Ds. Jeroen Hagendijk ( vanuit Pelgrimvaderskerk ) over Marcus 4 vers 35 t/m vers 41.

De komende periode, deze Arjan en ik uit het Markus Evangelie, passages die gaan over confrontaties met ongelofd. En Markus Vier lees er volu, en dat is de eerste confrontatie die Jesus heeft met het ongelofd dat hij aantreft om hem heen. Markus Vier van Alpers 35. Aan het eind van die dag, toen het avond was geworden, zei hij tegen hen, laten we het meer oversteeken. Ze lieten de meenigte achter en namen hem mee in de boot waarin hij al zat en voeren samen met de andere booten het meer op. Er stak een hefeige storm op en de golven beukte tegen de boot, zodat hij vol water kwam te staan. Maar hij lach achter in de boot op een kussen te slapen. Ze maakte hem wakker en er iepen. Meester kan het u niet schelen dat we vergaan. Toen hij wakker geworden was, sprach hij de wind bestraffen toe en zei tegen het water. Zwijk, wees still. De wind ging liggen en het water kwam helemaal tot rust. Hij zei tegen hen, waarom zijn jullie zo angstig? Gaan lofje jullie nog steeds niet? Ze werden bevangen door grote schrik en zij het tegen elkaar. Wie is hij toch dat zelfs de wind in het water hem gehoorzame? Dit is het woord van God. Ge mee te van jezus, Christus, Poeters en Suszes. De schrijfste Merlin Robinson schrijft in de roman Giliat over een domene op het platte land in Iowa. Vroeger toen hij nog iets jonger was, kwam het vaak voor dat hij snag niet kon slapen. En soms wandel hij dan door het kleine slapen, de stadje Giliat. Hij herinnet zich dat in een brief. Het is een prachtige passage en ik heb een paar geleden opel is voorgedragen. Maar wat is jouw mooie is nog een keer. Hij schrijft er zijn altijd mensen wakker snags. Met hun babies, met buikkramptjes en hun zieken kinderen. Of omdat ze ruzie hebben of peeker of zich schildig voelen. En je hebt natuurlijk de melkman en alle mensen met voegdienstof die juist van hun nachtdienst terugkomen. En soms als ik langs het huis kwam van even mijn eigen gemeenteleden en een lichtzorg brandend dacht ik misschien moet ik aanbellen. En kijken of er een probleem is voorbij kan helpen. Maar dan bedacht ik me dat dat een inbreuk zou kunnen zijn en dan liep ik toch maar door. Op die nachten dat ik in het geheel niet sleepen geen zin had om te lezen liep ik om een uur of een, twee door de stad. Dan probeer ik met de mensen die in al die huizen woonde voor de geest te halen. En wat ik van mijn bist, wat vaak heel veel was. Ik bad voor ze en ik stelde me een vrede voor die ze niet verwachten. Maar van zij en niet op reekende dat die in hun ziekte en in hun ruzies en in hun dromen over hen zou komen. Toen ik het boek had gelezen was dat wel een beeld dat bij me bleef. En vooral die eerste zin is er altijd mensen wakker snags. En misschien ben je ook wel iemand die snags slecht slaapt. Of die zavels uren wakker ligt en piekert voor dat je eindelijk wegdomelt. Jeetje is heel naar en waarschijnlijk spookt het dan ook van alles door je hoofd, zorgen of vragen verdriet. Heb je er snags in elk geval niet wakker is voor gesmarkingsvier dat is Jesus. Jesus die hier zo zo'n bloek in slaap gevalen terwijl de omstandigheden daar nog niet bepaald naar zijn. Midden in een heerige storm op ze is Jesus aan het slaapen. En dat beeld van zo slaapende Jees is te midden van zo'n oefel tu meeld dat ondroet maar eigenlijk. Ik heb even gezochte naar kunst die daar over gaat, maar ik kon eigenlijk niet zo veel vinden. Als je op internet zoek dan krijg je Jees zo'n gaal slaapend kindje of slaapende dakloos op een bankje vervoetbalt. Maar Jesus gezicht zo slaapend in de bood dat ik eigenlijk niet veel tegen. Een mooi plaatje, dat is ook naar die zoveel eventuele. Maar eigenlijk wel opmerkelijk, want het is een heel veel zeggen pild. Nou is de eerste gedachte bij zo'n slaapende Jees is misschien wel dat er al heel erg moe moet zijn geweest. Als je je te midden van zo'n enorme storm nog kunt slaapend, dan ben je wel echt tot de draad toe versleden. Heb je Jees is gewoon een heel lange dag