Geschiedenis ontstaat vandaag

En de kern is, wij werken met mensen en het vakgebied is hartstikke leuk, want je werkt met ouwe informatie of met nieuwe informatie. En dat wil je allemaal zo netjes mogelijk doen. Ja, het blijft mensen werken. En ICT is een hartstikke mooi hulpmiddel. Informatiehuishouding digitaliseren, vernietigen, KPI's, selectielijsten, Emalargevering, Records, Procesflow, MDTO's chema's normering, Archiefe Saienstoffer, Neor, Luister maar eens wat wij hier doen. Wij zijn doc-vectorie uit Rijswijk, een bedrijf dat overheden en organisaties helpen met informatiebeheer en archiveering. Maar we zijn vooral een bedrijf met mensen. Welkom bij POT-vectorie, de podcast van Doc-vectorie. Mijn namen is Esther Wando, ik ben podcastmaker en ik werk ook wedoopvectorie. Ik neem je meenaamijn collegas op verschillende locaties in het land om te horen wat zij doen. Dit is Afleverum 2. Gezchiedenis om het staat vandaag. Vandaag mag ik met de directie praten. Dat klinkt heel eervol, maar de directie leden van Doc-vectorie zijn net als alle andere, gewoon mijn collega's, Monique, Michiel en Lourens richten in 2010 met zijn 3e doc-vectorie op. En hebben in 12 en een half jaar een heleboel ervaring opgebouwd en duizenden mensen gesproken. En elke keer gingen ze mee in de veranderingen op het gebied van wet en regelgeving. En er is nogal wat verandert. Neem aan leen al de toenamen aan digital verkeer. Hoe gaat het nou metal die veranderingen? Hoe houdt je de actualiteit bij? Dat het bij Doc-vectorie allemaal heel gemoedelijk gaat blijkt te luidt het feit dat de 3 directuren gewoon samen op één kamers zitten. Geen schieke boordwoon zoveelde deuren, de deur staat altijd open. Tend zij er een telefoonje moet worden gepleegd of er een overleg is. En ook geen kaste vol met mappen, want ook hier wordt digital gewerkt. Nou, ik ga eens even kijken. De deur staat open of Monique der is. Hey Monique, hey, heesta mag ik even binnenkomen, want het is hier nu rustig. Je doet de deur dicht. Ja, ja, ja, ja, dat doe ik dan even. Maar hoor ik, mag even op de directeur stil gaan zitten. Ik wil jou graag wat vragen, want de directies breken vind ik natuurlijk ook wel heel leuk. En de directie dat zijn twee mannen en een vrouw. En jullie zijn heel verschillend, maar jullie zijn nu al 12-1,5 jaar een bedrijf. En hoe is het dat nou zou gekomen? Laten we speek nog niet, kennen elkaar al sinds 3 jaar en eerst. En nou, volomt het elkaar gewerkt. In het vakgebied. Ja, in 2010 dachten we met z'n drieën. We gaan hem het rijf parinnen. En, nou ja, dan gaan we natuurlijk nadenken wat we dan doen, natuurlijk in het vakgebied. Maar hoe gaan we dat doen? Nou, dat is natuurlijk wel al met elkaar gewerkt en we allemaal veel meegemaakt hoe het gaat in organisaties. Dus we hebben gedacht van nou, we willen een bedrijf, wat natuurlijk meedoet in de Champions League, niet in ervanderen. Ja, weet je dat je erbij hangt, maar dat moeten we natuurlijk zelf bouwen. Dus dat gaan we eerst te zeggen hebben over hoe we dat gaan bouwen. Nou, we hebben ons paar geld in de pot gedaan, alle drie. En we hebben afgesproken, we hebben een aviertje gepakt. Wat willen we nou wel in dat bedrijven, wat willen we nou niet? Nou, we willen heel graag mensen. In dienst nemen, dus niet, dus oproep contracten zet ze het peers, omdat we een bepaalde culture willen bouwen. Dat is wel bijzonder. Ja, want in die tijd, dat klopt, was het zo dat net die hele flex vetten, en zo, er was. Maar wij dachten wij willen gewoon dat op onze manier doen. En dan is het al hartstikke prettig als dat gewoon met mensen gaat die in dienst zijn. En niet iemand die eewetjes komt helpen en dan weer wegaat. En het goede mensen zijn ook schaars, toen ook helpen. Dus mensen in dienst nemen, mensen verklaren ons helemaal verrekken, want die zij die op gaat dat toch niet doen. Ze hebben ook ja