EQUTALK BUSINESS 2 - Stephan Conter: "Een geslaagde dag start bij mij op stal, met het bekijken van de paarden!"
70m 37s
**Key Points**
1. Thomas Tuitens begon in de paardenbranche als jonge jongen met een passie voor paren en ontwikkelde een succesvolle carrière via het kopen en verkopen van paarden.
2. Hij bouwde stap voor stap een groeiende onderneming op, zoals de aankoop van de sitte Stephix in 2006, en groeide deze uit tot een grote groep met divisies zoals paardenwachtwagens, stallen, aankopen en verzekeringen.
3. Tuitens benadrukt het belang van blijven werken in de richting van je dromen, zelfs in moeilijke tijden, en benadrukt dat succes vaak ontstaat door consistente inspanning, niet door grote momenten.
**Belangrijkste punten**
Thomas Tuitens vertelt een persoonlijk verhaal over zijn afkomst in de paardenbranche, waarin hij begon als jonge jongen met een passie voor paren en kopen van paarden. Hij ontwikkelde een succesvolle carrière door te beginnen met een kleine groep, de aankoop van de sitte Stephix in 2006 en daarop uit te breiden naar verschillende activiteiten zoals motorhomes, stables, verzekeringen en events. Hij benadrukt dat succes niet op één moment wordt bereikt, maar het resultaat van langdurige inspanning en vastberadenheid. Tuitens onderstrept ook de rol van passie, familie en samenwerking, met name met zijn dochter Zoë, die nu leiding geeft in een groeiende divisie van Stephix. Hij benadrukt dat ondernemers vaak moeilijkheden moeten doorstaan, maar dat het blijven werken, blijven geloven en het doel dicht bij houden, de sleutel is tot succes. Ook de toekomst van de paardensector wordt beschreven als een tijd van groei en verandering, waarin nieuwe partners en innovaties een belangrijke rol spelen. Tuitens herhaalt dat het belangrijk is om te blijven geloven in je dromen, ook als het moeilijk wordt, en dat het vooral om het vertrouwen in je team en je eigen passie gaat, niet om geld of winst.
Welkom bij de tweede edition van de e-cutalk Business Podcast.
Voor het keer waar we de gast bij Thomas Tuitens van Kentucky,
op het einde van de episoden.
Lied Thomas vallen dat jij graag het verhaal zo kennen
van een van de meest ikonische hippische ondernemers
allerteren stevangconter.
We zijn er ingeslaagd.
We zitten hier aan het burel bij de Heer Conter.
Je hebt prachtige hoeftkantuur en meese wolvertem.
Alvoresten van Start gaan en dank hoort aan onze partners van de podcast.
Op E-stables in samenwerking met EKG-administratie.
En dan zijn we klaar voor.
Voor de mensen die het nog niet zou willen weten.
Steph Fexe groep staat voor meer dan één onderdeel.
Het staat voor trucks, motorhomes, stables, stallions,
events, finance, auction en verzekering.
Met een omzet van ruim 180 miljoen en meer dan 750 meerwerkers
is het niet alleen in onze sector
een mastodont, maar ook verder buiten.
En dan ga ik meteen aan de slag.
Mag ik gewoon, mag Steph aan.
Steph aan zeggen, ja super.
Ga ik meteen aan de slag.
U schrijft op uw website.
Sukses bevond met een drone.
En dan met een goede nieuw naar wat was die drone.
Goed dat jij daarin, de eerste.
En ik denk om zo'n traject te maken in uw leven
en voor dat je daar aan begin in het leven moet dromen
om waar dat je wilde enig aan.
Als we beginnen in de paden,
dat is een mikrobe dat we nooit losladen in ons leven.
Dat zijn die paden.
Mijn houders hadden eigenlijk een paar gekocht van mij
met een zuster.
We reden chilleren, in tijd was colleren.
En de junioren, tot de seniors,
we regenen regionaal en toen national.
En dat was niet exact in internationaal,
maar dat was iets kunnen onder een internationaal.
Interregio.
En goed.
We waren van een groepering die noemden in het tijd de westland.
Dat is een groepering hier van Vlaams Brabant,
een kleine regionale.
Ja, en van het ikenuit is het heel worsyllijk.
Elke loosteraar hier die een passie bepaard nemen.
We beginnen allemaal heel laag, meestal.
En een keer die mikrobe was er.
Ja, m'n houders hadden liever gehad.
Eel waarschijnlijk, ik begon in tekstien.
Ik had onze ganze familie konteren en de kanten van mijn grootmoder in zo.
Iedereen was in tekstien, m'n houders, mijn zuster.
Natuurlijk, ik had de mikrobe van de paren en ik wel.
Ik had ook een jonge repasioneel van paren.
Dat maken m'n business een paren aan de laar zijn.
Ik was wel commissieel genoeg en aan de laar genoeg om te kopen
en te verkopen.
Ook als ik heel jonge was, ik ben om naar mijn fiets te verkopen
of mijn moto of eindig toe.
Dus ik ben begon op paren te verkomen.
Natuurlijk, de winst doet doorom.
Want als alles goed is, wij weten allemaal in de paren.
Kunnen wel veel geld verdienen, maar het kost ook heel veel.
Dus ik denk te gewonnen aan het genoeg.
Dat je verdiend al en gezegd, ja, ik kon het elke week zelfde te doen.
Ik had toen in een tijd aan mijn vriendinetjes
waren ook in de paren de wereld, dus ik ging niet weer zoeken.
Ik moest paren maandraan worden.
Ik kreeg wel een geluk dat ik het heel veel van de gewone paren aan de laar
die toch wel was respect van mij hadden als ik heel jonge was.
En ik kreeg heel kijk je een puurje in de rug en aan de laars,
zoals filmon vanaken, leonapers.
En al die bezig aan de laars, die handelde paren in het tijd
was nog in Belgische Frank, tussen 40.000 Belgische Frank
en 70.000.
Dus het is nu vandaag gelokt.
Ja, rond duizend, en 1500, 16.000 Belgische Frank,
waar ik liefde tot u het tussen?
Ik moest normaal naar het universiteit van mijn ouders.
Dat heb ik kunnen onderhandelen en schippen en balans vertellen
om te zeggen dat de hoge school was hevee waardig dan in de universiteit.
Ik denk dat ze geloofden met zeker niet,
maar ze hebben gezicht te minst dat hij iets begonnen.
Ik zijn begonnen naar Nicheck.
Mijn waarder had me daar in gescreven, voor zaken en business
was toch een neer serieus school.
Ik vond het al de eerste dag veel te moeilijk of veel te intensief voor mij.
Dus ik had een ander school gevonden met benadzaamde namen
en ik decht mijn ouders gewoon niet verschillen zien.
Dus dat ga ik gaan.
Dat was Liffek in Brussel.
En na 6 maanden, ik vond het toch wel zo warm toch wel wat hij is.
Hoe dat ik moest werken op school, niet mijn ouders, maar de lerares.
Fek, ik zeed dat hij zoekte voor mij. En dan heb ik gevonden
dat tijdens keer duul van La Chambre de Commers in Brussel was veel beter voor mij.
Dat was maar 4 of 5 uur per dag op school gehand.
En dat was meer dan genoeg en ik kon even slummoren volgens mij
zodat ik het uitgelegd aan mijn ouders.
Maar dus ja, ik heb drie jaar hommisch school genoond.
Wat even barrage opgebracht, maar afgezet niet zo repassioneerd
door de studeren en dat gedoond.
Elkend daar op mijn kopschool van de paarden. En de paardenlanden komen wijnig van de nuis.
En ik denk dat mijn ouders die zijn nu vandaag wel twee zeven en taglich.
En ze ziet nog te wachten nog mijn diploma van mijn hopschool.
Maar ik kopt dat ze daar niet luisteren, maar ik zou het niet gekregen hebben nog niet.
Dus ik zeen begonnen door die anderlaasdaxperkte geworden.
In de paardenlanden en ik kreeg direct een soort mondeling contract
met een zikkeren meneer Franko van Italia van Milaan
voor 20 paarden per week.
Omdat ja op dat moment ik worden alleen vliegen en ik wel veel doen.
En mijn job was elke week in uw trecht
of 21 paarden kopen of 42 paarden kopen, dat was in zeven en taglich.
En waarom 21 of 42?
Een kamer omhoog was 21.
En soms, als ik het geen kamer had, was het dus slecht weer, als ik vond geen transporteur.
Ik stuurde die in oboos met een trein
naar modaam in Italia en hem was op de macht de woensdagmorgen.
Ik was werker en ik denk elke jongen mensen die luisterd.
Van te werken is er noemd niemand van verkeerd uitgekomen.
Ik denk als je wil erisch graken, moet er wel echt een werkende persoon zijn.
Ik moet kunnen werken, daar genacht een periode van uw leven voor het wacht te maken.
Ik had niet de financiële middel.
Mijn hout is met mij altijd heel veel groepen, qua opleidingen, hoens te volgen,
correct te zijn, goed boekroeding te doen, torrisch mijn belastingen te betalen aan de BTV.
Maar het is niet als ze zijn met miljoen op daarvoor gekomen om mij te helpen.
Een ulp was veel meer waarde naar miljoen, het waarde kommerzante zaken mensen en correcter mensen.
En ik denk dat ze de goede waarde geleerd in het leven werken en correct zijn.
Dus het is eerst snel goed mee gevallen.
Ik bedoel ons de zondag naar tussen zondag en maandag.
Om twee uur, ik stapt de twee uur, deertigst mogen ik stapt er meer noot over maandag mogen.
En ik reed naar u trecht, ik wou de eerste zijn op de markt.
Om al de diels te beginnen klaar te maken voor dat markt open ging.
