die je in die blog omschrijven over het systeem of waar je inzalt of ervaring die je had. Dat is even nadenken dat ik. Ik heb al zo lang niet meer gekken wat ik daar mooi in heb geschreven. Maar er zal zeker ook een stukje inzitten over gewoon de totale niet liefde die mensen voor kleding hebben in de fashion industry, in ieder geval in de massa-industrie. Dus de e-commerce waar ik nu natuurlijk ook dan wat aktiever me over uitspreken en de fast fashion hoe er met zo weinig aandacht en zo weinig liefde naar die kleren wordt gekeken. En de hopen die gewoon er doorheen geramt worden en er wordt ook gewoon gezegd, oké deze je leelijke jurg met dit leelijke ding erop hoe gaan dit in godzname op een foto krijgen. Oké, als jij nou precies zo draait zodat we dat niet zien en dan een beetje lach, dan ziet er misschien nog apatijdelijk uit. Maar dus eigenlijk ben je daarmee een klant aan het misleden te doen als of je een jurg heel mooi vindt. Het is eigenlijk wel niet mooi vindt en toch wil je het verkopen voor dat merk. Dus dat is ook al. grom. Kan je al vragen stellen waar zijn we mee bezig hier? Een boek wat jouw heel erg heeft geactiviert om je met duurzaamheid bezig te houden is. Hoe gaan we dit uitleggen van Jomer Mommers? Ja. Wat je toen al met de klimaatkriezes of duurzaamheid bezig was dat wel echt een soort van starting point voor jou om dat boek te deze? Ik was er wel mee bezig. Ik studeerde ook al milieuweten schappen aan de open universiteit. Alleen had je een boek, een wetenschappelijk boek wat misschien minder tot je emoties speelt. Veel meer dat wetenschappelijke kan die waskant onderzoeken. Dit boek was meer op je emotie en meer op je waarde van 'Wartrag jij eigenlijk aan bij?' Hoe ga je het uitleggen en je ook klein kinderen wat je hebt gedaan in die tijd? Dus dat speelde veel meer op. Niet alleen dit is de wetenschappen wat er op dit moment gebeurt in de wereld, maar veel meer op en waardrag. Jij, persoonlijk aan bij waar stopt je je tijd in. Dat was denk ik voor het eerst dat ik gina denk waar stopt ik mijn tijd in. Niet aan de goede kant. Het wisst, onbewust en bewust denk ik al dat er veel dingen zoals we voorbeeld het weg van kleding. Dat al krom zat. Alleen voelde ik echt binnenkomen van 'Oké, maar dan moet ik echt iets met mezelf gaan veranderen in waar ik aan bij draag. Dus daarin heeft het me meer tot actie aangezet met de dingen die ik al wist. Ja precies. Op de zicht is het milieu wetenschappen gaan studeren ook wel een actie. In een geval kan je wel een beetje uithirlijden dat je in een geval betrokken was bij het klimaatvraagstuk op een palde manier of hoe beter die keuze gekomen om dat te gaan studeren. Geen idee. Geen idee. Waarom ik dat heb gedaan? Ik denk dat ik gewoon echt op de website aan het bruise was en dat ik dacht dit lijkt me leuk. Dit is interessant, dat combineerde een stukje wetenschap. Ik las ook het was natuurlijk een schijkende wiskende en natuur. Dus samen, dat sprak me aan. Maar ik heb niet een hele bewust de keuze gemaakt van het klimaat gaat naar de knoppen en we verliezen de biodiversiteit. Dus ik moet dit gaan studeren. Later wel in mijn bachelor dat ik voor mijn bachelor dan visie kan de uva echt dacht. Van ik wil dit studeren met een reden dat ik daar aan wil bijdragen en dat dat anders moet. Maar ik denk dat milieu wetenschap echt kwam uit gewoon wat interessant daar wil ik meer over weten. Ja misschien ook weer die liefde voor de harde wetenschap. Zeker, zet er ook in. Ja en ik heb laatst een bandje terug gevonden van. Ik wilde het al insturen naar junior songfestival met de titel "De harde vergaat en iedereen weet het." En we moeten iets doen. Dat vond mijn moeder laatst terug en toen dacht ik 'Oh, geopelijk was er dus blijk maar als kind'. Dat kan me helemaal niet erineren natuurlijk. Maar blijk maar als kind hebben we er wel gesprekken over gingen er wel. Wel eens over dus misschien dat het ook in mijn opvoedingstoeg wel meestgekomen. Of dan had ik iets gelezen en vond ik dan zo heftig en dan heb ik een liedje over gesprek. Nooit de ingestuurd. Hoe gaat dat ongeveer? De harde vergaat en iedereen weet de harde vergaat en moet iets doen. Punt? En dat dan drie keer achter elkaar? Ja ik ben echt niet een sing-songwriter. Nee, nee zeker ook toen iets. Maar wel met mijn liedje eronder. Ja met zo'n klein microfoonje zong ik dat ook. Zeker zetten we een jag. Ja, kudeltimes. En hoe oud was je toen ongeveer? Ja geen idee, ik zit te denken dat ik was wel echt het jong. Ik moest echt jong geweest hebben want ik was ook nog een cassette. Maar ik zou echt niet kunnen plaatsen in de precies tijd. Oké maar jij had dus toen milieuwetenschappen studeert en dat boek gelezen. Ja. En nog steeds in de moden, in de strij aan het