Gesjoemel in de wetenschap, hack bij DJI en bedelaars in Nederland

MUZIEK. Er is iets aan de hand in de wetenschap. Het is grondig fout gelopen met de opening speech van Gensrector Peter Gattesudder. Nieuw zijdt afbas, maakt er vandaag bekend dat in de speech verzonder kwotswerte gebruikt. Het waren hallucinatie door een AI-tool. Stet me wetenschappers lijken in de fouten gaan met het gebruik van Artificial Intelligence, dus met AI-programma's zoals Jeju-PT. 19 september vorig jaar de start van een nieuwe academiejaar met een nieuwe rector voor de u-gent. En daar horen opeening speech bij. Want samen staan we sterker. Zo dacht de rector van de Universiteit Gent in haar toespraak al het eindstein aan te halen. Dogma is de enomie of progress. Dogma is de veiant van vooruitgang, zei de vlaamse rector Peter Gattesudder voor een geërs september. U kent het misschien het was Einstein die dit de centoespraak aan de Sorbonne in 1929. Nou, nee dus. Rector de Sutter had het citaat niet zelf opgezocht, maar had een AI-tool er opdacht gegeven om een fein-sitaatje van de wereldberoomde natuurkundige te zoeken. En dat liep verkeerd af. AI kwam op de proppen met een verzonentext, die de Sutter zonder te checken overnam. Tot ongenoegen van haar collega's van de Universiteit Gent. Omdat zo iets natuurlijk impact heeft op de hele universiteitige meenschaap. Niet dat er nu een wereldbrand is gebeurd, maar het is wel een peinijke fout. Je zou dit nog een onschuldig voorbeeld kunnen noemen. Een misstap in een toespraak. Geen vrouwde in een groot onderzoek gepublieceerd in een voorraandstaanthetenschappelijk tijdschrift. Maar ook in de officieele wetenschappelijke literatuur gaat het steeds vaker miss. Sterker, als we de kennis moeten geloven, is het hoogtijd om de noodklokten luiden, want de gelovanigheid van de wetenschapp staat op het spel. Ondermeer door het gerommel en geritsel met AI. 1, ja, goeie. Achter groeie, hoor. Ja, goed van je hoofd, het is een laak. Wow, dit is 15e eeuwzaam. 6e eeuw, ja. Duits 155 van 20. In een autentiek middeleel spand aan de nijmeegse waalkade weet Stan van Pelt precies waar de pein zit. Ja, dingen die missgaan. 15 jaar werkte van Pelt als neurowetenschapper voor dat die verder ging als wetenschap journalist. Afgelopen najaar schreeft hij het boek Slopey Science over de toenemenen gevallen van slorderheid, geschoemel en regelrechte vrouwde in de wetenschap. Mensen die gewoon heel artikelen Belkaar verzinnen, heel onderzoeken met van brint tot eind, helemaal uit een duimzijge. Maar er zijn ook een heel op andere dingen die missgaan, een beetje handig gebruik maken van de statistiek. Dat daar weggooien omdat hij niet helemaal passen bij wat je eigenlijk voor ogen had, zonder dat de vermelden dat zijn dingen die heel gangbaar zijn in de wetenschap en best of veel voorkomen. Maar waar eigenlijk niet zo heel veel over gesproken wordt. En uiteindelijk is alles bij elkaar taas dat wel het hele bouwwerk aan van de wetenschap naar alle kennis. Maar waar je een heel loopt ding op baseren, denk ik een medicijn en technologie. En dat is ja, uit eind niet goed voor het vertrouwen in de wetenschap, niet goed voor onze kennis. Het vergaraf van kennis, het zoeken naar de waarheid, dat is waar het in de wetenschap omgaat. Er is daarom een heel systeem opgetuugd, waarin wetenschappers elkaar's werk controleren voordat het wordt gepubliezeerd. Zo geten peer review. Maar desondanks duiken er steeds vaker fout op. Het aantal wetenschappelijke artikelen in binnen en buitenland dat vanwege de ernstige onvolkomenheden moeten worden teruggetrokken, is de laatste jaren enorm toegenomen. Van ongeveer duizend in 2014 tot meer dan 10.000 in 2023. Dat blijkt uit een ameliezen van het wetenschappelijke tijdschift-netjaar. Het aandeel teruggetrokken artikelen is inmiddels ruim zeven keer zo groot als 20 jaar geleden. En met de opkomst van AI is dat alleen maar aan het toe nemen. Het lastige van dit soort cijfers is dat gedoe in de wetenschap voor veel mensen al gauw voelten als een ver van mijn bedshow. Je denkt misschien al snel wat poeit mij dat er in die wereld wordt gesjoemeld. Maar stand van pelt waarschuwd voor weg kijken. Wat in de wetenschap gebeurt is een probleem van ons allemaal. Denk bijvoorbeeld dat met zijn onderzoek. Er zijn allerlei medicijnsstudies die nu lopen binnen alzheimer onderzoek. Om te kijken of je naar alzheimer vertragen, stoppen of zelfs herstellen. En een aantal van dat soort mogelijke medicijnen, in de veel beloven de werking daarvan, blijkt ook vaderleus te zijn. Daar is gerommeld met microscopieplaatjes of met statistieken. Vervolgens worden er allemaal patiënten voor gerecuriteerd om met te doen in dat soort onderzoek, waarbij ze risico lopen of bijwerkingen, terwijl dat medicijnen zelf helemaal niks doet. Ook zo schijnlijk. En dan wordt gigantisch veel geld ingepomt. En dan wordt allemaal van ze hoog gegegenreerd. Dat is natuurlijk waar we allemaal als maatschappij dan ook gigantisch last van hebben. Het is niet voor niets dat ik specifiek bij stand van pelt over dit fenomen aanklop. Ik ben namelijk een zaak aan het uitzoeken waarbij opnieuw een wetenschapper in de vader is gegaan. Ook door het gebruik van AI. Het gaat om een vooraanstaande professor, Alexander Vlaar, hoog Leraar Intensive Kergenees