EP579: Same Gender l Papa Dudut Stories

Helo mga ka online si Papa dudut po ito. Bagot ay magsimula wakalimutan na pinutin ang notification bell and subscribe button. Dito sa Spotify. Papa dudut stories. Mingsan sa hindi natin ina sa hangpagakataon. Ayo nakakatak butayo ng paggibig na hindi naman natin ina hanap. Dahil min sa anay may isang tao na dara ting sa buhay natin na magpaparanas sa atin. Nakarapat dapat tayong mahalin. Dear Papa dudut. Isang magpapadang araw o gabi sa mga kapo ako tagapakinig ng inyong channel na Papa dudut stories. Tawagin yun na lamangpwakos sa pangalang Janela. 29-years-old at tagamakati. Nagtatrabaho ako sa isang privado ng kumpanya dito bilang sales and marketing coordinator. Papa dudut bago ko ikuento ang buhay ko ay gusto ko mo nangkunin ang paggakataon na ito upang magpapasalamat sa inyong programa. Si marakasin ng unang basis ko itong madiskobre sa inyong Facebook page at hanggang sa mga oras na ito. Ay ma-sasabikong maraming basis na kong inyliktas ng bawat historia na itin natampuk ni niyo. Mapadrama man yun o horror. Natyo na isumalba sa akin sa lungkot paggabagot at pagkaligaw sa buhay. Hindi rin kasi madale ang pinagdad na anad ko. Lalo katulat ng iban niyong letter sender ay isapo ako ng breadwinner. Kaya nga kapag nakakarinig ako na mga kwento na may paggakahawing sa buhay ko ay na inspired ako at na tutuak. Nasaabikong nalang sa serilikot na hindi pala ako nag-iisa sa pagkibaka sa buhay na ito. At saulik, kahit gaano kahirap o kalong kod ang pinagdad na anad natin sa buhay ay mga pag subok lamang yun na ibyinibigay ng dios. Hindi naman para pahirapan tayo. Kundi para subokin ng ating katatagan sa pananam para tayo sa kanya. At pag-asan na malalam pa sa natin lahat ng anuman na ibatosati ng kapalaran. Ganun kalalim ang pagtingin ko sa pananam para tayo, dahil lumakia ko sa rilihiosong pamilya. Deng guling ko ay nasim bahan kami para dumalo ng misa at sabay sabay kami ng naggarasal sabahay kasama ang pamilyo ko. Maikpid de na mga magulang ko sa pagsunod sa mga aral na mula sa biblia. Dalat naman ay pawang nasa kabutihan. Bata palamang, tumanim nasa isipan ko. Namaging masunurin, hindi lang sa akin mga magulang kundinarin sa dios. Munit nong kator si anyo sa ko ay may nangyarin na hindi ko inna asahan. Na matayang nanay ko, dahil sa sakit, kaya naman ako ranas ng matinting pagdadalam hati ang aming pamilya. Ang tatay namin na tahimig at madalasay walang imig, ay nakita ko na lamang na untyunting ng hina. At nalukmok dahil sa pagkawalan ng ilaw ng aming tahanan. Pagatapos ay naram dumang ko na lamang ang pamilya na aming dati, ay nagbubok lubok lod, at magkakaagapay ay untyunting neg kahiwalaay. Ako na manbilang panganay sa tatlukupang nakabapatang kapatit, ay magagang naayatang ang mabigat na rispon sa belidat. Nang paggiging pangalawang magulang. Ako na anak dinaman ay nangangailangan ng isang ina subalit ako na ang nagsilbing ina sa aking mga kapatit. Hindi naman niyo ng unang beses na umakto ako ang responsable. Daalbata palamang aisinanay na ako ninanay na magalaga ng aking mga nakabapatang kapatit. Pero mahirap palita ng papel naginagang pananya bilang isang ina. Kayang ahirap nahirap ako naon