werk. Hoe begonnen je het denken over milieu en de kennis die je daar had. En meer gevoel van activisme wat begonnen en je in die werelden begreven hoe. Ja, onbegon zich dat met elkaar te vermenen. Ja want het waren bezig op twee gescheiden werelden want klimaatverandering had veel meer te maken met. olie en vliegen en de grote dingen die we allemaal lezen en de fashion industry werd helemaal niet besproken. Ook weinig in artikelen. En toch wist ik binnen de fashion industry er is overproductie, er is afval. Je hebt een enorm mensenrechte probleem. Wil Rana Plaza is nu al 11 jaar geleden dus dat was toen ook al toen ik begon met modellenwerk was dat al bekend. Er is al veel langer bekend. Maar die twee werelden leimden nog niet helemaal met elkaar. En ik denk dat daarin ook het ook heeft te geholpen dat ik mede door corona wat natuurlijk ook voor vele en vertriekelijke tijd. als wel ook stilkom staan en nadenken waar wil ik heen. En toen heb ik gewoon gedacht, kapper gewoon mee, ik vind het niet meer een goede industrie. Ik zie waar het aan bijdraagt en dat is niet wat ik wil dus ik ga de wetenschap in om het van het wetenschappelijke bril. tofieksen. Dat kan natuurlijk niet, maar daar onderzoek te doen. Tot dat ik in zag van heen maar dat platform wat ik heb van mijn modellenwerk die impact die daar is. Als ik daar nou heel veel lawij gaan maken en me ga uitspreken, dat heeft zo veel meer impact dan dat ik gewoon stiljes vertrekken uit een industrie die ik ken. en mobies anders ga gerichten. Dus ja, toen moest ik die twee jaar elkaar linken en dat probeer ik nog steeds te doen. En ik kom er achter dat uitspreken veel meer impact heeft dan vertrekken. Het is heel interessant dat iets, waar veel mensen denk ik tegen aanlopen als ze iets willen veranderen. om je te ontrekken of binnen een system iets te veranderen omdat als je in dat systeem operiert. der ook ergens aan mij blijven doen. Dus hoe. Ja, hoe kwam jij tot de conclusie van ik wil dat wel deze manier doen. Gewoon echt door de impact die je zag dat het tot het had. Ja, ja. En ik denk dat ook een gelijk proces is. Dus er zit een stuk bijvoorbeeld massa productie voor je ook gezien bij A-Sools en bij Zalando en Zaira. waar ik allemaal heb gewerkt. Gewoon de hoeveelheid kleding zien. Dus heel fysiek voor je zin waar je aan bijdraagt. En dus die pauze die wereldwijd even werd ingelast kon ik ook de industrie van juist een afstand zien. En dan stap je er semi uit, want de industrie ligt gewoon stil. Misschien dat dat ook makkelijker is om dan te zeggen. nu ga ik maar tegen afzetten. Misschien ook niet helemaal. wort, maar nu komt het samen dat ik het fysiek gezien heb. dat ik er afstands van heb genomen dat ik wetenschappelijk het wil onderbouwen. en dat ik dat platform heb om me uit te spreken. Ja, dat komt het gewoon op een zorgisch bij elkaar. En ik merk het ook dat op moment dat ik me ging uit spreken. En dat ik er met andere mensen over had dat ook zorgte voor. toen ging het op een zorgisch bij elkaar om makkelijk te doen. Toen kwam er mogelijkheden naar me toe, toen ontmoeten ik mensen die ik inspireren te vond. Dus merk ik ook wat ik op het goede pad was. Ja dat je op een stuels had om iets te doen er mee, in plaats van alleen maar daarover na te denken. Ja, ja. En ik denk dat je wat je zegt van je zit in een systeem. Ik denk dat je het allebei moet doen dat je eruit moet stappen om het. en dat hoef je misschien niet vies uitstappen. Maar dat je eruit moet stappen om een overview te krijgen van wat gebeurt te erin. En dan vervolgens je rol binnen dat systeem. Kijk waar heb ik dan de meeste impact binnen dat systeem in deze rol. En als je er achter komt naar binnen dit systeem in deze rol heb ik totaal geen impact. dan zit je misschien op een verkeerde plek moet je eruitstappen. Maar als je merkt dat je een rol binnen dat systeem wel een impact kan hebben. dan moet je die rol ook gebruiken en dat platform gebruiken of dat privilijsige. bruiken wat je hebt om dan verandering voor te brengen. Ja, en je hebt ook een traject doorlopen van de rijkstoverheid om klimaatamwaarsadeur te worden. En hoe heeft dat jou geholpen om dan laten denken hoe je die werelderbouwkaarden. welden brengen en daarin verandering te wegen, of wat heb je daar nog meer in omgepikt? Ja, ik denk dat dat programma ook wel echt heeft roep met een stem vinden. Omdat ik ook via dat programma echt een platform kreeg om ingesprek te gaan met mensen aan de knoppen. Dus mensen die heel dichtbij de macht zouden zeggen liggen. Eerst dacht ik de macht is de wetenschap, zodat we kennis hebben komen we er wel. Maar de macht liggen natuurlijk ook bij de politiek, want als de kennis er is. moet dat ook nog in het menselijke systeemge neergezet worden