Een radicaal nieuwe kijk op emoties en het belang van emotionele regulatie - met Wassili Zafiris

Welkom bij een gezonde dozers. De podcast waarin we onderweg een topig voor een bewuster leven behandelen. met een gezonde dozers-energie, enthousiasme en relativerend vermogen. Dit is jouw host, Peter Weitemburg. Ja, lieve mensen. We zijn weer terug met een gezonde dozers. Geweldig dat je weer luistert. Vier jaar na het pubiseren van de allerlaatste aflevering. Hier weer een hele nieuwe. En we trappen hem niet zo maar af, nee, dit is met Vasili Zafiris. En Vasili Zafiris is trainer, is coach. onder andere auteur van zijn nieuwste boek, opluchting. en ontwikkelaar van de reetekmetode. En daar gaan we het vooral over hebben. En dat gaat namelijk over de aller nieuwste wetenschappelijke inzichte. op het gebied van emoties. En hoe je daar vervolgens mee werkt, en hoe je die kan veranderen. Want wat blijkt? Bijna alles wat we te dachten te weten over emoties blijkt niet te kloppen. Wij worden helemaal niet geboren met emoties, emoties die ontwikkelen zich. in de eerste jaren van ons leven. op basis van interactie met onze omgeving. Nou, we gaan het verder hebben over interrocepsie, over energieregulatie en waarom begrijpen van wat er aan de hand is. vaak niet genoeg is om iets te veranderen. Waarom mensen heel goed kunnen weten wat ze zouden moeten doen, maar toch iets anders doen. We gaan het hebben over stress, over relaties. en over patronen die zich in de vroegeleven jaren ontwikkelen. en eigenlijk later steeds opnieuw geactiverd worden. Nou, dan is er in dit geval echt niemand beter om dit aan jullie uit te gaan leggen. Dus gaal lekker luisteren, hier is mijn gesprek met Vasili Zaviris. Deze podcast wordt medemogelijk gemaakt door het IEP. Trainingsinstituut voor coaching en persoonlijk luiderschap. Benieuwd naar een training van het IEP, ga dan naar www.itip.nl. Even Sili, welkom in de podcast. Nou, fijn we niet te zijn. - Ja, super leuk. Ja, het is fijn dat ik bij jou mag zijn. Ik zou net al even te binnenkomen, voor mij is beneden bekend. Hier boven nog niet, dus leuk om het hier nu ook even te zien. Ja, beneden, want natuurlijk is saaklijk kennis gemaakt en tijd. Nou, dit is mijn privé, weelstje. Ja, leuk om dit stukje ook te zien. Ik denk misschien nog wat belangrijkste, want we hebben het net heel kort al even over gehad, maar gefeliciteerd ook met Nederlandse exemplaar van je boek. Ja, ik was super blij dat het opluchting eindelijk uit is. We hebben heel hard aan gewerkt, en ja, ik heb bijvoorbeeld een leuk boek-readielfeestje gegeven, om het zou maar te zeggen, en dat is een mooi boek geworden. Ja, ja. En dat is natuurlijk waar we het uitgebreid over gaan hebben, denk ik ook dit titel, want titel volgens mij een belangrijk onderdeel. Maar ik wil heel even een paar stappen nog terugdoen, want dat is iets wat voor mij. Nou, ik heb me heel erg eens bijgebleven van je noemde van. We hebben eerst zakelijk elkaar hier beneden in jouw werkruimte leren kennen. Ik kwam toen echt nog binnen met een heel prachtig. Ik klopte bij jou aan als coach. En ik weet nog dat jij in het eerste uur, het integesprek, wat wij hadden, dat jij iets vertelde over emoties, en nu blijkt uit de recent. Wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het meeste wat wij van emoties dachten te weten, blijkt niet te kloppen. Ja, dat klopt ja. Zo, we zouden daar nog even in meek kunnen nemen. Nou ja, dat zijn natuurlijk alweer een tijdje verder, want het is al wel lang geleden. Ja, dat is wel weer wat ik net zei, het is volgens mij echt. Na 5 jaar geleden was ik nog met de podcast bezig. Ik denk een jaren 4 geleden of zo, dat ik bij jou wel geleden was. Nou ja, dat is natuurlijk, dat is dus allemaal door ontwikkeld, maar de baas het is. Ik kwam in 2017 in contact met Lisa Beard Feldman. En zij, ik was wel congres in Amerika, weet je wel, dan zijn er 60 dingen die je kunt. workshops die je kunt bezoeken. En Eén was, Eén was van Lisa Beard Feldman, een bouw die motions weet je wel. Ik dacht nou leuk. En ja, wat er eigenlijk meteen gebeurde, is dat zij 1-0 triggerde, met 2 basis dingen eigenlijk. De eerste was eigenlijk van gewoon wat is de belangrijkste functie van het brein? In de tweede was er is er 6 te zintaan. En om me even goed Nederland te zeggen, ik met complete sense to me, weet je wel. Ik had meteen iets van dit klopt, zo, wat ze zegt. Nou ja, die idee over ja, dat emoties heel de kennis die we hebben over emotie zegt, heel anders is dan wat we hebben gedacht. Om een paar dingen te vertellen, de aanhame in de neurologie. En de ontwikkelingse psychologie is altijd geweest, ja, je wordt geboren met emoties. Als je soort met van dit zit in je neurologie in je aanleg, dus je wordt met geboren. Lisa Beard Feldman heeft aangetoond dat we onze emotie gekultiverd worden in het systeem waar we vandaan komen. Dus die leren we echt letterlijk van hoe je ouders zich gedragen, hoe je mensen om je heen zich gedragen. En je leert emoties dus interactief. Wat u behapt om mijn blowing is, we hebben iets van je hebt toch emoties, zo weet je wel. Maar het tweede, wat heel belangrijk daar aan is, is dat je natuurlijk denkt, van ja. Zoals wat ik allemaal ken in de persoonlijke ontwikkelingse wereld, je leert dingen zo in je hoofd, weet je wel. Het gebeurt allemaal in je hoofd en vanaf daar worden er dingen getrekerd. Maar wat blijkt nou, dat zes te zintaigen waar zij het overhoudt, dat registreert verandering in je organen en je bint wezelt. En dat blijkt de bron te zijn van het ontstaan van je emoties. En wat want dan hebben we het over intero-ception? - Intero-ception, ja, precies. Wat is daar dan precies de functie van als zesde zintaig, van het scentus. Je organe, maar wat het vooral doet, dat is een heel belangrijke nieuwontseering. Toen zei je intero-ception tegen me, zei je, toen ben ik hem tegen gaan googlen, ik heb een neurologie achtergrond. Oorsponkelijk was ik hoofd, visiteerpie, een neurologie-reventuatie als visiteerpuit, heb ik ja een jaar lang gedaan. Ik heb heel veel neuroweedschappelijk onderzoek doen. Maar ik had nog nooit van die term gehoord, want natuurlijk best wel bijzonder is eigenlijk als je een neurologie hebt gestudeerd. Dus ik Google dat er plekken, dan krijg je gewoon Wikipedia. Dus ik zou iedelijk de thuis ook adversieerd op de Google maar. Zat er gewoon boven aan meteen, ja, intero-ception, het sintaig-systeem, wat verandering in je organenwaar neemt. Dus het enige wat het doet, is het neemt verandering in je organenwaar. Dus bijvoorbeeld als je hardslag van 50 naar 60 gaat, neemt het te verandering in de mate van snelheid naar 60 waar. Snap je? Dus het is een soort barometer van, welke mate verandert dit nou? Waarom is dat belangrijk? Die snelheidverandering, bijvoorbeeld als je hard zo gemoogt, het stel je erin dan trap op of zo, dan gaat je hard zo gemoog. Ja, wat er hele vandaan is, is dat op moment dat je hardslag verhoogt, heeft je hard meer energie nodig. Nu moet ik eerlijk zeggen, in mijn tijd dat ik visiteerpies studeerde, studeerde ik ook visilogien zo. Had ik me nog nooit afgevraagd van hoe komt de energie eigenlijk bij al die organen? Wat je denkt dat zit in het bloed of zo, weet je, denk dat zit een glucose in het bloed en dat gaat naar die organen, dat gebeurt dan zo. Maar het blijkt helemaal niet waar te zijn. Het blijkt door het zenustel zo, blijkt die veranderingen seen ook uurig te worden waargenomen, zodat het bruin secerend functie kan doen. En dat is namelijk voor spellen hoeveel energie het hard nodig heeft om op 60 te kunnen blijven kloppen. Oké, en heel even voor mij, dus eigenlijk gebeurt dat in het systeem zelf die is bezig met de energie voor spreiding. Ja, maar berein is bezig met de voorspelling van hoe gaat dat straks zitten, en dus kan ik daar dus al op antisperen. Ja, en daarom is het woord voor spellen interessant, want als je zegt, bijvoorbeeld als je zegt, ik neem