Eigen taalcompetenties ontwikkelen

De taalkompetenten Leraar een podcast over taalkompetensies van Leraar in Nederland en Vlaanderen. Met Jean-Lotkruil en Jacques Hartog. Welkom. Jij bent als Leraar de sleutelfiguur in het onderwijs. Als opvoeder en inspirator breng je leerlingen, kennis, vaardigheden en atitudes bij. Maar dat kan alleen maar als je over de juiste taalkompetensies beschikt. Maar wat zijn die taalkompetensies? Ze zijn vastgelegd door de taalunie. Wij proberen ze je zo concreet mogelijk uit te leggen aan de hand van voorbeelden en tips. Samen met de experts die de taalkompetenties hebben vormgegeven. Deze aflevering gaat over de eigen taalkompetenties. We praten erover met 10 iken van Bergen en Inge Plakleer. Inge, je werkt als Leraar een opleiderproject, algemeen vakken aan de vrije universiteit Brussel en Hoogeschool PXL. Welke lesstip van een collega is jouw altijd bijgebleven? Ja, gewoon. Ik vind het heel belangrijk om een leerlinge zo goed mogelijk te leer ik kennen. Dus breet op serveren. Vorige leer dacht ik de les. Ja, ontwerp, vind ik een heel belangrijk. En ja, ik probeer dat te doen vanuit een bril van het mogelijkheden. Was dat de kwaliteiten van de leerlingen? Was dat een sterktes? En hoe kunnen we daar dan op verder bouwen? Dat vind ik een heel belangrijk. Tienicke, jij werkt als docent die laktiek Nederlandse en meer taaligheid aan Arctavelde Hoogeschool Gent. Wat vind jij het leukste aanlegsgeven, Tienicke? Ik vind het zo leuk dat je eigenlijk in die hoofde van je leerlingen moet crepen. Dus dat je echt moet proberen erachter te komen. Hoe zij denken van waar het server trekken, waar zij me bezig zijn. En dat jij dan ook kan zien groeien. Dus zoals Inge, daar net ook zij dat potentieel zien van je leerlingen. Kan ze zien dat vind ik daar zo uitdagend en boient aan. We hebben in de afgelopen podcast de focus gelecht op het didacties en ook pedagogisch handelen. Vandaag hebben we het over professionalisering, maar wat begrijpen daar precies onder Tienicke? Je maakt dat eigenlijk heel breed bekijken. Dus het gaat zeker over veel meer dan alleen extra voormingen volgen. Ik denk dan bijvoorbeeld ook aan het besprekbaar maken van professionalisering's noemen, de medaillijken over wat er nog nodig is op talig vlak om het als onderwijsprofessional beter te doen. Collegial consult daarin, met elkaar als collega's daarover praten. Even twee zelfs colligiale visitatie. In elkaar slessen gaan kijken en dan elkaar tips geven. Of bijvoorbeeld ook het gebruik maken van digitale hulpmiddelen. Zoals de schrijfassistent van de standard. Ik vind het ook een fantastisch hulpmiddelen eigenlijk dat niet alleen feedback geeft, maar ook echt een medaillijs om aan de eigen talige professionalisering te werken. Hoe je dat voor jou en je? Ik zou dan nog bij willen aanvullen. Dat voor mij ook wel professionalisering een sterk team gebeur is. Als we kijken naar Hetty, dat is een onderwijsgoeg van het New Zealand, die heeft collective teacher-efficatie op nummer 1 geplaats als de hoogste impact op het leren van derlingen. Daarmee bedoelen we eigenlijk dat heel belangrijk is dat je als team gaat geloven, dat jij het verschil, dat jullie het verschil kunnen maken voor het leren van je derlingen. Dus we leggen hierbij de lat voor het team erg hoog. En we zien dan ook wel van het voorbeelden uit het buitenland dat het heel belangrijk is om een echte leerkeltuur op school te gaan installeren. En die leerkeltuur gaat het lerencentraal stellen in de eerste plaats het leren van de leerlingen. Maar om daar te komen moet je natuurlijk het leren van leerkrechten ook centraal stellen. En dan moet je samen in team doen. En hoe kan een leren dan blijven werken aan die talkompetensies? Ja, dat betekent dat de talkompetenten leren. Samen mijn collega's blijft werken aan een gedeelde taal op de hoogte blijven van ontwikkelingen en de vaktaal echt gaat bijhouden die daaruit voortvloeten. En ik denk dan ook weer, als team willen we leerlingen maximale leerkansen gaan bieden. En bijvoorbeeld willen we nog meer gaan in te spelen op talen