kunnen. En mijn nieuws gierigheid leiden altijd een paar stroeven niet al te vruchtbare gesprekken, dat is een werkgever, het Amsterdam UMC. Ja, ik dacht, ik ga toch nog even bellen, want ik begrijd niet zo goed waarom. Professor Vlaar niet wil ingaan op dat interviewenverzoek. Ja, dat is eigenlijk wat ik geef. We hebben onze fiets gekgegen en dat we zamen bij de later. Ik wilde de hoog Leraar graag interviewen, omdat er iets raars aan de hand is. Professor Vlaar schreef samen met twee buiten onze collega's. Een artikel in een prominent medisch vakteidschrift. Intensive Kerg Medesin. Het artikel, een zo genaamde letter to the editor, gaat over de voordelen van AI bij de behandeling van patiënten op de Intensive Kerg. Na publiekatie van het stuk blijft het een jaar lang stil. Tot dat het artikel, eind november, ineens door de hoofdredecteur van een tijdschrift wordt teruggetrokken. Hij vertrouwte inhoud niet meer. De autoers lijken hun vanhandeling namelijk grote deels op luchten hebben gepaiseerd. Onn hun artikel noemen zei 15 studies die de onderbouwing vormen van hun tekst. Maar van die 15 studies blijken er tien negenstrug te vinden in de medisch-wetenschappelijke literatuur. Ze zijn verzonnen. Veek. Professor Vlaar heeft die referensies door AI laten fabuleren. Dat is een voorsche misstap voor een wetenschapper. Maar nu komt het. Vlaar en zijn meda-outteurs zijn het niet eens met de terugtrekking van het artikel. Ze zeggen wel degelijk bestaande studiesten hebben gebruikt. Alleen hebben ze bij de samenstelling van de referensie leist een foutje gemaakt. Dat zegt ook de woordvoerder van het Amsterdam UMC. Ja, en dat komt omdat ze zei om staan door het gebruik van AI bij het opmaken van het artikel. Dat is wat er is gebeurd. Dat zit zo. Vlaar en zijn meda-outteurs wilden de studies, waarmee zij hun artikel onderbouwen, presenteren in een mooie referensie leist onder aan de tekst, zoals dat gangbaar is in de wetenschappen. Om dat voor elkaar te krijgen stopte vlaar de 15 studies naar eigen zeggen in een AI-programma waarna er in 10 van de 15 gevallen, compleet verzonnen referensies uitkwamen. En dat heeft voor ons niemand meer gecontroleerd. Toen de fout werd ontdekt, heeft vlaar de werkelijk bestaande studies, de referensies die hij en zijn collega's wel zeggen hebben gebruikt, als nog naar het tijdschrift gestuurd. Ja, dat klopt. We hebben met het tijdschrift, hebben we extra documenten, ze zijn er naartoe gestuurd. Ja. Dus dat hebben we met hun verder op deze manier extra informatie voorzien. En dat is gewoon wat we verder op kwijt willen. Ja, de woordvoerder van het Amsterdam UMC had het duidelijk geen zin in om er al diep op in te gaan. En dat is best opmerkelijk, want het article is publiekelijk door het tijdschrift teruggedrokken. Dat is voor wetenschappen zijn flinke tick op de vingers. Je zou dus zeggen, als professor Vlaar daadwerkelijk in tegen heeft gehandeld, heeft hij alle reden om dit aan de buitenwiel te bewijzen. Maar Vlaar houdt zich dus muistil. En ook de woordvoerder van het Amsterdam UMC houdt de boot voor het verhaand af. Maar kijk, het tijdschrift zegt, wij hebben geen vertrouwen meer in de betrouwbaarheid van het article. Dat is toch een hartstikke vanaf aan teken. Ja, en daar zijn de auto's, het is niet meer één. Precies, en ik probeer nu uit te zoeken. Wat is het dan precies gebeurd? En daarvan zeg je jullie eigenlijk, nee, we willen verder niet vertellen of zo. We willen verder niet uit. We kunnen verder, daar niks over zeggen, dan wat we er tot nu te over gezegd hebben. Wat opvalt is dat het article van Professor Vlaar nog gewoon op de site van het Amsterdam UMC staat? Zonder melding dat het in werkelijkheid is teruggedrokken. Voor wetenschapszoenenlist Stan van Pelt is de kwestie rond de publiekatie van Vlaar een zaak die naatlozen in zijn boek past. Ja, ik denk het wel, want je hoopt toch dat wetenschappers hoe ze ook tot dit article komen zijn dat op een andere manier aangepakt zouden hebben, op een manier die wel past bij hoe het eigenlijk wordt. Dit komt er even uit omdat jullie dat gevonden hebben, maar zo zijn er nog veel meer van dit soort artikeler wat dingen mis zijn. Over de redenen van die slordergede en het gesjoeml is de afgelopen jaren al regelmatig bericht. Wetenschappers staan onder grote druk om de resultaten van hun onderzoek zoveel en zo vaak mogelijk te publiceren. Want, zeg van Pelt. Die publiekaties, het zijn een beetje de valuteuinden wetenschappen. Dat is ook iets wat belangrijk is om karrieren te maken. Dus als jij goede mooie resultaten hebt in hele belangrijke tijdschriften, dan zijn dat 10.000 zomergezij van heel laaggekwaliteit, zomergevond, heel hoger kwaliteit. Als jij veel in hoge kwaliteitchriften pubiseert, dan bouw je goede wetenschappelijke namen op kun je makkelijker hoogleer aanwoorden. Kun je ook heel makkelijk onderzoekskijl of makkelijker, onderzoekskijl binnenhalen, subsidies. En daar vecht iedereen met elkaar eigenlijk om het zijn hele competitieve wereld. En dat heeft de situatie zo daanig aangetast dat er voor ons van Pelt nu een volwaardige schoemelindustrie is ontstaan. Wat je hebt is dat er allerlei. ja, het noemen het bijna criminele partijen zijn, die een businessmodel zien in de manier waarop wetenschappen met elkaar communiceren, want