Geen opslag: jongeren de dupe? Meer mensen op straat in Brussel? En Vlaamse kastelen

Vindt je favoriete podcast op Verteemax? We krijgen dit jaar amper opslag. Bij een avier op de tien werknemers krijgen zelfs helemaal geen extra opslag. Iemand met een beetje economisch verstand, die zeggen, ik snap niet dat wij geen meer tegen een opstand komen vooral de jonge mensen want ons raakt het hartst. Dat is in de reiten zeer te rechten, bezorgteid. Maar hoe zit dat? Waarom zijn vooral jonge werknemers de duper als er geen opslag gegeven wordt? Zo uur ze discussie tussen een alleen van bursuit en directe smet, niveau verderhaal, niveau brüssel over het mogelijk schappen van die opvangplaats voor asielzoekers, ja, de smetie zegt je dat mensen gewoon op straat, ze zegt dan weer dat aan je raar is. Toen kosten van de mensen. We zetten ons schap eigenlijk voor een grote humanitaire ramp in brüssel. Welke impact heeft dat allemaal op het terrein? Melissa, de prateren wil kasteelen verkopen. Wat doen we met onze kasteel? Ik denk niet dat het nu de tijd is om zelf kasteelen te gaan beheeren dan uit de vlaams overheet en dan moet je dat ook gewoon gaan verkopen. Hebben wij zoveel kasteelen? We hebben er veel. Ja, dat denk ik ook wel. En kan ik binnenkort misschien een kasteelkopen van de vlaams regering? Ja, wie weet kan ik mijn prinsesse ambities uit de kleuterklas nog waarmaken en mensen binnenkort ontvangen in mijn palijs, maar voor nu hete ik je heel graag welkom bij het Quartier van Verde Nieuws. Mijn naam is Lone van Erp. Jorgen, we hebben een rage. Ik heb een rage. Vans van die office zoals mezelf herkennen ongetwijfelte stem van verkopen Dwight, die zichzelf aan het oppeppen is om opslag te gaan vragen. Spoiler alert, dat is niet gelukt. Why on earth would we give you a raise? En als jij recente om opslag bent gaan vragen, dan is de kans groot dat je ook een nee hebt gekregen. Dat blijkt toch uit de resultaten van het salaris onderzoek van HR-bedrijf Randstad. Bijna 4 op de 10 werknemers in ons land krijgt dit jaar geen opslag. En de gelukzaken die wel wat krijgen, die krijgen bovenin zeer weinig. Gemiddeld gaat het om minder dan een procent extra loon. Nu, voor experte komt dat nieuws niet bepaald als een verrassing. Het is een trend die we in de rei te verwachten hadden. Dat zegt Louwieze, de vast stokteraal onderzoeker arbeidseconomie aan de ugent. En zij zit niet aan haar bureau vandaag, want ze is aan het genieten van de Spaanse zong. Ja, ik ben op vakantie klopt, maar we zitten toch in de auto. Ik vind het in elk geval heel liefd dat Louwieze tijdens haar vakantie tijd wil maken om me uit te leggen hoe het komt dat er zo weinig opslaggegeven wordt. Vaak hebben werkgevers bedrijven een bepaalde pot voor ogen. Dus hoeveel loon hem in de totaal mogen kosten. Maar met de indexeringen die geweest zijn, dus de indexering is waar eigenlijk onze loon mee omhoog gaan met de kost van het leven. Zoals we heel regelmatig valt hebben de laatste jaren. Door de indexeringen die geweest zijn, stijgt die totale loonkost voor werkgever al. Waar door een groot stuk van dat totale potje dat voorzienes voor glonen van werknemers eigenlijk al naar indexering gaat en er minder ruimte over blijft voor echt een opslag boven op die automatische indexering. Ik kan erover meestpreken, want hier bij de VRT krijgen wij de vijf jaar geen opslag. Dat is al zo gecommuniceerd dan ons. Ik zat al langs de lunchen met een collega en die zij. Ik ben er eigenlijk wel bezorgd over, want wij als jonge werknemers worden daar harder doorgetroffen. Klopt dat? Dat is een zeer terecht opmerking. Zeker aan het begin, echt aan de start van je loon ben, het principe een startersloon, een begin job met een eb-horen startersloon, is een concept, omdat er eracht wordt, oké, je komt net uit de schoolbanken, je hebt nog geen ervaring, je moet eerst nog wat inwijken om op de job voor dat je loon mee omhoog gaat met je productief tijd. Maar als je die job onder tussen eventjes