Hechting

Borskanker is dichterbij dan je denkt. Draag de Pink Ribbon Armband en steun je moeder. Dus, vriendin of iedereen die er mee te maken krijgt. Koop de Armband bij Albert Heijn, DA, MS-Mode, Nora en op Pink Ribbon.nl. Most women have been there. Sampeng veels af, je don't feel like yourself. Yet your doctor says everything looks fine. Spoiler, it's your hormones. Middy is a virtual care platform built for women by women and offers specialized hormone care from trained clinicians. Plus, it's covered by most major insurances. Getting started is easy. You can book your first visit with a clinician right away. It's not you. It's your hormones. Visit joinmitty.com to book your first visit. That's joinmiddy.com. Insurance coverage varies. Check with your plan for coverage. Fijn dat je luistert naar de podcast-psiggelog. Een podcast waarin ik naar Risse van der Schluis samen met andere psychologen in gesprek gaan over belangrijke onderwerpen. Om zo met ze alle, onszelf en andere beter te leren begrijpen. Vandaag gaan we het hebben over het onderwerp. Hechtien. En daarvoor heb ik Fatima Yelty uitgenodigd. Fatima welkom. Dankjewel. Fatima Yelty is psychotirepuit en relatieterrepuit. En daarnaast oprichter van Mind rituals. Een Instagram-community waar ze online-trainingen aanbiedt om meer bewustwoording te creëren op het gebied van geestelijke gezondheid. Ja, Fatima. Dat lot heeft lijkt wel een stokje ervoor gestoken dat we elkaar konden zien. We hebben al een paar keer de opname moeten af zeggen. Maar je bent er eindelijk, dus ik ben heel blij dat je hier vandaag in de studio zit. Ja, ik voeg me eigenlijk af wat er bij jou voor heeft gezorgd dat je je voornaamlijk bent gaan specialiseren in de richting van relaties en hechting. Als ik een goed over nading, dan ik werk even voor de luisterhuis. Ik werk al 13 jaar in de psychiatrie. In de transculturale psychiatrie. We zijn wel heftig en zware kastussen. En op een gegeven moment begint je patroon te zien in de klachten van die mensen ontwikkelen. Dus je zit iemand met iemand in de camera en dan probeer je toch af te onderzoeken waar komt dit vandaan. En op een gegeven moment de relatiering met dat heel veel komt toch af vanuit de jeugd en de opvoering. En ik vond het heel interessant om er daar in te verdiepen. En zo zie je eigenlijk, maar weet dat wij heel erg eigenlijk ons niet bewust zijn van de impact van de relatie met onze ouders op onze huidige leven en eigen relaties. Ja. Dus jij zacht daar iets waarvoor je dacht, daar moet ik iets mee. Ik kon het niet laten liggen. Ja, juist. Ik heb me daarnaast ook specialiseren in Schema Therapie. En dan zie je ook wel dat de kindmodus, dus eigenlijk de kleine ik, dat die als je de wonden niet heel vanuit de jeugd, dus een opvoering, wat is daar allemaal gebeurd van 0 tot 7 jaar. Als je dat niet heel, dan neem je in feiten mee je kleine ik, nou je voel was geliefd, en die ziet eigenlijk de wereld vanuit de lens van het verleden. Dat maakt dat ik me daarin ben gaan verdiepen en ook mensen in ben gaan helpen om die bewustwoordingen te creëren. Ja. En dat doe je nu voel op? Ja. Met jouw eigen Instagram platform. Ja, ik heb het idee dat het onderwerp hechting en we gaan er straks nog overpraten wat hechting precies betekent, maar dat dat onderwerp steeds meer onder de aandacht kon, en dat steeds meer mensen geïnteresseerd zijn in hechtingen, en ook in hun eigen patronen van jeugd en hoe dat invloed heeft op hun relaties, zie jij dat ook? Ja, ik zie dat enorm omdat ik ook hun eigen platform heb. En ik denk dat tegenwoordig, heel veel kan vinden online, en vooral op de social media, zoals Instagram of Facebook. Mensen delen heel veel, ook coaches en psychologen, en volgens mij, als jij gewoon voorheen een paar jaar geleden voor je pas terecht bij een psycholoog of koffie en boek als je iets wilt weten, dan ga je gericht iets zoeken, je gaat gericht een onderwerp uitbluizen. Maar waar je nu eigenlijk gebombardeerd wordt met informatie, dus je wordt er sneller bewust van. Dus een geefment lees je misschien al voor je hechting en relaties. En je zit misschien net in een situatie waarvan je denkt, wacht eens even. Ik herkemmen zelf niet in, dus ik ben om hierin verdiepen. Dus ik denk dat het makkelijker is een meen aanraking te komen. En er is toch heel veel te vinden op internet. En daarom is het belangrijk om me zeker alles op een rijtje te zetten. En daarvoor heb ik jou vandaag uitgenodigd om wat meer licht te schijnen op dit onderwerp. En laten we daarvoor eerst eens terug gaan naar de basis. Namelijk wat hechting eigenlijk precies is. Een goede vraag. Een hechting is in feite de band die wij creëren vanaf onze geboren met onze verzorgers. Een kwaliteit van de hechting bepaalt namelijk in hoe ver jij ontwikkeld. In van de meest fundamentele behoefte is hechten aan een ander. We zijn in feite afhankelijk van onze verzorgers voor onze overleving. Dus dat is ook John Bolby bekend om geworden. Een Britse psigiaten met een hechtingstheorie, dus in feite zijn alle mensen echt geprogrammeerd om gelijk zich te hechten aan een primaire verzorger. Ja. Dus eigenlijk is dat net zo'n belangrijke behoefte als kleine baby, als het eten, winke, muzieke veiligheid. Ja. En naast, dat is ook wel een belangrijke naast, maar ja, het is ook belangrijk dat je de warmte en liefde krijgt voor de ontwikkeling van de mensen. Dus niet alleen maar het fysieke stuk en voeding, maar ook genegenheid. En daar gaan we zo op een Mary Eensworth bijvoorbeeld als studenten van Bolby. Hij heeft in de jaren 60 ook een strange situation, de vreemde situatie, op safatieprocedure, gedaan bij kinderen om te onderzoeken. Want he, op de manier waarop jij gehecht bent, bepaalt eigenlijk hoe jij je verder leefen ontwikkeld, ja, want het is zo dat als verzorger doe je natuurlijk je best om een goede band met je kind op te bouwen, om er te zijn voor je kind die bescherming te bieden de troost, de intimiteit te geven, maar ja, dat lukt natuurlijk niet altijd, soms gaat dat, gaat dat heel erg mis en soms gaat dat een klein beetje mis. En Mary Eensworth heeft proberend onderzoeken van wat is nu de kwaliteit van de band tussen moeder en kind? En hoe ging dat experimenten, kan je dat hebben? Nou, dat is in feiten een observatie van een aantal minuten waarin als eerst de ouder met het kind in een ruimte komt, een onbekende ruimte, want het kind kan spelen, observeren, exploreren, vervolgens komt er een vreemde persoon bij, van daar de naam, van het experimenten daar, vervolgens loop moeder weg en laat het kind achter met de vreemde persoon, ja, en dat is eigenlijk met in de natuur is dat nog heel eng voor haar absolute kind en je weet eigenlijk niet wat je te wacht staat, en dat moment op zoveel de onderzoekers van heel gedraagt het kind, vervolgens komt moeder terug en de reactie op moeder, wanneer moeder terug komt na het verlaten stuk, is eigenlijk in feiten wat onderzocht wordt en reacties daarop, ik zou even opin, maar vervolgens gaan moeder en de vreemde persoon weg en komen weer terug, ja, en het kind wat veilig is gehecht in de kamer, in de ruimte van je moeder nog amezig is met de vreemde persoon, durf de exploreren, durf de ruimte rond te gaan, dan zie je in feiten dat het gevoel is, ik ben veilig, ik kan deze ruimte nemen, wanneer moeder terug komt, op weg gaat, dan zie je dat het kind misschien wel eventjes van slag is, maar die vertrouwter in feiten op dat moeder terug komt en als er terug is, zijn deze kinderen ook makkelijker te trooster, dus het beeld van een veilige, een geïnteresseerde ouder, dus dat gehechtheid systeem, zijn weten gewoon, als mama weg is, komt ze vast wat terug, want dat is hun patron, zij hebben dit zo over de jaren gezetgeleerd, die boodschappen hebben zich gekregen, de boodschapp ik ben veilig, ook al is mama even