Een beetje thanks geven

Wint je favoriete podcast op veertemax? En November is het dan vieren de Amerikanen Thanksgiving. De familie zoek hem elkaar op, kalkoenhoorden boven gehaald. En iedereen spreekt aan tafel. Z'n dankbaarheid uit, voordat wat meevalt in het leven. Amerikanerkennende zal er ook een gebetje tot gott gericht worden. Het is hun belangrijkste feestag. Belangrijker nog dankerst miss. Dus ze vieren het echt nationwide. Niet bij ons hoeft ook niet perceven bij Halloween al overgenomen dat vol staat. Maar die dankbaarheid aan zich is wel interessant. Want uit onderzoek blijkt dat dankbaar zijn gezond is. Goed voor leven en leden. Maar hoe doe je dat? Hoe goed zijn wij in dankbaar zijn. Laat ons schou onze witte linnenbroek aantrekken. Want klankschalen er bijs luren. En dat daar is over hebben. Welkom in de wereld van Sophie. Wat vieren die Amerikanen eigenlijk? Wanneer zijn thanks given? En waarvoor zijn ze dan dankbaar? Anrootveld sprak daarvoor met Erica Loets. Zij is 44 en woont al 19 jaar in België. Ze blijven in Leuven hangen naar haar studies. Werk er nu nog aan de universiteit. Erica groeide op in New Jersey, bij New York. En zij viert dus ook hier Thanksgiving. In 1921 was deze echte ramp met al de eten. Flooding en weatherproblems. Dus in 1921 was de colonialis met samen met die indienst. De wampaag in die indienst. Heb ik meegekomen voor een viering samen te eten. De eerste hervost meal ofzo. En Darna was hionen en tradicitus steden. So different states had different datumes. En ik denk was Abraham Lincoln. Dat zegt, oké, wij is al in vastmak in datum. De alaste donderdag van november. Iedereen in deze land is al Thanksgiving vieren. De context van november is dat de eten klaar is, de mais, de corn. En het is de belangrijkste stuk. Is dat iedereen een beetje vieren. Dank voor het gegeven. Oké, we had a good year. Mammam en papa zijn alteen en papa over het welke verschillende eten. We zijn alhebber. Dus het is heel belangrijk. Mash potatoes. En alteen en discussie. En eten dat in. Of me is het meerk of zonder. En dan de tweede dingen is over sweet potatoes. Marshmallows instekken. Of me. Of pecans. En alteen in Rusiemake. Dus en m'n mama en papa. Omdat m'n papa wil pecans pie. Of de ene van de maltage. En m'n mama wil een pumpkin pie hebben. Dus het alteen een beetje mooier. Ja, discussie over het welke eten. Hallo. Hallo. Baby. Joey? What's going on? Oh my God. No. It's stuck. I don't care that Turkey has to feed 20 people in my parents house. And they're not going to eat it off your head. So it's all to the discussie over welke manier ik aan de turkey heb. Stuffing is about longer eggs to stuk voor me. Je hebt zover verschillende stuffings. Ik hou van de maltages met twee of drie verschillende stuffings. Dat je kan hebben soms vegetarienis. Soms in de middel van de turkey. Soms is apart. En ja, als ik mis. M'n mama en papa in de middel van de jaar, bijvoorbeeld in april. Ik zie stuffing voor een beetje verbanding te hebben met mijn familie. Oké, de turkey is in de oven, de stuffing is ready. You know, you always cook this meal all by yourself. Let me help this year. Just not the turkey of the stuffing. Nothing high profile. Oh, the cranberry sauce. It's easy to make, and no one really cares about it. Tell me more. M'n mama is de master van cranberry sauce. Je kan dat ook van keren hebben. Dat is ook commercial. Ocean spray is de beste American men op opening. Maar we hebben ook veel mensen dat doen dat hand gemaakt. Dus m'n mama heeft dat gemaakt haar zelf. En als het te gezond is, dat is niet lekker. Maar als je kan een beetje zoeken dat je maakt, dat is perfect. I'm thankful for good friends and good food and good experiences. I'm thankful for my family, my box family. I'm thankful for everything. But I'm really appreciative of this small thing. Like beautiful sunrise. With people I love in a door. It's a momentje voor een beetje dankbargeet te denken. Of ook voor viering met jouw familie. Ook gezien veel tafel in