episode 1: de oudere wateren | les vieilles eaux

あらゆう天の生クリームを絞り入って下さい あらゆう天の生クリームを絞り入って下さい あらゆう天の生クリームを絞り入って下さい あらゆう天の生クリームを絞り入って下さい In it, donkersteder aarde, strake ik mijn arm uit op de tast, naar boven ik doe mijn af, op zachte bodem, en zweef door ink zwarte aarde, om hoog mijn handig, rijpe twee boom, wortels vaste ik trek mij op, om hoog, om hoog ik doe mijn schedel door oude lage klei, en zet mijn schouders, onder zware kajed ik naar boven pers, om hoog, om hoog mijn rug polt en strekt zich, tussen de aarde van het gras, ik ruik de lucht al boven zie ik de spiegel van het broek, nog even ik zwem, mijn arm en benen leiden mij om hoog richting het licht boven het moras ik doe, mijn handen komen boven uit de trexedue stengels en pladere aan de kant bloemen keren hun koppenaar mij ik kom raan ik zet mij af tegen de ondergrond en spring alles wijk, wanneer ik mij op bricht, de irese buigen en de ritzanger staakt zijn lits mijn rondst dikt bovene trit uit, het is winstil met gekruiste armen over zie ik het bruine mistige landschap het is tijd ik pol mijn kaken en du het water dat ik meebracht naar buiten ik vulde pecken waaruit ik geboren ben en laat alles stromen ik dan het brustelse water het moras is van mij welkom ik heb een kiezen veel water, veel water het is een middeleus water in een stad zeer idyllis, brugetjes en brugetje ze zijn sleus ofzo, ja? een mole dus ik denk dan drekt dan bruget bijvoorbeeld haar is dat de toren gezien die toren zal dat brugere gewest zijn voor onderstelken ja dat zal de zinnen zijn zeker maar mijn eerste associatie is dan andere sted omdat het nu niet meer zo is ik vilde gerachteur om te huizen en laat het volk van sind goren ik zijn gang gaan voor emers en kruiken ben ik gul, ik laat bronnen en put de slan kinderen houden van mij door mijn adere strond het bloed van de zinnen, de maalpeek, de minneborren, de broebelar en de moelenpeek ik blaas leven in de broekpeek en de vleesgracht laat wein heuvelen ont staan aan de oevers van de scharpeek nachtige kerselhars en krikkenbomen drinken van mij ik ben de lampiek en de geuze, ik ben de paling en de baars ik ben het gehucht in mijn moeras de spuberen van het water de spouer, de vint zich achter het stadhuis de hoek van de steenstraat geloof ik, daar ben die zich het beeld dat er nu staat is geloof ik uit 18e eeuw naar his veel ouder zoals de meeste van die vonteinen ik geef het van isstendel en ik heb een paar boeken over het brugel geschreven de spouer betekent iemand die overgeeft ze een smakelijke naam voor een punt waar je drink water houdt hij was één van de vellen hoor want dat heeft te maken met wat eeuw en geleden algemijn los namelijk geen waterleding en de mensen die dan geen eigen water put hadden en dat waren toch wel de meeste die gingen dan water halen met hemmers bij zo'n fontein en zo waren er een stuk ofacht geloof ik in het centrum van Brussel Brussel en hun wildo ze zui kloë de linje ze zui historieen en je treaai een vertelieb de brugsel en je treaai beaucoup sur de questionen die zijn liet al l'eau en hun wildo malgré le feet dat beaucoup de jandis kela per du s'arieviere en la scène en feet si on va tout petit peu plus loin que sa je ne veux pas dire partout a brugsel met je beaucoup de plui en dessin ondation en je ne vente en on on but souvent sur abrucsel a per du s'arieviere et c'est comme si sa cachet tol rest et tol rest en feet na pas effacé la présence de l'eau ou même dans la toponimie dans le nom des lieux dans la présence de marais moi peut-être un petit peu a contre courant de ce que certains distro facilement je pense que oui brussel et une vidéo et que le tir même son nom lui même du fait qu'elle est les pieds dans l'eau n'éder was van alles et gaudat wa reen som frein monumentale dingueur me met de zeilen et ge beeld gaudet blo to dames die dan water uit un tepel van impost qu'une épe en zo gezegd ou c'est i m c'est me même déjà probablement ou 15e c'est la brussel était reconnue comme une ville de fontaine c'était vraiment une de ses caractéristiques et les voyageurs qui voyagé dans nos régions constatait que brussel se distingue vraiment par les fontaines qu'elle offrait dans les sevasses publics au l'an soko lang le patroule mais mou au gore et on t'en fait des dames à la mou au somme tant mou au gore pas de boulin in de 15e we knew that he had all stond et on was a steinebeilt je pensais que au zampi montiafastien, c'est le linker aintje et gait un petit peu en opc'y et on a un stade hoctamelik hoog anders en de spure et c'est un tamelik hoog et plastne à beneden c'est