Go back

Gerrit (moord / 18 jaar cel / 3 jaar TBS)

43m 14s

Gerrit (moord / 18 jaar cel / 3 jaar TBS)

In de podcast 'Daders' spreekt Cass de Jong met Gerrit Stanneveld, een man die op 29-jarige leeftijd twee agenten onder vuur nam en eerder zijn schoonvader vermoordde. Gerrit groeide op in Heerlen zonder vader, met affectieve verwaarlozing en in een criminele omgeving. Al op jonge leeftijd pleegde hij overvallen en zat hij in de cel. Zijn gebrek aan empathie en grenzen leidde tot extreem geweld, zoals de moord op zijn schoonvader met een jachtgeweer. Na zijn daden gebruikte Gerrit drugs om de realiteit te ontwijken. Pas na tien jaar, tijdens meditatie in de gevangenis, kreeg hij een doorbraak van geweten en voelde hij de volle impact van zijn daden. Hij geeft toe dat hij nooit meer goed kan maken wat hij heeft gedaan, en dat hij dagelijks met schuld leeft. Ondanks zijn straf en reflectie ervaart hij maatschappelijke uitsluiting; mensen zien hem als een moordenaar die geen tweede kans verdient. Gerrit doet mee aan de podcast om duidelijkheid te scheppen over TBS en om anderen te waarschuwen voor een crimineel pad. Het interview toont de complexiteit van verandering en de blijvende gevolgen van geweld.

