Deze aflevering van de podcast 'Redders op zee' beschrijft de ramp met de veerboot Herald of Free Enterprise op 6 maart 1987. Vrijwillige redders van de KNRM, waaronder Peter Koppenaal uit Burgsluis, worden opgeroepen en varen met de reddingsboot Koningin Beatrix naar Zeebrugge. Daar aangekomen zien ze het gekapseisde schip en beginnen met het bergen van slachtoffers. Peter klimt met een collega via een kapotgeslagen raam het wrak in en haalt medewerkers van de taxfreeshop uit het schip. Later helpt hij bij het naar beneden brengen van ongeveer 50 slachtoffers, waaronder jonge kinderen, wat de meeste indruk op hem maakt. De reddingsoperatie verloopt chaotisch, maar uiteindelijk worden 193 doden geteld en drie vermisten. Presentator Frits Pits doet verslag van de gebeurtenissen voor de radio. De oorzaak van de ramp was dat de boegdeuren openstonden. Peter vertelt hoe hij de herinneringen een plekje heeft gegeven, maar het beeld van een klein overleden meisje blijft hem bij. Hij is trots op de inzet van zijn team en de ontvangen medaille. De podcast benadrukt de moed en toewijding van de vrijwillige redders.
Dit is een podcast over de koninklijke Nederlandse reddingmaatschappij. Betrostgestuurd door Fischemundsfriend. De lekt zich een ramvultrooketer hebben voor de haven van het Belgische zeerbruggen. Laaren daar 10 minuten, ik denk nou, ik denk dan. Ik denk ik klim op dat vrak. Misschien is daar meer van mij te doen. Ja, misschien is er nog wat redden. Die zei ik aan die wordt gebruikt om het bijle de ramen in de svanes en je taar overleerde, je daar aan treffen, naar buiten te trekken. Van kleine kinderen tot ouderen mensen. Dat maakt eigenlijk de meeste eindruk op dat de kinderen bij waren. In deze podcast hoor je de verhalen van mannen en vrouwen die de zeen opgaan als niemand anders het durft. En de ontroerende verhalen van de mensen voor wie zij hun leven wagen. De koninklijke Nederlandse reddingmaatschappij. Vrijwilligers die tot het ouders te gaan voor jou. Al bijna 200 jaar. Mijn naam is Rool of Hemmen. En dit is Redder's op zee. Vorige week hoorde je het verhalen van vrachtwagen chauffeur Ari. Die aan boord was van de herlde Free Enterprise toen hij kapzijste. En het verhalen van Jan, de redder uitstellen Dam, die met zijn collega's te vergeef zocht naar drinkelingen. In deze aflevering gaan we weer terug naar 6 maart 1987. De dag dat de verboord herlde Free Enterprise kapzijste. We horen Fritz Pits die op die dag het radio een programma met het oog op morgen presenteerde. En we gaan met Canneremmer Peter aan boord van het vrak. Ik ben Peter Koppenaal. Ik woon niet naam steden. En ik ben 73 jaar. En ik was opstapper op de reddingsbood, kan hij een beterex. Peter was toen opstapper bij Canneremstation Burg Sluus tegenwoordigheid het Neltje Jans. Het is vrijdag 6 maart 1987, half acht in de avond, als de bieper gaat. Ik was thuis en de pieperdiging. En daar komt gesproken tekst uit. Die zegt dan, er is een verbood gekapzijst bij Zeebure. Dus ja, wat denk je dan? Een verbood. Daar zitten wel een beetje mensen op. Dat kan wel eens heftig wezen. Dus we zijn naar boord, gaan. Met de vijven van de zes enes er niet meer geweest. En we zijn die kant opgevaren. Peter en zijn collega's varen op de redelijk nieuwe en snellebood koning in Beatrix naar Zeebure. Een uur en drie kwartier op een rustige zee. Tijdens die tocht komt in de rest van Nederland het nieuws binnen van de ramp. Mijn namens Fritz Spitz. Ik werkte in 1987 onder meer bij met het oog op morgen. Ik presenteerde de vrijdag avond. En ik was aanwezig als presentater op de avond van de ramp op zes maart 1987. De lekt zich een ramp voltookte hebben voor de haven van het Belgische Zeebure. De