EP124: Reflection l Papa Dudut Horror

Dito sa papa dodot hanggang ngayon ay mahiwaga pa rin minsan ng repleksyon na ating nakikita. Sa kaharap na salamin. Para bang may ibang mundo sa loob nito. Mundo na sa oras na ikaw ay makapasok ay pwedeng kailanman. Ay hindi na makalabas pa. Dear papa dudut. Hello. I'm thalia. Thirty four years old. At isang avid listener ng inyong youtube channel dito sa dubai. Habi ko na kasi talaga ang makinig ng mga drama at katatakutan sa internet. Pero sa lahat ng channel na napakinggan ko. Ikaw talaga ang pinakapaborito ko. Iba kasi ang epekto sa akin ng mga sulat na binabasa mo. Palagi akong may realization na nabubuo kapag natapos na ang kwento. Lalo na sa mga payo na ibinibigay mo sa iyong mga letter sender. Papa dudut matagal na akong nakatira dito sa dubai. Dalawa kaming magkapatid ni ate gina at dito na kami nakapag aral ng high school at college. Dati talaga kami sa pilipinas nakatira. Pero mula ng maipanganak ako ni mama ay nagtrabaho na sila ni papa sa dubai hanggang sa makuha nila kami ni ate gina para dito na patuluyin ng pag aaral. Mahirap ang naging adjustment naming magkapatid. Lalo na ako kasi high school ako nagsimula dito at college na si ate gina. Pero naging maayos din naman ang lahat. Nang maka graduate ako ng college ay nakahanap din naman. Kaagad ako ng maayos na trabaho. Pagkalipas ng ilang taon ay magkasunod na pumanaw ang mga magulang namin. Papa dudut. At ng mag asawa si ate gina. Doon na ako nagsimula na mamuhay ng mag isa. Hanggang sa makilala ko naman. Si jericho na kalaunan ay naging boyfriend ko. Pinoy din sya at nakilala ko ng mag bar ako kasama ng mga kaibigan ko. Kumusta sa pinas ate? Tanong ko habang doon ako sa kanila nagdi dinner kasama si jericho. Kakabalik nya lamang ulit ng dubai at naiwan sa pilipinas ang asawa at dalawang anak niya. Dalawang linggo lang kasi ang approve na leave sa kanya kaya kinailangan niyang maunang bumalik. Ganun pa rin sobrang traffic at napakainit. Napapailing na tugon ni ate. Hindi na yata magbabago yan sa pinas. Wika naman ni jerico. Limang taon pa lang sya noon sa dubai at tatlong taon naman ang relasyon namin. At habang tumatagal. Mas lalo pang lumalala yan kaya nga bihira na akong umuwi ng pilipinas. Dugtong pa ng boyfriend ko. Yung asawa ko lang naman ang makulit at palaging gustong umuwi kami dun eh. Kung ako lang, hindi ko na rin dadalasan ang pag uwi kasi masyadong magastos at nakakapagod, ang wika pa ni ate. Kumusta pala ang bahay natin dun ate? Tanong ko at. Ang bahay na kinalakhan namin ang tinutukoy ko. Maayos pa rin. Mabuti na nga lang at nasisilip at nalilinis nung kamag anak nating nakatira malapit dun. Kaya hindi halatang walang tao. Tugon pa ni ate jinna. Mabuti naman kung ganon. Matagal ko na rin kasing hindi nakikita yun. Wika ko. Paano mo naman makikita yun eh mula nang umalis tayo ng pilipinas hindi ka pa ulit umuuwi dun. Natatawang sabi pa ni ate gina. Nakakatamad nga kasi pagtawa ko na rin. Nang dumalaw nga ako sa mga kamag anak natin. Panay ang tanong nila kung may asawa't anak ka na. Ang sabi ko naman malapit na. Pagkukwento ng kapatid ko. Anong malapit na bakit yun ang sinagot mo sa kanila? Nagtataka at natatawang tanong ko. Kasi alam ko naman na malapit ka nang pakasalan ni jericho. Nakangiti pang wika ni ate gina bago tumingin kay jerico. Uy ate baka naman ma pressure si jericho. Pandidilat ko ng mga mata sa kapatid ko na kinatawa lang ng boyfriend ko. Papa dudut ng panahon na yon. Handa na rin akong lumagay