en gebruikt worden op een goede manier. Dus ik kwam bij mensen die zich daar elke dag voor inzetten. Onze Nederlandse klimaatamwaarsadeur, klimaatminister, roepjet en gaan we de babon de parmen. En ik merk dat die gesprek er gewoon heel leuk werden. En dat je door interviews en door uitspreken en door communicatie over waar we mee weesig zijn. daar er ook grote groepen bereikt. Dus het heeft echt geholpen om dat in te zien dat een stukje communicatie, dat een stukje politiek dat dat heel belangrijk is en dat op die rol, op die plek zitten, dat via andere die op die plek zitten mocht ik daar ook op eens komen. En ja gaan we weg hebben dat toen doorgezet? Ja en hoe kijk je dan nu met wat je daar ook hebt meegekregen over het politiek, naar de toekomstige politiek in Nederland in het nieuwe politiek klimaat? Ja, vind ik echt heel lastig. Want ik wil altijd vertrouwen dat er wel gemotiveerde mensen met een goede intensie zitten op plekken, maar dat ze misschien door het systeem verkeerde keuzes maken omdat het systeem nu echt op een lineaire economie en wegwerpmaatschappij, economische groei over ecologie. Zewel, loei dat het heel lastig is om binnen dat systeem verandering voor te brengen, maar dat er wel gemotiveerde mensen zitten die dat willen doen waar ik vertrouwen in heb. Dus ik vond bijvoorbeeld roepjetten in zijn rol als klimaatminister dat onwijs goed doen binnen wat hij mocht doen. Hij heeft daar echt stretches gemaakt en heeft hij echt heel hard daarvoor gewerkt. En nu heb ik gewoon niet vertrouwen in de mensen die er zitten. En ik ken ze niet persoonlijk, maar wat ik tot nu toe heb gezien, denk ik echt dat gaat echt helemaal de verkeerde kant op en dat is een soort van onmenselijkheid in, er zit een soort van wij boven zij en zij zijn dan bijvoorbeeld mensen met een andere achtergrond zij kunnen ook de natuur zijn, maar het is echt eerst. Ja, het zit een mooie verwoording, natuur staat op de laatste plek binnen ministerie. Ja, gaat er voor mij echt helemaal de verkeerde kant op. En wat voor idee heb je dan hoe we daar op een moet te spelen of wat we daar dan mee kunnen in deze politieke sterke op positie. Ik denk ook dat je ziet altijd in tijden waarin het slecht gaat en dit is dan voor mij slecht gaan. Dat er mensen zullen opstaan die een heel ander geluid gaan laten horen die er hard tegen in gaan. En ik merk er ook al eerder een keer bij een evenement dat echt de dag naar de verkeering was en dat was een sustainability evenement. Daar was iedereen echt neergeslagen door de uitslag. Want je denkt mij God nu, hoe gaan we het nu nog vol elkaar boksen in het politiek klimaat wat er aan zit te komen? Want we worden nu niet meer gepromoten, het gaat ja, we worden niet meer geholpen. Maar daaruit kan ook juist een bepaalde wild kracht, een bepaalde power van van bedrijven en individuele van, ok, je gaat met tegenwerken, maar ik ga je laten zien hoe het anders kan en er zit zo'n drive onder en het is nu gewoon weer aan de bedrijven en aan de burger om om dat voor te zetten. We hebben een geval politiek, gaan we het niet verwachten de komende tijd, die gaan er echt niet, echt niet progressie in maken of die gaan er echt niet stapen in zetten, dus moet wij doen. Je bent nu onder andere bezig met een kampagne voor over het bekend maken of het bluisseren van productievolumus, omdat dit een beetje nog onderbelegd of er mag meer aandacht voorkomen in duurzaamheid, vraagstukken ook in de modeindustrie. Waarom is het zo'n belangrijke onderdeel waar we wat meer mogen focusen? Ja, ik denk dat we het heel vijf in ontvokese op technologische vooruitgang en aanpassen en dat het best moeilijk vindt om te focusen op aantallen. Dus bijvoorbeeld, het is liever als ik dan specifieke kijk naar de textieostratiegee van bijvoorbeeld die er nu ligt in Europa. Dat zit het op kleding moet reparerbaar zijn, recyclebaar en het moet gemaakt worden van een deelsgericeikl de stoffen. Maar het zit niet in hoeveel kleding maken we. De vraag van hoeveel hebben we nodig en wat is, wanneer is het vol, dat wordt niet gesteld, want dat is een eng onderwerp, het is ook een stukje groene groei versus ontgroeien. En productie voor lume is gewoon, het is zo simpel als tellen hoeveel producten je producert. Dus die ziet heel makkelijk wat je als bedrijf kan doen. En het heeft een hele grote impact. Als bedrijf moet je nu binnenkort gaan rapporteren over je CO2 uit stoot, je mensenrechten, je hoeveel water je gebruikt, je klimaatimpact. Dat zijn allemaal best wel lastig tale om achter te komen. Dat ligt heel veel druk op bijvoorbeeld ook fabrieken die kledingproliseren voor grote merken. Dat kunnen ze lekker afventelen, want wij moeten dit doen, maar jullie moeten het maar even uitreken wat je