het aan of zo, ik voor onderstel dat, dan zou het ook de andere kant op kunnen gaan. Maar in dat hele idee van dat het bruin dat voor speelt, genereren het bruin ook die energie. En wat zo fascineerde het is, en dat geeft ook aan hoe brillant het vieslogier is, is dat de energie wordt geleverd voor de eerstkomende hardslag. En waarom is dat belangrijk, want als het hart namelijk moet samenknijpen, dan heeft die energie nodig direct niet later, want als het te laat komt, wat gewitter dan met het hart, dan stopt het. Dus zo fundamentaal is intro-ceptus, dus het is een soort constante monitoring van wat veranderde in je hart in je longen en je leven, in ieder geen, al die organen en ook je windwens op straks, dat is ook heel belangrijk. Je fasjaa, dat zijn de soort vliegen om je lichaam heinde, dat het monitoret die intro-ceptus ook. En waarschijnlijk is dat om omdat die constant aan het meet is wat gebeurt er in het lichaam qua verandering. En die constanten veranderingen zijn energie voor nodig. Nou, dat wordt constant wordt daar voorspelling over gemaakt, dat is een never-ending cycle of prediction om het zomaar te zeggen. Ja, ja. En dat is, en je zij al vanaf hier gaat iets belangrijks komen in relatie tot emoties, waar ik nog heel even, want als het de taak van het brijnis moet voorspellen, en dat heeft dan, dan ga je zoveel iets over vertellen hoe dat met emoties samenhangt, ik wil nog even heel belangrijk, want dat merkte ik tijdens je verhaal dat ik denk je dacht, maar ja, wat is voor jou eigenlijk, de definitie van een emotie, wanneer spreken we over emotie, wanneer spreken we over gevoel, is dat hetzelfde, zit daar een verschil tussen? Ja, ik heb mijn begrip van een emotie, eigenlijk door dit werk eigenlijk uitgebreid, ik ben er. Nou, vanochtend had ik een klient, toevallig, is het bak voor de tweede keer. En het stelde ik op een begin met een vraag over haar emotie, en toen zei ze ja, ik krijg er alleen maar koud, oké? Nou, in mijn definitie kan dat ook een emotie zijn? Ja, ja, ja. Oké, dus eigenlijk is er alles wat met gevoel te maken heeft, ja. Dat kan een emotie zijn. - Dat kan een emotie zijn, ja. Maar je hebt ook bijvoorbeeld heel duidelijk gewoon echt letterlijke gevoelens begonnen knoop in je maag of zo, met je wat het kennen we allemaal wel, of je zo druk op je borst of zo. Of onrust in je lichaam, dat zijn hele duidelijke lichaams in jaren. Maar of het algemeen, is het hele begrip van emotie wat mij weer veel breder dan alleen maar bang blij verdrietig als boven zo? Het is veel raarmer. - Ja. En is het, want wat je dan wel eens hoort, en ben heel veel benieuwd hoe jij er dan naar kijkt, is van, je hebt die lichaams-sensaties. En vaak noemen mensen dan een emotie, dat is dan het woord wat je daar aan koppelt. Ja. - Ja. Is dat ook hoe jij dat ziet of zeg je van nou, het is niet alleen maar zo maar het woord wat je aan die sensaties koppelt, het is nog meer dan dat. Nou ja, kijk, als je een daarom weet je wel wat je toen onthouden hebt van gewoon wat we niet weten over emoties, echt heel anders dan wat er eigenlijk aan de gang is. emoties zijn het eindproduct van een verspellingszieklus, ik zou ver uitleggen wat ik bedoel. - Ja. Ik heb die visologische loop uitgelegd. Zoveel je hardsacht gaat hem hoog, dat is er een verandering in energiebehoefte, je brein gaat, je zemst dat ze gaat calculeren hoeveel energie is dan nodig om dit instant te houden. En gaat aan de energie heel selectief leven, dus het is echt maatwerk. En doet dat bij elke hardslag opnieuw? Moet je even voorstellen hoe brilliant dat is, dat is gewoon ja, dat is biant dat we kunnen verzinnen. En dat gebeurt met al onze organbewegingen, dat gaat dag en dag door. Wat nu blijkt, dat maakt het zo boeiend omdat wij niet worden geboren met emoties, maar wij wel allemaal emoties hebben, kun je er vaststellen dat emoties, onze emotionele brein als het wereld, onze emotionele senostelsel ontwikkeld wordt in de loopteertijd, dat is iets wat gegeenerdeeerd wordt. En dat wordt gegeenerdeerd op een hele specifieke manier. Je moet je namelijk voorstellen dat het vanaf het moment van conceptie, dus dat een aantje, hij zelf wordt bevucht, eigenlijk vanaf het moment, misschien een beetje snel, maar zou je kunnen zeggen dat er op het ongebore kind al gereageerd wordt, door de moeder die het kind voelt en een vader je hebt zien dat je veel vanaf is die dan met aptal meer in de gang gaan weetje wel, dat buik voelen. Dus dan wordt er al gereageerd op een kind, dan wordt het kind geboren en dan wordt er natuurlijk de hele tijd gereageerd. Alleen hoe wij de reageeren op een kind is een soort blindstub in de darken, want de kind begint in de morat te huilen en niemand weet waarom. Honger, koud, liefde nodig, onteluurdstrak, dat is een groot gok eigenlijk. Zeker, toch? Dus het is wel een kniefel zelf waar. Dat is een groot gok, maar er wordt wel constant op je gereageerd. En die constant een reactiestrom, die wordt waargenomen in veranderende orgaanbreiging. Want de kindje die kan helemaal niet cognitief verwerken. Zij die nog iets voor me uit kunnen leggen, je zegt van de reactie die wordt waargenomen door het kind in het lichaam. In het lichaam als een orgaanbreiging, dus je moet je stel je maar voor. Als ik stel je een kaartje kind aan met een warme hand en die warme hand, die creëert een komerend effect op het hart. Bijvoorbeeld zelf dat het hart er minder snel gaat kloppen, dan veranderd dus de energiebehoefte. Dat de link die er dan in het lichaam wordt gelegd is dat die warme hand, de energiebehoefte zou daadig veranderd, dat het resultante daarvan is, dat er column te ontstaat. Die soort constant inter-actie met je omgeving, die creëert als het waren je gevoelslijven. En dat is door inter-actie, maar ook door wat er gezegd wordt, ook de hoe mensen zich onderling gedragen. Wat doe u als aan jouw kinderen ook weer? De oudste is nu net vijf geworden, de jongste wordt volgende week twee. Nou, dan zijn ze nog helemaal ook ook op beginen, ze al te plitzen en dingen te snappen. Informatie wordt dan voornaamelijk nog gererestreerd in veranderende organwegingen. En wat ik daarmee bedoel, dat is het volgende. Ik had een volgend nemen met mijn eigen dochter. Ze was in jaren of acht en toen kwam ze aan beneden voor het ontbijt. Ik had er favoriete ontbijt gemaakt en ze gaat zitten en ze raak dat het ontbijt niet aan. Zo'n instinctief als ouder dan ga iets anders maken want je wilt wel dat je kind iets eten zin. Dan misschien heeft ze geen trek in. Dus ik maak iets anders en ze raak dat ook niet aan. Dus ik had er zo'n alternatief waar ik geaaggeboden en ze raak dat eten niet aan. Dus ik vragen haar, voel je je niet lekker. Dus ze pappen, ik weet het niet. Dus ik voel weet je voelde hoofden eventjes of z'n koord, ze had een niks aan de hand. En wat doe je dan, ga je als voel wassen te denken. Om zij te snappen dat wel als je iets niet maakt niet lekker is of zo. Dan is er misschien niet, weet je wel. Misschien ben je zenuwachtig over iets ofzo. Dus ik vragen haar, is er iets. Waarop ze het precies hetzelfde deed, dan moet ik twee niet pappen. Nou, goed dus ik zeg naar klijane, gaan we naar school. En dat is gaat de school en die middag was ik voelgvrijden en ik had afgesproken dat ik zou opvangen. En ze komt binnen en ze is meteen emotional, en dat is heel het zonder dat ik om mij dood te is niet snel emotional. Het is als meteen emotional, ze ging op de bank zit en met de hond op de schoot en ze begon echt te huilen. En ik vraag aan de wat is er aan de hand. Nou, haar beste vriendinnetje, waar ze al vanaf de eerste klas bescholzen zit, dan bleek die bleek niet meer met haar te weer te spelen. Maar dat was al een paar keer gebeurd en hoe kwam dat nou, er was een nieuw meisje in de klas gekomen. En elke ochtend als ze dan voor de school-legingen vragen vroegers aan elkaar wat doen we in de pauze, weet je wel. Dan gaan we een daarspeel of daarspeelen