sa tahimik na buhay. Kasi pareho naman kaming may trabaho ni jerico. Wala kaming mabigat na responsibilidad kung hindi ang mga sarili at nasa tamang edad na rin kami. Sigurado na rin ako noon kay jerico. Sya na ang lalaking gusto kong makasama sa panghabang buhay. At umaasa ako noon na sanay ganun din sya. Dahil sa oras na magpropose sya ng kasal ay hindi ako magdadalawang isip. Na tanggapin yon. Kaya lang isang taon pa ang lumipas sa relasyon namin ni minsan ay hindi namin pinag usapan ni jeric o ang tungkol sa future. Para bang okay lang sa kanya kung ano ang meron kami noon. Wala syang kaplano plano na i level up yon. Akala ko pa nga gagawin niya na. Ang wedding proposal sa anniversary namin pero wala pa rin. Hintay ako ng hintay hanggang sa malaman ko ang dahilan. Kung bakit hindi nya ako magawang pakasalan. Papa dudut nalaman ko noon na may anak na pala si jericho sa isang babae bago pa man siya umalis ng pilipinas. Hiwalay naman na sila ng babae kaya lang ay kasal na pala sya dito. Yung babae pa mismo ang nag chat at nag send sakin ng kopya ng kanilang marriage certificate. Handa naman sana akong tanggapin yon kasi mahal ko si jerico. Ang hindi ko lang matanggap ay nung nalaman ko yun sa ibang tao pa at hindi kay jericho. Kaya kahit mahirap at masakit para sakin ay gumawa ako ng desisyon. Na tapusin na ang lahat ng namamagitan sa aming dalawa. Papa dudut bilang parte ng moving on process ko ay umuwi ako ng pilipinas. At tumira muna sa dati naming bahay sa cebu. Remote accountant pa ang trabaho ko. Kaya ayos lang kahit magtagal ako sa pilipinas noon. Pero bago ako umalis ng dubai ay ilang beses pa akong sinubukan napigilan ni jerico. Hindi naman ako nagpipigil lalo na't masyado nang masakit ang mga ginawa nya sakin noon. Ang nasa isipan ko ay ilang taon din ang nasayang ko. Sa relasyon naming dalawa at oras na. Para sarili ko naman ang piliin ko. Sa aming dalawa kasi ni jericho ay aminado ako. Na ako ang mas nagbibigay ng pagmamahal sa kanya. Mas clingy ako mas maalaga. At mas mapagmahal. Kaya naman ako rin talaga ang mas nasasaktan. Kumusta ka naman dyan? Tanong ni ate gina na ang cavs video call ko sya sa kaharap ko na laptop. Okay naman ate ang ganda pa rin talaga nitong bahay natin. Halos walang nagbago. Ganun pa rin ang itsura nya wika ko. Sabi ko naman kasi sayo eh maalaga talaga yung kamag anak natin na naglilinis dyan sa bahay ng isang beses sa isang linggo. Wika naman ni ate. Nang makauwi ako noon sa bahay ay sobrang nostalgic ng failing papa dudut. Thirteen years old kasi ako nang umalis ako sa bahay na yon tapos mahigit isang dekada naman na ang lumipas nang bumalik ako. Kaya naman talagang nakakapanibago sa pakiramdam ang pagtungtong ko noon sa bahay. Nakipagkita rin ako sa ibang mga kamag anak at dati kong mga kaklase at kaibigan. At isa si myla sa madalas kong makasama noon sa cebu. Bestfriend ko sya noong nag aaral pa ako ng elementary at palagi pa rin kaming magkausap kahit nasa dubai na ako. Anong ginagawa natin dito? Tanong ko ng makapasok kami ni mila sa isang antique shop. May bibilhin lang akong cabinet. Nakita ko kasi na naka post sa page nila tapos mura lang. Punta lang dun kasi parang andun yung mga cabinet nila. Paalam nya. Mahilig talaga sa mga antik na gamit si myla madalas nya yung nakukuwento sa akin noong nasa dubai pa lamang ako. At sa paglilibot ko ay napatingin ako sa isang salamin. Na nakasabit sa dingding. Hindi sya kalakihan pero kita ko halos ang buong kalahati ng katawan ko. Medyo pa oval