Ghosting bij sollicitaties, Canada en de EU, en waarom kan je nergens naar de wc?

Vind je een favoriete podcast op Verteemax? Twee op de drie woordgekoze bij sollicitaties. Ik denk dat ik rond de honderd meels heb verstuurd. En dat minstens 40% geen antwoord geven. Ik vind dat heel boertig. Zijn sollicitanten dan persoon aan wie me niet meer verschuldigd is, zodra een andere kandidat werd gekozen. Waarom krijg je zo vaak geen antwoord op je sollicitatie? Gisteren heeft commissief oorzitter, Ursula von der Leijen. Een speciaal statut aangeboden aan Canada. Een vergaande samenwerking een soort van EU-litmaatschap leidt. Hij is om te daarin gehad, valt door de VS. Gaan we daar allemaal binnenkort. Het is door een ziro van de goede doen. Wat hebben de EU en Canada elkaar te bieden? De WC's van Wimbalieu. Die je geweld of ongeweld moet je gepraakt worden als publiek twaletsen. Je hebt ergens mee kan bot dat je invlaanderen niet naar twizekend gaat. En waarom toch zijn er zo weinig openbare twaletten in onze steden en gemeente? Zo'n merden, een sitjo. Ik ben Catherine Bonn, ik spoel mijn ergere minst door. En ik geef mezelf een kwartierde tijd om aan het woorden te zoeken. Je CV-updeten, een motivatiebriefschrijven, eindelijk je kanswagen voor die droomvakaturen en dan geen antwoord. Zelfs geen bedankt, maar we hebben voor iemand anders gekozen. Gewoon niks. Dat is blijkbaar de standaard geworden als je ergens solliciteert. Het blijkt uit een studie van haar dienstverlener Asserta. Bijna twee op de drie werkzoekende, dus dat is 65,2 procent. Ik geef het aan dat ze geen antwoord ontvangen op hun sollicitaties. En bij jongeren loopt dat zelfs op tot 75,3 procent. En één van die jongeren is de dochter van Elz. En Elz dit onmangst nog haar verhaal. Bij de wereld van Sophie op Radio 1. Wijn dochter is op dit moment 26. En ze krijgt heel weinig reacties op haar sollicitaties. Zij legt heel vaak de link met ghosting op dating sites. Alles is zo anoniem geworden, waardoor die bedrijven ook niet echt veel reactie moeten geven. Ze kunnen gewoon na een bepaalde tijd gewoon aanvinken van ingenomen die vacaturen. Dus ja, ze hebben hem misschien ook het gevoel dat ze niet meer moeten reactieëren. Ja, dan wil ik toch eens die bedrijven aan hun motrekken. Waarom is zelfs een kort antwoord te veel gevraagd? We zitten toch wel een aantal verklaringen voor de velen. Kij mogen ze hierbij vertegenwoordigen. Dit zeggen ze daarover bij de werkgeversorganisatie Uniso. Arbets, maar het is veranderd, dus we zien minder vacatures meer werkzoekenden. Dat maakt dat dat per sollicitatie of per vacature meer sollicitanten zijn. Wat het moeilijker maakt om elke candidat in de verweer te gaan opvolgen. Een recrutering is bij een kamerhoof vaak een taak die trekt gewoon bij iemand die meerdere taak het tegelijkertijd heeft. En heel vaak is dat ook de bedrijfsleider zelf die de nazis sollicitaties natuurlijk ook bezig is met klanten en personeel. Administratie, de dagdaarlijkse werking. Eens met natuurlijk die testen heeft gedaan. Ja, er gaat vaak heel veel aandacht uit naar de onbording van de candidat die hem er uitgehaald heeft. En ja, is het op dat moment vaak iets minder tijd om dan te kijken naar de mensen die natuurlijk het niet gehaald hebben in de proceduren. Ik speel je dat natuurlijk niet goed, zo'n inderdaad niet zo mogen zijn. Maar het is wel een verklaring op basis van de realiteit op het trein in organisaties natuurlijk in. Ja, ik heb alle begripen. En toch vind ik het wel bijzonder jammer dat er geen enkele reactie komt. Ben Pegi de Prince, ik ben professor, HR Management aan and work management school. En Pegi kent dus het klappen van de zweep. Je zie je het ook voor mij, als men ineens voor een factuur bedoelver wordt onder 300 solicitaties die toch allemaal een stukje gereerd zijn dat een motivatie van die allemaal tot in de tijd door te nemen en daar de persoon achter te zien dat dat veel moeilijker wordt. Dus ik denk dat werkgevers nog zoekende zijn in de aanpassing. En het momenten misschien een beetje laten wagen. Maar ja, ik wil ook absoluut de recrutering sfeer dat HR echt wel oproepen van die het mogen eigenlijk niet te lang laten aanslepen. En een stukje empathie, een stukje respect en eigenlijk gewoon basisbedeefte uit tonen vind ik toch echt wel bijzonder cruciaal. Want genegeerd worden doet Pijn. Dat zag als ook bij haar tochter. Ze heeft zo'n engelwege terug een moment gehad dat ze naar bed echt lacht te winen. En dat ze zei ik begrijp niet meer waarom dat ik dat allemaal nog doe. Eigenlijk zegt ze, ik zou graag een