in die hele wetenschappen draait om pubiseren. En nu zijn er ook partijen die denken van, ja, we kunnen die wetenschappers die zo karrieren, want dan maak ook wel een naantje helpen. Bijvoorbeeld wat nu in Bessel een problem is in de wetenschappen, dat het een paper mills, artikel fabriekjes, dat zijn malafiede bedrijven die zitten in. ja, niet zo'n democratie landen, vak, als Iran of China, Rysland. En die produceren opbestelling, napparticule. Dus kun jij als wetenschapper zeggen van, "hei, ik wil wel mijn CV een beetje in boest geven." En dat koop je echt letterlijk een artikel bij dat soort bedrijfjes. En dan wordt dat gepubisiert in de tijdschrift, zonder dat iemand door heeft dat het napp is. Ik kan me ook gewoon uitzien als een degelijk artikel, maar dan van een onderzoek wat helemaal niet gedaan is. Ja, en uiteindelijk is dat natuurlijk het vormt de betonelrot van de hele wetenschappen. Dat krijg je allemaal nappinformatie die die wetenschappelijkere literatuur binnen zijn pand. Eind 2023 al schatten Clear Skies. Dat is een softwarebedrijf dat zich gerechten op het opsporen van gevingeren artikelen. Dat zeker één op de 60 publicaties afkomstig is van zo'n maleviede artikelfabriek. Een aantal dat met de opkomst van AI-schrijftools alleen maar toeneend. En dat is dan nog slecht één kant van de Schoenmerindustrie. Want naast de criminele fabriekjes die opbestelling napparticule schrijven, zijn er vorigens van Pelt ook kwartwille getijdschriften die deze ge fabuleerde studies gewoon afdrücken. Ja, nappdijdschriften. Ik heb zo'n kwartwiteitschriften, het zijn tijdschriften dat zich voordoen als echt een wetenschappelijke tijdschriften. Maar wat ze dan niet doen is die hele kwaliteitscontrollen. En het is eigenlijk alleen u betaal eruit draaien. Dus je kunt daar als wetenschapper artikel naar toe sturen die je betaalt geld, zegt 1000 euro. En dan lijkt het als of je een publicatie hebt in dit wat op scuren tijdschriften misschien, maar dat zijn heel veel op scuren heel gespecialiseerde tijdschriften. Maar zo'n nappdijdschrift heeft wel op z'n minst een website dan als zo. Ja, die heeft wel. Ja, dat ziet er gewoon uit als een regulier pubicatie als elk andere pubicatie. En wie gaat daarin dan? Kijk, als het zo duidelijk napp is, dan kan dat toch eigenlijk helemaal niet lang bestaan. Ja, wel dus, want omdat er zoveel tijdschriften zijn, hebben mensen soms pubicatie in tijdschriften bij je als andere wetenschapperen niet per se van gehoord hebt, dat je denkt, oké, dat zal wel een speciaaliseer tijdschrif zijn. Dus het maakt het heel makkelijk om op je CV een lange pubblicatie lijst te wijnzen. Trugne dat artikel van Professor Vlaar in Intensive Care Medicine. Zou de hoogleeraar die agitool misschien hebben gebruikt om een snelle extra pubblicatie op zijn naam te krijgen? En daarmee zijn curriculum een beetje op de poetse. Omdat hij zelf niet wil vertellen wat er precies aan de hand is, probeerde ik het bij een collega van hem. Ja, loopt. Een meneer Gibbers? Ja. Amang Gibbers is net als Alexander Vlaar hoogleeraar Intensive Care Genese kunde in het Amsterdam UMC. Misschien weet hij wat er is gebeurd met die omstrede pubicatie. Ja, ik ben heel goed op de hoogte van deze karstens. Ah. Wat kunt u er over zeggen? Nou, ik kan er op dit moment niet uit zijn breit op eerst gaan. Dat er niet zijn over zeggen op dit moment. Hmm. Waarom niet? Nou, dat is iets dat ik voor mezelf heb bepaald op dit moment. En dat ik, ja, dit is zoveelige meneer allemaal wil baanlen. Kijk, want ik heb namelijk Alexander Vlaar zelf gemeld, maar die reagerde niet. En het Amsterdam UMC wil ook niks zeggen. Maar alvast dan dat ze zeggen, ja, er is wel een fout gemaakt met het doorgeven van die referensies. Maar de uteurs hebben de juiste referensies als nog opgestuurd naar de tijd schrift. Wat was daar is dat de editoring Tief geen vertrouwen heeft in de inhoud van het article. Ja. En ook aangevaast dat erin het, zeg maar, in het editorial proces. En dus dat is het proces dat een article beoordeeld wordt door, zeg maar, onafhalkelijk beoordeelars. Dat daar niks misgegaan is. Ja. En nu zeg, Professor Vlaar, er is eigenlijk niks misgegaan. We hebben uiteindelijk de juiste referensies opgestuurd. Maar we gaan niet vertellen wat dan de echte of de correcte referensies zijn. En ook het Amsterdam UMC zegt, we doen niet verder geen mededeling er meer over. Is dat niet gek? Nou, dat is natuurlijk maar iemand die daar het antwoord op kan geven. En dat is Vlaar zelf. Dus ja, daar zouden we de vragen hoe dat precies zit. Weet u het? Nou, dat ik weet is dat ik er niet blij mee zag. Zag ze echt als mensen het zou overkomen. Dus ik zou zelf echt alles doen om het recht te zetten. En ja, dat een article we trackt het is. Ja, dat is toch een verredende saak in je dal. Ja, die ja, of ik kom tot die uitgelokte actueel, maar zien we wel. Waar weet u waarom hij niks wil zeggen? Nou, ik kan of dit specifiek geval op dit moment niet verder van de tijd zijn. Dat is dingen die ik zou in al mijn termen zeggen. Ik meel de uiteruid ook de hoofdredectuur van het tijdschift, maar die reageren niet. Welkerk van de uitgever, springer, nature, iets belangrijkste horen. Namelijk, als er onder een article niet bestaande referensie staan, gaat de redactie er in algemene zin vanuit