Transcription

7865 Words, 41091 Characters

Dutch
Met op straat basieel ondebommen en trokgewonenbapen. Ik weet dat het intacier mag je een vuggenheden. Je scherene doel is zo hoofd. De andere raamde weg is schuldig in zo'n rugje. Bessis dit dus, dit fascineert mij mateloos. Want wat gaat er niemand zo'n hoofd om? In die paar seconden voordat iemand zo iets schuuligs doet. Is het kort sluiting gekte? Of juist een heel bewuste daad? En is niet iedereen in staat om een mort te plegen. Alle reden dus om het kwaad diep in de oog te kijken. Dus zoek ik ze op. Mensen die het ergst hebben gedaan, wat je kan bedenken. Het doen kwam zeg maar alle adrenaline en woede uit mijn leven. Kijk ook zo'n adrenaline rust en tot een stakkeme en een ketienk. Ik heb gezegd, haar gaat eraan. Dus nu is bij het je strop door. Zoveel was ik op dat moment. En ik ben een weg ingeslagen. Ik ben bijna met de dood dat moest te bekompen. En ik vond ze, zes daders die het leven van een ander tot een hell maakte. Ieder aflevering confronteren ik hen met hun gruel daden. En bij mij, geen zij gerecht. Welkom bij daders, een podcast van MPO Radio 1 en Afro-Tros. Mijn naam is Cass de Jong. Waar heb je nu meer spuit van dat ik iemand heb dood geschoten? En dat ik als een kip zo'n kop geleefd heb. Wat zou je willen terugdraaien? Zo'n zo die dad. Dat ik die man tot geschoten. En meerdere dingen natuurlijk, maar dat staat eigenlijk met je step op. En dat zou ik zo graag willen trooddraaien. Maar dat is. Je kunt heel veel dingen goed maken. Maar iemand ze leven om te nemen. Dat kun je nooit meer. Je hortest hem van Gerrit Stanneveld. Wat als Gerrit 29 is, opent uit vuur op twee nietvermoedende agenter. Twee politieagenten zijn door een motorrijder onder vuurgenomen. Dat gebeurt afgelopen nacht bij een routinecontrole in het Zardinburgse brunsem. De ver-agent raakte daarbij ernstige woont en een motorrijder en 29-jarige man uit Heerder. Die zelf ook zwijgerverwondingen op. Het cittristenvinalen van een leven dat tot dan toegetekend wordt. Door extreem geweld en drugs. Want het geweldarige incident met agent in Brunsem. is zeker niet het eerste kriminele feit dat Gerrit pleegt. Als hij ampereen en twintig is, brengt al in coole bloeden zijn schoonvader om het leven. En hij was in de overtuiging dat hij mij misschien dat gewerd had kunnen afpakken. Zoals dat wel eens in de film is niet weet. Je loopt iemand toen je pakt iemand gewerd. Nou, je bent eigenlijk eigenlijk dat niet. En. Ja, ik heb punt voor hun. Ik heb die man dood geschuld. Dat is voor hun punt. In middels zijn we jaren verder. Gerrit is 56 jaar oud. Hij leidt als alleenstande vader een teruggedrokken bestaan in het zuiluxste puntje van Limburg. Daan aantal telefoonjes heen en weer stemt daar uiteindelijk in met een interview. Ik dacht dat ik wel je nog even tis overmorgen. Want je had maar nog even een appje gestuurd. Ik heb 200 steeds goed voor jou. Ja, ik ben wel. Je bent nog even maar kruid nog even voor de zekerheid van de waarde. Maar je zegt dat wil ik absoluut niet overpraten of. Nee, ik heb geen enkel. Ik heb van mij van het uit. Ik heb geen enkel te boel. Ik word er kunnen over slanders. Ja, anders moet je er niet dan mee doen, vennig. Een paar weken later is het moment daar. Met een gespanning in mijn lijf kom ik aan op station Volkemburg. Of enkel al een beetje ga ik gerd om moeten. En ik betrapp mezelf erop dat ik het toch wel een bijzonder dan ook wel een beetje spannen moment vind. Toch de eerste keer dat ik een morden naar de hand ga schudden. Wat ik me oprecht afvraag is of iemand die zegt dat die letterlijk over lijking ging. Die totaal geweten loos was. Of zo iemand oprecht kan veranderen. En hoe weet je dan zo zeker dat die niet nog een keer zo iets schuulijks zou doen. Zijn allemaal vragen die graag aan hem zouden willen stellen. Bij menut of die daar antwoord op heeft. Heb ik kijk waar ik moet zijn. Achter het session zie ik gerd staan. Een vriendelijk ogen de man, lang en gespeerd postuur. Wel verraden de diepe groeven in zijn gelaten. Dat hij een zwaar leven achter de rug heeft. We gaan zitten in een restaurant, vlak bij het session. Ik ga nog even een koffieje want toch wat wil jij hebben? Een spaarblau. We nemen plaats aan een lange, chic gedekte tafel. Met een witkleed eroverheen aan het raam. En gewoon een paar voorbij zoefende autos na is het rustig. Dat spaarblau of niet. Ja, maar je duit als je maar wat is. Dank je wel. Wat opvallend was, ik kwam je naartoe, met de trein. Ik ben nog even mijn moeder toen ik hierheen ging. Ik vertel daar wat ik ging doen. Als wak met geregeld stannenveld. Ik vertel wat je afleden was, de TBS-mort gebleegd. En ze zei, wees je wel verzichten. Het was eigenlijk niet zo heel blij dat ik hier zat. Snap je die reactie van mijn moeder. Het snap ik technisch gezien, was het hier morgen, maar doodslag. Maar dat verhangen natuurlijk helemaal niks aan vooraan. Maar natuurlijk snel boutiree-jaxie. Ik heb daar al veel vaker gehoogt van bezorgde moeder. Van journalisten die met mij contact opnemen. Ook als in een vrouw was alleen. En ja, natuurlijk snap ik dat. Ik bedoel natuurlijk 100%. Ja, dus dat maak je vaker mee dat mensen toch wel even. Ja, wat is het een bloekje omlopen als je jou zien of anders op jou regeren? Is dat het? Ja, kijk je, je kunt er mij natuurlijk niet in vreemde kan aan mij. Natuurlijk niet zien dat ik in ex-buis klamp ben. En ex-TBS-pecent. Maar kom ze er wel achter. Mensen uit het bedrijfslijven of weet ik wat. Dan is natuurlijk dat de 99% afhaakt. Want dat predicate van. Ja, morgen naar. Kom je nu me kwijt. Kom je nu me kwijt. Kijk, in de samenleving heeft het zo iets van "ok, als je iets hebt valt, je dan iets verkeerd, je dan hoe erger de league ook is." Als jij je straf hebt uitgezeten, dan moet het goed zijn. Als je reflectie hebt gehad en je duurde niet meer, dan moet je ook weer aan een nieuwe leven kunnen beginnen. Maar dat is in de praktijk niet zo. Als ik grijg het op de man afvraag of hij snapt, dat veel mensen vinden dat hij als morgen naar geen tweede kans verdient, regiert hij scherp. Ja, ik snapt dat mensen in de samenleving, dat die daar zo op regeren. Ja, kijk, ik vind dat heel normaal. Als iemand mijn kind vermogen, dan zou ik ook willen dat die persooning kwast je. De zwansje straf grijg. Misschien ik wou het doodje straf. En weet je wel, jij hebt zoveel verdriet als je naast er wordt weggenomen, dan moet je afvrede, je moet je eventjes niet op vergeving of wet ek wat of op begrijp berekenen. Waarom doe je aan dit interview mee? Nou, jij hebt mij weer de overtal halen. Ik heb dit weer al gezegd dat ik er zelf geen profeid van heb, want ik zal er geen boek doofkoop of wet ek wat. Maar jij hebt mij weer de overtalen, dat is van een stuk duidelijkheid naar de samenleving toe, omdat de laatste tijd de dbS weer in opgespraak