54. Een open kwetsbaar hart, klaar om lief te hebben.. Maar hoe?

Je luistert naar nieuwe monogamy, een podcast over relaties in huidig tijd. Uns relaties de belangrijkste verbinding die we in ons leven aangaan. We zoeken een partner die perfect bij ons past. Maar wat we niet doen is een relatie voor hem kiezen, die perfect bij ons past. Want het klassiek monogamemodel is een van zelfs sprekenheid voor iedereen die die per verliefd is. Ja en ik, niemand anders. Exclusief in alle opzichte tot de doodonschijt. In nieuwe monogamy praten ik met relatiecootjes en tere puiten uit het veld over de puzzelstukjes die onze relaties vormen. En over de veilige vormen waar de laatste ijs zijn. En met hen de zoeken, wie jij in jullie samen de relatie kunnen creëren die bij jou in jullie past. Mijn naam is Cruse Gramm, relatiecootjes in Hilversum. En ontdekkelijzerger in relatier in de 21ste heel. Ja, in liezen. Wat ontzettend leuk dat je de bent welkom hier. Ja, daar vind ik ook superlijker. Ja, jij had mij benaderd, zoveel gok. En ik zou ook wel eens een keer in de podcasten wat ik wil komen vertellen over mijn visie gedachten, mijn denken over relateren. En ik vond het zo leuk ook op je website last dat ik dacht, zij is welkom. Leuk. Ja. Heel leuk. Ja, ik kijk je podcast of luister, je podcast al best lang. En ja ik vind je heel inspirerend. Ja ja, ja, ik werk ook met stellen, je weet ook in relatieland. Ja ja. Dus heb je nog overlappen ook. En dan kunnen we ook een beetje van mening verschillen hier en daar. Ja. Doet ik ook een jaar stel ik gewoon de vraag die ik altijd als eerste stel. Wat is nieuwe monogamy voor jou? Ja, voor mij is een nieuwe monogamy eigenlijk vooral dat je dicht bij jezelf kan blijven in een relatie. En dat het iedereen keer weer op nieuwe afstem is. Wat is dan, voor mij, wat is mijn waarheid en wat is jou waarheid. En kunnen we elkaar daarin vinden en soms ook niet. En dat dat ook ook is. Maar niet we houden ons vast aan een bepaalde structuur of een bepaald dit is het. En zo blijft het dan ook. Ik vind dat echt verleden tijd. -Ja. -Echt? Ja. Je bent ook jong en wat ben je? -Net 33. Ik was maar nog jou. -Net 33. Een jonge gast vandaag. Ook weer een heel andere generatie dan de Meinen. Dat is misschien wel leuk voor het gesprek dat het in jou leeftijdschroep tochal weer breder anders is dan in Meinenleeftijdschroep. En toch vergesje daarin hoor. En ik denk wel dat in jullie generatie je meer mag, maar hij kan er toch nog van een taboe hangen op met hoe ik denk. Ja, toch wel. -Ja, oké. Maar leuk, we gaan het er allemaal over te over hebben. Jullie oorden allemaal het prachtige stemgeluid van Elisë van de Krug. Ze heeft een website en die zal ik toch maar even rustig uit spreeken. Reset, refocus, restart.nl. En daar lees je alles over haar werk. En dat is een visie, wat ze aanbied, wie ze is. Ja, kun je een beetje laten wegbelegd, insprerederen op, is dat iets voor mij om me z'n kinderen toe te gaan. Die werkt met koppels, met individue, op het vlak van relaties, bewustwoording, verbinding met jezelf, sexualiteit, intimiteit. Je zit de knikken, klopt dat omgeveer. -Ja, ja, ja. Ja, dit is het. Ik heb niks zut ervoor, ja. -Ja, mooi. Ik ben een 30-jarige vrouw, dus je zag niet om oorom gaan me van mij zetten van zelfs brekenheid. Dat je op die manier in een relatie staat. Ja, maar zeker niet. Ik ben hier in gegooid natuurlijk. Ik was 14 toen ik zelf een relatie. Halt als je had toen kwam, wij als twee puber-samen en van vasklamen, verlaatingsang. We waren stik, ja, loez. We mochten openen aan de kijk, weet je wel. Dus dat was ook een 15 of 15, we zijn bij 15 jaar samen geweest. Ja, 15 jaar. Dat is ook de vader van mijn kindjes. Dat is een hele ontdekking geweest, want als puber-sgroeien verander je, dan kom je in een soort eigen inaniteit, we waren een symbiotisch verstrengeld. Dan ga je in een relatie-therapie, wat ben ik, wat ben jij? Ja, en dat. -Zo, wauw, het waren jullie niet dat je voor de eerste keer. Ja, toen ik moeder, werd dus negen jaar geleden, voor tien jaar geleden, ik was zwanger. Want toen zijn we in het daad van voxmaai, zijn we ook nog wel twee losse mensen. Want ik geloof gewoon dat je eerste liefde, je denkt dat je een soort een bent, dus we waren een soort een, en dat ik zo'n super mooie moment opgelevert, maar daarna werd dat ook wel is lastig, want je bent gewoon uit eindelijk twee losse mensen. Maar elie is dat ik me zelf terug denk op die leeftijd. om in relatie-therapie te gaan. Ik zou er nooit opgekomen zijn. Nee. -Zo, bewust, relatie hebben. Bij ons was het gewoon als je een beetje gedoe, het maakt het gewoon uit, was klaar. Ja, nou. -Het is dat toch heel anders dan al, die waren ze ook bewust al. Ja, toch wel. En dat zal een beetje door mijn moeder, want de moeder. die zei, Elis, ik goon je dit zo ook om je eigen jeugd stuk aan te kijken. Ja, en ik zei, "Kom, we gaan, we gaan." En toen zijn we gaan en toen ben ik nog een weggegaan, dus ik ben echt tien jaar bij deze man gekomen, een soort jij. Mijn teo, en om me kom, dat is een beetje jij. En heel veel van geleerd. En toen zag ik ook er veel meer dan alleen het hoekje. En er is veel meer dan liefde die ons wordt gedwongen of wordt opgelegd. En vanuit daar is dat ook een beetje je laatst uit elkaar gegrooid, natuurlijk zijn er mederen stukken aanwezig. Maar toen kwam ik bij mezelf terecht, ja, en wie ben ik? Dacht ik, "Je, je, je, ik was stuk zo lang in een relatie." Dus ik had nog een relatie gehad, als ik ook weer gewoon voor dat. voor dat fijne hoekje waar ook heel veel liefde was. En uiteindelijk daarna toen dat zeg maar, hij is overleden toen, ook wel een punt voor smij ik wel iets anders nodig dan alleen maar het hoekje. En daar begon mijn zoektocht, wat is er nog meer dan alleen, een vaststructuur en een monogramme, standaard, traditieële relatie. Ja, je zijdt heel snel, maar je hebt tweede parten, die splotzing overleden aan een hartstikke hard stand. En toen waren u die toen samen? We waren een jaar samen, ja, dat is een heel heftig, dat deel ik liever niet te veel, maar dat is. maar je hebt veel mee gemaakt. Borlurk, ja, best veel, maar ook heel veel mooie dingen. Want die zijn ook wel met de eerste liefde, heb ik mijn kinderen gekregen? Ja. En hoe oud zijn die? Die zijn nu de oudswoord 9, volgende week, deze week en de jongste 4-1/2. Overstel waar, ik was 38, wat mijn eerste geworden werd, mijn dochter. Oh, wow. Ze plan om mogen ontdekken. Ja, maar we waren 34 dat van de stel werden, kun je hem halen? Ja, tot de gang. Ja, ik ben jong. Het zijn heel ander. En vooral denk ik dat dat het ook was. Er waren heel snel verwastigd dat dan eigen beauty-center. Er had een goede baan, we waren zo snel en er verwast ze wereld gestapt. Dat super. heel veel mensen waren, wow, wat doe je niet goed, maar daardoor heb je ook een soort puber-fase, overstelgen, ondekingsfase. Ik denk toch dat dat wel heel goed is, omdat de wereld ervaren. Dat ben ik later toch gaan doen. Ja. Want voor je ongemen mensen die luisteren, jij zegt, waarin 4-1/2 dat we in de laatste deur opie gingen, bij ik teo. Ja. En die. Die maakt je aan de slag ook op het vlak van jeetje. Wat wil je nog? Wat zijn die mensen verlangen? Hoe hoorde ik dat goed? Ja, ja, ik was in dat 24 toen. En dat begint eigenlijk met toch het inelek kindstuk. Dus eigenlijk had ik ook mensen, dus echt terug van. waarom poe. Eilig geloof ik dat heel veel relaties, een projekcie uit, op dat wat ze eigenlijk te kort komen in hun zij, of dat daar ze toch wel een beetje wonden in de weg. Nou, dat deden wij voor duurant ook. Als het misging ging, het vaak over de projekteer, of wat de ander je niet kan brengen, dat kan teo ook bij ons doen. En dat is wat ik ook bij mensen doe. We willen het soms bij een ander halen, maar we hebben het toch echt in eenzelfde halen. En daar moet je wel eens door de modderen in om weer te voelen, dat je een bloemtje mag worden. Even mooi gezegd. Nou, dat was bij ons. Het was bij waar je echt wel een soort projekst is, komt er nu uit of een teo spiegelen, maar dat mijn eigen vader was, waar mij was de vaderbond boerlijk