dat met een aanzekerheid grenzenen waarschijnlijkheid het hele article is geschreven met een AI tool of met behulp van AI. En dat is verboden. Alleen als hulpmiddel bij het vertalen van de tekst in het Engels is het gebruik van AI toegestaan. Omdat ik bij Vlaai zelf en het Amsterdam UMC niet verder kwam, probeerde ik het ook bij de medeouteurs van de professoren. Er staan namelijk drie namen boven het article. Naast Vlaai zijn dat professedokter Cristian Jong van de Universiteit van Dusseldorf. En Gila Miyatra hoogleeraa-i-segeneskunde in het Tata Memorial Hospital in Mumbai, India. Jong nam helaas de telefoon niet op en liet ook mijn mail om beantwoord. Hallo. Hallo, dit is Mrs Miyatra. Ja? Bij Sheila Miyatra gebouwde dit. Sorry, ik kan niet te spoken om dat. Wat, waarom kan ik niet te spoken om dat? Ik ben niet het interessant om dat te doen. Maar waarom kan ik niet te spoken om dat? Ik ben niet obligatief om te responden. Ofkou je nog niet obligatief, maar ik ben niet het vooral om dat je niet te te spoken om. Ik ben niet het interessant, sorry. Het is het licht nablaat. Kan ik tevreden om dat misschien? Nee, ik ben Gila Zorke. Dank je. Uwe gevraagd van wat die serie en vrede is naam aan de hand. Die mevrouw Miyatra. Ja, want als je vrouwdeert kun je niet een editor zijn van een wetenschappelijk tijd. Nee. En die was helemaal verbaz van, ja, ik heb alleen maar een stukje over hemodynamiek geschreven en een paar referensie toegevoegd. Voor de rest ben ik ben dat hele stuk niet betrokken geweest. En ik ken vlaar helemaal niet. Dus ik ben uitgenodigd. En mijn deel waar ik verstand van heb, heb ik toegevoegd en daarna is dat stuk gepubliezerd. Wacht, hij kent vlaar niet. Nee. En hoe is zij dan bij het stuk gekomen? Zij hebben haar gevraagd. Vlaar. Ja, Alexander Vlaar. Die heeft haar gevraagd om mee te doen. Ja. En hoe komt hij bij haar dan? Nou, dat zou via die andere auto's kunnen. Christi Ann Young. Ja, dat is de derde. Die kent Silla Mayatra ook. Dus het zou kunnen, dat Christi Ann heeft gezegd, dat we Silla vragen om mee te doen. Ik heb mijn vrouw Mijatra gebeld. En het is gewoon eigenlijk direct de horen op de haal. Ja, die is helemaal overstuur. Ja, die is echt. Door deze zaak? Ja, er speelt natuurlijk twee dingen. In de volven trouwen schrijf je een stuk met een drieën. En die andere twee auto's zijn Big Shot. En dan schrijf je samen een stukje. En dan komt haar tegen gas vanuit de tijdsrift. En die zeggen op een gegeven moment van jammer. We gaan dit gewoon terugtrekken. We geloven het niet meer. En dan denk je, jammer, wacht even. We hebben toch alles gecoedigeerd. Er zijn nu allemaal bestaande referensies. Dus wat is de point? Ja. En toen zeg maar meer kwam van, ja, er is hier misschien wel gezommeld. Dit is hier misschien wel alleen maar ië gebruikt op voor een grootste deel ië gebruikt. En de fouten zijn niet omdat er een foutje gemaakt is, maar omdat je ië hebt gevraagd omdat er schrijf was. Als dat de verdenking wordt, dan heb je zo iets van, ja, maar wacht even. Daar wil ik niet daarmee werken. Ja. Daar doe ik niet daarmee. Dat was niet mijn bedoeling. En haar naam staat er nu bij. Toen heeft ze gezegd weer aan het. Als de verdenkingen zo vergaan, wat ik zelf niet kan controleren, ja, dan trek ik met rug. Zet afstandgeromen van het vrouw. Ja, ja, zij heeft officieel bezigd. Een brief gezegd, dat ze zich terugtrekt. Heeft u die brief gezien? Nee. Dat is wat zij aan u heeft verteld. Ja. En u geloof dat wel, dat dat zo is gegaan. Ja, ik heb geen reden om aan te nemen. Dat zij daar ook nog weer is in gaan zoomen. Als klopt wat bakken zegt, verdachte tijdschrift, vlaar en zijn medeoutures er dus van, dat zij op veel groter schalde AI-toel hebben gebruikt dan dat zij zelf zeggen. En daarnaast zijn er dus fouten gemaakt bij het controleproces van de peer reviewers. Ik heb Giela Mjadrag meeld om bakkers opmerkingen te verivieren, maar daar heeft zijn niet op gereageerd. Trug naar stand van Pelt. Om zijn lezenspublic en ook zichzelf te laten zien, hoe zorgwerkende situatie is met slordigen, onvoeledigen, fouten of compleetverzonder publicaties, nam hij de proef op de zon. Wat ik deed is, ik heb een nabartikel gescheven met JetGPT. Hij liet AI een wetenschappelijk onderzoek compleet uit de Duimzagen en beschrijven in een artikel met het plan dit naar tijdschriften te sturen, waarvan hij vermoeden dat hij het niet zo naam met de controleregels. Dus ik heb een JetGPT gevraagd, schrijf van mij een wetenschappelijke publicatie over een experiment waarin we bewijzen dat mensen telepaties kunnen communiceren. Dus ik dacht, ik ga een artikel om te echt overtuigend te laten zien dat dat hier no-qualiteiscontrol achter zit en dat alles gewoon accepteert dat het zo langje m'n betaald. Daar moeten meteen duidelijk zijn dat dit een ontzettend onderzoek is, wat ik in die in de telepartie onderzoek van van Pelt moest proefperson 1 zorgenaamte gedachte lezen van proefperson 2 door te zeggen na welk geometriesfiguur deze person zat te kijken, een vierkant, een cirkel of een rechthoek. En na, het is een tijdelijk plek uitkomen. Ja, ik lood 95% van de gevallen kon deze proefpersonen komen dat goed rade. En om het na, ik dacht, dan moet het echt heel erg over de top doen. Dus ik had een andere experiment, variant, dat bij