verschillen. En met dat toevogel gaan we dan samen lessen voorbereiden. En we gaan die lerengeving dan ook samen in de praktijk brengen en nadien ook samen bespreken. Ja, en we gaan naar gaan wat werkt en wat werkt niet en waarom precies niet. Ja, in deze manier van professionaliseren brengt eigenlijk die professionalisering echt na de kern van het behoep van deraag, de leren, de professional. Ik vind dat heel belangrijk. Ook reflecteren daarop nadien om echt te achterhalen wat jouw node dan zijn als leraar optale vlak om de leerlingen zo ver mogelijk te brengen, niet alleen voortalen gedoeelen, maar voor alle doelen die de leerlingen moeten bereken. Dat kan bijvoorbeeld gaan over hoe brengen het helder over dat formuleren wat een van die competensie is uit het referentiekaider. Als je dat dan met elkaar kan bespreken naar aanleiding van heel concrete situaties, dan krijgt dat echt handen en voeten en kan je daar veel gerichter aan werken ook als team. Ingen wat begrijp je om de die gedeelde taal? Kan je dus een voorbeeld vergeven? Als we kijken naar een gezamenlijke praktijk dan is het ook wel belangrijk dat we dezelfde betekenen scheeven aan bepaalde begrijpen. Als ik dan heb bijvoorbeeld over ja, we gaan het hebben over een krechtige leeromgeving in het boepsonderwijs. Dan is het echt wel belangrijk dat alle leerkrechten dezelfde beteken, dus schenke aan wat een krechtige leeromgeving is. Dus als het bijvoorbeeld heel belangrijk vinden, dan we gaan werken met levens echte autentieke leertaak. Dus echt wel komen tot tot een meer gedeelde taal. Ik zie dat in bepaalde vakgebieden dat er nog werken aan de winkel is. Dus dat vakgroepen door met elkaar in dialog te gaan komen tot een meer gedeelde taal. En dan is het ook wel belangrijk dat je ook wel meer school oversteigende netwerken gaat vorm geven waarbij dat ook de verschillende teams met elkaar in contact komen. Nu ook om die gedeelde taal te ondersteunen, dus het ook wel belangrijk dat je als leerhaar opleider, of als leerhaar, ook wel artikels, schappelijk artikels gaat inbrengen en die bieden dan ook wel een taal om te gaan gebruiken om het te hebben over de eigenes praktijk. Tinekeaap jij daar iets op aan te vullen? Juik bent er ook meer in, dan ik denk bijvoorbeeld ook aan begripen zoals diversiteit. Dat is heel erg actueel om daar ook in het onderwees over te praten als leerhaar om er elkaar. En ook met de leerlingen uiteraard. Maar ik merk toch dat daar nog heel vaak een heel variabelige diverse involing aangegeven wordt. En dat het heel belangrijk is om dan aan die betekent is onderhandeling te gaan doen. Ik heb zelf ook de afgelopen maanden een trajectgevolgd via Velof, en de vereniging voor leerhaar opleidersvlaanderen, waar ingevoordeter van is, om te werken aan een ge deel de taal om te praten over diversiteit in het onderwees. Om een goed professional te worden is het belangrijk om niet alleen te staan, maar om samen te werken met gelijkgestemd met collega's. Daar zijn vakverenigingen voor. Ook bij jullie is dat het geval. Je vermelt hier Velof, maar ingevoordoe jullie precies? Ja, Velof is de vereniging voor leerhaar opleiders involendere. En we zijn eigenlijk de vereniging die proberen de belangen van leerhaar opleiders, de beheertige. En één van die belangen is dan ook de professionele ontwikkeling van de leerhaar opleiders. En we hebben verschillende initiatieve die dat toe proberen te ondersteunen. Eens je daarvan zijn de leerende netwerken. We hebben een heel aantal leergemeenschappen die vaak gebonden vaak zijn, en leergemeenschapp aardigskunde eentje van diversiteit en burgers in. Dus eigenlijk leergemeenschappen waarbij dat leerhaar opleiders zich buigen over hun eigen professionele ontwikkeling en dan werken rond eigen noden die ze hebben. Wat hebben we vorig jaar gedaan? We hebben met 32 leerhaar opleiders samen, één vaak die dag dus handboek geschreven. En door dat schrijfproces kom besteeds meer tot een gedeelde tal. Het gaat dan over leer in samen, over krechte geleeromgeving in dat broepsonderwijs. Maar doorvertuurend, in dialog te gaan