zijn door de media, dat dat weer zo gepoest wordt. En dan denk ik ja, en het verhaal wat ik te vertellen heb, als jij dat de mensen bij mij eruit weet, de puteren, dat kan misschien nog wel eens verhaald zijn voor figuren. Zers mij, die de aanzetten te komen of zelf die wachtje in geslagen. Maar hoe werd Gerrit die morden naar of die gewetenloze killer, zoals Gerrit zichzelf noemt? Op vijfthin september 1963 lijkt er in ieder geval nog geen veldje aan de lucht als Gerrit geboren wordt in een achterburet in het Limburgse Heerlen. Een leuk jong, leuk kind, maar ik moest je consequent benadet worden, dat stond er dan dik bij. Maar voor de rest was ik een jongens, dus iedereen leuk, speelend, social en niet enthroevert. Vrouwde een onbezoek, een volgende onbezoek die jongen die natuurlijk meteen waard het fout ging. Ja. Geen vader meteen om met vier jaar een kind dat de huis ja dat slechte voedingsboden voor een evenwicht ik leven. Dat was ook niemand echt in jaar juig die jou opvoeden met harde handen. Heel man iemand, dat is, ik denk wel, ja, maar ik had geen een rolmolle, ik had geen vader, een weezicht, een wereldje in grenzen gesteld. Eigenlijk, wat ik vaker zeg in affectieve vervalozing, dat is bij mij zeker op zijn plaakje wees. Dus dat eigenlijk dat je affectieve vervalozing is dat zo iets als dat je geen liefde krijgt, affectie heb je niet gekend, geen begrijp, geen opvoeding, geen, dat zijn geen grenzen gesteld, geen voorbeeld van goed en kwad. Wat is een voorbeeld van dat je eigenlijk geen grenzen werd gesteld? Nou, dat is wel van klein zev aan, gewoon aan de lotwacht overblad, en het gewoon niet uitmaakt, of wat ik denk. En of het nou wel thuis kwam, snap je of niet? Nou, maar die kers. En het voor mogen ouderen broer her die af vrij snel het kere pad opga ging, en die jaar misschien ook wel het kere voorbeeld gaf. Thuis alleen maar criminaliteit, bij ons over de vloek kwamen alleen maar criminal, stelen dat was gewoon, dat was gewoon iets normaal, weet je wel, bij de noem naar de proletaris winkele, dat verelde bij ons budget meer aan. En ik had niet weer niet, maar moet er even nooit gezegd, dat is slecht of verkeerd. Ja, het mocht niet, ja, dat maakt zo veel niet. Maar dat heb echt iets slecht, zo was denk. Maar ja, moeder deed ook mij aan dat proletaris winkele, dus het bij elkaar stelde alles, levens medale kleding, alles wat we nodig hadden. Dat grijmp je alles zo ver, dat ik met 13 jaar voor de eerste keer betrokken wacht, dat ik me heel liever heb in de eeuw lier, ik had me nog vijf of vz. dagen voor op blisgepropjes zitten, wat eigenlijk volgens de wed niet kan, en mag, met 12 of 13 jaar, vijf of vz. daar op blisgeproproed door zitten, zonder advocaat, maar het is wel gebeurd. Dus toen zat je als 12, 13 jaar jongens, dat je al in het politie voor een best voor ernstige straf waarvijt. Ja, en waarom ik zelf in mijn klas, ben ik voor de ogen van mijn klas genoeg, dat je waar ik oversteert. Dus je met de politie in volgemaat. Dus we waren niet zo optieel. Stap je ook als mensen zeggen van, wat er is weer van TBS, die komt met het verhaal van iets lichte jugd. Ja, goed, dat is ook zo. Maar ik voel het niet aan als een excuse of wat een verdediging. Jij vraagt naar mij jeugd en dit was mij jeugd. Dus een potentieel luisteren aan, mag daar zelf een etiquette oplakken. Ik noem alleen feit op feiten die vrijebra zijn. Stat allemaal opgetekend in de rapport van de kinderen beschermen. Dus en ik gebruik niet als een excuse van gomisch kijken wordt. Ik heb die slechte dingen allemaal gedaan, omdat ik zelf zo zielig en beschadigd ben. Nee, helemaal niet. Dit zijn feiten en die feiten kan er niet veranderen. Als geert 15 jaar oud is, gaat het pas echt fout. Hij pleegt samen met zijn broer een gewapende overval op een postkontor. Hij praten over, als of het gisteren, is gebeurd. Ik kom naar binnen en ik had dat natuurlijk in filmse alles gezien. En ik was gewoon een beunas. Ik laag het er wat geld neerweren en ik vroeg of zij dat kom wistelen. En zij maak een laadje op, ik zag dat geld staan. En ik trok het bistolen, ik zei, ik zeg, kom op, ik zeg dat geld hier. Maar zij dat eerst dat omdat ik het met een lakend gezicht had, dat een grappje was. Dus ik moest die gelemdag weer van mijn smolaf halen. En het moest me een woorden wat meer kracht bijzetten. Dus kutting staat in de bruken. En toen gaf ze het geld maar 5000 goud in. En toen waren ik meteen, waren ik meteen gepakt. En er zit dan niet in ieder geval met je bent om 15, 16 in ieder geval. En zet er niet een soort angst of stress in je lijf dat je daar met een gewere staat. En iemand onder schot had. Nee, nee dat had ik niet. Ik zag het eigenlijk meer als een. Als je iets zouden empelmen, weet je wel. Als je iets. Kijk wat je dit is, ik snap waarom je dat vraagt. En ik heb dat al eens vaker, dus zeg. Kijk, een crimineel, een boef of een aankomende boef. Die dan moet je geen empathie bij zoeken. Want als jij empathie hebt met slachtoffers, dan bij je niet gescheid om een crimineel te worden. Als ik bij het was gaan inleven wat dit bij die vrouw, waar hoeksmanschijnlijk teberk had, dat het voor de rest van mijn leven traumatisch had kunnen zijn. Ja, het ben. Doe je zo iets niet, dat zeg je, ik moet je het wel af en normaal, we gaan dat niet doen. Nou, dan kun je dit misschien eens visieke en kun je niet eens visieke iemand onder schot houden. Nee, dan denk ik dat je het ook niet doet. Gerrit zit een jaar vast voor de overval op het postkontor. En omdat het personeel hem totaal onhandelbaar vind, zit hij vaak dag achter elkaar in een isolersel. Een betonnen ruimte, zonder ramen in totale eensamheid. En zo zitten we bijna 10 minuten tegenover elkaar in dat restaurant van hotel Tumors. Gerrit schuit wat heen en weer op zijn stoel, en tikt steven op de tafel als hij een punt wil maken. En zo komen we bij diep te punt in het leven van Gerrit. Iets waar hij nog dagelijks aan terug denkt, de mort op zijn schoonvader. Wat hier winnig ook een paar shortjes nemen zo op een dag, zei ik maar eigenlijk zonder voetsel, zo'n koffie van de T. Maar met deze atgebied is echt man. Dat toch eindigt hij die dag dus in die schuldige mort op jouw schoonvader. Wat was het trigger? Wat kwam je tot die daad? Zij had het thuis verteld dat ze geen contact mee. Met mij zo hebben die vader op aangetrongen. Ik belden naar haar thuis, die vader kreeg in de gaten dat ze mij aan het telefoon had. Hij trok haar telefoon uit de handen. En toen kreeg wij me elkaar in het sprek en dat ik al eerder in een rozee had. En toen zei ik gewoon, ik zeg luister nou, is alwe gek. Wat is dan? Wat moet je dan? En toen ben ik in de auto gestapt met de bedoeling en ik rij er heen. Ik schiet ze heel luister in poon. En toen ben ik daar aangekomen, toen trok hij de deur open. En ik stond daar maar naar rijken voor de deur. En