Ibinahagi ni Jelly ang kanyang kuwento mula noong 1994, nang siya ay 20 taong gulang at nag-aaral ng nursing kasama ang kanyang kaklase na si Tim. Madalas silang magkita sa isang waiting shed kasama ang vendor na si Mang Gani, at ang ulan ay madalas maging sanhi ng mga di-inaasahang pangyayari. Isang araw, naabutan sila ng ulan at basa si Jelly sa pagpasok, kung kaya't napahiram siya ng t-shirt ni Tim, na naging dahilan ng pagtawanan sa klase. Sa iba pang okasyon, dahil sa pagbaha at pagtalsik ng putik mula sa truck, napilitan siyang magsuot ng duster sa paaralan, na muling ikinatuwa ng kanyang mga kaklase. Sa kabila ng mga pagtatalo at inis ni Jelly kay Tim, patuloy silang nagtutulungan, lalo na sa paggamit ng payong kapag umuulan. Ang kuwento ay naglalarawan kung paano ang mga simpleng pangyayari, tulad ng ulan, ay nagdudulot ng masasaya at nakakainis na alaala, at nagtuturo ng pagtawa at pagtanggap sa mga hamon ng buhay.
ang mga kwento ng pag-ibig, kwento ng buhay, ang kwento ng pag-asah. Dito, sabarang gay, love stories. Ang ulan ay kay langan ng mundo. Sabahalit ma-pamin-salah kapag nagiging bagyo ito. Ano paman ang maging lakas na ulan ay tinatang gap na lang natin. Sabagat ito ay mula sa kalikasan. Ikao ka para gaya nung maganda at masamang karanasan mo sa ula. Dear Papadudu, cumustapo sa anay na sa mambuting kalagayan kayao at ang mga tagapakinig dinyo. Gos ko lamang pung i-bahagi ang akink kwento tatlong kung taunan na kakanaan. Nagipo ko nakikinig sa inyo kaya netong ko masok ang unang pagyo ng tahun 2024, ay na isipang kung baka may mapulot na ara lang mga kabarang gaya sa kwento ko. Tulat niya ko ng nabanggit ko ay nangyari po ito tatlong pung taunan na kaka-lipas. Kako po si Jelly 50 years old na po ako sa ngayon. Nagyari po ang kwento tatlong 1994. Nogong 20 years old pala mga kong. Nagaral po ako ngaon at kung mukoha ng kursong nursing kasama po sa kwento ng ito ay si Tim. 20 years old din sa ngaon. Kaklasi ko ko siya at mag kalapit na mag-kailayupo ang bahagi namin. Nasi isang lugar po kami, pero mag-kailwalaig na kaliya. Bargu sa squelahan ay madalas kami mag-kita sa isang waiting shed. Kung saan ay lumaraan na mga jeep na madadaan na naman sa squelahanamin. Dahil nga po sa mag-kailasikami ay sabayang oras ng kailasinamin, mula pagpaso ang gangpag-way papadudut, kaya naman walaang aral na hindi kami na kaka sabay sa waiting shed. Kasama din sa kwento si mang gani, 50 years old nasanon isang vendor na nakapwesto sa waiting shed. Kaya walaading araw na hindi kami na gikita sa waiting shed. Kaya naman kakwentuhan din saan na mga sumasa kaidoon, kasama nga po kami. Ngunbo ay hunyo ang unang araw ng pasukan, mula sa summer vacation. At ang hunyo po ang mga panahun na sanod sanod ang ulahan at karamihan ay bagyo. Sa mga unang araw ng hunyo ay hindi pa pala ulan on, nung mga panahunayon ay nakaschedulang pagpasok ng tagulan at mga bagyo. Sangayon kasayaan predictable na, mag-wagulat kanalamang na uulan pala. Ang summer nakasak to din sa abrilat mayo, pero ngayon ay naliligaw na ang summer. May mga panahunpa na ang init ng summer ay parang tatlong summer na pinag sa bay sa bay dahil sa sobrang init. Ang rilashon na minitim na on ay parang ulandin papadudut. Nungunay ang bunlang hanggang sa nagiging ulanat, umabot sa bagyo kung saan ay pataas ng pataas ang signal. In other words, po ay nagsimula kami hindi okay at aminado po ako doon, dahil po kasi sa kasupladahan ko. Nungunang mag-asabay kami ay kinausap niya ako, pero hindi ko pushapinan sin. Peasimang gani ang kinausap niya para siguro ywag shang mapahiya. Hanggang sa nasanay na kami na hindi naggigibuhan. Hanggang isang araw papasok. Ha ba naggihin tayo kami ng jip ay big lang umambon. Isang ulan na hindi segurado kung ganun lang ba, olala kaspa. Papadudut. [music] Good morning, Manggani. Oh, Tim. Mabasok na? Manggani na, man. Para hindi niwala mong schedule ko ha. Oh, yunapalang gelpren mo, para tingga. Manggani, waging magbirunang ganyan. Agnara ni kayunyan isipinya ako nagsabi. Bung araw na naman ako susuhitan mula dito ang gang sa sqelaan. At anggang makawik. Ano puyon, Manggani. Wala, wala. Manggani bang pangalan mo. Ako si Manggani. Pasension po may mga pakelamero kasi sa gili, dahil. Ha, nasan. Te ka. Tapudulang tayo dito ah. Ako ba yon? Hindi ka yung? Ikaw. Ong siray ng araw ko ha? Nakaw. Yung araw mo i-hindi magtatagal. Po? Kasi ayo. Nak didilin. Siguradong u-ulan. Hindi naman siguru. Ayus lang yun. Liktas tamo ka yung babasadi to sa waiting schedule. Kasi pa naman mamiya pagumulan. Na iwan ko panaman yung paayong ko. Kasi naman ang lumabas ako maganda