Episode 3: Reading Texts featuring Indigo Child by Rody Vera

'Bustinig, the USD CCWLS podcast presents Waiting Texts. Paganda ng arawa ako po si Jose mo yung host at ito ang bustini. Ang visual na podcast ng USD Center for Creative Writing in Literary Studies. Welcome sa isang bagong re-need text or arti-episode. Ang tampok natin ngayon ay ang one-act playing ng Indigo Child ni Rodivera. Mapapakang kanpuni niyo ng buwong recording ng dola naginampanan ng agotisidro pilang felisa at elayos ang last bilaong jeru. Ang do lang Indigo Child ay nagwugi ng ikala wang gantimpala. Do lang may isang yubito sa 2017 Carlos palang Camimorial Awards for Literature. Unek ito ng itin ang haal sa bantayon ng mga bayani theater ng September 21 ng October 16, 2016. At naging bahagiri ng never again. Voices of Marshall of Festival of Police, sa Direction niyo sa Australia. Indilimbag green ito sa two women's specters of history ng atinayon de Manila University Press. A film version din ng Indigo Child na ma-arinin niyo ng mapanuod sa pilikolov.com. Nang nagtapang po kinais kisiks de Bastilia, bilang felisa at Trafalty Bayon, Bilang Jerome, sa Direction ni Ellen O'Kincomerfield. Ang mapapakang ganating audio recording ng Indigo Child ay ngulasa 126 Session 43 ng Relive Your Passion pH. Bahagin ang persa, mga do lang laban sa paniniilat ko lang hostisha. Para sa iba pang pagbasa ng mga dolama, arinin niyo visitain ang kanilang YouTube Channel of Facebook Page. Muliimaraming salamat sa Relive Your Passion pH. Pero siya'n prebagunatin pakingan ng recording, or ang reading, ka ako saapin moonan natin ang ating guest niyo episode. Siya'i isang multi-awarded playwrighted screen writer. Naga pang silat na siya ng halos 70 plays original at adaptations na gamit siya ng holofave sa palang ka awards noong 2014. Kabilang sa kanyang mga akda ng luna, isang romayan sa aswang, isma'yelat, isabel, paalam, sister salidad at Indigo Child. Sa mga adaptasoon ng manaria ng masa, ang mga huwad at belate, adaptasoon ng tatlong nabela mo lasa risale sag any episode ilhoze. Arbol de fuego, adaptasoon ng cherry orchard ni anton, the Wonder Twins of Boac, adaptasoon ng 1290. Wild Yom Shakespeare at bilang goa ng pag-ebeat adaptasoon ng Prisoner of Love na John Genie. Kabilang naman sa mga isinulat ng films, scripts, ang bosses, rick-yamay, niyo, badil, and die beautiful. Isasa sa asa mga nagtatag ng Virgil Love Fest, isang tawun ng festival na nagtatampoks sa mga bagong dola, at kasalakoyang pinunu ng writer's block, isang grupa ng mga Filipino mandodula. Mga kai-bigan, ka saaman natin si, ginoong rodi-bera. So, mag-ebeat boss rodi. Mga nga bigan sa iyo, mag-ebeat nang mo nga mo nga na kai-caneg, at sa iyo, hoze. Sa-lamat mo sa pag-egues. So ang unan namin nga naging tinaton ang mga ininbitahanaming mandodula, ay ka mo stopo ang pag-susulat, niyo ngayon sa panahon ng pandemic. Well, mga kaya ng opportunity para mag-sulat, nga kasaya ng alapangka, et cetera. Pero, ironically, mas mahirap para sa aking naman at. Siguro dahil, larialais ko na pag-eguesulat ako, kay lang ko ng iba pa mga activiti. Kong dito, sabi ang hindi siya, hiwala sa mga iba kung ginagawa. So, tayo ng tinggil yung iba kung mga ginagawa. Simpli lang, nga yung upunta ka. Nogikipag miting ka, or pag-eje-jim ka, et cetera. Naputulahat yung para niyo, nga parang yung mismo ng pag-susulat. Iira ka nakaong tumutok, nga, nga, nga, nga, nga yung actual na pag-susulat. Siguro, partly, mea ka sa mandarin ang pag-eguesulat. Dukresion, baya yung resansing, nga naman na namin ang mga nababalitam, kaibigang pumapanam, kaibigang naka ka sa kaya, et cetera. So, nga ba nusa gud ko? Pero, actually, toto o, mahirap, mahirap, paik sa lak. Sa panahon ang pandemi, hindi, hindi na po mo, you know, na kung computer ka, may panahon ka para mga-susulat. Eh, ma-kapag-susulat ka nang-gano-gabiliyo. Hindi pala. Vita in nga yung aing maglutunong. Pisa pa yung, na nga, nga, pinata ka, itin yung oras nuntong sa kong. So, mas nungadabi yung panahon sa pag-yuluto, kasi, oh, obviously, pumeran, asmaa ni yung deadline nune. Sir, hindi nga nabagos sa process niyo, nung pre-pandemi. Writing process nung, during pre-pandemi, et yung ngayon ng nakaong nungoongo tayo. May nagbaguba-r para yo paredin. In terms of process, mas ingira kana kung mag-research. So, I realize very much on online material. Alimawa, si-nusulat ko kong ayon yung kason, may mga bagay na mag-at ng napagugusa pan with the director. Pero at the same time, yung mga material at chaka yung resources na yung hindi wabas tabas tabas tabangokuhat. So, kina-kailangan iskan, so-kailangan masahin mo mga material, et cetera. But even then, habang kisi-nusulat ko, ambagal