hij was eigenlijk wel zo'n stevige drinker. En hij was in de overtuiging dat hij mij misschien dat gewer had kunnen afpakken. Dus hij zat wel eens in de filmen ziet. Je loopt op iemand toen je pak in iemand gewer. Nou, in het eigen werk dat niet. En ja, ik heb punt voor de deur. Dat is gewoon punt. Maar je stond dus voor die deur. En je laat er binnen. Ik kan ervoor zeggen dat dan toch ook een moment is dat je denkt, dit kan ik niet doen. Dit moet ik niet doen. Toch een soort van moment van reflectie of. Nou, punt 1, ik was niet van plan om hem dood. Ik was van plan om zo'n punt te schieten. En dat moment van reflectie dat heb ik niet gehad. Want net wat ik zeg, ik was constant zo bezig. Ik. Ik doe de categorie. Ik kun je gewoon achter in de auto liggen. In de kofferbak en zurek, gewoon rond. Heb je niet voor de wapen? Experse als een Riot gun is dat een. Ja, als een pont-action gun zeg maar met de hele laaring schoot. En z'n 12-get. En ja, dat zijn bij criminele zijn. Dat wel je liefde. Zijn hele destructieve wapens, weet je? Wat een griezenleker van die dingen is ook. Meestal als je op een mens giet aan mijn. is je dood. Al raak hem ook maar alleen in een benen of een armen. Want dat slaat gewoon je hele armen eraf. En dan blut je gewoon dood. Dus al heeft toch zijn die dingen? Het zijn hele heeftige. Het zijn hele gemene dingen. En. Dus toen zondje na het had je dus dat in zin te gaat. Je had een neergeschoot, had je meteen een wisstje meteen het idout? Nee, ik heb mezelf dus niet. Ik heb zelfs niet eens gezien dat er die grond draakt. Ik heb bij mijn omriter uit. En ik wil in de auto stoppen. En schoel ik nog bijna zelf mijn voetaf. Denk ik weer een tweede keer af. En ben ik weggeweeg. En die zelfde nacht nog. Heb je mezelf gemeld op blisje bro? Ja. Heb je gemeld een politie waarom dat je toch iets van. Brau had toen of. Ja, ik ben naar een vriendje rejen. En toen zei ik dat je die vriend van mij gezet, zei je hoor. Ik zeg je, zei volgens mij heb ik iets heel uit. En die vriend die deelde voor mij. En toen heb ik daar al mijn heerwinnige pak. Het heb ik allemaal in bolletjes gedaan. In mijn aans geduud. Nou, een paar soortjes, een paar te bladden. Nou, die toestand heb ik mij op blisje bro. Maar het is echt nou. Ja. En je bent dan. En een paar 21 gelafken. Ze wietje. En dan zit je in dat politie bro, ik op mijn voorster. En slaat het dan de realiteit toe of. Nee. Ze gauw is er heel. Ik leer de wel de dag dan aan. Toen ik een klein beetje aan spreek, waar was. Hij was in mijn mede geheel dat hij dood was. En toen heb ik weer zijn bolletje uit mijn aanschoud. Maar de heruwinnende bladden. Klatsch. Alles op het schoon van een paar te bladden. En dan ben ik goed. En zo heb ik de eerste twee, drie weken doorgebracht. Dat had ik in een gevangenis zat weer naar huis van bewarem. Dus dat zorgt ervoor ook die drugs dat die realiteit helemaal niet binnenkomen? Nee. En dan zit je helemaal in zok. Was dat door die drugs dat het je niet in de seerde of als je zo zou. kamp dit soort dingen iets van een patie niet be. Nee, nee. Het komt. Als je je op dat niveau. rooi je nog de bladden die bruit. En die heruwinnende bladden is dat niks meer wat je kan raken. Je hebt geen appétie, je voelt helemaal niks meer. Dat is eigenlijk het combinatie van die pilen die je zegt ook heruwinnen. En het feit dat je überhaupt, want dat schrijf je ook in je boek dat je. waoudt tot een. dat je eigenlijk behoudt. Geen gevoel, had er geen enpatie. Maar ik stond er niet meer in contact. Ik zal het wel rad hebben. Maar ik kom met mijn geweten. Ik had er geen verbinding mee. Maar je noemt jezelf tot moment ook ook een gewetenloze killer. Nou, in ieder geval, wel gewetenloos. Want na de hand, toen ik in de. thuis van bewarem, dat meer ruinen opgaat. En met de blatte. En de komende moment dat je nu toch bent, ben je natuurlijk dat het die manna door het geschoten. En ik was natuurlijk ook wel dat het. eerje maar hartstikke verkeerd was. Maar ik heb dat. Je moet er een plaatsje mee geven. En wat had ik. Ik heb mezelf een vrouwtje in mijn hoofd gemaakt van. ja, maar het ging te prongelijk als hij er maar niet had aan gevalen. had ik hem niet door het schoten. En ik had zo proberen je. zo heb ik geprobeerd om een. anemelijk scenario in mijn kaart te flanzen. Waarmee ik kon leven. En kun je dan nu nog steeds meer leven? Nee. Nee, ik. Het gekke is. Het was eigenlijk 10 jaar na dato. dat ik een varengap gehad. En het was toen ik in de gevalen is. heel veel zijn meditatie beoefenen. Dat daal voor de alle eerste keer. een moment is geweest van een reflexie dat mijn geweden doorbraak. En dat ik. dat al die boos zit voor halen voor mezelf niet meer opgegenen. En toen. voor de eerste keer in 10 jaar tijd. naar toen ik er allemaal toe liet. en geen enkele kant ik op vloogde in mijn gees. toen. dat was heftig. Toen weepel lang ben ik van een stuk geweest. Toen knallen die redditeit van een enkele binnen. van ik ben nu een morgennaar dat gevoord je daarvoor. Ja, ja. Kunnen we even drukken. Ja, dat is natuurlijk meteen het ergste wat ik een hele leven gedaan heb. Ik heb ook twee polissen gehad in de eeuwschoten, maar die hebben het overleefd. Maar iemand die je dood ziet. dat kun je erin van je leven nog goed maken. En zelfs veel jaren laper. ten we straf al hangen uitgezitten. omdat we erbij nog overpraten, even voor de luister waar. dit is 34-36 jaar geleden. En het lijkt alleen maar, dan maat ik zelfvorder in mijn leven. Dat het alleen maar voor mezelf heeft die gehoord in de plaats van dat eraf neemt. En ook omdat ik zo zwamig bij wil bezig ben. en je zal je kappen bij mijn aardse straf gehad voor de rechtbank. Maar dat staat er bij mij gelieerd te wachten. as de boekrolige open te worden. En dat is reis voor? Ja. met je zetelijker. Het wordt actieze heftig, is het ook zo dat je er echt ieder moment is? Het gaat wel een dag voorbij dat je er niet aan denkt. Het zijn vlagen, het is niet zo dat dat met de regelmatige klok terugkomt. Maar dat zijn wel bijna iedere dag wel dat er een moment is. Dat het aard is goed dan ook weer eens naar boven komt, of dat je er mee opstapft, dat je ergens mee gaat slapen. Maar ook dat je het gevoel hebt voor, ik ga me voorstellen als je iets leuk stoot of geniet van het leven. Dat je misschien bijna dat je zelf misgrunt omdat je een ander het leven hebt genomen. Ik doe niks leuk en ik je niet doe niet van het leven. En dat heeft je er mee te maken? Onder andere, ja. Ik leef in eenzelfgekoze, isilument. Dat is voor een gedeelte, ja, waar ik zeg, ik doe mezelfgekoze en voor een gedeelte, woord me dat opgelach door de wereld waarin we leven. Dat is altijd zo, dus ik was eigenlijk als kindzijn de heel eentje aan een uur vangenis. Ja, zit je bijna 24 uur alleen op je kamer met je eigen shed, zeg maar. En ook nu al ben ik al weer 20 jaar, in het 