groot van, "OK, die was er niet." En wat is mijn pijn daar in, en zo wat hij weer zijn sucke. Dat heeft ons zo veel mooi gebrocht. Ondertussen was het niet zamergeëindigd, het heeft ons zo bewusge, maar het ook was ouders. Maar ook als mens van een vanaf toen, is er voor mij geen weg met terug. Dat was voor mij de realiteit. Mensen mogen zichzelf aankijken in de liefde van, we kunnen het nooit bij die ander vinden. Neu, we hebben het echt in onszelf te vinden. En dank je je ook om een gezonde manier verbinden. Gaan we een beetje over hebben, op een gezonde manier verbinden. Maar je zegt van, bij mij speelde de vaderbond, en dat gaf heel veel projecties in je eerste relatie. Kun je er iets meer over vertellen? Hoe zagen die projecties er uit wat gebeuren daad? Een soort tekort van bevestiging, dus een soort toch halen. En dat is ook wel eens buiten de relatie om. Dus ik was altijd, ik was de vluchter. Dus ik was iemand, ik had het nodig van, dus eigenlijk dat is iets mooi, maar op dat moment was het nog vanuit een tekort. Dus ik was een vluchter, ik had het altijd bevestiging nodig, altijd erkenning, ik wil alles groot bereiken. En ik kon heel moeilijk echt aanwezig zijn. Dus dat was moeilijk soms in de relatie om. Dat uit te zeggen, vleurte met andere jongens of. Ja, op het einde wel. Dus moeilijk echt, als het dan moeilijk werd, dan vluchtte ik. Dus ik wist niet hoe het was om in die aanwezigheid te blijven. En nu is het ook een mooie kracht, het wordt alleen toen, was het dus ook een soort van toen deken nog vanuit een soort tekort. Maar hij had weer zijn woont. Ja, is dat zelf ook? Ze had ook kunnen zeggen van "Hol", die was ook nog een jong vrouw, dat een heel stuk spelse gaertetje over geslagen. Dat is misschien ook gewoon uit een heel gezond stuk. wille spelen en dartelen. Klopt, misschien mag ik te streng voor mezelf. Klopt, alleen dan is het misschien een gevaarje. Je wist nog niet wie je helemaal was, dus je kon dat niet goed benoemen. Ik kom mijn behoeftes en verlangst, dus nog niet om schrijven, dus dan ga je het op de verkeerde laag uit, zeg maar. Dus dat is het, ik kon nog niet benoemen, wat er precies in mijn nodige was, wist ik veel. En dat gaat dan, als je op een gegeven moment jezelf klein houdt in de relatie. en je gaat voelen dat je iets tegenhouden, dan ga je op een destructieve manier zelf uit te doen. En dat is zijnlaag ook weer. Oké, dus hier is het. uiteindelijk zet u niet bij elkaar gebleven. We voelden dat als een harmonieus besluit in de raad zo van jeetje. Je hebt levensvaasers en met deze levensvaasers was dit precies wat ik nodig had. Op de moment zeker, want ik kon wel even dat deel in mij gaan ontdekken wat er wel gewoon zit en zat, maar ook enorm pijnlijk, want je hebt twee kinderen. En je hebt een hele geschiedenis met elkaar gedeeld. Dus dat was ook de dualiteit van ga ik voor mijn waarheid kiezen in het deel van wat ik er ontdekkeld. Of kiezen voor wat er voor mij in deel van wacht wordt. En dat is nog steeds. Het blijft een pijnlijk stuk, maar er is ook een waarheid in mij die wel gezien wilde worden. Ja. Wat je meenal uit die eerste relatie, hoe brengt dat in die tweede relatie met die jongen die uiteindelijk na een jaar overleefd? Ik was toen, kan ik in een hele mooie opnieuw een verliefdheid waar je dan weer helemaal verliefd bent. Dus ik was stapel verliefd en het was hij als ik best van een verbeletje. Dus ik was wel behoorlijk samen dat hij meenig op de plekken waar ik nog wilde ontdekken. Dus dat was super fijn. Dus ook daar kwam ik wel weer mijn eigen stukjes in tegen waar ik denk, oh ja, dat is goed. Het is echt een heel laatste overigste ruimte. Moest ik er nou echt nog wel met mijn eigen deeltjes aan de gang, maar ik heb toen wel met die relatie gepalde dingen mogen ontdekken. Oh ja, dit zijn dingen die er misschien wel zaten en een geleef mochten worden. Alleen ik schoel toch weer terug in mezelf, toch weer, om neem dat er een ander deel nog in mij zit. Dus ik ben heel bevoelen aan ergens. Ja, en daarom ben ik nu al drie jaar alleen denk ik. Dat ik een bepaaldeel daar zit bij mij de angst. Oké, iets meer zeg over dat proces in jou, want waarmee jij dan van oké, nu ben ik aan het aanpassen. Ja, dat gebeurt haar fijn. Wat ik waar ik achter ben, komen bij mij, want ik heb mezelf heel lang weggezijvend als de vrouw met bindingsangst. En ik vind het heel mooi dat er die termen gebruiken soms. Ik vind ze wel dat we er snel gebruiken. Dus ik zeg tegen mij mensen ja, er zit een angst op. En dan ga ik dat in een familie op celling ook echt wel uitwerken van waar zit de deel in jou, waarom dit in jou leeft, dat is bij mij ook. Alleen, ik ben er nu een beetje achter, bij mij is er een veel deeper antwoord uitgekomen. Ik val heel vaak op het de onbereikbare mannen, dus eigenlijk ook de mannen die bindingsangst hebben. Maar ik val helemaal niet op de onbereikbare mannen, ik val op een persoon die dichtbij zichzelf kan blijven. En die op zijn eigen plek blijft staan, want ik kan heel erg ontspannen met iemand. En de mensen die heel beschikbaar zijn, de mannen, voor mij, als je het ziet, komt daar met toe. Maar als een man, zeg maar, voor mij emotie heel beschikbaar is, die komen bij mij heel vaak in een soort verklamping. Die gaan heel snel van een plek kauf. Worden onzeker bij mij, dus ik kom in dat stukje van 'kom hier', waardoor ik eigenlijk al op slot schiet. Voor mij is het van 'heen, heb ik nou bindingsangst nee', want ik ben emotie snel heel beschikbaar, ik ben een enorme verbinder. Ik hou van verbinden, dat ben ik op gerecht, maar ik wil op mijn plek kunnen blijven staan. Als ik iemand aantrecht die mij wegsluubt, dan ben ik toch nog de gevoelig om daarin mee te gaan. En dan de neens ga ik op slot. Dus dat is. - Hoe geef ik dat sluip in de proces een viralaatsje, waar meekt je dat aan? Daar was dat niet zo, dat is een heel ander verhaal, waardoor dat is afgesloten. Niet omdat ik dat wilde. - Nee, die ongeveer overleed dat eigenlijk. Ja, dat was niet om die reden, dat is een ander verhaal geweest. Daar was ik nog steeds heel gek op, maar dat is een ander reden waardoor het misschien. Maar later doen in mijn proces met mannenkevresueck nu drie jaar ben ik alleen. Ja, trek ik elke keer de onbreikbare man die mij aantrekt, ze noemen met even de onbreikbare man. En ja, waarom niet omdat ze onbreikbaar zijn, maar omdat ze toch dichterbij hun zelf blijven. Dus en dat zie ik van, oh ja, waarom doe ik nou weer. En die emotioneel beschikbaar man, die verdwijnt in mij. En dan denk ik, oh, dan kan ik al niet leunen en dan ben je eik over bang en dan ben je die klammen vast. Dus dat vind ik een heel interessant proces, waarin ik mensen ook heel van als je op je eigen plek blijft staan in de liefde. Dus echt dit ben ik, dit ben jij. Hoe komen we tot het mede? Hoeven niet gelijk te zijn, maar blijf is ook zonder jouw ben ik goed. Dan kunnen we denk ik naar de gezonder vorm van liefde. Ja, ik heb nog niet de man mogen ervaren na die drie jaar die met mij kan zijn in ons spanning. Ze glippen of helemaal in mij, of ze zijn ook de onbreikbaar waardoor je of ze blijven onbreikbaar. Dus ik vind het een heel interessant proces, dat zit ik midden in. Maar goed, het doet wel iets met je. Wie je zou ook kunnen denken van, ik zie het bij die man. Ik zie dat die de behoeftig is of dat die dat die niet stevig op zijn eigen plek kan blijven staan. Ik vind het wel leuk. En we hebben het goed. En dit is een proces van hem, dat zou nog 5 jaar kunnen duur of 10 jaar kunnen duuren. Maar er zit potentiën. Dus oké, blijf maar. Ja, dat vind ik lastig. Daar komt mijn gevoeligheid en dat ik dan in de redder vroeg. Ik heb een beetje de redder syndrome daarom helpen ik ook heel veel mensen. Dat is ook in relaties. Dat is lekker. Dus die mannen moeten perfect zijn, zodat je je niet verlaat wordt om de verkeerde dingen te gaan doen. Dus echt waar? Dat is ook precies mijn eigen ding daarin. Ik kan het niet bij de ander laten. Want ik voel het al zonder zijn woorden. Ik voel dan al, oh weet je wel. En dan denk ik, oh, dan moet ik me dus aanpassen. Dan komt ik mijn supersterk