na randa mo ko ambagal-bagal. Ang sulat ko may yung, but I'm really just, you know, plotting food para talagang atotukan. Yung mga it's kailangan ng effort na, you know, I drag myself to focus on this. Kahit na ang daming mga ibang ngalapagaya na lang, paginuto, at chaka yung mga dapat gawin sa love naman. Yung, enjuni yung processo para hukarin naman, kenyalang parang. Mejuto matagal, to kasi in daming nga. Karang nada-dada ka ng mga kasi naman. Niko kung talagang totuh singkong hindi ko alam kung bagay. Ma-kayan ng sir, dahil, ma-johu-mahabay ang processo, hindi agad sa nabibigay sa yung material as for research. Sa yung, sa yung, sa yung, or kailangan mo ang kasan, eh, well, particularly ito, no, yung buay niya. Masha'y dong nging malaki yung span ng time frame. So kailangan talagang, you really have to read the whole book or the books. So, sir, kung kudasa indigo, child, pending mo bong ikuento sa aminat sa mga laser nurse, kung ano yung pinagmulan ng play. Okay, yung play na yung, mga talong taong kung nilalaro sa isim. At ang nagbigay ng idea na yan, ay ang yung maong kaybigan na ko sa isu sa nga. Shaii sumulat ng subversive lives, memoirs ng kanyang familia na furu mga after-bista sila. Sa isang sa mga pag-usap naman, kasi kinuhan niya ako mot translate na ila mga pasages dansu alibro. Sa ila mga pag-usap naman, nabang git ng ang kwento nipong isang at ang after-bista. Na kinulong at chaka, shinolat ng kanyang torturer, or actually, kung tutuosin, parang isayon sa mga paranya para maka escape siya. And in fact, naka escape siya, dahil, directly or indirectly, dahil dawn. Narealais niya na napuntit siya, but ang tutong nangyare, is, I think she had it aboard. Na iba-dun sa play. So, initio nalais ko na, yung kwant, ah, nagwatif ako, doon sa kwento. Para, well, number one, para lumayodon sa tutong kwento, dahil, nga indikong naman siya nakaong sa pen, nga masya na kilaalais. Rindikong na yung kwento. Tagalawa, para, meron ako mga gustoong sagotin, or itanong, nga sa, doon sa mga idea nang kabayanihan ng kanong niyan, kung kuldin sa mga concepto ng ala-ala or memory, nga historical memories or collective memories, dya tinbilang bayan, et cetera. So pinag-dip, pinag-dip, pinag-clash pinag-dip, parang, para itanong sa mga tal. Regardless, what do we forget, or what do we choose to forget, and what do we choose to remember, as a nation, and as individuals. Sir, kignanano, Ibarin yung process, nito kasi parang kwento sa, nangarinignyulang, naka-narinpubat ng parang extensive research pa, or based lang dung sa story, kayo na yung nagsawag, or did you interview people pa-aside from dung sa story, nangarinignyul, nagtanong tanong, parang kaki parang mabukuyong peace, or may bahaginitong kwento, ay kayo-rin, yung bahagin ng serilinyong karena-san. Ay, bas mas pa yon, no? Una yung kwento ni sa-a-kignisustan. Pagalawa, dahil, partina ako nung milyon na yun, nung tayong na yun. Pa katapos nong, na alalakom, merung lumapit sa-a-can, nagsong gumawa ng pili-kola-coror, aur aur. kung kung ko sa torture ng martial law, ito sa commercial film, but hindi ito nagpush through. At that time, ang pinagusa panaman, ang pinaka-basis ng horror ay ang electricity, doon, doon, doon ko kinuha, yung buong motive ng buong play, that runs around electricity. As a concept, as a matter of torture, as therapy, et cetera. So yung hindi sa mas malalimpang research, kasi mejo, umang, mejo tebuhay na mga kuen mga hunayong, at siya in primates, malaya ko din sa mga nangyayag, maskin sa mga TV sa nakulong, maskin kami, kami ngunang kami sa kalsa, et cetera. Ang pinagusa, mga timeframes, o kayo lang nag people power, et cetera. So hindi, hindi yung nag-ayong ang pangirisurch. Ang mas-inapunkiri ako pa, ay, or ang maskin nag-isipang kupa, nang mga delapan kakon, ay kung ano ang lalabas, doon sa kuen, at sa ang ko ilo-locate, yung kuen kong yon, et cetera. Pero, at the same time, I think also partly is because the opportunity for it to be written, aim up only, uh, noong time, when it was finally staged, sa never again, uh, festival, ang ban tayo ng mga bayani, noong ah, ang habanun ng just eight, it just went on the red red show. It's a good part because, may deadline, but it's not that late. Sir, interesting yung atake nung play, kasi, yung kapa raya sa piliquil ko lang, nung parang ang play, kadalasan palabas, or external, pero yung ginwanya dito, because you mentioned memory, as far as common theme dito. So yung ginwanya sa play, ang atake nya, i-internal pinapapasak tayo ng dola sa, mga ala ni-gerom, or ala niya sa kanyang inanasifilisa, at ala ala mismo ni-filisa. Bakit, ganyito yung napiliyong strategy para sa dola na tungkol sa martial