doet. En productie voor lume stellen is heel makkelijk want iedereen kan wel tellen. Nou niet iedereen kan misschien tot een miljard tellen wat sommige bedrijf produceren, maar dat is, dat is een hele simpel metoden. En het geeft heel veel insight voor consumenten en politiek in hoeve kleding wordt er eigenlijk geproduceerd, hoeve kleding wordt er weggegooid en hoevergelijken verschillende bedrijven op het gebied van duurzaamheid in de zin van quantiteit, niet alleen kwaliteit. Dus als voorbeeld heb je bijvoorbeeld twee bedrijven die allebei biologisch katun t-shirt produceren, maar bedrijf a produceren miljoenen van dat soort t-shirt en grooit 30 procent weg, want er is 30 procent overproductie omdat ze vergeerd hebben ingeschad en is produceren in een verschillende kleur, een patronen en probeer je daarmee ook mensen meer te laten consumenten en met drive B gebruikt ook biologisch katun, maar die produceren het mee te order, dus die produceren het alleen wat de klant vraagt en heeft dus geen overproductie en heeft een paar tijdelose stijlen. Dan zie je heel goed welke bedrijf nou duurzaambeesgris in mijn definitie van duurzaamheid en welke bedrijfbeesgris met consumcie en overproductie. En nu, als ze die productievolum is niet pubiceren, zien we alleen twee bedrijven die allebei biologisch katun gebruiken. Ja, en dus ook een belangrijk underscheid is dat je dus niet alleen kijkt naar de aantallen die worden weggegooid, maar echt naar de productievolum is omdat wat je net al een beetje aan stipte dat ook het die keuze of iets tijdelose maakt of heel veel verschillende versies van emotel hebt, ook dat over consumentisme aanvakkert. En daar nog meer redenen waarom de focus op juist de productie beter werkt dan als je bijvoorbeeld alleen kijkt naar wat je wat een bedrijf weggooid. Ja, ik denk als je dus inzichtlijk kan maken wat er producert is ten eerste zimme dan, woho, de voortacht, heel veel geproduceerd. Dus ik denk dat dat best een schok is, hoeveel productie we eigenlijk draaien. En ik denk dat je ook deze aantallen nodig hebt om gewoon verschillen of om gewoon verschilt als je bedrijven te kunnen weergeven. Wat je voor volgens weer kan gebruikom te zeggen, jo, vastfession willen we echt verminderen en we willen duurzaammerken gaan helpen, subsidieren om om een gelijk speelveld te creëren. Maar dan heb je eerst een definitie van vastfession nodig. En voor mij is die definitie van vastfession ook een deel productievolum is die nu dus niet bekend zijn. Dus dat is de eerste stap naar een definitie van vastfession en identiseren welke bedrijven nou eigenlijk daar aan bijdragen. En voor volgens kun je dan gaan kijken naar regelgeving die ook of er zorgt dat vastfession bedrijven moeten gaan betalen voor hun vervuiling en dat bedrijven die op een duurzaammer een manier produceren geholpen worden om een markt aan deel te krijgen. Dus daarin is het denk ik ook belangrijk. Ja en en of iets tijdloos is of heel erg op de trend zitten. Dat is natuurlijk moeilijk te definieren denk ik denk ik denk ik denk dat je makkelijk een wet kan maken van een subsidieren mode die tijdloos is. Ja. Dus wat zijn andere tools die je wel hebt om daar toch op in te kunnen zetten? Daarin denk ik dat er twee dingen dus je hebt het stukje productievolum is dat geeft de aantal aan en heb je een stukje hoeveel stijlen brengt een merk op de website dus bijvoorbeeld zie je in brengt 2000 tot 10.000 stijlen per dag online. Dat kan je niet in sportjes van zijn. Dat is het soort van dat is bizarre. Dat is nu ook niet bekend hoeveel dat dus dat zijn gewoon bedrijven die het dan gewoon te trekken en hoeveel is het nou eigenlijk en dat is ook een beste grote margin dus het is ook niet heel duidelijk. Maar daar moeten we dus ook in zichting krijgen en dat betekent dat als als een bedrijf twee collecties per jaar upload dan denk je misschien na het seizoen. Oké dat shirt wat ik heb gekocht is nu uit het seizoen. Ik denk dat je als mens altijd wil blijven inoveren en altijd nieuwe stijlen wil ontdekken maar als je die seizoenen lang hebt dus als bedrijven niet constant nieuwe stijlen uploaden dan zorgt dat er ook voor dat wij als consumente misschien wat meer rust krijgen in de keuzes die we hebben gemaakt om iets te kopen terwijl als ik nu is bij Sheenkoop en de volgende dag staan er over 2000 nieuwe dingen online dan ben ik meteen geprikeld. Nee ik onderdussen die ik meer gelukkig maar dan zou je zijn mensen meteen geprikeld van om maar die wil ik ook want dat is nieuw en we willen de heette nieuwe dingen en daar moeten we ook echt vanaf dus dat dat dat dat ook overconsumcie waar we het heel veel over hebben. Dat is niet alleen de verantwoordelijkheid voor consumenten ook deels, maar dat zitten ook echt