Amerika. Voor de maltitje. Je kan zeggen rond de tafel. Iedereen zegt, wat je bent dankbaar voor. Wat een play bij Dak Prescott. Again. Showing his abilities, de strength in which he can run. Dat is een heel veel angere stuk van de 1920s of suit. Het is nieuw. Het is een drie verschillende football. Blugst dat spel elke Thanksgiving. Dat is de NFL en de National Football League. En de Dallas Cowboys spel elke jaar. Op de donderdag, zelfs de vandaag. En ook de Detroit Lions. Deze jaar, ook speciaal. Deze jaar is de Bengels en de Raven. Dus dat is de drie verschillende games. Dat is alles. En vandaag. Ik ben benieuwd. Giga, winnen. Deze jaar. Teddy Bruski. Bruski. 15, 10, 5. Touchdown. Ja, voor mij. Ik ben niet in football van hen. Maar het is de ambiance. Het is gewoon een traditie. Die ambiance. Een acteurgrond van een televisie aan. Met de football. Iedereen lachen, keken, babbelen. Deze gemintescape is zo belangrijk. In Amerika. De dag voor. En de dag daarna. Thanksgiving is in de duukste dagen van travel in Amerika. My family won't vertien urs of zo. Met de auto van onze huis in New Jersey. Dus dat hanker van af als iemand ga met de vliegtukken. Maar het is heel serieus. En je hebt in de acte familie. En je hebt jouw chosen familie, jouw vriendjes en zo. En deze jaar heb je babbeld met mama en papa. Onze burman komt bij ons in New Jersey. Of dezelfde straat van ons in New Jersey. On dat zijn familie ook heel veel in Florida. Dus we zouden samen eten. En iedereen kan kiezen. Oké, je doet de pies. En wist al de turkey doen. En iedereen kan een beetje delen van de potluck. Oké, Thanksgiving. Oké, thanksgiving. Just 3 days away. Preparations voor de 99e Macy's. Thanksgiving day braid in de home stretch. We celebrated the braid all morning long. So, talk about what's new this year. This year we have an exciting show. We've got a variety of brand new balloons. We've got K-pop demon hunters. Dirty, sussier coming. We've got Pop Mart. We've got La Boo Boo, Makoko. All of the things that have taken over 2025 are coming to the parade this year. The Macy's Day Parade. En dat zijn heel belangrijk als stuk is op de televisie te keken. The Macy's Day Parade was vanaf de middel 1920 of so. Mooie ervaring. Met heel grote balloons. This week we have 3 verschillende thanksgivings in Tervuren. En andere in Brussel, andere in Krijnhem. For our full braiders, we do all the student. The American student. We sit in the middle of Tertekop. And we've got elke jaar bij de lachen naar de Hard Rock Cafe. En eegelijke voor ons en speciale turkey menu hebben. Dus we is all all the stuffings and so. En in some of the year, the ambassador of the American ambassador of the deputy ambassador. Heft ons worden mooie, mooie dinner. We is in Tuss. Ook met twee verschillende chefs. Dat we kan alles maken. En een beetje leftovers geven aan de studenten. Dat is een mooie moment. Pure is essentieel dat onthoud ik. Sluit ik mij ook graag bij aan. Pure dus en dankbaarheid. Want dat is gezond. Heb ik op het internet gelezen. Het zou je stress verlagen. Je slaapt beter als je dankbaar bent. En het is gezond voor hard en bloedvaten. En bij die stelling sluit ook neuropsigeloog. Mij houdt portkie zich graag aan. Hij werd bij het psychiatriecentrum Genslijdingen. En is gespecialiseerd in mentale weerkracht. Het is een typisch begrip dat nogal heel vaak. En misschien een beetje zwevrig kan overkomen. Maar als we het vanuit onze meer nuchtere wetenschapelijke visitrachten te bekijken. Dan zien we dat toch eigenlijk een beetje binnen een bredere kontext. Van ja in balans trachten te zijn en in balans trachten te denken. Want als iemand heel veel stress of tegenstlagen ervaart. Dan gaat dat eigenlijk evolitionair gezien voor ons bereintje aanvoelen als bedreigd zijn. En dan gaat dat fantastische feit-of-flight-systeem en gangschieten. Maar als dat een beetje te vaak gebeurt en als je over gronische stress kan begin spreken. Dan zien we dat mensen in een toestand kunnen komen van wat we die fameuse