Episode 21 - "Aswang As You Love Me" ni Chuckberry Pascual

(upbeat music) (upbeat music) (upbeat music) (upbeat music) Ang sagot ko, sinubang nag-sulat ng history book na yan, walaang imagination. Hindi ba pwede mag-garo ng taong bayan na may utakat puso. Hindi ba pwede mag-garo ng ibang kuyentong ugnaya ng tao at aswang. Ipakitanganilas akin ng lintik na history book na yun at susunugin ko. Ang gangjan lang asinabiku, kait ng toto ko, kusito ko ng budborang asin ng mga bitukan ng nane ko at sabuya ng katas ng bao ng pagbomukan ng tatay ko. Para mawala nasilas sa exena, at pwede na ako mainlove. Pero ginawa ko ba, siya impre Hindi ulit. To ming inalang ako sa Sahig, sa kaipinig ba tulu yung pagmuyasa at aini gym boy. Pero wait wait, lilinawin ko lang. Hindi naman talaga ako na galit sa mga magulang ko to the extent na gusto ko silang patayen. Ang extreme na mga kasinon. Hindi naman ako paraang taong bayan na galit sa mga aswang. Yato yung mga taong bayan sa sinasabi ng history book na mga magulang ko. Yato yung kapag dini-describe, laging midalada lang mga solo, sogud lang ng sogud. Nihindi man lang ina alamang kontexto na mga aswang over that matter ang kontexto ng mundo. Hindi lang taong at hayo pang mekarapatang mabuhay. Meron di mga taong nagiging hayo, pero no, na ever pumaasok sa isit nila yan. Feeling nila silang iniikuta ng mundo. Kaya lahat ng hindi nila katulad masama. Feeling kung amin saan ang translation dapat ng taong bayan sa ingles, sheep. Oko yanaman, lemings, mawalang jutak, sonud lang lang sonud, kasi hodong mahulug sa bangin. Kung sila kaya ang naging aswang, hindi ba nilagagawin ng ginagawan amin. Anyway, ang point ko is taktampu lang ako. Alam ko naman kung gaano ka lakayang naging sa creepitio ng mga magulang ko para sa amin. Alam ko kung gaano ka hirap maghanap ng paggain para sa amin mag kapatid na on. Nakalala ko pangan ang isong election. Umuwi ang nanay ko na may sugat sa tagiliran. Nakipag saapalaran siyang lumabas, kahit na mainit ang matana mga tao sa mga manan ng gala. Nakakuhuha na man siyang isang babae na gisasampay ng mga damit. Dinagit niya sa kasinak sa kagad ng koko sa leeg. Alam ko na para hindi na makasigaw. Eka asumu, may kapit bahay pala ang babae na gisasampay din ng damit ng gabinyon. Ewan ko ba naman kung bakit mahilig maglebat magsampay sa gabya mga tao sa punyetang paranggay na yon. At natuluhan ang dogo ang sinampay niya. Ayu ng sisigaw. Nare nig na mga rumoront ang paranggay tanod. Hinaagada mga tanod ng nanay ko. Pinagpapokul ng ko ano ano. Mabutin ng lang hindi tina maan ng mga pakpak niya. Pero may kung sinong tarantadong tanod na nakakisip na manudut ng mga manan ng gala. Kaya nagurlesa ng nanay ko sa tagiliran ng ko chillong itinali sa durro na mahabang kawayan. Nakakuhuha para na manshot. Inhyahin sa amin ng katawan ng babae na gisasampay. Tagakta kang luhana ming magkapatid habang ko makain. Nang bingi-bingihan kami sa pigil na ayak ng nanay ko habang ginaagamot ng tatay ang sugat niya. Kumain ng kayo mga anak sa bipanya habang ng inigamboses. Ang drama, diba. Sikat na sikat ka sinon sa media mga manan ng gala. Kaya sho naglipanarawang mga manan ng gala sa ebatipang partin ng metromanila. Na isang melakinkatarantaduhan sa to lang. Dahil may usapan rin ng aswang sa metromanila. Usapan rin na hindi naman pinagusapan. Inasum na ng lahat na in-efect budal-consulting lahat ng aswang involved. Na hindi dapat maggaro ng traffic sa daano sa hipapawid. Ibig sabihin, kapag menakitang isang manan ng gala na isapang manan ng gala. Lili pad na siya palayo. Hanap na siya na ibang teritorio for the night. Ang pwedil ang magsama sa ii isang teritorio, ehong makaibang klas yan ang aswang. So, kung meron ng manan ng gala, pwede pa na maggaro ng ibang aswang. Pero dapat, hindi na lumili pad. Tulat ng mga nagiging aso, nagiging baboiganyan. So far naguwork na man sa amin ng sistemang yan. Pero minsan talaga may mga accidenting na ngayari. Like once, may isang manan ng gala na masyadong mo ba ang dipad. Napagkamal ang lumili pad na sex worker ng isang lasing. Hindi rao ka si nakabra at malobog ang suot na blouse. Ayon, ilapitan ng lasing sa kadinak maang susu. Negalat siya manan ng galsha in pre, aba. Masamang mga haras kaya aswango hindi ang hina haras no. Kaya si manan ng gala na walang bra. Nakalimutan maging discreet. Nila para it then and there yung nghypusakanya. Yung marami palang nakakita ayon mega kala tagadang cheese mis. Nakata o na man election oon. So ongobierno, use me in a sentence sa kadang isu. Kesyo naglipa na arawa mga manan ng gal. Kesyo maramin na ron na report na mga kaso na paglamo na mga manan ng gal ganyan. Nag takumpay na man sila. Lumigbit tagadang mga tao sa bahay ng gabi at nagging mas madaliya mga pandaria sa election. Ang nakakata wa. Dahil ka halos ulang tao sa mga kalsada ka paggabi. Kitan ang kitan ng mga manan ng gala tiba pang mga aswanga mga naging di dipat ng balota. Sila tuloy ang pinagakain na mga aswang. Hindi din sila mga kapalag dahil na papatunayan na toto o mga sinasabin na sa media. Ang ending, tinotorin nilang papakalat na mga polis at mga aswang buster ko nung. Kaya kung mirap pang dalong buhay na mga aswang. Aba mahirap nga pa kigipag saapalaran para sa paggain gabi gabi. Pano pa yung may aktibong kumakalaban sa yung. Kahit ng tatay ko na Simplink Cantanod lang. Muntik ng mahuli ng pan-hungyun. Simplilang talagang tatay ko dahil mga bahia ang punan ng ating target niya. Ming naranigina pang mga nagreclamong bahia ang punan to ko sa pagawa na mga bata. Wala diba. Hula nga namin may