bij verantwoordelijkheid van bedrijven die dat gewoon enorm aanvakken door door die micro trends, door marketing-kampagnes. En daarin denk ik dat het tele van stijlen op de website ook een belangrijk onderdeel is. Ja, je zei, we willen altijd nieuwe dingen ontdekken wat zijn manieren om dat te kunnen blijven doen, zonder nieuwe dingen te hoeven blijven produceren. Ja, ja, nieuw betekent niet altijd nieuw geproduceerd, dus nieuw kan ook betekenen tweede hands, maar dat is voor jou nieuw of lenen van de vriendinnetje, maar dat is voor jou nieuw of het huur, maar dat is voor jou nieuw, dus ik denk dat het niet per z'n gaat om altijd. Het gaat ook voor een deel minder consumeren, want ik denk dat we echt veel meer consumeren dat we nodig hebben, maar het gaat ook om anders consumeren en in ordeaat een andere invulling geven aan dat constante nieuwe influx willen. En dit is dan echt specifiek op de fashion industry, maar je kan ook een nieuwe ervaring hebben, bijvoorbeeld, ik ga een keer tenentens het er ook wel nog nooit hebt gedaan. Dat kost geen grondstof erbafend tenentbouwingen, tenentens rekken, maar die kun je ook huurren, maar nieuwe ervaringen boven nieuwe spullen, nieuwe ontmoetingen, boven nieuwe reizen, dus je kan je zelf blijven challenge en nieuwe dingen, zonder dat je altijd nieuw product hoeft te kopen. Ja en binnen de moden zouden dus kunnen zijn dingen lenen, of huurren, of misschien tijdens het tenentse en outfit aan noem die in ordeaanderen kontoren. Ja, ja, ja, ja, ja, ik sprak ook met iemand die zei, waarom hebben jullie het gewoon multifunctionele clading die die in ordeaat zo wel een tenentse als een kant doornaat met kunnen zijn, of clading die je zelf kan aanpassen. Dus binnenste buiten kan dragen, of je kan open dat het multifunctioneel is, maar ook clading die bijvoorbeeld meegroeid met je en natuurlijk niet dat het elistieke is, maar de naade aan de binnenkant van onze clading zijn zo klein als je een beetje aankomt dan past de broek kan niet meer. Als je die na de net kan uitleggen hoeven je niet een nieuw broek te kopen, heb je nog steeds hetzelfde broek, je bent gewoon wat groter of wat kleiner geworden, maar je hebt niet een nieuw broek nodig daarin. Dus clading kan echt nog op heel veel manieren innovatief voor de ingezet. Ja, we hebben nu bezig met een master in internationaal land en watermanagement aan universiteit wageningen. En het viel je heel erg op dat in dat vakgebied eigenlijk een heel weinig onderzoek wordt gedaan naar de mode industrie, wat je heel erg verbaste eigenlijk en andere mensen verbaste het weer dat dat jou opviel. Maar het is gewoon even een overmaast. Maar het te recht punts wat je maakt is dat katoen ook een gewassen is bijvoorbeeld. Hoe komt dat dat daar geen onderzoek wordt gedaan, of dat de mode in is misschien nog heel erg buiten na Denk over land en watermanagement is? Ja, meerdere dingen denk ik. Moder wordt gezien als bedrijven en marketing en het stopt gewoon bij het merk. Voor veel mensen stopt het bij het merk, maar achter het merk zit nog een waarde keten met maakproces en mensen die clading maken en afval die dat projeert en ook nog de grondstofen die verbouwd worden. En bij eten is het zo logisch dat die appel uit de grond komt, nou die appel van de boom komt, maar er zijn in de grond zit en die connectie is er nog niet bij clading wat je draagt, want dat is niet herkendbaar of natuur. Dus dat stängt één ding. En twee de dingen is dat ik denk dat merken het ook veel makkelijker vinden om daar op te focusen van, hey we verkopen nu ook twee de handdingen of hey we hebben een gerisouwkende knopere opgezet en dat zit allemaal aan het einde van die waarde keten, daar kun je makkelijker winst krijgen. Dus de hele sterklere economie van de fashion industry die focus zich ook echt op recycule reparabiliteit en natuurlijk dat is supergoed, maar er zit gewoon nog iets, iets helemaal voor wat veel lastiger is en wat veel grotere impact heeft ook eigenlijk dan alleen dat laatste stukje. Dus dus misschien ook een makkelijker winst om aan te eind te kijken, waardoor je die connectie niet zo snel maakt. En laatste verschil tussen de voedselindustrie en de fashionindustrie is dat een appel, wat dan misschien even heel makkelijk voorbeeld is, dat de boomgroeid uit de grond, de suiker en de voedingstofuit de grond wordt een appel, die appel, die etje en dat klokhuis kun je composteren en kan weer de grond in. En uiteindelijk zou je het liefst ook menselijke mest of de grond terug in brengen zodat je die cirkel heel mooi kan sluiten. Alleen wat er gebeurt bij kleding is dat katoen wordt geproduceerd, dat wordt geprocesd met allemaal hitte, chemikalie, dat wordt geferved, er wordt poliesten doorheen geweven, wordt