law. I think it's got something to do with also with that festival. That's the only time na iliibing na si Marcos, sa libyin ala mga bayang. And that was one of the reasons why this particular festival was held, to relive and to recall ko ang niman naniyari ng martial law. Ang bumasong sa isip ko, itung kuento ni-filisa, ay may mahalagang tanong, at yung tanong na yung yung yung yung yung yung gusto ko ang masagot don sa dola. Paano natin, hindi pweding kalimutan, ang mga bagaay, na gusto ang kalimutan ng big tima. So nika ka rung ngayon ng crash. So kung mag-a-mast naging interesado ko, don sa isang paohan, na imbis na, kailangan yung alalahanin, ang masakit na karanasan, sa-apingasay sa yan, ay piniliin yung kalimutan. At na-intindihan natin kung bagaay, niya gusto ang kalimutan ko, at hindi niya si nasaabit. Miki na lamanito sa- niyo nga, don sa concepto ng ano ba yung ka baayon niyang ini-expect natin dito sa mga lalanglan na sa mga big tima sa mga lalanglan na na, na damage, nangkanilang mental constitution, ang mga. So, yun yung gusto kung ano, tinagsama ko yung dalawa. Kayak, yung idea ng memory na nila-laro at the same time, at tinatago, at binubunya, at certain particular points in the whole play. Aay, naging ka hulugan, din sa atin, bila ang gusto kung mga sana mga nare, sa atin bila ang mga mga nungo-o. At bila ang bayan, pagkasi nabinating, wabnating kalimutan ang dinowa ng dictadura, nung panakayon. Merunding ilang mga masasakit na pangayari, na piliit na mga kalimutan, nung mismunakaranas ng sakit ngayon. Hindiyo on peding itimbang sa kabayanihan ng mga kaong nyo. Dahil the fact that they went through it was for me a heroic atin it sa. The fact that they enjoyed it, except that it um particular character na ito na sa felisa. She suffered mentally, emotionally, and she until now, or until the time of the play, kung saan na siira ayong canyong kalulua. Asimirong mga kalung bayanin, na si siira talagaing kalulua nila, ka pa ganong nung kasakit ng nangyari sa kanila. Sir, nungin nila ka ba na. Nalala ko lang nung dun sa sinasabi mo na pa ang sa si kormakmakartis sa sinasabi niya na. We forget the ones we want to remember, and we remember the ones we want to forget. Nani niluwa nga ka ba dun sa nga nung idea. Barang wib para ang box. Yes, it's because the reason why we want to remember the things that we want to remember is because we forget them. That's another way of saying what you're saying or what the box of heart is saying. So it's a struggle. Mga mas nakapokos sa I find that a little obvious, kasi kung magak, naka kalimong nana nata laga natin yung mga gusto natin maalala dahil kung hindi natin sila maa kalimutan hindi natin sila gusto maalala, kasi naalala natin sila. I mean, Sir, you, sa dun sa indigo child, ikaw wa personally nininin niluwa lakas sa indigo child, dun sa kairoctor na manbakit, ito ang napiling panigwala, ami, felisa, tungkol sa panigwala nana. There was a time that I really, I mean, it was, I was part of a, a small group that worked into, not to make it the regulatory, of a new age type of group, I was into Ken Wilber, I was into, it was similar to the Kainildo Nalwal, it was known as Katole, and then, it was Ken Wilber. You know, Ken Wilber, you know, you know, and you know, you know, if you see, he'll, that over Nando, we were part of that. We would call ourselves the Mika Elix. Some people came from the Waldo, some people came from, from the Mungayng Waldo, or the Dorge Steiner, etc. So, when we came together, and we were part of that concept, the idea that, you know, we're already cross, actually we've crossed the belt from the age of Aquarius, from the age of Pisces, which was Jesus' time, to the age of Aquarius. So, we're now, well into the age of Aquarius. So, I'm going to, I'm going to say that it's one of the astrologers that we have already seen. We're now going to see them, because they're not just the ones who are still here, the ones who have been here for the past few years, they're still the age of Aquarius, because it's a whole change of paradigm. It's a very, very, I was into that. And I guess that's also why it came into this play. As a way of re-understanding the world, and for this character, to listen to the pain of what she went through. So, yeah, I'm going to say that. And then, I'm going to say that, of course, I'm going to say that, but I'm going to say that the metaphor of the individual child, because the individual child is assuring a new age and this age of Aquarius, as if it's more evolved when you're in a different age, so, it's a very, very, very, very important part of the story. That's why I'm going to say that, it's not just a new age, it's not