weg, ja, nou dan heb je de angstige hechtingsstel, waarbij je dan ziet dat het kind eigenlijk een beetje fast klant aan moeder, niet zo proberend weg te gaan, nou voor dat ze weg gaat, dus dat niet echt deur te exploreren, de ruimte is er nog niet echt, ze zijn voelen toch die angst dat ze vergoed weggaan, en bij angstige hechting ga ze straks natuurlijk nog van erop in, is vooral die inconsistentie van de ouder, de ene keer ben je er wel, want ik ben er niet, ene keer zorg je wel voor mij, ene keer zorg je niet voor mij, die inconsistentie zorgt er eigenlijk voor dat het kind moeder heeft met ja, kan ik nu wel gaan of niet, weet je wel, als ik even weg loop, dan gaat ze weg, dus dat is de derf niet er goed te gaan dekbaar in zijn eigen geving, dus dat is in feiten dat kind wat angstige hecht, dan je ziet wanneer moeder terugkomt, na dat stukje verlaattingen, maar angstige hechting is het tema, verlaatingsangst, merk je dat het kind toch wel gefreustreerd is, een boos is richting moeder, ja, ja, dus dat het verwijt en boosheid moeilijk troosbaar, ja, dus het en dat is kringking blijft aan de kijkers. huilen, maar meer op een soort klagen in de manier denk ik niet. Niet goed, het was een beetje boosheid, boosheid en frustratiefaken. Die inconsistenciën is de reden dat een kind moeilijk vind om even afstand te houden, afstand te nemen, bedoel ik, zijn moeder. Dan heb je dat onveilig vermeidend gehecht bij deze groep kinderen, zie je dat er eigenlijk een beetje onverschillig lijken, die kijken niet echt naar moederom, of ze daar nou eens of niet. In feiten is de kern van de vermeidende hechting, ik moet op mezelf bouwen, ik kan eigenlijk niet rekenen op de oude, dus die hebben een boodschap gekregen van, ja, ik moet dit alleen doen, dus die gaan wel exploreren, maar die kijken ook niet echt om naar moeder. Die hebben dat dus in het verleden misschien wel een aantal keren geproduceerd, maar zij naam misschien tegen een deur aangelopen, ja, eigenlijk is dat wel heel trist en ik heb ook wel eens gelezen dat bij die onveilend vermeidende hechting, dat die kinderen hebben van buiten dan uitzien als of het ze niks doet, maar van binnen even veel stress ervaren als de angstig gegaan. Ja, dat is ook een. Dat is inderdaad uit het onderzoek gebleken dat de kinderen leken onverschillig, maar van eerste physiologisch werd de getest, dat geen verhoogte hardslag en een stress respons, dus van de buitenkant zie je niet zoveel, maar van binnen gebeurt er heel veel. Ja, want ze hebben net zoveel behoefte aan ieder ander kind. Alleen hebben zij zichzelf moeten leren beschermen tegen pijn, kijk, ik mezelf als je een klankje in het afwijst constant, je leert op gegeven met een koping, je basje aan, even ment. Nou wij als we wassen de zelfs als iemand een paar keer neven koopt, ga je ook niet vliegen af. Gaan je af? Ja, alleen maar op jezelf en je beschermt jezelf, je sluit jezelf af, dus die beschermingsmegenisme dat een koping uiteindelijk is, ik sluit me af van de buiten wereld en ik heb een hele sterke boodschap van ik, dan ik moet dit alleen doen. En wat mensen dan zich niet te realiseren is deze basis van hechting, neem je mee in je volwassen leeftijd. Ja, dus in feite dient het ons niet meer, want we zijn geen kleine kinderen meer, waar hoefen ons zelf niet meer op die manier te beschermen, we zijn voorwassen mensen die in staat zijn om voor ons zelf te zorgen, omdat we nog in dat patroon zitten van de jeugd. Ja, en onbewust daarvan zijn, dat is nog belangrijker om te weten we zijn ons niet eens bewust van dit patroon, dat het een blauwruk is geweest van onze toekomstige relatie. Ja. En nog nog even terug te komen naar die testen van Mary Ainsworth, ik onderbrak jou even door in te gaan om die vermeidende gehechtheid en die kinderen die lijken dus onverschillig en of hun moeder nou welf niet is. En als die moederland terug de kamer inkond, hoe regeren ze dan ze over het antwoord? Ja, die manier onverschillig, zij hebben geleerd dat ze toch niet de steun krijgen die ze nodig hebben. Ze zijn niet blij, ze huilen niet. Nou ja, ieder kind, dus nog een disclaimer, maar iedereen, het is hechting stijlen zit op een spectrum, dus je kan van het minst erg naart uiterst te gaan, dus natuurlijk regeren kinderen niet allemaal op dezelfde manier en er zitten kinderen bij die misschien vermeidend gehecht zijn, maar wel een beetje huilof al moedens het troostzoeken bij de moeder, maar het gaat over de stereotypen beeld wat we hebben van vermeidend angst en veilig. Dus het gaat erom dat je dat natuurlijk altijd in je achterhoof moet houden dat elk kind iedermens is anders. Ja, ja, het gaat over een demensie, he, in het heilen strakken Kat Geria, en dan is er nog een laatste gehechtingstel die ja, die ja, soort van Kat Geria is, he, dat. Ja, de gedesorganiseren de type, dat is eigenlijk veel later pas te bijgekomen, dat zijn kinderen vooral die opgevoet zijn in een situatie waarin de verzorgen, de primaire verzorgen, naast de verzorger ook de bron van bijn trauma en angst was, dat is een beetje een heftig reform van. Ja, dat klinkt heel verwarend. Ja, dat is dan natuurlijk ook een heel verwarende situatie geweest voor het kind, want ja, je verzorger is dan die veilige plek, maar het doet je ook bij, dus je weet echt nooit wat je kan verwachten. En wat voor reactie hebben kinderen die stijl hebben over het algemeen richting de verzorger? Nou ja, je ziet dat de reactie van het kind heel verschillend is. De oude figuur is, degene die ze verzorgen en tegelijkertijd ook de bron van angst en trauma, merk je dat ze niet zo goed weten hoe ze moeten omgaan met deze situatie, dus kunnen van het heel erg boos zijn, tot een lachen, zich afsluiten, de tema verwaring is wel heel belangrijk bij deze type hechting. Ja, en dat zie je ook gingenen in het gedrag. Ja, dus het is duidelijk dat hechting van levensbelang is, net zoals eten bijvoorbeeld, en dat je eigenlijk al op jonge leeftijd kunt zien hoe de band met een verzorger is. En nou ja, Mary Ainsworth heeft daar een onderscheid ingemarkt en hebben we natuurlijk net opgenoemd. Waarom is dat nog relevant naar je kindertijd? Ik denk dat heel veel mensen zegt niet bewust zijn van het feit dat de blauwe druk die gelicht is van 0 tot 7 jaar vooral in jou hechtingen, in jouw relatie met je ouders en de opvoeding nog steeds relevant is, omdat dit is gewoon hoe jij de wereld ziet. Het heeft een maak. Ja, is het naar mij en naar de wereld kijken. En naar je partner heeft vooral als je collega's, naar je vrienden, hoe jij je voelt, hoe jij zelf denkt, jouw zelf beeld, zelf bewust zijn, hoe je omgaat met conflicten, hoe je omgaat met grenzen stellen, ja, alle belangrijke ze toch wel, jezelf waarde, een zelf vertrouwen. Kijk, onze ouders als dat in het geval van dat de gezonde ouders zijn en veilig hechting betekent niet dat je perfect bent afgestemd op alle momenten dat jij behoefte had, of dat jij emotioneel hernodig had, het onderzoek is gebleken dat je ongeveer 60 procent van de tijd op jou werd afgestemd en wat betekent dat dat afstemmen? Afstemmen betekent, ik heb als kunt iets nodig, mijn ouder ziet dat, dus die is mentaal een fysiek emotioneel in staat om mijn behoeftes te voldoen, dus beschikbaar, betrouwbaar, veilig, is niet gepreëokepeerd met eigen trauma of eigen mentale problemen of andere zaken die de vol kunnen zorgen dat ze jou niet zien als klein kind. Dus bij een staatje te troosten, wanneer je een ouder geeft, naar je te luisteren als je iets wil vertellen, ja, naar je te kijken als jij iets wil aanwijzen wordt je leuk vind, het geeft je de ruimte om te spelen, dus eigenlijk alle behoefte die hebt als kind, daar wordt het goed genoeg aan voldaan. Je zegt het goed, ja, het is goed genoeg, heel veel ouders en mezelf inclusief toen ik zelf mijn opleiding gait als psychoterapijd