pa yung araw. Oh, siguru na si-ralan taraga kasi may mga tao mapaniran ang araw. Don't worry, may paayong ako. Anong paayong mo? Pagumulan, paedig ang makasukob. Over my dead body. Grabika naman. Oh! Nakatalo pa kayo? Babuti pa yato. Manchewingga mo na kayo pampalamig ng ulo. Salamat po, ka kakaim ko lang. Kumpahayong ka ng chewing gum. Sirha ulo, ang sinasabi ko ka kakaim ko lang kaya ayo ko munguyan ng chewing gum. Chewingga eh. Akala ko kasi ko makaayong ka ng chewing gum. Sabi ka si ng lola ko dati. Pagkumaayong ka ron ng chewing gum. Magbubul bula ang bituka. Eh, diko maayong ka nung kumaayon para mo patunayong mong tamang lola mo. Okay lang. Wala na naman si lola eh. Ha? Kelan pa. Nung isang araw lang po. Bakit dito na balitaan yan? Ah, opo. Wala kasi kaidito nunginatid namin sa sa station ng bus. Opo, pero o kay lang din po. Tatlung buwan lang naman sa dung sayo ko si. Ah, umalis lang. Akala ko. Kasi naman. Tangayong nakokwento. Kaya iyisipin yung talaga yan. Ikaw bajali. Anong yung iyisip mo. Eh, wang ko sayo. Handa ko ayon. Patilim na. At o maambuna. Ang tagalaman ng jeep. Dara ting din yun. Kausap kita. Madalang kasi ang bumabiyahayong ayon. Kasi naman. Nag uulan. Eh, yung kalin pinang gagalin ng naman ang jeep. Madalas bina-bahar. Maihing alang yata ang asun at ba-bahar na duni. Mula kanina wala popong dumada anag jeep. Meron, dalawa. Yung huli dumahan. Bago dumating si team. Baby, baby, kasi ng kamalasan. Ha? Wala. Paayong at baglamang bit-bit ko. Malamong. Try ng heart ka magpatawa. Nata wang asimang ganio. Tawang-tawang a ako? Kinokulam ka yunyan para to maawakayo. Nakong magawin na naman kayo. Alam niyo, mabutipah. Maglakan na kayo habang wala pang bulan. Kasi kung hindi yun, jeep. Baka malit na kayo. Nakabaka, butan kayo diito. Mas mahirapan kayo maglakan. Mabuti pang aapu. Sigimang gani. Jelly intay. Sabay na ako. Ui, bakit ka panagmama dali. Tangan. Tangan, babagsak na yung ulan. Anong babagsak. Ayan, umambo na. Halika na dito. Sumo ko bugan sa paayong ko. No way. Jelly, sa kapupunta. Papatuto, tindi talaga ako. Sumo ko. Kailit na hinabul pa ako ni-team. Kasi wala ako. Masilungan kayo. Kasi wala ako. Masilungan kayo. Tomakbunala mga ko ng tomakbo. Hanggang makarating sa squelahan. Mabuti tindi ako na dolas. Nga lang po e basang basa ako. Pagpaso ko sa klasi ayon lahat sila ang piro ay isadawakong basang sisil. Nang makita ko ng teacher namin na itinanong kung anong nangyarisakan. Kinemento ko na napatakbako dahil na abutan ng ulan. At nakalimutang ko magdala nampayong. Sabi niya i-magpalitaw ko ng damit. Kasi wala din po kong dalang damit ngon papadudut. Paya nagtano ang teacher ko sa mga kaklasi ko kung sinong medalang extra damit. At ibaheram na muna sa akin. Wala pong sumagot, dalawalang po. Wala silang dalaw, madamut sila. May nagpabi da po. Sinupo ba ako ni-team. May dalasang extra tishurt at inatusan sya ng teacher namin na ibigay sa akin ng tishurt na yon. Pagabot ni-team ay may sinabi pa ito na mabangudawang tishurt niya kaya mas. Lalo ako ng nabuisit sa kanya. Kasi wala po kung magagawa kung din ang sotin ng damit. Dahil sinabi ng teacher namin yon. Abang tumatagalay lalo ako ng nabubuisit kaitiim kaya. Check ako ng checks sa damit ko kung tuyuna para makapagpalit na ako. Dang mahawakal at maram damang ko na tuyuna ay nagpala makong magpapalit na. Kumay na manang teacher at nong bumalig ako. Ay isos soli ko na sana tishurt ng sabihin ng teacher sa akin. Nalabhan ko naman daw mo nabago isolik. Naka kaya naman daw para kaitiim. Ayon nagtawanan na naman ng buong klasi papadudut. Si team na man ay nagpasikat at sinabi pa na aayos lang kait na hindi na sya. Or hindi ko na gawin ang magleba. Kaya mag maslaktawan ng mga tao. Gagil na kung hindi nagsanitat hindi ibigin kaya ang tishurt para labahan ko naman nabago isolik sa kanya. Papadudut. Oh, jelly. Makao magkantang gisig mo. Po? Sinong hinaanap mo. Paka may buisit sa paligidi. Si team bang hinaanap mo? Naka, hindi ko po yinaanap yun. Ayoko lang po masiirang umaga ko. Ikaw naman. Mabait naman si teama. Ganunan mga tao ang lobo. Naka tago sa balatang tu pa. Nasang po ba siya? Eh di hinaanap mo ng asa? Hindi po. Ay, o po. Paa isa solisana ko sa kanya. Mabuti pa iwong ko na lang po sa iyo. Wag na. Bakit po? Ikaw na mag-abut sa kanya. Hayan, para ting nasa. Hay na ko na abutan pa ko ng maalas. Good morning mga ni. Good morning, Miss Jelly. Pag mo kung simulan. Bakit. Kanina ka pa hinaanap ni Jelly. Mga hindi po. Bakit mo ko hinaanap. Pres, ko ka. Binibiru ko lang ni mga ni. Naniwala ka naman. Lumayu ko ang asaka hina. Paanu. Malit lang tungwaiting shed. May