negatief antwoord hebben. Dan weet ik de mensen dat ik daar niet meer moet mee bezig zijn. Begrijp ik volledige? Misschien moeten we het gewoon in een wed gieten. Een solicitant heeft recht op zijn minst een standaard antwoordje. Punt. Ah, dat is misschien wel wat overshoting. Dat is eerder, denk ik, een soort van broepsentieke broepskoelden. En als werkgevers nog altijd niet overtuigd zijn, ook zij riskeren schade als ze hun solicitanten goosten. In eerste instantie, het risico-proputatie schadene, heel wat solicitanten hebben ook heel wat netwerk. En die het soort van verhalen, dat kan wel eens zorgen dat bedrijven op termijn veel minder solicitanten krijgen. Misschien is er nu een talent overshock, maar er is ook zeker in heel wat sectoren en bedrijven nog altijd een talent schaarsse. En alle demograafische cijfers wijzen erop dat dat in de toekomst nog veel meer gaan zijn. Dus we evolueeren naar een arbeidsmarkt, maar dat er een talent schaarsse zal zijn. Ik denk om nu al aan een goed recrutering en selectie imago te werken, dat rendeert absoluut voor elke werkgever. [Muziek] In het Europese parlement vraagt Commissievoorzitter Ursula Vonderlaaië het aan met Canada. Ze richt zich tot de Canadaese premier Mark Carney, die voor de gelegenheid is overgevlogen. Dear Mark, ik zeg dat we urgently reimogen our partnerships. I would like to work with you on opening the door van Canada to being the first associate member of the European Union. En Mark zegt "Ja". Canada in Europe should secure our strategic autonomy through deep cooperation. En Ursula is niet op zoek naar een situatiep of zo wel naar een geassosjeerd litmaatschap. Klingt mooi, maar wat wil dat zeggen? Zou Rutt dat zo'n veel dat weten? Zij is Canada expert en professor politieke wetenschappen aan de KU-leven. In de eerste plaats is het ongezien. Ze stellen iets voor wat nog niet bestaat, een soort geassosjeerd litmaatschap. En het lijkt mij dat het vooral een symbol is. En zeker zijn er van dit ogenblik, toch dat er vooral een signal wordt gestuurd. Naar andere landen, dan denk ik het bijzonder naar de Verenigde Staten, dat als het met de Verenigde Staten moeilijk samenwerken is, dat er dan gewoon andere partners voor te gevonden. En die boodschap is aangekomen bij de Amerikaanse president Trump. Ja, de ooit zo'n sterke relatie tussen Europa en de Verenigde Staten is helemaal veranderd. En de Amerikaanse president reageert nu als een jaloegse ex. Dat is op cids wat in de raad wel te verwachten, veel. Dat hij hier negatief op zou reageeren. Ik denk dat om die reactie een beetje in te dammen dat de Europese Unie en Canada vooral moeten inzetten op hoe overkopen ze dit naar de Verenigde Staten toe. En om het vooral niet te verkopen als een aanval op de Verenigde Staten of een partnerschap tegen de Verenigde Staten. Niet tegen de VS dus, maar Canada en de EU kiezen dus wel voor elkaar. En dat is niet onlogisch. Het feit dat Canada een liberale democratie is. Ze delen en zelden visie op het belang van democratische normen, waarden en instellengen. En tegenstelling tot een aantal andere economische handelspartners, waar ook daar wordt gekeken, zoals China of India. En beide hebben ook eenzelfde economische visie waarbij ze die vrij en maart heel erg belangrijk vinden. En dat is natuurlijk iets waar nu bereikt dat de Verenigde Staten en die het andere positie neemt. Natuurlijk moest de EU-Canada wel eerst verleiden, dit goede Europa in de strijd. Ik denk in ziekresend dat Europa vooral een afzetmarkt moet zijn. De Verenigde Staten zijn de belangrijkste handelspartner voor Canada. Dat is het belangrijkste markt waar ze toegang toe hebben. Daar zoek ze nu na alternatie voor. En nog meer toegang hebben tot de hele grote markt zoals Europese Unie. Dat is bijuitstek iets waar de Canadaese nu echt naar op zoek zijn. Om hun economie verder draaien te houden. En dat kan het bijvoorbeeld gaan omgas om Canadaese energie. En die Canadaese Charmes kan Europa wel waarderen. Op vlak van technologie is Canada zelf het raard behoorlijk sterk. Op vlak van artificieële inteligenciën. En dat is ook het theme van defensie in het noordpoolgebied, waar naast de Scandinavische landen, waarvan er een aantal in de Europese Unie zitten, Kanaar de. ernaart geografisch strategisch gedegen is om daar meer controle overuit te oefenen. En er wordt ook wel gesproken over naast energie, kostbare mineraal en die kanadese bottom zitten. En er is in de preller relatie zelfs al een eerste date geprikt. De Europese kanadese top in Moriel en October. Waar veronderstel ik in een aantal dingen