als ik hoogstaan was van mijn tweede zoon, dacht, oh mijn god, het vracht toch wel heel veel van jou, ja, vooral van doe ik het goed, vooral de moeder is een schuldgevoel van ben ik goed afgestemd op mijn kind, maar het gaat erom, dat het goed genoeg is, een en een tweede, alle belangrijkste is het herstellen, natuurlijk kunnen wij een keer een kind niet horen of zien, of dat het kind ergens tegenaan loopt en jij hebt dat gewoon niet door omdat je een slechte dag hebt of omdat je gewoon druk bent op het werk, weet ik niet, maar het gaat om het herstellen, het herstellen is namelijk het wat heelend is, van hé jo, ik zag dat je verdrietig was, sorry, had ik niet zo op moeten regeren, laten we het even over hebben, ja het leert een schint dat we niet perfect hoefen te zijn, fouten mogen maken, we gaan kijken boodschappen, ja, zo en zo, vooral in deze tijd, we hoefen niet perfect te zijn, we mogen fouten maken en het is goed zoals je bent, het is oké, en dat is denk ik het allerbelangrijkste, ja maar kreeg je jezelf een veiligheid voor je kind, dat er dus een brug mag ontstaan even, of even een vrijving in een relatie, maar dat het dus weer goed komt, dat je het vertrouw kan hebben van, nee, met mijn mama of papa of, ja het is niet uit verzorger, komt het wel weer goed, en ook al zien we ook, ook al wordt ik evenjes niet gezien of niet goed begrepen, precies en dat is namelijk, dat zeg je heel mooi, want dat is de blauwdruk, dat is jouw blauwdruk in relatie, we hebben het vandaag over relatie's in, wat was ze leeftijd, we beteken dat als mijn partner uit boosheid straks wegloopt, dat ik niet in paniek denk, oké, mijn partner verlaat mij, want dat je kan zeggen als veilig gehecht de persoon, dan oké, ik kan ze dag niet, ik kom zo weer terug, je kan de kontensten bij het rijke, en je hebt twijfelt niet met zijn aan die relatie, want daar heb je vertrouwen in dat dat steven genoeg is, precies en je zelf beeld wordt gespiegeld door je ouders, dus als jij als kind konstant, dan heb je het over de vermeidende of de angstigeigting, constant wordt gespiegeld op een paar de manier, bij angstigeigting is dat, ja, ik heb geen tijd voor jou, je hebt het eigenlijk niet belangrijk genoeg, want dat zijn de boodschappen die je eind zelf geeft, wanneer een ouder niet in staat is om jou behoeftes te voldoen, dus misschien en nogmaals, het kan ook gewoon zijn dat je ouders ziek is, of depressief, of zelf gewoon niet, dat daar niet toen in staat is, om jou te geven wat je nodig hebt, en het is dit vaak genoeg gebeurd en we hebben het nogmaals niet over het perfectie, maar vaak genoeg inconsistent wordt geregeld op jouw behoefte, dan creëer jij als kind een bepaalde boodschap, ik ben niet goed genoeg kennelijk, om tijd voor vrij te maken, ik ben niet te waard, precies, precies, ik ben niet de moeite waard, en bij vermeidende hechting is dat dat een andere boodschap, dus daarom is het zo belangrijk om te weten waar hoor ik bij, waar pas ik bij kan natuurlijk niet jezelf in een hoekje plaatsen zou ik ook niet doen, maar vooral focus op wat volgedragingen herkenn ik en wat kan ik daar aan doen en om dat veilig te maken, maar dat komen we straks op terug. De vermijlende hechting is dat meer een boodschap van jij waar de angstgehechting inconsistent die eigenlijk het thema is, dus de ene keer werd er wel op jou gefocust. En je weet hoe het is, het voelt heel goed, dus je strikt daar wel naar als kind, want je doet dat ik wel die verbinding. Dat maakt dat je steeds terugkomt van, ok, hoe kan ik mij zelf aanpassen aan mijn ouder? Daar komt het pleezing gedrag in volwassenliftheid, daar komt het aanpassen, daar komt het gebrek aan grenzenstellen, vandaan als volwassenen, je weet hoe het is van je ouderjouw ziet en je snakt eigenlijk naar die erkenningen liefde, dat is onze kind behoefte, we willen als mens gezien worden gehoord worden, we willen echt bijhoorden, dus je wordt dat kind wat gaat zorgen voor de ouderwant, de boodschap is, als het goed gaat met mamma en papa, gaat het goed met mij. Dat zou tragisch dynamiek, ja dat dat dan zo loopt en vaak is de ouder daar ook helemaal niet van bewust en die dat is ook helemaal niet met opzet, maar ja het onvermal gevraak. Ja, dat is denk ik het tragische, het is niet, geen renkel ouder heeft een kind om vervolgens het kind niet te geven wat het kind nodig heeft, dat is niet onze intentie, maar door het leven zelf en in het maatschappij waarin we nu leven van alles moet heel snel en gelijken en een heel veel gevraagd van de persoon en je ziet hoeveel niet eens te zijn dat je als ouder mentaal niet in staat bent, maar het kan ook zijn dat je het gewoon super druk hebt en dat twee ouders moeten werken en dat kinderen gewoon tegenwoordig niet eens orde opgevoerd door hun ouders, en er zijn heel veel momenteel langen momenten op school, daarna op een opvangende nane bed, dus er is geen connectie, dus dat is ook heel belangrijk om mee te nemen, het is namelijk niet alleen maar een onvermogen, het is ook weer voor de opgeslokt door een maatschappij en we zijn niet ons niet bewust van, nee, wat dat voor effect kan hebben, ons kinderen, en ja want wie komt dan die vermeiden gehechtheid tot stand met wat voor soort boodschappelijk hebben die kinderen dan gekregen? Ja, dus waarbij angstige hechtingsstel, vooral de boodschap is, ik moet constant alert zijn, die kinderen kunnen ook niet vrijspelen, die staan constant aan, hun zenuwstelste staat altijd op de fight en flight, ik moet opletten en scannen van mijn omgeving, want als mijn moeder opvader niet goed gaat, dan moet ik iets doen, dan anders ben ik ingevader, ik ben echt oplossen of ik moet ergens me best doen. Ja, dus wat jij eigenlijk in het begin zei van, ik ben afhankelijk van, mijn leven is afhankelijk van hoe mijn ouders voor mij zorgt. Dus nou mijn kijk, precies, en die zijn dus niet in staat om zich te ontspannen, dus ook de ontwikkeling daar daar gebeurt iets in, die zijn geneerd ook precies. Dat is de angstgechting, die zijn constant alert, opzoek naar wat kan ik doen, hoe kan ik mij aanpassen dat mijn ouders goed gaat zodat ze mij kunnen geven wat ik nodig heb. Dus zelf waar is constant vanuit de ouders van ik, precies wie ik ben, hoe ik mij zelf zie, is van hier papa en mama blij zijn met mij, dus ik doe iets voor hen. Dan heb je de voor mij in de hechting en daar zit het waar de angstgechting toch wel een beetje connectie heeft gehad, dus die weet hoe het voelt en daar altijd opzoek naar zijn. Bij de voor mij in de hechting is dat dus vaak niet het geval geweest, die zijn vaak niet in hun behoeftes voorzien. En dit kan te maken hebben met een hele prestatiegericht gezin, dus je ziet dat vooral gericht is, je ziet dat in gezinnen waar, vooral er wordt focus op resultaten, hoge prestaties, behalen in sporten of een oude die gewoon niet in staat is om de emotionele connectie te hebben met een kind. Misschien wil het iets zelf ook niet heeft geleerd toppen. Missies, het transgenerationeel is dat overgedragen. En daarom is het zo belangrijk om in nu bewust daarvan te zijn, want jij kan ervoor zorgen dat het stoppen raad. Dus deze ouder die heeft het niet in huis gehad om een emotionele connectie te maken met het kind, zodat het kind natuurlijk wel daar wel behoeft aan had. En daardoor is het kind zich opgevend gaan terugtrekken en dat ook niet meer gaan vragen, die is daar ook niet meer naar opzoek. En die zich een beetje daarvoor gaan afsluiten. Ja, dat is. En dat is dan de boodschap die dat voor mij de kind om het maar zou heeft te noemen heeft onthouden? De boodschap is, ik kan er niet op vertrouwen dat een ander voor mij zorgt. Ik moet het allemaal zelf doen. Moet ik voor mezelf zorgen? Ja, dus die kinderen leren al heel vroeg op zichzelf te rekenen. En dat is nog maar als wat ik zei, dat is een