ibibe ka idao sa iyo sa Jelly. Mga niwala. Wag kanang maya. Ang kapal mo talaga. Ayana t-shirt mo. Ui. Ang aayus ng paka-tiklup tapos yag ismo. Dekka. Katabi mo pa sa pagtulug mo to. Birulang. Siinomay sabi mo ka biruan tayo. Mga ni naman. Hindi po. Saka niyan. Pinahiram niya sakin ka hapon. Wow. Nakahata wa naman. Tang sweet ni naman sa isat isa. Yawk. Hoi hudas. Lumayu ko ng asa tabi ko. Dung kasalabas at tungwaiting shed. Wag kumpapasok di to hangatin di ako na haka sa kaya. Wag karing sa-asabay sa jip na sa sakin ko. Hindi na. Hindi na ako magji-jip. Kasi ayon pa dillim na naman. Maglalakad na ako kaya sa mga buta na naman ang malaka sa ulan. Mabuti pangak. Maka alis sa nga din. Sige manggani. Jelly sandalit. Sige manggani. Magingat kaya o ha. Hoi sa kapupunta. Sumukup ka na dito sa paayong ko. Jelly. Ano ba? Sumukup ka na. Ano mukumbisitin. Bakat ako sa suukup sa paayong mo. Ano ako tanga. Mababasaka ng ulan. Nasa ng ulan. Mama ya. O, edigen ka lang at hintain mo ulan. Wag ka na mga mulit. Ayon, mga ambun na. Ali ka na. May sa dimo niyo ka din mo. Ang aayus aayus ang panhon ka nine. Ayon, palaas na. Sandalit na laapita ko jan. Wag ka na maglaka. Dintain mo ko. Ayon, palaas na. Sandalit. Hindi ko kailangan ang paayong mo. Ay, may paayong ka pa la. Ano akaram sa amin, walang pambile. Kaila ako kasi ni, iwan mo talaga para mga sukup ka saake ni. Birulang. Alam mo malakayang kali. Luma yukong asakein. Mas malakayang paayong mo. Sukup na lang kaya ako jan. Malitong paayong ko nababasaka ko. Sukupin mo mukhamo. Malakas tang lukong magaya ng susukup jan. Ayamaka talam mo khamo pangalang hindi nakasya. Luma yukong asakein. Duntas sa giled. Sandalit. Napakaan gentelman ko naman. Dito ka sa giled. Jan ako sa mas malapit sa kali. Bakit pa mas marunong ko pa saakein. Dito ko maglalakan. Ikaw luma yukong asakein. Pero. Gusto mo dito sa mas malapit sa kali. O sa gian. Malis ka na. Maunaka na. Sigina. Dito na ako sa giled. Taran na. Ang kulit mo. Pokkaw nalapita. Jelly. Pa pa dito dahil sa kagustuhang kong makalayok ay team ay sa giled ng banketa ako naglakan. Hindi ko na malakalay na mga yadang isang incidente. Pa pa dito na. Dumaan na malaking truck. Sakto na pag-tapat niya saakein na yun may lubak. At ang lubak ay may naipong tubig. Marahile galing sa ulano ang gabi. Ayon to malisig saakein ng napakaraming tubig kali na kulay chokolate. Dahil po sa kuti. Pumaasuk na naman po ako sa sqelahana basang basa at naturalita. Wana na naman na mga kaklasiko. At sa nabihan na naman ako ng basang cisio. Si team din po ay nabasa. Kasi na ihagis niya ang paayong niya para laktit na nako. Ang kaibahan lang po namin ay ang tubig na naka basa ay team ay galing langit. At ang saake na manag galing sa lupa. Maimag bibiru pa sa amen. Nakong sa baito ba kami ngaligog ni team. Hindi naman ako na pipikon kaso ng makit ako. Tuwang tuwa si team sa mga bibiru. Ayon ako tinamaan ng inis at buisit sa kanya. Gayo ng gate. Pinagpalit kami ng damit ng teacher namin. Si team na pasigat. Inalog muli ako ng tishirt. Nakakasolikopalamang sa kanya. Hindi ko siya pinancin at nilabas ko ang isang plastic na may damit sa log. Walaang selita, ibig sabihin ay may delakong satiling damit. Sa kakodomirecho sa banyo ng babae. Nakabi his na si team at nakabalik na nga plase. Ako namanay na sa banyo pa. Ang takalko sa banyo kaya, even asundu ako ng teacher namin. Pakbaliko ay ang basang uniformi pa de ng soot ko. Nagalit ng teacher ng ipedit ko na yung nanaman ng sootting ko ito talay matuto yung nanaman. Kajunaginit ang odo ng teacher ko at siya na bihana ko na makakasakit ako. Kaya magbihis na daw ako. Siya na bihan pa ako na na dedil ay ang plase. Dahil sa takalko magbihis. Kaya wala ako magawakon di ang bumalik sabanyo. Papadudut. Barangay. Love stories. Barangay. Love stories. Papadudut malin plastic pupala ang nabit bit ko. Mang natal ako pupala ay yung plastic naman naman nabagong duster na kabibili lamang minanay. Maka matulu yung magalit ng teacher ko kaya na piliit ng pokong isoot ng duster at bumalik sa clase. Papadudut ng mga panahunayon kapan naka duster ka naka pang bahay ka. Kaya ayon pagpaso ko palama nga itawa na nang lahat. At may mga agbirupa. Bahay badaoba namin ang isquelahan o kaya ay maktitin dadaoba ako ng gulama nat kung anoanupan. Hindi ko po alam kung pa paanay pa paliwanag ang teacher ko kaya it na natatawa ay sinabihan ang kaklasiko natan tanana ko at magpatuloy na kami sa clase. Sinabihan ang clase na damit bin down na mga nang soot ko. Paya huwag nila mga kung pancinin na naka pang bahay ako. Papadudut ng tawak ko sa buong clase kasi lahat