het misschien nog kieverven worden knopen aangemaakt misschien zit er een rit in. Dus dat gewassen en die stoffen die er in zitten die zijn nooit meer terug te krijgen de bodem in want het is niet meer voeding voor de bodem, het is vergif voor de bodem geworden. En dat is ook gewoon compleet anders, er verder heel veel overlapens zitten, dus die twee werelden, maar het uiteindelijke product is zo anders dat die connectie niet zo wordt gemaakt. Ja, dus dat gaat deel zwer eigenlijk over dus wat verder in het proces het nadenken over met wat voor andere dingen je zo'n gewaasvermengd, maar als je dus wel echt het landbouw aspect van de kledingindustrie al zo daanig meeneemt in het nadenken daarover, hoe kan je dan circulariteit nog circularer maken en dat uitbouwen? Ja, ja, volledig circulariteit is bijna om mogelijk, maar je hebt altijd verliezen en binnen de landbouw zijn ze ook bezig met circularer landbouw wat betekent dat je niet meer vankelijk bent van grote instromen en grote uitstromen die je verliest of die je nodig hebt, bijvoorbeeld heel veel kunstmessen, heel veel pesticideen, verbouwen en vervolgens ga je productweg zegt zo een soort van lijn en er dat meer aan elkaar te connecten, dus bijvoorbeeld ik verbouw een graan op een veld waar mijn koel van eten en de mest van de koel gebruik ik wel op een veld, waardoor ik niet meer zo afhankelijk bent van de kunstmester die binnenkomt op dat veld. Dat is op een proberenximple manier een beetje circulariteit in de landbouw. Als je dat dan gaat trekken naar tekstiel dan zou je dus ook kunnen kijken naar bijvoorbeeld hennapp, hennapp is etbaar voor dieren, de mest van dieren kan weer gebruikt worden om hennapp te groeien. Dit is hoog voor simpel dus er zit ook nog wel heel veel dingen in. Voor voegens moet je kijken hoe je dat hennapp dan bewerkt, zodat je er geen gif aan toevoegd, dus bijvoorbeeld met natuurlijke verf, met natuurlijke warm te processen dat je dat je tot een tekstiel kan krijgen. Dus je probeert circulariteit op je broerderheid voor hoog dan in je productie processen voor hoog dan producer je uiteindelijk een doek van hennapp, dan dat doek probeer je ook nog te designen op een manier dat je een kledingstuk krijgt. Wat reparerbaar is dan zit je aan dat eindstuk, waar wel veel met circulariteit bezig is. Wat reparerbaar ik, wat niet toxisch is, wat van hoog kwaliteit is, dus wat lang meegaat. En uiteindelijk als het dan na een lange tijd toch niet meer meegaat, dan moet dat uit elkaar kunnen vallen en composterbaar zijn om weer die bodem in te gaan zodat je die strome weer echt sleut van plantje tot proces, tot kleding tot plantje. En zo kun je dat dan energiele verliezen zijn tussen door, maar tot nu toe is het eigenlijk plantje kleding een beetje recycling weggooien. Je wakt een circular rondje met je vinger. En je bent ook een schipzij aan de schrijven over en een productie in Nederland geloof ik. Wat onderzoek je precies in je schripsie? Ja, ik moet nog beginnen wel. Dus ik ben nu vooral het voorstcriptie waar ik aan doe. Dus of als onderzoek we wat bestaat, wat ze ook blijven, wat is er oversteden, wat is er best wel? Of volgens op Instagram. Maar ik wou naar wel kijken is als je ennep toefocht aan je boerderij. Hoe werkt dat dan voor de stromen die op je boerderij bestaan, kwaa, mest import of export. Dus hoe zorgt ennep in je rotatie ervoor dat je lampouwbedrijf op een circular de manier kan produceren. Dus het zit echt aan dat lampouwstukje van productie. Maar vervolgens ook kijk ik naar hoe producer je dan een bepaalde kwaliteit van hennaap. Die ervoor zorgen dat al die stap in de volgende fase van het t-shirt ook nog steeds circular kunnen zijn. Maar ik zoondus echt in op het stukje lampouw van tekstilge was van een facelge was. En dat voeg ik toe aan lampouw modellen die nu al gericht zijn op circulariteit, maar alleen gericht zijn op voetsel en brandstof. En nog niet op en nog niet op het extil stof. Facel stof. Dus het is nog nooit met het gewaas hennaap gedaan dit onderzo. In ieder geval het model dat ik ga gebruiken zit echt alleen op voetsel en en mest en en een stukje fules, biofuels, een stukje brandstof. Maar niet op facel. Nee, want er wordt niet echt over nagen tot nu toe. Over het algemeen als ik het benoemde zag ik een een soort van lampje aanhaven. Maar ja, niet overnage dacht. Dat is een mooie van de wetenschap. Ja. En gaat het er dan om hoeveel voeding zo'n gewaars nodig heeft? Zit het een daariwag in of? Bijvoorbeeld ook. Dus Hennep is heeft best het weinig voedingstofen nodig. Dus als je graan verwacht door Hennep betekent dat je ook al waarschijnlijk een minder mest nodig hebt. Hennep is over het algemeen ook best goed bestendig. Dus je hebt minder pasticidof misschien