hyperveegilant zien. Eigenlijk is dat een brein. Dat komt in u eigenlijk aan risico-taxatie aan het doen. En eigenlijk gaat die enkel dat typische zenitje. Ik kan steeds moeilijker onspannen naar boven komen. Maar we zien dat een van de grote valkuilen er dan in bestaat. Dat we een beetje in een soort van tunnel-visie terecht komen. En dat dat brein vooral zich op die negatieve slashgevaarlijke bedrijgende dingen gaat gaan concentreren. En dat ons breinje zo steeds meer zoet zeeft aan ja ja, dat is allemaal heel leuk. En dat dat en dat goed gaat. Maar we zouden ons beter focusen op dit hier. Want dit is wat ervoor kan zorgen dat het weer verkeerd gaat. Dat we weer in de miserie terecht komen. En het is in die context dat je eigenlijk die dankbaarheid net zoals bijvoorbeeld ook humor kunnen relativeren. En die eigenlijk moet zien dat als er in dat ene schaltje van die negatieve zaken die je aan het leegzijgen zijn die je ook dus ziek kunnen maken. Door te veel stressvoormonen en dagelijke te hebben. Wat er in dat andere schaltje gelecht wordt. En dat ervoor zorgt dat je hopelijk een beetje embalans kan blijven. Daar moeten we die dankbaarheid dan toch een stuk zien. Het is eigenlijk blijven beceffen dat er naast die negatieve dingen toch nog heel wat positieve dingen zijn. En hopelijk dat je daar door een beetje ook gewicht en dat andere schaltje kan liggen. Het is eigenlijk wat we ook in terapueut die zelf in coaching gesprekken doen. En wat dan ook soms een beetje onze tak als terapueut is van te luisteren naar wat er verkeerd gaat. Maar dan nadiener toch ook op te wijzen dat er in dat andere schaltje toch ook nog heel wat dingen ligt. En dat je daar toch ook wel een bezef van moet blijven hebben om niet in dat worstcase scenario van die hoopeloofzijts gedacht een trek te komen. En dat er een heel gevaarlijk deurtje zou kunnen hopen gaan van wat heeft het hier nog allemaal voorzien. En daar gelukkig gedacht en die op komen. Het is een techniek, een medicijn dat je zou kunnen inzetten. Maar ik denk dat dat we het schappelijk een van die typische discussies is. Van is dat nu echt een persoonlijkheid scan markt. Zit dat in de aard van het beestje en de ene is zo. En de andere is helaas niet zo. Of is dat een toel is dan een vaartigheid die je kan aanleeren. Ik denk dat er waar het een beetje in het midden ligt. Maar het is sowieso wel een feit dat wanneer je bevoert in je opleiding en daftige opleidingen voor coaching of terapie. De kunnen geven dat dat toch een van die zaken is waar blijvend opgehamerd wordt om daar een stukje mee te gaan. Weer kunnen om aan de slag te gaan met dat positieve te blijven gaan benomen. Wat ook niet wil zeggen dat dat m'n dorfslaan naar de kant van de ontkening van dit is not happening. Eigenlijk de positieve psychologie wil zeggen ok, shit happens. Maar wat gaan we daar nu mee doen? Hoe gaan we dan nu het best mee om gaan? En dat blijven oog hebben voor de dingen die wel goed gaan. En waar je dan dus een soort van dankbaarheid voor mag voelen. Dat is eigenlijk wel een techniek die ook aan geleerd wordt om bij het duidelijke gesprekken een stukje te blijven bewaakend. En we gaan ook heel vaak soms als met huiswerker opdrachten werken waar mijn dan bijvoorbeeld voor het slapen gaan. En dat is een goed moment om je stres een beetje te verlagen. Natuurlijk, maar dat je dan bijvoorbeeld voor het slapen gaan. Elke dag drie zaken moeten opschrijven die goed gaan zijn waar je een dankbaarheid voor voelt. En er is ook wel de reden waarom we vragen omdat op te schrijven. Want als je daar dan bijvoorbeeld een maantje mee bezig bent, dan moet je dus eerst zo dertig bladjes weer zitten door blaaderen. Van andere lijstjes die je al opgeschreven hebt. En dat is iedere keer toch een stukje en kleine reminder voor dat brein. Van, ja, ja, het houdt dat was ik alverie. Oh ja, dat was eigenlijk ook wel leuk. En terwijl mocht het er louder mentale oefening zijn. Ja, na 10 minuten denk je er niet meer aan. En gaat dat allemaal een beetje