Mark ging op om 6 uur.
Wij mochten niet een paar kopen voor zes uren.
We mochten niks kopen voor dat markt open ging.
Maar natuurlijk, iedereen kent me.
Ik had er gewouder stuk of die in al gekocht voor dat markt bevond.
Het was eigenlijk een app normaal neervaring.
Je had gehandeld, je moed door de gezond tijd kijken van een paar de problemen.
Je leert al die problemen op palette dan.
Er was een profile, dat was 21 verschillende paarden waar je moest.
Nee, wij moesten de mooiste modellen van paarden nemen.
Oké, ze moesten in de rechte lijn gezond gaan.
Echt commissieële paarden.
Maar ik zei je niet dat ze aan kwamen.
Als we inge op kopen, ja, dat was panel.
En dus daar waren ook veel paarden van de verzekering in al gekocht.
Dus die waren afgekurt van de verzekering.
Natuurlijk, ik was in je tijd 2021 jaar.
Ik kwam na de 10e keer op de markt.
Ik was de man van de markt en ik weet op die nodel om in de paarden.
Je denkt dat alles heel simpel gaat.
Het was een app normaal neervaring.
Ik was 23 jaar, ik was de man.
Die jaar in zeven een tagede, ik voelde net 1173 paarden.
Dus ja, dat is natuurlijk een app normaal.
Een man van paarden.
En ik heb ook je de zeker in ieder geval.
De mensen die kennen me die zei dat dat weer.
Eigenlijk worden altijd de minars en de man in mijn categorie.
Die ging proberen de beste te zijn.
En dat is door je groeids van paarden van 1500 euro.
Dat ging naar 2003.
Ik deed altijd meer en meer die contracties gestopt geweest na twee jaar.
Maar dan denk ik nog toch wel nog de anders paarden.
En daar waren de paarden tussen 2000.
En zo zeggen 20.000 euro, maar daar maar staan een heelend euro, 20.000 euro.
Maar die er toch wel tussen 315 en 700 per jaar.
Voor 10 jaar in een stuk.
Meer dan een per dag.
Ja, ja, dat was constant kopen en verkopen.
Ik deed onder 20.000 kilometer met de nodel.
Ik verslet hem één nodel per jaar volledig.
Ik zijn begonnen met een golfsee.
Ik knoude horen met vijf deuren afschuldig.
Ik zonder opziet erop, dat ik had gekregen te lenen van mijn oders.
Dat was een nodel van een vertegenwoordiging.
En aan de jaar ik kon naar huis komen.
En ik had me in een Mercedes-Ondert-Neget idee gekocht zwarten.
Maar ik wilde je persisteren in Johnny.
Maar het was wel leuk.
Ik was heel vierder voor.
Maar al jaren kreeg ik alles plat.
Tussen bellen je in Nederland.
Bitsje doodstand.
Ik ging overal kopen, kopen, kopen en verkopen.
Dan heb ik hier de sitte van Stephix gekocht.
Het was gebouwd in 1990.
Het was pas twee jaar.
Na 3, 4 jaar.
Ik zeg, ik kom er echt in september 2006.
en ik ben gewoon met mijn in-manzake stevendcontair, ja, en dan in '77, ik ben gewoon met
Stephix. Ja, oké. Ja, oké. En dus ja, ik was al toe 20 jaar bezig, als ik kocht hier
de sitte. Ja, het was gewoon een dak. Het was getekerd voor een stal van 60, 60 boxen,
met een mooie binnenpist, alleen tijd 24 op 60. Dus het is nog altijd een dezelfde structuur.
Het was groot voor mij. Ik was weer heel gepuscht door mijn adogs, door mijn grootvader.
Ik moesten door, ik moesten stappen. Dus ik heb toch wel altijd een familieig termijn
gehad. Ook hadden ze iets anders gedroond. Ja, dus ik had die sitten, dan mijn cinches
dat ik had allemaal op zijn gezet en ik dacht dat ik op die moment al een rijke man was.
Zijn we heel snel weggegaan, ik begon te zweten de jaren naar na, want die gebouwen
zo dat koste geld. Ja, altijd de kocht van cashflow en te wijn accenten. En sommige dagen
dat je denkt, oei, ik kon het hier warm maken, of kon kieken, of ik het op mij gaat
vallen. En dat heeft de ondernemer meerdere keer in zijn leven, op alle niveau. Van
de kleinste tot de hoogste niveau, je hebt momenten dat het moeilijk is en daar moet sterk zijn
en blijven werken en blijven in uw eigen geloven en doorgaan. Die momenten ik drie, vier
keer gaat hij mijn carrière. Ik zei, oei, oké, in de pade we weten allemaal we spenderen
veel, we hebben het rommen veel, ik met centen komen van puur van de pade ook als er veel
mensen andere vrouwen geloven en gelen mocht me allemaal geloven. Ik heb nog nog nooit
niet dichtbij gewiss bij die vrouwen in mijn leven, maar goed, moest er vrouwen zijn,
want ik voel je heel snel in de centen en als een beroem mensen en zaken mannen, ja, dat moest
er wel wat jaloos mensen in een heel mooi vrouw winnen ervoor. Ik denk dat ondertussen de mensen
weten met de situatie dat kennen zo dat het zo niet mogelijk is. Ik zou niet hier zijn,
zou ik die soort aanbouw gedaan hebben met dat sommige slechte rodels hebben verspreid, maar
zwad, ik wil altijd verder, verder en groter en groter gewoon, nu, ik zijn een stukje genouwen,
ik kan niet speciaal mijn order om zeggen want ik zeg het vergeten, nog vandaag, ik doe nog
zeker een keer of twee keer per maanden, verjaadering met mijn dochter en met mijn medewerke zomaar
en e-woord komt eruit, we moeten groeien, we moeten dit over nemen, we moeten vrouw het gaan,
ik denk als je vertrekt daarmee al de creëerd is en zonder dat we twisten hebben toch iets gekreërte,
dus ik heb dus dan gedroomd van die paden, ik heb niets en waarde ik heb mijn idee gehad,
eigenlijk van die paden, ik heb niets, ik ging bij Rene van Paas van Promko in de Sinterberg,
dus ik ging in een kapele baas gehad, en ik was meer op de park in die mooie kamer,
ik heb niets gezien, ik heb veel jongeren die zijn aangetrokken door die mooie voortrijden,
ik zie dit moeg maken en juist op dat moment Rene van Paas na het gekocht voor zijn kinderen,
aan bus van Oakley, ik heb nooit zo iets mooi gezien in mijn leven. Ik zie dit
moeilijk, maar ik heb een draaien gepakt, sorry, de bocht gepakt, na Engeland geweest,
en 10 keer als je hier is gaan bezoeken, ik zie ik stuur de bellen in de chassis,
bouwt gelijk de kasten erop en ik wil die engels de kapeleingsverkopen hier in bellen.
En ik ben dan, ik vanaf super tof, tof verbinds er aan en zo toen lang de tijd,
als we rond twintig duizend bellen zwang en dan ik heb een jongensvijf van de teuren,
de vier maanden, vijf maanden, hij gebeurt, we waren al contenten.
Proel, ik zijn begonnen heel stiljes aan in de kapeleings, ik wou weer groeien,
weer groeits aan erin, dat hij even een keleaan renomen, want er was wel echt verspreid
tussen de engelse kapeleings en de continentale kapeleings, continentale kapeleings,
hier bij ons in Europa en er was zeker tussen Belgioland, Frankrijk, in Duitsland,
dat waren de Strafelanden, daar waren we maar enkele merken, die waren buitenhoom,
en er was een nieuw concept, maar een oude merken AK-noemde, die hadden een design,
de futuristisch was en daarbonden. Natuurlijk, die waren aan bouwen in Nongeraar,
ik zijn zoek in Nongeraar, ik heb een klein bedrijf daar gevonden, die om middelkovergenomen,
en ik had wel de guts, de boos, hoe dat ze zeggen bij ons, ik durf de wel,
erin wil je allemaal ook als ik het niet erin, ik heb het heel van een bedrijf over te nemen,
en in de drie weken het geld te vinden wat op tafel te zetten, zei ik op die bedrijf,
want ik wil eens, ik vraag me oem ik zo het gekreëerd en oem ik zo gedurft,
ondertussen en ik de bedrijf AK gekocht, de gansen bedrijf AK gekocht,
omdat ik was de grootste klant en ze waren in de infiniceel moeilijkheden,
ik heb alles over gekocht, dat was in Duitsland, in Nongeraar, overal,
en dat is heel snel gegroeid en aan te halen van kamers, en die macht van kamers,
is heel snel gegroeid, hier de laatste 30 jaar op het continent.
En dus ik sprak over Engelse gedoe, Europese design, ja, de Engelse,
dat was de moede van 30 jaar hier op het continent, nu is het gebleven in Engeland,
nu is het meer een beetje de continent als ook daar, en wij hadden totaal een ander stijleg,
maar we hadden nog niet die culture van die Engelse,
dus dat midden we zijn ook allemaal begonnen door, door die Engelse Engelse.
En zo is die bedrijf heel snel gegroeid.
Dan werder, ja, ik was dus in de 30, dus de 30 en 40 kwal blijven we eruit gaan,
dus van hier een 1 bedrijf over te komen, ik heb nog een ander bedrijf,
dan een dag frustratie krijgen dat veel klanten.
Moest een financiering van vragen aan de bank, en toen de Kamungswaar 121,000,
maar als je ging bij uw bank hier, van 121,000 gaan vragen,
verdoen op je de nobbi van je dochter of je zoom,
per een paar kraan, die bank hier, die bankdirector, die zei,
maar die mensen is op zijn kop gewonnen en ze krijgen hun financiering niet,
dus ik moest elke keer naar de bank gaan en garantie geven voor de waarde de restwaarde van voertuig,
dat de bank nu een klein beetje waarde.