ang hugis noon kahoy ang gilid at. Makaluma ang disenyo at ukit ng kahoy na bahagi nito. Wala sa loob na naglakad ako palapit sa salamin ng makita ko. Ang napakalinaw na reflection ko. Tinitigan ko pa yon na para bang may hinihintay ako na ibang makita. At para rin akong nahihipnotismo. Na mas tumitig pa doon. Hinawakan ko pa ang gilid noon at naramdaman ko ang lalim. Ng pagkakaukit ng disenyo at gaspang ng kahoy. Gusto mo yang salamin? Bahagya akong napapitlag sa biglang tanong na yon ang isang babaeng hindi ko namalayang nasa may tabi ko na pala. Ni hindi ko kaagad nakita ang repleksyon nya kaya nagulat talaga ako. Hindi po wika ko. Kunin mo na. Ibibigay ko sayo ng mura alok nya. Umiling ako kasi hindi ko naman talaga gustong bilhin ang salamin na yon. Pero sa curious ko ay tinanong ko kung magkano. Sixty, five thousand pesos. Gawa sa narang gilid ng salamin. Ilang pamilya na ang dinaanan ng salamin na yan na mula pa noong panahon ng hapon. Pagkukwento ng matandang babae. Na madam osang ang pangalan. Ang mahal din po pala. Sige po hindi po talaga ako interesado na bilhin. Yan ang wika ko noon. Dumating na rin si mila at nakita nya ang magandang salamin. Nagyaya na akong umalis ng sabihin nyang wala na pala ang cabinet na gusto nya. Magkano mo ba gustong bilhin ito? Tanong ni madam osang. Hindi sana ako sasagot pero inulit pa nya ang tanong. Ten thousand medyo pabiro na sagot ko. Sige at ipapa ballot ko na sa kahon. Bayaran mo na lang sa cashier. Kaagad na pagsang ayon ni madam osang. Nagulat ako noon papa dudut at hindi ko talaga inaasahan na ibibigay niya iyon sa ganoong klase ng halaga. Pero dahil napasubo na rin ako ay binili ko na ang salamin at habang pauwi kami ni mila sakay ng sasakyan niya ay sinabi niya na jackpot na raw ako sa nabili kong salamin. Matagal na syang bumibili ng mga antigong gamit at tantya nya ay hindi bababa sa seventy thousand ang presyo ng salamin na yon. Bat nya kaya binenta sa akin ng ten thousand yan. Nagjo joke lang naman ako kaya ayan napabili na rin tuloy ako. Baka may multo. Pagbibiro ni myla na ikinatawa ko na rin kasi hindi naman ako matatakutin. Nang maiuwi ko yun sa bahay ay sinabit ko sa may malapit sa sofa sa sala. Wala kasing salamin doon kaya pumunta ako sa banyo para manalamin bago umalis ng bahay. Sa lahat ng gamit sa bahay namin yun lang ang antigo. Kaya naman kapansin pansin din talaga papa dudut. Kailan ka babalik dito sa dubai? Tanong naman ni ate gina na noon ay call video call ko. Hindi ko pa alam eh. Hindi pa naman ako pinababalik ng boss ko. Ang wika ko naman. Buti na lang remote ang trabaho mo kaya ayos lang na magtagal ka dyan sa pilipinas. Dalawin mo pala sina lola iska nag chat sakin yung isang pinsan natin at hinahanap ka raw doon. Sakto kasi fiesta na rin sa bayan nila. Sa susunod na linggo. Wika pa ni ate. Sige ate pupunta ako sa kanila sa fiesta para naman makita ko rin ang ibang kamag anak natin doon ang sabi ko. Sigurado na matutuwa si lola iska kapag nakita ka nya kasi panay ang hanap nya sakin sayo noong dumalaw ako sa kanya. Ang sabi pa ni ate janina. Nagpatuloy ang kwentuhan namin nang mapansin ko ang biglang pagkunot ng noo nya. Kababalik ko lang sa sofa noon ng kumuha ko ng inumin sa kusina. May kasama ka ba dyan sa bahay? Tanong nya ha wala naman bakit pagtataka ko. Para kasing may nakita akong babae na nakatayo malapit dyan sa sofa kanina, tugon nya. Napalingon naman ako sa likuran at napangiti ng makita ko ang salamin. Ah baka reflection ko lang yung nakita mo