gemaakt. Als je hem weer zijn van moeiteiten, dan zien we voor ook zijn menselijke kant. Is hij moezen als wij ook moe kunnen zijn. Die kan het wel opdenken, zeker ook als je bedenkt dat een heel aantal van Jees' leerlingen visser zijn. De andere boorden zijn het gewend om op een bood bezig te zijn. Die weten wat ze moeten doen. Jees is niet Jees, is geen visser, die is van huis uit een timmerman, die loopt alleen maar in de weg op zo'n klein boodje. Dat ziet je wel heel gaal aan de kant. En zeker Markers die scherft dat er nog een kussen was. Je ziet er al voor je hoe Jees is dat kussen pak. Het zichzelf al snel gemakkelijk maakt. En dan de andere alwisten, die gaat gewoon in slaaf van. Het zoals mijn vader vroeger op zondag middag, zei dat hij in boek en lees op de bank. En er wist waarom al die zelf vertrokken. Is Jees is gewoon heel moe. Ja, dat zou kunnen, maar we hebben redenen om aantennemde dat Markers bij die slaap van Jees is vooral aan iets anders denkt. Maar dan moet ik wel even iets uitleggen. Eetst dat je misschien nog nooit eerder hebt gehorent. Voor mij was het althans helemaal nieuw. We gaan even de diepte induiken met elkaar. Ik begreep namelijk dat in het oude midden oosten, in Mesopotamien en in Gipte en in Kahnenan, dat er daar verhalen over groter werverteld die ook slippen. De slaapende gottheid is een literärmotief, dat het keer het geregeld terug. En die godelijke slaap was in die verhalens symbol eigenlijk van de onbetwiste macht van zo'n gott. En gott die zichzelf kan terugtrekken en kan gaan slapen, dat is een gott die dat zichzelf kan permiteren. Dan heeft die gott absoluut alles overwonen, is er niks meer dat een bedrijgd. En dan kan je gerust gaan slapen. En die oude ideeën over een slaapende gott, die zijn hier en daar ook de bijbord binnen gezijpelt. Dat is wel interessant. Er zijn namelijk teksten die zeggen dat de gott van de bijbord ook slaapt. Misschien denk je nu in eerste instantie, als je met je bekend bent met de persoon, juist aan een andere tekst, dan persoon 111, waar staat dat gewoon niet slaapte en iets sluimert. En met al de rewarden goopt uit altijd wel een oogje in hetzelf. En dat is echt een stem in de bijbord, maar er zijn ook andere stemmen in de bijbord die spreken. En die zeggen dan weer een eigen ding, persoon 44 bijvoorbeeld of 95 of persoon 74. En dat zijn persoon die zijn er een andere tijd ontstaan, tijd van gevangen schap, balingschap. En in die moeilijke tijd zeggen die persoon dat gott slaapt. En ze zeggen gott wordt wakker. Waarom slaapt u? Sta op, klinkt dit in iepszomer. Met idee erbij is dan niet dat gott slaapt uit voor moeilijkheid of over schilligheid. Maar dat het een beetje lijkt op wat die gode in die andere landen ook doen. Dat gott slaapt omdat hij absoluut de basis. En natuurlijk is gott de onbetwiste heer van helemaal een aarde, want het bleek bij de schep in. Dat bleek bij de uitdacht uit een gippel die ontzettend bijzondere manier dat gott het volk bevrijden. God is de absoluut de basis. Ja dan kun je zeggen als iemand het zich kan veroorloven om een oogje dicht te doen. Maar is het God wel? Die kan echt wel rusten en slaapen. Vógens persoon 132 heeft Godt in Sion bijvoorbeeld een rustplaats uitgekozen. Hij bereft Godt een rustplaats en wat doe je er anders dan rusten? Dat is zo'n beeld uit het religieuse denken in de tijd van Israel. Maar dan is er op een zo'n wordt wakkerpzam. Een wordt wakkerpzam die zegt dat God toch wakker moet worden. En waarom dan? Nou omdat de situatie is veranderd, het volk is aangevallen, het volk is gevangengenomen. Je kunt zeggen God's gezag worden dus ook nieuw betwist. God wordt aangevacht gevochten. Dan is de situatie dus zo dat God moet gaan ontwaken en opstaan en op nieuws en gezag moet tonen. Waarom slaapt-u Godt wordt wakker? Die ideeën van de Goddelijke slaap lijken hier een Marcus Vier op de achtergrond mee te spelen. Dat Jezus niet slaapt omdat hij moe is, maar dat hij slaapt omdat hij Godt is. Dat hij dat zich kan voor orloven, omdat hij weet wie er de basis op