20 jaar vrij. Belangrijk om even nog te bij te vermalen, dat mijn laatste delicht dat tegen natuurlijk 1993, negatie, negatie. En ja, dus ik ben 20 jaar vrij en ik leef al 20 jaar in eenzelfgekoze isilument. In hoge beruip wordt Gerrit veroordeeld tot 8 jaar gevangenisdraaf. Viziek is er van Gerrit op dat moment nauwelijks meer iets over. De drank en benamen de heroine hebben zijn lijf totaal vernieterd. Maar dan komt er help, help uit onverwachten hoek. Van een van de bekendste criminele van Nederland. Kor van Houd. Ik kwam binnen in scheevening op de aanvleugel. Ik heb er ook in mijn boek beschreven. En op die aanvleugel had ik eigenlijk de halve onderwerld van Amsterdam en Rotterdam. En ik leerde daar Kor van Houd kennen. Ik leerde daar Charlie de S-Kennen, Jan Oosterbaan uit Rotterdam. Karatje prongt die door dus geschoten. Hurrope uit Amsterdam, die voor inkassus bekend is om de inkassus. Dus ik leerde daar. Ja, en toen had je in het daad. Een groep, die zich met de sportbeziggieelde, echt kaste. En dan waren gassen die alleen maar met die hier in de beziggieelde. En ja, ik kwam in de daad in het moment van ja, ik moet nog een jaren vijf zes. En ik ken alles van mijn zeggen, maar ja, ik ben geen in beschilend dat opzicht. Dus ik dacht van, als ik nou zes jaar wat ik nog moet zetten, blijf doorgebruiken, kom ik er zoals hem uit. En ik kijk bijvoorbeeld naar een junk die 25 kilo hoog, zonder tanden. Ik denk, maar ik kan opstoppen, een keur is maak, ja. En ik kom door zois, hem uit. En ik kijk naar Kofen Houd. Je bent jouw grote gassen, 1 meter, 5 meter, 130 kilo spieren. Gaars maatselman ook, Kofen Houd? Ja, heel gehele maat is. Het tegenoverstelde van Willem. Willem hebben het ook meegezet en schut als wij. Dat kon ik helemaal niet. Maar het holleden ja, dat kon ik helemaal niks mee. Hele stuk man, weinig of geen gevoel voor u, maar niet zo schaal. Ook weinig of niet, maar om je spook, ik heb daar een half jaar waar hem gezeten en die gevangen is. Nee, dat kon ik helemaal niks mee met willen. En toen lered ik in scheeveningen kog kennen, ja, dat klikte meteen van een afdag in. Kof is, want onze dammere jaren Limburg, ja. Dat heb ik natuurlijk dagelijks, heb je ze met door de zijking, al door mijn zachte geeg. Maar dat kon ik goed pareren, natuurlijk, door mijn eigen gevoel voor u. Dus ik kon ze wat op hun nummer zetten. Maar als je angst dan was, iemand liet kennen, dan weet je ook wel een beetje lopen, janne, lopen, zouge. Je moet een beetje door hebben. Dat is ja, ik vat niet persoonlijk op. Maar jij begrijp wel de kouders van het gevanningslever, want dat moet je ook meteen kunnen. Ik had ook ook een genoeg ervaring. Ik bedoel dat je met zesting kwam, maar ik had een gevannings. En dit was jij dan over, als ik al iets van tween, tween, tween, tween, tween. Dus ik was al een beetje door de bol geverreft. En ik kom de klappen van de zweepel. Ja. Dus je treent je zelf helemaal suft daar en begin was je nog dat iedere manantje van 70 kilo. En het eindelijk kom je er geloof ik als die gewamig straf op zit kom. Dat was een ieder 70 kilo. Op een neder 70 kilo. Dan naak ik wel met de tochtel van als een man van 120 kilo uit. Het was echt stevig. En die de 110 was ik op mijn groot. Ik bedoende in de daten trainen. Ik werd echt in de jade gehouden van korkaf mij die kans van je kunt die komen trainen. Ik hoor dat je gebruikt. Een standpikeerdeuit zegt die, want alles heeft bepaalde alles. Maar dat was dus normaal. Dat klinkt ook voor de buitenstaande. Vrij ideaal natuurlijk dat de koor van houdt. Daar dus ken ik de dienst uitmaken of ze een eigen sportschol kon runnen. Nou, voor de buitenbeer klinkt het zo. Maar je hebt, overal waar je een samenklompring van mensen hebt, heb je gewoon een heergie. Dat is gewoon zo. Of je nou mensen neerzetten in het betrijfsleven. Of dat je mensen in de gebaars neerzetten, of een TB-asje neerzetten. Overal is een heergie. En wat bepaalt die heergie in het betrijfsleven is het intelligentie. Maar in de gevangenis is het voornamelijk spierkracht, wat die heergie bepaalt. En het is de rest van de sterkeste. Ja, zo is dat. En als die hele bestaande oorderwerk valt van wet en loosheid, dan ja. En ja, was dus een sterke opgevijt met enslimde. Ja, het ging nou slimbaar niet. Dit zo'n zelf eerder op een betitelenas. In van de meest domstemans van Nederland. Maar waarom? Nou, als je het wanneer je wangt, heb je ze het betekent. Ben ik hier maatstaf in het intelligentie? Nou, acht jaar wangt je straf om te gered vrij. Een tijd gaat het goed. Hij drinkt gint ruppel meer, sportelkodag en leidt een gediespuleerd leven. Toch gaat het weer helemaal fout als zijn beste vriend van mord wordt in een kroeggevecht. Als de reigebank die mordena van mijn vriend niet straf, dan doe ik het zelf. En toen ben ik op zoekje gaan aan. En ik had daar een arrobat bij me. Of zo, ik had geen idee dat ik als je lijn had die mordena van mijn camera had. En toen had ik daar een arrobat bij me. Nou, ik ben die man niet tegengekomen, maar ik begon wel als stevigte drinken naar een maand of drie-vier. Dus jij is gewoon in je hoofd zit als die man zie? Ik zie je hem dood, ja. Dat was ik van plan. Waar je die man ook zat tegenkomen? Waar dan ook. Dat was ik echt van. Ik denk dat ben ik tegenover mijn camera verplicht. Nou, die dag begon ik alweer te brengen naar een maand of drie-vier. En omdat ik iedere dag een wap bij me had, nou, dat is natuurlijk een heel slechte combinatie. Weerskie een hele op haar, een scherpvielwapen in je zak. En ja, goed, toen deze situatie voor dat ik op mijn motor reen, en toen had ik door een privé auto-klamvreege. En er zat het weer plezier gaan, en ja, dat gezien dat ik zonder haar om reen. En nou, en ene keer, basse daar midden op straat, basse voor mij gewoon bommen. Nou, we hadden de deur van de auto opgezet, zo mij arresteren en die auto flekken. Nou, het verhaal liep gewoon anders. En ik krijg me wapen en een excitie van alle twee leer. Ja, je ziet dus twee agenten, je raakt dus een soort woordenwistling. Wat je al zei, je was stond vol van vraak, hoeden nog steeds omdat, ja, best de vriend voor mord was. En dan sta je tegenover die agent en dan denk je, wat je zou kunnen denken, nou ja, goed. Ik schelt hem uit, ook allemaal niet evenetjes, maar je had het waard toch op zak van, ik kan al onderzoaafd. Ja, maar denken was mijn staatje pun niet. Ik ben me heel leef, eigenlijk, wat mij echt mag keegt is, dat ik een heel impulsief mannetje ben. En mijn moeder zou zeggen, wat hij in zijn kop heeft, dat heeft hij toch lang niet in zijn kop. En ja, voor mij basse daar de bom, ik heb me hele leven lang, maar politie al gint in die klinisch gelegen. En gewoon midden op straat, basse voor mij gewoon de bommen, en ik trok gewoon op aapen. En ik weet je het interesseer, ik heb een f*ck mee, weet je wel. Schiet er