beschermingsmegenisme. Je hebt zo veel pijn, het is best wel trist. Je hebt heel veel behoeftes, maar je wordt niet gezien. En in feit is dat kleine kind in pijn. Ja. En ik moet dus iets doen om dit niet meer te voelen, ik om de drukte emoties. Is een noodgeheb? Ja, en dat langer te mijn, kan dat gaan tegenwerken. Ja, dat is nog maar als een van de redenen dat ik mensen hier bewust vanwaak, omdat je als voor mij de persoon als volwassen en niet meer wordt gezien als een klein kind, als een klein kind, kun je daar nog emotioneel van raken en ben je nog heel erg hoe je die empathie, maar als voor passie voor operson, en nog maar als vrouw en man, kunnen voor mij de hechting stijl hebben, kun je die compassie niet meer opbrengen, omdat je als alleen maar ziet dat iemand afgesloten is, jouw negiert, niet met jouw bezig is, alleen met zichzelf, zijn eigen hobby's werk op prioriteit is. Dus dan kan je die compassie niet meer opbrengen, denk je, deze persoon is gewoon egoistisch. Of je bent gewoon social niet ontwikkeld, chape raad niet of je emoties. Je bent niet bereikbaar en bij die angstige hechtijd, dat wordt het denk ik ook niet echt geaccepteerd in een volwassenheid, want dan kan je dat weer gaan zien als aan klampend of te behoeftig, maar daar hebben we het straks over voor een kind is dat normaal. De behoeftige klampen aan mama en papa, dat wordt dan nog wel getollereerd, omdat misschien ook wel kind gedrag is. Maar in feite als volwassenen heb je minder last van de angstige hechting stijl, omdat die heel pleesend zijn, die zijn constant gefocust op jouw. Als worden jij welkomt in de laatste keer in het begin. Wat wil jij, waar wil je gaan eten? Wat vind jij leuk? Waar heb jij zin in? U zijn constant op jouw meet jouw bezig natuurlijk, omdat het een gegeven moment ook vervelend zijn, maar daar heb je minder last van dan iemand die zich constant afsluit en eigenlijk niet zijn binnenweer dat laat zien. De eeuwthementelhealth crisis is groeien en social media is een groot drijf. Kids zijn op 9 hours a day on screens, often unsupervised en studies show a direct link to anxiety, depression en even suicidal thoughts. Dat is waar Gab comes in. Gab offers safer phones en watches voor kids with no social media, tailored to every age, offering the right tech at the right time or tech in steps. From GPS tracking enabled watches for younger kids to phones with parent enabled apps for teens each device allows kids to more safely grow their independence. Visit gab.com/get-gab and use code get-gab for an exclusive offer. Dat is gab.com/get-gab-tech-in-steps-independence-for-them-peace-of-mind-for-parents. In het latereleven. Ja, heel erg. Je denkt dat, natuurlijk, dan er ook andere factoren die in rol spelen, maar in feite als angstigeigdings, laten we daarmee beginnen als angstigeigdingsstel een relatie aangaat, dan heeft dat impact op jouw relatie. Jouw verdrag heeft impact op jouw relatie. En je laat een bepaatpot gewoon zien aan gedragingen. Waarvoor je je zelfers ga ik niet eens bewust bent, als je net ook zei, dat je heel erg bezig met met de behoefte van iemand anders. Je mensen heet het op de achtergrond aan het kijken hoe je dingen beter kunt maken voor de ander, maar ook aan het scannen van, oh je, doe ik alles nog goed. Doe ik alles nog goed? Gaat het nog goed met mijn partner? Ja, want terugrijp hem op de jeugd. Als dat niet goed ging met de ouderging, het ook niet goed met jou. Dus vandaar dat deze mensen heel erg focus zijn op partners en plezen en kijk, als ik dit maar voor de partner doe, zichzelf verwarelozend om maar de partner gerust te stellen of het gevoeld geven dat ze gezien zijn omdat ze zoveel pijn hebben gekend van en weten hoe wat dat gemiss is, vindt het moeilijk om andere mensen pijn te doen door grenzen te stellen of voor zichzelf te kiezen. Problem is, als je dit vaak genoeg doet, kom je een beetje zelf tegen, zit je straks in het burn out, of je hebt je zelf zoveel verwaarlozend dat eigenlijk niemand om jou geeft. Niemand is bezig met jou omdat je nooit ruimte hebt geeft voor de ander om voor jou te zorgen, want je weet niet hoe dat is. Nee, je weet niet wat je nodig hebt en je hebt het wel helemaal (C) TV GELDERLAND 2020. nog nooit aangegeven. Dat lijkt me ook moeilijk voor de volwassen mensen met een angstige gehege tijd om ook weer kritiek te krijgen, want je bent natuurlijk zo gefocust op het voorkomen van kritiek of voorkomen van iets doen wat niet goed wordt gevonden door de ander, dat dat ook heel hard binnenkomt. Ja, het is onvermijdelijk. Dit is die zelfvervilling prophecy. Die bent zo bezig en gefocust op een ander en dat je eigenlijk vergeet om jezelf te voeden en jezelf sterkert te maken om je eigen hobby's te creëren, om je eigen vrienden kring om gewoon te gaan zitten en denken, wat wil ik eigenlijk? Wat zijn mijn behoefte? Voor mensen die denken nu ja, ik weet eigenlijk niet wat mijn behoeftes zijn, je hebt gewoon niet geleerd dat jij behoeftes mocht uiten, want je was vervolkend op de oude, maar die zijn er wel, dus in feite is het zeg ik vaak tegen mijn klienten van waar klaag je het meest over, dan weet je wat je behoeftes zijn. Het komt altijd naar boven, en ik kan me ook voorstellen dat je onderliggend ook boos kan zijn, dus dat merkt ik dan zelf wel dat gene die dus juist zo voorbij gaan aan de behoefte en die niet uitbreken toch ook ja, prondwaardigd zijn dat ze niet gezien worden, maar hoe ja, hoe kunnen andere ze zien als ze zichzelf zo onzichtbaar maken. Dus is het ook zo, ja, je gewikkeld, dat is wel echt gewikkeld, een hele lastige patron om te doorbreken, wanneer je hem niet door hebt, je dit niet, als je niet door hebt dat je een probleem hebt, kun je hem ook niet hop lossen. Nee, en het probleem van de langste gerechtingstel is dat ze externe gevoogst zijn, dus eigenlijk ik ben nooit naar binnenkijken, maar vooral, jij doet dit niet voor mij en die een ook een tema voor de langste gerechtingstel is, die boosheid-infustratie, wat jij precies wat je zegt, je geeft zo veel en je hoopt eigenlijk op die liefde, je hoopt op die moment dat je wel gezien wordt. Het is ook bijna niet te doen voor de partner om dat allemaal terug te geven, want het is zo veel, en er gebeurt zelf op de achtergrond, dat je ook als partner niet door hebt, dat je ook op de ene staat en iemand's verboefte voorbij gaat, dus het is voor die partner ook heel lastig om te geven wat de angstige partner nodig heeft. En daar zegt je het heel belangrijk. Nou, het is ook niet aan de partner om jou behoefte te voorzien, wat is namelijk aan jou, alleen weet je dat nog niet, en weet je ook niet hoe je dat moet doen. En bij angstig is het vaak de te overal te veel delen, te veel te snel heel veel connectie willen met andere. En zorg focus zijn dat één personen, dat is vaak de partner en daarom, vooral als de partneren voor mij in de hechtingstel heb, is dat vaak een conflict, die ontrekt zich uit contact omdat het overweldigend is. Die denkt van, ik had altijd voor mezelf moeten zorgen, nu moet ik ook nog eens voor jou behoeftes zorgen, ik weet niet eens hoe ik mezelf moet dragen hierin. Dus de voor de angstige hechtingstel is het heel belangrijk dat ze bewust worden van hun behoeftes, dat ze bewust worden van hun verhaal. En één van de belangrijkste dingen die ik mee geef is weesje bewust van het verhaal dat je hebt gekreerd, dat je jeugd, dus jouw blauw druk, dat deze constant terugkomt in je huidige relatie. Dus als je partner iets doet, wat is het verhaal dat ik mezelf vertel over zijn gedrag? Hij heeft vaak niet met jou te maken, maar om dat je zo bang bent, om niet goed genoeg te zijn of om verlaten te worden, ben je constant bezig met het gedrag vanuit die lens bekijken, vanuit dat optiek bekijken. En daardoor kan je ook snel te leurgesteld raken in de ander, dus die eerst probeer je