en dat was de vriendinnetje, al een paar keer gezegd, nou ik ga met. Nellijke spelen, waar hij ze vreken. En mijn dochter was dus heel erg ondeste boven daarvan. Zou ergens dat ze hier zat te huilen en toen ik dat horde toen zei ik dat er geen keer gerustelend, zei ik van ja, weet je wel. Maar morgen is het weer anders en als ze gewend is, dan gaat ze weer met jou spelen. En ik dacht dat ik me doel bereikt, dat was ze klaar de helm op. Dus dat was echt van oh, nou ja, als dat te betekent, weet je wel, dan is het gewoon oké. En als ik in die middag spelen en de ding doen, dan ik horde er helemaal niet beoverd, is ik denk nou. Dus blij met mezelf. - En hij blijft vrouwvrouw. Nou, volgende dag, ik roep er voor het ontbijt en ik zeg, schat het al bij het klaar naar geen reactie. En ik roep er nog een keer, weer geen reactie. En ik ga een beetje zo, weet je dat ik heb je zou ouderen, heb je een paar keer doel, dan ga je een beetje zo. Dus dat niet geïnviterd, maar wel een beetje zou van naar de moed nu iets gebeuren, weet je wel. - Ja. De boven. - En toen was ze lijkblijk, dat dacht ik je etje minusis ziek, ze gisteren op, dat was dus echt iets. Dus ik zeg, kom maar even mee naar beneden en ik ging de temperatuur mee te niet zo'n hand. Dus ik zeg, wat is er, ja, zeg maar, ik zou een last van mijn buik. En toen zeg ik, is het iets, waarop ze zijn. Weenie. Nou, ik denk dat ze heeft geen koorts, ze wilden er niet eten, of zo, ik denk ja, ik dacht, ik ben gewoon maar naar school, want als ze niet goed moeten gaat, kunnen ze me altijd bellen, weet je wel. En dan haal ik er gewoon op en dan is het gewoon goed. Maar misschien verdwijn ik het ook wel, je never nou. Dus ik zeg, nou, weet je, we gaan tot naar school, we stien voor half negen, ik zeg, een kleenje even om. En schaande boven en ik roep haar en geen reactie en ik roepen nog een keer, geen reactie. En ik kom boven, zat ze in de kamer op de grond met alle poppen om zich heen, wat je, kleine meisjes kunnen heel veel poppen en dat game misschien wel, wat je wel, dat is een hele. Wat is allemaal gerang schript? Ik zeg, wat ben je aan doen, zeg je, 'pap, ik kan niet weg, ik moet voor de poppen zorgen'. En toen klikten er teneens bij mij, want je moet je voorstellen die knopende maag, die zijn voelt, die buikpijn, die had ze natuurlijk altijd, daarom wilden ze niet eten, snap je. Maar van haar was dat helemaal nog niks, dat was alleen maar een gevoel, maar het gevoel was ontstaan omdat ze al een paar keer was afgewezen door de beste vriendin. Dus dit gevoel was in eens gelingt aan de emotieafwijzing. Dus wat er gebeurde, zeg je, haar brijn was onbewust aan het voorspellen, dat als ik naar school ga, dan word ik weer afgewezen vandaag. Kwaag een weer? - Kwaag een weer. Dus dan word ik weer afgewezen vandaag. En haar gedrag stemde zich pervig. We pakken wel even opnadel deze. - Ja, ja, ik knippe ik deze drev uit. - Ja, hij is nu klaar hoor, daar gaan we weer kijken. Dus dit gevoel was gekopt geraakt aan het moment van dat haar vriendin haar als het waren afwees. En wat haar brijn dus onbewust is gaan doen, zoals ik dit gevoel heb, dan voorspeel ik dat je afgewezen gaat worden. Nou, wat is daar nou sin voor aan? En heel even voor mij. - Ja. Want je zegt dan, er was waarschijnlijk al iets wat nog losstond van afwijzing, wat ze al in der buik had. Nee, nee, door het gedrag van die vriendin, krijg ze die soort knalp in de maagst, en dat voelt niet goed. En dat hoeft er maar een paar keer te gebeuren, voordat ze eigenlijk ook bewezen. Van al, ja, ik weet nu wat er gaat gebeuren. - Ja. - Nou, nu moet jij voorstellen hoe brilliant het onszene stelsel is. Want die soort voorspeeling van al, ik voor straks weer afgewezen, die was natuurlijk zo verdrietig voor haar. Dat is namelijk de emotie, die ons stond uiteindelijk. - Ja. Dat ze eigenlijk besloten om thuis te blijven. Maar als we weer even terug gaan naar energieregulatie. En wat dat is, wat het zeem zelfs proberen te doen. Wat is nou een hele slimme manier als je een knopje maag krijgt? En het zou komen door afwijzing. Maar je kunt dat niet herstellen, want je kunt die vriendin niet beïnfloeden, toch? Want ze kan niet er die vriendin zeggen, ik wil dat je met m'n smijl weet je wel. Dat kan niet. Zullen sommige mensen ook doen? - Ja, ja, weet je. Maar wat is dan de beste manier om te zorgen dat dat organ weer tot rust komt? Het is niet meer, nou, die vriendin toe gaan. - Ja. Maar dan kan dit ook weer ontspannen en kan je energieregulatie weer herstellen. Dus het is een briljant-meganisme eigenlijk, dus dat maakt ook dat onze emotionele en sociale leven in de basis, als je het zo bekijkt, een fysiologisch-regulatie-meganisme insig heeft. En wat het probeert eigenlijk, of gaanbewegingen te herstellen en de energieregulatie te herstellen. Nou, dat zet er voor mij, alles in een ander dag ligt over hoe verandering werkt eigenlijk. Ja, want dan is eigenlijk, als ik me heel even voor mezelf samenvat, dat je, omdat het berein de eigenlijk de hele tijd je systeem in balans wil hebben. En dus in het daad op moment dat er dit soort dingen in de organen gebeuren, dan willen dat herstellen. Is het hele tijd aan het voorspellen om die energie voorraad of die energie behoefte om te kunnen vroeg. En daardoor is het dus in de daad gewoon de hele tijd in de toekomst van wat zal er gaan gebeuren, wat zal er gaan gebeuren. En op het moment dat er, en dat doet er natuurlijk ook met kleine dingen, maar ik denk grote dingen nu zijn wat makkelijker te begrijpen. Als er dan dit soort grote dingen zijn, dan gaat het dus kijken van hoe kan ik ervoor zorgen dat. Maar dan gaat het dus om energie behoefte. Dus hoe kan ik ervoor zorgen dat dit, dat mijn energie hier niet door, dat het ten kosten van mijn energie gaat? Dat is het hersteld kan worden, dat is het niet worden. Ja, precies, ja. En het boelende is als je je bezeft eigenlijk dat hoe weinig ervanig zijn nodig had om deze verspillingscyclostelaten ontstaan. Want het was echt maar drie of vier keer gebeurd, dat het vriendin niet zou, ik wil met de haarspijnen. En dat ze binnen no-time was steeds al zo en dat ze de dag daarna wilden ze al niet minder schoon. En kan ik werken dan zo krachtig dat je eigenlijk in feiten zij op dat moment aan het aanleeren is gewoon van. Uberhaupt naar school gaan betekent als je afgewezen kan worden? Nou, dat is interessant wat je zegt, want dat is dat de kord door de bocht. Nee, maar nee, ik vind het heel interessant wat je zegt, want in opluchtingschrijf daar wel. We zijn van wat zij nou al die versetten van de ontwikkeling van het emotional brein. En wat heb je daar dan aan, wat kunnen wij er dan mee gewoon? Uberhoud in onze personen ontwikkeling, maar ook een scotische verteerrepoet of zo. Weet je wat dat je of mensen die bezig zijn met andere leren van hoe je je zelf kunt veranderen of we invloeden. Een van de kenmerken van de ontwikkeling van het emotional brein is dat het emotional brein generaliseert. Dus wat het doet, het gaat heel stel zeggen van, oh, als het zo voelt, dan is het dat. En al die gevoelings die wij hebben, die kunnen we alleen maar hebben door dat het gereeliteerd wordt aan wat we eerder gevoelten hebben. Kan hij nog één keer halen? - Alleen volgens die wij hebben, die kunnen we alleen maar hebben door dat wat de verandering die we ervaren in ons lichaam, dat die gereeliteerd worden aan soortgelijken veranderingen in het verleden. Maar het eerst wel bij mij opkomt, maar er moet een eerste keer zijn, toch? - Ja, en dat gebeurt dus in die soort hele intime interactie van je gezin van herkomst. Daar worden hele intime subtilis en je moet je voorstellen, hè? Als je er over nadekt, als je tot je laat zich aangezeker achter en in mijn dochter is nu 14 en dan denk ik van daar ze die zo bij de hand, maar als ik een wat complexer vraag ze al verbanderen dan kijk ze mee zo aan van, waar heb je het over? En dan beset ik me, ja, dat meeste