elam na rin yung mga nagpapatak bua na mga ampunan. Aba sirbisha publikong ang ginagawa ng tatay ko kung tutukusin. Population control diba. Pero dahil sa nangyaris sa election, denag mukhana naman ka ming masama. At mas umirap ang buhay ng lahat. Hindi lang naman aswanga na na nalor na naman yung hindi dapat manalo alamuna. Anyway, ang punan ko is. Kung ganyan ng pinagdaan na naman magulang ko naon para ang mapakain kami. Paano na man ako saagut sa kanila. Kapal ko naman diba. Kapag ginawa ko yan baka in the next life time maging aswang na nagiging uud na ako. Sa kasato ko lang. Ano bang saagut ko. Mamahalin po ako na sedrik, ganyan. Eh kita mga 2 weeks na kami nagigitan ang palihim. Pero ka paginiisit ko kung paan ay pagtatapat sa kanyang aswang ako. Nga nga nga togo ko sa takut. Deep inside na niniwala yata ako tama ang mga magulang ko. In my heart of hearts na niniwala yata ako hindi ko di serve na mahalin. Dahile pasaway ako anak. Dahil within my soul alam kung mas pinipili ko pang mga lahaki ki sa magalaga na mga magulang. Pero can't I have both? Sinobang bitter na nagpawos na ng either or situation na yan. Napakabay na are magisip. At kung magpapakabay tako. Kailan ko pa maranasa na makapagrelasyon. Ang dolo subpan ang mga magulang ko. Kapag saopakas na wala sila, bako kung muppos ng ganda ko. Atagit sa lahat, pakit pa ako aasang mahalin ng aswang na hindi ko pa nakikilala sa mantaalang nahrito na sa sedrik. Ang aking first and hopefully last love. Taong asha, pero goodness na man, he loves me back. So nagdisaid ako umami na kay sedrik. Nagkita kami sa lovelis. Pagpasok palang sa kwarto pinapapak na nyan ang leego. Parang hayok na hayok ang loko. Sabi ko tekalang hani ko tekalang. Pero hindi siya na kikinig sa akin. Gutong narau ka siya. Pero gusto mo na nyan makapaglambingan sa akin bago ko main. Ang sabi ko e di ko main ka na muna. Maman na rau siya ka kaain. Unahin na rau mo na nyan ako. Nakalakakilig di ba? Ang sarplalo makapaglambuchi ngan. Pero inun ako na muna ang pakaik ko. Dahil ang toto ko. Meiju na gubudong narin ako. So ang sabi ko, sadrik. Hani ko. Mei sa sabihin muna ako sa iyong importante. Kapag narinig muna ako. Puede muna ako papakin ng ang gusto mo. Ion niyong kung gusto hin mo pang aking papakin. Pagkatapos ng sabihin ko. Tomigilig si sadrik sandali. At tening nyan ako ng direchos sa mga mata. Noon ko lang napansing ng mula palang mga matanya. Para ng giliab. Ano ba yun? Ang ilnya. Meisor is ka ba? Tanong ko. Muhang napahia sa sadrik. Umiyos ng tingin sa akin. Oh oh, nakawakasi ako sa kapit bahay namin. Sakaikaw. Bakit na mula rin yung mga mata mo. Na tahimig ako. Saka ko na rialay sa exact moment na iyon na hindi lang ako badui. Tangap ako. Na toring ang aswang pero ang hina ng pickup. Abah, two weeks na pala ka minaglulok hindi to sa chip motel na ito. So, sumagot ako. Kasegot umdarin ako gago sa kakosha hinalikan. Kaya magindang dabi. Welcome po olet sa lit junction podcast. At welcome back will more. At kagot ka naman. Ang pagbobali. Ang pagbobali. Parang ang paya, charap. Ang pagbobali. Twenty pound si yung na wala sa akin, no. Anyway, ayon. Parang hindi naman masaya si kisina bumalika ko. Pero ako masaya na ako kasi nga. Just go kapat na aro ko ba naman sa hospital. Na tino-tuso-tuso. Pero buti ngalang. Kahitso brong hina yung kotalagi. Kasi mga mait ba yugayon ay kaka mamiliratoral ba. Kaya mamiliratoral ba. sa NVD dear, kasi ano mo ngayong NVDb natin? So ayon, salamat po silahat ng nakapunta ay nakapan od ng session, first session ng NVDb literari and publishing trade conversation, so pinagusapan po namin ang podcast, bilang tahan ang panitikan, nagbigay po kami ng mga ilang information kung ano yung lagay ng podcast ngayon sa Pilipinas at pano, ito gina gamit bilang educational tool din sa mga sujante na, wala ma-shadong access sa mga libro o literari, mga bagong akdam pinoy peon. Dipayata tapo se, meron payata mga susulat sessions, pwedirin niya tanan ng mga po na od ng session, bisi dahin lang nila yung page ng NVDb National Book Development Board. So ayon, abang anyo rin ng jornos 2020 ng squeeze.ph sa November 14 and 21 at yung SSS4 ng PSSLF sa November 25, tuloy po ang conference at extended ng kanilang registration. Anong aibisubi na SSS4? Suri sa naisa-liksig, suri sa naisa-liksig 4, yung yung yung. So welcome guys, welcome sa ating episode 21, nagbabalik ang aming guesting series, at nagbalik na rin sa Wilmore at hindi ko alam kung anong rollyari to, guest kabangayon Wil dito, or anaman. Basta, basta importantin ang dito ka at maslaalong hindi ko alam ko nakakata wabayon dejokulang. Ayon, welcome back wheels, the evil towers of Makati is back here with us, kahit tapos ng aming Halloween episode. Yung nga, siya'n priyala mo ang linggulinyan, diba na mis ko na mandito. At talaga naman mas gusto ko dito sa ating puyataan, kasi na mga toosok ng injection sa hospital. Dina'ng ababalik don promise, o siya ipakilala na na natin ang ating guest, dina mo na yung guest. Pero actually, parang nagdiner break lang kami niyatong ayon, kasi ikanin ang magkasama rin kami sa webinar. Ion, iyan na natin ang guest i-pakilala natin yung jing. Okay, yung isok sa mga nabasa ko'n librunya, yung hindi bar burang alan ko, natatanda ang kotawil, kasi nong binilikot sa kanya. Kasi amaton ng ano, kasi amaton ng tagalabas sa panitikan. So, pafriata e to e, maman, tanong iyan natin sa julian pas koal ang penim niyaton, afsali ngayon ko lang naryalis na marami syang kapang lalang or kapilidong writer. Si Benjamin pas koal, si Wilfredo pas koal, pero