heel erg de erkending te krijgen en als dat dan het begreft, het niet lukt of niet snel genoeg lukt als je daardoor ook weer kan afhaken. Nou, de angstige hechting is vaak niet de gene die afhaken, die zijn die hardstelling, die blijven doorgaan tot aan het eind, omdat ze zo bang zijn om verlaten te worden, blijven ze geven, de kosten van zichzelf, geen of sneller afhaken zijn vaak de vermijden in de hechte hechtingstijl. Mensen die zich daarin herkennen en vooral in deze context angst vermijdend, dat zie ik heel veel terug. Ja, die is elkaar op een manier vaak op, omdat het complementeert aan elkaar. Ja, die vraag krijg ook heel vaak van hem, maar hoe komt dat ik toch steeds tezelfde diepe persoon aantrekken? Maar jij, dat is ook reden waarom je moet gaan verdiepen in dit soort onderwerpen, die richtingstijlen, omdat je aantrekkt wat je kent. Ja, wat je kent per se wat je nodig hebt. Precis, en wat jij kent is niet per se zond, maar het voelt wel veilig om als thuis te komen, omdat dat je definitie is van liefde geven. Voor angstige hechting is het ontvangen van liefde in feiten, dat ze alles voor de ander doen, dat is hun definitie op basis van een blauwdruk. Ja, dan zijn ze aangekomen bij waar ze willen zijn. Precies. Ja, dat is natuurlijk niet. Dan mis je juist de wederkeerigeheid, dus dat kan het niet langer doorgaan. Ja, dus dat is dan een probleem. En door dat ze erkennen, kom je al een heel eind. En daar erkennen dat je misschien op zoek gaat naar het haar halen van patronen in je jeugd, in plaats van naar iets wat je nodig hebt om verder te kunnen ontwikkelen. En dan even naar de vermeidende hechtingstel. Ja, hoe komt dat in romantische relaties of andere relaties dat vernamelijk tot uitzien? Nou, de vermeidende hechtingstel zie je dat zij aan de buitenkant best wel goed voor elkaar hebben. Dat zijn mensen die vaak wel prestatie gericht zijn, karriëren gericht zijn, de uurlijk sociale netwerk, hoog functies hebben, goed functioneren aan de buitenkant. Ja, maar van binnen is de verwaring best wel groot. Op een gegeven moment, wat ik net zei, over die shot down, je lichaam, je sluitje af omdat het zo veel pijn doet als je constant afgewezen wordt. En iedereen die luistert nu bij elke afwijzing doet het pijn laat staan als dat constant is. Dus ik ben er niet voor je, ik kan niet voor je zorgen, je leert je boodschap is, ik moet dit allemaal zelf doen. Ik ben alleen op mezelf gewezen en ik heb een ander niet nodig, wat is je boodschap. En in relaties en als ze in een relatie terechtkomen, dan het vaak mensen die behoefte hebben hun eigen tijd. Behoefte hebben aan een prioriteit te stellen aan hun eigenzaken, dus het sport ze hebben geen moeite met grenzen stellen. En vaak zijn dat niet alleen maar grenzen, maar dat zijn dat muuren. Ja, dan denk je dat zijn grenstellen, maar zijn heel rigide in dit is wat ik nodig heb. Dit is wat ik wil. En dat ga ik doen. Die zijn niet zoals de angstig hechting constant met jou bezig, maar met zichzelf. De meer bezig met hun eigen territoriëm te bewaken bijna in plaats van naar de boefte van de ander te kijken. En je zei net wel als ze in een relatie terechtkomen, dat impliceert ook al dat ze dat misschien ook minder graag willen. Ja, nou niet minder graag willen. Ja, minder goed aan kunnen gaan. Ja, dat is wel een interessante vraag. Ik zit natuurlijk voor mij nogmaals, het is een spectrum, dus zitten mensen vast wel in een relatie? Nee, dat is niet handig om te zeggen. Er zitten natuurlijk mensen voor mij in de hechting heeft natuurlijk wel relaties. Alleen gaat het om bij de vermeidende hechting is een valkijl, dat zodra de intimiteit groot wordt. En dat betekent dat zij zich kwetsbaar moeten opstellen, dat ze nodig hebben naar de relatie om een stand te kunnen houden. We gaan met hun alarm-signale avond, oké, wacht eens even, dit moet ik niet doen. Dat komt twijfel, dat komt er, nou ja, ik vind deze persoon toch niet zo leuk, of haakleur, of oogkleur, of wat dan ook. Bevallig gaat het allemaal dingen genereren, zelfs op het huizen. Ja, dat is gewoon een vorm om jou zelfs op het huizen in een manier om jezelf te beschermen tegen zeg maar terhalen van een autopatronen. Je brein is genial daarop gekreerd. Oké, dit is niet juist. Dit is weer een situatie vanuit meieuwd, misschien wordt ik straks. Er, er, er, er, er. Ja, inderdaad. Dus dat wil ik niet nog gekeer. Dit wil je nog gekeer. Dit is een muur die ik bij mijn ouders heb ervaren. Ja, en ik was gewoon prima alleen, dus dan hebben ze wel kort stonden gerelateerd. En zoals je het rat is meer in team wordt en je meer van jezelf moet laten zien of je meer van de ander te zien krijgt. En dan gaat het ook omdat je ontsvangelijk bent voor de ander. Ja. Dat de danweer, dat de oude patronenwerking kan treden van, ik heb het eigenlijk helemaal niet nodig. Ja, en daardoor ga je alle dingen je zien, je partner die niet meer leuk vindt bijvoorbeeld. Precies, drijfelen, zet wel de juiste partner. En dan toch maar uitmaken of toch maar niet in de laatst je gaan. Het voelt natuurlijk als een oplichting in het begin. Ja, maar er zit een hele diepe angsten in zameheid onder. Die vaker wordt weggemoffeld onder. Ik heb het toch niet nodig. Als je dat maar tegen jezelf zeg blijft herhalen. Ja. Daarom is de buitenkant vaak goed en ze vaak veel bereikt. Maar de binnenkant is vaak heel erg alleen in een zame en angstig terwijl de behoefte zitten. Ja. De behoefte zit in ieder persoon. Dus als of je een hand hebt, maar geen gevoel. Ik kan namelijk niet wegmaken, maar je voelt de behoefte om connectie te maken met een ander zit in ieder mens. Ja, natuurlijk. En door de omstandigheden, door jouw jeugd, heb je gewoon een hele sterke beschermingsmegen is met gereerd. Omdat gevoel gewoon weg te drukken. Je zit eigenlijk vast in je eigen opgetuigde beschermingsmegen. Ja. Als of je vastet in een slot waar de ophap rug is opgehaald. Ja. Ja. Heb je het nu gehaald over hoe. de angstige hechtheid en de vermeidenige hechtheid in lateren relaties tot uit en kan komen. En ik ben hier ook wel benieuwd hoe dat zit met z'n gedessorganiseerde hechtingsstel. Hoe komt dat over het algemeen tot ouding in romantische relaties? Nou, de gedessorganiseerde hechtingsstel is, het Kenmerk zegt door die verwaring. Deze hechtingsstel heeft van alle twee, dus van de vermeiden en van de angstige hechtingsstel kennen dus het is aan de persoon zelf om te onderzoeken van 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i' 'i', maar wat ze zich onder scheiden is die verwaringen en die hele negatieve kijk op de wereld, een vaak negatief asmsis maken over de ander. Ze zijn vaak de gene die zich gebruikt voelen in de relatie, die ze geven heel veel, maar dan op een gegeven moment is het klein dan het explosie van boosheid en frustratie. Ze zijn niet in staat om glens het te stellen, tijdig om te bedenken van 'oké, nu gaat het te ver'. Ja, dus ze stort ze zich er helemaal in. Ja. En dan kan die ander dat niet rug geven en reliseren zich dan, ik ben eigenlijk op, ik heb zoveel gegeven, ik kan niet meer. En dan haken ze dan af de woestboos. Ze haken af vaak, zij duwen de partner weg. En ik het gaat erom dat jij als ouder, de ouder was de verzorger, de gene die je liefde zou moeten geven, maar te gelijk tijd ook de bron van trouwmen, angst, misbruiken, misshandeling, zoals fysiek als emotioneel, moet je voorstellen hoe verwarren dat is voor een kind? Ja. Dat is dus jouw definitie van hoe een relatie zou moeten zijn, je kent echt niet, zanders. Nee. Dus vaak trekken deze persoon ook dezelfde type persoon, een mannelvrouw. Die zoek je toch om bewustwisseling uit. Uit omdat ten eerste dat is wat jij kent als definitie van hoe liefde zou moeten zijn. En te tweede het voelt gewoon veilig aan. Jij zou niets weten hoe het is om gezonde partner te hebben, want