informatie gaat nog steeds, eigenlijk die is eerst hier, die voelt ze eerst, voordat ze allemaal snapt wat het allemaal betekent. En dus dat gaat best wel wat jaren door. En dan moet je voorstellen, als je in een, je cultuur van herkomst is, niet alleen maar je vader, je moeder, je broert je sensusjes, maar ook je opa's en almaars. Maar het is ook in het nordlijke overront of het huilige overront, opgroeid, weet je wel, in Afrika of Europa, in de stad of op het platte land, in een allemaal van rijk gezin van herkomst. In een religieus of niet religieus gezin, in een intellectueel gezin of een arbeid is gezin, al die informatie bepaald hoe wij ons gedragen met elkaar. Kan ik hem zo stellen dat eigenlijk de rijkdom, de veel fouten aan emoties die je kent, die je kan ervaren, die je voelt, dat die dus gelijk is aan, bijvoorbeeld hoe vaak bij je aangeraakt als kindvroeger, hoe vaak, ja, weet je geknuffeld, vasgenhouden, werd het tegen je geschreeld of niet. Ja, zeker, maar allemaal dat soort. Ja, nou, ik denk nu dat je als het even wat meer telepuit is houden maken, je hoort heel veel over hoe trauma zou werken en hoeveel impact dat hij heeft op ons functioneren later. In alle eerlijkheid met alle werk wat ik nu doe en de klienten die ik spreek, denk ik eigenlijk dat trauma niet per se de belangrijkste problematische issue voor ons is. Ik denk dat wat eigenlijk vangel ingrijp, nou, trauma kan heel ingrijp, dat is eigenlijk dat voor opstellen, dus ik wil niet zeggen dat trauma niet stoept zeker niet, maar als ik kijk aan mijn gemiddelde klienten die echt met serieus de dingen rondlopen, die hebben niet per se trauma's. Maar waar zit dat wel meer in? Nou, die hebben hele consequente heel consequente gedrag om zich heen gehad. Ja, even een voorbeeld, wat zou het kunnen zijn? Nou, laten we maar iets noemen. Als je bijvoorbeeld stel je hebt ouders om je heen die elkaar nooit aanraakte. Wat betekent dat dan voor hoe jij gaat denken over liefde? Ik snap je, ja. Ja, dat zijn je eerste primaire blond van liefde, zou ik maar zeggen. Dus ja, gevoelsmatig betekent dat dan, van ja, aanraak, hoort niet bij liefde ofzo iets. Snap je? Nou, het kan zomaar zijn, nou, oh, nou, om een heel praktisch voorbeeld te geven, ik heb een klient gehad Italiaanse man die weet helemaal gek van zijn vrouwen, want als ik mijn stem voor je heb, dan wordt ze helemaal hysterisch. Hele keer, maar misschien voor mensen, maar dat was al, ja, zeg maar, zo praat ik nou heel duiz. Wilt je wel? En ik vond het ook weer grappig, weet je wel. Dat herken ik nou, Italiaanse passie. Maar voor haar, zij is opgroeit in een situatie waar haar vader extreem schreeuwen. Dus voor hem betekent ze stemver hebben, dat je je uitruikt en dat je, zeg het wie je bent, dat het voor haar betekent schreeuwen, nu gaat, nu, ons gaat er oorlog. Nou, die twee gevoelswiddel, dat komen ze helemaal samen bij mensen, ja. En die zijn gekotieveerd door het gedrag dat ze om zich heen hebben gehad. En zou je, want ik weet niet meer of dat heb gelezen of dat ik je dat op een andere moment heb hoog gezegd, is dat dat ook de reden is, dat vaak wanneer mensen. Bijvoorbeeld, ik weet niet of je specifiek hebt ook voor het eerst, maar als mensen relaties aangaan, of wanneer er kinderen komen kijken, dat dan ook heel veel dingen van vroeger, die misschien jarenlang. Ja, nu maar even naar op de achtergrond hebben gezeten, dat die je denken weer opboggelofd, dat die weer te voorschijnen, absoluut komen. En zoals ik er nu over denk, ben ik, ik denk steeds meer dat onze gevoel ons ingroute projectie creëren. Ja, ik moet even een klein tussenstapje maken, want het is namelijk heel waardevol om over te praten, die interessefzissen, die de energiebalans, dat is echt super belangrijk voor iedereen om te snappen. Het probeert de energieregulatie van onze organen in balans te houden, nou dat is natuurlijk superitiek, want dat is dat niet goed gaat, worden je organen zieken of ze gaan stukken, en dan gaan wij dood, even heel simplistisch. Dat betekent ook dat dit fundamentale versperningsproces veel belangrijker is dan wat wij snappen. Stapje, dus je kunt wel bereiden neeren. Bijna al mijn klienten die binnenkomen zeggen, als ik even heel simplistisch zou zeggen, is er allemaal van ja, ik weet dat ik zou moeten doen, maar ik doe eigenlijk ei. Ik weet dat ik met stem niet moet verheffen, maar ik doe het toch, ik weet dat dit straks 17 moet pak, maar ik pak hem toch. Ja, ik denk dat het voor iedereen wil. Dat is wel bekendbaar. Superhekendbaar, maar waar zit dat dan in, als je het bekijkt zoals wij dat nu bekijken, dan zegt dat het is eigenlijk van ja dat energieregulatieproces overruled hier gedacht is. Ja, dus dat heeft helemaal niet zwijt te maken, het overruled het gewoon omdat het ospronkelijk je organ aan het regedeer is, wat altijd belangrijker is dan wat je denkt. En nu nu even terug naar, ja, of die triggers ervan als je bijvoorbeeld een relatie krijgt of kinderen. Onze soort onbewuste voorspennigslussen die we allemaal bij ons hebben en onbewuste voorspennigslussen zijn eigenlijk als het maar idee die we hebben, die er gaat gebeuren als, bijvoorbeeld als iemand boos naar je kijkt, of als iemand niet naar je luistert, of als je niet begrepen voelt, of als je niet gelieft voelt, of als je niet gesteund voelt. Dat zijn allemaal van die onbewuste soort gefoenst die we bij ons hebben die kunnen getriggerd worden, misschien kun je het wel als je iets heel graag tegen je partner wil vertellen en je partner die kijkt op de telefoon of zo, weet je wel, en weet je wel. Ja, eigenlijk een paar. - Toch? Lijkt allemaal helemaal niks, weet je wel. Maar wat het kan triggeren is een gevoel van 'he, ik voel me niet begrijpen' of zo. Dat is echt heel raad, want ik luister wel weet je wel, heel vaak maakt het dan helemaal niet uit, maar dat kan ook heel erg escaleren. Waarom kan dat escaleren? Omdat in intimiteit worden onze meest fundamentële voorspennigslussen wakker gemaakt, waarom is dat? Die zijn ontstaan in intimiteit, nou, we hebben in intimiteit een beetje vader en moeder. Niet in de seksuele scene van het woord, maar in teamen, connectie. - Ja. En die zijn zo basaal en zo fundamental dat op het moment dat er weer iemand heel dichtbij komt, letterlijk, dan kunnen die hele diepe gevoel ons weer wakker worden bij beide partners overhand. Nou, dat kennen we ook wel allemaal, dat je voor je dreid zit je in dubbelen voorspennigslussen en wat ik daarmee bedoel is dat je. dat stel jij zegt tegen je partner van "Ik wil je wat ze lenen, dat je dan zegt, oh je luister niet." Eigenlijk dat is een voorspennigslussen, maar die verspennig maken je op basis van ieder ervaring. En ergens kan dat aan een gevoel staan, dat je wel, dat kan ergens putten uit van jou, weet je wel, ik zal nooit worden begrepen of zo. En die hele diepe gevoel ons die komen uit je jeugd, die worden allemaal gemetsd aan je ervaringen in je jeugd. Nou, en die worden wakker in de intimiteit. En in mijn boep schrijf ik daar als ook een voorbeeld dat ik zeg "beer interessant" vond, ik krijg een klient in mijn praktijk. En dat heb ik, ik heb het eigenlijk meteen opgepend en dat staat ook als verhaal in mijn boek. Een man die komt bij me en hij heeft een burn-out, een bedrijf, een goed lopend drive, een enorme burn-out. En hij heeft allemaal personeel en hij zegt tegen mij "Ik want trouw met personeel." En dat ging, dat want trouwenging over "Ik geef zoveel, maar het is kunnen we in de nood." Dus kunnen van een of andere dag zeggen "Hat doe je?" Dus was dat gevoel ik geef van alles, maar. Dus ik heb een soort intekersprek met hem en ik was een beetje aan het uitzoek van nou, wat gebeurde hier allemaal. Op het moment dat hij de deur uitloopt, zegt hij "Oh ja, misschien ze de hele van, ik weet het niet, maar toen die twaalf was van mijn vader overleed." Dat was. Dat was zo wel het scherm. Dus ik zeg "Oh." En die. Dat kan veel helemaal te lucht. Dus