sneller verloren. Dus ook daar zien we toch wel hoe de verloren kunst van schrijven, van dagboeken en duidelijken. Hoe dat ook daar een beetje spijt u genoeg iets ontneemt aan veel mensen. Ja, ja, ja. Gewoon het op schrijven, elke avond drie dingen die ze meegevallen. En dan gaat ons lichaam daar ook de voordelen van ondervinden. Er gebeurt meer dan gewoonde stressklachten die wij zien. Ja, je tracht op dat moment door een stukje relativerend door zowel de goede dingen in dat goede schadje te zien. Als ook helaas die negatieve zaken, je tracht die balans wat meer te gaan bewakken en je denken. Want dat is ook een van die typische kanmerken die we dus bij die verkrachtige personen zien wat mijn equanimity noemt. Een soort van ga balancerig tijd en je denken en dus niet en kon blind staan op die negatieve zaken. Dat zorgt ervoor dat het stress niveau en daar door natuurlijk dat kort die zol niveau in dat lichaam daalt. En we hebben het alvaker gezegd, ik denk dat we die YouTube filmpjes van mij met die tekeningen. En waarin ik eens teken wat kort die zolder van boven aan onze hersenverbindingen uitstekt. Wie met dit verhaal mee is, die begrijp natuurlijk wel het voordeel van dergelijke grepen. Zoals ook mindfulness en dergelijke als die op het goede moment en op de goede manier aangepast worden. Dat dat dus wel degelijk voor een stressverd laging zorgt. En daardoor hoopelijk ook dat dat breindje wat minder in die fameuse hypervegielansie breft steken. En dat je de hele tijd aan het gaan bent als of je in een betrijgde situatie zit. Ja, dat is wat er gebeurt op individueel niveau. Ik neem aan dat het ook impact heeft op je band met andere mensen dat het ontwapend kan werken naar iemand. Door is niet te zeggen wat hij verkeerd doet, maar wat je waardeert aan die persoon. Ja, eraard en ook mensen die zon zich heel wat ervaring had hebben met palliatieve begeleiding. Het is om zo trist om te zien hoeveel mensen er als er iets definitief gebeurt. En er is geen kans meer om sommige zaken ook wat dankbaarheid uit te spreken. Hoe trist het is dat met daarmee blijft zetten. En vandaar dat we toch echt ook in dergelijke situaties trachten om zo veel mogelijk nog sommige van die mooie gesprekken te laten plaatsvinden. Dat is ook met video opnames en duidelijken die ik dan maakte. En die we dan her naar dieen konden geven aan de kinderen ofzo. Die dankbaarheid hooren dat het soms zo deugdond en draagt weer bij die zinvolheid van sommige zaken te blijven, doen te blijven volhouden. Omdat je toch weer zo eier is dat gevoel hebt van alleen het is toch adresjeerd of alleen het heeft toch allemaal de zin. Wat ik doe en dat is één van die facetten van die dankbaarheid, denk ik. Wel interessant dat het voelt als of je meer inspanning moet doen om de positieve dingen te zien waar je dankbaar voor bent. Terwijl negatieve ideeën over de wereld van zelf lijken te komen. Ja en stress speelt er in het daad wel een veilig rol in. Laten we een katten kat noemen als je vandaag de televisie open doet. We worden continu, continu, om de overgeslagen met nieuws van die stuiterussen. Dus we moeten hier heel wat miljardjes parkeeren voor wapens te kopen. En als het dan niet is dan zal het wel een of andere covid virus of wat er nog zijn. Continue wordt je eigenlijk met ze van die hele, beangstigende hele negatieve rhetoriek om de overgeslagen. Het is ook niet verwonderlijk dat mensen op de duur in zo'n negatieve spiral meegetrokken worden. En daardoor verlies je soms in de datum een beetje en die focus op wat er allemaal goed gaat. En ja, je kan je inderdaad ergeren aan het feit dat je waar kilo's te veel hebt. Maar misschien is dat omdat je vandaag vijf of acht keer iets en je keel gaat gestoken hebt. Dat misschien ook niet altijd nodig was en lag dan ik eruit aan iemand die nu bijvoorbeeld, ik zeg maar wat in de grazaastrook zit en al dagen lang geen eten gaat heeft. Laag dan zo iemand een keer uit hoe erg dat dat is. Daar gaan nu over te veel kilo's te zagen om daar te veel zit