en mijn wie ik ben, maar zodra er een man dichtbij komt, verliezen ik dat deel. En dan denk ik, oh, misschien moet ik me dan iets kleiner maken. En dan ga ik eigenlijk weer dicht en weg uit mijn eigen energie. En daardoor, ik neel dat maar dan. Dus daar mag je me bij helpen. Hoe blijf ik toch gewoon? Ja, en toch is je hele taal er op de ene op ene verbinding gerecht. Is dat toch uiteindelijk overtuigende dat best bij jou pas? Ja, ik heb langer tijd dus door die ervaringen ook geval gevoeld, zo'n meerdere mensen. Dat kan ik. Ik heb best een grote hard, ik heb niet veel grenzen, ik heb wel kaders, maar niet dat dingen niet kunnen. Waardoor ik dat ook aan de ander kan bieden. Ik heb dat ook met iemand meegemaakt. Dus van hoe, hoe kunnen we elkaar in vrijheid lief hebben. Is de meest leerzame tijd van mijn leven geweest? En ik leer dus zo op mijn eigen benen te blijven staan en gezond liefd hebben. Goed te communiceren, hoe ga je er doen? Ja, ik heb gezien, ik kan het. Ik mis er uiteindelijk wel een deel som echt te kunnen landen. We gaan nu ook echt het leven samen leven daar stag neer en het. Dat had ik achteraf met deze persoon best wel gekund, dat is niet gebeurd. Dus je hebt toen dacht ik van of die periode ja, ik zou wel echt van meerdere mensen kunnen houden, want dat hard van mij is groot genoeg. Dat denk ik nog steeds. Ik heb nu meer soort van mij, ik kan ook een keus maken voor mijn land om mijn besluit te maken. Wat als ik wel weer durf de kiezen van met jou ga ik het doen. Dus jij wordt mijn soort levenspornig, ja, voor hoe lang weet je nooit, maar me jou wil ik wel zeg maar. Ja, het aangamer om net wat die van de laatste zin te gaan. Ja, ja, dat die periode. Nee hoor, nee, maar dat is natuurlijk. Nee, kijk, ik dacht jou ook een beetje uit om deze dingen te zeggen, omdat het zo duidelijk maakt dat ook jij. En ik ook, dat we zo sterken in dat relatiemodel zitten van hem met één iemand het uitzoeken of daar voor kiezen. En dan de dieper lagen, als of dat niet zou kunnen. Als of we bij ons zelf denken dat dat niet zou kunnen als we daar meerdere mensen voor in ons leven zouden halen. Ja, dat vind ik maar maar dat is dus ook wel een beetje aftoe het zuiboe wat er nog op hangt. En dat doen we natuurlijk zelf. De mensen dat doe ik denk natuurlijk, natuurlijk gewoon zelf. Want ja, ik hoop je altijd, ik heb niet een man in mijn gezin nodig zeg maar. Het zou heel fijn zijn als ik zeg maar iemand hebben voor de kindjes, maar ik kan het supergoed alleen draaien. En ik ontmoet mensen naast mijn kindjes en dan heb ik het andere gelezen die ik mag zijn. Wat ik ook fijn vind. Dus ja, nee, ik geloof ook niet dat het bestee nodig hebben om het PC iemand in een soort modelt hebben. Maar ja, ik zie wel ook bij bepaalde mensen dat het heel mooi kan zijn. En ik heb natuurlijk ook met mijn eerste en tweede partner, dat het heel fijn kan zijn om samen de knutteren, de gedingen, je ze doen. Kijk dat heb ik niet. Ik heb niet als je smorg is wakker wordt en je doet effe just, je ligt samen en dat heb ik niet. Ik was 38 en mijn vrouw was ook 38. Want die 6-week oudere en ik dat onze eerste geboren werd, ja, kan het opnieuw helemaal aangeaan. Ja, kan opnieuw een levenspartner kiezen waarmee je alle dieper lagen als liefdespartners, maar ook als ouders van liefdesbabies. En die zou het allemaal nog een keer kunnen doen. Ja, dan is het wel de noodzakelijk dat ik dat ik de relatie aan durt. Nee, ja, dat is waar. Ik ben nog jong. Ja, en hoe ziet het voor mij nu die nieuwe relatie eruit? Ja, heel anders dan 10 jaar geleden. En dat is dus ook van. Maar je zou je dan willen aanraken bij die andere. Rij van Stad, dat je zeggen, oké, ik ga nieuwe levenspartner kiezen. Maar mijn gezin is compleet, ik hoef geen kinderen meer, ik hoef geen tweede leg, dus dat gaan we niet doen. Ja, dat weet ik dus nog niet. Ergens zeg ik, nee, ik ben klaar, maar dat weet ik nooit hoe zo, dat is, hè. Oké, dat is wel een beetje. Nu zeg ik ben helemaal klaar, maar je weet natuurlijk nooit als je iets is om wohoewetje wel wat gebeurt, ja, dan kan het. Het is mogelijk. Alleen mijn vrijheidstukjes, het ergens daar dan toch ook een beetje. Ja, dus wat je zegt is eigenlijk van het zou toch kunnen dat ik me aanpass. Ik weet zelf nog niet waar ik hier in sta. Ja, mijn vriendin is, zeg Elyse, als een man voor jou gaat staan, dat alles vervalt van wohoew, maar dit is dan ga je het gewoon doen. En dat heb ik dus wel even aanvaren, zeg maar, ik weet hoe het is, ook met die open dingen van wohoew, die zag ik, en ik wist me zeggen, maar jij moet ik zijn. Dus ik voel wat ik moet voelen. Je mag tegenwachten, hoe jij was de gene die mij een vraag voor ligt, en waarom vallen we altijd op hetzelfde type man. En wel een gezellig kouder zitten daar in. Ja, dat is wel een mooie. En waarom is dat dan geen red flag voor jou? Want als jij voor een man staat waar je die gevoel is bij je hebt, zou je eigenlijk gewaarschuwd moeten zijn in tussen en weten, hier moet ik wegwezen. Dit is zo aantrekkelijk dat het waarschijnlijk niet goed voor me is. Klaopt, ja, want het is interessant. Ik helpt dus heel veel mensen in het stukje. Waarom vallen we steeds op jezelfde partner, inclusief ik zelf. Want ik zeg waar we kunnen dat allemaal heel goed weten in onze vak. Maar we zijn ook gewoon mensen die onze lessen. Dat zullen je ook denken. Toch, ja, we zijn ook maar aan het toppen. Maar we weten er gelukkig heel veel. Dus ik weet het ook wat ik doep. Het interessante is dat ik gewoon opmerkbaar mijn klienten of bij mijn menswerk bij wie ik wel gebeurt is van 'we kiezen toch wat we kennen'. Dus ons seno stel zo herkend dit gevoel. Oh, dat is wel fijn een beetje. Dat is een beetje wat ouwe stuk die terugkomt. En iets wordt uit de orker actieveerd. Wel, we in het ons weten al lang weten, maar dit is niet wat goed voor mij is. Maar voor mij is het wat ik niet kan. Blijft mijn seno stel zo verbleef. Ik moet even praten en bleef uit. Want dat werd niet gestimuleerd of geactivueerd. Dat was zo rustig. Toch, toch, je weet je wel. Dat is dan wel weer zij. Dus bij mij, ja, wat ik zeg, het onbereikbare de uitdaging. Het moet er voor over. Het stukje iemand meenemen. Ik moet je er vormen winnen. Dat is echt wel een oud vaderstuk. Want ik had dus mijn eigen vader nooit in mijn leven. Dus ik krijg kent het niet. Als een vader verkiezen, ik heb dat wel heel mooi met mijn nieuwe bonusvader. Top, top, maar in de wet van mijn alle kleinste, diepste meisje. Ik heb niet gekend van hier ben ik voor jou. Dus ja, voor mij is mijn theme. Als ik moet uitdagen, ik moet mijn best zo'n omdat ik gezien. Dat is voor mij activerend. Dat werkt voor mij stimulerend. Dat is dat. Dat kom ik tegen. De man die zegt, "Hier ben ik, dan heb ik hier ben ik, hoeveel ik niks voor te doen." Dat kom ik bij mensen. Ook tegen daar ben ik heel veel procesen bij mezelf mee aangegaan. En nu voel ik nu, ik ben aan het shiften, maar het zit er wel. Is het zelf weer? Ik ben uiteindelijk klaar voor gewoon de leuke beschikbare, dezeige man. Ja, maar die uitdaging zal er wel altijd een beetje inzitten. En zelf aan het heen, maar hier zit het er men. Dus we kunnen er een kiezen. Dus een kiezen nu bewust van ik kiezen, nu bewust om die beschikbare man toet te bewegen. Ook afvoel ik het niet. En dan ga ik gewoon voelen wat er met mijn leggaam gebeurt. En wat is er gek om kiezen? Ik heb er nog steeds niemand. Maar ik maak, ik dacht maar ook uit om het andere is te beleven. En aan kiezen ik ook daarna weer, "Oh ja, dit voelt veilig, dit is bekend." Maar ik ging steeds meer voelen of gast steeds meer voelen. Dat het steeds minder veilig en fijn wordt bij het onbereikbare. Dus het gaat me steeds beter af om te blijven bij het bereikbare. Ik zeg altijd, je moet weten voor vriendenschap en niet voor een relatie. Waarom zou ik niet los laten? Waarom kijk jij uberhapt naar mannen met een blik van, is dit partnermaterial? Waarom kijk je niet gewoon naar mannen met een blik van dit design mensen, waarmee ik vriendschappelijk kan omgaan? Ja. En als zich dan uiteindelijk de grensvlakke elkaar raken en zich willen