ik zeg "Oh" en dan wil je daar nog iets over vertellen. En dan zullen je nou "Nee, hoef je gewoon voorbij gewoon de vijt die dat misschien wel handig om te weten." Dus hij komt de volgende keer, komt hier bij me. En het blijkt nou, zijn zonisch 6 maanden ervoor, twaalf geworden. Hmm. Maar ik krijg zelfs kippen van als ik aan het ink. Het is nog een blark punt. Zijn vader was 42 toen die plotseling overleed. Ze heel jong. En hij zou 42 worden. Oke. En hij vertelde dus ook voor jou gewoon "Ja nee, toen ik na mijn vader ben ik echt onhandelbaar geworden, ben ik heel aggressief en. want ik vertrouwde niemand meer." Ja. En eerst begon ik te laten denken hoe zit dat dan met de vand trouwen en niet vertrouwen. Als je vader plotseling uit het leven gaat en je als het ware achtergaat, dan kun je dat als kind misschien vertalen als van gewoon, "Ik kan niemand vertrouwen." En dat bleek ook zo te zijn, ja. De zo-syptieel kunnen gevoelens die we bij ons hebben. Als het ware ze het slaapeld bij, die we slaapeld bij ons hebben, wakker worden als er in een soort met van "Ja, druk ontstaat, of meer intimiteit ontstaat, of of als dingen. groter worden, weet je wel, dat je ze moeilijk kunt händelen." Dus ja, dat is zo fascinerend hoe dat werkt. En je noemt een parke dat je zegt waarin het zijn vooral de dingen die we meemaken in onze jeugd. Is het wat jou betreft, of uit jouw ervaring, of voor zover daar onderzoek naar is gedaan? Zijn daar echt bepaalde, tot een bepaalde leeftijd die echt van crucial is? En dat alles wat we daarna ervaren is meer een soort van. Ja, een soort van door. Een soort van het loopje, wat ik jou wel wil als boren noem, een soort van die gesloten loop. Die hier en daar natuurlijk wel wat toevoegd, of zegt je van. eigenlijk wat je nu ook noemt, met iedere nieuwe relatie die ontstaat, of nieuwe. intimiteit ontkond ook weer iets leren. Dan kunnen we ook weer in staat zijn om nieuwe gevoelens te ervaren. Misschien kunnen daardoor die loeps, die voorspellingen veranderen doorbroken worden? Nou, dat was eigenlijk even over van dat het emotionele bruin geen realisieerd. En wat ik daarmee bedoel, is dat gevoelens worden steeds uitgebreid. Dus een knopenje maag in de ene plek en een knopenje maag in de andere plek, wordt steeds meer aan elkaar gerelateerd door het emotionele bruin. En wat er gaat gebeuren, is dat je en dat. Nou, laat ik een voorbeeld geven, want dit is een allemaal voorbeelde uit van klienten. Wat ik heb meegemaakt, of in trainingen met mensen die mijn trainingen hebben gevolgd. Iemand, ik werk met iemand in die zegt tegen mij 'Ik heb niet zo'n veel vrienden. Heel veel mannen van soort middelbare leeftijd, die rooilvaker. Daar niet alleen van middelbare leeftijd, maar je ziet u behaupt dat mensen vanaf 30 zeker mannen. dat eigenlijk vriendschappen minder worden, als ze zakenlijk succesvol worden, weet je wel. En. Maar dat is hoeft niet voor iedereen een groot probleem te zijn, maar persoonige mensen zet zelfs. Ja, ik krijg zes minder vrienden en ik voel ook wel één zaan, weet je wel, zo van hem. En als je dan met die mensen gesprek gaat, dan hoorde ik eigenlijk. heel vaak dezelfde soort verhalen, zo van het gevoel van eenzaamheid van er niet bij hoor of zo was er al heel vroeg ergens. En dat gevoel, want dat is altijd de gevoel, dat is zich steeds meer gaan generaliseren. Dus dat werd eerst met, was dat alleen maar in de familie-sweer en toen werd het langzaam in de vrienden-sweer kwam het en toen kwam het op de werk-sweer, weet je wel. En dat werd eigenlijk zat heel langzaam begonnen dat zich uit te dijden, tot het je opgegeven met dat iemand zegt, ja ik heb eigenlijk bijna geen vrienden meer of zo. En ik zou ook niet meer zo goed weten hoe ik dat zou moeten doen, omdat die persoon onbewust aan het verspellen is, dat dat toch niemand voor hem zou zijn, weet je wel. En dan heel even nog, want dat is dan inderdaad hoe er generaliseren en zitter dan er zijn leeftijd aan. waarop je zegt, wat je die zijn wel meest bepaalend voor dit soort dingen, nog voor dat er generalisaties zijn. Ik hou zelf zo'n beetje tussen 8 en 16 of zo daar, ik denk dat die, wat je tussen 8 en 16, maar meer naar de 8 doe, dan is de cruciële tijd, denk ik. Want dan zie je gewoon dat die informatie gewoon echt letterlijk in het lichaam zich afspeld. Lisebert Velbden zegt ook van dat, als je kijkt hoe een foto zich ontwikkeld, het seno stelt zo, is helemaal niet bedoeld om te stoppen bij het lichaam van de foto's. Het is genijgt om zich te willen investeren in de wereld om zich heim. En dus dat voelen, het is een gevoeld voortbewegen, eigenlijk wat de plaats vindt. En dan maat de cognitie zich ontwikkeld, weet je wel, steeds meer ontwikkeld, wordt het eigenlijk steeds meer zelf en al je knappert ook wel. En dan is het eigenlijk wel, de basis is zo gezeteld en dat is, ik denk dat ergens dus de 8 en 16, maar we kunnen ook later nog nieuwe verspendigslussen ontwikkelen. Maar de sterrex te zijn in die eerste, wat zeggen, 14 jaar of zo, op staan. Nou ja, gelukkig, dat is natuurlijk wel gelukkig dat er daar nog iets mee kunnen. Dat is natuurlijk ook waar, waar je er vervolgens veel tijd bij je bezig geweest om de andere het onderzoek van Liseveld en Berld, wat je nu noemt, maar het volgens mij ook heel veel zelf, nog onderzocht door ontwikkeld. Van wat kan je hier dan soort van mee, hoe kan je ervoor zorgen dat, als we dan nu weten van, oké, die voorspelling loopt, die loopt zoals die loopt. Hoe kunnen we daar vervolgens op interfineren? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat er andere voorspellingen komen die de balans zo houden, terwijl we ook in staat zijn om wel gewoon te blijven doen, wat graag zouden willen doen? Nou ja, wat ik ben gaan doen, dit fascinerde me meteen in het begin ook al en ik heb het geluk dat ik een neurologische achtergrond heb, niet dat ik een neurolog ben helemaal niet, maar ik kan nu de wetenschappelijk onderzoek lese, niet natuurlijk niet alles, maar ik kan het in grove lijnen lese. Dus wat ik ben gaan doen, ik ben eigenlijk alles dat ik confine op het griet van intersepsis gaan verzamelen en ik ben gaan kijken van ja hoe werkt, hoe ontstaat het emotionele zenustelsel met welke soort wetmatigheden zitten daar dan blijkbaar in. Wat gebeurt er dan? Nou, ik ben zoiets van uit gaan vissen hoe werkt dat neurologisch en toen ben ik begin afvragen van kan ik met behoorlijk van vragen, want als je als coach of tiderpuit werkt dan stel je vragen weet je wel aan je klient, kan je met behoorlijk van vragen als we het waren deelen van die voorspellingselus als we het waren wakker maken, zodat je veel sneller in het essentiele stuk zit waar het eigenlijk overgaat. Dus in plaats van dat iemand over denkt ja, maar het zou zo kunnen zo, dat je al heel zo denkt, verwacht even hoe kom ik hier bij dit gevoel in mijn lijf, welke vragen moet ik daar overstellen, en hoe kom ik bij de voorspellingselus, hoe kom ik bij de emotie, hoe kom ik eigenlijk bij de geschiedenis die daar aanvast zit, zonder en dat zegt cruciaal, zonder dat het cognitie wordt, want zodra het cognitie wordt, want een grote, je emotionele zenustelsel werkt echt anders dan je cognitie. De verbanden die een emotionele zenustelsel legt, ik heb het zelf, want ik heb het natuurlijk uitvoerig om mezelf getest, maar heel veel klienten, en eigenlijk zegt iedereen, om met dat iemand door die voorspellingselus vragen neem, zegt iedereen van, nou, dit had ik niet kunnen bedenken, dus dat er een soort herinnering aan te grotsen, een gevoelder herinnering, die zo uniek is maar ook soms dat iemand zegt naar hebben. Ik wil nooit aangedacht, maar omdat we de gevoelscomponent alleen maar volgen, komen er dus herinneringen naar boven, die alleen maar gekoppeld zijn aan het gevoel, en dus niet aan, oh, ik denk, ja, dit heb ik, ik krijg wel vaak een klient, ik heb dus van allerlei therapy gehaald gedaan en dan zeg, ja, nee, maar ik weet, ik