doet, je productief tijd gaat wel omhoog, je weet beter wat je moet doen, maar je loon steigt niet mee daarmee, dan is dat natuurlijk wel heel niet vast voor de komende jaren. Want al die jaren erna, je bent jong, je hebt nog veel jaren werk voor je, verdien je minder, omdat je in het begin minder die stap vooruit had kunnen zetten. Oké, dan ga ik het een tijdje met mij mee moeten slepen. Ik kan daar op zich weinig tegen het begin toch een andere job zoeken misschien, maar het gras is niet per segerunner aan de overkant. Nee, klopt. Het lijkt een probleem dat sterk samenhangt met de hoge loonkostier, zoals al, is in België, het kost voor een werkgever heel veel om iemand te werkt te stellen. En daarom zijn ze ook bang om nu extra te geven, want ook als er nu een echt opslag wordt te geven, er komen nog hoop indexeringen aan, ja, dan moet die opslag die nu geven wordt, natuurlijk ook mee indexering de komende jaren, waarop die loonkost nog veel sterker steigt. Is er een manier waarop werkgever toch iets van compensatie kan voorzien, buiten dan de klassieke loonsopslag? Ja, extra legale voordelen kunnen natuurlijk voor zowel werkgeber als werk neemer interessant zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan de Maaldechex. Maaldechex kost om minder voor werkgeber om te geven, dan hetzelfde bedrag in loon erbij. Dus daar is er eventueel wel, want je moet komen mogelijk of in arbeidsvoorrijden flexiblen werkteeren. De kwaliteit van het werk verbeteren nog naast het pure loonsaspect. Brusselsminister Dirk De Smet ligt in de klings met minister van Aziel en Migratie aan alleen van Bolzuit. Zij schrapt de begin deze maand duizend opvangplaatsen voor Azielzoekers in Brussel en overweegt om nog meer te besparen op die budgetten. De Smet, die onder andere bevoegd is voor dakloze opvang, zegt dat ze zo heel wat mensen bewust op straatuit belanden. Niet waar, zegt minister van Bolzuit, zij vindt dat Brussel zelf zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Voora, dat is de korte samenvatting van de politieke discussie, maar wat gebeurt er in tussen in de straaten van de hoofdstad? We zetten ons schap eigenlijk voor een grote humanitaire ramp in Brussel. Dit is Roni Tak. Hij werkt bij pigment, een organisatie in het centrum van de stad, die mensen in armoeten naar een toekomst begeleid. Zij voelen de druk op hun werking al een tijdje toe nemen. Wij proberen dan nog op een menselijke schat te werken, want we moeten er tijd voor te nemen om ze te begeleiden, ze echt in de ogen te kijken en te horen, als ze bezig uit, als ze treiften, als ze vooral nodig hebben, en hoe we daarom te gemoed kunnen komen. Maar als dat op grotenschap verdwijnt, dan is het eigen zoek natuurlijk. Volgens minister van Bolzuit is het logisch dat er plaatsen geschrapt worden, omdat er gewoon steeds minder als heel zoekers zijn. De instrom die is naar beneden gegaan. Wij zien dat er vandaag 664 mensen op de doorstromleest staan, maar wij financeren 2000 plaatsen. Ik kan daar niet verantwoorden, je kan daar niet verantwoorden, dat je 2000 plaatsen financieerd, terwijl er maar 664 nodig zijn. Dus dan wanneer ik het alleen maar gezond verstand van te zeggen, we gaan die plaatsen schrappen. Maar Roni ziet dat anders. Veel mensen die de minister nu niet meeteld kunnen volgens hem later nog in aanmerking komen voor Asiel. Om dan te stellen dat die mensen zo genaamd als heel zoekers zijn, dat klopt niet. Die zit eigenlijk in een soort traject, daarna toe, tot begeleider wij mensen om willen van die op de vlucht zijn, om willen van hun sexueelige aardheid. Dat vraagt gewoon enorm veel tijd om zo'n dossier op te bouwen. Van daar kan niet van op de straat, we proberen dat ook natuurlijk, maar we zien gewoon dat er nog een moeilijk is. Maar die mensen is wel in akutgevaar, is een land van herkomst, en je heeft hier ook een restructurere opvang nodig om aan het dossier te werken. Het is niet zo'n simpel, als vak wordt vorig staat van iemand is niet in