un peu de rondre c'est un peu de rondre cette réalisation c'était vraiment une réalisation de prestige bien sûr ça donnait de l'eau habitant mais c'était aussi une réalisation de prestige des monuments c'est un symbole de brussel al stond de l'an c'est un petit stond de l'an c'est un 55 cm l'eau habitant donc c'est un petit peu de rondre et c'est un petit peu de rondre et c'est un petit peu de rondre et c'est un petit peu de rondre Zij rijdt een pektje over je. Zij rijdt een pektje over je. In 1747 had de soldaten van het Franse Garnie zoon dat gelegen het was in Brussel. Dat een leuk idee gevonden mannenke pist van zijn voedstuk te halen. Lodewijk de 15e, die toevallig eeuwen in Brussel verbleed hun koning, kon nog net een volksopstand voorkomen door zijn soldaten voor beelden gestraven op te leggen. Het beeld je terug te plaatsen waar het woorden, met een gala uniform in brokaat en goud drape schenken en te verheffen in de orde van de heilige lodewijk. Frans de koning had de ziel van de Brusselaart door de bodem door grond. Of vissieren hier door de stofstraatstapten hadden de verneiderende plicht voor mannenke pist salueer. Dat is echt dat over Brusselen en mannenke pist. Dat is het een zeer aangehecht waarin ze zijn op nog altijd. De systeem is totaal anders. De systeem van de deel is een systeem complex. Het is een systeem dat er veel investingen en enthousiast is. Het is een grote kapitage die opgevallen. Daar hebben we een rezervoer. We gaan naar de houten in de houten. We hebben in de houten in de houten in de houten in de kantoorsten. O merciful Buddha, ompleven Meeting, <i>T Course de faste van dit bij,'</i> <i>. dan is het inестно aan continent'.</i> Trafunnel pulling of waarsomd, dat is desefig EQL Awи-Langı. Moi als 'Indude en naar de storm' is dus afgehen als die vaccins ko��� ook geëerd zijn. De voetbaar ingeraard woord zijn الق buikt, 'Metieval' is een systeem van de kapitatie die de vrouwen van de Brussel is, een system medievale. Die is om te stijden aan de distribuitingen, de vondtelen, tot de 19e. Op het moment waar we een distribuiting, de oude poten, de moderne, in de 1834, van de moderne. Mijn eft is inderdaad 166 jaar geleden het water uit Brussel verbannen. Omgrijpelijke redenen hoor, er moest iets gedaan worden aan die verschrikkelijke vervuiling in Brussel en bergmijster anspakt waarsnatuurlijk een verlichtig eest. Hoe zullen jullie een wilde doen? Mijn vergeten mij soms. Mijn heeft getracht met de temmen, met de vangen. Maar ondergrond, skolkijk, soms voedend en verniellen, soms straag en trist. Maar ik stuur voor, ik spuur verder. Mijn stralen rijken tot verboven de takken op de warranden. In betonhoestijnen zorg ik voor een flickering van frisheid en in stegen op straathoeken en pleine ontspruiten en bloed nog steeds voor alle man. Ik kletter en straal in eltsen een verbund en stromdorcentioost en blaas nevel over de heizel. Ik verclare de wereldentonstelling te brusselen met 1915 voorkeopend. Je déclar ouverte l'exposition universal de brussel 1958. De worstopend de Expo officieel torte simbolische vlam te ontsteken en de grote verlichte vondtijnen in werking te stellen. De fotijnen hadden in de spiegel 5ers voor de verschillende Pavillionen. De Benelux-vondtijnen aan de Eofeslaan. De fotijnen trapptenen naar het atomium. Dan hadden een aantal kleine fotijnen vooral in klein belgier en bij de verschillende wereldpavillionen. Hij had uiteraard die dansen de fotijnen van Melie Park. Overdébden hebben we een heel interessant krant hartelijk gevonden. Bij mijn mens van over heel de wereld intervjude over wat een interquast van Expo 1958. Een bepaalw mens spreekt ze naar de Russen aan die op de zoek waren in Expo 1958. Die vonden eek dat er veel te veel water was op Expo 1958. Maar veel te veel vondtijnen. Daar klugen ze echt over. Ze vroegen letterlijk en ik zie teer waarom is er zoveel water in Brussel. Al die plaats die water in neemt, treuel we allerlei masinerie zouden kunnen laten zien op die plekken wat een zonde. Mijn naam is Erwin Tats. Ik ben docente en onderzoeker Lager Management aan de hogschool FIFA's in Kortrek. Ik geef daar less over alles wat met leisure en vrij tijd te maken heeft. Expo 1958 was dat lichtpuntje dat daar kwam. Kort naar de oorlog, naar die donkere perioden van de eerste wereldtoorlog, het interbelemen dan het tweede wereldoorlog. Brak eigenlijk op dat moment het modernisme en de positiviteit van de nieuwe wereld aan. Dat werd in België massaal om arme in Expo 1958. De midden van Brussel ontstond daar een soort van baken van modernisme. Dat