heb toen dit meegemaakt, toen dat meegemaakt, toen dat meegemaakt, en dan moest altijd ze heel veel subtil zeggen van, nou, parkeer dat even, weet je wel, we gaan, wat ik snap dat je dit allemaal weet, en we gaan toch even kijken van wat ervaar je dan nu, wat gebeurt er nu in je liggen, en dan, ja, dat is altijd fascineer dat dan het zegt iemand ergens na, kom eruit een soort herinnering in me op, ik wist het, maar het klopt totaal, en wat het bijzonder is, als je dus de kazalen logica verbindt van de gevoelsvereld, dan kun je het veranderen. De voorspelingsluz. Als je dat niet doet, blijven die gevoel ons op roebar. Ja, snap je. En op een moment dat je zegt dat je die lus veranderd, wat is dan met name het stuk wat veranderd? Dat is mooi, dat is wel leuk, het is ja, wat ik dus, wat ik ben gaan te zeggen, is dat je de hele lus moet veranderen. Ja, dat is niet alleen dat je alleen is voor het laatste stukje. Nee, dat is een beetje meer engineerering, want ik hoop dat stukje draaien en doen we daar wat mee. Nee, voor het emotionele brij zijn alle verzetten van de lus cruciaal, wat het geheel maakt de emotie, de emotionele werkelijkheid van de persoon. Dus de metoden die ik ontwikkeld heb, is bedoeld om de hele lus te veranderen, zodat de gevoelere referente verdwijnen. En wat ik daarmee bedoel, is dat wat al mijn klient te zeggen, is dat van hebacht even. En dat is misschien ook het punt, ik zijn net nog van de titel van je boek, daar zullen we nog waarschijnlijk gewoon even gekomen. Want in het Engels heeft het relief in het Nederlandsmemeer dat er even op luchting, op toch op luchting. Zij daar even in relatie tot wat je nu net zij even willen toe lichten hoe je daar bij bent gekomen. Nou eigenlijk de titel van de boek hebben, waarom niet de koop zo behoorlijk is. De titel van de boek heb ik al in 2020 opgeschreven toen was ik nog helemaal niet van plan om een boek te schrijven, maar toen dacht ik als ik hier een boek over geschreven, dan heette het relief. En dat hadden we met één simpel ding te maken, jij werkt ook met klienten, ik natuurlijk ook doe, ik zie superveel mensen in de afgelopen 28-30 jaar. Ik heb nog nooit mijn klienten worden zeggen, voordat ik dit deed, jij is wat een opluchting voel ik nu. Jij, wat was je interventie op die klienten? In nooit wil ik me niet voor bewust van bij geweest, van gewoon weet je wel iedereen. Ga dat maar uit als je met iemand gaat werken, weet je? En al mijn klienten op moment dat ik als het waren, wanneer hij het jackpot in die voorspenningse lust in de contact van al die zoon moet ik er te ongeveer vragen. Erg ons in het vragenstellen, zeggen mensen, zij de mensen ineens van 'na, dan zie je er gewoon iets heel raars, ik voel een enorme opluchting in mijn lichaam. Als of het weer open gaat, als of het weer gaat stroomen, als of er iets van me afvald of zo. En ja, ik heb het echt zo van, want ik heb het naam ik zelf ook ervaren, dat er echt een soort totale opluchting in mijn lichaam stond. En ik denk echt, nou, hoe kan dit, wat gebeurt er hier gewoon? En dat is voor mij het soort zinjaar geweest van, hier moet ik iets over gaan vertellen, want het is zo uniek wat ik meemak. Dat echt 99% van mijn klienten dat zeggen, ergens in het reis is. Ik ben nog wel heel even benieuwd, wat is jouw, nou misschien, ik weet niet of je er een Theorie voor hebt, maar wat denk je dat is, dat maakt, dat mensen dat ervaren? Nou, wat er gebeurt is dat ze letterlijk organveranderingen voelen. En organverandering klinkt natuurlijk heel vaak, heel abstract zelfs misschien een beetje soort isoterisch. Maar wat, hoe organveranderingen tot ons komen, tot in ons bewust zijn komen, is gewoon letterlijk in hoe wij ons voelen. Als je smorgens wakker wordt, de eerste wat je doet, is dat je checkt even, het heb ik goed geslapen. Ja, ja, ja, ja. Maar je checkt, je lijf, je checkt je lijf. En je hoofd, wat weet je, maar dat is ook je lijf. Dus die soort constant check van, oh ja, hoe voel ik me? Nou, de je organbewegingen komen tot ouding in gevoelens als het voelt warm in de lichaam. Ik voel liefde, ik voel me geborgen, ik voel afwijzing, ik voel een knopje me maag, ik heb het voel ik niet bij hoor, ik voel ondust. Weet je, want dat zijn natuurlijk de hele vaker dingen, maar dat zijn echt de gevoelens die mensen kunnen hebben. Maar niemand heeft mij altijd verklart wat dat is. Nou, ik denk nu dat dat organbewegingen zijn. En door de vraagstelling, vermoed ik sterak om maar even een beetje voorzicht te zeggen, vermoed ik heel sterak dat ik een weg heb gevonden om die loop die zich vast kan zetten. Om die zo daarnig in beweging te krijgen dat de organen ook weer van beweging kunnen veranderen. Waar ik wel even nog nieuw naar ben, is dat, want je hebt het soort van het uiteindelijke doel, in ieder geval voor jou, met het werk wat je een op een doet, het training is je wilde je hele loop veranderen. Zijn er dingen die voor dat mensen zoiets hebben van, dan moet dus echt met een voel aan de bak of bij jou komen, het training. Maar zijn er veel kleine oefeningen, die mensen thuis al zouden kunnen doen, dat hiervan weet, wacht even, het gaat zo'n voorspellingen, het gaat om die maken dat je toch al op kleine schaal iets kan doen om hier de vruchten van te kunnen plukken. Seker, nou sterker nog, ik denk dat je met hele simpele dingen echt alle hele grote resultaten kunt boeken. Kijk, voor mij is het, ik zei van boeken en ik heb metodontwikkeld in de hoop dat mensen net zo adjast gaan worden en gaan ervaren van wat dit kan doen als ik dat heb ervaren. En open mijn ervaring ook, moet ik kan namelijk ook vergelijken, weet je wel, in de zin van wat ik altijd al gedoseerd heb aan mensen en wat ik nu zou dozeeren en wat het effecta van is. Maar het is altijd natuurlijk ook of mensen dat bij mensen binnenkomt en dat ze het goed weten af te brengen. Nou, ik heb echt medere mensen die komen bij me met mijn moed, nu is net opluchtingen uit en dat voor als het relief, maar ik heb medere mensen die met het boeken in een handen binnen komen en zeg maar, ja, ik doe dit al met mijn vrouw en dat werkt en daarom zit ik hier. En een van de dingen die echt super interessant is om te doen, dat zou ik echt iedereen willen adviseren om te doen, kijk, ik zou eens hebben wat achtergrond informatie geven om te snappen waarom dat interessant is om te doen. Interocepsis geeft informeertje senostelsel over wat er in jorgaan aan de ganges, dus dat is de informatie in je lichaam, intern. Exterocepsis staan natuurlijk ook, dat zijn onze vijf andere zintuigen, zin, horen, voelen, ruiken en proeven. All deze zintuigen informeren ons, als je het simplicisjes bekijkt, over verandering in de buitenwereld, wat ik zie jou nu knikken, dat er verandert iets, en dat moet ik gaan denken wel, wat betekent dit allemaal, snap je? Dus je hebt extrocepsis en interocepsis, extrocepsis informeert me over verandering in de buitenwereld, interocepsis over verandering in de binnenwereld. Nou, wat gebeurde bij ons in ons systeem, deze twee informatiestromen komen tegelijkertijd tot ons. Dus te weiden ik hier met je praten, zit er praten, voel ik ook iets. Snap je, de vraag is dan, waar komen we die gewollens vanaan? Komt het omdat jij het zegt, of omdat ik me hier ongemakkelijk zit te voelen, snap je? Nou, die verwarring, in die verwarring zitten wij allemaal, de hele mensheid. Want die twee informatiestromen zijn tegelijkertijd in ons bewust zijn aanwezig, ja. Nou, wat er eigenlijk over het algemeen gebeurt, is dat wij reageren, als of wat we voelen, komt door de buitenwereld. Snap je? Dat is ook heel logisch. Je denkt, je komt thuis, ik ben lekker relaxed en je vrouw, die kijkt zikkeneurig, nee, en ik heb hier ook weer dat gedoe, weet je wel, om maar iets. Ja, we gaan weer, omdat het op het werk ook niet zo leuk was, vanochtend. En denk je, dan lijkt het als of het komt door wat je vrouw dan doet. En ik zeg dit, gewoon vrouw, ik kan ook