mas naging papurito ko yung librunya kompisal. Of course, mga maikling kuen to yon, na pinablish ng USD Publishing House. Ako naman ang nabasa ko, red ay yung nawa wala ng vis print at siya preng kompisal den ng USD Publishing House, at siya impresibringa ang akim papuritong karakter. Eh na na makaya si nabinyo na naman yung mga cicatot nabasa yung librunya, sagisasa bing ko naman yung hindi ko panabasa. Pagpasok sa exam na ang sinihang sa panitikan at pag-aaral sa piling sinihang sa recto, kong hindi ako na kakaamali yung repres ito. Ha, hindi ko pato na nababasa, kasi nga wala pa kung kopia, hindi pa ko na kapilin ang kopia. At meron pa kung hindi nabasa, proda lang ako no, yung hindi ito raman sa hindi, hindi ko pato nabasa. Pero mga babasa to, available kasi ito sa online sa website ng UP Center ng wikong Filipinas sa kanilang mga librunya pa sa yung aklat ng bayan. Pero ten years back nakilal ako naman yung writer na to, not personally, but bilang ko to naman ba sa ko yung make link whentong mga kochi sa airport sa antolyhi yung cantong fantastiko na atin ayo press. Tanda-tanda ko yung kasi bina-basa ko yung hating gambir, madaling aro, takas nin ako nakatulong, kasi kasi ang ano ko sa ano mga kochi sa airport. Puede palayon, pede palayon sa canto. Oh, siya. So ayon, isa siyang profesor ng panitikan, malikhaing pagsulat, pagsulat ng cuento, pagsulat ng dola at kritiko. Resident Fellow ng USC Center for Creative Writing and Literary Studies, panelist ng annual USC National Writer's Workshop, at National Book Rd, Best Book of Fiction in Filipino. Walang iba ako ndi si Dr. Chuck Berry Pasqual, welkom kung muli. At muli, dahil kayo po ang nasapahilat episode na mincer dito sa Lit Junction Podcast, good to see you po again here, Sir Chuck. Sawakas ayon, nag-is dina na in Sir Chuck, welkom po sa Lit Junction. Kamusta po. Hai, guys. Masaya ako, nandito ako, Lit. Ok, naman ako. Salamat, Sir, sa pagbapawin, Lakat. Grabby po from our. Solon sa habi ko nina from our episode 1, at episode 21 ayon. Pero, bago puyan. Kamusta naman, Sir, ang pag-online class punyo, at kamusta po kayong ayon normal. Ais naman, pero ala mo sa toolang, mahiraparen, kasi ng lalo na kapag nag-isip mo na nabarang. Halis may isantao na tayo lahat na nakakolong sabahay diba, at limitado yung pag-kilos. So, namin niyabagoparen, na at kait yung sleeping schedule, ay kasi yun ng unang nabagosakay na, ng dito ako makatulumnan dire-direjo sa malano na karo ng quarantine. So hanggang ngayon na nabarang. Stragal parinyon sa akit. Acha kaya yung sa pag-tuturu, siyempre kailangan paring mag-adjust. No, kasi, mahiraparen talaga na mag-turu ngayon panaw na to. Ok, pag-kipag-usap online, maraming pagkatawan siyempre diba ang pag-tuturu ng panitikan. Ay, nakadipendin naman talaga sa-anay interaction sa masterjante. Pero ngayon, yung interaction ayon ay dependent sa technology, sa connectivity, at alam na naman natin kung gahan o ka bako at yung ang infrastructure para jan. So, yun. O, nga parang first-rating na yung situasyon natin ngayon na parang nabakatagal na. Anyway, ako mo nang magsisimula surchak. Nakakatawa, nakakatawa itong aswan, asi love me, nabina sa kaniyujin kanina. Lo, parang ng refresh din ako, kasi yung nga sobrong stressful ng week na to, segoa ng trabajo at iba pang baga. Anyway, sir, ang ten ako paikaila niyo, kaila niyipo ito na isulat, at any yung cuento sa likod ng pag-kakasulat ng ak ng ito? Salamat kasi, nga, kasi simulat ko yan, kaya ano lang, December last year, nga, in response to a call for submission. Kasi ang isang ano, bagait na toko sa pag-sulat ko ng mga khedarin. Pertika lali yung maekling cuento. Lagirin siyang nakabatais sa pangagalangan na sa alibawa. Kung ano yung makita ko ng call for submission, i-na adap ko nalang doon yung cuento. Kasi, ano, parang pinaglihirin ako sa pato alay. So, kaayet nong gahdipa. Pag may nakita ko call for submission. Ah, si-gahabuling ko yan, natalagang career. Kaayet na nung panahon na nagtuturo ako ng walong klasik. Kaayet na nung nagtuturo din ako sa high school at nag-graduate school ako. Talaga, isinisiing it ko siya. So. So kanon yung aking ano, writing process. Kaya. Alibawa nabanggit ko lang, mabanggit ko lang aking na na yung. Ang bawa ang noawala. Ano rin siya spread out over one year, almost two years. Pero, yung kayaarin naging kanon yung design na makahaluna, realist and non-realist. Ka si-dependita lagas ako sa anakon nagpapas. Apag may nakita ko. So halimawa yung second story don. Ah, yung wawala ko chili, si nulagkurin siya. Ka siya may call para sa sa pantaha. So far. Ah, okay sa sige. Non-realist na ito sa ganan. So, depende na. Dahapos yung isa donay. Patong call naman sa elite. Nga naman na sumama doon sa elite anthology. Yung nakarilin how. Kaya meron ako karakter na donya. Nga sa yung kanon baga. Isa ito naman. Aswanga si Love Me. Ka si-maybe nubu ako ngayon sa-aksalahuyan. Nga collection ng mga. Gusto ko siyang saisip ko na sa notes ko. Tinatau ko siyang horror. Nga pero. Feeling ko ka si. Medyo. Lampas na ako sa innocence. Noon, ina sayas talaga. Pagsulat na straight forward horror story. Parang. Kaya ko na lang gawin ngayon ay. Magsulat na. Horror, quote-un, quote. Horror story na. Self-conscious sa pagiging horror niya. So parang. Oh, okay. Kaya, kaya tanggang ay mejo. Hesitantako na na isit na. Illabel yung point na horror. Pero siya sa isit ko horror siya. No, pero. Parang. Kaya ko na lang gawin ay yung parang. Magsulat na horror, quote. Oh, may pinapatay siya, right? Parang gayon. So dito. No. So. May atim takod yung