het is ons paar geld, dus zij mogen we het mee doen wat willen. En jullie doen er nog steeds en dat is in deze tijd ook weer bijzonder? Ja, dat klopt, maar we hebben dus altijd gewoon ook gedacht willen om een vankelijk zijn. Dus we gaan gewoon eigen vermogen, het plrijf bouwen. We wilden bepaalde culture, dus we hadden ook iets van een soort menselijke maat. Het was niet dat wij in 2010 zouden gewisten dat we nu met 60 zouden zijn. Met 60 collega's, dat is het bedoel, daar waren we ook helemaal niet meer weder. We zijn gewoon begonnen. Je ziet wel, was er kwamt. En wij hebben ons ook nooit bezig houden met van een hele grote vergezichte, van beweten gewoon leuke formatie, we hebben hoeveel projecten we daarmee kunnen doen. En dat zorgt ervoor dat, laten we zeggen, voor het resultaat bij de effecterie. Dus dat are dingen die we wel hebben meegenomen. En we zijn heel verschillend, maar omdat we zo lang met elkaar werken, is het zo dat we ook respect hebben voor wat we kunnen en wat de andere misschien niet zo goed kan. En daar komen we al het uit. En zoms voor altijd wel een soort woord van 'job het zit je nou te doen', we komen er altijd uit. Ja, mooi, en je zit nog steeds met z'n drie op één kamer. Er zit niet één iemand boos in een ander ookje. Nee, dat gaat nog steeds. Net walen van 11 jaar goed. Nou, vind ik wel bijzonder. Jij is het omdat jullie heel verschillend zijn. Maar wel heel betrokken met alles. Dat klopt. Heb je dat even hier het jaar? Heb je dat ingelijst? Nee, vast niet. Nee, we hebben wel een ding voor ons, maar ingelijst dat was toen ik een brief kreeg of toen we toepost kregen. Dat was nog versieke post. Waarop stond de tera-tentie van management, ondersteuning en moniek. Dus ik panteen omdat we natuurlijk met z'n drieën begonnen. Als ik een beetje de ondersteuner en de mannen te hebben, laten we zeggen de inhouden werken. En als je als vrouw met twee mannen werkt, ben jij u behaupt voor de buitenwere op te gaan in de assistanten? Ja, dus toen hebben we geleden wel leuk, hebben we tegen hem uur geplakt. We hebben het jaar lang momo-geten. Mijn is met ondersteuning, maar niet. Dus dat. Maar het is nu wel. Dat is niet al. Nee, ze komen zich niet voorstellen dat er drie. en drie koppigen directs hier was. En dat er een vrouw dan ook net, zoveel aanrijker is. Ja. Maar ik weet natuurlijk altijd de telefoon. En als je telefoon op neemt, ben je u behaupt ondersteuner. Ja. Dus dan was het heel moeilijk. Maar daar hebben we wel. metuurlijk irritaties, maar ook gewoon heel vaak heel hart ongelachen. Ja, je zegt net, management, ondersteuning. Maar wat was jouw achtergrond eigenlijk? Nou, ik had een oplein, ik had altijd neemgewaarnijk, ik had een opleiding in een vast literadienst. Maar daar heb ik eigenlijk nooit iets echt ingewerkd. Maar ik heb eigenlijk meer altijd in de. in personeel gebeuren gewerkt. Ik heb heel lang bij ons dat uitzend beroog werkt als incident als kroodinator. En ik ben eigenlijk al heel vroeg een bedrijf begonnen in dit vakjebied, omdat ik dacht dat is invoeld, dat is nuttig. Nou en daar, dan ken ik natuurlijk ook lauwe zijn niet heel. Dus ja, ik heb eigenlijk laat ik me zeggen, ik ben de enige niet die niet geschiedenis heeft gestudeerd aan met doorhepe aintelingen. Ja, ja. Ja, dat zijn er veel in dat. En hoe heb je jullie dan de taakker verdeeld? Ja, in begin natuurlijk deden we met z'n drie aan dat daafeltje. Wat je daar ziet. Een klein glazen, daar hebben we nog dichter op elkaar. Ja, ja. Oh, dat is gewoon meefijs. Ja, het is meefijs. Deden we gewoon alles. Iedereen deed wat. We waren natuurlijk in het begin alle drie heel actief bezig in de maakt. Je moet er werven, en we eitlamp zijn gewoon relaties weer bezoeken en dergelijke. Of echt dus klamp de zoeken deden we eigenlijk te meesten. En toen kwam natuurlijk het moment dat we collega's zochten. En dan deed ik