te snoepen of te veel zit te eten. En eigenlijk dus het is soms ook een stukje, een combinatie van relativeren, van bezaffen dat er veel eier dingen zijn en dat je misschien al denkst kan zetten, nog niet zo veel reden om te klagen te hebben. Het helpt op die manier wat uitzoemen uit je eigen wereld. Een mooie feestag eigenlijk wel, thanksgiving day. Dat daar een dag voor je installeert is bij de Amerikanen. Bij hen zal het natuurlijk wel een heel show van iets die scantjes hebben, dat er een paar indianig midsappen zijn die nog een andere mening over hebben, maar hoe dankbaar ze voor die dag mogen zijn, maar dat is een andere verhaal. Ja, ja, lapf. Ik was positief en goed, we vinden wel iets. Ik ben dankbaar, dat je tijd een moeite wil de nemen om het belangvandangbaarheid voor ons uit te doek te doen. Dank je wel voor je tijd en moeite. Een huremsiegelogmigielport. En ik ben heel dankbaar dat ik nog eens mocht genieten van jou betover een mooie stem. Oh, la, la, la. Kijk, vanaf positief geëindigd, schitterend. Ja, ik ben dank, dank je wel. Zie nu wat een beetje dankbaarheid je kan brengen, bloze kaakjes. Maar hoe goed zijn we in dankbaarheid uit? Als iemand je nu zou vragen, waar jij nu dankbaar voor bent, wat zou je dan zeggen? Max Freys, probeerde het iets uit. Is er iets waar je vandaag dankbaar voor bent? Vandaag wel dat het mooi weer is en dat ik zo een sympathieke mens als u mag om moeten. Dat door mij heel veel plezier, ja. Iedereen is gezond in de familie. Dat ik met twee lukken verendienen op zappen kan. Wat? Voor dat nieuwe zijn te regenen, of dat we dan weer gaan shoppen. Het heeft wel zoveel geregenen te afgelopen dagen. En de kiegen met de wereld is afstand en het gaat niet regenen. En ik ben heel blij. Ik probeer het al weken met mijn broer te planen en m'n nijs kan hij eindelijk. Maar ik ben gewoon dankbaar voor mijn lievesus die met mij wil gaan shoppen. Waar ben je vandaag op dit moment dankbaar voor? Dat keer rustig kan wandelen. Mijn mensen er al een groot overtocht zijn en dat was zo. En dat ik voeldoende nip, maar dan kijken we er wel een beetje. Dat is dat. Dat was zo. Black Friday. Black Friday. Korting op alle producten. Je bent aan shoppen eigenlijk. Ja, niet per se, maar ik vind het wel handig. Als ik naar een winkel ga zie ik dat er veel korting is. En dan kan ik zelf betenk om iets te halen. Maar ik ben blij dat er een trein weet. Dat was ik blijven. En ik begrijpen dat mensen staken, ik begrijpen dat allemaal volledig. Maar een minimaal dindverleerning vind ik wel goed. Dus dat is perfect. Dus toch dankbaar dat er ondanks die staking toch in een trein? Ja, ja, natuurlijk. En je krijg je gekomen. Toen dat volg ik wel het beste goed. Ja. Nee, ik is klaar of zo, maar ik ben ook echt gewoon dankbaar dat ik gewoon op zei per hout. Ik ben gewoon dankbaar dat ik in per hout kan opendoen. Want dat mensen kunnen dat niet. Die worden niet weggerd of die kunnen niet. Dank je dat ik gewoon op zei dat ik in per hout kan opendoen, maar ik leef me. Ik ben heel blij dat ik op zei dat ik op zei. Ik ben je elke ochtentant gewoon gelukkig. Eindelijk wel, heel leuk dat ik er ben. Maar ook openzo, oké, dank je wel. Dank je wel. Altijd, dan zit nooit. Nee, dat is wel. Nee, dat is wel. Leven ze kort, dat ik gewoon blij ben. Ik ben vooral dankbaar voor mijn echtgenoten die daar aankomt ze, die mooie vrouw daar. En voor onze kindjes. En voor onze acht klein kinderen. acht klein kinderen, vala. Van mij. Van lasten. Dat is Linda, dat is mijn echtgenoten. En we zijn vandaag vala. Dit is een sympathieke manier. Hallo. Meneer, die werkt voor de radio. Oh ja. Dag Linda. Hey, hallo. Ik had juist gewaagd aan de man. Ik weet ze naam zelfs nog. Je wil, ik had juist een Willy gevraagd waar het dankbaar voor is. Zij is bijzondere dankbaar voor u. Goed gaamt voor. Ik kan nu dezelfde vraagstellen misschien, Linda. Ja, waar ben u dankbaar voor? Ik ben gewoon elke dag dankbaar. Nu omdat de kerstperiode komt. Dat vind ik super leuk. Het huisversieren. Bootschappen