Ja, natuurlijk na de 20-zovdertigste kamer,
maar een bankdirector is de van, daarom die blijven we gaan hier,
want je hebt al 30 garanties gegeven.
Ja, waar, als het gebeurt, 14 nuloeweereltje van de paarden.
En op die moment heb ik haar graadig geweest door een paar mensen,
je moet de lezingbedrijf beginnen.
En eigenlijk, dat was eerlijk berk of in de tijd.
Oké, we waren aan toenal cameraat en zei,
je moet lezing beginnen.
Teel veel veranderd.
Want we had een andere visie.
We waren verdandere, we financierde de mensen,
je was snel gegroeid.
En van de lezingbedrijf, die is nu toch gereelijk bedrijf geworden,
en het gaat waarschijnlijk één van de grootste bedrijfhorden van de groep Stephix.
Mijn dochter Zoë heeft de leiding genomen de twee laatste jaren van
en de ambitie is om de neer de grootbedrijfhorden van te maken.
We hebben besloten wij specialiseren ons in de lezing.
Natuurlijk van onze, van de paardenwachtwagens en alweer rond de paarden is.
Maar ook veel van stallen, van eigen dommen.
Je hoeft de lezing en nu zijn we begonnen in de boten in de yachting.
En ook luxe auto's.
Dus, het is Zoë die heeft dat in andere renomen en zij heeft grote ambities er mee.
Wij willen er toch een nieuwe sterkjelemend maken van de groep Stephix.
Eigenlijk, die kontruk naar mijn dromen gaan we in begin.
Ik weet niet meer waar jaren, dat was maar heel erg slecht dat dat op zoeken van mij.
De wereldkampionschap in de naar, 1994.
Zijn we daar gewist met een gans op groep van onze regionale verier.
Vereniging.
Dertussen waren heel veel camera der huiders.
We wereden weer helemaal op concours en wij gingen de wereldspelen gaan zien in de naar.
In de naar gaan we allemaal op tribun.
En ja, mijn camera die daarmee, ja, wat kijkersport, Natuurland en Baars dit.
Ik zat op die tribun.
Menselijk is Patrick Bekker, joh, om me molden was dat.
Dat was mijn Filipieenaar.
We gaan ze benden van onze regionale.
Ik zeg, mannen.
Ede gele gezien, die man pooschokken mullig, die heeft hier vijfruiter op de wereldspelen.
Ik kun dat doen een dag.
Ze zijn allemaal, ze vandaan drinkt er nog in, want graag begin je helemaal te dromen.
Dat is onmogelijk, dat is de enigste man die ik aan dat doen.
Ik zie mannen, ik doe dat een dag.
Het is altijd in mijn kop gebleven, dat kwam een tien op toogste niveau aan de wereld.
En die naar kwam, dat niet naar vaker stromen.
Ik ging op aereije beginnen.
Dat was een van de huidigsteffets en pedrovinnis.
Ook op zijn eigen bewoner.
Dat ik zeg, nu wil ik kieken, ik is de nechterhuiter.
Ik ging kritiek naar die twee aan de huidigde, dat was een heel buurruiter.
Ik heb een heel moeilijk moment er er mee gehad.
Iemand zit tegen mij.
Hoe moet die naan je een dozer aanpakken?
Ik denk dat dat bij top zit uitweeg.
Ik zou wel, ik kon hem nog daar kunnen wij gauw.
Nee, ze zijn allemaal uitweeg.
Dus ik zeg wel heel correct.
Je wist ik in mijn telefoon.
En ik heb je beeld naar Jan Tox.
Ik zie me naar Tox, is de juist de Daniel weggaat.
Heb je er een probleem mee?
Dat kies stel je met vocht.
Hoon om te kaderen was op dat moment Jan Tox.
Dat was een grotere naam dan stief van konter op dat moment.
Op dat moment was hij vergoed.
Dat was vergoens de verbeeld van hoe die man dat heet.
De beste paard ook kon komen.
Ja, die paarden, die vlogen allemaal, die spongen.
Wat is dat allemaal te kijken?
En dat was een beetje ver Onzaal, is de een touchable.
Ja, zo hoog.
Dat ogen we dat doen.
Je hebt bans gelijk nodig om.
We erin er aan m'n. En eigenlijk het straffen vooral.
En deze mooie vooral, de luisteraar.
Eigenlijk moet ik je al de weten aan wie ik in mijn neerste kan.
M'n paard ook.
Ik heb hem gebouwd in Ninoven, bij een koeienwachtwagen aan de laag.
Meneerde wachtwagen, mijn allereerste en een daft 16 honderd donkerblow.
Ik verkocht hij aan Jan Topst.
Dat was meneerde klant van meneerde kamen, ik heb hem nooit verkocht.
Maar zo hadden we altijd heel lijkt opgekeken aan Jan.
Dat was 15, 20 jaar leer de man in de paren.
Ze strafste man naar de paren die wonden de jaren prima, bangst ongeveer met Jardame, iedereen.
Dat was de strafste van de strafste.
Dus ik zie dienduizig door weg daar, dat is een vrieger uit.
En dat was echt angstgevend, want ik zie eigenlijk. Ik konden me of totale ridicule maken.
Of ik moet echt mijn chic buiten.
En het bewijzen, dat kan goed parlen moeten vinden.
Dat was een goede challenge eigenlijk.
Uit veel tegenwint, want we waren een klein beetje. Ja, je ziet als de paren aan de laren en niet de sportman.
We waren belangen in die sportman en lekkers.
Ludo was in een tijd.
En een sportman is veel meer gespecteerd.
Dan een paren aan de laren, het is niet altijd de beste job dat er bestaat.
In de horen van de mensen zijn gecarecatureerd in die tijd als meer arranger.
Als je zeer is, dan zaak je mensen.
Dus natuurlijk ik heb niet dezelfde erkening.
Maar ik zie eigenlijk mijn droom is de graking sport.
Ik zijn in Zee-Jan met Dijnien, dus ik ben aangenom de risico-genomen om mijn maand te nemen.
En voor een werke volledig vermaar was dat dezelfde jaar.
Dat was zo, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.
Dijnien hebben we hier al 14 of 15 jaar.
Ja, oké.
Die moment, en ik zeg, nu wil ik in sport beginnen.
Ik had de minneels ervoor, ik had de komers ervoor, ik had de dure paden verkopen.
Ik raakte in de richting van Jan.
Volgens mij was er nog ver, maar ik hoed toch proberen.
Ja.
Het verbijd te steken.
En ik moet altijd niemand opkijken.
Vind ik in het leven.
Noot je loos zijn op iemand.
Je moet positief je loos zijn.
Zeg er, hij is beter.
Ik moet hem niet afkraken, maar ik moet proberen beter te zetten.
Je moet hem niet om kopieren, je moet proberen beter te zijn.
Want als je gebied om kopieren, dan blijven hem altijd in zijn spogen.
Als ik hem uit hoever staat.
Ja.
En je gaat hem nooit liet vermaar steken.
En zo zijn er gelijk aernige situaties in onze wereld.
Wat?
Daar gaat er niet over?
Ik was echt.
Ik impressioneerde waar Jan deed.
Want Paul op dat moment had al een stap kunnen achteruit gedaan in sport.
Hij was van de tiek van de folkrij.
En was hij niet meer zo actief in die jaren in sport.
Dat was de jaren van de wereldspelen in Lexington.
We zijn stiljes begonnen met normale paarden.
En aan drie weer maanden zie ik voel het.
Het is een speciale kerel, het is een dot, het maat is een van de beste van de beste voor te winnen.
Dat is een showmaker voor mij.
En waaronder direct de grote prijs in Niport.
In de nave toen dat uur van de accident had zijn aan de drie wereldspelen.
Daar georganiseerd een maniefieke concours.
Niport, dat was echt midden in de nade.
En waaronder de grand prijdaar met momingo.
Kijk, ik zeg na, dat was man 3 sterke.
Ik zeg nu moeten we vooruit gaan.
Dus corona was toch toen aan, maar die was niet bij Daniel.
Die was bij Pedro Vinnis.
Dus ik zeg gewoon 3 jaar bij Daniel.
En zo is dat bron.
En dan heeft dat op een snelle uit.
Ja.
We hebben toch wel gearchiefd in de korte termijn.
Dat ik denk vier jaar daarna, waar we al wereld kampioen in Lyon.
We kon het ook altijd een paard die nu verhaal maakt.
Er was ook de verhaalingsstets in een tijd.
Daar had ik samen met mijn vlashakker.
We waren hier klimaas die Olympisch kampioen weer.
En er was 10 paard achter een andere.
Het kwam altijd in een andere.
En we blijven winnen.
En ik denk dan is er loren.
Die lukkijken komen.
Dan zijn ze een bepaalde moment.
Als ik mijn ruiters nummer 1 en nummer 2 van de wereld.
Ah.
Droom was er.
En ik had de benop weer gewerkt.
En ik wilde het weer groeien.
En altijd het stopt eigenlijk nooit.
Ik denk dat ze het goed stoppen.
Ik denk dat we nou een man worden.
Maar op dat moment is dat wel.
En dat loopt gelijk.
Dus je hebt je droem.
Ja, ik wil naar mijn vrachtwagen beter zijn.
Maar gelijk loopend.
Ik moet ook meer ruiders nog onderhouden.
Dat is door het 10 zaak.
Ja.
En eigenlijk. Mijn drijf op tennen.
De laatste 10 jaar.