just a new age, So, the concept of the idea is very, very, very, very, very, but the idea that I'm going to say is that the idea of the idea of the idea is that the "I cling for" is one of the play. So, what is the meaning of the "parah" to understand the issue of the "lip" in the "dula"? What is specific about this? Is it what I'm going to say? Or, do you think that it's not like it's in one of the plays? Iwuliting ko yung film, rion, yung big concepts of next project. Well, kasi actually now that you've mentioned it, ng nag-o sa kami ni Nisu-san, agos namin gumawa na series, wether sa TV on or sa stage, yung pinag-o sa panaman. Iso isa lang siya sa napakarani story, kasi Sisu-san mis mo, has a long wonderful pangtingin sa buhay. No, she talks to dead people. Laughing, ng sa mong kag-o ng mong natan na. She talks to her brother, who disappeared. She talks to her brother, who was killed, and I like that NPA. Even talk to Alexis, co-yung pin critic na pang-inactivating. So, kina-o sa kaya yung pinag-o sa po, kina-o kaya to niya sa kaya na kina-o sa kaya. So, sabi, ano sinasabi sa yung alambanya ko sinong gumawa sa kaya. Yung mga natan, mong kursi niya sa bido sa kanya na ingina-important. And so, what I'm saying is, this particular series of stories that the time counter with Sisu-san are so rich. Now, maring, mga ka, maring, mga develop pa sa iba pang mga kumento. And it she has a brother, who is a polio victim, and he likened himself to Mabini. So, that's another story there. So, ang daming mga kumento nong namin pinag-o sa pan-excitednessa-idot ka mo. Ito lang yung sumunapot na isa. So, ka-anong ka ka ingat sa pagsusulat ng mga ganito ng dola? Yung tomata-laka, hali-mawa sa violence, against women, martial law. May ingat ka ba, or para ang may feel mo may artistic freedom naman ka iti-freedom. Ani yung limitations mo rin, pagdating sa mga ganito. Mis mung pagsusulat, niku yuni isipiong yung kumag-iingat ako inbe. Mas nag-iingat ako, uno doon sa number one, doon sa pag-alaga, doon sa lalong-lalong nako ang pinagmulan ay Partly, particularly for this play, Partly based on the true story. That's why I take to care not to mention any reference. Except for that last line, when he mentioned his mother's name. But nobody would really know who she is. Because she obscured in a man's share, doon sa meskid sa sakid sa. So, those who knew her would probably know. So, isa yun. Mas maingat ako, doon sa. Ani yung gusto ko sa bihin. At kung pinakailangan kung ipakita ang kutan ko, violence, etc. May dahil na ako kung bakit. At hindi, siya, for, siya value, or hindi siya for, you know, for the whim of, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana, or hana. So, I guess the responsibility is, na ini is it mo, is, uh, implated doon sa gusto ko. Mas important sa kain yung gusto ko sa bihin. Sir, yung play ay nasa, two women's specters of history, kasama ng screenplay ng lakambini na toko lang mankayigrigoria de asus. Mi, nakikita ka mga similaritis ni ni-Oriyang at Filisa. Oh, oh, she ended up becoming mentally unstable. Well, she was a heavy coffee drinker. And some of her relatives actually thought that, you know, she. Kanak, dita man talagang lost it. But then, she wasn't able to completely move on. Nung, naman tayong unanya ng asawa. And, ingin yama hana pang bang rai. As, intalagang ingin yana hana, pisang wan siyang nga sa lyo, nung bumtuk, nahanap, nung mo ka siyang may, may twig nung nakakinakaan na tulala. I mean, yeah, yung, yung anun yan. But more than that, I think, these are two women who have decided, to one tigrigoria decided to remember the past. Her, probably her tragic flaw would be, she was unable to let go of the past. It was always there, at Alamuninakin. I mean, that's how I wrote the screenplay. The other one, Filisa, he decided to forget the past. But then, it also had a lot of repercussions, because it broke her soul. In the last fact, this is the fact that this is a project that I connected with my writer, Yung Salimbron, because she directed and produced a lot of the paintings, which never happened because it was the coolest thing. And, but then she was also the one who turned it into a film. Yung, yung indigo child, ah, he made it. Because, you know, that's what I'm saying. It's a little juicely, it's in really cool out. That come. Sir, you're a different process. What's your first stage of screenplay? Definitely. I was the one who wrote the screenplay. I mean, you know, I always dread. So, you know, I was the one who wrote the script. Because, you know, I was the one who wrote the script. I'm so sorry that I'm the one who wrote the script. So, anyway, I don't know how to write it. Anyway, I