parang hong. Sa sambisha ng mga malagim na bagaay. nga parang pumakkatay siya bina-bali yun leeg, nga tusukling leeg, etc. Pero nga papata waden. So sigulit ko yan, kasi ang maigxilang, kasi pagkatang ako rin na bumalik kulit sa first person point of view, kasi iniwasam ko rin na matagaliyan e. Parang yun ng naging natural nano, na progression ng pagamit ko ng perspective sa puentas. So bumalik ako dontas. Ya na pina-kama deling voice for me, na. Ya na pina-kama deling voice for me yung ganyang, bakal ang madaldal ng malantin ka ang ganyang. Sa ganyang palay yung pero, bago pwilumalim yung usapan at inser, ano puso sa tinginyap yung hala gana nagsusulit parintayo at nakikwantoon parintayo, bila mga mano ng leto mamba basa. O sa kasungan ng aking podgas ng papagas parint na nakikinig ng mga akadampampanit kan, particular sa ko yan to ngayong nasagit na bu tayo, alam naman natin ang isang pandemia. Alam o, Eugene, lagi ganyang tinata ng sa monstrogenti ko simulan ng ako alam tin tayo na sus parang dapat yata magbigaya ko ng pang ano. Pang uno na sa god, sa naka-pressual palasya, ngayon ko lang naman nasa. Pero, ang baga ang tinginyin ko, o siitaman talaga ay ang pagsul, ang pagsulat, ang pagbaba sa parint ng panit kan, ay pagtaya parint sa pagasa. No, na para hindi tayo magpapalamon dito sa takut nakuntutu o sa yun ay aro aro natin kapeeling. Diba, simulano, ikulong tayo, simulano. Makaro ng banta sa buhay natin na absurd na, diba. Ang kinata ko ng palan natin ay lawai, diba, yung talisik ng mga naman. Oh, diba, yung visible siya. Yes, diba. So observed, pero naka-tapat at the same time. Kasi niba, ang panit kan, ganunaman yun, bakit ka ba magsulat. Kasi nain niwala ka sa namin magbaba sa naman niwala ka na merumpang. Susunod na hinerasyon na ng mga tayo ng Filipino. So kanan din, so pagtaya sa pagasa, pagtaya sa kasi saayan, basically. So, yun, kaya, niwala ka sa namin niwala parin tayo na aayos na aayos ang lahat. Maliktais sa Afla, dito sa Richard. Ako pagabasang pagabas ako ng pangunapong sapnitong aso ang sila, bina. Pung aso ogan sa akin yung dalong bagay. Novela at piliyko lah. Yung amapola sa 65 daka ba natani, serikili at yung sapa bolitong piliyko lah. Isa sa mga pinakapagulit ako, yung amapana nanggelesa yung 23-bina friend Cruz. Staring rise sa sinon at marting del rasario. So, apro magulit ako nito ang amapola ni serikili at nito madananggal ni Cruz. Ang gusto koong tanawin search up, paanawin treatment natin sa mga Aklas, pag-ikwento. Kailating sa danas natin sa takut, pananakut, dahas, pag-ikinkakakiba, pag-tatago, patakas, aso ang kaman, bina nanggalibon, otak, o sa panahong ganitong parang walaang katiyakan. Wala parang nakititang diwan, nagyati ila may labis na renoftero na nakakarong nang iba-tibapong manifestation. Ang apapulitong nabela at serikili na isas ang apapulitong madanalat ang tagurikong sa amapola ay The Great Philippine Gay novel. Pong bidang gay, tapos ang mga isya niya ay kinalamas sabayan. Tapos may rebu-lishon, diwan gina-wai rebu-lishon sa tomas morato. Diwan tapos yung bidamong nag-iisplit, diwan nag-bibion, sarin sya, dung pala ng yari-guribulishon. Dung diyan nagsimula ay nag-guribulit ng ako lang paas ako yun second-year kali ka at ako. Dung diyan nagsimula, diyan nagsplit sa morato. Dung pala na tapos yung devalu-lishon. Dung pala na tapos ang mga rebu-lishon, diwan gina-wai rebu-lishon. Dung pala na tapos ang mga rebu-lishon, diwan gina-wai rebu-lishon, diwan gina-wai rebu-lishon, diwan gina-wai rebu-lishon. So, yun, tasong rang isa-lamat. Anong habain, tanong nakalimutong ko sa nangik. Yung danas natin sir, sayos. Yung danas ako. Pero bago yun, iklang. Yung voice din kasi na yan, doon na influence ni Rikili. Yung experimentong ako na datipa. Koko ni ko lang kasi na banggit kaniinani Yujin. Yung hindi bar-brangalan ko. Yes, Yujin, ano yun. Freebie. At kaya niyan. Freebie. At kaka sa tatawa lang. Nakas doobyan na. Nakas doobyan na innan ako. Akole lang kasi na nagpaprint niyan, ng unesan lang babas bilang freebie. Aself, a na siya. Self-publish. Yes, self-publisha. Asean ikasi self-publish na nagalakamin na mga kaya din ako ng 2006-2007. So, self-publisha. Akole lang niyan. Sinabikulang sa publisher na para. Kasi din ang mgaananan train lo yung Libro na niyan, ang mga parang. Or mga kaya, hindi para-relatively ay mahal siya. Manipis siya. Yung time na nag-mahal na yung mga Libro. Yes. So, tanagang sa mga name papil. Or mahal yung papil. Lahat nag-mahal. Kaya nga yung mas-mahal sa tota olang. So, sabi ko. O para makatulong, kasi ng alam ko. Hard sell na manang criticismo. So, magalagay ako ng fiction. Kaya lang yung mga meron ako na ekstra, nong panangon na yung ay mga sinulet ko ng bata pa ako. Antawa ko sa hanyay para mga b-sides. Nasi pa sa parang salang. Grave. Sa music mga b-sides ya, no. So, last love ya ang kasi purupok nat yung mga ko yun tojang kong baka. Malgun pa yung mga ko yun tojang karo. So, si-gi nga, eh na alagay na ma-julit pa sa kalo. Fedin niya na sa varang. Ganana. Sa-jumpalang na ako. Dumpalang meron ako, naging na gina-parang gina gaya ko yung gani-tong boses. Nani, ni-se-edric dito sa-quento. Now, dito, na yung para sa-dotimita nong kanina ni Wilmer na parang toko sa dana sa natin. Kasi, na isip ako re-maksulat ng-quento horror. Simulan, nito. Um, panang nang Wilmer, cuba 2016. Kasi nga, dahil nga rin sa mga kaki-laki labuta mga pang ayarisa. Ban sa natin, nalibam. So, parang kasi, kung papasin ng yung alembawa sa ang nawawa wala, um, it's quote-unquote "crime-fiction" de ba? Crime-fiction, detective-fiction, pero