Zonder dat we het wisten.
En we een brand gekreerd.
En eigenlijk. Ik denk veel mensen die hebben een oort een brand gekreerd.
Die hebben een passie voor iets gekreerd.
Ik heb eens een of twee.
Pino.
Die deed goedje.
Doei Viton.
Wat hebben?
Die mannen zijn ook al niet. Bewoner me met de zee.
Brent, Louis, Viton.
Nee, nee.
Die brand is gemaakt.
Je wist op 20 jaar.
En die brand te gekreerd.
Kom een dag als je blijft stikken.
Na een visie van veruit te gaan.
Hij niet stikreer.
En te exeleren in het oogste.
En te beste.
En proberen het beste te zijn.
Zonder dat we weten.
We hebben een brand gekreerd die Steph X is vandaag.
Die moet me vermakkelijk.
Een paar te voorkomen, een paar te voorkomen.
Of een twee paar te worden of een lezing.
Lijs een zeker gaan.
Zonder dat je twield.
Maar je had iets gekreerd.
Omdat je het een warde.
En je wil je nu warren.
Dan werkt er nog eens een keer dubbel zoveel.
Om daar te blijven.
Bovend te blijven.
Dat is moeilijk.
Omhoog gewoon is moeilijk.
Maar bovend blijven is nog moeilijker.
Je marketing van mijn vet op war naar iets aan het al jaar.
Ja, ja.
De begin had de wit.
U heeft focus als alleen.
Ik wil dit doen.
Daar is resten de vochtgehoel.
Die merkt is er van gemaakt.
Je wist zonder te denken.
Ja, ja.
Je wist Steph X.
Ja.
Dat is gebond de verteling van Steph van X-port.
Als ik in zeven en tagel.
Dat is niet dat ik hem iets had gevonden.
Heer is ook iets nieuw.
Dat was iets nieuw.
Ja.
En zo.
Even daar gelopen.
Nu.
Gif je je het zoar aan mijn kinderen is ze me klaar om te stoppen.
Belang in ik.
Maar ik denk zo in de milieën me besloten.
Van de groep verder te doen in plaats van te verkopen.
Want. Wadde. Toch serieus giderde mensen twee of drie jaar geleden om de grens te kopen.
Ik had geen tensie om te verkopen.
Ik was aan de klaren.
Maar ik wilde toch dat was een moment van dan de kies te gebruiken.
Om mijn dochterster challenger te zien wat was in vizend leven.
Dat was dit tien minuten gedeurd.
Zie je luistert, ik zie je, we kunnen. Misschien een kies aan de kessappasser in de groep verkopen.
Alle twee hopgestaan zijn. geen discussie ervan over kopen.
Niks.
Wel, dat in ons familie.
Ons getrened.
Ik zeg goed, maar ik zeg.
Ik ga niet alleen blijven te trekken aan de kaart.
Ik zie. Wat kunnen we geleden doen dan volg?
Ik zeg, ik geleden klaar dan om in te stoppen in een business.
Ja, ja.
Dat is zo.
We stoppen in een business.
Dat is niet langer gedeurd aan dat.
We hebben nog nooit meer over gesproken.
Sump.
En ze zijn elke dag dichter en dichter bij.
En ik kom in business.
En ik voel.
Dat ze me als me bemoet zijn met beslissingen.
En als ik vergeten wanneer ik iets over neemt. Of ik denk ervan, zouden we dat kopen.
En dat we zijn aan tafel, smidig zijn die mensen. Ja, ja, ja, ja, ik getag gekocht van de man.
Die zaken of dit.
Dat is er.
We hebben het niet te doen.
Dat is mooiste waaraas.
En een oprecht misschien persoonlijke vraag.
Weet je dat gemakkelijk om aan je dochter samen te werken?
Het is een dron dan elke vader.
En ik heb ook een geluk.
Klik deel goed tussen ons.
En we zijn nog dicht bij elke dag.
En we kunnen niet zo nog maar kennen.
Voor mij is het mooie gescheengd van je.
Dat is er met twee dochter.
En je vermijdt een rapporten discussie tot vandaag.
En we hebben er nog geen problemen.
Het is plezant.
We moeten motiveren maar kennen.
Zij spreken heel veel over wat er te ganden is.
Wat we zo moeten doen in dit en daar nog eens zijn echt invoost.
Daar moet natuurlijk een natuurlmaneer komen.
Je kunt niet artificieëren, maar. We moeten er weinig over denken.
Blijf vrouwt gaan.
Ja, maar ik weet niet.
En niet.
Niet alle beslissingen pakken toch.
Ze laat noep beslissingen nemen.
Ze won op hun beek van een paar keer desglorisch.
Ik zijn misschien 20 keer op mijn beek.
Ik heb verkeerde beslissingen genaan.
Maar daarvan leren.
En er zeker niemand afstraffen om dat in een zaak verkeerd genaan.
Laat de hoed verstaan.
Wat het misschien anders moeten doen.
Dat doet veel meer nadenken.
Ja, ja.
Als je goed acht, dan creëren de muur.
Het is nu weer 20 keer.
Efter Samarge, want dat is een publiek geheim.
Dat doet de proment vol characteriefd.
Maar efter Samarge King, mijn dochter is op die manier een beetje relatief.
Ja, ik kan meer.
Ik kom minder op vliegen, maar ik was nog een vliegen persoon.
Oké, dat is ook de ervaringen.
Oké, we lopen, dat doet kader.
En ik moet zeggen, Emilie en meer mijn character en de durfte grappig is niet in een beboord.
Zijn mij Emilie, maar goed in die gesprek ernaar, ja, ze durven ik gezegd denk dat jij nu dat gaat overdreven.
Ik zeg, je zit gewoon klaar aan het hoog, dus zo is dat het zijn de mooiste moment.
Als je kunt werken met je kinderen, dat zijn de mooiste moment en dat ze wanderen worden.
Nou weet ik niet wat dat belangrijk is.
En het is Emilie en ik hadden we gedacht over een keer een jaar. Zoi je ze? Oké goed, ja. Ik denk dat ik kon verder met Carlos dat we gaan trouwen en in die te lachen.
Ik zeg, oeg, dus dat is misschien verloor, want ze zijn zoveel accidenten gehad.
Paar treien er zo, het is ongelofelijk wat een dame dat is die werkt.
Like als een beest, die red aftijds de paard.
En aftijd zit ze in een behoog conferencekool en werken in een gamen.
En die gaat ervoor, helemaal ze goed niet passief zijn in kleven, ze wil iets creëren.
En Emilie is meer, ja, ze zijn er allemaal een beetje een kopieke van mij.
Zaken een ongeorganiseerd kik, ongestructureerd kik.
Maar ja, goed waren we gewonnen voor zaken. Zo is het meer een schreider.
Maar van achter de scherm is ze een strengetante.
Ja, dat is gastructureerd en heel streng in de inzaken.
Ze zijn veel meer gewoongeniseerd en we.
Oké, nu in Hansen parkour op een hoed, wat was voor u dan de moeilijkste periode?
Een proel dat je echt tacht van, want je zegt, ik heb drie, vier keer te had.
Dat ik de moed moest vinden, maar als je zou zeggen, dat was één moment dat ik dacht van bijna de hand te kunnen.
Ja, je hebt een paar keer in het leven.
Of er zonder raven naar een verkeerde witsheid.
En ik spreeg dat straks over de lexington.
Ja, ik ging naar lexington met de hovennis met Amarilis.
Wie m'n ergens had al elke weekend boven naar de vote springen.
Ja, kwam naar huis, ja.
Resultaten waren die fantastisch.
Nien een vakerstrom die hier met talent.
Ja, dat was een heel fijne, 50 en we hebben een 50 paard.
Maar toch de wereldspeeler van Rijen verfieland.
Ja, en dat is echt shit.
Ik kwam trekt met een resultaat.
Ik was juist op dat moment.
Lamaas was gewoon lopen.
Ja, dat was weer zijn crisismoment.
Is het bij de rookberoom.
Hadden we besloten van ons eigen kant er aan die in het jubé er 20 jaar voor mij gewerkt.
En dat moment, dat aard is.
Maar ik denk dat je moet aardel momenten in het land.
En mijn jongere moment en mijn koekmoment ja, dat ik het financiële heel moeilijk had.
Dat moet meedoen.
Roos kleurig bestaat niet in de gans en leven in uw carrière.
Je hebt moeilijk een moment.
Maar je moet maandag direct terug aan beginnen en verhuid doen.
En hopen dat de betere dagen komen.
En zich het waren slechte dagen.
De betere dagen zullen we morgen een voorvormogen zijn.
We gaan er blijven verwachten.
En het woord blijven voor verwachten.
Dat is iemand de belangrijkste woord als gewinnerzaken man zijn.
Gemoed te blijven verwachten.
Vertgeen de gett en dan te gooien.
En hopen.
Hopen, hopen, ambitieus zijn.
Ook resignabel zijn.
En kunnen FK zei in toen een stap kunnen achteruit doen.
Zei om.
Een FK zein stap kunnen achteruit.
We dachten de tien vooruit.
Jullie hebben nog niet genoeg op de boter aan.
We gaan nog wel even een moment te besten.
Waarmee opgevallen is wel knokken als Brussel.
En waar ik dan persoonlijk heel naar op kijk,
is u recurrentie in uw partnerships.
En dan verwijzen ik gewoon.
Ik heb er al twee nummer Rolex en Audi.
Jullie zijn een van de weinige instances.
Die erin slagen om langdurig partnerships aan te houden.
En daar kijk ik naar op.
Daar kijk ik naar op.
Dat is een beetje mijn filosofie.
Je kunt constant om te verreden zijn.