die eerste gesprekken en dan nog een tweede gesprek bij Lagos of Michiel. En ja, zo bouwden we langzaal aan de olfactory. Ja, eigenlijk is het nog steeds zo dat we elkaar ook aanvullen om dat te wel goed weten om wie is waar sterk in. Nou, en dan gaat de andere helpen. Zo is het heel eenvoudig. En in het begin was natuurlijk ook zo. Er was nooit iets over van iets is niet gedaan, maar je wist gewoon, jij bent met z'n drieën. Dus het moet gewoon gebeuren. Kijk nu met hoe deze omvang. Dat is natuurlijk best als van, he, je ziet er niet gedaan. Ho, hoe kan dat nou? Waar is dat blijven liggen? Nou, als je met z'n drieën bent, kan dan nooit die blijven liggen. En je kijt gewoon elkaar aan, ik denk. Heem van jullie moeten het geleden hebben. Dus het was heel overzichtelijk. Ja, we nu zijn naar 60 man in de eentst. Ja. En dat is ook nog steeds de menselijke maat. Ja, voor wat betreft hoe wij het ervaren wel, omdat je van heel boek alleen gaat gewoon, ja, een beetje, of ze zeggen zeggen, trouwt, of man de zorgen hebben, of ze weet je. Ja, en daar ben jij helemaal uniekem, jij weet alles. Nou! Stuur het appjes, ik denk dat die menselijke maat is er zeker, het er een veel betrokken. Ja. Dat is ook iets wat je natuurlijk niet kan leren of zo. Dus dat moet je ook een beetje leuk vinden, prettig vinden, op rechten, in teessen in mensen. Nou, dan gaat het voorzelf. Nou, ik vind er geen moeite voor te doen. En zijn jullie ook in reizenweik gestart eigenlijk? Ja. We zijn hier gewoon gestart in dit pand. Oh, in dit pand, ja. Ja, want er was ook zo van nou, ik deed natuurlijk een beetje ondersteun, dus ik zeg van nou. dan ging ik kijken van waar is ruimte voor ons. Er zijn ook, we willen professioneel, we willen niet ergens achteraf, maar we mochten natuurlijk ook geen geld kosten. Dus ik denk ook dat ik naar Antikraakpand er geweest. Dan kwam ik daar binnen een dacht ik ja. Hier wil je niet iemand ontvangen. Hier wil je je liever ook zelf niet zitten, maar als het moet naar je aan het doen. Maar eigenlijk is het zo, het kost niks, maar je hebt ook niks. Dan zei ik vaak tegen Laos of Michiel, ik ben gaan kijken, maar ja, wie wil jullie je nog even kijken. Nou, zei ze, als jij niks vindt, dan geloven wij direct. Weet je, want ja. Dus het is fijn, hier was gewoon echt een receptje, als je binnen kwam. En je bent ook gewoon, kijk wat ook nog een valkal is als je een bedrijf staat, is dat je alles zelf veel doen. Als je een bedrijf begint, moet je focus hebben. En dat is gewoon op gewoon de business. Zorgen dat er klant te komen, project te komen, dat er collega's zijn, dat is wat je moet doen. Maar we hadden heel klein kaartje en dat tafeltje en drie kleine biorotjes. Nou, dat was het. Nou leuk, dank je wel. En ik ga weer aan het slag. Dat is goed. Suksesboven. Ja, dank je wel. MUZIEK. Oh, de deur is dicht, maar Laos is alleen, ik ga eens even vragen. De deur is dicht, eigenlijk mag ik dan niet binnenkomen, maar mag ik jou wat vragen? Ja, tuurlijk. Zij weet de maast dat de deur altijd open is. Dus heel toevallig, nu even zitten ze. Ja, hier zit ook een licht. Hij, collega. Ja, dus dan kunnen we even rustig praten. Ga ik weer op de stoel van mij geel zitten? Ik vallt me wel. En wat die is kan nog komen, hè? Ja, je weet me nooit. Die kan hier een boel met dit bedrijf. Dat is waar je maakt dat zelf hier. Ja. Moniek die vertelde wat haar achtergrond was. En dat vraag ik eigenlijk aan iedereen, maar wat is jou achtergrond eigenlijk? Ik waar wil je beginnen? Nou, wil je bij de laagere schoonbeginnen gaan? Wat laat dan in tijd aan de slasje? Nou, een beetje wat in dit vakgebied zit. Of jij het helemaal niet? Nou, ik ben het scherke tegenaan, maar ik ben van ons prognis toehord. Ik heb geschiedenis in leiden gestudeerd. We moeten helemaal in de. nog wat concleter zijn, social-economische geschiedenis. Ja, als leidenharen heb je