vierbood, herald of free enterprise van de Britse maatsel Pijk 1000 Touristin is denkmen vanavond om een keer kwart voor acht. Bij ze vertrek uit Zeebure in de richting van Dover. In aanvaring gekomen met de lange havenpier van Zeebure. Het schip is gekanteld en steekt volgens de laatste berichten nog een derde boven water. Aan boord zouden zich ongeveer 600 opvarende bevinden. En van die 600 zijn er naar schatting 200 veilig aan wal gebraagd. Zouden ook gebonden zijn en ook doden. Maar voor de rest zijn de berichten nog ontdeilijk. Wel is het zo dat een groot schipse reddingsaktie in gang is gezet? Het is tien over tien van ier Peter op de koning in Beatrix aankomt op de plekters onheils. Veel schepen eromheen. Helikopterde boven met velle lampen. Dus die deed dat decke met je verlichting. Ik denk dat er wel twee helikopters boven vloren. En ja, dat zo ziet, dan denk ik ja, daar moet het zijn. Daarop zijn bakboortzijden. Dat is in en in treest natuurlijk. Als zo'n ding op zijn kant ligt, met de zoverboven water. Ja, schepen wordt de drijven en tevaren. En niet zo de buiten leren hoe die herhoudt of vinterprijs erbij lachen. Aan de lijn die hier verburgen van de Nederlandse kustwagmeneer. Verburg in de avond. Vanaf om respect. Is de energie de hoe de reddingswerkzaamheden van lopen? De koeienerg is in handen van België. Het is er daarin ook voor de duur. De warrige berichten van de aan. Ik denk dat het een zetigig situatie is. Maar ook van de Nederlandse zijden zijn de vier en i-boothein. We hebben nog net ook bericht gekregen dat een loodboothein is de spieker. Zet er een betonningsvaartijg patrouwiboot van de ene zem. Een patrouwiboot van Rijksmaa. Een Rijspolitischgip. 4 ene boten zoals ik zei uit de restjes. Het kratzand, telendam en burr sluius. Een helikopter van de koeien is vertrokken. En hij heeft me nog te plaatsen met 4 duikers. Die zou op meer de duikers in vlissingen opgenhaalden. En nu net komt er ook een berichtje dat er nog een bus met duikers vanuit Rotterdam vertrok is. Maar dat weet niet zeker. Het is zoveel duikers onderweg daarna toe zijn. Zou kunnen betekenen dat een hoek mensen. ja, als er had in de fall zitten in dat in die vierboot. Ik moet het eerst bevresen. Ik denk op dit moment weten we niet de juiste oorzaag. Het is mogelijk dat die de pier geracht heeft. Het is vermoedelijk gebeurd toen hij rond de pier naar buiten draaide. Het warmer is erg koud en het moet met een grote snelheid gebeurd zijn. Dus moeder van graag uit gaan dat er nog een hoek mensen opgevlood zit. In de hektiek van de ramp duurt het even voor dat de gestroomlijnde coronatie op gang komt. waar Jan vorige week over vertelde. De bemanning van de coronatie in Beatrix komt midden in de gaals aan. Belaren daar tien minuten, ik denk nou, we leren dan. Er was eigenlijk geen goed strijdplan, geen goede coronatie. Misschien is daar meer voor mij te doen. Ik zeg wat modderkeer doen, hij zorgt ook, ik zeg ik ga eraf. Ik ga daar kijken of ik daar kan helpen. Die beootlag op ze kant, hij had er reeling en die had een ambassport in de klom. Zo dikker uite van de centimeter of twee misschien wel, misschien wel dikker. We hebben de eerste paar van kapot geslaren want we waren toch wel erin in die beoot. Ja, een taal erin laten zakken en toen kwamen we met nog een meneer van die sleboot die de lach. We kwamen in de belastigheid van je winkelte tekstvrije shop. Het stonkte ons zetten naar het drank. Stil. Doets, stil. Daar beneden. Dus die geen motor, het buitenrebeurig had het was door dat raamot, ook kapot hadden we slaren. En dat woorden geen neede kopte woorden niet staat beneden. Kwaamen niet in het water, want als die recht oplecht en in zo'n winkel heb je allemaal