openen, waardoor het in eerste instantie in team en sexualiteit zou kunnen worden, en dat dan heeft wel doorvoet wordt na zeker dat tijd van jeetje. Belijken we in de soort van relatie voorzijeld geraakt te zijn. Waarom? Waarom is het niet veel organische proces? Ja, dit is super mooi met jullie, want die heb ik wel ook. De laatste fall, ik moet je nu precies op de fase dat ik dat was een beetje wil lossen. Ik blijf dat wel een beetje te veel doen. Dus ik probeer nu iets serieus van die half een beelden van je half een beelden. Ja, dat is wel een beetje dingbaar. Dus niet proberen je het snakkeld? Bij jou en bij jou geen rahatie, want het is wat je veel ziet bij jongen. Zeg er iets meer over, want mijn generatie snapt daar weinig van de situationships. Ja. Ik vind dat in het diepste zijn, dus heel mooi, want je ontmoet elkaar echt zonder verwachtingen toen ze ik wel van laten ook gewoon ontmoeten. En dat hoeft niks te zijn, het is genoeg voor wat het is, krachter. Maar er zijn heel veel mensen die bij mij in mijn stoel zitten die daar niet meer om kunnen gaan deze tijd. Waarom kiezen we niet meer? Die hebben bijvoorbeeld ouders gehad. Die als 46 jaar samen zijn, die altijd vol elkaar gekozen hebben, die nooit gevoeld hebben, dat ze überhaupt, of mensen het wel gevoeld hebben, maar niet geleefd hebben. Dus ik heb echt mensen van mijn leeftijd die daar aan kapot gaan. Van na een kies niet en ik heb verlaten met mijn bang. Dat denk ik, oh ja, weet je wel, het is nog niet zo makkelijk die situationships van deze tijd. Want er zijn toch nog heel veel mensen die we gewoon die willen gewoon gekozen worden, die willen gewoon, jij met jij bent het voor mij. En vrijweinig in mijn kringen, zeg maar het wel, ik ben best wel in een mooie bewustvogningskring zitten die het zelfs als mij kunnen voelen, maar wat nou als we gewoon in een soort van vrijheid elkaar moeten en we zien het wel. Dus de situationships zijn voor meer mensen minder makkelijk dan dat, minder makkelijk dan we denken. Nou ja, wat ik er ook wel over hoor is dat situationships ook een beetje voortkomen uit het feit dat er een vrij grote groep vrouw is, die zich richt op een vrij kleine groep mannen. Dat dus met name de mannen in een soort overvlucht van twee, drie, vier lijntjes met vrouwen hebben het niet hoeveel te kiezen. Klopt, maar daar geldt ook voor vrouwen. Die vrouwen blijven elkaar in zeker zijn beconcureren voor de exclusiviteit bij die man. Maar dat is ook voor mij, dat is een hele ding. Wel maar andersom zijn er veel minder vrouwen die ook met meerderen mannen aan lijntje onderhouden. Dus de groep vrouwen in situationships is amerkelijk groter dan de groep mannen in situationships. Klopt. Ja, en dat maakt vrouwen ook heel onzeker denk ik. Dat er heel veel vrouwen zijn, je aan zichzelf gaan twijf. Je bent ook wel een gewaard, ik ben een goed genoeg. En dan vind ik het mooi, want dan ga ik ze helpen. Wat als je helemaal terug naar jezelf komt, het totaal in je eigen kracht, in je eigen liefde. Je losmaakt van alle mannen in verwachtingen. En dan ga je ineens mannen aan trekken waarbij het onderhaat. En dan heb je je niet meer nodig. Er zijn heel veel onzekervrouwen die toch nog vanuit die nodig hebben in de ziek om. Ik zie echt nu, ik heb nu vier vrouwen lopen. Ja, het is echt heel mooi. Die hebben de laatste keer zo voor pijn en waarin hoeft ze nu die shift aan het maken zijn. Maar dus ook hele andere soorten mannen naastigst toehalen. Want het is natuurlijk ook je trekt ook die mannen aan met die lijntjes om te vliezen. Maar dat is wel een beetje veel vrouwen. Zie je die wat je ook zij van toch het projecteren van een stukje van jezelf. Ja, heel veel. Die ook die te beschikbare te luken, te vriendelijke mannen lastig vinden. Het moet een beetje in gewikkeld en dramatisch zijn. Want dat is natuurlijk wel wat er ook van de social media. Ik weet je wel, ik kan uit het algericht mijn vorgschotelt krijgen. Ja, het zijn twee of ik heb heel veel vrouwen met juist extremen en verlatingsomen. Ik moet zeggen die heb ik meer. Dus echt het uitealste van mij, daar denk ik, oh weet je eigenlijk, ik heb ook verlatingsomen. Ik laat het maar even nu echt extremen bang, niet goed genoemd. Die zijn er het meestor van, ik word nooit zo kooze weet je wel. En er zijn een enkele die ik nu wel ook die ik zeg van, oh ja, ik krijg geen het zo weet je wel. Dat is onbereikbare dan meer aan. Noet gekozen, hè. Dat is echt de overtuig met van heel veel vrouwen. Oprachtig. Ik word nooit gekozen door een man. Maar dan zeg ik, heb je jezelf ook gekozen want die man laat iets zien in jou. Heb je echt, want vaak voelen we dat we verlaten worden door die man of door die vrouwen, maak niet uit. Maar we zijn onszelf al daar in eigenes verlaten. Nou, dat is eigenlijk van de week, zeg ik, een post voorbijkomen over vrijgezellige events in Amerika. Dat daar vrijwel geen mannen meer op komen dagen, omdat mannen weten, als we met zeven komen, dan is er één topdok. Daar daar ik al die vrouwen op, de rest hebben niets. Komen daar voor niks, zijn een geld kwijt. Ja? Ja. Wow. Dat is een meegeniswe. Want jij zegt voor jou vrouwen voelen ze niet gekozen. Maar ik denk dat er heel veel mannen zijn. Die daar ook. Dat gevoel ook hebben op ze minst. Ja, wat zo. En waarom moet die elkaar dan? Dat is ook wel een mannen herken, denk ik wel, de pijn van niet goed genoeg en afwijzing en een andere lager. Ja. En we moeten uitruiken. Jullie moeten natuurlijk. En we gaan er in maakken en dan lopen wij het blauw. Je doorgaans. Uit eindelijk wel. Maak wel. In mijn generatie was dat zeker. Dat is het in jouw generatie. Stap jij wel zelf op mannen? Voor stap je jou leeftijd genoten zelf. Want als jij zeg, we worden niet gekozen. Je die zijn volwassen feministisch, geemansiepeerde sterke meiden vrouwen. Ja. Is het niet zo dat het langs de landenbewegung naar. Ja, ik maak wel ook met mijn blikjes. En ik laat echt wel zien van komaar. Ik denk wel dat we niet meer zo traditioneel zijn dat alleen de man de beweging maakt. Dat is wel vanuit beide partijen uitgerragen worden nu meer. Maar zie jij probleem in de relatie maken om staan door de smartphone? Ja, want ik zal er kennen. Bij mij zeg maar ook. En voor mij, omdat het. Het is super mooi, de nieuwe monogrammietijd. En wat is er allemaal? We mogen ontdekken. Dat vind ik echt prachtig. Maar tegelijkertijd. Eerst nam je genoeg om met dit is mijn. Mensen dit is mijn man en ook de minder dingen. Ik neem het maar aan. Dat is het allemaal zo. Maar nu omdat we zo mogen en varen en proeven. Ik denk, oh ja, met deze heb ik dit heel leuk. Superfi. Maar ja, met deze is dit. Het eindelijk heb je met meerdere een plaatje van compleetheid. Dus in mijn geval wil ik niet meer doen. Maar jij hebt niet eigenlijk alles. Dan ga ik het maar voor minder doen. Dat is heel mooi. Vond ik dat ook overal een beetje in een soort liefde energie zetten. Even niet als het met sexen maakt. Maar al is het die persoon leuk. Een bachot-adans. Of met die alleen het naderen aan deze tijd is denk ik toch dit wel. Dat we in dat datingse app er heb ik nooit opgezeid. Er hebben zoveel afleidingen, zoveel van woordige zoveel te halen. Dat het nog wel moeilijk is geworden om te zeggen, we gaan samen de doel met elkaar. Ja, en is dat dan nog wat nodig is? Ik denk het aan ik wel. Het is ook wel mooi voor de bilogi dat ze gewoon nog gezinnen. Ik heb zo. Ja, maar het is zo grappig. Dat is echt wel voor de bilogi, helemaal nergens voor nodig. Ja, dat begint kinderen meigemar. Ja, maar ik heb zo. Maar het is nu met nieuwe mensen. Ik denk dat het nog wat ik zeg me voorgees. Dat ik zeg. Je bent nou bij uitstek een vrouw, of je zou kunnen zeggen. Als iemand tegen je has een vergoorbeel weer aan deet, heb je een vriendje, heb je een vriendje dat je zou kunnen zeggen. Voor je weet je, dat zijn zulke zinledige vragen. Ik relateren wel eens. Ik relateren een beetje met wat ze voordoet. Sommige zijn vriendschapsrelaties, andere zijn ze eigenlijk wel wel wel. Wat mensen verwachten het. Weet je wel een daardoor? Ik merk aan mijn baal de vriendjes. Ja, ik heb er wel voor een biologie, toen