sila ay nakaputi. At ako naman ay nakaprinted. Papadudut nakikita ko ng pigil na tomatawa ang mga kaklasiko. Pero o kay lang po, Hindi ako affected. Gaso nakikita ko na naman ang pagbumukhani tim. Natatawa sa at yung mukanya ay parang sa tingin ko ay humahalakha ay ayon, buong araw na naman po ako ng nabuisit. Tapo sa kapalpo na mukanya. Tenanong paku kung sa sabay daw bako sa kanya. Iso suot na daw ang tisirt niya para para hukaming nakasibiliyan. Sa nakasibiliyan ako naman ay nakapang bahay. Magmumukap ako ng iayanya. Hindi ko siya kina-usap at hindi ako na kisalitat umawin ng mga isa. Mabutit nakasakay kagad ako ng jip dahil isana lang ang bakante. Sitiim sa sabit sana sa jip, pero si nabihan sya ng driver na bawa daw ang sabit, laluna sa isang isujante. Kaya na pinitang buaba muli sitiim at na iwan. Kitang kita ko siya habang papalayong jip. Papadudut imbis na matawaku ay parang naramdaman ko ay lungkot. Kasi baka ko ng oras pa siya makasakay. At ko ng oras pa may duma ting ng jip. Kawawad din si tim kung magihin tayo ng matagalo mag lalakad naman papawek. Pero agad kung pinuto al sa utako ang iniisip ko. Good morning mga ni. May bago ba sa yo? Bago sa ichura ko po? Wala po? Hindi, Hindi sa ichura mo. San po? Ehwan, pero parang may bago sa yoo eh. Ito pung damit ko? Ay, tama ay ang damit mo. Hindi po to ba ago? Luma na po ito? Hindi may bago sa damit mo. Ano po? Balik, tadam pekakas o ut mo. Nig mga madalipo kasi ako eh. San dalipo ba baliktarin ko? Kala ko naligaw ka pa puntadi ito kaya binaliktat mo on damit mo eh. Nakata wapuyon? Oh nga. Ay ang sarap tumawa sa umaga. Ayay niyo. Aro aro ako papasak ng baliktat ng damit. Para tumawa tayo tuyong maga. Ano ka nakata wana niyo? Ikaw! Ay, ibyku sa biyem. Ikaw pala. Kanina ka papajan, Jelly. Sakto lumpumabutan ko nakata wana nga kaya. Ito kasi ng city me. Bakit po. Anong kwenento niyo sa inyo. Ay, wala? Oh! Mang kaniwagay mag pata ako saambug na tu. Alam ko misi na sabi na na manyan tungkol saakein. Wala? Oh, ang anaman, Jelly. Nakata wala ang kami. Kasi po kwenento niya na. Na na basa ako ng talisik ng tubik sa karriye. Numaiduma na malaking track. Tapasas ko lahan. Malayo na bit bit pung damit. Kaya nakadaster ako hanggang makawik. Toto o ba yan? Opo. Yun po ang kunento niya ano? Jelly. Kamahimika. Wakan titingin kay mang gani. Pag mo shung takutin. Ay, hindi naman ako tinata ako tinitim. Ang pinitata wana namin. Ayong damit na. Mang gani naman. Pati ba naman kayo na ahawa sa kabalibwanitong lalaking tu? Ano namanon nakata wasa damit niya. Uniporn may puyan sa iskualahan. Ngayon hindi na nakata wah. Pero kanina nakata wah. Kasi dumating siya dito. Nambaliktan na bit niya. Psekura ato pupang hindi kayitin at ako tinitong si team? Hindi. Nagpapasalamat pang ako tinatawa niya hong ayong umaga. Pero wagga mag alala Jelly. Kasi nakata wadin naman yukenwain tumoh. Natalisikan ka ng tubik pagdaanang track. Tapas nakadaster kasi iskualahan. Nakata wahyon. Kasi sa nga baka umulan naman. Jelly, sandalik. Nakoh, buta hindi ka panakalayo. Ano baraman yung ulan na yan. Kanina wala naman tapos biglambom ang sak. May paayong kabah. Halika sumong kong kana sa paayong ul. Mabuti pang ang maglakat nakayo. Kasi baka matagalanan naman ang pagdating ng jip. May ajo madahan may kasi ng kali na binahan. Dan ang pupa. Sige pup, alis na ako. sandalik. Ha, bakit. Na iwan ko yung paayong ko. Babalikan mo? Pag binalikan ko. Para na rin ako naglakat papuntang iskualahan. E didedirecho na ako si iskualahan. Pero mababasaka. Common sense naman. Ang ibigong sabihin. Makikis sabihin nalang ako sa yokahit ayoko. Sakto kasi malakitong paayong ko. Taranah. Magingat kayo, ha? Bayman gani. Bili sa natin maglakat. Daan, daan. Para ang tumatak bu natayuhi. Madulisang kali. Ita mo ang lain na agad natin kay mang gani. Andami mo ang hangal. Bili sa natin kasi pala kasta ng pala kasi ang ulan. Ay! Papadudut may dalata lagang malas edong si team. Malakigang ang paayong niya. Bikaminabasan ang ulan kait halos sa patakunan ang lakat naman. Kasi poibigla na mang humangin ang pagkala kas. Lakas. Kinangan yung paayong ni team. Nilipad yung binakatila na umpaayong at. Ang natin ang hawak niya. Ayong buong scale to ng paayong nalama. Ayon sa lakas ng ulan eh. Wala kaming matakbuhan para silungan. Ayapara kaming nag-ma-marathon papunta ng spellahan. Ayon basang basan na naman kami. Shempre, inasan na naman kami na mga alaskador na ming mga kaklasik. Hindi na kami nag-intain na utusan ng teacher namin na magpalit. Umunta naka-agad kami sa mga banyo at doon nga nagpalit. Bago pa ako makalabas ay may mga pangasarpan ako ang