na tumanim sa isipan ko na indikunatuluya na enjoy ang aking kapatahan. Buku doon ay wala pa ako magsabihan, dahil kahit inaasikaso at inaalagaan ko ang mga kapatit ko. Ay lumaki kaming hindi naman malapit sa isat isa. Saawanan niyo stotlo sa amin ang nakapag tapos ng kolehio, dahil i-ginaapang kami ng aming tatay na hanggang ayon. Ay hindi nga nakuhang magasawa pa. Papadudut ng malakihin na kami. Aidong kunalamang naramdaman na unti-unti na kaming nagiging malapit sa isat isa. Nang aking tatay at mga kapatit. Sa katunayan ay napagkwentuhanamen ang nakaraan. Kung kelan ay kasama panamin na onsinanay ng hindi na nasasaktan. Sabing anilay hindi tigilang ikot ng mundo kapag na matayan tayo ng mahal sa buhay. Patuloy lamang tatagbuang oras at lilipas ang panohon. Ngunit ang suga na iniwanila sa ating puso ay dala-dala na natin habang buhay. Kung bagay hindi lang sila ang nawalan ng hindi nga. Nga panohong inagaw sila ng kamatayan sa ating sa halipay kasama tayong na matainila. Subalit sila lamang ang inilibing. Fast forward. Noon nagtatrabahun ako at unti-unti kung nakikitang mundo at nadi-discubri ang buhay ay kasabaino on ang paksible ng pakiramdam na bata palamang ay aking ang pinapatay. Hindi dahil ayoko yung maramdeman kung di dahil hindi yung liktas para sa aking ng maramdeman. Tulat ng sinabikos sa inyokanina. Relihiosu ang pamilya na men. At natanim sa Isipan ko ang isa sa mga bagay na pinagbabawal sa bibliya. At yon ay ang pagkipag-relashon sa kapwa natin ba ba eh, o lalaki. Nga yun hindi ako nandito para mang aral ng bibliya. Dahil sa sinbahan, towing ni sa naman, ginaagawang bagay na yun. Kung di nandito ako pangamin yung nangisang bagay na nung unay hindi ko magawang tanggapin sa aking sarili. Dahil maliya at hindi magandang tingnan. Hindi ko rin kinalakahan at kinasana yan. Boko doon ay natatako tako sa husga at sa sabihin ng lipunan. Papadudut nagaka gusto ako sa kapwa ko ba eh. Unakon aram daman yon nung nasapangalawang taon ako sa high school. Habang ang mga kamag-aral ko ay abala sa pagkakaron ng crush papadudut. Sa kasalungat na kasarian ako naman ay nagaka gusto sa teacher na men na babay. Hindi yung klasin ng pagkag gusto. Na na pakatin di kung di yung may paghanga. Duma ting ako sa punto na palagi ko na shang iniisip, kahit na tapos na ang klasi namin at nasabahin ako naon. At nakita ko na naman ang aking sarili na sabi kung masuk sa klasi pagshana ang aming guru. Doon ko na patunayan na masarapalas sa pagaramdam na magakrash. Bigla ako nakarilates sa mga kaklasik ko na meron kasintahan o nagugustuhan ng mga panahunayon. Kakayba sa pagaramdam na tila ba may mga paruparo sa yung sikmura na naglili paran. Pero panan daliyan lamang yon sa pagatunti-unti kung napagtanto na yung ganong klasi ng pagkakag gusto ay bawal ngak. Hindi lang dahil teacher siya at ako ay istojantanya. Hindi dahil pareho ka bing babay. Kaya nga habang lumalaki ako ay tinatakos sa aking isipan. Dahil bing hindi ko na dapat maramdaman ang bagay na yon papadudut. Bilang unang hakbang ay tinong ko ang aking atensyon sa mga kalalakihan. Sinubungat ko hanapin sa kanila ang mga katangi anat bagay nababilis kung makita sa mga kapwa ko babay. Dahilan para