wel lekker als we gezien. Ja, dat klopt. Dat is ook zo. Wel, ik me zelf zegt maar van beoordeeld, als ik zeg nee. Je bent wel heel fijn met mensen. Dus dan wil ik eigenlijk van ook maar ergens bijhoofen. Oh ja, want ze hebben allemaal een relatie. En ik heb van mijn vriendin erbij, zeg maar, de enige als niet een relatie. Dus dan betrap ik maar op dat ik dan toch snel mee wil in de verwachting. Ik denk dat ik de verwachting van hun en vokers van mij. En mijn moeder kan mij daar heel mooi een support van Elis. Er zijn weinig mensen die op jou hogeren of je hebt hem ook niet goed afvoud, zeg maar. Op jou de mensen kunnen, weet je, die zo lief kunnen hebben, op zo'n hoog niveau, die mensen kunnen meenemen. Maar nou, dat is wonderlijk, weet je wel. Dat mijn moeder zegt juist, ik had geweld dat ik in die tijd daarna daar was. Maar er zijn ook heel veel mensen, mijn generatie, maar als een gevaarzien. Bruip je? Ook als een gevaar, want je bent ook iets wat een ander nog misschien niet wil of kan zijn, of je bent een gevaar voor dan de mannen. Of wat ik straal het ook uit, weet je, ik hou van mensen, ik geniet van mensen, maar dat wil ik ook mensen mee geven. Dus het is een dunleintje van iets mooistot, toch ik moet eigenlijk normaal zijn. Dat is normaal, weet ik ook niet. Maar goed, als je nu naar jezelf kijkt, want je zou kunnen zeggen, je bent dan solo poli, solo poli ben je inwezen. Maar een ex zou dus als Elis, je bent hartstikke polimoonerreus voor. Dat zijn maar niet waar, dat ik helemaal niet ontkennen, ja, dat is wel waar. Misschien heb ik ze net niet erkend, dus bij deze. Ik denk wel dat het een deel in mijn leven is, dat ik dat ben. En dat ik daar ook heel veel mooie mensen mag aanraken en ook mezelf mag aanraken. En het heeft echt niet altijd met sex te maken. Wat wij ook tegen elkaar zijn in het gesprek, sex is zo'n platwoord voor wat intimiteit eigenlijk is. Het is zo voor meer. Voor mij is zo'n poli-lieftes bestaan ook zo verdieptend, want mensen gaan me verdiept niet wel. Ik verdiepe zeker. Ik ga heel veel stukken aan met mannen en ook met vrouwen, alleen niet op de laag van een huisje bompje beestjes weer. Alleen nu ben ik weetje, maar jij. Ik zeg gewoon wel, of nu, maar nu ben ik meer van zo, het niet gewoon heel mooi zijn als ik gewoon zeg, "Hé, uiteindelijk ga ik vertrouwd op als ik misschien weer echt verliefd ga worden." Ik kan gewoon zeg maar vieren dat het een te gief lieft zijn. Ik kan gewoon even helemaal voelen. Voel het even. En naar vieren dat het te guur dan kan ik ook weer voelen. Nou, het is ook fijn als elkaar weer loslaten. Maar dan heb ik het wel echt gevoeld. Ja. Maar eerst dat ik ben in die goed. Heb ik zo'n trouw, maar ja, dat zit er ook. Ik ben ook echt wel door mijn hardpijn en dat is overleider van mijn tweede relaties echt heel heftig geweest, want ik wil niet alleen maar het mooie neerzetten. Het is ook mijn hardheft, zo'n pijn gedaan op een stuk van liefde. Hij was niet twee paren, dus wel van mij wel echt de liefde. Dus op een gegeven moment ga je een soort ander soort kjwaar uit omhoog halen van, maar kan ik niet op een andere manier mijn hard verbinden met mensen weet je. Maar er zit heus echt ook wel een stukje nog oud iets op hoor, waardoor ik ook. Ja, wat ik met Wynald misschien ook moeilijker nog durven aan te gaan. Want ik heb het met Wynwijn wel heel mooi ervaren, maar ik ben ook heel veel pijn gedaan, want het eindelijk is zelfs iemand doodgegaan. Snap je? Het is een dubbel iets. Het is iets heel mooi, maar er zit ook echt een klein scheurtje nog waardoor ik er misschien ook spannend vind. De gelijktheit weet je, ik zit bezolensvaker, zeg ik, in de podcast twee, om een vier miljoen jaar heb we geleefd als jaren verzamelaars in groepen. En er was een filmje vrij, liefde vrij, sex in die groepen. Overigens in het tussenheden kondekt dat er ook groepen waren, waar we al mongen, waarmee je heel strikt werd gehandhaft. Of het meestwaard dat het werd geleefd, heb ik bedoel, weet ik niet of het gehandhaat werd, maar het werd een wielgeval geleefd. Je zou dus ook kunnen zeggen, of je misschien ben jij zo'n commune vogel die. Ja, ik merk wel, je erg dat ik soms mezelf dan heel erg vertel dat het voorbij is. Nee, dat is niet waar, ben ik niet meer. Dan ga ik heel streng tegen mezelf zijn. Dat ben ik voorbij is. Ja, ik ben gewoon wel. Nou, ik wil het niet zeggen normaal. Maar omdat ik dan denk dat ik dat kom, dat is het trouw maar. Ik heb gewoon. Ik ben wel heel ooit heel verliefd geweest, en dat met luxe was het wel. En dat was ook echt, snap je. Al en nu denk ik dat nog echt, weet je wel. Ja, soms denk ik wel, maar dat is een dualiteit. Daar blijf ik een soort vraag en hebben we in mezelf, waar ik misschien op een antwoord kijk. Maar is dat niet de vraag vooral van, is. Ja, is het biologie, of is het bijna teologie, is het geloofstructuur, dan hoe wordt wij verliefd op iemand? Daar worden we verliefd, nou, vrouwen, ruiken of mannen en immuun systemen hebben, wat complimentair is en dat vanhunt, zodat ze sterke nacht slacht krijgen. Ja. We weten dat we ook dingen in elkaar herkennen, om dingen bij elkaar te heelen, om heel te worden bij die ander. Ja. Dus. En ergens hebben we dat nodig, gehad ooit, omdat we een kern gezin, misschien nodig hadden, om kinderen, en het is veilig grote krijgen. Ja. Nu leven we in een tijd, jouw kinderen zijn er. Ja, dat is precies wat ik ben. Je gaat je zelf eenzelf prima groot krijgen, want je hebt verdienend vermogen. Dus jouw relatie moet vooral iemand zijn, waar je heel graag bij bent. Ja, maar dit vind ik nou heel mooi. Misschien leuk vind ik hem af en toe mee te vrij, maar. Ach. Ja. Je moet dat per se alleen met deze persoon, of wil ik dat duur behouden met deze. Het is toch een hele nieuwe vakatuur, die daarna ze het bij ons hebben. Het is heel aan de dag blijft ook zo weinig over, want dit is al wat je mooi zet. Kijk, voor eerst was voor mijn liefde, ook je eigen pakketje aankijken. En daar help ik heel veel koppels in mee, van wat komen jullie elkaar tegen maag. Voor mij, ik zit niet meer zo op dat pakketje van die andere wachten, weet je wel, want ja, ik hoef het aan die waarom zou ik nog dat helemaal willen uitwerken. In de liefde, voor mij, ik ben goed alleen. Snap je. Dus waarom wil ik. Snap ik voor mij, hè? Ja, dus ik vind het ook heel mooi om. Maar het moet gewoon van zelf gaan. Dat moet voor mij gaan. Ja, voor mij, ik weet mijn schadu's, ik weet mijn mooie stukken, ik heb mijn valkuil, ik heb mijn krachten. Dus ik moet stevig kunnen blijven staan, bij iemand en gewoon kunnen laten straalen. Dus dan blijft het aan de daad nog maar weinig over. Ik heb het wel gehad om ook teemaat te moeten uitwerken. Ik weet het nu wel, weet je wel. En ik vind. Maar ik wil het nog sterk te vertellen te zeggen. Kijk, relaties hebben een functioneelijke gezinstichten. Ja. En de verliefdheid was functie dat je zoveel zin hebt in elkaar de hele tijd, dat er ook gaat werkelijk heel snel gezinst is. Dat is wel heel fijn, ook voor eerder. Ja, ja, maar dan heb. De andere van je al lang verliefd, webbersongerschap is er ook zin. Oh, oh, oh, oh. Binding, echt. Ja. En hebben ze dat geeft ooit gefunctioneerd. In een tijd waarin we misschien nog niet zo oud werden. Kinderen jong stieren, dus we moesten vooral veel aan. en nazaten hebben. We wijven spreeken, het gaat heel erg over dat stuk. En daarna hebben we natuurlijk eeuwenlang, miljoen jaar lang, was het vooral de veiligheid, Randvoerwaarde scheppen, door de man, vrouwen voor het krouwst zorgen, nog tot 200, 300 jaar geleden. Nee. Vrouwen konden u erna niet weg, was economisch helemaal geen optie. Dus die afhankelijkheid aan elkaar die we sinds 10.000 jaar kennen, in de mano gaan we vassen, in de sedentaire fase, die heeft allerlei functies gehad daar binnen, maar nu leven we in een tijd dat vrouwen zelfs dan nog mannen zelfs dan nog auto-nomen, ementsepeerd, eigen broeken ophouden. Ja. En dan zijn de kinderen erop een gegeven moment, en dan zijn we 45 jaar en dan zijn ze een beetje zelfstandig. En dan hebben we nog 40 jaar te gaan. En dat is behoorlijk