doen. Kadotjes voor de klein kinderen. Ja, dat is echt zo'n voor mijn fijne periode. Eigenlijk. Oei, zeer naam. De naam is Max. Ah, ja. Oké, Max. Want we luisteren wel heel vaakradio 1 maar ook radio 2. Daar ben ik dan weer dankbaar voor dat jullie naar radio 1 lasten. Oké, hallo. Ja, ik wil kijk veel meneer komen. Dus als ik dan zie welke vluchtverhalen dat die hebben. En hoe ergens dat het zo'n zien die landen is. Ik ben dankbaar dat ik hierheen boren ben. En dan, ja, we kunnen klagen en zagen over besparingen. Maar we zitten echt in een luxe situatie. Hoe belangrijk vinden jullie dankbaarheid? Ik vind dat wel heel belangrijk. En ik vind ook dat dat zo precies een beetje dat oog verloren zijn. Ikzelf ook. Ik klag echt heel veel. En soms denk ik ook weer mezelf. Ik moet gewoon een beetje meer dankbaar zijn. Maar alles wat er wel is. En plaats van te klagen. Bijvoorbeeld dat is dan wel regent dan klijken over het wereld. Dan klijken over zo kleine dingen. En ik moet zo meer dankbaar zijn voor alles wat er wel is. En ik vind ook belangrijk dat dat iedereen eigenlijk wel meer geduurd. Zal u wel meer dankbaar mogelijk zijn? Wie ik je? De. Wat? Ja, wij, ja. Ja, dat vind ik. Ja, ja, ja. Ja. Ja. Gewoon. Ik vind ik circuit meer. Met dankbaarheid te zien. Maar ik denk dat jullie tegen nu zeggen dan? Dat zeg ik, dat zeg ik. Dank je wel. En dat denk ik. Ik denk dat ik best veel doe voor mensen. En het is dan toch fijn om daar dan ook een dankje of zo. En gewoon dat je voelt dat mensen dankbaar zijn daarvoor. Dat zorgt ervoor dat het waard is om dat te doen. Dus ja. Het moet er geen bloemen zijn, maar gewoon dan denk je wel is dat leuk. Dat gemerkt dat mensen het appreciëren. Dat is gewoon fijn. Dus laat het beter als mensen iets betekenen voor je. Ja, ik denk nu toch wel. En zo zo kijkker wel onze situatie die zien belgen. Dat dat nog wel eerlijk goeie is. En dat mensen daar moeten zeggen nemen als ze voor granted nemen. Zoals zo dat dat normaal is. En het is ja vanzelf komstak maar zeggen. En soms denk ik dat je wel wat kunt inzien. En zoals je kijkt naar andere plaatsen. Dat het hier toch wel goed hebben. Het eindelijk tegen over zo alle kleine dingen van. Die die ze er of de wegen zijn, die is slecht in mijn tandenwalder binnen uit. Als ik er op kassijtjes fiets. Dat zijn ze wel waar natuurlijk. Het is waar. Ja, het is heel waar. En dat zijn wel kleine irritante dingen. Maar als je een groter picture kijkt, dan we toch wel blij moeten zijn. Waar we hier zijn. Ja, zitten. Dan gaan we nog één ding. En dat is dankjewelzijken. En dankjewelzijken. En dankjewelzijken. Bitje meelig. Dat is wel mooi, hè? Om mensen zo gezellig positief te horen doen, tot toch iets. En het is niet alleen mooi. Dankbaarheid blijkt soms ook gewoon noodzakelijk te zijn. Versandro was het oud van zijn dankbaarheid essentieel. In 2005 kreeg hij een autoimmunziekte met een chronische ontsteking van de kleine gauwwege tot gevolg. Na zo'n 15 jaar ging het zo slecht met hem. Dat er eigenlijk maar één oplossing was. Een nieuwe lever. Anders zou het niet goed aflopen. Maar ik kreeg de nieuwe lever. Hij weet niet van wie, maar hij kreeg een tweede leven. En zandro zat met zo'n overweldigend gevoel van dankbaarheid over dat nieuwe leven. Dat heb besloten. Die donorfamilie een brief te schrijven. 2005 ben ik eigenlijk ziek geworden. Dat heb ik heel lang mee kunnen leven. Ik heb een jaar of 16, 17, zwellen ziek uizen als een strikt als een leufe heel goede beleiding gekregen. Maar op een begin met de laatste twee jaar werd dat moeie samen. Dus kon ik minder werken. En ik kreeg eigenlijk steeds meer last van de ziek. Tot eigenlijk anderhalve twee jaar voor de transplantatie. Waarbij de lever echt niet meer goed functionerde. Ik heb maar heel kleurde. Ja, mijn lichaam was gewoon op. Dus ik sliep niet meer. Ik had eigenlijk energie om zok te sprienden even te dusje en verder niet. Ik was ook snelke irriteerd. Ik kon er heel weinig vertragen, ook na de gezend toe. Toen ben ik ongepakt, ik heb