altijd wel een idee van welke kant willen kopen. Ik wil er graag iets voor buitenland te zaken, gaan doen, na het zo maar stellen. En ja, als je niet beschikt over alle kruuwea, dan is er zoveel connecties op dat gebied, want je moet je wat anders gaan verzinnen. Dus ik ben naaruit zijn brood toegestapt. En dan ben ik ook graag voor jullie werken, maar wel graag bij het ministerie van buitenland te zaken. En binnen twee weken had ik daar een baadje. Oh, zo doe je dat dus. Ja, zo doe je dat. En raad is waar ik terecht kwam. Nou, neem aan buitenland te zaken. Indo, geef er buitenland te zaken. Indo, geef er aan. Want je al het niet een bijvakargevestiek gedaan. Ik heb geen bijvakargevestiek gedaan. Toen bezond nog ik weet niet, zoals dat nu nog per aan de universiteit wordt gedociert, dat vakheur is stiekem, hoe moet je dingen opzoeken? Waar vind je dingen? Mijn kennis maak ik met archieven was tijdens mijn doctoralscriptie onderzoek, want ik daar voorbij het narsale giefdheid. Maar ja, verder had ik niet zover afgietijd met archieven of informatie, beheer of informatievoorziening of ICT, of iets om uit te noemen. En kijken, zo het nu is. De wereld ziet er nu heel anders uit. Toen kwam je dus bij buitenland te zaken. Toen kwam ik er bijuit van te zaken, daar maak ik kennis met de wereld van informatieberen, en daar maak ik een archieven om specifiek te zijn bij directoraatgeneraal, introsnale samenwerking of er gewoon ontwikkeling samenwerking, spierpuntprogramma's. Nou ja, ik vond het eigenlijk wel leuk als als uitzendbaar, hoe we dat mee bezig zijn en ik mocht daar steeds meer dingen gaan doen bij de dienst, ook met er de informatieheter op toe nog van buitenland te zaken. Ik wil ook bij elkaar bezig met wat meer formatiereportjes schrijven, hoeveel de medewerkers zijn er eigenlijk nodig op zo'n afdeling. Ik zag ook nog een bal wat je roer en dat heb ik een deruime jaar gedaan, en toen heb ik mijn vaste baan aangeboden bij buitenland te zaken. Dat vond ik tot nog wel wat eng als ik eigenlijk tot nog wel cash-vers student afgestudeerd, en een beetje de wereld die de wereld aan het ontwikkeld is. Via buitenland te zaken werd ik gratuimdeerd door een aantal collega's van buitenland zaken op een klein commensieel bedrijf, wat net begonnen was ook met het oog op een nieuwe archievet, die ik zou komen, de archievet 95 en 90. Daar ben ik eens ga praten, dat leek me hartstikke leuk, en zo ben ik echt definitief deze wereld ingerollte door een eerste project voor dat bedrijf beradels en vermeulen. Je hebt volgens mij heb je Monique vermeulen, nog niet zo lang geleden geïnterviewed. Dus wel bekend. Als jullie Monique en jij gaan al lang terug? Wij gaan al lang terug, ja tot na een jaren, begint jaren 1999, en 92 en 90 volgens mij uit mijn hoofd dat ik begonnen was. En er was nog niet op je uitgekeken, want in 2010 staat jullie samen. Ja, zijn we begonnen, ja. Nee, in de dat, naar hoop geleerd, toen in bij het bedrijf beradels en vermeulen. Heel veel dingen gedaan in onderzoeker, bij het Nostial Active. Veel projecten gedaan voor de rijkse overheid, voor heel veel departement. C-drad-vis-klus, intermenisment-klus, het klappen van de zweepelerken en tegelijkertijd. En de netwerken op bouwen, absoluut, ja. En tegelijkertijd ook nog in de management role bij dat bedrijf beradels en vermeulen gerollt. Ja, dat heeft een verdrijd gebouwd, en op een gegeven moment, zit je meer in management dan in de project. En in uiteindelijk uitmodent in 2010 in dit bedrijf dogfactory. En wat is jouw rol binnen het directie team? Hebben jullie de taaken verdeeld? Want het mogen niet verteld in het begin, deed jullie alles samen. Maar het begrijp met split zich uit, natuurlijk. Ja, op een gegeven moment, gaan we een meringen kracht zitten waar zit je je kracht? We denken altijd dat geld voor onze collega's als voor mezelf. Zet iedereen