benauwend, vind ik zo leuk. Ja, ik zeg vooral, we hebben de vadergeerde niet. Wij hebben nooit geleerd hoe die tweede fase van ons leven interiënten. Maar het denk je niet dat sommige mensen, kijk, want wij denken, ik vind ons eigen autonomiteit roept opgeven met. ik denk bij iedereen, alleen sommige gaan er gewoon heel lekker op. op een paar destructureerd, klein leven, de ene fout. Ja, ik ken ze ook, hè. En die zijn oprecht ook echt gelukkig, hè. En dat vind ik ook heel mooi, want ik geloof maar, ik denk dat we soms te veel nu willen, want weet je wel, het is ook wel. Nee, dat gaat me niet te gaan. Het is de verandering. Oké, dat vind ik ook mooi die mensen met de kleine, maar ik hoor ook wat jij zeggen. We zijn nu veel minder afhankelijk. We zijn veel meer onszelf gaan zien, als vrouw is onze sexuele energie meer gaan stromen. We zijn boven gaan kijken wie ben ik eigenlijk. Ja, dus wat je ziet is dat wij onze opa zijn omhazen, die hadden nog de schande en de schaamte voor de kerk, waardoor ze bij elkaar blijven. Dus die hadden een klein levenje, maar anders dan die paardier, hij beschreven die het wel goed, hadden die het helemaal niet zo goed, maar die dulden elkaar meer of meer. En die hadden de tradities er elke zonder komen, de kinderen langs, zichreken is op tafel. Ja, ja, ja. Maar nu. leven we in een tijd dat die schande en die schaamte die is in die meer. En nu moet we het ineens toegop dat dat beeld er is, dat je samen out wordt, dat je samen open en oma wordt van je klein kinderen. Hebben we vadergeeden nodig om een relatie leuk te houden, op ons 65 te. Dus heel andere tijd. Tot al om het te krijgen. En we hebben. We doen wat is er te doen voor mensen van 65, om elkaar te prikken in de liefde zenergie of de levensenergie. Hebben we als ze naar de museum gaan, ze zijn wel lang blij, maar het tegenwoordelijk ziet dat in die fase mensen ook nog. Ja, gaan experimenteren, ook of gaan ontdekken. Ja, maar dat vind ik mooi, want dat is een mooie innaak op waar ik nu werk, waar die eftrug geschijkt ligt. Ik vind het wel omdat ik ook wel een beetje net krisselijk geloof. Ik ben ook best wel van dat geholde leuke. Voor mij is het zo'n dualiteit mensen alles. Voor mij is het ook geen donkerlicht, geen zwartwetig. Het is voor mij alles is m'n ogen. voor mij is ook weer het kresselijke heel interessant. Ik vind het heel waselicht. Ja, ik was ook in het Yees, is voor hoe een man en een koning in het uitrijken en het toewijl je vind ik ook heel erg mooi. Dus daarom is er voor mij nog niet een waaruit die altijd blijft staan. Ik denk dat je waaruit veranderd met het fase waar je in zit. Dat is voor mij, ja, het veranderd. We zien gewoon morgen de liefste van mijn leeftijd. Ik zeg nou jeet je ook allemaal verteld op de Ezem. En we zien gewoon het al een over een jaar weer terug van Oet. Het zit toch nog wel in dat wat ik uit sprak hier weet je. Dat is we veranderen. Maar ik vind het wel helemaal wat je zeg. Ik ben dus nu sinds kort worden ik ingeurd als freelancer bij de hele exclusieve feest in dit soort gebouwen. Een heel mooi landgoed. Een heel exclusieve mannenkomensmogen, vrouwen ingealen, mooie muziek. Nou ja, ik ben dan daar de tandtrapriester. Dus ik ga daar echt de tandtrapper zo op. Ja, prachtig. Alle leeftijd. Jouw leeftijd. Mijn leeftijd. Iedereen loopt ook aan je. Mensen, ik spreek mensen die zijn al 40 jaar samen. We zomden er zijn drie jaar samen. Ik wou, hoe mooi dat hier kan zijn. En die komen daar. Believe wat is voor ons de nieuwe monogrammie. Weet je wel, we houden elkaar, we willen het samen met elkaar doen. Maar we willen wel ontdekken. En tot hoeveel mag dat ontdekken gaan. Dat is voor iedereen anders. Zom nog die zwingen. Zom nog doen alleen dingen met elkaar. Zom nog ervaren. Dat is alleen 5 met 1 persoon. Alles is oké, weet je wel. Het zijn exclusieve feesten waar de gala en een smoking op een gegeven moment uitgaan. Nee, dus het blijft exclusief alleen de vrouwen kleden. Ik vind het mooi, de mannen blijven echt waar je voor staat. De vrouwen. Dat maakt het ook zo. Ik vind het exclusief. Daar mag ook in mijn ruimte niet meer gebeuren dan dan het thuis met elkaar ontmoeten. Ik ben ook super streng. Dat vind ik ook wel mooi. Nee, nee, nee. Alleen een elkaar ontmoeten. Wat ik mensen mee mag nemen is waarom ben je hier. Is het vanuit een stukje volheid? Is er een tekort in de relatie? Dan ga ik ze hier altijd heel mooi spiegelen. Dan neem ik ze mee op zo'n hele mooie tantgerijs. Dan gaan ze worden ze allemaal geraakt. Ik heb echt heel veel mannen ook laten huilen en vrouwen. En dan gaan ze ook op een andere manier mochten ze gaan svingen. Die verbinding met dat koppel aan. Dus het is heel mooi, want ik vind het wel doen we het voor mij. We doen we het vanuit een lustig iets. Dat is ook de natuurverzoomige mensen voor mij niet. Voor mij is het intimiteit vanuit het hart, vanuit de ziel. Om moeten, hoe ga ik jou binnen laten, wil ik jou binnen laten. Daar mag ik in die feesten heel veel mensen in begrijpen. Dat is zo mooi, want inavond zegt alle leeftijden wil ik een verrijke denk ik. Om sommige mensen om het niet zijd te maken. Maar dat het toch nog op een hele gronde, liefdevolle manier aanwezig. Maar zijn we door je relatie in het daad niet alleen maar het is alleen spannend. Het wordt ook echt verdiept. Zo zie ik het. Maar er zijn ook mensen die zeggen ja, ik wil gewoon ervaren om een beetje lust en spannend te ervaren. Nou ja, en dan wordt het heel anders op gelegen. Die feesten worden georganiseerd zodat mensen elkaar om moeten. Zeker. En die hebben hele community, die hebben echt vrienden voor het leven. En soms is het ook ook verhaal dat heel ingebickelt wordt. Dat worden wel eens mensen onderling verliefd. Ja maar je kan toch niet zeggen dat het daar allemaal vanuit het hart gaat. Het is toch overduidelijk dat die feesten georganiseerd wordt, want er een verlangen is. Zeker, dat zijn ook mensen. Het is volmerotische vlak buiten de eigen relatie te ontdekken. Natuurlijk heb je mensen die. Natuurlijk. Natuurlijk komt iedereen daarom die reden. Natuurlijk. En ik mag dat. Ik ben daar heel veel. Dat is een satspilje, die te wil wordt ingestoken. Ja maar ik kom dan zeg maar daarvliegen van. Ik laat even zien dat we weer het wel maar jullie hartje moeten doen. Dus natuurlijk komen daar ook mensen met ook denk. Ja, en wat je zegt is van, ik zorg hele dat er. dat iedereen daar zit in veiligheid en in komt zei. Een bedding, een veiligheid. En hopelijk vanuit een positie verlangen en niet vanuit een stuk gemis. Exact. En dat. Kijk natuurlijk komen daar mensen met ook dat, wat jij zegt. Maar ik heb toch heel veel mensen met mijn mooie spanklunde gaaf. Je heeft even aangegijs van gaan over zitten en gaan voelen wat hier gebeurt. Dus dan kun je nog vanuit lust willen handelen. Maar ik denk dat het een mooie combinatie is. En mijn vijfde is de sensie wat jij zegt is van die feesten zijn erop gericht. om sexualiteit los te koppelen van de monogameralatie. Het sexualiteit een energie is en een plezier is en een dansen is. Ja. Wat je. En een raar in. Ja, wat je een groter groep kan delen dan alleen de monogameralatie. Exact. En daar geloof ik ook in. Voor mij heeft dat een andere waarde dan voor daarom denk ik het mooim redsenwerk of als het voor sommige mensen heeft. Voor mij is je deel niet met iedereen dat. Maar je mag wel die sexuele energie leven. En zou je voorken is dat je de aller-moeiste, allerbest de relatie hebt met een partner. Ja. Die strict platonisch is. Zonder sexualiteit en dat de sexualiteit helemaal buiten de relatie ligt. Dus dat je gewoon zeg van je met deze persoon heb ik zo veel lagen, zo verschrikkelijk veel lagen en lagen is. Heb je kunnen doorwerken en werken ik nog steeds door. Oh, en het lagen je sexualiteit zit er even niet tussen. Ik vind het wel al bijnieerig. Dat halen we ergens anders, want dat vindt er weergens anders. Ja. Jij? Ja, ik vind dus dat het inderdaad ook moet kunnen. Ik geloof zelfs heel sterk in dat relatie ontzettend de moeilijke plek is om de sexualiteit leven te houden. Dus ook wat Esther Perel zegt. Harmonieus en