kulaidawban ng daster ko sa araw na yun. Hindi ko sa napinan sin, kasi makinaw, kaya nag-mama deli ako nagkunta sa banyo para magpalit na. Naonang nakabalig si team sa klase tapo sa buong klase nakatingin sa pintok. Hindi hintain nila ang pagbabalig ko, dahil gusto nilang makita kung ano ang soot ko. Pero napatahimig nalama ang buong klase pagpaso ko. Tahimig lahat maliban sa teacher ko na nagalit. Bakit daw nag-gah, papasawain na naman ako at ayakupang magpalit. Pero naka-pagpalit na bu ako, kasi ang binaun ko ko ayak isakupang uniformit. Kaya uniformit baden ang soot ko. Tahimig ang teacher ko patin ang mga kaklasi ko. Nakita ko si team na natata war. Papadudut, dahil nga sa Inisko, sa kanya ay namis interpret ko ang tavanya. Hindi pala ako ang pinag-tata wana niya ko hindi ang buong klase na na kaya, dahil naka-onip for me muli ako. Pero siyempre hindi ko pagwalaam naon, kaya dag-dag Inisko na naman kaya team ng araw na yun. Oh, i-mala! Sabay ka yung tumating? Oh, ngapunu? Excuse me, hindi tayo sa baay. Duna ko garing sa kabila, ikaw jan sa kabila. Ang sabi ko ay sa baay. Hindi ko si nabing magkasa baay. Mililino ko lang po, mahirap na baka. Malumakin na naman ang ulujan. Sino, si team? May iba papubah. Akala ako ako! May shippubah. May mga domadaan. Madalang pero mas madana kya sa kahapun. Nakong maambun na naman? Manggani, may domadaan naman diba. Oh! Dito na ako magpapatilan ang uluyan. Hindi na ako makaikipag saapalaran pa at mahirap na. Baka malasin na naman ako. Manggani ako rin. Nasira kasi yung paayong ko ka haapun. Kasi naman magdadala ng naman paayong ng hindi pa matibay. Patituluyo ko na damay. Paket! Ano ngayali sa paayong mo? Nasira ko sa lang asanghangin ka haapun. Kasi nga, walang tibai na maasahan. Nakong? Malaka sa langhangin ka haapun. Yung ilang bubong dun sa kabilang kalyay na tanggal. Ah! Magkasin rupukupalay yung bubong nila sa kayong paayong ko? Paparini ka ba? Hindi ya! Nakong kumpar ako lang naman. Barupuk to mangkasit talaga yung paayong mo? Yung ko hunon ayon. Nakagitanyong? Popo! Mamaya, pan digil lang ulang. Si pakin yung. Kapapan sinyom ay kyo mga salupa yung isang giled. Mabuti ngahindi na bual. Dahilang salaka sa langhangin. Masatibay na kunti yung puno ka sa sa paayong ko? Digilang mo ngayipak sa sarcastic mo? Oh, malaka sa ng ulang magaaway paayong. Bakamak sa bayan sa'yunod magimbang yung. Manggani, para tumata sa tubig. Manggani, magbaba hapa dito? Hindi naman palagi. Pag malakas lang ang ulang. Gaya niya. Aagbuting putain dito sa pangketa? Hindi. Madalasang bahad dito. Hangganjan lang sa bago umabot dito sa takas ng pangketa. Haya. Hindi tayo aagbuting dito. Pero ang lakas punang ulang. Kaya dapatip pang desal natin na tumigil ng ulang. Oh! Ipik sabihin pweding ng atayong aagbuting dito. Ohayan! Pahupan ang ulang. Kaya hindi natata asyan. Ay! Bakit ganun. Big lang umaraw. Ikaw pahunag tanong. Hindi pa ikawang maligno. Tapatala mo yan. Oh, bakalo makasana manang ulang. Kumahil makayo. Ganyan talaga. Minsan nga umuuland dito pero. katlong haka bang mula dito maharaway. Naka kata ako taman. Naturan lang yun. Ganyan kahiwaga ang kalikasan. Parang hindi na umulan. Kasi isikat nasikat na ang haraway. Mabilis puba mo wawala ay ang bak. Yung lang. Mejyo matagal. Pina ka matagal na yung mga tattopong minuto. Ayong tagal. Maliliit na ako sa kalasi. Hey, wala tayong magagawa. Oh, Tim. Ano yan. Bakit ka nagguhuban na sa patos. Ayyoko pung malit. Dulu sung na lang ako sa bak. Ah, onga. Magingit ka lang. At baka may mga matatala sa kali. Kapa in muna muna. Bagunga humak bang. Oppo. Oh, Jelly. Ikaw. Hintain ko nalampong bumabak. Ayyoko pung lumusong. Mabuti pa, Tim. Pasanin mo nalang si Jelly. Tutalo lumusong kanadin naman. Para hindi mabasaan si Jelly. Heyyoko puk. Kasi sa tingin ko sa bahak. Parang dalang oras pa baguhuhupak. Bakahindi ka na makapasuk sa escuelahan. Kayakong ako sa yoo. Pumasan ka na. Kayakan ng manitim. Sa sabay ka ba? Ah. Onga ngak. Magingat kayo. Ais ka lang? Maglokat ka ng alang. Dahmi mo pang tanungi. Ong mo kong ihulu ka? Shemprindi. Aking ba ala sa yoo? Ui! Papadudot isang kamalasan na namanang nara nasan ko sa kamainitim. Maimala kipalang hukai sa dinaananamen. Pelangapos sa bahaa ay hindi ito nakikita. Kayak pakakbang nitimay na hulu kami sa hukai na yon. Kayang ending ay parahokaming basang basak. Shempray pakpasuk sa klasi ayon. Ayin naman naman ang alaskadornaming mga kaklasi. Natatawan na naman sa amin pero mas lalo silang naghagalpaka ng tawa. Noong malaman nilang na hulu kami sa butas. Kayak na lubog sa bahak. Kung maanon nilang nalaman ay ikinwento nitim. Kayak doble