dat zijn de mensen die je af duwt van jou, omdat als iemand voor jou zorgen voelt dat zo onverkomvertabel aan, want wat moet je van mij engert? Waarom wil jij voor mij zorgen? Dat ken jij niet. Dus je ziet toch wel vaker dat ze dezelfde persoon aantrekken als je verzorgers. En als iemand constant in jou jeugd, over je grens gaat, interessief is, je moet constant geven voor zorgen. Trouwens is niet alleen maar de oude die trouwma of misbruik of misshandelingen hebben ervaren, maar het gaat ook om een oude die misschien extreem angst gevaz, of extreem depressief was. Dus in plaats van trouwsten vinden bij de oude creën, werden ze alleen maar nog angstiger. Dus het is een hele vervanden van de oude persis en dan blijft je bezig. Ja, en dus in feit als iemand constant of je grens gaat in jou jeugd, dan heb je die interne radar van ook je dit is een grens niet verder. Is zo uitgerekt dat je eigenlijk grenseloos bent bijna, jij snapt niet of het gezond is en wat niet gezond is. Dus je gaat wel heel snel over je grensen. En dus vaak zie je ook dat een misbruik wordt gemaakt van deze persoon. Dus te creëren weer de visueus cirkel, zie je wel. Ik ben onveilig, ik kan het op niemand vertrouwen. Natuurlijk die kernen behoefte, ik wil graag een connexie, maar zo draad die persoon dichterbij komt weer die alarmseniale van neet is niet veilig, moet je niet doen. Want dat komt alleen maar pijn van, liefde is gelijk aan pijn. Dus voor het partner ook heel erg verwarrens. Dus eerst moet je misschien alles aan jou gegeven bijna op het punt dat je denkt, ik kan het niet allemaal terug geven. En dat je misschien ook prongelijk over de grensen van jou eigenlijk partner gaat. En dan vervolgens ineens loop je tegen een dichter deur aan. Ja, en vaak zie je de dynamiek heel zwart wits dan. Ja, heel zwart wits, maar ook de mensen met deze hechtingsstijlen. Dus willen niets nou in een relatie terechtkomen? Het kan wel met de veilig, ik zeg niet nooit, maar waarom? Omdat veilig geeft de persoon een heel goed weten wat gezond is in een relatie. Dus het is geven en nemen. Ja, het is mijn aandeel en het jouw aandeel. Het afstand in de buiten is heel belangrijk. Die kunnen heel goed grenzen stellen. En die hebben door wanneer iemand over hun grenzen heen gaat. Dus je zal zien dat deze relaties met veilige gegekte persoonen niet vaak stand houden. Maar mocht het zo zijn dat een veilige persoon toch in een relatie komt met iemand die een onveilige hechtingsstijl heeft, dan kan het heelend werken. Dan twee kant op, het kan heelend werken voor de gene met een onveilige hechtingsstijl. Ja. Omdat ze nu een eigenlijk de juiste figure hebben, hechtingsfigure hebben. De veilige hechtten persoonen zijn vaak begripvol die kunnen jou eigenlijk die zin jou, die horeo. Die kunnen jou op het terreel accepteer jou. Dat is heel belangrijk. Dus het kan heelend zijn worden gene die onveilig is gehecht. Maar gelijkertijd is het wel een voor de onveilige hechting als ze in een relatie komen die ongezond is. Het kan het hun veilige hechting veranderen in onveilig. Dus dat is wel goed om mee te nemen. Ja, precies, ja, precies wat je zegt het kan twee kant op gaan. Dus je kan ook beschadigd raken als veilig gehecht persoon als jij dit misschien voor langere tijd ook mee maakt. En vooral als je dit niet door hebt dat dit gebeurt, je zelf daarvan in verwaring raakt. En weer andere dingen gaat doen om hier mee om te gaan. Precies. Ja, en die veilige hechtingsstijl, zo je nou voor je hebt twee veilige hecht persoonen in een romantische relatie, hoe, ja, waar ze hier dat over het algemeen aan. Je ziet dat je kan zijn wie je bent en dat je ruimte kan geven. Het gaat vooral, die afstande nabijheid. Het gaat er omdat jij als een partnerboos is denk je het goed. Snap het en je communiceert je herstelt, conflict, sneller. Je snap dat het niet altijd persoonlijk aan jou ligt. Omdat je het niet altijd inkleurd vanuit jouw negatieve verhaal. Dus als het een kernbootschap is van vandaag is wees je bewust van jouw verhaal. Wat vertel jij je zelf constant over het gedrag van een ander? Ja, en dat kan je partner zijn, dat kan een collega zijn, dat kan een wild vriend op straat zijn. Maar als een wild vriend op straatjaar bijvoorbeeld een uitgeld, zeg maar wat. Of een rot opmerking maakt. Waarom raakt het ons dan? Het is omdat wij een verhaal vertellen aan onszelf vanzien wel. Misschien ben ik toch wel waardeloos. Maar als jij een sterk zelf beeld hebt een sterk fundament hebt vanuit je jeugd, dan is vaak het verhaal achter zeven. Die man heeft ons het dag niet, dat heeft helemaal niks met mij te maken. Dus je kan hem makkelijker loslaten. Dus in een veiliger relatie zie je vaak dat je gewoon kan zijn. Natuurlijk zijn er momenten van conflict, bijn en ruzie. Maar het herstelt het communiceren helder een duidelijk over wat er aan de hand is. Snacken dat samen uitblijzen en zien dat het niet waar ze over de relatie gaat, maar je kan begrip voor elkaar opbrengen. En dan samen tot een conclusie komen. En goed goed maken en weer door. En weer doorgaan, dus niet blijven hangen in het, ik heb niet gekregen. Of ik heb niet genoeg van de hoge verwachtingen bijvoorbeeld. Dus bij een veiliger relatie zijn er absoluut verwachtingen. Ik denk dat we allemaal verwachtingen hebben, maar niet te hoog of helemaal niet. Het gaat om die mooie midden weg te vinden. Dus niet, dus nogmaals bij angstig is dat te veel van alles te veel praten, te veel delen, te veel. te veel vullen van de ander, te veel focus op de ander. En bij de vermijden is het gewoon constant te weinig van. Dus constant gevoest op jezelf. Wat heb ik nodig vooral met financiën, vooral met geld, vooral met je eigen resources. Dat zeggen ben je heel beschermend. Je weet niet of je iemand wel kan over niet kan vertrouwen. Bij de veilige zit gewoon daar mooi in baland. We hebben er net eigenlijk een klein beetje over gehad. Of zo'n hechtingsdel gedurende je leven, ook nog kan veranderen. Of dat je eruit van vast aan zit, als je eenmaal onveilig mensen gehecht. En die vraag ik ook van een luisteraar. Hoe is jouw perspektief hierop? Nou ja, dat is hopvoll. Want wat je aaleert, kun je afleeren. Maar er is wel heel veel werk voor nodig. En er is heel veel bewustwording voor nodig. Soms zelfs nodig dat je in gesprek gaat met een terap uit daarover. Vooral de gedesorganiseren type. Die zou ik adviseer om vooral daar in een veilige setting daarover te gaan praten. Over de behoeftes, over de verhalen, over de blauwdruk. Het gaat om de beschermingsmeeganisme die je hebt accreëerd, die niet meer dienen in het huiden geleven. Dus die blockere jouw constant in relaties. Dus dat is absoluut, kan je dat wijzigen. Vooral wat ik zei. Maar een veilige genoeg voelt, precies. We moeten daar over te hebben. Dus er is nog hoop alleen het kost wel wat energie. En de eerste stap is dat je er kent. Dat er misschien. En dat hore ik ook van mensen omheen, ik vind het zo moeilijk om ook toe te geven aan mezelf. Maar ik voel me ook loja, aan mijn ouders als ik dan toegeef aan mezelf dat dat niet helemaal goed is. Dat ik niet helemaal heb gekregen wat ik nodig had. Ja, dat kan ik wel. Dat is gewoon een hea herkenerdaad. Ja, dat kan ik absoluut. Dat is meest wat ik hore in mijn praktijk als ik het over dit onderwerp heb. Is die loialiteit naar je ouders toe, maar ook heel veel boosheid. Ik zeg altijd het mager zijn, ik moet lojaal zijn en ik mag niet boos zijn. Die dingen kunnen naast elkaar bestaan. Kun je naast elkaar bestaan? Het is gewoon eigenlijk te maken met die compassie naar jezelf en naar de ander. Nogmaals, als je beter weet dan doe je beter. Als je er vanuit gaat, dat dit allemaal niet doe, bewust is. Ik zeg nogmaals, niemand heeft kinderen om ze pijn te doen of om ze te verwaarlozen. Is het geen schuldvraag hier? Ja, dus dan het is een onmacht. Het is vaak, dat zijn vaak ouders die niet instantiezen. zijn om verder te kijken dan zichzelf. Die zitten vast in hun eigen traumas, die zitten vast in hun eigen pijnen. En dat is wat ik meegevd, dus dat het niet op een gegeven moment blijven vasthouden aan. Waarom heb ik niet gekregen, brengt je namelijk niet vooruit. Dat houdt je gewoon in het verleden. Verandering is toekomst gerecht, dus dat betekent van, oké, ik er ken dat dit is gebeurd, ik er ken dat mijn ouders ook maar mensen zijn en het is ook hoe je ouders ziet, het zijn ook mensen, het zijn ooit dochters of of zonen geweest of ooms of tantes van andere, zijn we andere rollen dan alleen maar jouw ouders zijn. Dat je je de context ook gaat meene juist. Ja. Bilt 4 women by women. Every symptom, every stage, every question. Visit joinmiddy.com to get started today. Individual results and coverage varies. 