maatrak ako sa kanila. Hindi naman ako man-heater, pero hindi talaga ako komportable sa presen siya nila. Bukod doon na hindi rin kasi ako ligawin. Hindi naman ako pangit, pero marami ang mas maganda sa aking ng nasa elementari at high school ako. Tahimig din kasi ako ntao at bata palaman ay binaan sa garang subladan ng nane ko. Kaya na hindi naman talaga ako ng susupladah ay yunaka agad ng interpretasot ng karamehan. Papadudut na alalakong a na may isang lalaki na sinubukan ako nong ligawan. Pero imbis na ay entertain ko ay mabilis ko siyang iniwasan. Pero nara nasan ko naman na makipagholding hands sa lalaki. Yun yung kaklan ko nong arau nakinita ko during our eyeball. Nung usupang text clan kung saanin miemru ako kasi wala talaga dahil pagkatapos na ordain hindi ko na shun na replyan. Paggase wala kung nararam demang spark, walaang mga paruparo sa sikmura ko. At hindi ako ganon kaya excited, kaya ng asinabi ko nalamang noon, sa serili ko na hindi hindi nalama ng akong mga asawa ng lalake kung hindi rin naman ako magkakaro on ang kasinta ang babay. Hindi naman isu sa akin ang toman dala ga, dail hindi rin ako nagahanap ng pagbamahal sa opposite sex. Sa pagkat, sa pat na sakin ng mabuhay, magtrabaho, makangala, paminsan, minsan, kasamang mga katrabaho ko, at magawang tungkulin ko bilang isang anak. Sabi ko non sa akin sa rile contentu na ako at hindi ko nakailangan ang isang tao na bubu o sa akin dahil buun ako. Pero, nung nagaron ang kasinta ha nang aking mga kapatin. At nakita ko, na nagasi si pagasawa na ang mga kamagaril ko. Ay pumasong sakin isipan, kung ano nga ba ang pakiramdam ng meron kang tao na makakasama, at makakausap mo sa mga ganap mo sa araw-araw at magiging karabang sa lungkot at ligaya ng buhay. Sa palagay ko, ito na na ng simulang pagiging maposoko. Dailon tiwun tiya i-be na ba ako na o ng aking invisible na padel. Namatanggal kung itin ayo, upang protectahan ang aking sa rile, para makapasoko ka mga maling tao sa buhay ko. Masasabi kung malit dahil karamiyan sa kanilay na king sanhey upang madurugang pusoko. Uno na na doon ay nung na in-love ako sa katrabaho kung babae na itagunan ang natin sa pangalang Geraldine. Maggay baka minuon ng departamento, pero palagi kung hinahanap ang presensya niya. Mabait sya sa lahat ng tao. Pero mas mabait sya sa aken. Mas matandarin siya sa aken ang ilang tao. Habang nakigilala ko siya ng ustoay natutuklas ang ko ang tutuon yang pagkatau. Naging kabit siya. Hindi lamang isang beses ng yara ikun di maraming beses na. Alam kung maling maging kabit, nasa bibliya yan. Pero pirit kung tinatang gab sa utako. Na islamang dahil ng asagustoko, yung naturang tao na yan. Sa katunaya naging mapag-sakripisyo ako sa kanya, bilang kaibigan. Sinasamahang ko siya at kinaka-usap kapag malung kod siya. Pakaramdam ko kasi doon kamilalong nagiging malapit sa isat isa. Umabut pangasapuntu na naging desperada na ako. Hindi ako umahamin sa nararamdamang ko sa pagatakot ako marijact. Pero, sa tao na ito ihalos lunokin ko na ang sarili kung prinsipyo. Dalgustoko ng ipaalam sa kanya, ang nararamdamang ko. Hanggang sa merong ng yara na hindi ko talaga makakalimutan papadudut. Inaamin sa akeni Geraldine na may