bedacht, waarbij buiten aantse wezen zich ook nog eens met het experiment bemoeden. En als die buiten aantse wezen zich in gevlogen werden, lettenlijk dat we invloeden dan de telepatische communicatie tussen die proefpersonen. Dat is een bewoordje nog beter in gedachte lezen. Dus iedereen die dan de eerste regels lees van zo'n artikel bij meteen, ja, dit is het hele manier gezappt. Ik heb het uiteindelijk ook nog eens exucid in het discussie gedeeld van het artikel opgezeven, want hij dit artikel is geschreven door JetGPT. Dit is geen ex-acturie met men, maar een journalistische test dit schreef je erbij. Dit schreef je erbij. Staat er letterlijk in. Ook als je keek aan welke instut ik verbonden was, zogen hem dan een beetje op schrijven welke nu stuit ben je. Ik was dan bij het alien en telepathy instituut. Dus hij is allemaal verzonnen. Dus het op allerlei manier is het overduidelijk dat dit echt een ontzinartikel is. Hij stuurt in zijn JetGPT onderzoek naar meerdere vooptijdschriften. Allemaal hapte ze uit eindelijk koost die voor het blad kees is. Toen zij het zijn al thanks for your submission, bedankt voor je inzending en geloof ik al binnen een paar dagen zij het zijn wel. We willen dat diekel graag hebben pubiseren. En te krijgen een opgemaakte versie in PDF en die staat nu online. Voor van Pelt was daarmee een bang van moeder bewezen. Dit is dus een systeem wat draait op zelf regulatie en interne zelf controle. Wat niet functioneert. De correctie-megenismes in de wetenschappen zijn er onverdunde. Het aantal gemankeerde wetenschappelijke publicaties mag dan toenemen. Toch is er hoop. Geen omeren uitgeverijen als Else vier, spring and nature en wily. Proberen met speciale in tegentijdsafdelingen en softwareprogramma's de stortvloed aan ondeugdelijk artikelen tegen te houden. Daarnaast zijn er steeds meer mensen die op eigen initiatief op zoek gaan naar publicaties waaran iets mankeert. Hoi daar. Hoi. Hey, nee. Hoi. Vrouwde detectives van de wetenschapp worden ze wel genoemd. Ja, we zijn er nu daar. Dit is het al national nu met een goeiend cluppie van mensen die zich hier mee bezig houden. René Aquarius is zo'n vrouwde detectives. Als dat niet officieel op zijn visite kaartje. Hij is biomedisch wetenschapper en onderzoeker op de afdeling Neuro-Syregie aan het radbouwd UMC. En hij besteed een groot deel van zijn tijd aan het op sporen van gevingeerde artikelen. Dat doen de meeste in hun vrijheid tijd. Dus in de avondur of in de weekend. Met 40-50 man zijn ze inmiddels, schat Aquarius. Nog steeds een druppel op een gloeiende plaat. Maar je moet iets. Verspreid over de hele wereldsitzen. Van studenten die aan het promoveren zijn. tot gepensioneerde hoog leraren. En binnen die groep geld Aquarius als de plaatjes man. De detectives die in gepuubliceren artikelen speert. naar verdachte details in photos en andere afbeeldingen. Eind vorig jaar deed hij met een collega van het radbouwd UMC. en twee studenten een optieende ontdekking. Ze namen honderden gepuubliceren medicijnstudies onder de loop. En kwamen bij verschillende experimenten. dezelfde afbeeldingen tegen. We zaten met z'n vieren in de zaaltje. we hadden plaatjes op de muur geprojecteerd. en binnen de kodstekeren zagen we dus dat plaatjes. meer de keer ervoor kwamen tussen verschillende artikelen. terwijl ze eigenlijk een andere experiment beschreven. En dus andere plaatjes hadden moeten zijn. Precies. Ze groede de artikelen bij elkaar. en telden hoe vaak dit voor kwam. En wat we daar zagen is dat van de 600 studiestie. we hadden geïncludeerd. Waar de 1240 hadden dit soort problemen, dus dat was 40 procent. Maar ik dat veel noem. Dat mag je zeker veel noemen, dat vind ik ook enorm. Ja. Hoe groot het problem wereldwijd precies is. durft aquaries niet te zeggen. Als je de exacte feiten niet kent, dan houdt je liefers een mond. Om die reden wil hij zich ook niet uit spreken over de kases van Alexander Vlaar. Feiten is in elk geval dat die. sinds hij twee en een half jaar geleden met dit speerwerk begon. vrijwel elk dag een publiekatie vind, waarmee iets mis is. Meer dan 100 artikelen zijn door zijn speerwerk inmiddels teruggetrokken. Het is iets wat gewoon moet gebeuren. Want dit is een beetje als of je met een. een prikker door het park loopt, de liggenpapiertjes. en morgen kom je terug en dan liggen dan nog steedspapiertjes. Maar als je er niet doet, dan is binnen de kostekeer dat hele park. een groot papierje. Dus dat wil je niet. Ja. Ik denk we moeten ons daar allemaal als weetschappen van buur zijn. Dat kan voorkomen. Ik denk als je ziet moet je er ook actie op ondernemmen. Nou, ik heb dus zelf ook nog een kases. Ja, gezond. Het gaat om dit artikel. Gegegeven door Alexander Vlaar, Sheila Miyat aan de Waalkade en Nijmegen. vertel ik wetenschap journalist Stan van Pelt, verder in details. over de kases van Professor Vlaar. Ik ben er namelijk achtergekomen dat het verhaal over de niet bestande. referensies eigenlijk niet kan kloppen. Vlaar zegt dit. De verzonige referensies zijn ontstaan door dat ik een AI-toel heb gebruikt. Ik heb de archiefnummers, de zorgheter Pupp Met ID's. van werkelijk bestaande studies in die toel gestopt. Maar gek genoeg zijn daar toen niet bestaande referensies uitgekomen. Langtijd kon ik niet naagaan of hij daarmee de waardheid