in zijn kracht, en zorg dat die allemaal beter wordt in zijn kracht. En we hebben een uitplaats van gaapproberen te verbeteren, wat er nog te verbeteren valt. Daar hebben we collega's voor, we denken elkaar rammelen af in dat kader. En als ik kijk naar me zelf, ik hou een metname bezig met hela haar erkant van dogfactory. Samen met Bianca van de Noord, onze HR manager. Ik ben de contactperson voor de ondernemingsraad in dat kader. En kijk met name ook, of het meestal bij mij, thema's, wordt het ook de hele advieskant van dogfactory. Dus de adviseursvallen, logistiek, zeg maar ook. Logistiek zijn dat collega's die logistiek themaatisch met een auto-collega's in mijn domain. Een domainjevallen, ja. Dus ik vall ook wel aan de jouw. Als je met Altenvuur, ja, ja, je hoort het tot mijn domain, dat is zo mooi. Maar er staat geen hack omheden, dat weet je wel. En precies, op het moment doe ik een inventarisatie-klus. Dat is ook maar leuk, want in je kracht staan, dat was mij nog een werk. Dus dat gaat ook om de avisling in ons bedrijven en de dingen doen die je leuk vindt. En wat is volgens jou de grootste kracht van dogfactory? De allergroce kracht, de betrokkenheid van de collega's bij dat gingen waar ze mee bezig zijn. Maar die doen dat niet vanuit zichzelf? Dat komt ook door dat directie? Nee, dat doe de collega's wel vanuit zichzelf. Er moet al het spraken zijn van een zoge naamde interinsieke motivatie. Wij kunnen alleen maar kaadescreerden waarin mensen kunnen exhaleren. Maar dat exhalerde daar binnen, dat doet iedereen. Dat doet iedereen zelf, en dat noemen die betrokkenheid. Wij het vakgebied bij het bedrijf, bij de collega's. Ja, dat zie je in heel veel geleidingen van dogfactory terug. En ik ben er van overtuigd, want dat zegt dat ook uit bij de klanten waar we het mogelijk werken. Die dat ook zien. En die betrokkenheid ook terugkrijgen van onze collega's. Wat dat eigenlijk zijn, onze verzitte kaartje die de collega's je overal bezig zijn. En hoe krijg je dat terug van de klanten? Zoals ik zeg, de gemotiveerde tijd, de betrokkenheid, de kwaliteit die medewerkers neerzetten, de open communicatie die onze collega's ook richtende klanten ontteert. Ja, kijken op onze website, daar zijn de referensies, de postieverreferensies. Niet wijnen niet meer te tellen, maar zeggen. En elke maand komen daar weer referensies bij. Ja, en ik denk de orde van de klanten is uiteindelijk dat geen wat mepaal te hoe je in de markt staat, hoe je opereren, hoe je funererde. Ja, precies. En sommige klanten heb je verschillig ook al meerdere jaren? Er zijn klanten waar we met een kleine klus 10 jaar of 12 jaar geleden zijn. Begonnen waar we nog steeds al eeuw opdrachten voordoen. Nou, dat klinkt heel goed. De klanten is koning, maar we hebben hier nog een andere koning, migreel de koning. En als die weer op kantoren zal ik eens vragen, wat zijn achtergrond is? Ik vind het wel een leuker wat je zegt de klanten. De klanten zijn zeker koning, we zijn er ten boven van de klanten. En dan denk ik, kijk naar ons mission statement en zoveel we alles voor klanten betekenen. We willen goede partners zijn voor klanten. Maar bij dat goede partners zijn ik heb ooit, ik weet te de schreef, we weet ik niet meer, maar ik woord nog een hele studie, collity management en hoogschofen van Rotterdam gedaan. Daar hadden we een boek. De klanten is koning, maar wie maakt de dienst uit? En dat zeg ik omdat ook heel veel van onze klanten, zomaar en heeft dit vakgebiet een schoenen geschroven krijgen. En daar wat we mee moeten doen. Bij ons zijn de beltrekken van Heliponds. En vanuit de betrokkenheid in tegenhandelde van ons bedrijven, kan het wel zo zijn, dat klanten soms dingen vragen, die niet in zijn of haar belang zijn. En dan gaat het over, wie maakt de dienst uit? En hoe nemen die klanten ook daartwerkelijk aan de hand om dat inzicht te