nagugustuhansyan nakatrabahorin na men sa upisina. Sikigo, nasak tan ako ng usto, ng malama ng bagay na yan. Hindi ko matangga, pero hindi parin ako lumayok ay Geraldine. Sa halipa isi na portahan ko ang nararamdamanya. Kaya kiko, para lalo ako mag-palapit sa kanya. Ehwan ko, koanong klasing katangahan at kabubuhan ng umiril sa akenamangapan hong yan. Pero hindi niyo naman ako masisi siya dahil bata pa ako. O sa dyang akala ko lang ay tamang ginagawa ko kasi nga inagugustuhan ko na yung tao. Papadudut na sanain na lamang ako, nasilani kiko ang laging magkasama. Doon ako hindi unting sinampal ng realidad na hindi hindi ako magugustuhani Geraldine. Nahil may gusto shang iba. Ayoko ng make-sana sa relation nilat ipilitang gusto ko, dahil alam ko na ko lamangang matatalo. Kaya nga luma yung nalama ng ako at nagmuvon, kahit na mahirap at habang drog na drog ang pusoko. Fast four-wired duma ting naman sa buhay ko si Sheila. Isang less bia na meron kasintahan, pero datay may nagkakalabuhan nasilan ang ex-girlfriend niya. Kaya siya ampreta ng comfort ang papil ko sa kanya. Pero imbist na maging kaibigan lamang ako, ni Sheila ay duma ting sa punto. Nabumigay ako sa mga pasimplinyang pagpaparamdam na mahalaga ako sa kanya. Hindi lang tagalay naging kami at masasabiko nasa ang unakong naging kasintahan na babay. Subalit naging niya ko sa ating Shonishila, makalipas ang ilangboan matapos kung maramdamana unting unting nasang lumala yung sakin. Yung namang pala ay ginawala magnyakong panakibutas nung mga panahong nagmumuv on siya, papadudut. Sobrang sakit, ang naram de mang kono ang magiwala yung kami. Tandang tanda ko pa, nabinari ko ng sakanya ang sing-sing nabinagay niya sakin on. Hindi ko alam kung paano ako uusan. Ang hi-rap kasi, kilala ako, bilang batatag ng famili ako, kaya yung din ng pagkaka kilala ko sa aking sarili. Subalit masakit pala talagang mabigo sa pagibigat malo ko. Patagal bago ko nakapagmuf on kasila. Dahil masasabiko na, yung ginagay ko natalagang lahat ng meron ako. Akala ko kasi yung namah at wag mag-tiran ang katiping sa yung sarili. Sa katailan ang pagbinegay ko ang lahat ay hindi na ako i-ewa ng isang tao. Doon ako naggamalik, kaya ng muli kung pinalala sa aking sarili. Na hindi ng hindi na talaga ako magkaka gusto kahit kanino. Kaya lang ehin di parin talaga na pigila ng puso ko ang lumandi at maging mahina. Dahil sa katunaya na yung marami ako ba ba inalaka usab sa social media. Na halos nakapalagayan ko na ng loob. At tinuring na napakahalagang parti ng buhay ko, kait na walang live lang aming relation. In fact, may dalawap pangas sa kanilan at aga ibang bansa. Natatawang nalabang tuloy ako, pag naalal ako. Subalit walang kina tapusan at pinatunguhan ang mga yun. Kong di sakit, insecurity at kalungkutan sa marupukong puso. Na sabi ko nalaman sa sarili ko na hindi na ako na tuto. Bukodon, baka para ang din yun ng dios para sabihin na na sa kasalanan ako. Kaya kahit kelan ay hindi ng hindi ako magiging masaya sa buhay na ito. Papadudut bukod sa mga kabegu ang napagdahanan ko sa paggipig. Nagi-mahirap din sa akin ang pagdada lang ang buhay lalo ng aad breadwinner ako. Kaya ka umabot sa punto. Na naging mainditin ang ulo ko na