vertelde. omdat Vlaar en het Amsterdam UMC die werkelijk bestaande studies. om misterieuse reden grijm houden. Maar ik heb een ander nieme brief ontvangen. Ha, interessant. Dat was een vraag te haken gevallen. Ja, zoals dat was gebeurd. Een enverlop met daarin de lijst met de 15 werkelijk bestaande studies. die Vlaar zegt er hebben gebruikt voor zijn artikel. En die hij zegt er hebben ingevoerd in die AI-toel. Daarmee kan ik dus controleren of Vlaar de waardheidsprekt. Of nou ja, bij benadering controleren of hij de waardheidsprekt. Want ik weet niet precies welke AI-toel hij heeft gebruikt. Ook dat houd vlagen heim. Daarom heb ik de meest voor de hand liggende toel genomen. JetGPT. En heb ik net als Vlaar zegt hebben gedaan. de archiefnummers van de werkelijk bestaande studies ingevoerd. Maar dat leidt niet tot een fabuleerde referensies. die Vlaar zegt er hebben gekregen. Steker. In alle 15 gevallen geeft JetGPT een referensie die kurecht terugverwijst. naar de juiste studie. Ook als ik een ouderversie van JetGPT gebruik. komen daar geen verzonder referensies uit. Wat betekent dit? Spreedvlaarde waarheid? Dit zegt Stan van Pelt. Ja, het is allemaal speculatief. Maar ik denk dan dat is hier misschien wel meer een hand met dit artikel. Dat als die referensie lijst door AI is geschreven. Ik denk ja, ze zijn er nog andere stukjes ook door AI geschreven. Dan kun je door een AI checker laten checken. Dan krijg je een indicatie. Dat doen we. Het programma heet GPT-0. Het klant te kunnen aantonen of een text door een mens is geschreven of door AI. Dat controleren we. Bij een bericht van de NOS zegt GPT-0. Deze text is met 100% zekerheid geschreven door een mens. Over de NEP-studie van Stan van Pelt over telepathy. Zegt het programma 100% door AI geschreven. Hoe wil het geen keihardbewijs zal opleveren? Voeren we GPT-0 het artikel van Vlaar. Dan zegt ie. We are moderately confident. Dus text is een mix of AI en human. En dan zegt ie 59 van de 80 zinnen zijn waarschijnlijk AI gegenereerd. Hij doet het zelfs op zin-niveau. Ja. En 59 van de 80 zinnen. Vervolgens halen we alleen de text van het artikel door het programmaatje. Zonder de fake referensies zoals die in intensive care medicine verschenen. Ja en dan zegt ie 30% kans dat het AI is 41. Kans dat het mixed is en human 29%. Opnieuw dit is geen bewijs. Het is hoger uit een indicatie. Maar als dit klopt, dan is de kans dat erbij het schrijven van het artikel helemaal geen AI is gebruikt. Behoorlijk klein. En dan zouden de auto's wel degelijk in overtrening zijn. In ook geval met de richtlijnen van vlaarse werkgever, het Amsterdam-UMC. Daarin staat namelijk dat medewerkers die AI gebruiken, de verantwoordelijkheid hebben om de resultaten te controleren en te vieren. Wie daarnaast AI gebruikt om teksten of beelden te maken moet dit om redenen van transporantie duidelijk aangeven. Dat hebben de auto's nergens gedaan. Kijk, het zijn wel allemaal wetenschappers. Op publieke functies, ook leerar eerste auto's in Nederland, betaalt de belasting geld. En dan de hoort ook gewoon bij dat je gewoon de verantwoordelijkheid alweer werkt. Ook als de dingen die misgenden, dat vachten van iedereen. Hoe valt het tijd te keren? Gerenomeren weten schappelijke tijdschriften doen misschien hun best, maar zetten op dit moment nog te weinig middelen in om de groeiende hoeveelheid ondeugdelijk artikelen op een adecwaatemineer tegen te houden. Staan van Pelt pleit voor een compleeten systeemverandering. En daarbij moet als eerste het ongezond grote belang van publiekaties voor de hagen pakt. Kijk, als het niet meer zo belangrijk is om heel veel en heel snel te pubiseren, dan heb je dit soort perversen prikels ook gewoon minder. Omdat er wat meer rust in het systeem, de competitie moet er uit. Dus eigenlijk soorten ja, wat ze een cultuurverandering noemen. Maar ja, dat is een wereldwijnend dynamiek hier waar je met hem aardt. Dat is niet zo makkelijk. Vrouw de jager, Renee Aquarius van het Raadbouwt UMC, zegt dat alle eerst de mindset van onderzoekers moet veranderen. Dus dat onderzoekers zelf aangeven bij hun instituten en bij hun overheden van, dit is eigenlijk niet meer wat we willen. Een succesvolle wetenschappen wordt een beetje gezien als een sportheld. Die doet heel veel goeie dingen en die wind dan een subsidie aanvraag. En dat is denk ik een verkeerde manier om me naar te kijken. Het zou beter zijn als je gewoon rustig je werk kan doen, zonder druk goed naakende denken over de zaken waar je mee bezig bent. En de artikelen die we publiezeren worden dan hopelijk beter. We doorden de resultaten ook beter kunnen gebruiken in de werkelijk wereld. En het verhaal van professor Alexander Vlaar over die gefabuleerde referentie leist? Kan het misschien toch kloppen? Ik vig het voor de zekerheid ook nog eens aan hoog lerar Jan Bakker. Dat kan niet. Dat kan niet. Nee, dat kan niet. Kijk als jij zegt van ik heb een PM-idee nummer. En dat het refereert naar het article A, dan kan AI daar niet artikelen bij aankoppelen. Nee, want dat nummer is uniek voor het article. Dus dat is gek. Dat is een dit geval gebeurd. Ja, dat is merkwaardig. Kijk als jij AI vraagt, dus je maakt een stuk en je zegt zet daar referenties mee, kan AI natuurlijk wel referentie verzinnen. Dus langs die weg kan het wel zijn gebeurd. En