het spoet opgenomen en het is het leuven. Om het weer een beetje goed te krijgen, dat lukte. En een begin van lukte dat niet meer. Toen ben ik in januari 2020 opgenomen. En toen heb ik het op maart moeten wachten in het ziekenhuis op een nieuwe gang. Ik ben nooit echt bang geweest. Ik heb wel een vriend van mij, die is ook aan het sezist. En die was op een begin van het wel zich heel erg zorgen maken. Mijn lichaam was, ik had een hele dikke buik, waar ze even die tofogt in zat is als citrus. Mijn spieren werd er eigenlijk langzaam opgegeten. Ik krijg ook last van een de leer, zeg maar, waarbij allemaal een joc in je hersenen komt, wat door je eigenlijk niet maar weet periode is wat je zegt. Ja, dat was wel heel zwaar. Ja, ik was de ziek. Ik lag op bed en op vrijdag middag een maart, kwam dus het bericht van het professiale man. Dat er een donar was. Ja, ik kan met dat moment. Je gaat er nog meteen in een actie mode. Dus de familiebele, die kwamen toen ook, voelt heel onwerkelijk. Het is net of iemand na je belt een klop niet, maar het is echt, de boodschap is echt. Het is als best emotioneel en heel spannend. Dat was wel een raar nacht, natuurlijk. Maar ook was ik heel rustig. En de overal goede ochtend ook. En je wordt, ja, zo professiale begleid. Prof. Science heeft me toen uit eind geopereerd. Die gaf ook aan van je itse Ferrari. En dat betekent eigenlijk dat het een hele goede donar lever was. Dat was zijn uitdrukking om aan te geven hoe goed het was. Ja, dat is wel iets een zin dat je is. Wat er bij mij altijd is blijven hangen. En ja, nogma, ik ben gewoon heel dankbaar. Dat dat die vrijdag middag met dat moment, dat de achteraan je bed komt en de vormdacht operatie. En dat je wakker wordt op de IC. En dat je hoort dat het eigenlijk allemaal goed is gedaan. Op dat moment voel je langzaam zeg maar dat de hele kleur, want die was best wel heftig. Die trok langzaam weg. 20 dagen later was ik weer thuis. Ik kreeg 6 me energie. Na een jaar stond ik eigenlijk weer op het voetbalveld om een heel klein beetje een balletje te trappen. Ik ben na een jaar, anderhalf jaar, ook weer echt kunnen gaan werken. En dat is natuurlijk wel heel bijzonder dat je gewoon weer van null energie eigenlijk nou weer naar 80, 90 procent energie. Ja, en 2 jaar later merk ik echt wel weer dat ik veel verder was dan alle jaren misschien wel 6, 7 jaar, voordat ik de transportatie had. Dus het, ja, voor mij is het een totaal nieuw leven. En ik denk ook dat dat mijn leven wel veranderd heeft. Ik was natuurlijk soms wel snel geprikkelt. En ik denk dat dat wel iets is waar ik wel, dat ik nu wel wat gemakkelijk er ben geworden. Dat ben ik nog maar zelf dankbaar voor. Ik heb dus na een jaar ongeveer, heb ik een, denk ik, een mooie brief geschreven aan de familie van de donor. Ik weet dus het niks van don. Ik weet dus ook niet of het een man of een vrouw is. Ik weet het niet te leeftijd. Ik weet die situatie niet. En ik heb de brief zo proberen op te stellen, waarbij ik mijn gevoel heb neergelegd, hoe dankbaar ik ben dat ik die donorlever aan het vangen. Maar de andere kan dat ik ook bestef hoe het grote verdriet kan zijn aan de andere kant. Het kan ook een vader zijn met jonge kinderen die helaas overleden is. Je weet het niet. En dat maakt het soms ook pijnlijk. Ik heb dat best lang opgezet op die brief. Ik vond het persoonlijk wel een verplichting voor mezelf om een nieuwe van aan te geven van het gaat goed met mij. De donorlever heeft een functie, heeft een belangrijke functie. Maar zonder dat was ik dat niet meer. Ik zie het ook als een nieuwe verjaardag, een nieuwe kans in het leven die ik te dank heb aan deze familie en aan de donor. En ik ga dat zoekvuldig mee om. Ik ga het beste uit mijn leven. En ik ben dankbaar dat ik een nieuwe leven krijg. Dus dat is wel iets voelde ik wel als noodzaak omdat aan de familie mee te delen. Hoe verdrietig dat misschien ook voor een is. Maar dat is wel het minste wat ik kon doen. Voor mij is het dankbaarheid een groot. Zonder die donorlever