een door de hoofd, de andere aan de weg, die schuldig in de zorg. En toen stond ik dat midden op straat, een realiseren de wat ik gedaan had. En ik had altijd in mijn leven een soort filosofie eieren gemaakt. Als ik ooit in zo'n situatie te reikom, dan bewaar ik de laatste kopen voor mezelf. En toen moest ik me slessen, nou, wat ga je doen? Ga je vast zetten, wat ga je doen? Ga je wacht op de politie, ga je de vlucht op of knalige woont zelf een kopen. En toen heb ik die gevroevroep met bosjes uit en de trek gehoof gehand. En het kost je me relatief weinig moeite. En het lijkt een soort maffje aan wijsheid, hij bent dat het is game over nu. Lijker agent op straat. Ik had het weer de kwaan nog in twee de ronde, de raam kunnen plakken en de vlucht op kunnen gaan. Maar het interesseerde me allemaal niet meer. Ik heb het leven nooit leuke vonden. En ik zag dit dood altijd meer als een verlossing. En dan als een straf, en hij heeft het interesseer me gewoon niet meer. Ik denk gewoon, ik lovde ook niet dat ik ook niet intensief met religie bezig gehouden. Dus ik wist toen niet wat ik nu wist. En ik dacht dat het dood eigenlijk het einde is van het leven. En ik denk ook dat ik knalige zo'n blauwe boon in. En het is gewoon afgelopen, weet je lampje gaat uit. Je knalische zalt onder de post, maar je afleefde het wel, hè? Ik heb hier een schotwond, echt voelde het hartje, dat is in een raakje. We zien nog steeds een litig, ik laai strak al dat niet zien. Nee, ik laai strak al niet zien, maar jij kan het zien, ja. Precies erhoogt van een vrij klein, als ik zou kunnen beschrijven, is dat je wel niet. Ja, en het maakt net. Dat had je miss, zeg maar, dat slag aardersje miss en dan op. Toen was je wakker en toen was je blij dat je nog was? Nou, ik was niet blij, ik was eerder depressief. Dat ik de lurk stelde was dat mijn volg op gezetde plan misluk was, want nou weet ik natuurlijk. Dat ik een hele lange periode de baai is in zo'n gang. En als ik niet zo op was misschien wel voor de rest van mijn leven. Dus dat besteft dat, denk ik, je lacht zelf nog lang herstellen. Ja, maar in de dagen daarna, dat ik begon te herstellen en zo. Je niet meer kunt vlucht in alcohol en drugs, dan begint er realiteit zich aan je op te tringen. En dan ga je natuurlijk wel bestefden, weet je wat er aan de hand is en hoe laat het is. Gert blijkt ondermaal een Engeltje op zijn schouder te hebben. De kogel mis dus op een haarnaar zijn hart. En na Marathon-Operatie van Uren ontwakten uiteindelijk uit zijn coma. Maar emal bij zijn de vrachtgevoelend, er bepaald niet minder op geworden daar op dat ziekenhuis bed. Hij wil als hij vrij komt een zelfmoord aanslag plegen en daarbij zo veel mogelijk slacht of versmaken. Heel langschaam begon me mij toen. Ja, wat moet ik nou nog doen met mijn leven? Het is gewoon helemaal afgelopen, het is zo een pteringjoy. Ik zat ook vol met hart, ik denk dat was dan weer beke maanden later. Dat ik dan van. Dat beveide me het idee begon te komen van. Ik weet je, als ik het zat vol met hart, dat ik alleen nog maar aan vraak was. Ik denk vraak naar de samenleving, vraak naar. Mensen wat meetag nog iets regelen, iets gewoon. Ja. Dat begon ik. Ja, dat is makkelijk, ik zeg dan gedaan, want dat hangt mij natuurlijk in een gevangenis strafboelmof van hier te toekje. Als je vraak wil nemen, dan moet je wel vrij zijn. Dan moet je wel toentje staat zijn. Dus ik begon heel langschaam te fantaseren over een plan hoe ik vrij zou kunnen komen. Als ik dan vrij was, weet je wel, ik denk. Wie zijn de grootste boosdoeners? Kijk, die kunt wel de politie aan, maar de politie zijn opmaar. Ja, en precies zijn opmaar. Ze voeren ook maar uit. Wat ze van hoogere hand af krijgen meerdere gedeeld. Ze voeren ook maar een bevoud uit. En wij. ja, ik denk als je nou werkelijk een stevende wil maken, waar moet je dan zijn? Ik denk. Eerst in tweede kamer, in de naar. Ik denk die mensen, die moeten ook maar z'n keer gaan blooden. En toen had ik zo'n verhalen, ik had dat me ook concrete uitgewerkt. Ik denk van tamboudic-sync, maar ik denk eerst moet ik eens vrij komen. En voor dat ik weer vrij kwam, ja, dat was er weer zeevig jaar later. En in die tijd is natuurlijk wel heel veel gebeurd. Wat kun je zeggen dat je daarop dat moment eigenlijk soort idee bedacht, want je zegt, ik wil eigenlijk vraak nemen. Ik wil politiek dan haag straf of laten blooden, zoals je het zegt. Was er dan een soort zelfmorteil rist geworden? Zo iets had ik en gedacht. En het is het was voor mij eigenlijk in een soort concept. Dat ik. Ik had niks meer waar ik me aan kom vast houden in het leven. Niet smel. En dit gaf mij in mijn gees u iets van orden. Heb ik. Ik zeg wel eens vaker zo, omdat ik geen enkele reden meer had. Om te leven begon ik eigenlijk in reden te zoeken om te sterven. En ik denk hoe kan ik dat eigenlijk een beetje het beste inpakken. En zo begon ik weet je wel een beetje over die dingen te fantaseren. Of een zoe in aanslag. En maar net wat ik zeg, dat moest je eerst vrij. Hoe zien te komen? Lekker hamelijk was ik een vrak. Dus daar ging. Maar wat benieuwd wat zich dan in jouw brijn voordel, dat je zegt in een daad. Je kunt ook zegt, dan bleeg ik gewoon, ja, gewoon. Maar zelf mord. Maar je wilt de zelf mord bleeg en zoveel mogelijk schade maken, mensen daar je meenemen. Ik denk als ik in de gevangenis zelf mord bleeg. Door een oefendoses of dopellen of weer ik wat. Ja, ik denk. Dat trok mij niet aan, weet je wel. Zal ik geen. Kijk, als ik geen. Dan boogt ook spekt dat op culair gaan, maar ik groot knal. Maar was dat misschien zo dat je die pijn die jij van binnen ervoor dat je het misschien andere. Die pijn ook veel laten voelen? Ja, kijk, ze hebben natuurlijk in de TBS, geen diek hebben ze natuurlijk geprobeerd om dit helemaal. Dit hebben ze alleen maar kapot gecigelogiseerd. En waarom wordt iemand zo. Waarom. Komt het in iemand op? Hoe zo kan dat sowieso in mensen opkomen? Wat is je draaiveer? Heb je er zelf een ander voor? Ja, ik heb je ander warro. Ben mij, denk ik, in mijn situatie kwam dit verlangen voor het idee. uit verbittering. uit verbittering. Nou, naar de samenleving toe. uit de hart naar de samenleving toe, naar de gevestigde orde. Gert zit zijn vier jaar gevangenis straf uit. En komt er echt in wat in gevangenis kringen. De hell van het noorden wordt genoemd. Van de gewetenloze killer is op dat moment nog maar weinig over. En ook ik zie vooral een gebroken man tegenover me zitten. Een man vol, brauw en spijt. Toch graag daarvoor het eerst echt geïriteerd in ons gesprek. als ik een vraag of hij kan garanteren. dat hij nooit meer iemand zelf omhoorden. Nee, ik loop niet weg voor wat ik gedaan heb. Het vroeg heb ik dat altijd gedaan. Ik heb altijd gestok in drank en drugs en in pillen. en slappen excuses en getieke naar de maatgepijt toe. Nee, dat doe ik niet meer. Ik loop