van die stangenwaars tussen doorgeleid worden, dus wij kwamen op zo'n stank te staan. En we zijn ontroepen geweest. Die man ook in tangels en in Nederland, maar er kwam geen antwoord. De dreven enkelte wat mensen dreven er rond. Het waren mensen die in die shop werken te denken. Ja, want die had ook een keur, een kostum hadden die aan, een mantelpakje. En we taal om de buikkeur gebonden en die hebben ze naar boven geweest en daar zijn ze verder verzorgen. Wat er nog te verzorgen veel. Ja, dat hebben we een keer gedaan, toen zijn we er ook er, dat was een taal met knopen, die had om de 30 centimeter zo groot te knopen. Dus we gaan ons over naar boven klimmen. In uur, radionist niens het verzorgdoorid, ANP. Het kapzijzen van de Weerboord, Helter of Free Enterprise, is volgens de redereij veroorzaakt door dat de laatdeuren aan de voerzijden van het schip niet goed waren gesloten. Daardoor drong water het schip binnen toen het aan de ingang van de haven van zeerbruggen een dreimarkte. Er bestaat nog steeds onduidelijkheid over het aantal mensen dat nog in het schip zit en over hun conditie. Een verpleger die aan boord is geweest, sprak van zeker 26 doden. Er zouden nog ongeveer 200 passaziers opgesloten zitten, een aantal van hen in een luchtbel. Een uur geleden waren bijna honderd gewonden opgenomen in ziekenhuisen in zeerbruggen en omgeving. De Belgische regering heeft hotelsgevoerder toen passaziers die er niet aan het verantwoord zijn, om de te kunnen brengen. Meneer KKB-in van Smittak, bergingsbetrijf, is aan het telefoon in KKB-in Goeienacht welk nieuws heeft u voor ons? Het laatste raad ik contact was dat we ervan drie vlieg geleden, dat er nog steeds mensen uit het schip gehaald worden. Zoals gemeld, dit een schip op stuur wordt cijden, stek een derde van de zeikhand nog boven water. Nou, die zeikhand wordt gebruikt om het bijra de ramen in te slaan en die je tawer overleerde die ze daar aan te gaan. En dat is heel zager op het boven dek, natuurlijk. Naar dat Peter heeft geholpen de medewerkers van de tekst free shop uit het schip te krijgen, klimpt hij er zelf ook uit. Het waren de eerste van vele slachtoffers die die nacht door zijn handen zullen gaan. Niet alleen ik met die man hadden mensen uit die tekst free shop gehad, maar van andere kanten werden ook slachtoffers aardraren. En de weremmedici kreeg u of er nog hasslag was aardemhaling. Bij het afgedekt en op een reemement zijn we die mensen afgevoeren naar de feiter, dat was goudsleboot, een heel groot dek. En daar zijn die uiteindelijk beland. Het zou het zelf witt van de lakers op dat dek. Het was een hele goudsleboot, een heel groot voordek.
De mensen nechtjes naast elkaar neergelijkt. Dat waren heel veel mensen toen. Dat toen realiseerde ik me eigenlijk pas. Dat er heel veel mensen slachtoffer waren. Toen ik weer andectoroos. Want toen ik daar verteest op die boot kwam waarten en niet veel slachtoffers aan dek. Maar in die tuurstijd dat wij daar beneden waren. zijn er gewoon wat meer slachtoffers van allerlei kanten aangevoerd. De dood het passagiers worden vanaf de zijkant van het schip naar beneden gehezen, naar een sleepbood. Dat is een moeilijke klus. Die werden allemaal aan tourenbonden onder de oxels. en die werden van de zijkant hij daar een beetje schuin. We hebben die zo van het schip naar beneden geschoten. Ja, wat gebeurde daar de zat onderweren nog ramen en opstakels. Ik ben bij zo'n ramen gestaan en het slachtoffers om die ramen heen gedouwd. dat ze naar die sleepbood konden. Van het schipaf, van het vrak. Anders bleef ze hangen. Nou ja, ik ken er niet allemaal daarboven aan staan met touren als andere. Dus ik ben er al win bij ramen gestaan. En ja, zo zijn die mensen