was the one who wrote the screenplay. It's a realism. I don't know how to do the screenplay. I don't accept it as a theater device. I don't have to explain it. So, you know. Sir, this is my goal, you know, this is the Gregoria Desus. But, you know, indigo child, you're connected to the character. So, what do you do? You're a great character. Because, you're the first to know Joyce. But, you know, I'm the first to know Joyce. I'm the first to know Joyce. When we did Gregoria Desus, again, that took about one and a half to two years of research. You know, we interviewed a black pill family. And then we interviewed one of the Desus family. And we opened some kinds of worms. Wow. We were like, "Wow, you're so beautiful. We're like, "I'm not beautiful." So, you guys are so beautiful. I mean, you're so beautiful. I'm so excited. I'm so excited. I'm so excited. I'm so excited. But, I'm not really sure why I'm the first to know. I'm really excited about the historicalness. That's only one part of what I wanted to write about. But yes, I do enjoy when given the opportunity to. Because if you want to buy the information, it's in my historical card, first and foremost. Plus, what are your plans? Speaking of projects, are there any latest projects? Can you share or can you reveal them? And can we meet them in the future? I think that's why I'm so excited about this. This case is the third installment of the. The third installment of the. I think it's the most different from the one in the past. Because there's no one that's. There's no one that's. The most. Non-realistic approach of Minsan. And it's an exciting milieu. Because the span of time is from 1898. Or where, where, where you're left off. In the 1940s. I'm not sure if you're going to see the most. In the 1920s, 1930s, 1940s, just before the war. And that's the exciting part of the story. So, I think if you're in the next round, if you're in the next pandemic, you'll be in the next round. Pero si nasa manta lang nalang nila ang pandang nip dahil nila, misulat kalam. Alright, to. Baraming maraming salamat po, ganongro di Vera. Kaming sa lamat din. At ngayon, pakingganatin ang reading ng indigo-child tampok, sinagot isidro bilang Felisa at ilay jakan last bilang Jero. Isa ked let, unang nabohan ng ta, along concept ng ang kriyente. Makin let, kasi nga on ay tinoturing naparaan ng galed ng mga jos. Kait ng bat ako? Nala lo ka si Tatay na, nakontu ming kumiked let, sa ako ko log. Asa bili niya, nagbuboling sa San Pedro. Itik na nya ako, toalambahed ng pagbibirong ka ng mo ka. Di ako, di ako, pala. Kaya doon Lighting Strike in Tawag. Daros yun pre-tayo, nana bubuen na sa pano ng kriyente. Yung ako on just noon. Pero. ngayon kako sa apik ko si mama. Ang kurin na realize. Asiguro, elektor ka ligniring kinoa ang kurus ako sa ko lehyo. Naya sa anya. Sa? Sa? Higit ka yun bengyang ng Franklin, okay Michael Faraday, okay, Tomas Edison. Higit ka Albert Einstein, wala suruhi bang yikit na napakalam na tong kurus ako kriyente. Kudisri, higong ina. Nungunaw ang ang mga 3 weeks ago. Tulila pa siya. Tabin ang mga doctor mas maghudisiguro ko sa yung aron ala ng ako bu misita. Naka in di pa sianda. Naka ako ang hindi handa sa habinila. Daro mala aslong ko sa habigo. Kaya ko makita si mama na tulila. May isang manifest na dalo in ng laroin na tumutulu sa kanton ang kalyang labik. Nail, di pa niya lubus ang ako control ang kanyang bibik. Tulila lah. Halos hindi ako nakikila ala. Arang wala mo ayong mga mata. Pero nung makita niya yung tayong ako. Yung itiko. Higit na nabukuriente yung utak. Nabilis sa daloin ang koreantin ang baka kilaalah. Maha. Nama ako to siyirong. Jeroa ko. Naman, kila lahit ka? Chasundi ino na bako? Kala ko makukoreantin ako? Ano akala mo? Baka lang kakao may koreantin pang dumadhali sa Katawan mo? Higagawa kaka. Ano akala mo sa akin? Ayang mante silahat. Baka ako inabsorb ng Katawan mo tapos. Pagawak mo sa bumbiliai ilo ito. Disana ng para dinan natin ka ilangan magbahin sa mirar ko? Kaya niyang makipagbihuan. Patlong araw mo nangkapos ang kanyang ECB. Tatawala nang kaka siya para'in dyo na ang pag-usapan mga bagin ng mga. Ang buong akala ko kasi natatanda niya pa yung mga mga nangin ng iaray. Ano may pinakog saapan natin? Pula ka malay na mo? Malay sa An. Sa. sa. dinanan mo? Dinanan ng Ano? Electro-1-Bosel therapy? Ah! Ang mga sandaling niya ng buong akala ko? Mga balik lang ang mga ala-ala. Para ang flash-photografi sa utako? Yung natatang ang koko? Dima sa kit? Sake. yung flash-photografi ng mga ala-ala. Masakit? Inilitro-ket pala ako gagokai niyo si nabik? Pumaayat ako? Nang kusaapan natin. Sabi ko sa yung mas maigay ko ng gunan nga? Hindi ko natatanda ang