voor mijn inhoudsel worden uitgeplaatd, waar ik ook veronderstel dan bij de partners kanaden en de Europese Unie. Met elkaar zonder spreek we hem te zien van wel willen wij daar bij de uithalen uit zo'n partnerschap. En hoe kan zo'n associatiep dit maatschap anders worden dan de huidige nouwe samenwerkingen? Dit is de weekendmarkt op het theaterplein in Antwerpen. En ik neem je hiermee naar toe om even te luisteren naar deze man. De lekkerste gevulde gehakt ballen, grote ballen, 210 gramstuk. Kok en horekabaz Wimbalieu. Gaat niet hebben over zijn ballen, maar over zijn toiletten in zijn restaurant op dat theaterplein. Ik vraag me soms af hoe dat mensen er in slagen om het in die toestand te kunnen achterladen. Van rustolen, gluilampen, toiletbrillen die losgerukt worden tot de deuren die in zo'n losgangen. Ballieu, laat voorbijganger zijn marktbezoekers gebruik maken van zijn toiletten, maar hij krijgt dus vaak letterlijk stank voor dank. Ik zou hier bij de vraag kunnen stellen waarom veranderen wij in Holbewoners, zodra we buitenzuizen op een toilet zitten, maar ik gooi het over een andere boeg. Waarom is het in ons land zo moeilijk om een openbaar toilet te vinden? En moeten de steden daar niet dringen die het zaan doen, zodat we de toiletten van Wim met rust kunnen laten? Nee, daar kathrien. En daarvoor ga ik eerst aankloppen bij Natalie de Bast van de Vlaamse Vereniging van Steden en gemeente. Er is geen wetgeving die zegt tegen steden en gemeente. Hoeveel openbaar toiletten ze nu precies moeten voorzien per vierkante kilometer. Het is wel zo dat mijn daar lokaal wel van bewust is dat die openbaar toiletten belangrijk zijn. Je ziet ook dat er overal een aanbod is. Dat kan zijn in een bibliotheek, dat kan zijn in een gemeentehuis of in het zwembad. Alleen is dat soms onvoldoende gekend bij de mensen. Ja, onze openbare toiletkultuur is dus nog niet sterker ontwikkeld. Nog dan zijn WC's in de publieke ruimte superbelangrijk en jou wel, ik heb iemand gevonden die daar onderzoek naar gedaan heeft. Dus jij bent Linma's en jij hebt je onderzoek je teezes gemaakt rond openbaar toiletten. Ben jij de rachter gekomen met dat onderzoek hoe belangrijk toiletten eigenlijk zijn in de openbare ruimte? Eigenlijk nog belangrijker dan ik aan vankelijk dacht. Het zijn niet alleen de mensen die de stad komen bezoeken of pendelaars die er soms noot aan hebben. Maar het zijn ook mensen die werken in de publieke ruimte. En er zijn ook mensen die leven in de publieke ruimte, dus er waren meer groepen dan ik aan vankelijk dacht. Maar we kunnen er ook niet omheen dat openbaar toiletten in ons land toch vaak een probleem zijn, hè? Ja ja, uit mijn onderzoek is toen wel gebleken dat dat ik internationaal op veel plaatsen een probleem is en een van die protesten ervoor is dat er een taboor ontdankt. We hebben eigenlijk geen zin om over iets te spreken dat val is of dat er ons als val voor beschoudt. Bovendien brengt het ook echt een kost met zich mee dus openbare toiletten, daar kost ook wel geld om ze te installeren, maar vooral ook het onderrad. Maar ik blijf geloven dat het kan, hè. De proberen aangename openbare toiletten in steden als kopenhagen en Tokyo zijn hier gewoon. Ik kan er wel geen uitspraken over doen over waarom het daar dan wel werkt, maar wat er volgens mij echt nooit zakelijk is, is toch wel investering in onderrad. Dat er geen toiletten twee weken bijvoorbeeld of soms maanden buiten dienst zijn want mensen gaan er daar rond eigenlijk. Het is gewoon op straat. Ja ja, dat gebeurt ook zeker, dus de toilet is defect en dan gaan de mensen er gewoon naast zitten, hè. Dat onderrad is toch wel een heel belangrijke en ook reactief zijn, dus als er iets wordt kapot gemaakt over iets defect dat er snel wordt opgetreden. Dus daar knelt eigenlijk de schoen 'tis veel werk en proper openbare toilet, dat geeft Natalia ook toe. Ja, en natuurlijk als je die openbare toiletten zit in die aparte hoekjes, dan moet je dat ook goed onderhaalden, dat vergt ook weer personeel. En dat is ook wel een reden waarom steden en gemeente er eerder voor opteren om wat er is, beschiekbaar te stellen voor mensen die toevallig langskomen. Dus ik heb het dan over die toiletten in openbare gebouwen. Of dat men gaat samenwerken met bijvoorbeeld de horeca, zodanig dat mensen ook daar recht kunnen, zonder dat daar verplichtingen bij horen. En van de stad Antwerpen horen kon er tussen dat er geen toiletwaar gekomt op de markt mensen kunnen terecht bij de horeca sorry Wim. Ik ben er van door, morgen is lode terug bij het Quartier Salut. (C) TV GELDERLAND 2020