98 of the top 100 U.S. accounting firms trust Bill to simplify and secure Bill Pay. That's proven financial infrastructure built on over a trillion dollars of secure payments. Visit bill.com/proven for a special offer. Ja. Wat nou als je in een relatie zit of wat nou als je dit adluister bent en je denkt je herkent je misschien enig sinds in een bepaalde hechtingstel en je realiseert je dat je veel bolst met je partner en dat het misschien ook wel door die verschillende hechtingstijl koemt. Ja. Wat dan? Ik adviseer mensen altijd om, wanneer ze zichzelf herkennen, ik geef zelf hier veel training over, bewustwoording. Oké ik ga ik hem zelf in een hechtingstel. Dan is het gewoon zaak om we kijken van oké wat zijn dan de gedraagingen nog maar als ga je zelf niet in een padhoekje plaatsen maar je kan je zelf nu ook luisteren denken wacht ik heb van allebei een beetje dat kan ook. Ja. Het gaat er ook al een gedraag. Ja het is een gedraag wat ik dus al het gedraag, al het negatief gedraag daar zit een onderliggend een behoefte. Dus het is de eerste onderzoekje gedraag. Wat is mijn behoefte daaronder? En nogmaals waar klag je het meest over? Als je klag niemand hoort mij niemand ziet zorgt voor mij dan zitten er een bepaalde behoefte van ik wil gezien worden of ik wil graag verzorgd worden of ik wil graag verdering voor of wat ik doe in het huis houden bijvoorbeeld. Dus waar je overklag dat zijn vaak de behoeftes die je niet uitsprekt vooral bij angst te gehechten ga je heel appassief agressief toch wel proberen te krijgen wat je nodig hebt. Dus die bewustwording als eerst te tweede wat zijn de behoeftes en heel veel compassie. Zo'n relaties gaan eigenlijk veel zonde uit elkaar om dat er geen bewustwording is. Wat je best samen kan leven met iemand die voor mij dan ten angstig is. Zijn lang je het maar begrijpt. Dat is een langje wed van welke behoeftes hebben we en hoe kunnen we daar rekening mee houden bij elkaar. Ja, als je dan kijkt vanuit het verleden naar een partner die bijvoorbeeld onstand afgesloten is, een keel overkomte niet over zijn emoties praat als je dan kunt zien vanuit compassie en patie naar de ander van he dat was een kleine jongen die of een kleine meisje die eigenlijk heel erg is genergeerd of heel erg is afgewezen naar jeugd, dan kijk je toch anders naar die partner dan als je ziet een volwassen persoon die al constant gevetst. Ja en dan betrek je het ook minder op jezelf en dat is het ik zo moeilijk want jij bent wel het is wel op jou gerecht wel ter allemaal gebeurt. Dus je gaat je misschien ook afvragen of er iets mis is met jou. En dat is dan die jammer respiraal daarin dan uit wil komen. Ja, precies, maar daarom werk je aan jezelf. Ja, want daarom is die zelf ontwikkeling zo belangrijk want je kan pas naar relatie bewust zijn, kijk je hebt zelf bewust zijn en relasioneel bewust zijn, maar je kan niet naar relasioneel bewust zijn als je nog constant zit in ik moet mij zelf beschermen en oude pijn. Ja, als jij aan jezelf werkt je zelf beeld om hoogkrijgd en wie je waarde kent en denkt van ik snap waar dit vandaan komt. Ik werk aan mezelf, ik geef tijd aan mezelf, ik probeer mijn emoties te reguleren, ik probeer om te gaan met m'n trauma, ik verwerk met trauma, dan zal het gedrag van een ander jou niet meer zo hard raken. Ik heb een ander kan je alleen maar raken op pijn die er al zit en als jij dat die pijn heelt dan kan het gedrag van je partner op geefment ook. Dat kan je hem snappen, dan wacht ze even, hij bedoelt het niet zo, maar dat betekent niet dat het zo door moet gaan want het is niet de bedoeling dat je gedracht tolerert omdat het gewoon vervelend is, wat ze allemaal hebben ervaren in jullie. Je mag wel grenses, je mag best grenses stellen. Maar door dat bij jezelf te hele, zijn je daardoor sterk in je schoenen, je lopen emoties ook meer naar hoog op en kan je veel meer in het contact blijven, ook als het even moeilijk is. Ja, dat is uiteindelijk waar je naartoe wil, maar door je zelfs, als je misschien onveilig gehecht bent, bent geraakte en je in de lopen van je leven, dat je daardoor toch weer een veilige hechting kent. Ja, dat kan absoluut, je kan weer geveilige gedraagingen creëren en wat ik altijd meegeef, misschien ook een tip voor de mensen die kijk is, onderzoek wat een veilige hechting, er is ook gewent aan de eerste keer. Ja, maar het is een gewend om voor het schermen. Voor de gene die luister is dat je onderzoekt wat is veilig, wat is een veilige hechting en dat je dan eigenlijk streeft om daarna toe te, dat is jouw eind door. Jij wil hoe reageerd of de zin, hoe zou een veilige persoon hierop reageeren? Ah ja, en hoe onderzoek je dat dan? Hoe kom je daar achter als je dat niet gewend bent, als je het geleerd is? Maar je hebt heel veel bronnen natuurlijk online, je boeken, je hebt trainings over dit soort onderwerpen, dus onderzoek wat is veilig. Ja, en als je die weet wat veilig is, waarvoel jij, bij wievoel jij veilig. En hoe pakt die gene die dan op? Hoe reageerd die gene? We hebben allemaal wel een vriendin of vriend of collega die op beeld wanneer je gestressed bent of en persoon, als je alleen maar aan het persoon denkt, voel je al rustig. Dat zijn vaak veilige mensen, en dan observerde geen of, of ga daar een stoen vragen van "hei, je moet hier bij helpen, ik merk dat ik dit ook wil leren." Dus dat is, dat ko-reguleren, je regulert met een ander, de ander helpt jou om jouw zenuwstelsel te dan reguleren, weet je, want dat je rustig wordt, dat je denkt, want ik ben niet meer ingefaar, wanneer ons zenuwstelsel triggert, een gevaar en de alarm gaat af, ben je niet in staat, om je te verplaatsen in de ander. Dus vandaar dat je vaak in relaties allemaal terugtrekt en ik bescherm mezelf, de ander beschermt zichzelf, dus je komt eigenlijk nooit meer nadertot elkaar. Nee, je kon zo poep tot twee ei langsjes te zitten en dat, dat maakt heel eenzaam. Ja, dus dat geeft ook heel verwarring. Ja, en als je dit vaak genoeg doet, het is de reden dat mensen uit elkaar gaan van, ik kan niet meer, ik kan me niet meer veilig voelen bij jou, ik kan me niet meer kwetsbaar opstellen, we zijn constant aan het verwijten, want uit oude pijn. Ja, dus het is vaak heel erg om terecht wat we laatst op onze partners hebben daar misschien eigenlijk zat er al een woont, die hebben misschien gewoon weer aangeraakt dat die weg is gaan bloeden. Maar er is een hele mooie code die ik altijd gebruik is als jij niet jouw oude wonden heelt, dan zoi je bloeden op de gene die ze niet heeft vooroorzaken. En dat is in feiten wat constant gebeurt in relaties en je trouwt niet zomaar met iemand, je gaat niet samen in een relatie omdat je elkaar niet mag, je houdt van elkaar, maar door die verhalen, door de bagage die eigenlijk allebei dropt zeg maar in die relaties en daar niet bewust van bent, kreer je dit weg, er steeds meer afstand is in relaties en uiteindelijk denk je toch van weet je wat, dat is echt