wala ang dead bodies. Varang yung yung rule ko. No, farang so-kait ang ganda sa huling PSA na nandon na wala nalang yung tau. Kasi nga parang ayo ako ng madugo. Noo, wala ng pa yung bayang serin doo mo? Yes, wala. Dipan na wala nalang yung indiana. Kasi ayo ako nang-dugo ayo ako nang panokarasa na gana. Pero, siya, nalibas wala na 2016, parang nanon normalize. No, yung karahasan sa lipunan. Tapos. So, yung apiktado ako dawn. So, parang. Pero siya, kayo, kung tutusi na mga hindi na naman yung 2016 ng yari. Marami na naman iJK's na nangyayari sa Ban sa natin. Pero kung bagapin na kanagin, garapal sa 2016. So, yung mga ganang bahagay. Ang isa sa mga daylight, ang bahagit. Pinili ko nare na magsulat. Tungkol sa karahasan. Tungkol sa kamatayan. Naka siya parang hindi naman ito pwedeng. Iwasan talaga, no. So, inaway ito yung paraan ko ng pagsulat na. Tinutugunan kung anoyo. pananao at damdaming ko sa. Kasi lakoyang panahon. So, kaya ang nangyanto ay aswan. Kasi. Parang pinaglalaro ang koron yung figure ng aswan. Kasi. Ano siya diba, outsider siya. Tapos naging naman siya, bahagin ang popular na kamalayan. Pero, isa late 10. Yes. Oh, oh, outcas siya. So, tagalabas din siya, basically. Tagalabas din siya. Diba, for the longest time historically diba, tingin. Puitingin natin tingnan. Noon na ang conceptu ng aswan yung isang pagbasa sa kanya. Aay. Glikhalang mga mananako. Diba, para toon sa mga tanggundok. Para toon sa mga tulisanes. Bruto salvajes. Na, basically, ay mga tanggundok. ang labas sa Pueblo, nga na yung sphere ng colonial power. Tas di bang, ngayon mga makita naman natin yung ganyang truck, nga naparang, yung mga nasabuntok ay tinuturin ng mga salot, ganyan. So, meron siyang pag gesture, nga sa outsider figure na yun. At, pero siya may da il bahagire na politika ko sa pagsulat ay ang pag-tatalat ng karanasan ng baklap. So, e-mini-mix kuri nyo na naparang okay. So, ito ang aswang na ito ay tagalabas at siya ay bakulak. So, aswang na siya bakulapasya para nga naman. So, ganon, napos kasabai ng existence ng aswang na bakulak ay yung pak-eeral. Nakong baga ang context para naman ito ay ano toay na sa para. Ito ay aswang na nagubwai sa panahon ng IGK. So, alo mo yung parang sosino ang hali-mau. Kasi, atinitig ng ko siya na sa context ng ng collection. Kasi, kaerin, isa sa mga dahilan, kung bakit siya may xip, breaker ko siya. Kasi para ang ayoko rin naman na super-murder, nga parang naman. Ayoko rin naman na super na seriosu lahat. So, para ang meron nakaong mga breaker na napakata wakalang content, and yet still address the issue. So, isa yung sa ganong pak-eetang kakoit ng content na to. Bapatawa siya, ito. Hachatimang may, hane siya-jan, may lane siya-jan, siya-jan, siya-jan, siya na sa habinyan na parang. Paano kaya kung nabaliktad ang situasyon, nga napano, napano kung alibawa ang mga tawa ang nakunta sa situasyon ng mga aswang or something. O kaya, itong kol naman doon sa pagiging, yung pag-easebban ng majority, yung pagtinging ng majority doon sa mga minority. Naparang, dahil hindi namin kaya katulat, ay malinakayo, naka sa hindi, hindi namin matanggap na meron ibang mga tawa na umi-airal, na iba yung paraan ng pagiging ng survival. Nang pamumuhay, nang pamumuhay, ah, ito sa kaya, yung gusto kung i-dagdag ngay, na, na, na, na, na, ako sa baklasan, aswang sa, pero very conscious and modern. Kasi to doon po, nalibak na kasi niya pa ngayong, yung mga parang stereotype sa mga aswang, naka naman. Lahat, may mga dalang solo, ay min, may tinamang pag-easebban, ay min, ko ako ako nga nga isipanina, pag-easebban nga barilin, diba yung mga ibang pamang marat, barilin, dita yun, ganol, kasi. Dawa sa ladyan ang piliquil lagi sa paglaksos sa logyan. At magita, magita sa log, "Oh, oh, oh." Magpokointing. Gala-hat, "Akerin, disa piliquil lagi ng mga koraan langin sa GMA." Sa base mong lang. Seri. Da nung din. Para may menta ng mga kibisang nana ay. Aon nakita ko lang. May menta ang kibisang nana ay. Po si-dirang mga kibisang asubang. Piliquit ng asubang profiting. Piliquit ng din. Sumong kating ang mga ta. Ovalan sa log. Pero may yata. Nekong mga lang. Nekong mga kibisang. Pati nong manman manang muna ganon. Diba, apa tingasong ano? Nageing kanula siya. Nagsawa ni siya sa ganong ano. Branting sa kanila. 20 na. Pero kong sa ko dito yung ano? Yung referents niya ka'y jaklin hose. Sumong sumong sumong. Nasi ko. Oh, hang. So ito naman po yung tenong kosir? Si sa-drican ang classing aswong siya. Or ng mga materbang gender sa kong ito. Ano siya kapad naltransform na. Kasi sa-dirang interisidat-investid ako dito. Si-medu na lof ako e. Kala ko ha. Kaka-iday na siya ni-sendri. Yes, nagwamater. No, nagwamater na. Bating siya. Acha kong ano classing aswong siya, actually. Yung underin. Yung underin yung. Akinin. Contribution, charing, contribution. No. Yung akin. Doug Doug sa aswong lord. Kasi. Naparang. As yung alam ko lang naman dintalaga. Ay yung net sa sa high up sila de ba. Pero usually mga piling high up. Pero. Kaya. Isarain sa mga popular na. Ano. Nga high up na nakatransform. Dao yung mga aswong. Ay ang malakang ibaong itim. No. Malakang ibaong itim. Ah. Sa bahay namin sa malabon. In buti nalang wala ako na nangyari ito. Pero si na sabi ng lola ko ng chahin ko. Nang pinsan ko. Menakita rau silang isang malaking ibu napulangpula ang matnado. On sa bahay namin. No. At sa sobrang takot nila yung. Bayo ko sa pinsan na isang macho na. Nalala ako ay napaluhot, dahil nang hina yung tuhut niya. Napangatok na lang siya sa pinto sa takot. Pero ako indi ko na kita. Kaya may privilec