de zee is. Wat past er bij de grotere lijn van het markers even gelen, dat het niet gaat over hoe jezus zich voelt, moe, dat het gaat om biji is. Waar markers vooral me bezig is, is de identiteit van jezus. Het vraag naar wie is jezus nu eigenlijk? Zo zeggen de leerlingen dat ook het tegen elkaar aan het einde van ons stukje tekst, wie is hij toch, dat zelfs de wind, het water en grorzaam. Het andere woord gaat over de identiteit van jezus. Hij is groot, maar zo wordt hij nog niet herkend. Zijn eerlijlingen die begrijpen nog niet wie hij is. En zijn tegenstanders zien het nog niet wie hij is. Alleen de demonen, dat is een uitzondering in het markers even gelen in de demonen hebben in de gaten wie jezus is. En als jezus in de buurt komt, dan beginnen ze te roepen, heilig van God. Wat hebben we met u te maken? Ga weg. Kortom als jezus optreten, mensen geneest, dat kon ik even van God verkondigd. Dan gaat het markers om de vragen voor wat dat zegt over wie jezus is. Maar ook als hij slaapt, dan gaat het markers om de vragen over wat dat zegt wie jezus is. Jezus is goed. Daarom kan jezus het zich als geen ander veroorloven om te slapen in de storm. Maar goed, niet alleen zijn slaap, maar ook wat jezus doet. Laat zien dat hij God is. Hij steelt de storm en legt de storm met zwei geop en dat laat ook zien dat hij God is. Er zit ook een hele gedachte gang achter. Het valt namelijk op dat dat markersconstrui bent schrijft over de zee. In de MBV, de vertaling die wij gebruiken valt dat weg. Want dan gaat het over het meer. Maar markers schrijft in het griek schonstkwent over de zee. In de zee is in de bijbel een beladen term. De zee is nooit zo, maar de zee. Maar het is de plaats waar de gaus mag er heerse. Waar qua de machten de baas zijn. Waar het leven niet leef, per is omdat je geen vaste grond onder de voeten hebt. De zee is de symbolische feiant van het Volk van God en de symbolische feiant van God zelf. En de bijbel die beleid op heel veel plekken in het oude testamenten. De eerste gedeelte van de bijbel dat de God van Israel dat die sterker is dan de zee. Dat zie je in de schapping, dat verhaal dat God met een woorte zee terugdwingt en dat de land tot staat. Je ziet dit in het verhaal van de exodus en dat het Volk bij de rode zee aankomt en niet verder kan. Maar dat God dan een weg door de zee maakt. God gaat voor het Volk door het water heen. Vooruit. En je ziet dit in de persoon. Wij zullen op zand 3 en 90 net. Daar wordt gezongen. Je moet dus opletten hoe vaak het in de persoon gaat over dat God sterker is dan het water van de zee. Op vallen twaak. En helemaal aan het einde van de bijbel. In het bijbelboek openbaring dan wordt verteld dat de zee eerst spiegelglad is geworden. Met je zoals hier gestax gebeurt als Jezus de store met twijgen oplicht. En dan verderop in het bijbelboek openbaring is de zee zelfs verdwenen. Dus dan is die gaal smaagte brij is. Eindelijk de wereld uit. Dan is de overwinning van de macht van God compleet. Dus als je naar Jezus staat te kijken die de store met twijgen oplicht dan sta je eigenlijk naar God te kijken. Dat is wat Mark is laten zien. Jezus is God als hij slaapt en als hij opstaat. En de golven bedoekt. Dat was de diepte. En nu, ik verbij aan het beurt. Want wat zegt dat over ons leven. Maar je begrijpt denk ik wel dat de zee in de bijbel al jos nou ook symbol werd voor de gaals in mensenlevens. Voor het qua dat zich soms zo'n bak aan aandiener in ons leven. Een crisis in je relatie. Het slechte uitslogging het ziekenhuis. Of een wereld vol nieuws waar je echt wakker van kunt liggen. Het is allemaal zee om ons heen. We zongen over het stormen van de tijd. En ik denk dat zonder stormen ook te sterk voor ons kunnen zijn. Dat klinkt ook door in Markus Vier. De leerlingen die redden het niet. De golven die buiken tegen de boot die al vol begint te lopen. En er is geen houden meer aan. Strakst dan valt die boot uit elkaar. En dan is het ieder voor zich. Soms gebeurt dat bij mensen. Dan is de storm de grote, klappte, hart. En dan valt het uit