naging dahilaan para maggaawai ang aming pamilya. Dong ko na pagdanto. Nako na yata ang toxik kaya ang ang sinubukan kung lumayo, sa pamamagitan ng pagdatorbaho sa malayo at pamin sa dminsan na lamang umuway sa bahay namin. Para makita ang aming pamilya. In fairness sa impacti mo na man, dahil nga sa nami mis namin ang isat isa. Nong unti-unti ko ng nabubo ang serili ko. Na winasak ng ibang tao. Nabu-unah ang loob ko na hindi ng hindi na talaga ako magkaka gusto ka ni naman. Babay manyan o la-lake. Gagawing ko ang lahat upang sa umpisa palamang ay makaewas na ako sa kanila. Nawa ako naman talaga na panindigan ang sinabi kung yon sa aking sarili. Nang ilang taon. Nag fokus ako sa sarili ko. Nag pagaling. Nagimasaya na hindi nga ilangan ng validation mula sa ibang tao at nagpatuloi. Pero ika nga epag hindi mo talaga hinahana pang paggibigay ko sa itong ibnibigay sa yon ang kalawakan para mo matagpuan. At ang yari ang dumating sa buhay ko, si Princess. Papadudut nakilalako si Princess sa isang social media. Pinakilala siya sa aking nang isang kaybigan at nong gunay matagal bago kami nagka palagaya ng loob ni Princess. Pero unti-unti ay lumalimang aming pagkakaibigan. Sa hulaing nagagustuhan kami matapos naming magkaaminan. Masaya ako oo pero may bahagi ng puso ko. Na natatakot. Nasumugal ng hustod, dahil baka maubos ako sa kaling matapos yung sayas sa mga unang boan ang aming relation. Aminin ko na masarap sa pakiramdam na maranasang mahali nat magustuhan. Matapos kung itaname sa aking isipan na hindi ng hindi na ako mag mamahal muli. Nakay ako naman ng aking sariliat ayos na sa aking ng magisa. Subalit ng tomati ng si princes pinaramdam niya sa akin, na ayos lang maging mahina sa taong nagmama hal sa yung upang lubusan kanyang makilala. Na pwede ko rau syang pagkatiwalaan sa mga bagay na hindi ko si na sabi at sarili ko lamang ang nakaka alam. Nung unaa amining kung bago sa pagaramdam ang makapag open up na mga kahinahan. Kapintasa na takut ko sa akin sa rili. Subalit pinakiggan lamang yunip princes ng mabuti at walang panguhusga. Sao ng pagkatakon papadudut ay hindi ko lang naranasang mahalin ng taong mahal ko. Kundi na karamdam din ako ng kalitasa na kapanatagan sa peeling na. Papadudut hindi naman perpekto ang relashonaminig princes nagaaway din kami katulat ng ibang magkasin tahanjan. Subalit sa huli pinipili parinamin ang isat isa kung bagay kahit nagaano ka lalao ka tindi ang away namin, ahin di parinamin nakakalimutan ng aming pagmama halan ang masmahalaga. Nandun parin yung respeto sa baward isa kahit na nagagalit ka. Sa huli ay nadadaanaman sa usapan ang baward, tampuha nat mas lumalim pang aang aming pagmama halan. Pakaramdam ko ay si princes nang babay para sa akin. Nasha na yung hinihin tayong maging kapareha at kasama sa buhay hanggang sa pagtanda namin. Kaya lang e-merunakong dilema ng mga panahunayon papadudut. Yon ay ang takut ko sa magiging reaction ng aking familia sa kaling amingin ko na sa kanila ang tunay kung pagkatau. Ayoko na maramdaman ang tatay ko na nagkulang sya sa pagabay sa akin at si-sihin niyan kanyang serile, dahil na kamalisha sa pagpapalaki sa akin. Pero matandana rin naman ako at alam ko na ang aking