ako ng pagtawan. Parang haa na luhut sa tapot. Pero. Kong ako sigurin nga kita baka hindi lang pagluhut ng nangyari sa ako. No. So. Ganon, no. So. Don ko yun kinoa. Nog nagdagang ko ng naparang. Yung mga mas mga hayukden. Hindi mo ako lahin. Nuna. Pwede pala maging aswan. No. So para ang outsider para ng mong the outsiders. So nilagay ko yun. At siya pinang mga mater na bading siya. Yung otherness ng sexual minority na mga bakla. No. Acha ka. Yung alut ko rin nalibawa yung. Yung papil ng bakla sa heterosexual na Pamilia. Dibana para ang aka siya hindi ka. Babas pa sa anang estado ng. Nang karapatan na ikasal. Kaya ikkao ngayon ang bait default mga alaga sa mga magulang mo. Not that it sa badting. Dibana ng paghalaga. Pero para ang inalisan ka nakagad ng ganuong option sa buhay. Just because. Hindi ka po yung ikasal. So yun. So kaya a na siya. Integral bing siya. Nog doon sa character nasi. C3. Mabalik lang po ako doon sa processo ng pag susulat. Oldo may kanina mejo. Napasa dahanarim po ito. Napanggit niyupu kanina na. Sumusunod din kayaoon sa kapag may arong mga nako call for submissions. Isayon sa mga nakigim prong para maksulat. Na banggit niyoreng kanina yung about sa genre. So gusto niyoreng lang pasan yung genre mis mo sa pag susulat. Oldo. Mejo nagigim prong. Daing ka siya di ba mingsan yung mga call for submissions. Mee mga tema sa nakailangan ganto yung dapat isulat. So sir baka pwede niyong kaming e-walk through olet sa processo niyong napag susulat. A na yunag po prompt sa yung mga maksulat. Kasi maranggirin puso mga nakigilig sa atin dito ay mga aspiring writers din po. Bokot pasan mga readers. Yung friend to you, James. Ising ito. Yung friend ko. I'm friend to you. Ito nata yung motivation yung number of pages. May na-achim siyang number of pages lade. O. Ising ito. Yung process. May 1a call for submission. Kasi parang I think useful yun. Kasi marangkang tinata na o na goal para din sa akdamo pwede yun. Pangalawakong ay muna-muna problemahin yung publication. At ginagawa ko parin na manito na un. Ang goal ko lang nung. Kasi ang paksulat na mantalaga ay parang. Ain dihalata sa katawang ko na. Pero ang paksulat na mantalaga ay parang pagano ng masel. Pagpapalaki ng masel. So dati na kiseta ko sa rili ko ng goals na naparang dapat. Meran ako ng bagong koento every week na ginagawa ko yun. Mga 20-22 years old ako. May kaya na kung siniset na. Dravy every week. Every week every week. Awan ang josin di ko na masyanagawa. Pero patang, di ba? Kung mga arab ka, di ba? Takasan mo na. Pero kung baga nagawa ko siya para ang marami na yung nakakatat lo ako sa isang one. No, at nagawa ko yung exercise na yan ang isang summer. No, bako mag-trabaho. Bako mag-trabaho. So within two months na kakanim na koento ako. So hindi lahat ko na isyem. Pero mag-usay, di ba? Pero kung baga mapupuer sa karin kasi talaga na mag isip. Doon murin ko? Sorry sir, anim sa dalaw ang one. Uh-oh. Kasi summer. Wala ko ng dinagawa. Wala ko ng dinagawa. Kung hindi yan. Summer siya. Kasi late din ako na graduated. So may ganoon din. So yan. No, sa anim. No, sa kanon yung aim ko natin. Nabarang. Masta may masuda tako hindi pa ako kung conchus sa number of pages. Ni pa ako conchus sa number of words. Pero I think nakatulong yung kanong pagbibigay ng pressure din sa salili. No, pero pagkatapos na mo si nakadipend na rin ako sa call for submissions talaga. Acha ka kung baga ang inisip ko lang talaga na larger project. Aay, lagit na na ang pagtampok na mga gay protagonis. Kasi nga para. at naman na nababas ako ay mga straight naman yung mga pertago ni sa dina mo, dina mo na kong nabireklama de ba? So o niyo, kong pag-reglamuhan ko mga bakla ay mga bido ko, parang ganan. So yun, tak pero ng sangayon ang bawa kung ganito yung link. So sabi ko ako yun nebaparang pagpapalakin ang masel. So ang inang original gul ko dati, ako ay palit ng palit, kasi para ang kisi mo lahat talagyan na may abang kain. So sabi ko dati, ahah, ahking word count gul sa isang araw ay 2000 words. Ya na. So awan ang just yun 2000 words ay ina abot ng mga 12 arts. Kinagawa ako yun ng weekend. So tata yun tayo ako, pero ka niya, pero ka sa'yun di ako tigigay lang ka wala ko 2000 words. So ganan ang kyang saneriala is ko na masa mga palayon na tinatarcha mo yun sa rilu mo. So pinabahan ko kinawakong 1000 words. Tapos umabut na ako sa poin na aamahalaga pala ang self-care. So umabut na ako sa 500 words per day. Tinkoy na yung pinakamakatao na nabilang ng selita. Nakay ako, nara sa'yun di nyo pa inedit yan? Pula pa. Pula pa. Ah, dere, derechulang. 500 words lang. Parang, kait niya isu ko mo lang e, kasi ang prasis ng manang revision. Dibahalibawa si Stephen King, diba si na zalba niya parang. Meron parin siyang certain percent na yun minamaino sa parang let's say, lagi siyang first draft, tapos yung second draft yadapat may rung 30 percent ang tatanggalin. Kasi malamang filler yon. So siguro yung version ko ng 30 percent na tinatanggal. Kong bagayon taba na dun sa quento ay yung mga inclitik ko. Yung mga diba magpapan si Murini niya niya kapag nag-bina balikan mo na yung akdamo para sa revision. Marami ka mga linguistik manirisim sa nang mga pakaway na ko mga canyong mga mga mga kong ganyang sakit. Diba, kasi niya sa raptik kasi kasi kasi kasi kiting na yun sa first draft. Kasi naka yung hitang mo yung word count, diba. Pero ka paglilini sin mo na, mga anayon parang mga lubak sa kailasada. So, baos, baos, baos. So, baos, baos, baos, baos. Pero kung susung di mo yung 500. Mga katulong na manlagi yan. Acha ka lagi ka may sense of