naar die sleepbood gebracht en weer afgedekt. Nou, misschien wel 50. Van kleine kinders tot ouderen mensen. Dat maakt eigenlijk de meeste indruk op omdat de kinderen bij waren. Misschien 5. Denk dat de jongsten een jaar of 3 was en de oude zinjaren wacht. Ik denk schatig, vermoed ik. Daar kijk je anders na als dat iemand van 80 langs komt. Ik denk ook verder niet bijna ou. Je gaat gewoon door met waar je mee bezig bent. Dat denk ik voor ons, maar bij elkaar een uurtje geduurd. Je doet er gewoon wat je doet, met elkaar. Daar wordt niet overnage dacht, er wordt verder niet over gesproken. Je berint er dan. Je bent wel met je gedacht eieren, is natuurlijk. En dat is op een reen moment wel moeilijk. Je gaat gewoon naalig door op wel automatische pilot. Je denkt er verder niet bijna. We zijn hier om meesteren te rijden, hebben wij niet kunnen doen. Dus er zijn verschillende hoogtofen geboren. Al van Zumere is ons kurspondentheids in C-bruggepal. Zij er nu nog reddingsacties in de buurt van het schript gaan. Die dorg ligt hier een hirrikottebien hebt naast. Er wordt nog voor duurend gewerkt, natuurlijk. Maar van het ogen ik zag er veel diensten dat de mensen in het aardak in het aardak in het reen gekomen. Met wapen is een levenskant bijzonder klein. Het is al te lang bezig nu sinds acht uur gestraaf om. Met mijn hir in fijn te zerveelhoog opgegeven, om nog leemde aan de kant te krijgen. Die nacht weten duikers nog drie overlevende van boord te halen. Verder worden R-A-Leen lichaamen geboren. En geloof dat zog als een neerhuur was het einde vrouw. Het kon niet erin naar huis, alle reddingsbood. Met verder, ik ben denk om twee of drie uur ben ik snag van de vrouwkafgeraan. En we nog in de aan van Zeeburg op zo'n andere ferry hebben nog een broodje ervete, akikofje er dan en weer terug wat spullere bracht. En ja, dat was het eigenlijk zo'n beetje verons. Maar ik heb nog er om heervare of te normen te draven. Dat was niet zo. Om halvdien in de ochtend gaan Peter en zijn collega's weer terug naar Burgsluis. Ze zeggen weinig. Je denkt eigenlijk hoe kan zo iets gebeur? Dat gingen in mij on. Hoe kan zo een groot schip naar opse kant leggen? Dat gingen in mij noem. Met. Ja, deze schip van. 18 meter misschien wel, ik weet het niet, misschien 166. En dat ligt daar dan opse kant met zo'n beboven water. Dat was de redachte van mij eigenlijk. Hoe kan dat nou gebeuren zo iets? Er waren 543 passagiers en bemanningsleden aan boord. Op de rampdag zijn 193 mensen om het leven gekomen. 3 personen, 2 Britse militairen en een baby zijn nooit meer teruggevonden. De oorzaak van de ramp was een combinatie van menselijk valen en op rationele tekortekomingen. Een belangrijke factor was dat de boegdeuren van het schip openstonden. De boodsmann was vergeten ze te sluiten, zodat het zewaten het schip binnenkondstromen. Ja, extra herreg. Want er geen die het verzaakt heeft, die lacht te slapen. Zou ik pas op een documentaire op de televisie. Er gingen die die deur had moeten sluiten, die was even. Een paar woonde panden of zo iets, maar ja. En dan is er nog iemand die dat dan had moeten doen. De steu man, want die begeleid had maar ja, die moest naar de brug, heb ik begrepen. Dus die is daar ook weer gegaan in de veromestelling dat de boodsmann. die deuren zou sluiten wat die normaal ook hadden. Van alle radio-uitzendingen die Fritz Pits in zijn lange carrière heeft gemaakt. staat deze hem nog helder voor de geest. Ik vraag hem hoe hij terugkijkt. Ik was wel ondaan van alles wat ik gezien had. Dus niet, je bent niet met je eigen programma bezig. Je bent gewoon bezig met dat verschrikkelijk ongeluk met die mensen die het hebben beleefd. Dat is iets wat je bij blijft. En de radio op. Ja, de