doble ang galik ko sa kanya. Sobrang galit ko ay kung ano ang napang mga nasabi ko kay tim papadudut. At saunang pagkakatao na inaramdaman kung sumamang log nitim. Meja na galit sa pagkakasabi niyang hindi naman niasi nasad yak. Maskinaman siya na hulog din sa butas. Pero noong malaman yakumbakit ako galit nagalit ay na na himik shan. Pero alam ko na natata wa siya. Pinipigil nilang. Naka inung pukasi ako ng tubig ba. Gainang datapinag palit mulikamin ng damit ng teacher namin. Papadudut dahil sa tagulan ay nasanay na talaga ang mga isuchantay na iplastic ang mga gamit. At iselyo sa kailalagay sa bak. Para kung mabasama ng ulan ng bagay hindi mababasama ng gamit. Naka plastic po ang mga gamit sa scuela. Pero ang mga damit namin na bawa na hindi. Lalo na puwako. Ang dito na puwapin na plastic para alam ko. Natatamang damit ang bit-bit ko at hindi sa nana ko. Kaya dahil nga sa hindi naka plastic at basang basaading po ang mga damit na bawa namin. Dahil sa pagkakalubog sa bahat ng araw na yon. Papadudut. Barangkai. Love stories. Barangkai. Love stories. Papadudut dahil nga po sa basa. Patia mga bawa namin damit ay. Wala kaming maisot. Hindi na nagtano ng antychor namin kung may mapapahirang ba sa mga kaklasi namin ang dalang nila. Ang ginawan nalaman ng antychor namin ay kinuha ang mga nakatagong labgaon. Na malilinis na man dahil. Pinapalap hano man yon kapa gina gamit. At yon ang ipina soot sa amin hanggang sa matu yo ang mga damit namin na basang basaapang. Wala kaming choice kundi ang sootin ng mga labgaon papadudut. Shempre ayin naman ang mga kaklasi namin at buong arau na dok ang aawag sa amin. Aawang ako ay na iinis sa biro si tim naman ay natatawa. Kayaha bang natatawa siya ay mas na iinis naman ako. Nang matapos ang klasi ay sa kako nila bas ang galit ko kay kin. Nasabihan ko siya na puro ka malasa ng ibinibig ay sa akin sa towing makakasama ko siya. Sina bihan ko siya na huagnan sa sabay sa akin kahit nakilan. Kapag nakikita niya ako na nasa waiting shed na ay huag shangpupunta. Hanggang hindi ako nakaka sa kaya o nakakaalis. Ganon din ako. Pagnaw na siya at nakikita ko ang dunshai hindi ng gumuna siyang makalis. Bago ko pumunta ng waiting shed. Masunoren at asit tim papadudut kasi kina bukasan ay hindi ko siya nakita. Kahit sumul yapsul yap ako sa kaliye ay kung nandong nga basa. At nag-ihintay laman na makalis ako ay hindi ko siya nakita. May dumaan aji pero hindi ako sa makay. Kapahanap kung nandong nga basa. Hanggang sa mapan sinako ni mang gani papadudut. Good morning mang gani. Oh, Jelly, ng aga. Opo nagpahagatarag ako. Madalaskasi si tim mang nawunasayue. Mga ganitong oras yung tumaratang. Ganon puba. Parang hindi ka interisado. Nuku mang gani. Hula naman naka ka interisante sa lalakaing yun. Mabait naman siya. Nuku mang gani hula naman naka ka interisante sa lalakaing yun. Mabait naman siya tima. Hindi pumabait yun. Masaka takot ngayon ginagawayon ba itba-itan siya. Hindi, mabaitalagasi tim. Kayama talas maagayon dito. Kasi itinutulungan na ako magayus ng panindako. Pakitong tawong yun. Oh siya. Iban nalangapagusapan natin at baka. Masira na naman ang aro mo. Mabuti pangapok. Kamus na naman ang pag-aaral mo. Yung pag-aaral ko maayis na manpo. Matataas na manang grado ko. Yung alang madalas ako mainis kay team. Oh bakit tapunta na naman kay timang usapan. Pasen siya na po. Hindi ko lang mapigila nginis ko sa kanyi. Kapang nakaka saama kami palagin na lang may kamalasa ng yayare sa akin. Ewan nga kung sinasajanya. Jelly. Kung ano manang mga ng yayare. Dalan ang kalikasanyon. Wala ang kinalaman si Tim Don. Eh, kahit na. Oh, iban nalang pag-aaral saapan natin. Mabuti pangapok. Madame ng bumabaya ngayon ajip. Kasi hindi o mulang kagabe. At mohang hindiulang ngayong umaga. Sanangapok. Para makapasok na manako sa schoolahan ang hindi basak. Kamalasan kasi si Tim kaya lagia ko na babasaa eh. Oh si Tim na naman. Sorry po na alalakulang. Gaisip ko tuloy. Bakit kaya wala pa yung batang yon. Bakan ang janang yan. Bakit hindi pa sa nagpupunta dito. Pinag sabihin ko po kasi siya na kapag na una ako ay wag mo na siyang lala pa tangga tindi ako na kasi kaya. Ganantin ako po kag na una siya. Ganon ba? Oh, mayan ang jip. Oh, bakit hindi kaso makay. Puno na pui. Ha? Nakayita ko malwag pa sa loob ba? Mokapo kasi mainit sa loob. Para pa reo lang naman ang disiayon ng jip. Mainit ang tingin mo don. Adi mainit sa lahat ng jip. Ibikupong sabihin wala ako saing sounds. Sounds? Tuktuk po. Ah, musik. Oppo. Datika bang giraffe. Po? Bakit po? Nagakan dahaba yung leg muay. Si lubang hinahanap mo. Wala apo? Si Tim ba? Hindi po ah? Sakin ka