En wil je constant veranderen.
Maar dan voordat je dit opgebouw duurdeel langd.
Want je moet als er beginnen.
En je weet niet mijn welk partner dat je gezinkt verhuugd.
Ik heb een gekozen en geziet dat niet mijn personeel ook. veel lange termen uit.
Ik heb heel veel persoon die werken meer dan 20 jaar voor me.
En waar juist dat je hem alle concours organiseren. is rond naar schroen.
Daniel Dozer, dat niet de gemakkelijkste mensen ter wereld ook niet.
En je neem van die man dexiteer nu zijn gemakkelijk.
En ik zijn de minstige gemakkelijk.
Maar die is toch hier 15 jaar.
Dat iedereen had getekerd.
Want ze zei die belast een jaar of twee jaar.
En daar gaan we nog niet gaan.
Een Lorenzo die Luca.
Ik heb opgepikt die jaar geleden van twee slechte jaren. en nu zijn we weer best de Kameraden en een paar de samen.
Dus ik vind het gemakkelijk hier.
En dat is niet kunstje, maar gemakkelijk hier.
Dat is mijn gevoelme strategie in die partners.
Lekker is Rolex.
Oh, die is zeker. Dat was een gesprek vol paniek van Oh, die volledig.
Ja, ze zeggen. Bij een meer approach die we. Ik zie het, maar we weten wat we hebben vandaag.
Het is zeker dat we kunnen zeker 20-30% meer krijgen van een nieuwe.
Waarom zou moeten veranderen?
Beelden er oplossingen binnen samen en eruit gaan samen.
En lang het termijn.
Dat is. En dat ik een kop zorg minder dan het als ik kon koel begint.
Want we kennen elkaar.
We weten hoe die door reageeren en die niet.
En wat is een content, die niet content?
En elke keer veranderen ze voor moeite.
Veel dan niet dat we een beetje misten in onze industrie.
Ja, paskoon.
In Fran ze gezalt het.
Ik zei het dik was.
En ik heb hem opdag gedacht gaat.
En kwaart u zo'r kleurpe pleverte hier.
Dat nandregant van normijning tegen een beter jas gehad hebben.
Dat is niet altijd zo.
Als je bezig zit met serieus mensen.
Moet de doorgaan en proberen.
Allemaal een beetje water in ons wijn te zetten.
En zeggen gewoon door.
En die moeilijke momenten gaan we uitspreken en doorgaan.
Als je niet bezig zit met serieus mensen.
Dan vind ik, dan heb ik een paar keer misschien aan in mijn leven.
De moeder rapper de plaatsheid om daar.
Het probleem niet uitstaan.
Maar die kop zorg blijven meestleuren.
Ik heb een paar voorbeelden gehad van heel grote zaken mensen
en zaken namens.
Die zei tegen mij Stefan, 'gemoed de plaatsheid' kunnen non draaien.
En vanaf dat heb je leerd.
Probeert u ze nu vandaag een keer aan werken tot dat opgelost is.
Ik zei nog niet perfect daarin.
Elke dag werkte ik meer en meer aan.
Maar één keer dat die plaatsheid gedraaid is.
Dat je het veel gent verloren of een zwaar probleem opgelost.
Momenteel dat het gedaan is opgelost is.
Kijk er niet mee terug.
Ja.
Het is voorbij.
En anders blijven de meestleuren.
En dat pakt altijd een stukje van uw beren mee.
Waar hij er blijft er aan denken.
Bedigst naar kort gaan sluiten.
Een verliest nemen, plaatsheid en draaien.
Nee, dat is toch ook.
Allemaal een probleem gaat met de fiskus.
En bij zo'n zicht nog heel negatakeerte laatste jaren.
Total onterecht.
En ze zullen warchsjaar een kop mee luisteren
met vooral net vinden we aan zo'n om te kunnen ontvangen.
We hebben ook beslissed om een bepaalde moment
ook dat het wordt vondend total onterecht.
Want ze komen om, plaatsheid en draaien aan iets anders.
Ja.
En soms winnen ze niet, want ze zich gaat voordoen.
Ik wacht niet hier in zacksteken.
Ja, ze hebben niet gelijk.
Dus die waarsetrische.
En dat deed er niks.
plaatsheid en draaien naar kort vinden.
Bedenslicht en kort.
En veruitgogen.
Ja.
Pas ook, ik heb nooit niet de kijkder ingewist.
Maar af mijn oog te worden,
ik kleren toch wel dat dat iemand de beste ding is in het leven
om sneller voor te gaan.
Dan had ik zo vroeger beonnen,
had ik misschien wel verder gewist en wel sterkeus.
Ik zijn de laatste mens.
Laat gelaten.
U bent op uw begin dat twintig begonnen.
Ja.
Maar ik heb altijd klaar traip geweest.
Ik denk dat er veel mensen zijn.
Die veel schummer zijn,
dan ik ik, en veel rapig,
dan een top geraakt zijn.
Ik vond dat ik,
ik zie je altijd naar mijn kinder.
Ik zijn tien jaar te laat.
Ik had moeten zijn waar ik was tien jaar geleden.
Wabom.
En dan denk ik zeker heel laat.
Maar goed.
Nee, maar ik ken mijn ambitie.
Dit is mijn sport, hè.
Dus lekkers.
En daar is een dozer of kinder brink op.
Mijn kinder binnen en binnen een proef.
U bent een ambitie is uw sport.
Mijn ambitie, mijn business is mijn sport.
Oké.
En mijn sport is mijn business geholen.
Maar u redt zelf ook toe, hè.
Ja, ik vind het zover.
In een vrede vraag.
Jelvjaar.
Wat hebben we nu in Magglo nog eens aan het huiken?
Ze zien een parereer geleden.
Daar vind je nu nog een trouwelk.
Ja.
Ik red het albago nu.
Ah, echt?
Ja.
Ik heb het albago hier naar huis geholen,
omdat ik er uit hem zelf.
Ik heb nooit zo'n paard gereden in mijn leven.
Ik zie dan daarin heel duizend.
Ik heb het albago nu.
We moesten het trekken, sleuren, stampen en tegenwoordig.
De nelervingen van tiggevoegen, hoeveel ik het hoogste had de pijn om te landen en wanneer. En nu, ja, ik ben over enkele maanden.
Een beetje je trein met een paar tekensterbago.
Daar is een ander planet.
Maar ik had de handen en de sport mooier.
Hoe bedoel je dat?
Het is vandaag is zo anders, totaal anders.
Ik denk dat het vandaag moeilijker is om aan de top te blijven.
Je had de kwaliteit goed om daar veel zaken spinnen rollen in.
Ten eerste zijn veel, veel, veel meer participanten en mannen die alles doen om aan de top te graken dan 20 jaar geleden.
Vroeg waren er tien joten staan in de wereld of van mandel of van sport.
Vandaar, de klanten van gisteren zijn ons concurrenten van vandaag.
Door de medias, sorry, door de social media, door communicatie en alles,
gaat alles veel sneller. De nanderen is totaal de andere.
Vandaar grond ze niet meer.
Een paar kunnen komen ze komen van Amerika of door de landen.
En ze zeggen, we gaan een paar naar België, volgende vijnd kijken, kunnen kopen.
Vroeg waren er tien inderdaad en een inderging bij shockomers en de nandering bij tops, de nandering bij franswarmatie.
Nu klanten we een overhal.
En ons klanten van gisteren wilde op, die wilde nog niet verdienen naar de pade.
Het is veranderd en ik leert uit aan vrienden die ook andere jonge randelaar zijn.
Die dikwens komen vragen of nukkjes genieten met mij, en daar kijk je gewoon de voorbeelden in.
Ja, goed hoe ziet het? Ja, we moeten ons adapteren. Het is helemaal anders.
Moest u vandaag nu 23 jaar zijn en starten?
Heb je die vragen gestalt aan uw zof?
Ik ben vandaag een heel goeie vriend, ik starten.
En eigenlijk niemand tijdens mij nog niet gevraagd en ik ook niet.
Het is die ik zo reageer, een beetje simplistisch na een toe.
Ja, dat waren andere tijden.
Het was een makkelijker. Het ging over minne geld, te neerste.
Nu geldt het over heel veel geldtelijke keer.
Er was een ander cultuur, dat waren grote mannen.
In de tijd had ik beroon wie waren de grote mannen.
Oudaksee, shoppenmullen, matie, de familie van Pase.
Al die grote andelen nu iedereen koopt overal pade.
De visie is veranderd, die die binnen een beetje een grote staal hebben,
gewoon moeten mensen trijnen en klanten die namen nemen en alles van doen voor de klanten,
de trijnen, ze brengen aan de top, dat is een zekerheid daarop bouwt.
Het is anders, maar het is niet meer een staal met honderd pade,
waar dat iedereen komt elke week her.
Dus wij om ons pade te verkopen nu is overal bedschrijdenheid in de wereld.
Dat is het die zien en de mensen komen zelf wachten waarom.
Wij hebben geluk, wel hem er veel en veel goeier uiters en goeier resultaten.
Dus de mensen vragen nog te bepaarden.
Zo, de moeten beginnen zo, als een ander laag en dan ook neerboden.
Daar gaat de moet heel laag beginnen en op bouw en naar gewin jaar geduren.
U bent gestart als handler, ben ik correct als ik zeg van, als je vandaag wil starten,
ik ga straks een vergelijking wijn.
Als je vandaag wil starten, dan ben je in handler, dan ben je een service maatschappen.
En daarmee bedoel ik een beleving geven, de mensen moeten hem in mijn winkel komen
en er moet een verhaal verteld worden, terwijl als je binnenkomt.