accomplishment. Puiting 500 words per day na pina-produce mo. Or kaya naman kung mejo malayu ka na. Let's say, ang goal mo talaga, eh mas mahaba na let's say, ang 5.000 words yung gusto mo kung koento. So, that's 10 days. Puede na yung revision, ay 500 words per day lang tinyong e-tip mo. So, parang 500-500. Aron na doble sa ano yung pang solo ka pag-e-tip. Ay, oh, Wilmore, matagay. Ma-bara-spread out, pero kasi nong batak ako mas makapal pa yung mga ako na o ma-asak ako sa Aking Genius. So, na parang, oh, my god, ang call for deadline ng call for submission, ay tomorrow. So, ngayon ako magsusulat. Nang soy yung mga kanon. Pero, haban tumatagal, oh, pag nakita ko yung deadline. Mga ako na ang sisi mo lang. Para marami rin na kung time to revise, kasi nga. Kapak, mina dali mo balbon yan madalas. Ako sa yung mga kailal ako, kasi victoria, parang 100% self-care lang, ay a zero words yung accomplishment. No, ka, oh, Wilmore, nana na yung mga kako dito. Para lang yung self-care. Self-care, siya-frem. Kay, importante, nong mga. Oh, to-to-to, at sigurong ang aayon panawan ng pandemikin, din natin dapat pinye fresur yung mga sarili natin. Sa mga unrealistic writing goal, sa actually din yung go-sonsa din. Yung sir, kayo, iban nga kakasakitin ako, uspita. Hindi ko maka, inn, makapag sulat lang, ganun, salat ng raki. Salat na reject. Tefag na reject, iyak. Iyak. Aayon na dong, matulat, yung. Oh, idiot, kaya na, baka ako yan ng 2015. Hindi din naman, no. Ha-ha-ha. Eh, pero i-just ko yung rejection naman lagi na mga nang nangjan. Acha ka, hindi ko ala malinbawa, baka yung mga kusamog sa natas ng papasasila for publication. Ang mentalidad kudate, ay, the more interest you send, the more chances of winning. Das, diba-feeling ko ng masipag ako. So, may sand, may mga call for submission ang papas ako tapong koento, limang koento kanon. Awanan, just lahat rejected, was sa mga yariyan talaga. Tas, may sand, may inis kapati, baka si para ang baka di sa rejection letter lang yung pinatila sa aay. So, ano toa, sa sabihin ko ako sa an. Pero, sa-salika anjornan. No, so-so sabi ko, baka po isa lang yung rejection letter, nabasa yung cubai isa ko ako aksa. O, iting replyan ako ng managing editor, yes, nabasa naman rejected, siya, so para, okay. At kisualan ng tanong, diwan. O, acha anormalyo, anormalyo ang kasi mas, pag natangkap ka mas matamis. Okay, so, balik tayo, balik sa akda nong, sir, basahin kasi nong at ang to. Busong gusto ko yung wit ng narrator. So, ito naman, let yung tainong kosarchap. Pana bang mag-mahalang isang aswang. Ang mana nanggalhatiba, charot. Pero, yung po. Pana mag-mahalang aswang. Eh, asa isip lang natin, sa imagination lang natin, pweding malaman. Bakasi, indireman natin alam. So, ang sakutin pelagajal, isa. It's like a rosary full of mysteries. Kasi hindi natin alam, eh. Bawa para yas, sir, de ba? Yung sakwantong mo sa aswang asilami. Ya, doon den sa mana nanggalo, let yung piliyikula. Ya, yung piliyikula. Basing yaring kaini, para ndalao, may dalao ang pagkain, may naggokuza pa. Literal na pagkain, at yung isang pagkain. Napaloy yung bayan, yung piliyikulang yung piliyikulang. Kupayon na papano ko, to. Yung nanggalo, yung anang sa sabarang paburitapasasay, yung nanggalo, kaisan, soundtrap, niya sa Spotify. Yung nanggalo, yung anisha, para ang amiikut naman yung sa again, anas yung aswang. So, ang mana nanggalo, and cute love story, romance romance, yung nanggalo. Pero, dito para yung aswang do? Ya, ayan. Doon sa, doon isa lang. Dito nga, sir. Yung bina sa ko, indi. Mga last, diba ng unang sentence sa sabi ko kanina. Alam ko akit, wui, ano toa pa ang mana nanggal, para ang mga pola sa simula. Sa doon lo naman na inisakoy sa cellphone ko sa binasa, kisok itapun yung cellphone ko, kasi. Sa kasi, indi ko agad na gets na, ang shed binalikang ko ayong, may mga para nalipas ang rima na sayang post na. Okay, ano rinsi sa, dari, mga naki. Poel niya. Eh dahil, na inisakoy niswail ko sa kasi. Pero nara mga mga naman ko nara, nila, nila. Ako in de. Ako sa gaito. Ako naman, sondon kay mga daring, daring questioni kasi. Para mga ganti ako kasi, kaka si kanina ako naman yung indanoy ang kisita. Yung niswail binau sa binyan, karan sa baka i-mua sa tan. Yung, kibriyang magutagal ako. Ako, ako, many times. Ako tano ko sir. Ikaw, pag naging asuang ka, sa tatong buhay man. Ako magiging bahagig ka ng Quento. Ano klasing asuang mo gusto ng maging. Ako, pag nagatransform ka. Ano magiging ano ka. Bago ko sa kutinyan, Wilmore. Tatong yung indanoy ang kitasin ng yung nana kitsayo. Ako, may din mag-bagal sa apa. Amin ng alaman yan. Hindi ako yung dinaap ang dinaap. Ako, ako, lagi, ang asuang. Syempsi ko rung piliyin ko, aksilito, nagay baboy. No, hindi lang dail matabakon ako. No, hindi. Nail, isasilas ang mga pinakamalain pinahayo. Tiba, nang maraming mga. Oh, maraming mis concepcion sa kanila na sila ay baboy. Naga, marumi, pero o lang malinis na masila, ang matalinos sila. Matalino. So, yung siguro, baboy. Ayon, torture sa akig yung babal ko pa yan ka ining for the next two weeks. Isa, ang ko, kayo naman kami ni yung dinaap. Mag-knit na. Ya, nakob, basak trip lang ako ng contest sa delawang to, kasi kakaibay mga tanong nila, search up. A, pero ito naman yung tanong ko po. Sa panawan na may fake news, disinformation at disinformation, no, sangayon. Ano po yung mga halagang gampani ng fictions sa ating quest for truth. Ata, panawan natin nagiging saving grace kung ganawan ng manang ating mga akang mga akadang pampanit kan. Sa panawang hindi mo na halos malaman ko anong toto o sa hindi. At