potalaga maglilehim. Aminin mo na. Si Tim mana? Oppo. Kasi baka biglundu mating nandito pa ako. Bakit kasi hindi ka pa sumakay dung sa jip kanina. Para na kalabas na dinisha kung saan manshanag datago. Yung susunut po. Hayaan mo na. Wag mo nanghanaapin. At makigitadin ka yung sa-esquelahan. Pero malilit na siya. Kasi nga nandito ka pa? O ang apok. Sa sa kainapokos sa dara ting ng jip. Sige maghintay ka lang can. Jipong hindi hintay ko ah, hindi si Tim. Wala naman ako si nabia. Nilililin ako lang po. Malinau. Hindi po kaya na unanas ang pumasok. Imposible. Dito naman unang nagpupun tayon bago pumasok. Bokon sa dito ang tayon ng jip. Nakasanayon naman makipat koin tuhan mo na bago pumasok. Ganon po ba? Oh. Baya na ng jip. Po. Sige po. Sa sa kainap ko. Po. Sa kainap baka o malis na naman yan. Oppo. Aking at ka? Sa sabihin ko nalakaitim na hinaanap mo siya. Papadudut ng sabihin imang ganyon ay hindi na ako nakasagod pa dahil umandar na ang jip. Pero sa isang banda ay elwan ko na bakit parang gusto ko talaga siyang hayaan na sabihin kaitim na hinaanap ko siya. Naggiltip ako sa mga masamang na sabi ko sa kanya at yung pagpipigil ko sa kanya. Nahuag pupuntaan ng shed pagnan dunpaku. Nakarting ako ng klaser pero wala dun sa tim. Gibi sa bihin ay hindi pa po mapasong. Malamang ay nasawating shed ng oras na yon at nag-ihintainan jip at kausab si mang gani. Mga nasaabinan imang gani na hinaanap ko siya. Ang tagal na wala pa din siya pa mga dudut. Na isip ko na baka na hirapang makasag kainang jip pero madamin naman bumabiahinot. Subinip ako sa labas, mga umuulan na naman at nastranded na naman siya sa shed o naglaka at peromah araw naman. Nagsimulang klase wala pa siya nagroll call na margahan siyang absen. Pero na tapos ang klase hindi siya duma tiang kahit na late. Nagisip ako buong araw kung bakit absen siya. Nasanakayasan na isip kung muli ang mga binitawan kung mga masasakit na sa ditan. Paano ko kaya ba bawi inyon. Duma tingangkinaa bukasan at naonan na naman ako sa shed. Wala pa din siya maadong ko nalaman kimang gani na nagsakit pala siya tim mula doon sa huling na lublobgan ni sa bahan. Kaya hindi na muna ako tumulois sa scue na hanad pumunta sa bahan ni natin. Mga ba eta mga magulang niya at pinatuloy na naman ako sa kwarto kung saan ay na kahigah siya tim ng mga oras naon. ♪ Team. Javi. Onunong yari sa yo. Eto tinaman ang trang kaso. Bakamahawa ka. Hindi malakasang katawan ko. Bakit ka nandito. Nalaman ko kaya mga nin na nagsakit ka. Si mang gani talaga. Kait ang layunitong samin. Nakarating pa rin sa kanyang balita. Kanuntalaga ang kaya vegan. Te ka. Bakamalit ka. Mga agapah. O hanga. Bahat ng abang agamukay mang gani. Volalong. Kumusta si mang gani. Ayusaman siya. Eto may pinodala siyang bisquit. Kainimurao. Si mang gani talaga nakakaya. Vol ako ndala ha. Mainkolong kasinalaman. Hindi na ako nakabili kahit perutas. Kasinak punta nakagad ako dito. Volang ano manyun. Sa pat na yung pagdalao. Ang babakit ng parents mono. Oho, sobra. Te hanga ayo ko nakaka sa kait. Kasi. Ayun. Alala lang alala turisila. Akorin. Anyun. Ha. Ang alen. Maesin na sabi ka. Volo ako. Sabi ko mag pagaling ka. Bakabuka sa makalawa. Ayus na ako. Kasalanan matui. Oh. Bakit naman. Kasinak maamagantang lubgan sa kain. Tapos ko ano ano pang sinasabi ko sa yung. Nalubugan ang asabahak sinisi pakita. Sorry ha. Sorry na salahat. Anubayan. Para naman moawala na ako. Bukang magbiru ng ganyan. Sorry. Saan. Lagika nalang na pipikon sa kain. Sorry kung malilagi ang biru ko ha. Mahindi ayus lang ang biru mo. Masadon ang ako ng sensitive kaya kahit wala naman ang tamin ko agad na sa sabi. Sorry na rin salahat ng kamalasan. Nakuh, wag mong isipinyon. Malas ng ata ako. Kasih, salahat ng araw nakasama mo ko. Malagimay maling ngayari sa yung. Kaya malas ng ako sa yung. May intin diyan ko kung lala yung kalagi sa akin. Ramis. Hindi ako magagalit. Wag mung ng isipinyon. Walang malas. Dala lang ng inisko kaya ako na saapiyon. Hindi ka malas. Talaga ba? Oho, kaya wag mung ng isipinyon. Ang isipin mo ngayon ay ang gumaling agad. Oho, magpapagalingat. Magpapala ka sa ako. Para kaya na mamat, papa. Patina rin sa yung. Ay, sorry. Wagga magagalita. Ano ka ba? Nakakatawang ang ayuni. Isa ako sa motivation mo para gumaling agad. Isa mo mo nga rin si mangani. Oh, umak si mangani. Kawawan naman yun. Hmm, bakit. Kasi, wala nang kakawentuhan hapang nagais ang panindanya. Waka magalala. Yung hindi mo nagabaka hapon ako ang gumawa. Tinulungan ko siya at akapagwentuhan ako sa kanya. Napagwentuhan yun ba ako? Ha? Nasamit ko siya ako kaapun ang umaga. Ibig sa behin may nakalala sa akin. Iko