pumaayat ako? Ang mga rakemanda sa niyidoktor medina? Baka pa ang hili-dhili ng mga oriente? Nalikit ang mga pigilan may? Kong ala ng ginagawamu sa sarili? Sabi na mga niyidoktor medina? Baka pa lagini lang kung ginokoriente? Kedokasin ng grerespa ng desagamawant? Sa ka maaminsan ng naman? Ano minsan? Pangalawan nato? Mah. maangay. na yan ka palang? Hindi! Pangalawan nato? Asmabal ang yung una? At din diya ko tulog nun? Kayanoong ginawani leunitito? Yung ang pumlas-photografi sa ala-ala ko yung. Akala ko mo malik sila? Sila? Sikidlat? Kedlatan taoag sa kanya na oon? No, na, hindi ko alam kung bakit yung nan taoag sa kanya? Atila yung ma? Sikidlatang naggabit ng kawad sa mga daliri ng aking paata ko? Sikit to sa. Ninsan sa tengah? Saari? Ya, kaapin ko sa nasi? Pero ayon niya? Ayon ang kait naanong mokong aaw? Kayapala bighlan tumang bud sa mokal? Kedlatan? Biliang napandaan ko pati yung nunal niya sa noo? Yung nunal niyang nun? Yung nang lagi ko tiniti nang para. Sana hindi maging da no ka sa kit yung korriente? Nagtugung mga ilong ko? Nagtugung mga alam? Ano sabi niyo? Nalaman siyang mga bangkit? Kasi ng una nagtugung? Mga kito ko si Sikidlat? Saan dalinkin nabahan? Siya, perikasi. Eh, kung nasunog naman ang lamandaog ko? Patay na ako agar, biba? Eh, kikutala katin ang gali sa pagkatiti ng mga bakap ko? Ngun sa noonal niya? Pagya, asang mataku? Napa tigin? Ma, sorry. Dikunaman alam nababalik ka mga? Ndi mo ka sa lahaman, anang? Ndi lang ang isip tina ko napumahigig? Ngun sa bimi, doktor midi na nabahakilangan ka idansa? Sa shark therapy? Patayon na ako? Dikun na isip na bubakan ng muliito yung mga? Bakar! Bakar ng ayon ang damahan? Puede pa mag yung si? Alam ko in day, pero. Yung dinan, pao mila? Alam. Shark therapy? Sabi ka sinikidlan? Meron doa ka min sa red? Pating ding sa kit cancer? Punta, ina? Ta-in ang yun? Me cancer na ako sa uta? Kailangan doos unugi ng ibynabrainuas sa aking mga komunistak. Yung dawong mission order para sa lahad. Disip tina ang kailangan? Disip tina, disip tina, uli kulityun? Kailangan do mo walas sa systema namin, systema, systema. Systema daw itulaban sa systema. 'Yung sistema nagustunahamig baguhan, laba'n sa systemang ipinatatang gulmila. Pakulipulit na torette utaku. Kaya ibayong inulitulitununip, palakas ng palakas ng lagagoh. Mga tuta, tuta nang ano. Imperealismo i-bagsak, piudalismo i-bagsak, kudokatakatismo i-bagsak. (Gelok) Nadi, ikoy hani, sayos ang nalig. Duhu ni si Nisi gaun ng isantaka takboi. Iyo, yung oyo na kiting na siya gari yo. Kudokatakatismo. Sabi ko kaya yung creative line. Iko matanda ne, basak. Alam ko ang tapang kunongan kait doling na ako. 'Wala ayo sistema i-bagsak, o lang. Ti-bag-wani baka nga. Magustumong sa rana tayo magusa. Makhir. Olang masasamang gala nalang naman ang masi. Ijan ka lang. Mata nalko na rin din a alala maa. O, tangin na. Ang jangpane pa lasila sa utaku. Amboa ka alaw kasi. Nadi si-paint na sila. Nadi si-paint. Naalalong yung turu ni Sri ang bundurami suami. Si-m. Hindi mo ka ilala. Si-tani. Yung kasamanon na minon sa bundok. Sa-bay ka ming nabulin ni. Pa-ketapos. Pa-ketapos sa kumpa ka wala non. Nakitakokulit sila na patay mo. Atami pa-shanon. Ayon na dung mga malegdut sa yung je. Atan ako ba-ker. Da-dina mga sila ko. Yung patay mo ang sabi na-intindi handong niya. Naalong musta ang pagkala-lalaka ni-tani sa doon. Mabing mga sabi. Hindi ko nilab nung? Nakinala lang ako. Anggang sa pagkara-anag ilang sa on. Nakitakamig ulep. Patay na ang tata-tay mo nung na ako. Nakitak naglala-hat nantulala sa kagya. Nagana ang tinawala. Nagalaga lang sa-kino ni-mga. Naga, kusang mga dosi anyo sa kalangun. Nang ako nain totos ako. Ya, Shafry. Nang ako nangokin ako ayon ka sa yung. Nang ako nangokin ako ayon ka ng ganito. Nakit. Nakitakam ako nang tata-tay mo nung nangon ni ba. Paan nang matay siitata ay? Alam niyo, Ndi ba? Bina-bel. Lail. Ya no po gusto mo matay nol? Saaman atatay mo. Mero isang bahagi ng bohako. Boay namin. Dikon alam ko nasa-inpearno na pa kami, opapultapalam sa-inpearno. Shafry ko nung sa-atay mo. Nasa-inpearno na na tayo. Anong difference ko mga matay tayo. At durin na tayo ko ko nita. Bina-bel. Bina-bel. Mga sabi niya. Langit ang mga matay pa sa ba? Gumi-leg-dili ka ko. Ilalong makinkapanapan ng victoroy ang mga matay. Na. Gunggaya. Ndi. Bima ba na pa panasin? Ex-cycant ako ang ikoyenta sa yuto. Kasi pang humong ba na epeto ng shak therapy? Lili mo tingkuna-ulitito. Hindi ko na ito makag-ikoyenta. Nanginigang. Si Tani. Mga naging takami-ulit. Hindi na rau si Tani. Shana si. Abundok rami-swami. Al-inah. Nagpun na ng India. Inanap doa sa Rilinyah. Pinaglok sa niyang warak-warak niyang sa Rilit. Nakong saan naring niyang pinataayat