geen pasticidonodig. Je kan het ook als rust gewaars gebruiken wat betekent dat je in het tussen twee voedselverbaat en naar tussen heb je een stukje dat je niks verbouwt zou je ook Hennep kunnen doen. Waardoor er geen onkruid gaat groeien en waardoor je minder pasticidonodige hebt. Dus op allemaal verschillende manieren kun je kijken naar hoe dat was z'n kleinere tijd promot. En dus je hebt ook een stukje in Hennep is multifunctioneel dus je kan er textieel van maken. Je kan er bouwmateriale van maken. Je kan er olie van maken. Je kan er voedsel voor je dieren van maken. Dus die plant is in allemaal stukjes uit elkaar te poken die je weer opnieuw kan gebruiken in je boerderij of dus koolstof kan opstaan in je gebouwen of koolstof kan opstaan in je planten. En ik denk dat dat ook nog een toegvoeg te waard is dat we willen heel graag een natuureconomie waarin we koolstof maar zo lang mogelijk kunnen wegstopen. Maar koolstof is dus essentially wat erin een plant zit. Het is een onderdeel van een plant. Het heeft het nodig om te groeien. Het is eigenlijk iets heel mooi. We hebben gewoon heel veel te veel van. Maar als je dat dan kan opstaan in een kleding of kan opstaan in bouwmateriale, dan haar in het zo het zegt uit de lucht. Ja en wat denk je dat er kog gebeuren als dus dat vakgebied van internationaal landen, water management, meer naar de modeindustrie gaat kijken of als die werelde meer vermengd worden en die lichjes die aangaan ook verder worden uitgesoegd in onderzoek. Het is denk ik belangrijk omdat het ook laat zien hoe groot de impact van de fashion in de strij eigenlijk is. Dus als het niet gemeden wordt weet, weet het ook niet. En nu wordt bijvoorbeeld katoon ergens ver weg verbouwd met heel veel pesticide. En is dat niet voor, dat maakt voor ons eigenlijk niet uit want wij krijgen alleen het katoon het t-shirtje. Dus die impact die zit niet bij ons. Dus ik denk dat het ook wat meer duidelijkheid gaat schreppen over hoe groot is nou echt die impact van de fashion in de strij. Want dat zijn toch blijven een beetje schattingen. Duurt het ook best wel veel geld in de fashion in de strij die vind ik veel meer ingezet zou mogen worden op onderzoek. En ik denk dat dat dus ook kan zorgen dat als je die werelde aan elkaar bij elkaar brengt, dat onderzoek gewoon gus of gus support kan worden door grote bedrijven vanuit fashion in de strij. Het wordt nu door grote bedrijven vanuit de voedselindustrie gus support, maar dat zou de fashion merk ook veel meer moeten doen. Dus het is een extra inkomststrom wat nog meer. Ja, het is gewoon het verduidelijk ook gewoon waar onze kleding vandaan komt. Dus ik denk dat wij, ik hoop dat wij dan ook veel meer gaan nadenken de waarde van die kleding die we hebben. Dat er zoveel moeite in is gestoken, al op een boerderij tot productie van die kleding. En ja, ik hoop dat het ook gewoon weer een net andere studentaantrekt. Dat er weer nieuwe inzichten naar boven komen, dat het dan ook weer kan helpen met de juiste regelgeving brengen van alles. Lekker voor goede dingen. Binnen, hero, ben je samen met vier andere vouwen. Sarah Dumbledam, Rashi, Agawal, Rachel Castillo en Claudia Angelie. De Sustainable Fashion Circle start. Waar zijn jullie zo al mee bezig in deze circle? Het is een heel leuke groep van vrouwen, we zijn echt samen gekomen vanuit verschillende expertise. Dus Sarah zit heel veel op consumenten gedrag en die noemt zichzelf een ex-fast fashionista. Dus die helpt heel erg juist burgers op een duurzaam manier te consumeren. Claudia heeft een eigen bedrijf gehad, dus die zit heel erg aan de bedrijfskant. Weet je, is het heel erg op mensenrechten, Rashi zit heel erg op communicatie. En ik kijk het af en uit een wetenschappelijk en productiebril en een stuk politiek. En dat samenbrengen is sowieso al heel vet, want je kan eigenlijk met mensen hebben over uitdaging waar je tegenaan loopt. En die er gewoon net zo diep inzitten, dus je hebt er even een soort van sparingspartner wat heel fijn is. En we gebruiken ook echt die verschillende achtergronden om in te zetten op de verschillende levels waarin de fashion industry opereert. Dus dat zit hem bij burgers bij de consumenten, dat zit hem bij bedrijven. Dus ook bedrijven helpen met inzichtelijk maken hoe je kan verduurzame. Maar ook hoe je kan communiceren over je duurzame heetsstrategieën, niet queenwashing, techniek het te gebruiken. Maar misschien zelfs je marketing inzetten om gedrafsverandering voor te brengen. En dat zit hem in een stukje zorgen dat er strengeren wet en reoggeving of scherper wet en reoggeving komt, zo wel op nationaal als Europese niveau. En we willen vooral inzetten op. Ja, dat is nu een Franse wet die echt antifast fashion is. Dus gewoon zorgen