proceduren. Dus die heeft geen opvang nodig. Toen zijn juist die mensen die heel veel nodig hebben. Met die realiteit krijgt Roni een onbehagelijk gevoel nu de winter voor de teur staat. We hebben nu voorstaan, dat is eigenlijk het begin van een nieuw tijdwerk kunnen we zeggen. Want door het afbouwen van de het aantal opvang plaatsen, gaan wij sowieso geconfronteerd worden met een heleboel die nu gezinnen, of alleen staan, die op straat komen te staan. Die, ja, het op een of andere manier, proberen heel op te zoeken daarvoor. Of niet, de zowel voor onze organisatie, maar ook voor de stad op zich. Dat zal daar gewoon te impact hebben. Op dit moment bijvoorbeeld moet de dakloogsorganisatie soms sociale, en Brussel al vier op de vijf gezinnen een opvangplaats weigeren. Wat betekent dat er overal zich nu al gezinnen op straat slaapen. Op straat, maar ook nu al in de lokale van pigment. En dat is uit pure noszaak want die zijn daar eigenlijk niet voorgemaakt. Dat is voorlopend op de grond slaapen, terwijl ook onze andere activiteiten voor tientallen andere mensen die een extreemde armoede leven doorgaan. Dus ja, verschrikkelijk natuurlijk ook voor de kinderen die in eigen plaats hebben met een ouders, met een normale gezinsituatie te kunnen zijn. Dus het is vooral ook voor de kinderen daar ons hart vast houden. Die zijn totaal ontreemd, op iedere manier de ouders een uitgeput. Het is moeilijk voor de ouders om nu, op een goede manier voor een kinderen in te staan. Voor die. Dat is een begin toevang tot voeding, tot verzorgingsprojecten en zo. We proberen ze aan beide staan, maar dat is ook. Eindig natuurlijk, we kunnen dan niet blijven doen. Met mensen zitten letterlijk in onze werking. voor die kinderen die nu bij ons verblijven, die zijn ziek en hebben ze nu eens naar de doctor moeten brengen. Dus daarvoor dat die letterlijk op straat ook zouden staan nu. Dat moet je niet aan denken wat er dan gebeurt. En dat maakt de werkdagen van Ronnie en zijn collega's zwaar. Vandaar is die choppeel moeilijk, niet alleen omdat we er confronteerd worden letterlijk met die gezinnen, (C) TV GELDERLAND 2020. de hart fortegijten die ook een beetje uitgaat vanuit het beleid nu en die dit soort fenomenen eigenlijk proberen normaaliseren en dat we ons ook niet kunnen opbrengen blijkbaar om de hand over het hart te strijken en de oplossing wordt ervoor zien vanuit menselijkheid, omdat we daar als maatschappijen, dus eigenlijk in kunnen we rusten, dat we het mooi alkompast daarin een beetje verliezen om willen van ideologische keuzes. Dat is eigenlijk wat meestel zorgen bij het op dit moment, want dat is ook een hellensvlak naar de toekomst toe. We hebben ons nog aan kunnen verwachten, natuurlijk. Het is begrotingstijd en op betekent dat alle ministers er redelijk gespannen bijlopen want er moet geld gevonden worden. Voor de vlaamse regering zo'n twee miljard euro. En waar ze dat geld precies willen vinden, daar wordt nog wat je hem zinig over gedaan. Maar minister, de prateren, die stuurt er van morgen toch al een ideeje de wereld in. Ik ben bijvoorbeeld gestart twee jaar geleden ook als minister van Tourismel en ik heb daar plots vastgesteld dat er in de vorige legislatuur castelen zijn aangekocht. Ja, ik vind er geen kerntaak van de overheid. Dan moet je ook er even kijken naar wat je zelf in beheer hebt en dan moet je dat ook gewoon gaan verkopen. Dat is waar ik ga doen. Ik denk niet dat het nu de tijd is om zelf castelen te gaan beheeren vanuit de vlaamse overheid. Hoppla, castelen verkopen. Ja, ik weet niet of die gewoon op emo-website gaan verschijnen, maar dat lijkt mij een buitenkantje. Dus voor wat advies heb ik naar een castel, vrouw gepeeld. Een castel waar ik houd zeker van castelen, ja. Maar ik gewoon zelf wel niet in een castel helaas. Ik ben professor B. Plevout. Ik ben verbonden aan de facultaire architectuur in Kunst van de Universiteit Hasseld. Mijn onderzoek zo'n mein is herbestemming van erg goed. En B heeft het opgezocht in