ang tamak, o parang tamalang. Diba, panitikan ay napalayan na natin doon sa patingin lang, patingin dito, bilang anong likhan ng ima inasod. Mga kasi ang panitikan dintalaga ay bakta talan ng kasaysayan. So, ay fink, yung ina asahanaten. na mga akda na nagkataglaying ng katotohanan at katalasang hindi natin itin naturing na panitikan. Ang ay nakikitarin natin na constructitin. So, constructit sila, kasi ang constructit sila na panitikan. No at ang pagkakaiban ng lang natin dito ay kung nasaan ngayon yung o, pagkiling, kung alin sa delawa yung kumikiling sa katotohanan. At sabi ng anil natin ba siya proe ang hinahanap naman talaga natin sa humanities na ay yung truth na at sa panhon ng fake news ang truth na yan ay sa tinging ko matatagpoan natin sa panitikan na barang sangayon. Gyan natin pwiting ilaga yoo natin mga yung ating palagay sa kasalakuyang panhon na inakasahan natin may tatawit sa mga susunut na hinerasyon para malamanila kung ano talaga yung nangyare sa kasalakuyang panhon. Yung kaya dapat patulay parin yung ating pagsasulak. Ang salit junction si mula sa umpisa at anupo yung mga maran pukayong final word para sa gabing ito, ang mga promotion ang announcement, go ahead pa, sir. Kaya sa link junction, kasi nagayon sa aswak, sa ako sa mga friends ng link junction, nagyaro na kakinig every week, or tatawa ako sa mga niritan yung so nga yan na kip ako na the first hand. So salaman din sa invitation, at may atopo promote ko na lang yung alo ang podcast ng USC Center for Creative Writing, ko sa anag gas din kaya o tiba yung usteenig. So bahagos sa nyo rin takang ganya ng yung mga kakinig sa ngayon. Ang binubu ko sa kasalakuyon ay yung mga bakit ka-collection ng horror, pero matagal pa yung kasi hindi naman, mabagal ng akong maksala kalbis. So mga ano pa, binubu ko pa sa, pero hofoli ka pa naging retina. So tu ngingang may isa na naman tayong mga bulong hapisod na pa sa yan kointuhan ang ating episode 21. So ima ginag at 21 episodes sa tayo kasi naman natin ng YUSD, YUSD Center for Creative Writing and Literary Studies at Usteenig. Kasi magba sa naman natin ang ilang mesigin sa natin Instagram, mula sa mga nakarang bingon, mga meronjan sa mga mesig ng ating visioners. Saan ko lang meron ng message sa natin, no. Si uno yung Ramil Istuya, sabi nya. Mga nanggabilit junction podcast, mga raming salamat sa mga content, at sa naysayal. At ibnab, na ibnabahagi sa inyong mga tagapakinig, episode 6 palang ako sa ngayon. Nalit ka siyakot ang pasok sa Spotify. Habang si yung sulat ko ito ay ibnabahagin gan ko ang koantong pambata ni ginong case inventor. Marami ako na totunan sa inyo, sir Eugene Sir Wilmer at Miss Casey. Malakintulong itong podcast para sa mga tulat ko na, na hiilik din sa mga literature, pero wak mani pambili na mga liberal at collection. Kong min sa nga, ay legal download pa kung meron man sa website na mga haganap. Pero recent limited discovery ako mga website na nagpopos nga na mga likang sinung sa electronic format tulat ng Filipiniana at akla tang bayan. Yung naging tulay ko para magkaro o na mga babasahina, kathar, mga Filipino otor. Madala, kasay mga foreign otor sa ang accessible at downloadable na mga file na mga haganap sa internet. Wala din kasi nga hiraman. Pero ibang podcast na to, pa kawari ko ay Pilit, Pilit at sinisia sa tang mga bawat mga pya sa ita tampok at gusto ko yung pagbabahagin na mga opinion na mga pagsalita. Madala, skong marining sa mga naka-lipas na episode na may mga aga mga maha. Kung dapat bang itiloy, kung nakaka-angatva sa laylayan ng iba pang maasir isang litigaction. Mestakait ng mong yara support lang ako. Hindi ko alam kailen ko mabutan ng latest episode nyo. Trip ko kasi ng isang episode lang bawat gabi. Salamat ingit kailag, naka post na palay ang king asalit. Tragicage. Pong mga ala-alam ko yana mga nga. Maraming salamat po sa mga patunikin sa hatin. Fisiri, most recently may nag-request ng nirarequest ng basaay natin. Ah, yes, meron. After lang to ng NBDB, so nang message sa itin sa Instagram highlight, junctionan pa feature naman punang short story ni Norman Will Wyco. Thank you now listening episode 19. So ayon sabi ko may plan, stala ga tayo ng mga pagalaman. Strain natin yan. Sa ngayon sa pa yung kwitong pambata. Ano ngayon nirarequest ng kwitong pambata natin. So ayon, nakiyayos daw shasin na bang git ko yung e-caclit sa aming hardin sa episode 5. So. Where did it begin with nere? Yes, kong mga kalan ng pagkakata on baka pwede daw natin basaay niyan. Oh, oh. Balak naman talaga natinipag kakaalam natin yan soon. Ok, siyang may ang gabi na toklasana na naman natin tao mano hindi, may kanika niya tayo ng pagtatangi takut problemat pang Arab. Anong uri ng nilalang kaman, meron kang papel nakailangan gampanan para sa kototohanan. Sa kapakanan na nakararami ng bayan. Basta and as long as you love me. And to one extend us. Muli ito pong lit junction podcast, podcasting for literary stop over every Sunday night. Kala mo sa nila. Hindi niya ka ilang ang lumingun. Habang nakikita na mga matanyang baos detali ng lahat ng matahanan. Basura hangung maapaw sa kilit ng quartot. Paisa sa isang tulong ng degilig na air ko ng kasunut na quartot. Floor maap sa may hagan ay parang sum pangumahalupito ang mga detali ng nakalipas. Lid junction podcast 2020 is brought to you by the escaping chaos production with Eugene Suyosa as host and editor. Casee Victoria as co-host and producer and Wilmore Pakido third as writer and associate producer. For comments, feedback and podcast collaboration, email the group via [email protected].