relatie is verliezen vaak de sexualiteit. Juist omdat ze zo harmonieus zijn. Hierom ontdien je door en doorleerd kennen waarin je zelf meemhekt waar je op een gegeven bent alles van elkaar kent en ziet. Daar kan je fantastisch mee knuffelen en dan kan je ongelooflijk samen heel erg mee zingen. Maar kun je daar nog spartelende, sprankelende, bronkende, dampende, vrolige, levens, energiegeven de sex mee hebben. Dat is lastiger. Sommige mensen lukt dat, zonder meer. Andere is het veel moeilijker voor. En misschien een andere bloeprin sexueel, een andere prikkelmoudig. En dat vind ik ook mooi. Dat is een sexloog relaties geen probleem. Ik vind heel team liefd als je dat elkaar kan bieden van, dan gaat het maar halen. Maar ik heb mijn relatie van 15 jaar tocht nog altijd waar ervaren dat dat heel goed zat. Ondertussen mijn waaraatje, dat zat altijd wel nog steeds goed. Maar ik heb natuurlijk ook heel veel mensen bij mij in de stoel. Dus ja, daar doofd. En de een wil naar buiten te reden. Dus ja, dan zeg ik goed. Goed weet je, ja, de Italiaanse keuken is goed, maar de thuis keuken is anders. Ja, ja, deze is. En of gaan we naar serieel mogelijk gaan zijn, en dat steeds bij een partner toch weer helemaal op een andere manier doen. En als dat allemaal oké is, dan is het toch oké ook om een sexloos en relatie te hebben als je maar geen sexloos leef hebt. Ik vind het alle sexloos en relatie van die dingen. Maar dat is natuurlijk de wonden heel snel tocht als we dan even toch over waar ik mens mee heb. Ben ik dan wel goed genoeg? Ben ik het dan nog wel leuk genoeg? Mensen gaan het heel snel persoonlijk maken, dus voor. Ja, dus als ik niet met jou op een del omdat ik altijd 15 minuten in het leven ben. Ja, maar dat is wel waar. Dan is het niet gek als ik zeg ik heb geen zin meer op jou te perdellen. Dat zou ik ook wel heel leuk. Nee, maar dat is wel waar. Dit is welke. Ik heb nu tevragen op koppel waarvan die man wel heel graag ontdekken. Die zit ik kan het gewoon niet meer niet doen, wat ik dus heel goed begrijp. En die vrouwen schiet in alle oude pijnen die die de inner zitten, wat eigenlijk een groot cadeau is. Want dat is natuurlijk. Dat begrijp dat de relatie erop aan. Ja, dat is uitzoekingszade. Dit is natuurlijk haar stuk, wat navoren mag komen, wat hij ook weer maar veilig heeft gehouden. Dus dan zeg ik ook geen nu gaat het echt te werk beginnen. Ja, het is fantastisch. Dat is een super mooi werk en ook om ze daar doorheen te zien bewegen. Ja, ja. Voor zonder hun eigen waard te verliezen. Als ik zeg, het is ook te kunst. Dus jij blijft voelen verlaten ik mezelf niet te veel. Als ik toezeg, dus blijf wel je grenzen voelen. Kan ik dit kiezen? Weet je wel? Of de consequentie te dragen, ik kan het niet kiezen. Maar dat ik dan ga bij hem, maar voor hem het zelf. Ik ga het ook niet meer laten voor haar. Dan moet ik ook de consequentie dragen. Ik moet deze waarheid gaan leveren. Dus voor het superintelstante. Kom maar, het is wel vaak hoor. Dat mensen toch ben ik dan wel goed genoeg. Maar ik dan nog van mooi genoeg. En ligt het niet aan mij. Maar dan ben ik me daar heest en niks mee te maken. En dat proberen ik ook uit te leggen als ik dan met iemand is heel erfeinbaar van. En ik zag ja, maar je bent toch niet een man waar ik mee oud wil worden. En ik zeg met even niks met te maken dat ik jou niet vijw vind. Ik vind jou fantastisch. Maar ik vind hem, bijvoorbeeld over mijn palen, maar in heel fantastisch. Maar het doet je niks of naar jouw persoonlijk. Heel man niks. Daar heeft het niet altijd eens mee te maken. Heel mannese elfse. Maar mensen maken het persoonlijk. Waarom vind je het dan ook met hem fijn? Want hij mij weer eens anders laat zien. Los van. Ik ga het niet als om me zex van die tijd maar om gewoon iemand zeer of wat dan ook. Maar er zijn maar weinig mensen die daarna kunnen aandelen. Ik zoek nog heel graag een partner die zo stevig in zichzelf staat. Want dan ben ik heel dicht bij jou. Dan ben ik heel superloriën. Maar ik moet voelen dat je zo stevig staat. Dat ze ook, dat je juist daardoor zo oké bent. En ik kan niet te. In elke tweede zin zeg ik iets. Zeg jij iets wat ik denk. Van 'i ben je aan mijn consequent'. Hier ben je aan mijn. Ja, want ik past toch. Ik ben hier aan mijn concrete. Hier ben je niet aan mijn precies. Zeg dan, speeg op mijn man. Nee, nee. Dat ik dan toch mezelf weer aan past en die ander op zo'n. Teg maar. Ik zit hier bij je laatst. Als jij het voor het lojaal gebruikt, zee van 'nee dan ben ik echt lojaal zijn'. Daarmee bedoel je trouw. En dan kom ik meteen bij jou. Maar je was ook van de trouw aan jezelf. En u bent toch weer in de aanpassing in de trouw aan de ander. Maar is loja voor jou het zelfs trouw? Nee, ik ben ik niet. Voor mij is lojaal is dat ik wel. Ik laat mensen zo niet los. Dat is mijn hele probleem. Ik laat ze allemaal een beetje bij. Dat het wel heel leuk is. Dat is een hele mooie, heel leuk. Dat ben ik een heel lorje op een zoon, en ben ik eerlijk. Dat kan ik helemaal zijn, zoals ik wil zijn. Waarom ben je dat alleen maar als ik oké ben? Waarom ben je niet gewoon vanuit jezelf en dan zien we wel of ik dat waard ben jou? van wie je bent. En date vanuit vriendschap gaat om het mensen vanuit vriendschappelijkheid en dan ontdek je wel wat er op het grensvlakkeld of niet gebeurt en of het zich verdiept. En wat doe je dan als de ander dat we lastig vinden? Dan vraag je af, past iemand die dit lastig vindt wel echt bij mij? Nee ja, dat is het antwoord dan vaak. Ja, dat blijf ik dan dus nog maar even alleen. Of ga ik anders maar even geef ik de ander die vier weg of geef ik terug voor wat mij heb hier nog het werk te doen want ik voel dingen, maar dit stukje dat kunnen we nu nog niet overbruggen. Maar neem je tijd weggeduldig. Ik relateren me leven lang door en wie weet kom je weer op een pad? Op een maat in verbinding blijven wie weet waar het naartoe geroeied. Ja, ja, ja, zo, je neus. Ik vraag me dat zelf ook af. Ja, ik vraag me dat mijn vrouw morgen uit mijn leven zou verdwijnen, zou overleiden, of zou besluiten met de andere man verder te gaan. Wie is dat? Wie zou ik dan daarna zijn in relateren? Nou. Nou, dan kom ik echt uit bij dat ik helemaal vooruit, vriendschap en vriendschappelijkheid, mijn contact is al lege met vrouwen, want ik ben CZHTRO en dat ik niet meer zou date voor relatie of dat ik die belofte in de lucht zal laten hangen. Ja, maar ik vind het wel mooi, want dat is eigenlijk ook wat ik doe. En nu de laatste tijd vervallig weer in het andere. En ik merk ook dat dat niet werkt bij mij. Dus ik wil eigenlijk wat jij zich doe ik ook vaak. Laat we gewoon maar zien, maar door toch weer die verwachting, dat wat jij zegt je verspreertje zelf tegen misschien komt dat door die dualiteit in mij. Dus er is een deel in mij die zegt, ja, ik ontmoet jou, maar als ik dan een stukje aanpassing kom, denk ik, oh, maar ik moet dus misschien wel even nu serieus gaan kijken of dit. Dus het is heel lastig als je ook iemand bent, die zeg maar een soort tepliezen of de redder in een aardverwege heeft zitten. Dus zo makkelijk is het, ja. Maar dat is zo, zeg. Weinig mannen die met mij om kunnen gaan door, want mannen worden heel onzeker. Dat is echt, we zijn of die onbreikbare mannen niet die blijven, net als mij gewoon steven, maar we zijn worden heel veel mannen ook, kun je dat voorstellen? Dat er toch mannen zijn die daar heel onzeker van kunnen worden, dat je dan daardoor ook is, dus dan oké, dan moet ik ook maar. Ik denk als jij bent, ik kan het wel heel goed voorstellen. Ja, dat gebeurt heel vaak bij mij. Ja, maar ja, goed, dat geeft toch niet, want ze hoef niet uit je leven weg, alleen een bepaald investering leg je er dan niet in. Maar je blijft toch gewoon met de voet waarmee je met ze omgaat, kun je blijven omgaat, er hoeft toch niks te veranderen. Het verdiept zich niet, de relatie wordt niet diper, wordt niet hechter, wordt misschien niet exclusiever als daar belang aangehergt, wordt. Hij blijft bestaan zoals hij is, zoveel als gedragen kan worden door de enende ander wordt gedragen. Alleen als je dat doel voor oude gaat, en daar dus