vlaanderen zijn er ongeveer 250 castelen. De meeste zijn in privé bezit, maar een handval is in het bezit van de vlaamse overheid, van ons allemaal dus. En het zou eigenlijk toch jammer zijn als die straks achter hoge porten verdwijnen. Ja, het zou heel mooi zijn als dat het publieke functies kunnen krijgen. Bijvoorbeeld dat een aantal functies die die gemeentens bijvoorbeeld zuizooom moeten voorzien. Zoals administratieve centra, publieke bibliotheken, gemeenschapscentra. Ja, dat zijn natuurlijk heel mooie ambitieuse projecten waar veel mensen van zouden kunnen genieten. En die ook een doel dienen er, want dat zijn gebouwen die de overheid zuizooom moeten voorzien. Dus als we die kunnen onderbrengen in erg goedstietes, ja, dan is er natuurlijk een win-win op twee vlakken, behouden van erg goed, maar ook het voorzien van sociale functies in het hart van de gemeenschap. Nu goed, een kasteel kopen is één, maar een kasteel hebben. Dat kost ook heel veel geld. Dat weet ik toevallig door zelfstudie toen ik nog een jaar of vier was. Ik heb geen geld, ik ben aan. Ik heb nog een hele onkosten voor de boeg, met mijn kasteel. Het is namelijk kapot, moet brint, gerestoreerd worden, ook met een slaat. Want Koning-Josef uit Kulder-Zipke, die wist daar natuurlijk alles van, nu zijn kasteel staat niet de kope. Volgens het kabinet van de minister kijk je ze wel naar twee andere gebouwen. Of de draak in voeren en het kasteel van poeken in aaltere. En ik verwitte geïnteresseerde kopers alvast dat kasteel in aaltere is nu niet meteen instap klaar. Ik zei, ik kom binnen in het mooiste kasteel van Vanderen. Maar de mankementen zijn bijna te talrijk om op te noemen. Emo Lugkes plaastig werk brokkelt af het bovenaan op de koepel. Dat komen opnieuw bachten. Oké, ik ga vriendelijk passen en ik snap dat de minister ook weinig zin heeft in dure renovaties, maar daar bestaanblekbaar oplossingen voor. En dan kan het heel interessant zijn om met publiekje privaten samenwerkingen te gaan werken. Dat is een aantal delen van het kasteel bijvoorbeeld publiek ook te gaankelijk zijn, maar daarvoor andere delen bijvoorbeeld welkomigsgeele functies kunnen ingepast worden, bijvoorbeeld een combinatie van publieke functies met wonen. Daar zijn zeker hele mooie realisacies van. En ik denk dat dat de ambitie kan zijn of iets waar we naartoe moeten streven, dat de overheid wel het initiatief neemt, maar zoekt naar samenwerkingen met privaten pachteners die misschien kapital krachtiger zijn of die mogelijkheden hebben om ook bepaalde delen economen te gaan ontpikken en expateren en op die manier is misschien wel haalbaar om te zoeken naar zonsorten midden weg en een kasteel dan op toegankelijk is en tegelijkertijd er aan het al deel het waarom meer economische geturen en vast is. En dan is er nog een optie, de natuurse werklaten doen, misschien is dat een goed idee. Ik denk ook dat het erg goed kader waar we ons vaak op baseren, dat dat ook iets is waar we soms ook moeten ervan los laten. Het is niet altijd nodig om elk deel van het gebouw tot in de perfectie terug te restaureren, het koel heel veel van ruwin is en ik denk ook dat het ook heel interessant kan zijn om gebouwen in de vorm van een ruwinnen of een gecontsvoliteerde ruwinnen te behouden omdat die eigenlijk daar romant is beeld waar we hebben van een kasteel eigenlijk nog kan versterken, maar kan ook heel interessant zijn om na te denken over vormen van conservatie waarbij we ook de natuur opnieuw terug toe laten in gebouwen. Oké maar stel dat mensen allaar is ooit toch spektakulair de hoogte ingaat dan heeft bie misschien wel de ultieme koptip. Oh ik zo ja een appartement een kasteel van heer slijk maar wel heel fijn. Het kasteel van heerst op dit moment staat ze niet te kopen, maar misschien als ze samen met hun groep mensen geïnvesteerd kan worden zodat wel denk ik een heel mooie plek zijn om te kunnen wonen. Ja wie weet ooit. Morgen neem ik sowieso opnieuw mijn intrek in onze podcast video dus tot dan.