radio op toop punt van zijn mogelijkheden, zeker toen. Die hebben wij vind ik benut. En ik denk dat we een goede bijdrage hebben geleefd aan de. Berichtgeving, aan de informatie, aan de luisterhuis. Dat is ook onze tak. Ik denk er aan terug als een heel bijzondere radio-ervaring. waar ik die avond ook veel van heb geleerd van hoe je moet proberen. je kopter bij te houden en zo geconcentreerd mogelijk de feitenwertigeven. zodat de luisterhuis goed worden geïnfumeerd en je eigen gevoel moet je uitschraken. Peter heeft bijna 40 jaar geleden zo'n 50 slachtoffershelpe bergen. Ik vraag hem wat het met meest is bijgebleven. Doe veel uit slachtoffers die er waren. Dat erin hebben me keuze het meest. En dat er kinderen bij waren. Dat is mysteriste herinnering. Voor al de hele kleinjes, de hele kleine van ik denk een jaar of er niet. Dat er. heeft nog heel lang en me geestelde uit. Maar niet dat ik er slaapel over zijn nachten vanaf. Maar als ik ergens aan die ram denk, dan denk ik aan dat keentje. Ik zie hier gezegd, ja. Nou, dat was een heel bleek gezegd, was dat. Het was een meisje, was het een beetje langaar. Het was verder heel vrijdag. De mond was dicht te ogenwaar gesloten. Ik denk dat ze dat boven daarts al wat gedaan was. En ja, dat was verder heel vrijdag. En nog wel een paar van die slachtoffers, als dat noet. Ik denk dat niet zo veilig is om te her te zeggen. Maar we hebben nadien natuurlijk met oefentochtend. We hebben er nog wel eens over hadho, niet concreet in de tijdstreden. Maar als we het er over hebben, dan komt dat beeld van het meeste kondel. Dat is eigenlijk bevocusd, ja. Dat is wel zo. Dat is voor u het beeld van die ramp. Ja. Ja, de kinders. Ja. En dat gaat ook niet weg? Nee. Is dat goed als slecht? Nee, denk dat dat goed is. Waarom denk je dat? Nou ja, je moet het hele boek niet altijd sluiten natuurlijk. Je hebt dit meegemaakt. Nu hebben wij het er over. Je moet er wel over kunnen praten, vind ik. Maar dat doe je normaal liter, doe je dat niet onder spreek je dan niet over. De woonkennis een autollere wonderp adorb. Heb je het er noord over, van al over het zin, met braag je en klaar. We hebben het noord over de ramp vandaag. Nee, ook niet over andere dingen. Maar dat is. Ja, misschien is dat wel prima. Ja, denk ik wel. Ja, ik denk het wel. En is er ook een paar keer? Ik heb het al vrij snel een plekje gegeven. Hoe geef je zo iets een plekje? Hoe doe je dat eigenlijk? Dat heb je een beetje denk met je aardt je je character ook te maken. Hoe ik ben. Omdat een plekje te geven. Ik ben wat dat betreft. Ik ben geen zeel, maar ik woon er al meer als vijf tot jaar. En ik ben eigenlijk een nuchtere zeel. Ik ken dat heel goed een plekje er even. Zo'n week. Ja, maar ook een mens van vlees een bloed met gevoel. Ook wel, ook. Ja, natuurlijk. Al wat er over hebben. Nu. Dan merk ik dat. Gaan we een paar een beetje staan. Ja? Ja, toch. En ik heb een kribbel op me rug. Ja, het ruut. 7, 30 jaar. Omdat we het er over hebben. Maar zo is dat dan toch in je hoofd gepraat. Dat zit in je hoofd. Ja, ik ben hier of maar iets te doen en het komt eruit. Je leapt daar gedaan, we hadden het heren of je leef gedaan wat je moest doen. En nou, dat was goed. Je hebt iets nuttigs kunnen doen. Ja. Jullie zijn ook heel erg bedankt voor jullie inset daar. En volgens mij is er ook nog een soort medaille en herinneringsmedaille uitgereikt. Ja, dat klopt. Door commissaris van de Koonie in. Hoe belangrijk is dat? Dat hebben we een mooi plekje bij ons thuis. Ik kijk er nooit na, hij staat in een vriendenkast, maar er staan al meer medaille zijn. Ja, het is dan mijn vrouw er nou over begon. Maar ja, die staat er, die heb je. Dat is niets dan spijr. Ik ben er trots op.