Net zal met de paar, als ik vandaag wil starten, ik moet die begeleiding geven.
Ik verkoop geen paart, ik verkoop, begeleiding, ik verkoop, knowledge, ik verkoop.
Service is dat een manier waarop dat je vandaag. Een manier waar het veel nu aan belaagd doen, nu die service aan beden,
aan die meer wel zijn de families en mensen die willen graken.
Maar we spreken nog pade.
Maar er zijn twee eerilyroute verschillende categorie.
Get de nandel van minder dan 40.000.
Ik zijn er in begonnen, ik zijn er heel vier van mij, ik heb de beste moment in mijn leven gehad,
maar spijt er geloeg vandaag.
Ik weet iets keuze over die nandel.
Ik denk dat dat aanbel blijft.
Hoe kon het de twee mixeden, nu zijn de ene kant van de barreel of de mandervkan?
Get mannen in België, als een stand stevig of Jan Vermijn is in die groep.
Anbel van pade die goed kopen zijn.
En ik denk dat er daar toch wel wat beweging erin zit, maar het is helemaal anders.
Je gaat niet dezelfde klant op een afkrijgen.
En die anbel van de beter pade is meer gecombineerd aan de service vandaag.
Dat is het sportgoeraad en je wordt een voetpakketje gegeven.
Maar de meeste namelar is een van zwermatie.
Lekkers, jammer tops, lekkers, de familieendrieks.
Waar de mensen gingen op een staal en rondrijmen in verpaaren te komen.
Die een job gaat er een beetje naar tekenen.
Die is op zijn einde dan aan het jaren.
Dat is mijn mening.
Hoe ziet u de toekomst van de sector?
Toen was het teuren, ze voren gerast in de podcast, die zag het wat somber in.
Die zijn we moeten aan die basis werken.
Dat we ook juist kunnen communiceren naar de buitenwereld en dat we onze sector ook een vrijwaren.
Zeker, sociale en animal welfare.
Maar dat vind ik een klein beetje een fold van onze agenten, van onze sport.
Ik vond, nee, ik maa de voz, misschien veel goede dingen gedaan voor ons sport.
Waar, dat ze je gedragen en dat is niet dat het met slecht oppakt.
Dus genaal wel, waar dat jij moet iets minder politieker zijn in zijn beslissingen.
En te zeggen, in onze wereld mag de jullie niet tevullen in verdiepen over de animal welfare.
Want eigenlijk kennen jullie er al weinig over.
En om zezeren dat dit of dat slecht is, als we laten doen, in onze sport is gedaan binnen tien jaar.
Denk onze beslissen dat een bit oort niet in de mom van apart.
En dat een zaal oort niet op de rief van apart.
Zo'n verjaar getjaan.
Want daar we gaan, ik heb zoveel drie weken bekritiseren in alle social media.
Een kookook, die red met strofteugels in de paddock.
Ja, dat is. - Je man is helemaal de beste ruiter ter wereld.
Hij weet exact wat dat doen, uit een land om viroder mee te spelen.
En wij gaan zeggen dat hij is een paard misandeld.
Omdat hij red alleen met strofteugels hebben jullie goed die ruiter zie je rijden.
Hoe wil amateurs die rijden in de manijs?
Ja, ja. - Hoe een paard duizend keer meer afzien.
Omdat ze kennen er niks van en ze voelen er niks van.
Dan zoneman die in de dertig beste ruiter van wereld is.
Wat is het om verkeerd gedaan?
Tweede dingen, heel belagelijk deze laten dat zo ver komen.
Dat een markspur maak.
Woren we op top niveau uitgebouwd.
Dus het is lika's voorstappen.
Zo'n tegen de bordurhume zijn notto en dat er een kratzis in die band.
En dat er nij zich pijn gedaan zijn pink en dat de bloed een beetje van zijn pink gediskualificeerd.
Ik denk dat elke juryleden van de nevee kan tuidelijk zien wat misandelen is van een paard.
Maar ze zijn geblokeerd op roes.
Die in de reglementen geschreven is, is er een klein schameke op de flang van mijn paard van de spoor uitgebouwd.
Een groen van waarom het dus een ruiter van de niveau gaat het niks prijs doen.
Want hij wil ook niet dat de publiek op je neemt van een paard en boel twid is, die dat hun paarden misandelen.
Weeten de gans onze topwerden tewelke dat zijn.
En iedereen is klaar om een povingigse tikken en ze kan ik.
Maar niet om een schameke van de spoor iemand laten nu het wel, daar ben ik redelijk geweuse.
Zij degen nooit gewoon wandelen me jongens dat hij degens op het verkeerd getrapt.
Zij degent dat van een beestenbull.
Nee, ik zou het bij, ik vorg jaar nog toen dat er vier vergaderingen was, ook nog een opnieuwstuk schreef.
En ik gewoon, ik zeg wel kijk, wat ik jammer ben aan de federaasie is dan ze niet meer geloven in een reisport.
Volokken wel, maar ze worden polietop polietje.
Want ik wil respect, want veel mensen denken dat ik hem hier gespeeld.
Nee, nee wij waren de vols, ik wil respect.
Maar ik vind elke ze, als ik hem een raadantje geven, dat de moed onze sport iets kemere verdede.
Ik heb haar gebied, aandachtschutten me laten, die animal wel veig en gijen in kruip in onze sport.
Wat is er niks van kennen?
En dat is makkelijk opnieuwst over wat ze niks weten.
Er is een mooie nummering, die is onder super mooie sport.
Of wil families zijn niet gelukkig in de wereld omdat ze bezig zijn met paden.
Dat is de bestnopvoering voor de kinderen.
Vergaan die kapten mensen, de liefde dat ze krijgen van een paar. Willers dan nu allemaal kapot maken?
Daar bestaat we bestaan honderd jaar of meer.
Iedereen is valent, iemand die een paar zwicht behandeld.
Negen van de dienruidigste gonden renegaan dat ze zeggen, "Ei, nu moet je dat doen."
Ze wonen het zelf doen.
Ze zijn maar rustig.
Die ruidig zijn allemaal profissionezen, weet ik, denk ik zegt wat ze doen.
Maar geef je dat geen schrek over de toekomst van de sector?
Zij wilden eens die hefjes gek om de toekomst in te halen.
Ik voel, we kunnen er aan het doen, we kunnen er aan het doen.
Je is daar vol, ik zeg.
om als we kijk noemen, niet op president van neffie en voor dat. Meneer De Vos verkrekt, ik denk dat alle partijen met ik samen zit.
Een man te zeggen, mensen, duidelijk zijn naar de buiten wereld.
Wij weten wat we doen.
Jemand die wilt veel tijd heeft.
En die jaluzis op die wereld waren er wel in leven.
Ja, zeker, dus van ons het vind ik niet.
Duurzijd het eerst is, omdat nog eens teruggeen op kookhoek.
Dat was een iemand van binnen, de sector in die video gepost heeft.
Dat was een frans meisje, een mensieftagebos als kritiek.
Als kritiek, als kritiek, als kritiek.
En dat is het signaal dat Thomas deur zou zeggen.
Het wordt tijd dat we terug mannejes gaan ondersteunen.
Dat er terugbasis is, kan je eens komen over wat is spartregen.
Dat is spart wel zijn.
En er zo weinig mogelijk op reageren op zo'n ding is.
Ja, al onze wereld slummen zijn er niet mensen.
We hebben luk te maken gehad en iedereen werd die gevallen.
Dat waren een magat van problemen van activisten in ons wereld.
Veel mensen hebben gezien dat ik hier overheen over gereageerd heb.
Met activisten die zijn gesprongen in de pist.
En eigenlijk hebben we een goede les gehad.
Er is geen spel overmaken, er is zeker niet over spreken.
Maar al wat die mensen zoeken, is de reactie om een publiciteit te krijgen.
Ook dat we niet eens zijn wat ze hebben gepost, zoveel reactie creëren.
Dat proberen te meden.
En zeker er niet op reageren en zo weinig mogelijk communiceren.
Dat die mensen die in de schade lopen.
Zoveel, eigenlijk, het is niet door dat ze zijn gezocheerd van die dingen.
Ze willen niet in de picture komen.
Dat is al wel gezienigd.
Dat is tenigste.
We moeten er niet in de lasteren.
Wat doet Gaya?
Hij probeert altijd in de picture te komen.
Soms heeft hem gelijk voor bepaalde liefst.
En soms over de heeftum.
En heeft geliezen kredibiliteit door dat hem over de heefte denk ik.
Maar dat pakken ook aan, en het paarden wel zijn.
In echte inbreuren op paarden wel zijn, worden nagepakt.
Maar dat is zeker dat.
En nou wil niemand.
We zien allemaal, er is maar één iets op bij, denk ik, iedereen op nummer één.
Dat is paarden.
Ja.
We doen het over een bepaalde graag zien.
Het is niet om het meeste geld liggen aan te halen.
En voor de luisteren, het is om te schetsen.
Dus dat je een moeie paarden beeld.
Als je die foto's met paarden, dan heb je een paardstatcentral.
Hoe zijn kreven hier?
En 95% van mensen die zijn in ons wereld hebben een passieve baan.
Heb je dat heet?
Er is dus begonnen met een mikroben.
Wat?
Het is een mikroben.
We gaan er niet wel af.
Wat doet u het liefst?
Buiten samenwerken mijn dochters.
Wat maakt die van komt her?
Ik heb het dienkje gezicht te laatste twee jaar.
Aan mijn dochter, en naar mijn vriendin, wat het met het epist maakt, de smorus maakt
u er in de piste lopen.
Paarden laten springen.
Kijk, jonge paarden zien springen.
Als ik perk van jonge, ik zijn niet de specialist van de twee en de drie ares.