over wat betekent dan nu binnen die bepaalde context, komen schrijfs meer dichter bij elkaar en leren we heel veel van elkaar. In Nederland heb je de Velon, een vereniging van voor en door leerhaar opleiders. Andere initiatieve om van elkaar te leren zijn de jarlijkse konferentie van HSN. Maar ook Lopom 2, dat is de Vlaamsnederlandsvereniging voor leerhaar opleiders Nederland. En Nederland, zoals 2e taal met publiekatie zijn congresse omervaringen uit te wisselen over taalonderwijs en opleidingstidactiek, tinnigen je wel daar nog iets op aan voelen. Dat ik het ook wel belangrijk vind, dat je in het grote netwerken hebt, leergemeenschappen zoals Veelof. Maar dat daarnaast, dat ook binnen schoolen, dat er eigenlijk een soort leerende netwerken ontstaan door werkgroepen te maken. Al daar niet binnen de schoolgroep met andere schoolen samen, maar zelfs binnen het eigen schoolteam dat het belangrijk is om in groep aan iets te werken. En daar telken ze ook die taalige component in mee te nemen, bijvoorbeeld door het herbekijken van de leerlein muzieze vorming. Je ook werkt aan een gemenschappelijke taal om te praten over muzieze vorming. En kan er ook weer meer co-creasie ontstaan om lesse muzieze vorming te gaan ontwikkelen op maat van de leerlingen. MUZIEK De eigen tekortkomingen kennen is crucial voor een docent, maar dat is niet voor alkeleer even gemakkelijk. Hebben jullie tips om daar aan te werken om dat besprekbaar te maken? Tienken? Ja, denk dat het belangrijk is om een veilige context te creëren. Je kan dat niet meteen besprekbaar maken in grote groep. Ik merk dat ook al bij ons in de opleiding van leren, dat je zoiets niet in grote groepen moet aankaarten, maar dat je ervoor moet zorgen dat er een kaader gekreëerd wordt. Bijvoorbeeld, we hebben nu die referensie kaader van de taalunie. Dat is een heel belangrijk instrument om aan die gedeelde taal over het sprieknovertaalkompetenties te werken. Dat kan je dan gebruiken om daar aspecten uit te gaan halen meer invulling te geven, want kaaders dienen om invulling te krijgen. Dat kan je dan doen in kleine veilige groepjes waarbij studenten bijvoorbeeld Vietbeek aan elkaar leren geven. Dan kan je als docent dat gaan ondersteunen vooral op het proces richten en bevestigen in hun aanpak. Zo komen we tot het vaststellen waar ze nog groei mogelijkheden en waar willen we uitkomen. Toet ik me een beetje denk dan een project waar ik vorig jaar mee heb nagedacht over een praktijkproblem van leerkrachten. De leerkrachten gaven aan dat hun leerlingen eigenlijk weinig geïnteresseerd waren voor een opdrachten, dat ze eigenlijk zich niet echt inspanden. Toen kwamen op de oplossing om focuschoepen met leerlingen te gaan houden. En ze zijn gewoon gaan vragen van hoe er vaheden les en er kwam zo een reek informatie uit dat we dat ook wel vast gepakt hebben. En dan kunnen we onderzoek een team mee aan de slag gaan zijn om de leermotivatie van de jongeren terug te gaan bevorderen. Een van de elementen was bijvoorbeeld dat de jongeren vonden dat de opdrachten te weinig betekent is vol waren, dat het vooral ging om het invullen van boekjes. En ze waren daar eigenlijk niet volgen motivert voor. Het opvolgen van ontwikkelingen in het onderwijze een leven lang leren hoort er ook bij en dat verveinen van die taal-competenties waar je het net over had te enken. Tien ik een hoepbering jij dat in de praktijk? Bij onze studenten in de opleiding geven we inerzets een aantal concrete zaken mee. Hoe zij hun taal-competenties kunnen inzetten bijvoorbeeld, goed de manieren om in interactie te gaan met leerlingen. Hoe zij talen gezikt lesmateriaal kunnen ontwikkelen, tal ontwikkelen het les geven en taal stuun geven dat soort dingen zien ze wel in de opleiding. Maar daarnaast vinden we het ook heel belangrijk dat zij vooral inzetten op die attituten om levenslang te leren om daar aan te blijven werken. Want wij kunnen nu natuurlijk nog niet voorspellen wat de noden over 10 of 20 of 40 jaar zullen zijn. En het is belangrijk dat zij de juiste attituten hebben om dat snel op te picken welke noden er zijn