geestelijk op zich, naast volwetje. Wat je zegt ook van. ik zou dit nu nooit meer doen. Ik zou bewijspreken nog geen vlieg kwad doen. Hoe weet je dat ze zeggen? Dat heb ik niet gezegd. Wat heb je al gezegd? Wat ik bijwap gezegd is. dat ik. hoop. dat ik bed. dat ik het verstandelijk vermogen heb. dat ik nooit meer een situatie terechtkom. dat ik ooit nog een mens iets aan moet doen. De chauffeur niet je handen voor intuurstijken dat het nooit meer gebeurt. Nee, dat kan jij toch ook niet doen. Ik als ik een situatie terechtkom. en het is een situatie op leven en dood. Wil ik toch niet wat ik moet doen? Stal voor het loop gewoon. omdeldacht op straat en ik wil aangevallen. door iemand manne groot mes. en jij hebt maar in. en jij hebt maar in mogelijkheid. of dood om gedod worden. Dan kan ik niet van te vooren zeggen. Hoe krijg jij jij wel? Nee maar het verschil tussen jou en mij misschien. dat jij dat verleden hebt. dat jij dus ook. die geweten loos hebt gehad. Dat impulsieven wat je zegt dat je niet na dank je hebt. ook dat werkelijk ook echt geschoten. Heb ik allemaal niet gedaan. Dus dat maakt het bij jou misschien reëlar. dat dat nog een keer gebeurt. en daarom sterk jij die vraag. Nou, laat ik zo zeggen. Als ik iets nooit meer zou willen. dan hoop ik dat ik moet meer in de situatie kom. dat ik zoeies nog moet meemaken. of dat ik ooit gedwongen wil om zoeies te doen. Want ik weet nou, ik heb één mens van een leven. beroofd en ik weet dat ik na de dood. als de boekrolige openthoor. en dan kom je op een stukje teologietereig. dan weet ik dat ik moet vooral om te worden. voor die date. En geloof maar dat het oordeel. wat je deze staan over mij gaat fallen. dat dat van een hele andere oorde zal zijn. dan dat drie van de links gerechtigd zijn in het toga. Dat is het minstig oordeel, zeg ik maar. Heb je eigenlijk wel eens. dat contactgegezocht met. na bestanden. en we halve de contact wat je met de politie gint hebt gehad? Natuurlijk dat in het TBAs wordt dat hele arge. poest en gepromot. maar die familie van die vriendin van mij. die heeft altijd gewoon begonnen of aan laten weten. dat ze nooit geen contact wilden. En tussen zijn we 36 jaar later. dus weet je wel. dat moet je. daar moet ik nog niet meer enkele lopen ruren natuurlijk. Maar je zou er wel open verstaan als er behoefte is. vanuit die kant. en dan zou het heel zwazen. Zou het heel zwazen? Dan zouden al moeten zijn dat iemand van die familie dat wil. Maar mij zou er geen plezier meer moeten. Dat zou echt voor mij heel zwazen om die mensen om behoogte te komen. Ik denk dat ik het qua mijn character. dat ik het niet zo kan zijn leeg. Maar ik zou er wel met lopen in de schoenen naartoe gaan. Je snapt ook dat het maar de maatschappij is in gewikkeld. maar goed, het is sprekenmakkelijk. Snap je dat mensen ook soms denken van. 1-TBAs, altijd 1-TBAs, ze laten gewoon deze mensen. levenslang op sluiten, sleutel weggooien. en zijn van alle linden af. Ja, dat kan ik. vanuit gezien wat dat de laatste tijd we allemaal gebeurt is. kan ik dat goed begrijpen. Maar van de andere kant ook naar jouw doen. ook naar de luisterraag doen. Je hebt TBAs patiën, die terugvallen in regitieve. Zomelijk terwijl ze nog in een behandeling zitten. ik ben een ex-TBAs patiën. Die al 21 jaar niet meer terug is gevallen in regitieve. Je hebt nog even iets over die lesse die je gaf hebben op die schoon. is er tentiefst iets waarvan jij denkt van. al die ervaringen die je hebt gehad. iets wat je de jongeren die misschien wel op punts staan. om af te glijden, die zou het zeggen, zou willen meegeheven. Als ze dit door. Nou, kijk dat is moeilijk omdat nu een ineen zin te beantwoorden. want tijdens een voorlichting bouw ik dat op. Bouw ik dat verhaal op. Waarom het beter is om dat niet te doen. Maar waarom ik nou als ik nu ineen zin moet vertellen. waarom het niet alleen voor jongeren maar ook voorvol wassene. beter niet is om het kriminele pat op die gang. dan zou ik zeggen. die slaat als mens zijn. die alle tijden. De spijker miss, wanneer je denkt dat er heel licht in onerlekeid of in criminaliteit kan sla je als mens zenden de plank, dan alle t-dmiss. Het zelfs als het lukt, zelfs als je een paar men in een overhoudt en je niet pak wordt, sla je de plank als mens zenden miss. En dat is het in het zwarekouden, in zijn over kan zeggen. Hoeww, wow, dat was intens, heftig. Zonder twijfel, een van de meest bijzonder gesprekken die ik ooit heb mogen voeren. Dat ik echt wel die idee dat de spijt en beraal van Gerrit dat dat overal wat die allemaal gedaan heeft in het verleden, dat dat oprecht was. Ja, of hij heeft mij echt geweldig in de maal in genomen. En het was gewoon een brilliant acteur waar ik naar heb zitten kijken, maar dat idee gaf je me eigenlijk geen moment. Lijk moet trouwens wel echt een omorgijke opgave dat je iedere dag zoals hij doet, opstaat met dat knagen de schuldgevuld dat je iemand van het leven hebt beroopt. Dat je daarmee opstaat en mee naar bed gaat. Dat lijkt me een totaal gekmaagende gedachte waar ik in ieder geval denk ik niet mee zou kunnen leven. Maar goed, nu maar weer op huis aan. En ik heb inmiddels ook wel trektje kreeg in een borrel, omdat dit allemaal een beetje te laten bezinken. Maar bijzonder was het zeker, deze ontmoeting met Gerrit. Ik heb geprobeerd de slachtoffers en nabestaande op de hoogt stellen van de komst van deze podcast. Dat is mij helaas niet in alle gevallen gelukt. Wel sta ik in nauwcontact met slachtofferhulp Nederland. Ze zijn bereikbaar om steun en hulp te bieden op telefoon nummer 0900 0101. In de volgende aflevering van Daaders praat ik met Wesley Tipro. Toen hij 16 was, bleegde hij een bruit erof moord, zijn halve leven bracht hij door binnen de muur van TBS-kienicken en gevangenissen. Daaders is een podcast van NPO Radio 1 en AfroTros. Vindtje dit een interessante podcast? Abonneer je dan via je favoriete podcast app. Zo krijg je automatische melding als er een nieuwe aflevering online staat. Luister je via Apple Podcast, dan zou ik het fijn vinden als je een beordeling dat achterlaten. Zo kunnen nieuwe luisteraars Daaders beter vinden. Wil je regeren op deze of andere afleveringen, dan kan dat via [email protected]. Doeg meer podcast luisteren, probeer dan deze ook eens. Ja, het is gewoon een hele knapper man. Dat is het wel. Ik denk dat hij iets van 1 meter 85 is. Redelijk gespeert ook. Er had een brillen. Een halvlang haar had mooie scherpen trekken, niet zo'n grote ogen. Wat het is in Nederland, er verdwijnen vrij veel mensen. Dat vrij vaak. En die komen ook weer terug. Dat is eigenlijk 9 van de 10 keer komen die mensen weer terug. Uiteindelijk werd er een lijk gevonden. De Blankeberget tapes. Een misdaad serie van Tom Hofland en Pascal van Hilst. Vanaf 6 mij op je favoriete podcast heb. Wil je meer weten, ga naar www.vpjro.nl/deblankeberget tapes.