vele miljoenen bezoekers uit België en uit andere landen naar het hart van ons landstrok. Eigenlijk als het waar een mooie overgang maakt, tussen de moeilijke perioden die we achter ons lieten en de nieuwe perioden die wijken alleen maar op een positief manier konden tegemoet zien. Overal in de wereld kun je vandaag nog relikte terugvinden van de grote fontijnen en grote waterpartijen uit Expo's uitverleden. En dat is ook het geval voor Expo 1958. De meest voor de hand ligt de overblijfsel, het is de Benelux-fontijn, die was proekelijk bij de zuilijke ingang van de Expo stond. Dus die nu op de eeuwfeestlaan ligt eigenlijk achter de ingang van het atomie meestatten. Die Benelux-fontijn, die kunnen altijd gaan bekijken, die ziet er nog altijd heel mooiste stuurs uit. Maar die tijd werd die dus aangestuurd door muziek met waterstraal de elegant, de lucht is groot en die zich ritmisch heen en weer bewoogen. En saavonds wanneer de muziek aan licht speelde, was het de verzamel plek voor veel gasten van de Expo. En tot het laatste was de zaag wat ze bekeken voorz'n naar huis gingen. En die combinatie van licht en dat wateropvervlak gaf dat pleinsort van magische gluwd die overheerde Expo te zien was. MUZIEK. Heel veel pavilunen hadden van speeklfeever voorsigling. Tussen het Amerikaanse pavilunen en het Russisch pavilunen lag een werkelijk enorme vijgoers gingen de grootste van heel Expo 850 volfontijnen. En in het midden bevond zich een draaiende sculpture, sculpture van Alexander Calder. En hij had dus een soort van draaiende oorontwerpen, de whirling, ier noemde hij hetzelf. Ook al lijkt het meer op de start van een walvistendel op een oorlekt. En dat stond de midden van die vontein voor het Amerikaanse pavilunen. En dat is een motor in en die motor zorgt ervoor dat het oorvoortuur een draaide en een combinatie met die enorme vontein in die achterstonden in die speeklfeever voor het Amerikaanse pavilunen was het echt een enorme aandachtstrekker. En toen Expo 850 afgelopen was, heeft de verenige staten als een soort van vriendschapskadoo dat sculpture cadeau gedaan aan de Belgische staat. En wat verschijkt was om typisch Belgisch ding is, ja, liet dus het gewoon de Xenia lang op de heizel totaal veroesten. Tot dat in zon slechte staat er echt kwam, dat op bepaalement Calder foto's te zien kreeg van hoe zijn kunstwerk erbij stond. Dat hij zei van, ik kan dit niet aanzien. Ik had daar gewoon terugkomen en heeft geprobeerd om als in eigen geld die is sculpture te midden van dat water terug te halen naar Amerika. Op dat moment ging er eigenlijk zijn palletje, wrinkleijks in Brussel en de stad samen met de koninklumiseer van schoenen kunsten van België besloten om het te restaureren te verplaatsen naar de kunstberg boven aan de trappen van de Albertina. Als de Calderfontein een liefheuer van Brussel zo zijn, dan was ze een trotsig genieter van wat ook het wei van het mooiste panorama over de stad is vandaag. MUZIEK. Eelijke zou ik kunnen zeggen dat de verteiden van Agexbochten 50, dat de vloeide overhang van het verleden naar de toekomstformen, maar tradiceen moeten er niet tijdhand in hand gingen. En dat zoals elke avond, de stralen richting de heemel knallen zoals vurek van dag knald aan de heemel op het einde van de van de Albertina. dat je het is niet land. Het is een klassiek element dat hier op verschillende futuristische manieren uit en kraf aan een gevoel van vooruitgang en van optimisme van die naoelige period. Turent vanuit de steenstraat kijk ik naar u, passant. Weet dat ik het was die u bruselschonk. De koning van het moeras, de keizer van het broek, de spuur van het water. Probelar is een audioverhaal van Tibor-Renodijn, met originele muziek van Cilin-Ottemburg. De mixage was een handen van brecht-mertens. In deze aflevering horde je achterin Volgens Martien, kaffeewaas in van de Taringman in de Vlaamse steenweg. Ik geert van Isstendal, Kloede Linje en Erwin Tats. Probelar kwam tot stand in opdracht van internationaal literatuurhuis Passaporta. Met steun van de beurs bruselschrijf 2024 van de bruselschrijf van koeurtuur. Probelar is een kreation audio de Tibor-Renodijn, met een muziek originele de Cilin-Ottemburg. De mixage had de realisee 'paar brecht-mertens'. In deze episode vroeg je je de voorkomt van Martien, patron de Taringman, Rude Flandre, Gert van Isstendal, Kloede Linje en Erwin Tats. Probelar was soutenueerd van Passaporta, de internationaal literatuurhuis. En hij was reaaliserd, graag bij de bruselschrijf van koeurtuur van de bruselschrijf van koeurtuur. TV GELDERLAND 2020.