mannen, kan iedereen zijn. En we zijn zo genijgd om dan de oplossing daar te zoeken. Zof aan het heen ga jij nu even vriendelijker, toch? Dat doen we allemaal. En natuurlijk doen onze partners en onze geliefde ook allerlei dingen die impact op ons hebben. Maar als je het even bekijkt vanuit deze kennis, dat je dat deze twee informatiestromen tegelijk tot ons komen, dan zou je een hele interessante, ze hele simpel oefening kunnen doen. En het is nou wat opmet dat je reagerde op iets, wat je wel misschien reagerde of wat je echt even vanaf doe je zoveel. Dat je even daarna even weglaopt, heel kort, of je even onderheid en je even gecheckt waar je geerig nu eigenlijk op. Heel simpel, gewoon even. Dus ook al vlieg je uit de bocht, we zijn allemaal imperfect, kunnen nog steeds allemaal uit de bocht vliegen. Ik ben ook niet op zoek dat mensen allemaal perfect en een soort vrouwbouwer gaan reageren, want dat is gewoon niet de werkelijkheid. Maar wat je kunt doen is als je reagerde op een manier dat je denkt van vrouw, maar dat was het wel zo oké, weet je wel. Dat je even gaat van de reagering nu eigenlijk op. Het interessante is als je dat doet, is dat je negen negen van de honderd keer bij iets anders uitkomt dan de persoon die voor je staat. En dan het veel meer gaat om de voorspelling die je aan het maken bent, die je al bij had, die al bij had, snap je. Of wat daar hier gaat gebeuren, precies. Dat maakt me ook zelf bewustig, ik heb mijn partner in 2000, daarom kon ik ook heel veel onderzoek doen uit elkaar gehad. Maar één van de dingen die ik in de hoofdstek heb geschreven, in een hoofdstek heb ik gewoon op z'n Engels had het hoofdstek. Stress is just na de part of mij, Jobhani, stress is ook maar een onderdeel van mijn werken, schat. Is dat als ik het heel druk had met mijn werk, dan zijn mijn partner vroeger wel eens van gof asieel die misschien wat minder uren werken. En dan zeg ik altijd hoe zou ik, vind het hartstikke leuk en weet je wel. Maar in dat hoofdstek eindig ik ook, of wat dat betreft, had ik met de kennis het van nu beter naar haar kunnen luisteren. En waarom, omdat je emotionele bruin maakt geen onderscheid tussen wat je voelt en waar je nu bent? Ja. Dus als ik me gespannen voel omdat ik het druk heb en mijn vriendin of vrouw zegt dan iets wat me niet bevalt, dan zegt mijn hele systeem, dat komt door dat zij dat doet. Ja, precies. Maar het komt daar natuurlijk niet. Dat is dat samenvallen die check die je net omscheden. Dus door die hele simpele vraag te stellen waar je, als je daar een oefening van maakt, kun je super snel te neerste je eigen versluxen gaan bloot liggen. Je kunt een heel andere deel ook met je partner gaan creëren, maar je kunt er ook echt achterkomen wat je bij hebt uit je verleden. En ik denk inderdaad ook, je moet het moment even herkennen, maar ik denk zo'n moois wat jij zegt verjaagd je in het. Je kan in het of in het moment, maar misschien dat het zelfs achteraf natuurlijk, ja, ook al is het misschien volledig escaleerd. Maar zelfs dan nog even reflekteren op jou wat gebeurde dan nou eigenlijk precies en wat in mij werd geraakt en welke verspelling. Waar ging dit nou eigenlijk over? Wat nog even bij m'n te bins schieten, was Hili, is hoe, en ben wel even benieuwd hoe jij daarna kijkt van waar zit het onderscheid, of zeg je, van nou, er is misschien helemaal geen onderscheid tussen gewoon buikpijnen hebben van je hebt iets slecht gegeten bijvoorbeeld. Hoe verhouden die zich tot elkaar en hoe beïnvloed dat misschien elkaar juiste ook weer? Nou buikpijnen van, ik heb iets slecht gegeten, actiefeer het ook voor spennigslussen. Want je, want je, eh, moest eigenlijk brein, die regert alleen maar op de maten van veranderen, niet waarom de verandering plaats je. En dat maakt ook, dat moet dat brengen waar of dat doet bedenken aan gezondheidsissus met mensen. Gezondheidsissus creëren altijd of, nou, ik moet niet altijd zeggen natuurlijk, maar kunnen in veel gevallen ook bij behoren om de negatieve voor spennigsstitliee actiefeer. Ja, ik moet ook met him, daar kom ook een beetje mijn vraag vandaan, natuurlijk, die wordt heel vaak voor mensen met een soms zelfs gronische klachten, maar ik ken het vol bij mezelf, dat op moment dat ik gewoon dat daar, of omdat ik iets keerd heb gegeten, of dat ik gewoon echt iets merk, maar dat voel ik dan echt dat dat is niet door iets getriggerd. Maar er zit gewoon iets in mijn buik niet lekker, dat ik bijvoorbeeld rest van de dag ja, ik kan onrustig zijn, ik kan angstig zijn, wat bij het verdwijnen van de buikklachten verdwijnt dat ook weer. Absoluut, absoluut. En dat maakt ook dat, wat zeggen, dat gezondheid en ziekte en interesseipszok alles met elkaar te maken heeft. Ja, ja. Ja, als dat lichaam ziek is, weet je wel, en er veranderd niet, dan gaat het emotional brein actueut voor spellingen geen redenen. En dit doet dat op baas van eerder een gevoel, dus ja, sinds ik dit werk doe, heb ik ook meerdere mensen die met gezonde, serieus gezondheidsklachten die ik begeleid. En daar zie ik ook in heel veel gevallen, heel opmerkelijke resultaten, omdat ik ga niet per z'n met de ziekte aan de gang, maar met de voorspeningslust die daar ontstaat. En want als je het omgekeerd redeneert, als je als organveranderingen, hartstagveranderingen, knopen je maag of juist een spanningje maat, als dat een tweaker is voor je brein om verspellingen te genereren over een ziebehoefte, dan zou je ook kunnen zeggen dat op een moment dat je dat als het ware verandert, dus als je zeg van gewoon stel je het, stel je het voor, dat je heel subtiel al 20, 30, 40 jaar een knopenje maag krijgt van een bepaald iets in je leven. Ik zal je voor, en dat is zo normaal voor je dat je dat eigenlijk helemaal niet meer merkt. Een knopenje maag is een organverandering, dus je zou hypotetisch kunnen zeggen dat er dan ook iets verandert in de suurst of behoefte en de energie voorziening enzovoort, dus als je chronisch 20, 30, 40 jaar in een bepaalde ontstandigheid een bepaald gevoelend, dan zou het kunnen zijn, ik zeg niet dat dat zo is, maar dat zou het kunnen zijn, dat er ook iets verandert in het orkhaar, weet je wel, ik lijk me heel aannemelijk, dat zou zo maar kunnen, dus op een moment dat je die voorspellingcyklus verandert en ons staat opluchting letterlijk, dan verandert akute lees in behoefte. En dus ook de suurst of regulatie en de hormoon regulatie als wat weet, dus hypotetisch zou je kunnen zeggen dat het aan zelfs een positie gefect zou kunnen hebben. Op het ziekteherstel, ja, dat zie ik ook gebeuren, dus ik ben nu eigenlijk heel veel onderzoek aan het doen naar het effect op gezondheid, en met het idee dat ik ergens voor een jaar ook weer een boek op oppubuseren, gebasseerd op deze hele gedachte gaan. Zo'n wat is dan de impact op je gezondheid, we betrek nu tot het werken met deze verspelling tussen. Ik vind het een hele interessante manier om op die manier in de daad naar zo'n tijd te kijken, dat ik nu van. Ja, ik ga heel even spieken, want volgens mij, we zetten hem op het tijd, om wel langzaam richting een einde toe te werken. Je zegt van de dingen die je doet, is één op één, je geeft training, op een moment op mensen hier naar hebben geluisterd. En die zijn op wat voor manier dan ook geraakt, die zijn geïnteresseerd, en die willen zich hier verder informatiepen, die willen mee aan de slag. Wat zijn de mogelijkheden om met jou met het gene wat jij doet in contact te komen? Nou ja, ik denk dat mensen kunnen mij natuurlijk benaderen, ik heb natuurlijk wel ook zet beperkt, dus wat scope in de zin, dan hoeveel mensen ik kan zien. Je weet een beetje hoeveel, hoe druk ik het heb, ik heb een hele waflijst met mensen die graag bij willen komen. Als ik het allemaal alleen zou kunnen doen, zou ik het graag doen, maar dat lukt niet. Nou, ik ben in de bevordige proversie dat het bij heel veel mensen aanslaten ook. Ook mensen in de coaching and therapy wereld, dus dan zijn ik laat