Voor mijn jonge paard is het een zes jaar een zeer weer her.
De paarden laten springen en zien de paarden goed springen.
Elke keer schraap gekert de piste.
Ik zie.
De drie erin, ik kon hem behoog, maar mijn dag is goed en het is mijn hele veer smorus.
Als ik verlaat de binnenpist, dat is mijn passie.
Op par, proberen we te kopen, op concours gaan, groot, klein concours doen, de paarden goed
springen.
Als ze met dan heeft nemen, dan hoeft er nemen.
Nee, ik zit in de zop van.
Gisteren mogen. Ik heb zoals een maagtuur, maar ik weet niet, als ik mijn dochter had gezegd, dan maakt
er dan met dat paard ik dat probleem in zo'n zoveel en niet samen bekijken.
We zitten naar. We denken dat we zitten naar een alleveur.
En om de duur alle twee, twintig paarden eruit, dan komen de niks. Eigenlijk die springen en dat zijn geen mooie dagen.
Je geeft u nog advies aan de eruiters?
Ja, ik heb mijn voelen, mijn ideeens en soms. Ja, zoals we soms dood doen, maar het is niet slecht en presteren ze.
Ja, als de poots hadden wij, als ik hem met te veel meegemoeid, ja, voelbeelden.
Ja, hier is er een keer nog kon over was daar.
En we spaken over de strategie, ja, maar word er gedaan bij Tobasco, voor mij en van de beste
paard door wereld.
Ja, en dan waren we een nou vierhoog klap, over een lijn zo mijn voet, met dit, met dat en. en daar gedaan en dat mag ons dom voor de buiten wereld, maar dat is het geen dat we graag hebben.
Maar niet dat we doms hebben met de buiten wereld.
Nee, jij neem maar een dagzaam, dus dat is wat je wil doen.
Dat is een gepassioneerd, ja, wat soms vies gezin, maar het is te veel bezig zijn met de verjaartsen.
Ja.
Oké, ik heb het zo knoordig, dus. Nee, ja, ja, ja, ja, ja, dat is de mooiste job er wereld, hè.
Ik zou niet kunnen gedronnen, ik had misschien een veel straf verzaken man in wist, had ik een tekstil gewest of dit of dat.
Had ik misschien kunnen dronen van zarat te zijn of dingen niet dat ik het even gelukkig kunnen zijn en tekstil en elke dag me best bezig zijn.
Ja, jij bent het ook te paag.
Ja, ja, ja, ik betrapp er mij op dat. ik nu is als 24 op 7, dat we werken en ik maak er stevast het ding van daar om 6 vuursoftes goed met een laptop open en wel ik als controleren wat aan de dagplandings staat.
Onbrek ik soms de tijd, zeker nu dat ik bij met papa hoorde.
Die balans vind ik nu dat die afloop even heel moeilijk.
Dus ik maak nog tijd om vlucht gewoon zogtes naar die paard te kunnen gaan en dat kleins prankeltje gelukt hem alvoren ze de dagje begin elft.
Ik maak tijd voor mijn zoon, die straks ook moet vertrekken want anders zie ik hem mee met het rest van je ding gezet, hè.
Zij twee mooie dingen maar de tijd voor maken, want ik voel de doek.
Als ik begin langs de paard en smolves, mijn positiviteit doet u iets gesnellig door organen in dag.
Als ik wat hier is te proberen is dit de smolves, en ik kijk die pakfaktuur, die binnenkond.
Je raakt het niet van gewoon, ik ben niet happy, ik kan het kunnen zeker.
Misschien afsluitend, we hebben vorig jaar aan Thomas gevraagd.
Wie zijn verhaal? Zou je graag horen? Wie zijn advies? Zou je graag horen?
Nu stel ik u de vraag.
Wie zou u graag hebben dat nummer drie wordt in deze podcast serie?
En moet u over de paard gaan?
Het moet niet over de paard gaan, mijn insien is niet.
We proberen vast te leggen, het is geen garantie, maar we proberen het.
Als we spriekken, terug is het gezag te huid gaan over de toekomst van onze werelders.
We moeten niet vergeten ook niet, in het tuidens hoe dat wel goed zien ook.
Daar waren me allemaal een groeiat die exponatiel waren de laatste 15 jaar.
Elke business en een groeiatam tussen 15 en veilend duidelijk procent.
Nu kijk je een klein beetje die in de grijze berilleren erin.
Omdat we zijn wel al twee jaar in klein beetje in recessiaren.
De groeie van antal mensen die beginnen in de paard blijft gooien.
Het spenderen in de paarden, de laatste drie jaar, heeft niet groeit volgens mij.
En wij voelen dat in onze eigen business.
Onze nomzit is al twee jaar naar de kander niet omhoog gaan.
We zijn normaal omhoog van 25% per jaar.
Wat als die juiste zee verzen?
Je heeft 20 groeit.
Het is enorm, we hebben een exponatiel gegroeid de laatste jaar.
En het is nu de moment waar we een ander teorie zijn in de maag in de jaren.
Dus we moeten vechten, we moeten ergens anders gaan kijken om de winst te bouwen of de laatste groeie van de zaar.
Men ik is achteruit kijken waar we me al de laatste tien jaar niet achteruit gekeken.
Dat is in ons productie, in ons kost.
Waarom?
Als alles goed mag scheerd.
Wat doe je als ondernemer?
Geek naar morgen en gezicht die problemen die kosten te veel.
Daarvoor moeten we nog daarvoor koop en daarmee voorkoop en daarmee voorkoop.
En gebleven.
Gebleven denken dan te groeien.
Tot als moment dat we voorkoop plafoneerd.
En dan zich de shit zo kiekt naar.
En dus waar de kieke ik hem gedaan, waar hij de laatste twee jaar,
en daarmee dat onze groep toch sterkees heeft gezicht eruit gekeken,
is ik al daar waste, dat afvand, dat ik hem op zijn gelaten.
Daar ik hem gezicht, die kunnen morgen.
En morgen is ook morgen, is volgende maand of volgend jaar,
daar is het nieuw proest of niet bekijkt, dan ik is gewoon allemaal opkruisen.
En dan wordt ik zakelijk een heel groot verschil, want ik verschiet ervan,
waarbij je wicht steekt in de kast, daar je zegt ik, ik kon dat later doen als ik hem tijd.
Daar verschiet er heel veel van.
En als ondernemer moet ik dat kunnen doen,
en daar waren de woord dat ik hem te voorgezicht,
een paar stap naar achteruit te doen,
om onderzoek je vooruit te gaan.
En mijn stap naar achteruit zijn nu.
We gaan niet achteruit in dom zetten, we gaan niet achteruit in ons nebiedaar.
Maar we wonen onze nebiedaar groeien.
Door een kie is er een kijkje.
Al de wees te willen men achter ons gelaten, daar werden we hem niet opgelost.
En ik is de kast en ik is allemaal leefmaken en ik is alles echt structureren.
En het ging dat er ons kost ja.
Spijtig voor sommige mensen, daar we zien.
En dat delen, als we spreken over ondernemer, businessmen, dan moet je kunnen doen.
En dan is groeiden en gebouwd geen routes op. U verderingen zijn niet sterken.
Het is een gejon op je dagel.
Verstaing ervan in Nederland, het is een russ, met klei woetje.
Ja, op klei grond.
Op klei grond.
Ik heb het nu, de gesprek, daar geduurd.
Veronderstel, daar doe je dat niet alleen als job,
maar hoe komt dat genieter van van je sprich?
Ja, gesprek je dat met mensen die hem ervaring in kleef,
de zwaar de kimkang.
Kondstant gedaan, kun altijd valeren van wijze mensen.
En die gewoon niet komen met nop los in.
Maar door die gesprek. gaat het een idee krijgen, die gaat u vooruit trekken.
En daar wil ik dat altijd mijn drive wist ik eruit.
En eigenlijk, daar ziet de Ludwig Kiel.
Het is nu de rechterharm geweest van de grootste zakenman in België.
Gepassioneerd vokker.
De passioneert vokker, maar een top.
Ja, even het rechterharm.
Maar de familissauwere is van wel een grote grob.
Als ik zie Ludwig, moet de nevgeslangs komen, ik heb nooit aan het prappen.
Hij is helemaal op verantzen van 'Wet heen ding, ik ben niet met nop los in kom'.
Maar onze gesprek, gaat u laten spiegel en me vragen.
Gaan u laten kunnen reflectoren, dat u in de vongende dagen gaat u niet deel blijven.
En daar zijn de beste gesprekken.
Spieken, met mensen die er straf zet.
Niemand kan exact zeggen wat dat moet doen.
Maar als je kunt genoeg nadenken, en je neemt u de tijd genoeg om na te denken.
En die zegt, ik weet het, ik weet het en het geen dakik, denk, is alleen maar juist, dat komt niet goed.
Volgens een remetronkistje om u terug in muur te zetten.
En je kunt dat doen, met iemand waar er geen al opkijkt.
Het discussie is zo, even met een idee.
Je denkt dat die een ander met z'n idee heeft, je hebt 'nee, nee'.
Die gesprek is gewest dat u heeft u een dine idee gestuurd.
Ik hoop dat u bij een wistje kan sturen van Stefan Mercier.
Dat weet ik niet, ik weet niet. - Nee, nee, nee.
Ik denk dat ik dat mensen die jaar de jaren geven aan alle mensen.
Ik heb een dine eeuw, met 'Pini'. - Ja.
En hoe dat ik het voelt.
En ik heb gelukkig in het leven dat wel een toffe zaak gebouwd en toch een naam opgebouwd.
We voelen ons terecht, maar we denken niet dat we niet terecht zijn.