als dat is gebeurd? Nou ja, dat is natuurlijk niet oké. Kijk wat ik zo gek vind, is dat zij er niks meer over willen zeggen. Ja, als je een filmerde kan, dat vindt u ook. Ja, absoluut. Als ik er aan me zei was en Vlaar was zou ik gewoon open uit van zaken geven. Dit is een fout gaan, spijt mij heel leirig, maar dat was inderdaad niet handig hoerder dat aan gepakt hebben. Wat even. En wat betekent dit soort gedoe voor het aanzien van de wetenschap? Ja, niet goed natuurlijk. Het ondergraaf, kijk dit is een algemeen stukje, maar als je dit zeg maar met echt wetenschappelijk onderzoeken gaat doen, als je een beetje schoemeld, dat is niet oké, voet je niet doen. De basis van wetenschap is, alle papieren en optafel, en dit is wat er gebeurd is, dit is wat er raan is. En zo is het allemaal gekomen. Ja. Maar ik zou nooit een geheimzinnig aan doen, bedoel, wie is er gebouwd bij geheimzinnigheid? Dan krijg je natuurlijk, wantrouwen. Dat is dan een indruk die precies is. Ja, die geen realie dan natuurlijk, en dat is natuurlijk heel slecht. Want geen vertrouwen in wetenschap betekent dat uiteindelijk geen vertrouwen in de dokter die aan je wets staat. En dan krijg je hele moeilijke toestanden. Ja, we hebben het Amsterdam UMC deze week nog gevraagd of Professor Vlaar en zijn mede-auturs, ook bij het schrijven van hun artikel gebruik hebben gemaakt van een AI-tool. En of ze hun publiekatie misschien zagen als een manier om hun CV een beetje op te poedsen. Maar daar is helaas geen reactie opgekomen. De Commissie wetenschappelijke enthegiteit van de Universiteit van Amsterdam heeft de zaak nu in onderzoek. En hij kijkent natuurlijk uit naar de conclusies. Arngos, onderzoekseunelistiek van human en de VPR-O. Ja, dan de hack bij de dienst Justicelle in de richtingen, waarover we gisteren via diverse nieuwskanalen berichten. Die getale indringens hebben zeker 5 maanden lang toegang gehad tot de systemen van de organisatie, al onder andere de gevangenissen en de TBS-klinieke vallen. En die toegang hebben ze waarschijnlijk nog steeds. Arngos melde al dat de aanvallers toegang hadden tot persoonlijke gegevens van alle medewerkers die een zakelijke laptop, tablet of telefoon hebben van DEE. In middels heeft de regering bevestigd dat het, zoals we al vermoeden, niet alleen gaat om mailadresse, telefoonnummers en beveiligingssertificaten, maar ook om locatiegegevens van de mobilitele phones. Dat melde de Statssecretaris van Binlandse zaken, Erik van de Burg en Statssecretaris van Justici en veiligheid Claudia van Brugge gisteravond in een brief aan de Tweede Kamer. De gelekte locatiegegevens maken de hack extra ernstig, omdat bijvoorbeeld gevangenismedewerkers extra risico-lopen op shantage en afpercing. De aanvallers komen binnen via een lekk in de software die als bedoeld is om mobiele apparaten te beveiligen. De Statssecretaris laten weten dat de aanwezigingen zijn dat aanvallers via diezelfde software ook zijn binnengedrongen bij de dienst terugkeer en verdrek, de Justicelle ICT-organisatie, het colletje ter beordeling van geneesmiddelen en een gemeente. Iederal werd bekend dat de autoriteit persoonzgegevens en de raad voor de rechtspraak zijn geheekt. Uit ons onderzoek blijkt dat het ontzettend moeilijk is om ICT-systemen na deze hack weer aanvaller vrij te krijgen. De kans is groot dat de hackers nog steeds kunnen meekijken in de systemen van de gehekte organisaties. Argos zal uiteraard de ving aan de pols hadden in deze zin. MPO Radio 1. Argos. Ja en dan in veel Nederlandse steden is het verboden om te beelden terwijl zo'n verbod helemaal niet mag. Argos besteden daarin december al aandacht aan. Samen met het Rotterdamse News-Medium FESB-dom. Een totaal verbod op de hele gemeente is in strijd met Europese regels. Maar we ontdetten dat de 25 grootste steden er van de 25 grootste steden elist zeven wel zo'n algeel verbod hadden. In de studio is onderzoekstjonge van Staalduinen. Hallo dag, jonge. Waarom moeten we het opnieuw over bedelen hebben? Vertel. Het onderwerp is opnieuw actueel. Er is gestere een boekverschene over bedelen in Nederland en België. Het heet zichtbaar onzichtbaar. In is een wundeling van vier jaar onderzoek. Van de zekundige van onder meer de Belgiës ODC-hoogerschool en de Rijksuniversiteit Groningen. Dat is bijzonder, want er wordt zeker in Nederland heel weinig onderzoek gedaan naar bedelen. Toen ik op zoek was naar feiten en experts voor de radio-repo vond ik ze nauwelijks. En oké, er is dus een nieuw boek. Wat leren we van een boek? Best wel wat. De uteursvoeren bijvoorbeeld langer gesprekken met Roma-bedelaars, wat ik ook geprobeerd heb, maar wat heel moe is aangaat. En ze vragen waarom bedel je, dan blijkt vaak dat ze hun familie onderhouden, of dat ze hun kinderen naar schoolsturen met geld dat ze verdienen in Nederland met bedelen. Wat ik ook leuk vond, is een hoofdstuk waarin onderzoekers zich afvragen waarom bedelaars gaan zitten, waar ze zitten. En ik doe dat zijn vragen die ik me ook wel heb gesteld. En het blijkt dan dat mensen graag ergens tegen aanlenen, want dan voelen ze zich beschermd. Lettelijk, ja. Ze moeten op de grond zitten, dat is geen keuze, want je moet herkenbaar zijn als bedelaar, een bankje gaan zitten ergens dat een krechtje niks. En ze willen in een drukken straat, maar ook wel niet