steeds meer coachen zo op. Dus benetwerken voor het ook zets grote mensen naar kan verwijzen. Maar ik geef ook opleidingen, waarbij ik mensen in drie phases eigenlijk leer om hier mee te werken. Die geef ik zelf voor een del, maar die geef ook samen met het IEP in Nijmegen, zijn ze gezet dat toch oorspronkelijk? Ja, we oorspronkelijk, ik middels hebben we dat losgelaten. Maar goed, de training is voor nu natuurlijk vooral geplante wageningen. Ja, precies. Amersfoort zat enkel de plelling. Ja, en dat is dat doe ik met een ontzettend veel precies hier met jullie, want die zijn drie phases. De eerste phase, dus een drie-daagse training, dan leer het fundament van het voorspelingsproces, dan leer je werken met eigenlijk met de voorspelingsleus. Als je verder zou willen, dan is er daarna een 7-daagse training waarin je eigenlijk veel begrijpen naar de nuance, welke taal gebruiken, waarom stel ik bepaalde vragen, zodat je dat filmisch snapt, welke nuance zijn er, welke uitzondering op de regel zijn er, hoe zij dat allemaal toe kunnen passen, en daarna is er nog een 7-daagseek voor mensen die echt in de coaching willen, en dan ga je nog 7 soort hele specifieke aspecten leerden over hoe je nou heel effectief kunt leerde coachen. En toen ik dit net ontdekte wat het effectie van was, toen had ik echt zo iets over vanaar, dit is zo uitzonderlijk wat ik nu ervaring. En dat men ik echt, dat is niet, dit zeg ik met geen enkele reden voor mijn eigen soort metvand, dat ik maar zo wel melkig mensen in de zalen, maar ik dacht via dit is zo uitzonderlijk dat ik mensen zo ontzettend helpen, dat ik dacht, ja ik zou de arena wel vol willen hebben, weet je wel, gewoon, want als ik mensen die vastzetten in relatie, is er zo'n metgevoerd, waar we een beetje die maar terug blijven komen, als je die op relatief eenvoudige wijzen, echt op een heel fundementel, een heel fundementelige manier echt kunt helpen, daardan doe je echt iets super belangrijks. Dus het feit dat jullie me helpen met elke platform genereren, weet je wel, dat ben ik ontzettend, dankbaar voor. En ja, ik hoop ook dat dit mensen inspireren om die schiedig te worden, van 'hé, wat kan ik hier nou verder hen leren? Ook al ben je geen coach of tere put, weet je wel, maar dit is relevant voor je relaties, zeker voor je relaties. Dit is relevant voor dingen, voor echt chronische isjes waar je mee zit, dat jij kent dat misschien ook wel, maar als je in de trainings en ontwikkelingswield zit, dan heb je van die isjes waar mensen jarenlang mee kunnen, dan gaan ze hoppen ze van de een en de andere, van de een en de kursen, van de andere of zo, van de een en de coach, van tere put en de andere, zeker. Maar weet je wel, maar het wordt niet opgelost, weet je wel, maar het wordt dan een beetje met z'n leer, dat je leert ook van alles van, en het is misschien een hele mooie ervaring, maar het echte isje, los je niet op nou, ik denk nu met de kennis van nu, dat dat echte isje komt omdat er een onderligant, emotionele regulatie isje van de ganeis. En dat je daar ook echt iets mee kunt doen, alleen niet op de manier, zoals je dat tot nu toe gedaan hebt. Zij heeft twee dingen van ik denk, die is nog wel even belangrijk om te benoemen, of om het nog heel veel over te hebben, want als het gaat om de trainingen, dan noem je dat het eerste drie dagen is, de foundation, reatech, foundation training, de zeven dagen, daarna de reatech practitioner, daarna komen die zeven dagen, de reatech coach, dus dan is het echt voor mensen die willen coachen, dus die eerste drie en die op volgende zeven dagen, je zegt, dus eigenlijk voor iedereen, voor mensen die nu luisteren denken, ik ben niet per se en coach, het is ook niet omdat ik iemand wil begeleiden, voor wie, wie zeg jij van nou, wie is welkom in de training, wat moet een beetje de, misschien niet eens achtergrond, maar intressen zijn, wil jij zeggen van nou, dan is deze training ook gewoon echt wel geschikt. Ik kan het heel breed houden omdat het ook echt heel breed is. Als je nadingt hoe dit proces werkt, dan neem we uiteindelijk al onze beslissingen op basis van twee criteria, voelt het goed, er voelt het niet goed. Dus dat criteria gehanteren was, ja, heb ik een goed gevoel over naan, doe ik het, heb ik geen goed gevoel over naan, twijvelijk of dan, weet je, onze gevoelens zijn alles bepaalend in de onze alledagse beslissingen, maar onze meest complexe gevoelens worden echt getriggerd in alle onze sociale en relasnelen interacties, op het werk, of in je relaties. En ik denk dat in principe iedereen die zich hier een beetje in herkend, die zeggen ja ik ken dat wel het gevoel, wat je zo onbestemd gevoelend je kunt hebben, want bijvoorbeeld beere op het weg zien, iets wat mensen heel makkelijk kunnen zeggen, is iets angstigst voorspellen. Ja, dat is wat het is. Dus als je je daar enig sinds in herkend, en je denkt van "Hé, wacht ik, iets nieuws uitproberen, om iets wat misschien, wat ik al heel lang bij me heb, wat vind ik misschien zelfs, dat denk jij zo ben ik nu helemaal of zo weet je wel, of je wil hier relaties verbeterd, dat kan zijn met je partner, of met je kinderen, of met collega's, ook geen niet onbelangrijk. Nou, dat kan ik je zo zo adviseren om mee te doen aan de foundation training. Ja. En dan is de kans reelig groot dat je ook niet schieden hoort naar de practitioner training. Ja, mooi. Ja. En dan nog heel even, dat speer gewoon dat ik denk dat je in je noemde net het woord of de woorden emotionele regulatie zou je daar toch nog heel even kunnen uitleggen wat je daar precies mee bedoelt. Ja, ik heb dat voor het gemak even die twee woorden geleiend, want die bestaan natuurlijk al, om eigenlijk dit hele proces van het reguleren van je energie bedsheet te kopelen aan het reguleren van je emotionele leven. Dus in de psychologie wordt emotionele regulatie niet altijd zo gebruikt, maar ik gebruik het nu eigenlijk gekoppeld aan de voorspelingsleugische voorspelingslus. Op een moment dat je, kijk, als je goeie gevoelings hebt, als ik het even heel simplistisch maakt, dan ga je brein doen waar het van natuur wil doen, namelijk voorspelingen geen reeren, maar als je goede gevoelings hebt, dan ga het leuke voorspelingen geen reeren. Ja. Als je verveelende gevoelings hebt of misschien wel slechte gevoelings, dan ga je brein doen waar het van natuur doet, namelijk voorspelingen geen reeren. Alleen in dit geval zijn het dan meestal negatieve voorspelingen. Nou, de emotie die daaruit ontstaan uit de positieve of de negatieve voorspelingen, die beïnvloerde ons leven enorm. En wat je kunt leren is van hoe regulerig dat weer eigenlijk. Sonder dat het een dagelijks actief proces is. Want dat is denk ik, weet je wel, als je er elke dag aan moet denken, dan wordt het wel heel ingewikkeld, want alle dingen die je te doen hebt in je leven. Ja, nou mooi. Hey, om heel eventjes af te ronden nog, want je noemt de treiningen en je zegt ook van, ja, je kan niet alles in je eentje gelukkig begin, steeds meer natuurlijk ook netwerk op de bouwen aan coaches die de doen. Maar misschien nog wel ook het belangrijkste, ja, je boek is nu natuurlijk uit in Nederland. Dus ik zou ook zeker zeggen voor de mensen die in de luister geïnteresseerd zijn. Naar meer, je meer overweer lezen, die je meer over willen ontdekken. En nou, je noemde volgens mij 18, wacht 18 oefening of 18 tips, om hier meer, ja, de praktische tips waar je ook een dag, ja, die je gewoon ook een dag kunt uitproken heren. Ja, ja. Nou, dan zou ik zeggen pak het boek erbij, eeuwwebsuit www.vaziliservierens.nl, daar kun je ze denk ik de rest vinden. Mooi. Ja, en het is ook natuurlijk bij de boekhandel waren, te koop. Dus daar is het ook te vinden. Ja, graf. Voegkos laatst nog even aan toe dat in de daarte training die Vasili noemde ook door het IEP wordt aangeboden. Dus uit mocht je daarin geïnteresseerd zijn www.hetip.nl. En dan ronden we hem daar bij Elf. Dankjewel Vasili. En jij bedankt.