bij hun leerlingen waar zij op moeten kunnen inspelen via hun taal gebruik eigenlijk om die leerlingen optimaal tot leren te brengen, niet alleen het leren van taal, maar het leren in de ruimen zijn natuurlijk. Ingen heb jij er nog iets aan toe te voegen? Zou eigenlijk een constant de bekommend is moeten zijn van leren krijgen om steeds het leren van leren te willen optimalezeren. En omdat de kunnen doen moet je natuurlijk bijblijven en moet je je blijven gaan professionaliseren. En omdat de kunnen is er ook wel heel veel tijd en ruimte nodig en directie of het leren gegeven de moeten ook wel die tijd en ruimte voorzien zoldaanig. Dat leer krijgt er echt wel dat op een goede manier kunnen doen. Want het is meer dan enkel ontwikkelingen opvolgen, ook beleid en evolutie is binnen je vakgebied opvolgen. En dan je eigen taal werken, met als focus natuurlijk hoe breng ik de leerst of het meest effecent over. Talis is sensiele in die wisselwerking, Tynniken? Het is door met die leerlingen in interactie te gaan, ook met collega's in interactie te gaan, met de ouders dat je eigenlijk voor die leerlingen een betere leeromgeving kan creëren. Daarnaast ook het belangrijk van dat formuleren, dus die tweede taalkompetentie geformuleerd in dit referentie-kader. Als je niet helder kan formuleren voor de verschillende doegroepen waarmee je in communicatie gaat, dan kan je ook die krachtige leeromgeving voor die leerlingen niet garanteren. Want dan heb je bijvoorbeeld te weinig informatie over die leerlingen of speel je niet juist informatie door. En de partners waar je die leeromgeving samen mee wil creëren, ook het geven van uitleg. Als je je uitleg niet kan afstemmen op je doelgroep, dan zal je ook die leeromgeving niet krachtig genoeg kunnen maken. Dat taalstunbieden daar in de rent deel van uitmaakte, staat uiteraard buitenkijven. Het aansluiten bij dat stijlige ripper twaren van die leerlingen bruggebouwen tussen wat ze al kunnen. En de stun die ze nog nodig hebben om de juiste stoppen te zetten om met hun taal nieuwe dingen te gaan leren. En natuurlijk ook het creëren van taal geschikt lesmateriaal vraagt heel veel van de taal van die leerij. Dus vandaar dat in het creëren van een krachtige leeromgeving die taal een heel cruciële factor is. En het leerlingen al dan niet doet slagen. Ja, het uitgangspun de steeds, het optimaliseren van het leer van elke leerlingen. Ik denk dat dat altijd het uitgangspun moet zijn. En dan de leerlingen met zijn boepsidentiteit is de persoon op wie dat de leeromgeving wordt afgestemd. Nu bij het uitdekende van de leeromgeving staan heel autentieke uit daar in de leertaakcentraal. Het is ook wel belangrijk dat we daarbij een focus lijken op 21 centwiskill, zoals zelfsturing van het leerproces en zelfsturing te komen. Zijn reflexievaardigheden heel belangrijk en reflexievaardigheden zijn ook weer heel taligevaardigheden. Om zo een autentieke opdrecht goed te kunnen oplossen is ook wel passende leerzorgenodige diferenciatie, ook een coaching, maar ook evalueren om te leren is heel belangrijk, zodat leerlingen voor turend kunnen groeien. Zicht hebben op waar dat nog kansen liggen, waar ze zich nog meer op kunnen toelijgen. Alles zou moeten ingebets zijn in een veilig en positief leer klimaat, waar dat leerlingen zich goed voelen en zich veilig voelen, om zich uit te drukken. Dus wat graag doen? Wat verstaan je onder de diferenciatie? De diferenciatie is heel bedoeld en ja het inspel op verschillen tussen je leerlingen en die verschillen ook gaan beneden. Bevoerbeeld, een verschillende tekstmateriale gaan aan bieden waarbij dat leerlingen dan de passende tekst kunnen uitkiezen, of bijvoorbeeld bij de evaluatie en keuze slaten, welke manier dat ze willen aantonen, dat ze aan bepaalde competenties voldoen. En hiermee zijn we aan het einde gekomen van deze aflevering, dank aan Tynke van Bergen en Inge Plaklee. Heel graag gedaan. En dit is meteen ook het einde van de podcastrex, de Tal Competenteleraar. Het Tal Competenteleraar is een podcast van de Tal Unie. Meer info vind je op de website taauunie.org.