geven? Van je kan beter voor deze benaderen, of deze doen we, want dat wil je dat effectief zijn. En ook dat doen je vanuit betrokkenheid, betrokkenheid bij je klant. Ja, een jarenlang ervaring. Een jarenlang ervaring, absoluut, absoluut. En niet alleen van ons, maar vanuit de ervaring die gewoon in dit bedrijf toch vectorisch zit. Ja, want al die mensen met een enorme staat van dienst. Ja, want zomaar geziet al heel lang in het vak, en zomaar geniet, maar die nemen vanuit een andere. Kant weer heel veel expertise mee. Ja, klopt, we doen het ook met z'n allen. Op een moment dat je ergens op een opdrachtbeleend heb je nog een 59 andere collega's achter je staan. Ik ga die een koeiling opzoeken, migreel de koeiling, want dat is de derde directie lit wat ik nog ga interviewen. Dus, succes met migreel! Eindelijk ga ik migiel spreken. Hij kloppen natuurlijk. Handree. He, migiel. Nu zie ik jij op je eigen plek. Hij heeft daar gaan zitten. Ja, ja, fijn om jou ook te spreken. En wat is jouw achtergrond eigenlijk? Ik heb geschiedenis gestudeerd. Dat hebben we de meer gedaan en wat voor geschiedenis. Toen ik ging studeren, wilde ik Engels studeren. Dat was geen succes. Was ook niet leuk. Ik dacht ik ga kolonial geschiedenis doen. Dat valt ik heel spannend. Zou nu heel actueel zijn? En dat is ook niks van te gekomen. Ik heb nog wel iets gedaan over kolonial geschiedenis. Toen heb ik alleen een scriptie geschreven over de invloed van tropische sikt op het moderne imperialisme. Ik was eigenlijk klint heel raar, maar ik was een beetje klaar met het allemaal maar schrijvers moeten vergelijken. En archief onderzoek doen. Dus ik ben klassiek oudheid gaan doen. Lekker wij nog teksten. Lekker wat insteen gehakt. En wat insteen gehakt? Dus ik heb ook archieologie als bijvak gedaan. Hoe vind ik veel lekker? Heb je ook letterlijk gegraven? Ja, maar niet veel. Ik heb het wel uns gedaan. Nee, vooral analyse, vooral een beetje denken van. wat doet een Romein-incentijd? Lichten ze nou allemaal aan bijn banquet, no way. Zit ook wel nog een stoeltje aan het avond, jongen, met zoals wij. En terwijl ik studeerde, omdat ik de meestal en de zafonds doodtrouw werkleesjes zo werkt ik over dag, bij benzine-mattschappij. Dus ik kom van origine uit de benzine. Dat was Aarald Nederland. Die bestaan niet meer. Die werden overgenomen. Dus toen heel te top. Toet ik nog wel bij een andere benzine-mattschappij aan het werk gaan als hoofdse hectareat. Ik wilde toch meer doen met geschiedenis. En toen zag ik een advertentie in 1993 van Bredelse informeuren. Ah, ook? Zo ben ik bij Monique Tretterkool in de maart 1993. Dus jullie gaan ook al ver terug met ze dreën? Ja. Want toen werkte Laurensder ook al? Ja, en die kende ik van de studie. Want lauw is, heb ik leren kennen op de eerste dag dat ik ging studeer, op de In de Elsitweg, in 1985. Wat dappen dat jullie dan samen en bedrijf zijn begonnen? Ja, we zitten nog altijd aan elkaar vast. Nu de 12 en een half jaar. Ja. En wat ga jij bij Bredelse informeuren doen? Ik werd informatiespecialist. Dus ik ben begonnen met een project waar in een of andere grote loodzindelte dan noord. Dozeespijlkaargezocht moesten worden die betrekking had op een premiaanwooningen. Die had het ministerie extergezet en er was allemaal gedoe mee. Dus die moest weer terug naar het ministerie. Dus dat was dozees lichte en versturen naar het ministerie. Dus dat was een een beetje van vron. Het fysieke werk van het bewerken terecht. Ja. En doe je dat eigenlijk nog steeds? Of ben je meer projectmanageer? Ik doe zelf ook nog projecten. Ten eerste vind ik het leuk om met de invatarsen bezig te zijn. Dat doe ik heel vaak. Maar ik ben ook projectlijden e-mail-argevering bij ministerie. Ik helpe een z-PIO-gechting digital werken. Zit BIO? Zelfstandig bestuur zover. Ja, al die afkoortingen moeten we wel ervijven. Zit BIO? Ja. Ja, e-mail-argevering. Dat