ba yun? Mha? Misiguru. Chokasimang gani. Kaya pala. May kailangan ka ba? May gusto ka? Ayus lang ako. Ika mong ini isip ko. Ano oras na baka malit ka sa klasi. Hindi na muna ko papasok. Bantay na muna kita. Huay, wag. Ano ka ba? Pumaasoka. Masin di ako mara-relaksyan ko umab sin ka dal sa akin. Kaya si gina. Pumaasoka na. Sige nangak. Mama ya, anong gusto mong pasalubong. Waganang gumas, Tos. Marami na mong pagkain dito. Binili nila mama at papa. Sabi kung ha. Yung pagdalaw mula ang sapat na. Oh, Sige. Bestapagaling kaha. Sorry, ule. Tama nga ang sorry na yan. Ok na tayo, diba. Kaya maging masay na tayo. Oh, oh. Oh, Sige na. Malilit ka na. Papa punta ng waiting shed. Sige, bye. Papa dudut mula na ang aro na yon ay araw-araw bagupo masok. Alpagaway galing iskualahan ay pungupunta ko kay team para alayaan siya. Nagagamit ko naman na mga napagaralan ko sa nursing sa pagalaga ko sa kanya. Dahil sa ulan ay nakakilala kabinagsobra ni team ba gagalit na kasong itan. Pero siya din ang nakapaglapit sa amin. Papa dudut dahil sa pagbutulangan ay nakagagagagwik ka minang nursing at nakapasasag sa exam. Kaya registered nurse, hanggang ayon. Ilang tahunan ako ng nag-intern palamang kami na on ay nakakasap ito si mang gani. Nag-isakit si mang gani kaya kami na team ang laging nagpupunta sa kanya para ejectia. Gumaling naman posi mang gani na on. Pero limang taon po ang nakalipas ng atapihin sa pusok itong si mang gani. Wala na posi mang gani sa kayon. Pero hindi namin siya nakakalimutan, lahil siyang nag-in kupido namin. Magasawa na pupala kami na team at may tatong anak na sa kasalakoyan. Masaya kami Papa dudut na pakasuwerte ko sa laging muntikunang ipag-tambuyan date. Mabutinalang at nag-ising ako, kasidip inside pala ay makal ko tanaga sipim. Para gunita in namin ang mga unang paggikita at pagkakakilala namin ay palagi kami ng kumakaan sa nabas. At nag-de-date at tumitigil kami ng-isang oras sa waiting shell. Kapag-domalating ang tagulan. Salamat po Papa dudut at sa inyong mga tagapakini. Saanapoy may napulut pukayong aral saaging cuento ngayong arau na ito. Ang inyipong forever nakapuso at kabaranggay, jelly.
Podcast Summary
Key Points:
Pagbabahagi ng personal na kuwento ni Jelly tungkol sa kanyang kabataan noong 1994, partikular ang kanyang relasyon sa kaklase na si Tim.
Ang madalas na pagkikita nina Jelly at Tim sa waiting shed kasama ang vendor na si Mang Gani, at ang papel ng ulan at bagyo sa kanilang mga karanasan.
Serye ng masasayang at nakakainis na pangyayari sa paaralan dulot ng ulan, kabilang ang pagpapahiram ng damit, paggamit ng duster, at mga komedikong sitwasyon.
Ang patuloy na interaksyon at pagtatalo nina Jelly at Tim, lalo na sa paggamit ng payong at pagharap sa masamang panahon.
Pagtatapos na nagpapakita ng pagiging bahagi ng buhay ang mga di-inaasahang pangyayari, tulad ng ulan, at ang halaga ng pagtawa at pagtanggap sa mga ito.
Summary:
Ibinahagi ni Jelly ang kanyang kuwento mula noong 1994, nang siya ay 20 taong gulang at nag-aaral ng nursing kasama ang kanyang kaklase na si Tim. Madalas silang magkita sa isang waiting shed kasama ang vendor na si Mang Gani, at ang ulan ay madalas maging sanhi ng mga di-inaasahang pangyayari. Isang araw, naabutan sila ng ulan at basa si Jelly sa pagpasok, kung kaya't napahiram siya ng t-shirt ni Tim, na naging dahilan ng pagtawanan sa klase.
Sa iba pang okasyon, dahil sa pagbaha at pagtalsik ng putik mula sa truck, napilitan siyang magsuot ng duster sa paaralan, na muling ikinatuwa ng kanyang mga kaklase. Sa kabila ng mga pagtatalo at inis ni Jelly kay Tim, patuloy silang nagtutulungan, lalo na sa paggamit ng payong kapag umuulan. Ang kuwento ay naglalarawan kung paano ang mga simpleng pangyayari, tulad ng ulan, ay nagdudulot ng masasaya at nakakainis na alaala, at nagtuturo ng pagtawa at pagtanggap sa mga hamon ng buhay.
FAQs
Umuulan nang malakas at may bagyo, kaya maraming estudyante ang naabutan ng ulan sa daan patungo sa paaralan.
Nagsimula sila bilang magkaklase at madalas magkita sa waiting shed, kung saan sila nag-uusap kasama si Mang Gani.
Nabasa siya dahil naabutan ng ulan at nakalimutan magdala ng payong, kaya napilitang tumakbo patungo sa paaralan.
Pinahiram ni Tim ang kanyang extra t-shirt kay Jelly, ngunit ito ay naging dahilan ng pagkahiya at inis ni Jelly sa kanya.
Natalsikan si Jelly ng maruming tubig mula sa lubak na dinaanan ng truck, kaya pumasok siya sa paaralang basa at madumi.
Nakadaster siya dahil wala siyang dalang extra uniform, at ang plastic na dala niya ay naglalaman ng duster na pambahay lamang.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.