ng dumaan ako dun sa may salamin. Bumili kasi ako ng antique mirror kahapon. Ayan oh iniharap ko ang laptop sa bahagi ng dingding kung saan ay mas kita ang nakasabit na salamin. Oo nga antigong salamin nga ang wika pa ni ate. Sinamahan ko kasi si mila sa antique shop kahapon kaya ayan napabili na rin ako ang sabi ko. Ang ganda parang pang horror movie pagtawa nya. Actually papa dudut ang lakas ngang maka horror movie ng salamin na nabili ko. Kaya nga kapag may mga oras na kapag dumadaan ako sa salamin na yon at parang naiiwan ang repleksyon ko ay iniisip ko na lamang na parang tinatakot ko lamang ang sarili ko. Masyado akong nadadala sa mga horror movie na napapanood ko. Na may kinalaman sa salamin. Ang salamin kasi ay nakasabit sa dingding na nasa malapit sa kusina. Kapag bumababa ako ng hagdanan ay madadaanan ko kaagad ang salamin na yon. At may mga oras talaga. Na nakikita ko sa peripheral vision ko na may babaeng. Naroon sa salamin. Para bang naiiwan ang repleksyon ko sa salamin. At kapag naglalakad ako pabalik kay matatawa na lamang ako kapag napagtanto ko na namamalik mata lang pala ako. Nararanasan ko rin yon kapag nagsusuklay ako sa harap ng antigong salamin. Tapos nagmamadali ako kapag umaalis na ako. Para bang nakikita ko ang reflection ko na biglang gumagawa ng kakaibang ngiti sa akin. Hanggang isang umaga papa dudut ay dinalaw ako sa bahay ni tita minerva. Kapatid siya ng mama ko na matagal ko na ring hindi nakikita. Sya din ang nag aalaga sa aming magkakapatid noong nasa abroad pa ang parents namin. Kakauwi nya lang din daw ng cebu galing sa maynila kaya naisipan nya kung dalawin. Masaya kaming nagkukwentuhan sa may salad. Sinabi ko sa kanya na kukuha lang ang mga ko ng mamemeryenda namin ang hapon na yon. Bago lang tong salamin mo sa bahay ha. Tanong ni tita ng pabalik na ako sa sala na may dalang tray ng juice at sandwich. Nakita ko syang nakatayo sa harap ng salamin pero medyo malayo na para bang ayaw nya iyong hawakan o mas malapitan. Yes tita. Kabibili ko lang nung isang linggo mura lang ang bili ko dyan pagbibida ko. Hindi sya nagsalita at nakatitig lamang sa salamin. Medyo nasa gilid pa nga sya na para bang iniiwasan nyang makita ang sariling repleksyon. Itapon mo na yan. Hindi yan dapat nandito. Seryosong sabi ni tita minerva bago bumalik sa may sofa. Sumunod ako sa kanya at binaba na ang tray. Tita sayang naman kung itatapon ko lang. Sabi ni miley nasa seventy thousand daw ang ganyang salamin pero nabili ko lang ng ten thousand kwento ko. Doon mas lalong sumeryoso ang mukha ni deetta at tumingin sakin. Binenta yan sayo ng mura kasi malas ang dala ng salamin na yan sa ibang tao. Kaya iba ang pakiramdam ko sa labas pa lang ng bahay ninyo. Mabigat madilim. At alam kong mali. Nang makita ko ang salamin, naramdaman ko na kaagad kung ano yon. May sumpa na nagmumula sa loob ng salamin. Bago ka pa kapitan ng sumpa na yon ay alisin mo na yan sa bahay na ito utos ni tita minerva. Isang faith healer ang tita ko papa dudut kaya naman marami syang mga weird talagang bagay na sinasabi. Karamihan doon ay hindi namin masyadong sineseryoso kasi nga alam namin na pwedeng kathang isip niya lamang yon. Kasama na doon yung sinasabi nya sakin na tungkol sa salamin. Oo nakakaramdam ako ng kakaiba pero hindi ibig sabihin noon ay totoo na kaagad ang sinasabi. Hanggang sa magising na lamang ako isang madaling araw na may babaeng nakaupo sa may tiyan ko. At mahigpit na sinasakal ang leeg ko. Mahaba ang buhok nya halos tumakip sa mukha