Podcast Summary

Key Points:

  1. De podcast 'Daders' van Cass de Jong onderzoekt daders van extreme misdrijven, waaronder Gerrit Stanneveld.
  2. Gerrit pleegde op 29-jarige leeftijd een gewapende overval op agenten en vermoordde eerder zijn schoonvader met een jachtgeweer.
  3. Hij groeide op in een crimineel milieu met affectieve verwaarlozing, zonder grenzen of rolmodellen, en begon al op 12-13 jaar met delicten.
  4. Gerrit toont geen empathie tijdens zijn daden en gebruikt drugs om de realiteit te ontwijken, maar krijgt na 10 jaar in de gevangenis een reflectiemoment.
  5. Hij erkent dat hij zijn daad nooit kan goedmaken en leeft dagelijks met schuldgevoel, maar vindt dat hij als ex-gedetineerde geen tweede kans krijgt in de maatschappij.

Summary:

In de podcast 'Daders' spreekt Cass de Jong met Gerrit Stanneveld, een man die op 29-jarige leeftijd twee agenten onder vuur nam en eerder zijn schoonvader vermoordde. Gerrit groeide op in Heerlen zonder vader, met affectieve verwaarlozing en in een criminele omgeving. Al op jonge leeftijd pleegde hij overvallen en zat hij in de cel.

Zijn gebrek aan empathie en grenzen leidde tot extreem geweld, zoals de moord op zijn schoonvader met een jachtgeweer. Na zijn daden gebruikte Gerrit drugs om de realiteit te ontwijken. Pas na tien jaar, tijdens meditatie in de gevangenis, kreeg hij een doorbraak van geweten en voelde hij de volle impact van zijn daden.

Hij geeft toe dat hij nooit meer goed kan maken wat hij heeft gedaan, en dat hij dagelijks met schuld leeft. Ondanks zijn straf en reflectie ervaart hij maatschappelijke uitsluiting; mensen zien hem als een moordenaar die geen tweede kans verdient. Gerrit doet mee aan de podcast om duidelijkheid te scheppen over TBS en om anderen te waarschuwen voor een crimineel pad.

Het interview toont de complexiteit van verandering en de blijvende gevolgen van geweld.

FAQs

Gerrit Stanneveld is een ex-TBS'er en veroordeelde moordenaar die in de podcast 'Daders' van Cass de Jong wordt geïnterviewd over zijn gewelddadige verleden, waaronder de moord op zijn schoonvader en het neerschieten van twee agenten.

Gerrit schoot zijn schoonvader dood na een ruzie over contact met zijn vriendin. Hij was van plan hem in zijn been te schieten, maar gebruikte een jachtgeweer dat dodelijk bleek.

Gerrit zegt dat hij opgroeide zonder affectie, grenzen of een rolmodel, en dat hij als kind al in de criminaliteit belandde. Hij voelde geen empathie voor slachtoffers, wat hem in staat stelde tot geweld.

Na de moord meldde Gerrit zich bij de politie en gebruikte hij heroïne om de realiteit te ontwijken. Pas tien jaar later, tijdens meditatie in de gevangenis, kreeg hij spijt en besefte hij de ernst van zijn daden.

Gerrit wil duidelijkheid geven aan de samenleving over TBS, omdat hij denkt dat zijn verhaal anderen kan helpen die op het verkeerde pad zitten.

Ja, Gerrit zegt dat hij door meditatie en reflectie spijt heeft gekregen, maar hij leeft nog dagelijks met de herinnering aan zijn daden en vindt dat hij geen tweede kans verdient.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.