helemaal verkeerd, gaan uit elkaar. Ja, het is wel het helemaal niet zo gehad hoe we vergaan. Het houdt niet hoeveel zijn, ja. Ja, dus wanneer mensen bij jou komen met die hulpvraag van hoe kom ik uit deze om veilige gehechtheid en hoe kan ik meer richting de veilige kant op bewegen, dan geef je over het algemeen je drie pijlers aan om zichzelf te kunnen hele hierin. Ja, wat ik mensen meegeef is wat ik net al benoende, de bewustwoording, je kernbehoeftes, uiten, maar ook, daar is ook een hele mooie documentaire van Brenney Brown op in Netflix, ja, de cult to courage, dan kan je eigenlijk een beetje wat ik nu vertel over het verhaal, dat ze heel mooi en hoe haar verhaal eigenlijk de overhand nam, hoe ze even met haar mannen keer een oudje had, dan zie je hoe wel impact jouw wereld beeld, de manier waarop jou verleden eigenlijk weer zich in het heden naar het voorschijn komt, wanneer je even niet lekker in je veld bent, hoeveel impact dat heeft op je relatie, dus in hoeveren is het verhaal dat jij je zelf verteld over wat dan ook vandaag, 100% waar. Dat is een hele belangrijke vraag bij alles wat ik doe, en vooral wanneer ik getrikket ben, is het klopt dit wel, is dit van mij of is dit van jou? Dus hoe meer je dat door hebt, hoe gezonder je relatie is, want dan hoef je niet constant externaliseren en ander het schuld geven van jou, ja, zonderheid of van jou verdriet, neem maar ik ben verantwoordelijk voor mezelf, en mensen nemen niet meer hun verantwoordelijkheid, omdat dat makkelijker is om een ander de schuld geven van je pein, maar waarom laat jij toe, dat daar zit ook een bepaalde verantwoordelijkheid in. Dus door deze stappen te zetten zou je daarin ook meer verantwoordelijkheid kunnen heeft? Ja, tot slot wil ik het ook nog even hebben over mensen die niet in een relatie zitten, want het lijkt wel zo voor een bijna een uur, hebben ze te praten over mensen binnen een relatie, maar er zijn natuurlijk ook mensen genoeg mensen die singel zijn, en dan Ja, speelt die hechtingsstel natuurlijk ook mee in de gene die je uitkies. Dus hoe, hoe kwijt daar beste rekening mee houden ze dan ook thuiskom met een porne die wij past? Ook natuurlijk, waarom ben je nog singel, dat hekt ook wel impact op, natuurlijk. Het is ook iets om over na te denken. Dus het feit dat je nog geen partner hebt is een kan ook te maken hebben met je hechtingsstel. Kijk, soms saboteren we ons zelf omdat we gewoon bang zijn om de oude patronen te rehaal van pijn en we beschermen ons zelf. Daar hebben we het ook over gehad. Maar weet je bewust als je jezelf herkent in angststhechtingsstel, dan dat je in een relatie best wel overweldigend kan overkomen? Je hebt wel heel snel, heel snel. Dus dan alle zieken. Al de overledigen overgave van de ander. Ja, en dat is er misschien niet altijd klaar voor. En vooral niet als die ook vermeidend is gehaagd. Dus dan merk ik vaak dat mensen heel snel alle trauma's gaan delen bij het eerste contact wel heel veel over zichzelf vertellen. Maar ook niet bewust zijn van hoe de ander daarop reageert. Omdat ze zo bezig zijn met zichzelf en de angst, dat ze niet goed genoeg zijn, of dat de ander ze niet gaan kiezen. Dat is nou precies het thema voor angsthechting van ik wil gekozen worden. Ik doe alles voor de ander, om maar gekozen te worden constant weer die hij van ik ben het welwaart. En daar de vergetje ook te kijken wie er die ander eigenlijk wel leuk is. Juist, vaak in de daad, dat is een hele goeie. Wat vaak zie je niet eens meer het gedragen van de ander. Die kan heel veel mooie prijzen hebben, maar gedragen blijft achterwege. Maar dan heb je dat gewoon niet door. Die bent constant met jezelf bezig, en de angst dat jij wordt verlaten. Dus dat kan een vorm zijn van hoe jij in relaties jezelf kan saboteren. Dus dat je dat een ander eigenlijk denkt van wacht even hier, dit is te veel voor mij. Ja, ik hoef dit allemaal niet te weten, dus dat je diezelfvervilling profeert. Ik wil heel graag, maar het hele creëren, de situatie waarop de ander toch weer jouw intersteek laat. Zod kan het patrouw zijn. Ja, dat jij er voel voor gaat, iedereen keer. En dat je ander daar een beetje van afschrikken, jij is weer bij je weggelopen. Maar precies dan heb je de vermeidende hechting, daar zie je toch wel dat het waar we bij angstig vooral zit op verlaatingshangs zitten we bij de hechting, bij de vermeidende hechtingsstaal vooral toch op een windingshangs, die zijn toch wel een beetje afstandelijk, die kan niet zeggen. Ik heb geen partner omdat er geen juiste partner is, maar wat is jouw aandeel, wat doe jij in het contact? En misschien saboteren je wel een hele gezonder relatie, omdat die heel dichtbij komt. Jij denkt van, he, dat wil ik niet. Ik ga toch twijvenloof, het heeft er veel, neep er veel risico's met zich mee, hè. Je kwets waarop stellen, als je daar niet bewust van bent, dat je weer open moet stellen voor iemand die iets van jou kan vinden, of bij wie je iets moet vragen, of halen, je behoeftes. Dat kan gewoon te pijnlijk zijn en dat doorgaan je zelfs saboteren door de denken van, ja, misschien toch niks voor mij. En misschien zit dan goed om juist eens een keer het tegenoverstel dat ze doen, wat je altijd al deed, want dan krijg je ook hetzelfde, hè, dus om toch eens te proberen om je wel in een vroeger stadium open te stellen. Een heel bevuste zijn van je gedrag, ja, want ja, niemand kan eerlijk ernaast een eigen gedrag kijken dan jij zelf, dus hou je zelf het spiegel voor, wat doe ik nou eigenlijk in dit contact, wat niet oké is, en wedigen dus organiseren de hechtingssel nog maar als weetje erop bewust, dat je al inelijke compas of die radar van dit is gezond en dit is niet gezond. Dat zit nog wel wat rec in, dus je kan negen tot iemand aantrekken die juist niet gezond is voor jou, maar je heel veilig aanvoelt, dus dat zie je vaak in die trouwmatbinding, hè, dat je iemand lojaal aan iemand bent, die destructief gedrag vertoon, dus die manipuleer die eigenlijk heel ongezond is, om maar dit is ook tegelijk tijd wat jij hebt gekend vanuit je jeugd, dus je ziet eigenlijk niet meer in wat is gezond en wat is ongezond. Dus dat is heel belangrijk om aan jezelf te werken voordat je in het laatst iets stapt u behaupt. Ja, en misschien gaat verdiepen in hoe een veilig persoon daaruit ziet, hè, wat voor boodschappen die aan jou geeft, zodat je die ook beter kan herkennen en kan uitkiezen. En kan verdragen, verdragen van de ongemakkelijke, onkomvertablen emoties die vrij komen van iemand voor jou wil zorgen. En dat is wat, waarom wij vaak wegrennen, van onze emoties, wij kunnen ze niet verdragen, dus dan met uit de situatie die het voor ons creëert, die dat te weegbrengt. Dus dat je eigenlijk in het uitzoeken van een partner heel bewust bent van je eigen gedrag, van je eigen verhaal en je kan natuurlijk ook vragen stellen, want de vragen die jij je zelf stelt en die wij nu hebben besproken, kun je natuurlijk ook aan je partner stellen van hoe ga je om het conflict, hoe ga je om het grenzen stellen, hoe was je jeugd en ja dat allemaal dingen die ik mag vragen? -Ja, natuurlijk. We zijn aan het eindigekomen van deze podcast over Hechting. Ik hoop dat we, ik weet wel zeker, dat vooral jij groot licht hebt gescheiden op dit onderwerp. Ik dacht per geef met dat het er niet meer van zou komen deze opname, maar ik ben superblijden dat je dat het is gelukt. -Ja, ik ook, ik vond het heel leuk om hier te zijn. Dankjewel. ♫ ♫ AI was supposed to take over the parts of the job you hate. Turns out, 'a made your job even harder'. Instead of doing the work, it gave you homework. ServiceNow's AI-specialists get work done from start to finish. Kases get resolved, loops get closed. With ServiceNow, you can do the parts of your job your best at and delegate the rest. To put AI to work for people, visit ServiceNow.com.