nya. Pilit akong kumikilos pero sadya syang mabigat. Hindi ko rin maalis ang kamay nya para bang mauubos na ang hangin ko. At ang tanging na hawakan ko lang ng muli kong maikilos ang mga braso ko ay ang mahaba niyang buhok na pilit kong hinahatak. Para pakawalan nya ako. Pero nanlaki ang mga mata ko dahil nang mahawi ko ang buhok nya. Nakita ko ang sarili kong mukha na nababalot ng malapot na dugo. Nanlaki ang mga mata ko ng bigla pang lumabas ang malapot na dugo sa bumuka nyang bibig at kumalat sa buong mukha leeg at dibdib ko. Doon na ako biglang nagising papa dudut at napasiksik sa sulok ng kama ko. Binuksan ko rin ang switch ng ilaw at nilibot ang paningin sa buong kwarto. Walang ibang tao doon. Walang babaeng duguan. At ako lamang mag isa ang nasa loob ng kwarto. Malalim ang paghingang ginawa ko habang sapo ko ang dibdib ko. Grabeng bangungot at parang gusto akong patayin. Nag decide akong lumabas ng kwarto at bumaba na para uminom ng tubig. Pero bago pa ako makarating sa kusina ay nakita ko naman sa peripheral vision ko. Na parang naiwan ang repleksyon ko. Sa nadaanan kong antigong salamin. Saglit akong nag isip sa kinakatayuan ko bago ako nag decide na dahan dahang maglakad pabalik sa may salamin. Ang nasa isip ko kahit alam kong namamalik mata lamang ulit ako ay gusto ko pa ring makasigurado. Limang mababagal na hakbang ang ginawa ko. Pabalik sa may pwesto ng salamin. Parang nag slow motion ang lahat habang papalapit na ako ng papalapit. Hanggang sa tila biglang tumigil ang oras ng mapaharap na ako. Sa salamin. Andon ang reflection ko. Pero may nakakatakot na ngiti sa kanyang mga labi. Maraming sugat ang kanyang duguang mukha at nabubulok na ang kanyang mga ngipin. Parang ako na malapit nang maagnas ang mukha. Pero hindi hindi ako yon sigurado ako na hindi ako yun. Napaatras na ko noon papa dudut sinampal ko pa ang sarili ko para magising ako sa bangungot ngayon. Nasaktan ako pero nanatili ako sa ganung sitwasyon. Ang reflection ko ay nakangiti pa rin sa akin at tila natutuwa sa nakikita nyang takot sa mukha ko. Hindi yun isang bangungot. Totoong may sariling buhay ang reflection ko. Muli akong napa atras ng makita ko ang reflection ko na lumalapit sa salamin. Palapit sya ng palapit at kaunti na lamang ay lalabas na sya mula sa antigong salamin. Nanlaki ang mga mata ko nanginig ang buong katawan ko at sa takot ko ay binato ko sa salamin ang hawak kong cellphone. Halos sabay sabay na bumagsak sa tiles na sahig ang nabasag kong cellphone at salamin. Napaatras ako. Hindi para iwasan ang mga bubog kung hindi dahil sa takot. Na baka biglang nasa paligid na ang duguang babae na reflection ko. Pero nakahinga ako ng maluwag dahil wala akong kahit na sino o anong kasama sa loob ng bahay. Papa dudut pinatapon ko na kaagad ang antigo na salamin na yon at wala akong kahit na sinong pinagsabihan na nangyari sakin. Ayoko kasing isipin na lang na babaliw na ako. Ayokong matawag na weird ng mga tao sa paligid ko. Kaya naman pinilit kong alisin ang takot na nararamdaman ko. Inisip ko na wala na ang antigong salamin sa bahay kaya wala na rin akong dapat na katakutan. Pero hindi ko alam kung bakit patuloy pa rin akong dinadalaw ng duguang kong sarili sa bangungot ko. At may mga oras na nakikita ko ang repleksiyon kong ngumingiti sa iba't ibang salamin sa loob ng bahay. Para bang hindi nawalang babaeng yon sa loob ng bahay. Nandun pa rin sya at patuloy akong ginugulo. Sinubukan kong bumalik sa antique shop kung saan ko nabili ang antigong