We zetten ons al en dan een kwestie terug en we discusseren.
Ik weet het onder andere. Ik ga ervoren.
En ik vind dat heel belangrijk om te terecht te zijn.
En dat is ook het mooiste.
Maar ik moet over nadenken, wies op de bouw.
Het is er.
Eén man, dat ik het niet geloof, dat ik niet zo ver gaak.
En toch, het zijn er nog de eerste keer te uur meegeklappen. Hij is jongen, maar na.
Het is zich ook vernoemen.
Je hebt toch iets opgebouwd.
Ik verschoten van een klofdenden in je ondernieuw en dat is een echte naam te werken.
Ik denk dat ik het door de gekoopt heb.
Ik zijn toch een beetje namelijk een indruk van een lieve nindijks.
Maar dan daar hij opgebouwd.
Ik moet toegeven, we houden lieven handrijks.
Al op voorhand ook eens gepost van lieven.
Als een jonger was, kon hij echt bovenlijk een naam te werken.
Maar nu is het wel een wijze man geworden.
Want hij zullen problemen opgenomen en bewezen, eigenlijk.
Wat je het doet toe.
Want dan is het stomen heest te winkelken met zijn Kaminetsje zelf rond er aan.
En ik weet niet hoeveel Kamungs.
Dat is de materiaal overal en dat komt ergens op de grote beurs of de grote concours.
Lieve nindijks is zich als een materiaal in zijn verkoop.
Die man heeft toch wel goed gedaan.
Wat me kijk, ik ben blij, want het is niet zo verroepend.
Maar het is de eerste jaar van dat u zich in uw schaardachter zijn.
En dan denk ik dat ik hem zo ver ga creëren.
Ik moet zeggen, ik krijg je respect voor.
Hij is oproep.
Maar heel was ik heel verlegen dat ik hem er niet aangewerkt.
Ik wist niet dat die vraag ging komen.
Maar als geluid met een paar daai kon hij niet in een telefoon geven.
En zijn meerdere mensen waren zeker in onze wereldsjevreden.
Dat is de toekomstige sperekers, maar dat is een vraag dat ik het niet op voorgegeven heb.
En een man op wie dat ik hem niet speelde, maar hij heeft totaal een ander baan gedaan.
En dat is, voor mij, het oogste van het oogste, is Neneer Ikberghoff.
Maar de Heerberghoff gaat u nu al terug mee en zee en nu gaat u een concours verhaal.
En niet omdat hij een van de strafste man in de hopen in de automotief aan de Japan.
Want hij is ook behoorlijk als mij van niks, maar natuurlijk de koma veel verder verplaatst.
En ik, ik zijn heel mooi onder de nu in het luk, wat die man hij heeft gedaan.
Maar we zijn heel altijd ille toffe cameraatjes en het is hij, die is me komen nou een luchimoo.
Want ik verstaat het op eet met mijn kinderen en zei 'Wauw, hoe wil je nog doen?'
Dat brengt toch niet op.
En ik zie Neneer, maar ah, het is een naset omtemmen.
En hij kwam me alle zes te vam.
Ik wil dat absoluut doen en ik wil dat me heenemam doen, dat zie ik mij, we gaan het samen doen.
Meneer vraagt dat hij kwad samen doen en zei 'Wauw, woon het samen doen?'
En zo is dat bevommend.
En ik hoop dat we er niet iets heel toffe maken.
Ik vond het stil.
Dit is een sterkgroei in onze wereld van zondingen te doen.
Want uiteindelijk zijn die concours organiseren die de hive geeft aan onze klanten van iedereen.
En dat heeft bijvoorbeeld ja tops gekreerd en we moeten hem dankbaar zijn.
Dat heeft de global toe gekreerd, waarom al heel veel heb ik geget.
Maar we moeten allemaal echt dankbaar zijn.
Die manier, die was een paar nandelijnen, straf een paar nandelijnen, is misschien minder paar nandelijnen, maar hij heeft een toel gekreerd in onze wereld die ons allemaal goopen hebben.
En allemaal normaal getrokken.
Indirect, allemaal.
Bij een allemaal een groeie kinderen, hij heeft de laat overgelicht in sport, koop prijzig en zo.
Hij heeft ons allemaal een beetje positief chalous gemaakt.
We hebben gezegd dat we gewoon proberen allemaal.
Wat denk jij dat dat alleen kan?
Ja, ik heb dat alleen de toeblieks en global toe doen.
Maar we hebben allemaal proberen onze niveau en concours op totaal een andere niveau brengen.
Ja, niet omdat er was slecht, omdat er was gewoon goed in Tjinnet en hij organiseren.
En we moeten me eigenlijk dankbaar zijn, zonder mens, dat er nu toch in een van de mannen,
die heeft daar na beheer ik zo'n gedoe en wat was dat allemaal.
Vroeger die de concours, dat was die deze van shockomuller, maar hij heeft dat doorgebracht.
Van het veldig te duren, nu bestaat dat tijd zeker 10, 15 jaar, want het heeft de galsen, economie
en de raamse business van de paarden werem om mogen trokken.
Je hebt dus daarmee ook, daar waren besloten, we leden dit seizoen, want dan zeer je toch, ja.
Gewoon even gezond in Hingo in ons zaken steken, ja, we hebben ook een plogende keest nemen.
We toch tonen, dank je.
Ik als stevendconter, die dacht altijd dat hij de concorrent was van jouw tops en sommige mensen dachten we wel,
het belangen niet, vol respect en heel dankbaar wat het in eigen naam wil, onze sector.
Dat is denk ik aan hem, op, dat we zijn hier allemaal een beetje erin.
Dus gelezieet en jij, dat is een goeie verbinding voor u, dat ik niet al mijn concorrenten doordoet.
Ik vind wel, het is moeilijk dat hij zegt hoe positief ze al oor zijn, moet je laten inspireren en het mooiste is als de man die het minst graag zou hebben
dat hij het meest inspirerde als die man nu inspireren, denk ik dat je het verst gewerkt.
Ja, dus moet het vooruit kijken.
Goed, super, dank u voor u, dan komt hij.
Wat blijf?
Zo kinden met je meedig.
Nee, super, merci voor de tijd.
Er aan de luisteraar op naar de volgende edici met of die vanandrigs of Erik Barkhoff.
Zo een podcast, het is de 2e of de 3e dat ik doe.
Dus de feit ze moeten alke content creeter nu schoen.
Ik vind dat heel tof, en ik, dat is op natuurlijk manier met mij en dat ik flapt dat zo eruit.
En ik zou wildingen spriën, neem maar.
Ja, het is een sucbent, het is een inspiratie.
Dank u.
♫
♫
1/2 tsp apricot powder
1/2 tsp apricot powder
1/2 tsp apricot powder
Podcast Summary
Key Points:
Thomas Tuitens begon in de paardenbranche als jonge jongen met een passie voor paren en ontwikkelde een succesvolle carrière via het kopen en verkopen van paarden.
Hij bouwde stap voor stap een groeiende onderneming op, zoals de aankoop van de sitte Stephix in 2006, en groeide deze uit tot een grote groep met divisies zoals paardenwachtwagens, stallen, aankopen en verzekeringen.
Tuitens benadrukt het belang van blijven werken in de richting van je dromen, zelfs in moeilijke tijden, en benadrukt dat succes vaak ontstaat door consistente inspanning, niet door grote momenten. Belangrijkste punten Thomas Tuitens vertelt een persoonlijk verhaal over zijn afkomst in de paardenbranche, waarin hij begon als jonge jongen met een passie voor paren en kopen van paarden. Hij ontwikkelde een succesvolle carrière door te beginnen met een kleine groep, de aankoop van de sitte Stephix in 2006 en daarop uit te breiden naar verschillende activiteiten zoals motorhomes, stables, verzekeringen en events. Hij benadrukt dat succes niet op één moment wordt bereikt, maar het resultaat van langdurige inspanning en vastberadenheid. Tuitens onderstrept ook de rol van passie, familie en samenwerking, met name met zijn dochter Zoë, die nu leiding geeft in een groeiende divisie van Stephix. Hij benadrukt dat ondernemers vaak moeilijkheden moeten doorstaan, maar dat het blijven werken, blijven geloven en het doel dicht bij houden, de sleutel is tot succes. Ook de toekomst van de paardensector wordt beschreven als een tijd van groei en verandering, waarin nieuwe partners en innovaties een belangrijke rol spelen. Tuitens herhaalt dat het belangrijk is om te blijven geloven in je dromen, ook als het moeilijk wordt, en dat het vooral om het vertrouwen in je team en je eigen passie gaat, niet om geld of winst.
Summary:
FAQs
De naam Steph Fexe Groep staat voor een divers verscheidenheid aan activiteiten zoals trucks, motorhomes, stables, stallions, evenementen, financiële dienstverlening, auktionen en verzekeringen.
Hij begon met het verkopen van paren omdat zijn familie en vrienden allemaal in de paardensector actief waren, en hij zelf een passie ontwikkelde voor deze sector.
Hij begon met een kleine contractie van 20 paren per week en groeide geleidelijk, met een focus op kwaliteit en een steeds groter aantal paarden, tot hij een groot bedrijf had opgebouwd.
Hij leert dat ondernemers moeten blijven werken, sterk zijn in moeilijke momenten en blijven geloven in hun visie, ook als het financieel moeilijk is.
Zoë neemt de leiding over in het bedrijf en heeft de ambitie om de lezing en andere sectoren van de groep Stephix te specialiseren en te ontwikkelen.
Hij houdt van samenwerking, positieve feedback en het blijven groeien, met een focus op pasgeboren ideeën en het creëren van een persoonlijke passie.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.