binurol. Patay na rau si Tani. Eto na. Si Abundok rami-swami. Bagung kalulua na bibili sa India sa halaga ng tatlumpong meditation. Nulakong mga sa kanya. Esabiko. Teacher. Teach me. Shana turu sa aking na titigan na maigil aking matroma. Gami-amata ng Inner Consciousness. Bawat kulaka, bawat kulienti, bawat pitpe. Tiding nangkor sila ng lahatimiti ng ko. Ang nunal nikinlat, tiditi ng ko. Maka tapos ay nagsaksihan ko kumpano sila dahan dahan ng nangpisipi. Nakit ako sila ng tunaw na dikong soko. Babay. Babay ako sa lahat ng bad things. Sa gurado sa gurado ako nabalana sila ng lahatimi. Kaya nung nina-nabketat kino am ni salonamong px man. Wala nga ako malala nunganana. Babutiyon sa abiko. Mailala yung kita. Gamaa-apeg to han. Laging karan sa naminin natani. Ang patay mo. Maka ilangan mo lang malaman ay naginbayan di kami. Kataimu na matay pa sa bayang. Ako pinahirapan pa sa bayang. Ganon. Niliw mo kailola. Niliw mo ako sila hant pa sa maka sa mamo. Sa mamo tayong dalawan lang ako ito ganon. Tayolang. Wala nga rahan. Kaya mo ang kailangan. Sa saisayon. Kaya nalang mo. Kaya nalang kure na impusiblit. Patit mo ala nga inibamuig. Sa'wil mo sa'ya nongkin sianyo saon ito ma. Tawaming kitong felisa. Felisa ma. Wag nana yung felisa. Ikasi. Nga na na na na na nga inibam. Nga parang kurgiente. Maki-slap. Sa ala-alakopatipangalan ko gusto ko malin mo yung talong. Tak nga naman pa rin batuni mo mong pangalan mag. Ay, alam ko ang jin lang ang anjin lang ngayon sa-sala. Sa'l ko na utako. Wag islamong malala. Ang ngungang bangitem. Patiyon hina y'ya ako naring mag-discit. Mereutulat na yung mga pa ng ala ng jin parin sila. Hindi pa si nabin ni Dr. Medina nga nito palang scientific. Kinurient ang kutaku-shempre di bumukas lahat ng pinto at binkana ayon. Naglabah sa nulit. Alam mo pa kung ano ngalala ako min sa nongkinokurienti ako nina ka'y lad. Nalit na nang masakit na dawo kung nakurienti alam mo ba. Malala ako ng bat ako. Hina lika na ko ng isenda lahaki. Patap ako nung isang golpaya takit yung imagi. Nakatanda ang kuyon. Hindi natang pita ka maagang nemorin ng buhay ko. Karga ako ng mamakos ng guru ng papakok. Nakos, minakit pan sa aking ng gigil. Hindi mapigila na tako hina likan. At na isang lit lang na naramda man ko ang sahrat ng inahalikan. Hindi ko minis niya. Hindi bula tapos tuha. Tapos bidlampu maasuk ang hiya. Saka ako miya. Pero nung tinotorchura kung kuyenti ng nga tugaku sa high voltage ng kuyenti. Biklanda dfries doon sa segilit ng tuwan ayon. Pake tapos umgulat at bagwakong nakaramdam ng hiya. Nagnatili ang damdami niyon hanggang sa nawala ang kuyentis sa ako. Kayak pa ka sikinlat nami. Bula nong mo malay pero nakangiti ako. Naksam siyanatatandaan ko. Ina lahak, ni ni ko kile lah. pidlant. Pinti nakawal ang kanakita ang baudisha, po kita ako sa Marshalo. Kaya tindi saan, pimpu sa nakita. Sa TV. Sa TV. Nungumalis i-Marcos. Hakee po ka mayan sa mga taoodon sa Elsa. May bulaklaks o ka nyang beri. Ang bayan ni-dint sila. Para ni sa bayan ang gino wang nila. Sif si-gidlant. Is sa sa mga ko malas ke-Marcos. Anong baalan niya? Na kita pa. Hina yung kuna rin siya mad DCP. Dibusay na na pag-tapos. Hindi. Eh malaya na tayo na yung kuna makita siya. Kila lang pa sa nita tayo? Oh, o, siya impre. Alam ng tata yung mga ang lahat. Ang dihina na nabita tayo? Dahil sabi ko hod na. Eh mabuti pa kung maripatain na siya? Lama, ala ma-dail niyo ma-supalipimutan. Lama, naysas sa mga dahilan kung berkaya na kaagani to? Oidil. Oidil na man. Karazole. Kaya ako na kaagani to. Da ili. Da ili niyung hikokin na ayang sarili ko. Nakayita nung nyaditi ko. Therapi. Nung nanggamot pag limot pagpilit na magdisipit. Ang lahat ng kongkol sa kanya ayon niya mo wala. At na yung kinaurya ang tiha ko ulet, ehmuli siyang natpakita. Moya parin. Eh, bik sabihin to ay. May mo yun? Yung mga nitoong pagkakata, ono? May ibig sabihin niy. Kaya ako sa na alala. Kaya ako sa na alala mo ulet. Sarap mo yun? Yun? Yun, yun? Ganon yun, anak? Kaya ayon mo ales ales. Kaya kaitan ang gawing ko. Kaya din. Digo sa sinisuala. Hindi ko sa kina ko'y na ay dail na gihintay siyang ikuen to ko. Hindi ka'y kanino ko'y niya sa yo. Sa yun lang, i-gaw. Anakko. Kaya din niy'moy kwentos sa tingin mo'indigo ala. Yung ko pa. Kaya din. Nga pa layulayutay o kaya din. Hindi ka na ako mo'otak sa mga natin ka sa'ma. Kaya kailola din mo na kong takin. Inalong ko. Lung puntinor, kurka. Mga rin niy'n diba wad deta'yet. Pero mga may i-bong mga naka alala. Ma-ibang nagtala. Nakatala niyan sa-saysayan. Sa-memoriyan ang baraming tao. Sa-mga ka i-bigan mo. Mga tao. Hindi wan mo. Hindi nakas mo. Alam nila. Alam ko. Kisuala sa beans sa yun ang malamahal ka ta. Teh na ang ang kita kait, nung pa. Kaya