salamin. Pero nangilabot ako ng malaman kong wala na si manang osang at malaki ang nagbago sa itsura ng shop. Para bang nalugi at halos wala nang natirang mga gamit. At tanging ang anak niyang babae na lamang ang nakausap ko. Ikaw pala ang nakabili ng antigong salamin. Matagal na yun dito sa shop namin at alam ko na ayaw ni mama na ibenta yun. Kaya nagtataka ako nung biglang nawala na dito. Narinig ko na yun daw ang nagbibigay ng swerte sa shop namin kaya nang mawala ito, minalas na kami pagkukwento nya. Pero hindi naman ako sinwerte. Walang swerte ang lumipat sa akin wika ko. Mapait na ngumiti ang kausap ko. Hindi ka talaga suswertehin. Kasi ang alam ko sino man ang malapitan ng salamin na yon na hindi namin kamag anak o kadugo ay kakapitan ng malas o sumpa. Siguro'y ayaw na ni mama na manahin ko ang salamin pati yung babaeng palagi nyang kinakausap sa salamin na yon. Ayaw nyang ibigay sakin ang responsibilidad na alagaan ang salamin. Kaya binenta na lamang nya kahit ang kapalit ay buhay pa nya. Malungkot na pagkukwento pa nya. Tinanong ko sya kung anong dapat kong gawin para mawala ang sumpa na kumapit sa akin. Pero hindi nya raw alam kaya wala akong nakuhang kahit na anong sagot mula sa kanya. Papa dudut muli kong naranasan ng hindi magandang presensya ng reflection ko sa bahay. Kakapasok ko lang ng banyo at saktong may salamin doon. Patapos na ako sa aking skin care routine ng pagmulat ng mga mata ko. At pagharap sa salamin ay nandun na naman ang reflection ko at nakangiti sya ng diretso sa akin. Duguan ang kanyang mukha at ng mga oras na yun ay malinaw kong nakikita ang malalim na sugat. Sa kanyang pisngi. Ang nakakapangilabot pa doon. Sa muling pagmulat ng mga mata ko ay bigla ko na lamang nakitang sarili kong nakakulong. Sa loob ng salamin. Ang reflection ko ay nasa loob ng banyo at wala akong makita kahit na ano sa paligid ko. Kung hindi puro kadiliman lamang. Mukha ko na ang duguan ang mga oras na yon at ang reflection ko ay may maayos na mukha at nakatingin sakin habang malaki ang ngiti sa kanyang mga labi. Pilit at malakas kong hinampas ang salamin at tila nais ko yung basagin pero nabigo ako. Hanggang sa makita ko na lamang ang sarili ko na pawisan at nasa ibabaw ng kama ko. Kinurot ko pa ang balat ko at napagtanto kong gising na ko. Gising na gising na. Pero hindi ibig sabihin noon ay tapos na ang sumpa ng repleksyon ko. Doon na ako humingi ng tulong kay tita minerva kaagad syang pumunta sa bahay kinabukasan noon. Ang masamang sumpa ay nakakapit na sa lahat ng sulok ng bahay na ito. Hindi na sya makakaalis pa dito. Pero pwede ka pa ring makaligtas mula sa kanya. Kailangan mong umalis sa bahay na ito ng walang kahit na anong dalang gamit na pwede mong makita ang repleksyon mo. At pagkatapos ay sunugin mo ang sinuot mong damit para tuluyan nang maputol. Ang koneksyon nya sayo. Tugon pa ni tita minerva. Papa dudut sinunod ko ang sinabi ni tita minerva. Iniwan ko halos lahat ng gamit ko pati na ang laptop ko passport i d. At pera lang ang dinala ko ng umalis ako sa bahay na yon. At nakitira muna sa kanila. Mula noon ay naging totoong tahimik na ang buhay ko. Bumalik na rin ako dito sa dubai at ngayon nga ay may asawa at dalawang anak na rin ako. Hindi ko talaga makakalimutan ang pangyayaring ito sa buhay ko. At wala din akong masyadong pinagkwentuhan dahil takot akong mahusgahan. Pero sigurado ako na hindi lang ako ang nakaranas ng ganitong klase ng kababalaghan. Dito ko na po tatapusin ang sulat ko. Lubos na gumagalang thalia.