dat fast fashion merken het veel lastiger krijgen om op een ondurzame manier te produceren. En dat dat ook dan weer zorgen dat duurzame merken wel een platform krijgen om die plek dan in te nemen. Wat is deze wet? Het is een wet die is nu nog niet helemaal uit orheen, maar dat is een geenitieerd nu. Het richt zich op fast fashion producten. En als een product, als een fast fashion product gezien wordt, dan kan je een belasting daarop gaan hebben. Of dat gaat Frankrijk een belasting hebben op dat product. En dat kan oplopen, dat gaat oplopen van 5 tot 10 euro. En die belasting wordt dan vervolgens gebruikt om duurzame bedrijven te gaan subsidieren, zodat zij een gelijke competitie aan kunnen gaan met die bedrijven die dus. de menselijke kosten en de milieue kosten niet doorreken in de prijs. Die duurzame merken het wel. Dus het trekt het een beetje gelijk. En wat ik fantastisch vind aan die wet is dat ze ook op marketing zitten. Dus op het moment dat het product een fast fashion product is, dan mag het niet in de publieke ruimte van Frankrijk, mag er geen marketing voor gemaakt worden. Wat zou het tekenen dat fast fashion merken, dus niet meer grote posters met Black Friday deals in de stad kunnen hangen? Maar ook, dat Franse influencers niet meer voor die merken mogen werken. En dat zou echt fantastisch zijn, want ik denk dat de social media en influencers ook een hele grote rol spelen in overconsumcie. En op het moment dat je daar gewoon geen reclame meer voor kan maken, dan gaat mensen worden er dan minder door geprikkelt. Dus ik denk dat dat ook een heel belangrijk onderdeelder van deze stukje communicatie en marketing. Je bent interessant. Je bent op heel veel schakeborden tegelijk tijd aan het schakelijktet. Politiek, wetenschap, binnen de mode-industrie, ook influencer zijn, langs middelbare scholen gaan. Het is mooi omdat je er ook dus dingen samen komen, maar het lijkt me soms ook verwarent of misschien als frustreren dat er ook op verschillende mensen en verschillende sectoren in hele verschillende mate. overhaal bezig zijn of zich zorgen maken over de vraagstukken waarom je bezig bent. Hoe navigueer je? Ik vind het wel mooi. Het zijn in dat verschillende schakeborden waar je wedstrijdjes aan het spelen bent. En soms is de tegenstander echt supersterk. En bij gewoon keihard aan het verliezen en hoop je dat die gewoon een foutje maakt zodat je meteen kan inzetten. Maar sommige op andere plekken moet je dan juist mensen die het misschien nog niet zo doorhaden. En op 1 cn schakel of ze zijn er al heel erg mee bezig en dat motivert je dan heel erg om weer in dat andere spel door te gaan. Maar soms is het ook wel frustreren, in er daar omdat je misschien niet altijd de impact ziet van wat je doet. Dus je hebt ook heel veel geduld nodig. Dus hopen dat die ene zet die je doet dat uiteindelijk er toegatleid dat er iets veranderd. En daarin vind ik het dan bijvoorbeeld heel leuk om spreek op een schole te combineren met lobbyen voor een sterkere reeggeving. Dat die reeggeving gaat gewoon om mij straag dus dat duurt heel lang. Maar op het moment dat ik op een scholespreek en daar een leerling zegt, "Woah, ik ga het challenge aan om maar 5 nieuwe items te kopen dat je hier is directe impact die je kan zien." En dat is super leuk dus die combinatie is daarin wel heel leuk. Ja en als het gaat om het dus meer of we praten met politie-cie of in de mod�amindustrie als modell werken, hoe is het om die verschillende rollen ook te hebben? Ja, goeie vraag. Ik denk dat we echt verschillende rollen, maar misschien dat het ook juist zit in het gebruik van een roll in andere wereld, waardoor je op 1, waardoor er misschien op 1 wel naar je geluisterd wordt, of dat je net niet helemaal social-wenselijk hebt. En dat is niet helemaal social-wenselijk het taal gebruikt waardoor je bijvoorbeeld in die politieke wereld dat is echt zijn eigen taal, waarin er wordt gesproken over draagvlakkreatie en trekkers van dossiers en weet ik wat. En dat je gewoon dit is gewoon onzin, we moeten het op die manier doen. En dat werkt in de fashion-stree heel goed want iedereen praat zo daar. En als je dat in politieke speelveld gebruikt, dan kan dat of afstricken, dat mensen dat dan heftig vinden. want er is niet nog geen draagvlak voor gekreëerd, maar het kan ook juist verzorg dat je een beetje wakkerschut. Dus het is wel fijne om als buiten staan daar in verschillende industrie dan een rol te kunnen spelen. Dank u wel. Dank u wel. Dit was het Portret van klimaatamassedeur van de toekomst, Kiki Borel. Het Portret is elk het twee weken op dinsdag ochtend te horen in je favoriete podcast app. Wil je op de hoog te blijven? Abonneer je dan op deze podcast of volgens op Instagram. Via @pakkeijsdezweger.