Trots, wat is erot? Ja, ik ben zo wel noemen. We hebben met elkaar gedaan wat we komen doen en wat we moesten doen. Tot zover de afleveringen over de ramp met de herote Free Enterprise. Bedankt Frits en bedankt Peter voor het delen van jullie verhaal. Volgende week gaan we weer aan boord van de Koning in Beatrix, maar dan 12 jaar later. van af haar nieuwe thuis Haven Urk. Je hoort het verhaal van het Belgische binnenvaart schip De Zinia. Schippers zowel Ingrid vertelt over de nacht dat zij hoog zwanger. same met haar man, haar vijf jaar oude zoonje, de matros en de schipskat. op het eiselmeer van hun zinc in de schip werd geret. Wil je geen aflevering missen? Abonneer je dan op deze serie en laat vooral weten wat je van deze aflevering vond. Bedankt Fischerments Friend voor het mogelijk maken van deze podcast. De KanaRM bestaat alleen dankzij Donateurs. Steuende vrijwilliger redders op zee ook, er wordt Donateur via KanaRM.nl. Deze podcast is een productie van PMP-media. Montage-Energie door Tvann-Mensink. Mix en master door Basmelis en Carlos Dallafjoren. Mijn naam is Rulof Hemmen. Bedankt voor het luisteren. TV GELDERLAND 2020.
Podcast Summary
Key Points:
De podcast gaat over de ramp met de veerboot Herald of Free Enterprise op 6 maart 1987 bij Zeebrugge.
Vrijwillige redders van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) uit Burgsluis, waaronder Peter Koppenaal, vertellen over hun inzet.
Peter en zijn collega's varen met de reddingsboot Koningin Beatrix naar Zeebrugge en helpen bij het bergen van slachtoffers uit de taxfreeshop.
Ongeveer 50 slachtoffers worden door Peter en anderen van het wrak gehaald, waaronder jonge kinderen, wat diepe indruk maakt.
De ramp kostte 193 mensen het leven; drie personen werden nooit teruggevonden.
De oorzaak was dat de boegdeuren openstonden door menselijk falen, waardoor water het schip binnenstroomde.
Presentator Frits Pits van het radioprogramma Met het Oog op Morgen doet verslag van de chaotische reddingsoperatie.
Peter geeft aan dat hij de herinnering aan een klein meisje nooit zal vergeten, maar dat hij er een plekje aan heeft kunnen geven.
De redders ontvingen een herinneringsmedaille, waar Peter trots op is.
Summary:
Deze aflevering van de podcast 'Redders op zee' beschrijft de ramp met de veerboot Herald of Free Enterprise op 6 maart 1987. Vrijwillige redders van de KNRM, waaronder Peter Koppenaal uit Burgsluis, worden opgeroepen en varen met de reddingsboot Koningin Beatrix naar Zeebrugge. Daar aangekomen zien ze het gekapseisde schip en beginnen met het bergen van slachtoffers.
Peter klimt met een collega via een kapotgeslagen raam het wrak in en haalt medewerkers van de taxfreeshop uit het schip. Later helpt hij bij het naar beneden brengen van ongeveer 50 slachtoffers, waaronder jonge kinderen, wat de meeste indruk op hem maakt. De reddingsoperatie verloopt chaotisch, maar uiteindelijk worden 193 doden geteld en drie vermisten.
Presentator Frits Pits doet verslag van de gebeurtenissen voor de radio. De oorzaak van de ramp was dat de boegdeuren openstonden. Peter vertelt hoe hij de herinneringen een plekje heeft gegeven, maar het beeld van een klein overleden meisje blijft hem bij.
Hij is trots op de inzet van zijn team en de ontvangen medaille. De podcast benadrukt de moed en toewijding van de vrijwillige redders.
FAQs
De veerboot Herald of Free Enterprise kapseisde op 6 maart 1987 voor de haven van Zeebrugge. De boegdeuren waren niet goed gesloten, waardoor water het schip binnenstroomde.
Bij de ramp kwamen 193 mensen om het leven. Drie personen werden nooit teruggevonden.
Peter Koppenaal was opstapper op de reddingsboot Koningin Beatrix. Hij hielp slachtoffers uit het wrak halen, waaronder medewerkers van de taxfreeshop.
De aanwezigheid van kinderen maakte de meeste indruk, vooral een klein meisje met een bleek gezicht. Dat beeld bleef hem altijd bij.
De tocht duurde een uur en drie kwartier over een rustige zee.
De boegdeuren stonden open omdat de bootsman vergeten was ze te sluiten. Hierdoor stroomde zeewater het schip binnen.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.