is zo'n ding dat in de afgelopen twaalf en half jaar wel veranderd is. Zij zijn veel veranderingen in het vak gebied. Ja, e-mail-argevering is wel een goed voordeeld. Vroeg hadden we door jees. De e-mail zijn misschien ergens halfwege de jaren 90 steeds meer opgekomen. Die hebben de postvervangen. Post werd vroeger gerecht gestreerd en geargeverd. En nu komt het recht bij een medewerker en een auto tot. Ja, en het zit. En het maelt je zenen weer te willen je vroeger niet doen. Ach, geeselijk ja. Soms verspringen ze ook van onderwerp. En ze zitten allemaal maar of in de outlook of ergens op een eigenschrijf of een gesamelijke schrijf. Maar ze zijn niet makkelijk herleidbaar. Ze zijn echt lastig te vinden. Dat is echt een probleem. En daar bedenken jij nu oplossingen voor? Ja, maar eigenlijk is het niet stegnisch. Het is mensen helpen met bewust worden dat werken met informatie in integral deel is van je dagelijks het aank. En wat hebben geen vijlog geen differs meer. We hebben alleen maar bleidsmedewerkers. Banten, dif. Dokumenteringen, informatie, voesie, niet. Die zou dat anders worden te hebben. Hoeger. Ik wam meestal per pos binnen en werd het als belangrijk is geregistreerd en wat geregistreerd werd, ik wam meestal in een dossier terecht. Nu komt het binnen bij de bij de behandelaar, laat ik het zo noemen. En die moeten wat mee doen. Maar die heeft het ook hartstikke druk. Ik heb wordt geregert door beleid en erdoor verdwijnen meeltjes omdat er eigenlijk niet echt gearchiveerd wordt. En ieder voorzicht kan hartstikke goed archiveer worden als niks mis mee. Maar informatie delen gebeurten weinig. En is daar al beleid over hoe we daar de. Wel, dat is wel beleid over en daar zijn instrumenten voor. Er komen selectie leids, de e-mail archiveering vanuit RDI, de reisdienst voor digitale informatie voesiening en de nationale agief zijn er zeker echtlein. Het zijn ook geen verkeerde echtlein. En daar zouden ofhidesorganen zich aan moeten houden of kunnen houden. Maar de praktijk is vaak veel weer pas te gereden dan het instrument. Ja, mensen doen het natuurlijk wel heel lang dat meelen en dan in eens het gaan orden. Ja, kijk. Rond elwisseling lang geleden. Als ik hoofdbiff bij je nezast aan de postuur zorg aan, die hadden zelfs moeite als reenbrief een gericht was aan de medewerkers, dat de medewerkers zijn die je zamei persoonlijk gericht. Bij een e-mail is dat ook zo. Alleen mensen vinden het heel moeilijk om te zien dat een e-mail adres eigenlijk van. overheid, wegen, verstrekters geworden om je werk goed uit te voelen. Maar het komt heel dicht bij jezelf, dus mensen hebben heel erg van. dat is van mij. En daar zijn ze heel huid vrachtig voor. Meestal krijg je AVG en wat dan ook om je orren. Ja, en hoe kan het echt heel lastig? Ja, en hoe kunnen wij als dokvectorie daarbij helpen? Zelf heb ik een selectieleist e-mail-arjevering opgesteld. Zijn bezig met richtlijnen die de vanuit gaan van hoe kan iemand nou zo makkelijk mogelijk. met e-mail omgaan. Hoe kunnen leiding geven en mensen motiveren om het goed te doen? Uiteindelijk worden ze de misschien straks op afgegd. Zeker met al die parliamentere ankert, dus van de laatste tijd is die druk best groot. En dat is ook ook op dit moment best de verandering. De woont. De wet-openbare overheid. Ja. Die vaak wordt gezien als de opvulger van de wet-openbaarheid bestuurd van. oh je kan informatie opgevraagd worden. En dat moeten we alle informatiezoeken vinden. En ja, dat zijn incidenten en dat is inderdaad een onderdeel van de wet. Eigenlijk zouden we moeten denken. Hoe maak ik het mezelf zo makkelijk mogelijk en maak ik het deel van mijn dagelijks werk. en op een woversoek. Ik kan het heel makkelijk boven ratten halen omdat ik metjes te werk ben gegaan. Ja, om die stap te maken van ik weet waar ik het de opmoed slaan ik weet hoe ik het moet