in een overvolle straat, want mensen moeten kunnen steel staan en muntje pakken, en de politie moet niet te vaak langs komen. Ja, er zit een hele strategie dus achter. Stannen in het boek ook cijfers, ook hart nieuws. Ze hebben geteld in het boek staat dat in Nederland in 12 jaar tijd meer dan 15.000 bedelboeten zijn opgelegd, met een totale waarde van 1,2 miljoen euro. Oh wow, zijn jullie geïnt? Ik denk het niet, verschijlijk niet. Nee, dat is natuurlijk weinig te halen bij recent. En zijn deze boet is de meest opvallende constructering uit het boek? Wat mij betreft, het belangrijkste les in niet in de harde cijfers, maar in iets anders. We kijken verkeerd naar de groep Rome-Belalares. Dat heb ik er als mijn conclusie uit het boek. We zien er als verveelende mensen ongewenstend als criminele en niet als kwetsbare hulpbehoefende. Er gaan onder meer in op jonge moeders die bedelen met een kind. Dat vindt eigenlijk iedereen fout. Maar zeggen de onderzoekers, waar moeten die moeders een kind dan laten? Er is geen kinderopvang voor bedellaars. En in Scandinavia komt het zelfs voor dat instanties kinder dan weghalen bij bedelende ouders. Vraag zo'n wij die kan dan ook op willen. Ja, je hebt ook gesproken met een van de auto's, jandenvries van het straat consulate. Je vroeg hem ook naar de parallellen in de omgang met bedellaars in de middl-ewe. En nu, vroeger werden ze verbannen, maar tegenwoordig krijgen ze een gebiedsverbod. Laat weer verlijst. Ja, dat is eigenlijk een beetje hetzelfde natuurlijk. En wat je ziet is dat er een heel jurilisch instrumentair hier in gang wordt gezet. Om ervoor te zorgen dat mensen in je geval verwijderd worden van een plek. Dat heeft overigens één heel weinig zin, want je verplaats een voor jouw probleem. Namelijk iemand die overlast veroorzaakt omdat hij in de buitenruimte is. Twee vanuit het perspektief van de genen die dakloos is, moet ik zeggen dat een gebiedsverbod is bijna een soort huisverbod. Want het gebied waar iemand verblijft is vrijheilig, net zoals dat voor ons met een dak zo is. Daar zit de plekken waar de winkels, de mensen, de plekkenwassen binnen kunnen lopen, etc. Op moment dat je mensen daarvan verwijderd dan verwijderd is van hun sociale omgeving. Dus ik denk dat die gebieds verboden en dat hele strafrechtelijke systeem uit eindelijk wat in gang wordt gezet om mensen weg te krijgen. Dat die zeer parallel is aan hoe we vroeger met verbanningen en dergelijke werkte. U lijkt in het boek te pleiten voor een verbod op hinderlijk bedelen, zoals groeningen bijvoorbeeld heeft. Is een verbod op hinderlijk bedelen beter dan gewoon beden of verbod? Ik denk dat een verbod op hinderlijk bedelen kan beter zijn, op het moment dat in de algemene plaatsijke verordening ook heel duidelijk om schreven is wat hinderlijk is. Het gevoeg zou wel zijn dat een politiegen minder makkelijk een boete kan opleggen voor buiten slapen of bedelen. Want alleen maar het zien is dat niet meer genoeg. Nee, absoluut. Dat is wat mij betreft een heel positief gevoeg, want die boetes voor bedelen en voor buiten slapen halen helemaal niks uit. Aan een kant criminaliseren en stigmatiseren ze mensen en draaien ze eigenlijk nog meer de marginaliteit in. Aan een andere kant die boetes worden niet of nauwelijks geint, dat weten we gewoon. Op het moment dat mensen een leven wel weer enig sinds op orde krijgen, dus dat ze daadwerkelijk een plek in een opvang of in een zorg of misschien zelfs een eigen thuis krijgen. Dan staan ze al tienhull achter, want dan worden ze geconfronteerd met al die achterstallige betalingen van boetes. Soms betekent dat ze zelfs even een tijdje in de gevangenis moeten of dat ze in een heel geval heel veel schulden hebben, waardoor ze gewoon weer tienhull achter staan. Ja, jollem, alleen in verbod op hindelijk betelen zou dus misschien een oplossing kunnen zijn, zijn er al steden die daar op in zetten. Voor zo'n ver ik weet heeft alleen groening dat. Er vindt wel een andere ontwikkeling plaats, sinds de uitzending van Argos in december. Het aantal totaal verboden, dus in de hele stad neemt af. Amsterdam heeft bijvoorbeeld vorige week zijn bedenverbod aangepast. Er was een verbod in de hele stad en nu alleen maar in grote delen van de stad. Dus dat is nog steeds ruim, maar het is wel weer in een lijn met de Europese regels. Ja, ja. En er zijn er ook discussie ontstaan in hoop andere steden, bijvoorbeeld breda, walwijk en delft. Wat is dat aan de hand? Ze discussieren over of ze nou wel of niet een bedenverbod moeten hebben en dat komt ook door de Argos uitzending. Ah, alleen erot en dan waar ik zelf veel verbrand gelopen, is het best wel eizig stil. Komt dat? Ja, ik denk dat het ander wordt op die vragen heb ik niet. Ik ga er de volgende keer beantwoordigingsrien. Ik heb zo'n idee dat je deze kwestie nou keurig zal blijven volgen. Zeker. Dank je wel, dank je wel voor je komst. Sjonelist, johom van staal duinen was dat. En tot zover deze aflevering van Argos volgende week zitten de collega's van Pointerweer op deze plek. En ondertussen kunt u ons gewoon blijven volgen op de gebouwkelijke social media-kanalen. Via onze site, argos-onderzoek.nl of via onze podcast-kanalen. Argos-series heet dat of ik een doodkiezen voor Argos actueel. Ik wens u een fijne dag. Houdt het hoogt een beetje koeel.