to'y hindi ko masado'y mga intindihan yung pinang d'alan mo. Yung, ita tay. Hindi nila ko'y neto si. Wano'ng poedig makoito? Ako lang. Hindi siyang tatay mo. Hindi ka mag-ilgin indigo, child. Kung siya ang nag-ing tatay mo. Indigo. Aniyun. Nala' mga ko lang nokinwa kipari. Yundin ang sinabi sa'ya niya munduramiswan. Isahang indigo, child. Ikao ang po-potol ng kadyana ng paulip mo-lip nakasawian. Pasahakit ka mangan ka ba bawan. Ikao ang sasagip ng lahat ng nalumok na sang katawahan sa kumunoy ng nakaraang panawang. Ikao ang isasahin neresyon ang baguntao na magbubo kas ng bagong kabana ka. Mula sa age of paisas patungo sa age of ako alius. At eplan na yun. Ikao. Kasamaang ibabang indigo children, buongan ang sigwa, buongan ang tingtunggali ng simboyo ng crisis. Kayo ang mag-aangat ng kamalayan ng pao. Pag toit natin, selait ba. Pag toit natin sa bagong panakon ng bao ng kamalayan. Mas evo, mas ang at mas nakaka nawa. Da, ba toko bao nawa sa bimulang sa hakin. Ayapal. Kaya pa na mo mag-bita yudito. Bagokulumaya, tu na ina dumaya jerun. Ala. Kailangan mo, kailangan mo palang malaman. Malaki paling pa ka kamalay na dinagok ko sa yung. Dinagun ang lahat sa yung. Da, i-nikaong bungan ang lahat ng bungat ko. Luta te ko. Sikim lah. Dinalakita. Na aro aro ko pinag dinibate ko ipalalag lag ko o hindi. Sumang guni ako sa kinyusal. Me ilang mas malewan lang ang isip na o kay lang down na ipapapotita. Diraon nila ako kakastigo hen. Maihin hindi hendon niya. At ang tatay mo ang sa-hamiya. Kung ano daw ang decision kung i-gagalang niya. Kung muhain kita mo hindi wala gaan. Trulon ka daw na ming kamuhi anang mga sundal. Malay mo medrama mo mga yare. Ma-tay mo sa gili mo ama. Nizabi nang tatay mo. Nain dito palatapan. Matagal ko ng pinata isikim lahat niitong. Nizabi ko kay tani. Nistong natuloya mag-disipate si kilal. At dud na minakitani abunduramiswan ni. Nakikaw. Anak ng magaway. Ang magiging sa geisag ng pang bubuklo dito. Nang synthesis ni to. Nang patitiap ng dialectikal na pangpog naay ng magkasadungan. Nekawang indiguchay na magbubukas ng babong kamalayan. Nag-an. Anak na beliyesong? Ma-an. Anak. Niz indeed a wonderful revelation. I feel liberated. I feel fantastic release. Para akong umabot. Sii sa spiritual climb achasal mga yun. Tanandito lang si. Ambuduramiswami ako malamangatutuwayon. Nizan siya. Niko alam. Aha si kidlat. Niko alam. Anap ng kusha. Para. Sonbul ka nasi galot. Pero minahal dintitapakalaw. At na yun malaya na ako. Sayunang panahoni. Ang hinaapin mo jerom ay ama kapomong indiguch. Ako. Adis na ako. Selamat sayosi. Tapasaguro kong tuming dito. 'Kaya nila pa, ales in pa, ma. 'Dago naman. Aho pa? Watch me. 'Dilong kasi ang ble. 'Belalik nalasimamos ang ang quarto. 'In after a few weeks, sabi ng Doctor Medina. 'Malaka ng tulong rau ng shock therapy. 'Manga ilong mix pa siguro ay ma-adina sya ng mwek. 'Kita pa sa ilang araw. 'Din nalang makita ay ako kaya ngina. 'Tabi bighla nalang doetong naglaho. 'Brow-naut nga nga. 'Mainag-tripsa grid ng luson. 'Mala wakar. 'Dilong orasig nawal ng porient sa boh manila. 'Pagbalik na ila ako. 'Para na siya. 'Kana nga nga nang kasi ang ble. 'Tabi nang isang inmate. 'Pere nindaw niya. 'Tabi nilong bosis ng mama. 'Bah, 'simi. 'Muala na siya. 'Dikresus, mahana. 'Kaya nalang ako. 'Mayon pinaggata goa ng kitlat. 'Tang matangpong kinkitlatin na raposha. 'Dilong ko ko makilala siyang filisa. 'Bala, ko laharas ang kilalang filisa. 'Pinagito ko sa anya. 'Yung mga ginawas. 'Gina manya sa aking gina. 'Muban niya to bina sa kat sinira. 'Dilong ko siya ng ilika. 'Biro niya ka lang yung filisa ang to. 'Ah, ang ganalala ko. 'Binagito sa Arab ng amaku. 'Mong tunay na pangalay ng aking gina. 'Mog bata higik siya. 'Dilong ko yung kitlat. 'Dilong ko ako punas sa wheelchair. 'Potor na yung mga paa. 'Dilong ang granang pinalalala. 'Bitis. 'Kaji sa habi ko ay kigitlat. 'Dagimong tatandaan yung pangalay ang mga matay ka. 'Tasi adora. At janapuwanag tatapos ang isa na naman leading text or "arty" episode. Maraming salamat sa relievere passion pH para sa pagbibigay ng paing pulot and pagpapahiran ng odorecording ng indigo child. 'Salamat ben sa communication arts program ng USD faculty of arts and letters para sa technical support at jumpress at ang guess kiginong road di Vera. 'Dito siyo sa mo yikam raming barani salamat mo mukuintuwan tayo mo li sa susunod na episode ng "Pustini". "Ustinik, 'The USD CCWLS podcast has been brought to you by the University of Santo Tomas, Center for Creative Writing and Literary Studies. Please follow our Facebook page at www.facebook.com/usdccwLS. You can connect with us through our email, "Ustinik podcast" that is "usd. I.N. IG P.O.D. C.A. ST at gmail.com.