was ik er nu niet meer geweest. Dus dat maakt het wel enerzijds heel onwerkelijk. Maar anderzijds ook weer heel dankbaar. En dat ik elke dag opstaan. En dat ik elke dag even aan terug denk. En dat je denkt van gewoon. Het is zo bijzonder dat ik dat mag doen. Dus dat zijn veel momenten op een dag waarbij ik toch wel even denk van 'ok, fijn dat we dat kunnen'. En ik ben natuurlijk heel lang ziek geweest. Dus ik moet elke dag mijn energie wel monitoren. Dus ik ben wel voorzichtig. Dus dat is ook een moment dat je denkt van kijk. Nu een paar dingen gedaan. Ja, gisteravond nog na het theater geweest. Vandaag een drukke dag. Nu de interview. Dus morgen moet ik dan even balandzoeken om even wat rustig aan te doen. Dus dat is ook een vorm van bewust zijn dat je een geschenk hebt gevangen. Maar waar je wel zoveelig meer moet gaan. Was natuurlijk al best lang ziek. Waarbij je dus al heel snel de besef krijgt van 'ok, je mag dankbaar zijn dat je dat bent'. Kan nog steeds wel afdoe stressen om kleine dingen. Wat ik denk voor jou, waar maak je je druk om. Dus dat blijft wel wel inzetten. Maar het heeft in zover een andere lading kregen dat ik veel bewust nog ben. Dus dat je ook gewoon met een kopté simpelweg even in de duiling kan kijk. Omdat dat volgendjes zijn. Zoals ik in de brief en wat natuurlijk de kern is. Is dat ik een niveau dank je wel heb kunnen zeggen aan de familie. En aan de donar. De donar wel eens waar zal dat niet meer lezen. Maar ik ook wel dat dat toch op de inne van de manier doorkomt. En dat dank je wel zeggen. Dat is natuurlijk een aan de familie toe. En de donar toe. Maar ook aan mijn gezin, aan mijn familie. Om dank je wel te kunnen zeggen dat je dat voor me waren. Onvooralijke liefde voel je op dat moment. Van vrienden, familie en mensen om je heen. En de ene tijd kun je dank je wel zeggen in de brief. Maar ook dank je wel zeggen aan de mensen om je heen. Ik heb mijn vijftigste verjaardag bijvoorbeeld heel uitgebreid kunnen vieren. Dat is een jaar geleden geweest. Daar hebben we een groot feest kunnen geven waarbij ik ook in mijn speech. Eigenlijk deze brief nog aangehaald heb. En ook de mensen die een special voor mij waren. Ook echt heb ik kunnen benoemen in die speech. Ja, dat was ook een moment om echt dank je wel te zeggen. Dus voor mij was dat ook wel een mooie afronding. De brief het feest daarbij verder te kunnen gaan met mijn leven. Het is zo dat ik als ik dat niet zou doen zou ik me echt schuldig voelen. Ik vind dit mensen wat ik kan doen is om dank je wel te zeggen. En een dankbaarijsbrief te schrijven. En dat is wel de lading. Ik zou niet verder kunnen leven zonder dat uit te spreken aan vrienden, aan familie. Maar ook aan de donar. Al is dat dan misschien spiritueel. Nee, dat voor mij was dat een noodzakelijke stap. Zonder dat zou ik niet goed verken. Ja, nu wil je weten wat er in die brief staat. Dat mag je dus niet zeggen. Anders kan hij misschien herkend worden. En bij Donatie wordt strikte anonymiteit gehaanteerd. Dus ja, we lezen de brief in onze fantasie. De reportage was van Anke van Meer. Dank je, Anke. En dank je, Vincent Bilouw, om hier met zo mooie glimlaag binnen te komen wandelen. Zer dankbaar voor de uitnodiging. En voor de warme ontvangst, merci. Je wilde nog meer geven dat. Dankbaarheid uiten dat je dat ook altijd met een liedje kan doen. Jawel, voor dankbetuigingen is muziek een welja dankbaar medium. Zeg het met een liedje. Dat blijkt een doel treffend alternatief voorbie. Misschien niet zo goed is in het uitrukken van zijn of haar gevoel is. inclusief dus, gevoel is van bankbaarheid. Zelfs de grootste popsteren verwoorden hun erkentelijkheid al is in een liedje. De lijst muzikale dankbetuigingen, Sophie, is eindlos. Vantijdo over de Beatles tot zelfs de oosterijkste scharnenzanger, Udo Jorgens. Dank je wel. In de popkaast besprek ik elke week de muziekactualiteit met mijn interessante gasten. Want heel soms is over muziek praterleuker dan ernaar luisteren. Luister of download alle podcasts op VRT Max.