benoemen. en wij kunnen met elkaar goed samenwerken. En we kunnen ons verantwoorden. Dat is wat we willen alshover zou gaan. Ja, om die stap te maken dat mensen zich daarvan bewust zijn omdat dagelijks te doen. Ja, dat is de groot uitdaging. Daar moeten eigenlijk regelijnde voor medewerkers gewoon. Ja, maar eigenlijk is het gewoon een cultuur omslag en heeft er niets eens zoveel met het vakgebied te maken. Het is bewust zijn van wat doe ik binnen het speelveld. Ja, en wie dien ik? Nou ja, ja, wie dien ik, maar vooral hoe kan ik goed samenwerken dat het doordraait. en dan wordt het een stukje eng aan. Hoe kan ik me verantwoorden? Ja, dat wil je gemiddeld gezien, je moet de verantwoorden. Nee, zeker niet. Amtenaar in een heel groot speelvelde. Nee, en je wil natuurlijk je naam niet genoemd zien worden. En je ziet ook dat als er een woeverzoek is of het parliamentair aanketten. al is er een stuk dat op basis van onderzoek journalistiek bovenvater komt. het gaat niet meer om wagens in niet goed te gaan hoe het weer te anders kunnen doen. Er gaat recht om van je moet hangen, wie je is te schuldige. Ja, ja. En dat maakt het heel eng voor mensen die op een ministeriewerkentrecht. Ja. Nee, want je voert belijt uit van het rijk en je wil niet persoonlijk erop aangekeken worden. Weet je nog een belangrijk verandering waar je die er afgelopen. 12,5 jaar op meegemaakt, wat het werk. ja, als je kijkt naar een wonte elwisseling. dat het opstellen van selectie lijst in zwank van. niet meer van die oude vernieterging slijsten, van wat kan er weg en wat er niet is. In staat moet we bewaren, toen hebben we veel bewijkt natuurlijk. Dat er nu staat van deze informatie hoort bij dat proces. En moet op basis van het proces ook bewijkt of vanitigd worden. Dat was natuurlijk een enorme kulturomslag. En u behaakt het digitaliseren. En daadelijk krijgen de uitdaging en dat speelt al. Hoe gaan we met app-berrechten? Oh ja, ja. Want een app-berrecht wordt niet gegeneriert in de veilige omgeving van een ministerie. Maar wordt ergens gegeneriert bij WhatsApp. Dus je kunt wel app-berrechten archiveren. Copie-paste. Maar het originele bericht weghalen is een uitdaging. En boven dienst zullen mensen ook hun eigen mobiele telefoon voor werk gebruiken. Ook. En dan dan de vraag. Ben je Ante naar 24/7? Ja, ergens wel. Nee, ergens niet. Dus jij moet ook nog eens uitkijken met je persoonlijk manien. Ja, want als arts moet je wel altijd als er ergens ziet is, dat is de wed van de IT-poekratheids. Moet je wel altijd bij springen. Maar, nou, interessant. Ja, dus genoeg te doen. Genoeg te doen. En de kern is, wij werken met mensen. En het vakgebied is hartstikke leuk, want je werkt met ouwe informatie. Of met nieuwe informatie en dat wil je allemaal zo'n netjes mogelijk doen, ja, het blijft mensen werk. En dan moeten we zo optiemao mogelijk gebruiken, maar digitalisering of vanuit ICT is alsie geen doel voor mij. Nee, het gaat erom. Wie heeft het gebruikt en waar ze. Ja, en hoe maak we samen afspraken dat we het gewoon goed terugvind paar houden en raadpleegbaar houden. Nou mooi. Dus de komende 10, 12 en een half jaren kunnen we nog flinkvoort. We hebben nog ververtigd jaar papierstangio. Oh, nou. Papieren en digital wordt een misschien ook wel een grote uitdaging, maar dat zien we dan wel weer. Nou, dan ga ik ook weer aan de slag. Dank je wel. Dat doen we dus bij de olfactory. Lijkt het je ook leuk om bij ons te komen werken. Ben je een starter of heb je juist dan heel veel ervaring? Wil je wel eens wat anders doen? Voor ons gaat het erom wie je bent. Wil je meer weten? Luister dan naar de volgende aflevering van podvectory. Of wil je zelf een collega spreken? Bel ons op 070 8200371. Of stuur een e-mail naar info@dokvectorypuntinnel. Kijk ook eens op www.dokvectorypuntinnel. En volgens op LinkedIn en Instagram. Wie weet tot ziens in Rijswijk.