pananagutan sa mundo. Bukod oon, sinubukan ko naman pigilan ng damdamin koat ito oon ang aking attention sa ibang bagay, ngunit hindi parin naman umubra. Kaya nga sinabi ko na oon k-princes na gusto ko naman sundien ng puso ko. Kaya sa ba inon ay lumakasang logon na amingin sa familia ko kung sino talaga ako. Papadudutulat ng aking inaasahanin nagalit si taatay, hindi niya nagustuhan ng decision ko. Kuenasun niyan, pero hindi naman ako pinag sa ditaan ang masamak. Bagaman baka sa pagkatismaya sa kanyang boses. Ramdam ko parin ng pagmamahal sa kanya na para bang magulang na nagpapalalat nagpapayo sa aking mga anak. Ang mga kapatit ko na manay hindi rin sa aion sa relashonamen e-princes. Sabarit hindi naman nila binastos ang nobyako, hindi nawa ko ang pinang galin ng nila at arawara wakinu kung mustako kung nasa anasila daan ng pagtanggap sa amen. Nani niwala kasi ako papadudut, na isang mahabang processu ang pagtanggap katulat ng pagmumuv on. Hindi mula ng yan basta basta pweding asahan na maibibigay ng isang tao, lalu na at aliwa sa principiun nila ang sayo. Sabarit nila kipan ko ng panalangin at kehilingan sa dios ang pagtanggap na yon sa amen ng pamily ako. Kaya hindi nagtagala ito luyang ko nang ang nakuha ito mula sa kanila. Sangayon tanggap na nita tay at ng mga kapatid ko ang relationamen e-princes, sa katunaya na yung masaya sila kapag nakikita nila kung masaya. Shempre masaya kami nang akinkasin tahan, dan nga malaya na kami. Hindi mga kami ladlady sa lahat ng tao sa mundoh dahil maging yo na yung processu, at paulit mooring gagawin sa lahat ng tao na makikilalamo. E-wala na mang kaso. Basta suportado kami na mga mahal-namin sa buhay at yunaman ang mahalaga. Kaya nga sa mga tagapak nignatin ja na may kapareho ng karanasan sa akin, mapakapwa ba ba iwala lakinyo man ng nagustuhaninyo. Odikaya ay opposite sex. Maniwala ka yusaken na lahat tayo bina-gian ng dios ng magiging kapareha sa buhay. Basta wag lang tayong mawala ng pagasa. Hindi rin naman masamang magisah. Lalu na kung kasama-namanatin na mga mahal-natin sa buhay. Ang sarap sarap kayang mabuhay. Pero masarap din na maranasang merong tao na handa tayong mahalin alagaan at sa mahan sa buhay na ito. Maraming salamat po papadudut sa kaling mapili punanyong basahin ng cuento ng buhay ko. Para kay princess na aking minamahal. Thank you! Kasid mo matin ka sa buhay ko. Nara kila lakita at minahan mo ako. Sinong magaakala na ikaw na pala ang kasagutan sa matangaliku ng dalangan. Lubos nagumagalan, janela. Napakasa-rap mag-mahal at mahalin para tayong lumulutang sa ere. Hindi mapakalit ang ating serili. Parang lahat ng nakikita natin ay masaya at diserve natin na maranasang bagay na yon lalu na kung maraminat tayong na isakripisyo at na iloha sa buhay na ito. Deserve natin alagaan at piliin sa arawarao. Kayangas sa mga tagapakendig natin na dumadaan sa matinting kabiguan. Dulut ng nabigong pag-ibig ay pakaisipin alang punaten na redirection yon mula sa dios. Nakailangan ating bitawa ng maling tao. Upang mapun tatayo sa tama. Nag-uson hanyo ba ang kuentun natin yung aron ay to. Wa-gili-muta na mag-post ng inyo mag-comento pinto tinang notification bell at subscribe button, dito sa Spotify.