naar toe wil, dan heb je een probleem zit erin dat je naar het doel wil. Maar vaak komt ze een ene toch met dat doel. En dan is het, oh shit. Ja, dat vind ik met je eens. Maar de vraag is van ja, als iemand met dat doel komt bij jou en jij voelt van jou. Zou ik ben je niet gebakken, dan kun je dat een keer uitleggen, dan kun je zeggen, wat zit voor mij niet in het doel? Dat zit mij in dat ervaring, want dat is het ook voor mij, maar ik wil dat niet. Want dat betekent dat doel als we dat dan stellen, dan ga jij alle banden verbreken met al je mannelijke vrienden en dan ga je heel veel tijd daarmee besteden en dan ga je al mijn app je sneller beantwoorden en dan ga je drie keer in de week vond ik ook. Dat maakt het allemaal zo vulling in je gegeven. Ja, dan ben je eigenlijk al weer een beetje weg bij. Maar ik geloof dus wel dat er bij één man gaat zijn, dat ik denk, ik wil dit heel graag doen op die manier. Ik wil jou ook ontdekten. En ik wilde die man. Ja, ik denk ik ook. En het duurt precies in jaar en dan is die NREL weer gedoofd en dan treed het gewoon een leven weer in. En dan wil je ook weer gewoon jezelf voelen en jezelf zijn en wil je ruimte hebben weer voor alle andere kanten van jouw glanzende diamant, waar heeft wel ook andere nawillijk kijkhoof, willen slijpen. En dan is die ene man ook weer gewoon een hinderpaal tussen jou en al het andere wat er in de wereld is. En waar jij dat zo? Hoe, nou, dat ga ik nu naar jou. Ik gelukkig is de podcast in einde. Nee, ik heb zoveel gelukkig. Je hebt dan heel lang een gelukkig huwelijk, toch? Ja zeker. Superlucelijk. Ja, dat is niet mooi dus ik neem mijn voorbeeld naar jou en want zie het is wel mogelijk dat ik een partner kan vinden waar je onverbreedigd is. Dat is wel mijn verlame, begrijp je? Zeker. Dat is wel wat in mij zit. Ik ben vooral van samen, dat ben ik wel. Dus geef ons dan of geef mij daarin het vertrouwen van wat is voor jou dan het sleutel. Dat is ook geen laatste, laat ik een paar dingen over zeggen. Kijk, mijn vrouwen ik kenne elkaar van of dat we twee zijn. Ja. Dus alleen al dat als wij elkaar aankijken hoeveel gezamenlijke herinneringen wij hebben, of hoeveel wij weten van elkaar's families en ouders en hoeveel waarde normen overlappend zijn, hoeveel onze kinderen vakanties die we samen hebben doorgebracht, dat heb ik allemaal met haar. Dat kan ik nooit met iemand anders krijgen. Dus alleen voor die enorme verzameling aan. Dat had ik ook mijn eerst, dat gaat niemand meer naar bood. Dat niet meer naar bood. Dus alleen dat al maakt het ontsetend fijn om dat onverbrekelijk stuk te voelen. Maar het is dus een mij vrouw en mij is dat ook wel ze onderwerf van gesprek. Hoe zou het zijn om jezelf weer eens helemaal lekker te vergaloperen in een verliefdheid met iemand die je helemaal van je socken afblast. Ja, want hoe leest je dat? Wij staan wij niet voor open. Wij staan wij staan wij zijn verknogd aan elkaar. Dus dat hebben we elkaar gebracht. Dus wij staan daar absoluut niet voor open. En mijn broers die zijn allebei twee keer langdurig relatie uitgegaan en zijn nu allebei met de nieuwe partner. En hebben we dus meerdere keren die grote verliefdheid me al gebleven. En dus dus van mijn vrouw zit het op dit moment in zo'n fase dat ze meegaan verliefd is en het collact en het bruist aan alle kanten. En wij zitten met z'n twee heel verknocht aan elkaar te hebben. Dat willen wij ook. En dan zijn we best een beetje jouw loezop. Snap ik, maar hoe ga je dan zonder als je verliefd open aan er? Want dat is dat gebeurt niet. Maar je hebt wel een inelijke verlangen. Hoe ga je daarmee om? Want als je zek nou een jaar. Je zek nou een jaar. Dat is zeker mijn meisel van een jaar, want het is weer terug bij jou. Dat is eigenlijk een zin. We gaan er het zelf met hoe we dit om dit met dit stukje omgaan. En dus het accepteren dat we nooit meer die vorm van verliefdheid zullen ervaar om het elkaar niet van plan zijn los te laten. Dat is een concessie die we doen. En zo bespreken wij alle onze wensen, verlangers, behoefte en grenzen. En we doen daarin ook concessies. Misschien veel minder concessies dan heel veel andere stellen. Dat wil ik dus absoluut. Maar wij doen ook concessies, wij kiezen er ook vorm bepaalde dingen niet toete laat in ons leven. Of jouw stwijl, maar dan wel binnen jullie. Allemaal binnen onze afspraken en binnen onze consent. En dat kan ook in de loofere tijd kunnen daar bewegingen in komen. Ja, want ik merk wel een stelle die ik dus ook, ik heb stelle die heel langs samen dan. En ik vind het juist heel mooi. Daarom geloof ik er ook nog voor mezelf en ik wil dat wel echt heel graag nog even gezegd hebben. Ik vind het wel heel mooi als je echt vooral wat jij zegt met jou voor jou. Maar dit is de is. Ik helpe zoveel stelle die zo van mooie nog naar elkaar zijn geworden. En dat ik ze gehoop heb, ook met tant giet met tant gaan, met hun kindstukken, met hun liefde die weer mag gaan stromen. Op nieuw intimiteit met elkaar ontdekken. Weet je hoeveel mensen daarin helpen ze al 10 jaar samen zijn en elkaar heel heel nieuw. Wow, ik geloof er wel in, ook voor mij. Dat als jij iemand vindt, waarvan je denkt je maar dit stromt, dat je dan het ook heel mooi is om met iemand deze wat jij eigenlijk nu over je vraagt dat dat dat wil ik ook begrijp je. En het moet wel kloppen en dat moet wel ik wil het niet meer voor minder doen en ik wil wel het iemand kan onspannen bij mij. Dus je hebt wat meer eisen. Dus je hebt in dat ook kindjes. Dus dat doen ze allemaal niet meer. Dus ik wil het heel graag en ik weet dat het ook komt begrijp je. Alleen het gaat niet meer doen. Oké, nou dan doen het hier maar mee. Ik moet wel er zijn dat ik voel dat ik kan blijven bewegen en wie ik ben en toch dit kan voelen. En dat is misschien wel mooi mee af te sluiten. Kijk jij bent 4 netter. 3. 4 week? 3 netter. Mijn dag. Ik ben 58. Ja. Als mijn vrouw morgen vertrekt komt er overleiden. Ik sta er alleen voor. Dat zal ik ongeveer 5 van het eindeven eerst even mezelf bij elkaar moeten raken. Maar dan ben ik begin 60. En dan zal ik zeker weer een maatje zoeken. Ik zal zeker weer iemand zoeken om gewoon, hebben we door met z'n 2-4 filmkijkers leuke dan in je eentje. En dat zal ook echt wel een beetje een partner in crime zijn. Ik zal niet meer kiezen voor mogen gaan relateren al je er maar leefen. Maar wel iemand waar je. Ja. Wel iemand waar ik die primaire band bij de voel. Ja, ja, ja. En want dat vind ik een heel mooi stuk. Ja. Maar dat betekent dus ik ga die iemand kiezen. Dat gaat niet een sacred union worden. Dat gaat geen tweling ziel worden. Dat gaat niet zoeken worden van zijn vrouw. Er hebben zo veel solen mee. Nee, ze zijn einde los. Ik ga nooit zeggen tegen mijn vrienden, veja, weet je, die zet was fijn. Maar deze. Dat is mijn sol mee. Echt veel buisolen. Wie had ik moeten tegen ik om op een 22. Nee. Nee. Ik ga dan een levenspaar naar kiezen. Ja. Uit ongeveer 5 volt. Een prachtige borzeroze, kiezing en roos. Ja. Omdat ik het prachtig vind om met één iemand heel veel te blijven. Dat voel ik en ik geloof dat de persoon die uiteindelijk voor mij dan weer echt gaat. Kiezen het meer, zeg maar. Dat is vooral de persoon waar je je zelf niet hoeft te voeliger. Dus dat je gewoon, ik kan stevig staan bij deze persoon. Ik kan rustvoelen. Ik kan stevig blijven staan. Ja. Dat is waar ik uiteindelijk in geloof. En dan kan je alles met elkaar. Ja, en dan is mijn slot verdriet de hoopmerking. En dan helpt het als je niet al te verliefd bent. Nee. Ik wil wel weer verliefd zijn. Blijven, niet 24 uur. -Haha. Elyse van de krug. Normaal, van de website, reset refocus, restart.nl. Dank je wel voor dit gesprek. Vondt omhuis fijne met jouw te via de soveer op deze manier over relaties. Wel, dan een ander gesprek bedacht vooraf. Maar dit voelt ook weer als een verrijking. Dus dank je wel. Bedankt voor de spiegel. Want je hebt me wel even af en toe. Oh. Ja, hij zegt iets wat ik soms niet wil voelen. Maar je hebt. Nou, maar ik denk dat ik nog al een keer opnieuw spreek hierover. Ja. Ik vind het leuk. Ja. Onszetten bedankt dat je er was. Superfiën dat ik er nog zijn.