één zoals je dat bedacht dat het zou moeten gaan. En dan hoop je maar dat je ergens nog heel huit aan spelt. Soms is de storm te groot. En waar is Godan? Je begrijpt het wel dat mensen in zo'n situatie zitten ook niet meer weten. Waar ben je nou? Waarom hoor ik niks van nu? Zorg je niet meer voor mij dan? Ik ben toch niet in slaap gevallen. Zo zitten die leerlingen in de boot. Zieg vastklampen dan de mast en waterhosen en iemand roept op eens waar is Jesus. Heb je dat niet? Dat je soms afgraagt met altijd nieuws in deze wereld. Van beelden te oorlogen en naven normen en klimaatsoren waar is Jesus eigenlijk? En ze kijken om zich heen. En dan krijgen ze hem in het oog. In het gedreun van de golven in het slingere van de boot ligt inig verstild te slaapen. Jezus in hier. Nou hoeft op een kussen. Als een boork in slaap gevonden. Hoe kan iemand in zulke omstandigheden nou slapen? En ze schuren een bakker. Het lijkt wel boos ook. Er is heel begrijpelijk. Maar ze hebben nog niet duidelijk wie Jesus is. Jesus is god. Hij wordt kijk naar toe. Hij wordt wakker. Hij staat op. En hij spreekt de windbestraf aan toe en lecht het water. Het zweigen op. En dan gaat de wind betelen liggen. En het water komt helemaal tot rust. En Jezus kijkt zijn leerlingen aan. Vraagt, waarom zijn jullie zo angstig? Geloof jullie nog steeds niet? Maar Mark is vier. We zijn nog maar geloof jullie nog steeds niet. Blijkbaar als zoveel van mij gezien. Je weet toch dat ik erbij ben. Je weet toch dat ik je bescherm. Het toch zo gaat het. Als je het moeilijk hebt, hoe makkelijk ga je twijfelen. Hoe makkelijk wordt je bang. Je weet het niet meer. Ze hebben heel begrijpelijk dat die leerlingen Jesus wakker maken. En bang zijn. Maar ik dacht deze week kunnen wij Jezus niet nog even laten slapen. Wat zou er gebeuren als we Jezus nog even lieten liggen en naar hem kijken? Kijk naar een slaap van de Jezus te midden van zoveel toomult en herrie in de wereld. Ik stel me voor hoe Jezus ook in ons leven aan boord is. In jou leven. Ik weet niet of het stormt in jou leven of in het leven van iemand die je dier bij is. Maar ik zie hem daarvoor, maar ergens onder in je vuel in slaapgevallen. Niet op de voorgrond, maar achter in de boodschrijfmarkt. Ergens achterin de ziel slijmer het Christus omdat hij de basis van alles wat ons bedreigd, van zonder en ziekte, van ons eigen onvermogen, zelfs van de dood. Een slaap van overwinning. Een slaap van absoluutemacht, wie doet mij wat? Een goede lukke slaap. Nou, wil je in hem al bestormen met je vragen? En wel wakkerschuren? Of is hem daarzien slapen voor nu genoeg? Toch eerst maar eens naar hem kijken. Want dat zijn rust zien jouw rust geeft. Is dat niet wat we hier elke week zoeken in het stormen van de tijd? Dat de vrede van God ons in Jezus Christ is vint en bewaard. Laat hem nog even liggen. Laat hem nog even kijken. Want strakschapen richting pasen. En dan zijn de rollen van Jezus en de leerlingen omgekeen. Je slaapdjes is nog, er zijn de leerlingen wakker. Maar in de hoef van het seminese slaapde leerlingen en is Jesus als enige wakker. Dat moet nog maar even liggen. Als het straks op aankond, dan is hij de gene die waakt. Daar gaat het net toe. Dat wij de heilige rust vinden omdat hij wakker blijft. Dat wij kunnen gaan slapen omdat hij is opgewekt. Ik weet niet hoe je hier zit vanmorgen en met welke verhaal. Ik weet niet of je slaapeloos en achter hebt. Ik kan niet net als die domene uit aioa-urisnags door de stad walen om te zien waar het licht brandt. Maar ik hoop dat je hier op deze plek Jezus in het oog krijgt. Hier zijn vanmorgen je nachtrust en goede komt. Ik zou je bijna een goede nacht willen wensen. Amen. [Muziek] [Muziek] [Muziek] [Muziek] [Muziek] [Muziek] Vijn dat u er was, vijndertje er was. Misschien was je er te gast en vindt het leuk om je te ontmoeten. Dus blijft dan vooral even hangen. Ga van hier, de vrede van God, want vang zijn zeigen. De genaden van onze heer Jezus Christus, de liefde van God, de gemeenschap van de heilige geest, zei met u allen. [Muziek]