Ds. C.G. Vreugdenhil | Leven en dood op de weg naar Efratha | Genesis 35:18

Gemeente aan ons zal worden voorgelezen naar de Schenesis 35. Vers 8 tot en met 21. Genesis 35. 8. 21. 20. En De Boerah, de voetste van Rebecca Stierf. Het werd begraven onder aan BTL, onder die Iijk, nog ze naam, hij noemde allen wagut. En Godfyscheen, Jacob weet erom opnieuw, als hij van Paddan Aram gekomen was. En hij zeegende hem. En God zeit tot hem, ionam is Jacob. Ionam zal voor het dan niet Jacob genoemd worden, maar Israel zal ionam zijn. En hij noemde zijn naam Israel. Verder zij God tot hem, ik ben God de almachtigen. Wees vrufbaar en vermenigvuldig. Een volk, ja een hoop, een menigte van volkend zal uit u worden. En koningen ze er uit jolendende woord kan. En dit land, dat ik aan Abraham en Isaac gegeven heb, zal ik u geven. En aan uw zaad, na uw zal ik dit land geven. Toen voer God van hem op, in die plaats waar hij met hem gesproken had. En Jacob stelde een opgerichteken op in die plaats. Waar hij met hem gesproken had. Een steenen opgerichteken. Hij stort er daarop drankoven en groot olie daarover. En Jacob noemde de naam van die plaats, waar God met hem gesproken had. Betteel. En zij reisde van Betteel. En er was nog een kleine streken, klein stuk land om tot eevraat te komen. En daarag olbade. En ze had het hart zat het moeilijk in haarbare. En het geschiedenal zei het hart als het moeilijk had in haarbare en zo zij de vroetvrouw tot haar, vrees niet. Want deze zoon zult gai ook hebben. En het geschiedenal zei hij ziel uitgingen, want zij stierenv. Dat zij zijn naam noemde Ben Ooni. Maar zijn vader noemde hem Ben Jamin. Zo stierenvraagel. En ze werd begraven aan de weg naar eevraat het welke is Betteel. En Jacob richten een gedengdeken op boven haar graf. Dit is het gedengdeken van haar aangels graf tot op deze dag. Toen verijsde is er hem. En hij spanden zijn tent op gene zijden van Michtal Eerder. Gemeent ze nog een keer Jacob. En ik weet natuurlijk dat het leidenstijd is, maar daarom heb ik met de homen in zondag afgesproken dat hij vanavond haar leidesprek gaat. Die dag kan ik nog een keer Jacob doen want dat, ja, ik had het twee keer gedaan en dan weer een pauze he, de leidesdijd en straks heb je dat met paas en pingsdelen. Dus nu dan is het keer Jacob dan bij het verband ook wij. Dus vandaan, nu nog een keer Jacob. Genies is 35. En als Kern daaruit lezen ik u voor, het achteende vers. En het geschieden als haar ziel uitging, want zij stierenv. Maar ze vaten noemden hem Ben Jamin. Leven en dood op weg naar Eefratta. In de eerste plaats, Ragel brengt een zon ter wereld en sterft bij de bevallig. In de tweede plaats, Jacob doet een geloves uitspraak in het diepe dal van de dood. In de derde plaats, Jezus wordt voor afgeschaar uit in deze geschiedenis. Gemeente jongens en meisjes, wat is er veel bleidschap? In een gezin, astrambroetje of zesje geboren wordt. Van Agenbmeer aan de familie van Spronzen, ze hebben een klein abeltje gekregen. Ja, ben je blij! Sorry, ik ben in te kant ook niet. Mama moet natuurlijk nog wel aansterken, want het is niet niks hoor als een vrouw een kind ter wereld brengt. Ik heb dat zeven keer meegemaakt, maar dat is niet niks. Afstaan voor je vrouw. En dan komt natuurlijk vragen in het gezin. Dat hadden wij ook. We kennen de vroeger. Apa? Hoe komt het eruit? Nou ja, dan heb je wel aanrein tot gesprek. En toen was het klaar als weetend. En toen zei de jonge van mij, hij zei hij mogen komt erin. Ja, vond ik ook weer moeilijker, maar dat mowel gesproken worden in de gezinnen. De kleine abel. De heeren heeft na de zondeval in het paradijs ook gezegd tegen de vrouw met smart, zult ga ik kinderen barren. Vrouw gestuurd er veel meer kraanvrouwen dan nu. En dat zit hem natuurlijk in de medische wetenschap. Dan mogen we wel dankbaar voor zijn. Wel, over de geboorte van een kindje en het sterven van een moeder, bij de bevalling gaat het nu van morgen in de geschiedenis van Jaakop. Toen hij in wetkels gezin, met z'n gezin, alle afgode begraven had en dankbaar een altaar gebouwd had, to was alles anders geworden, alles was helemaal nieuw geworden voor Jaakop en z'n gezin, maar nu komt er een grote verandering. Jaakop kan niet in wetkel blijven. Z'n leven z'n reis gaat verder, Jaakop trek naar het zuiden en zijn doel is hebron. Daar woont zijn oude vader Isaac. En Jaakop zal zich daar gaan vestigen, waarsen, vader altijd heeft gewoond. Maar daar staan hem droevige dienen te wachten. In de eerste plaats sterft zijn geliefde vrouw, Raagel en in de tweede plaats sterft zijn oude vader Isaac. Ah, dat sterfgevallen kunnen heel deep ingrijpen in een mensenleven. En grijpend, diep ingrijpend als je een geliefde naar het graf moet brengen. Maar we mogen zien in Jaakop's leven dat de God van wetkel leeft, die Jaakop kracht geeft om dit verliest te dragen. Nou, het is gaan zien wat er allemaal gebeurt. En hoe Jaakop reageert. Dat is ook een belangrijk punt natuurlijk. Misschien, zeker wel. Misschien hebben we van ons eigen trof van door verliezen, grote verliezen zelfs. Misschien zet u nog in een deep dan. Saale gij die in dit leven Jaakop schot ter help heeft. Jaakop komt tijdens zijn reis naar het zuiden bij Eefrat. Eefratta, of hetzelfde. Een klein plaatsje. Later wordt het bedwe hem genoemd. En hier stopt de pelgrimstoet. Het moment is aangebroken dat Raagel zal bevallen. Van haar tweede kind, meer dan zeventeen jaar, hebben ze daarop gewaagd. Toen haar eerste kind geboren werd, heeft ze een josef genoemd. En dan betekent ik hoop dat de Heer en me nog een kind geven. Wat gebeurt nu? Moord ik na kom moet je natuurlijk, want er ligt 17 jaar tussen. Alleen het verloopt allemaal anders dan Raagel had verwacht en gehoopt. Zeker er iets mooi is dat twaalfde kind dat aan Jaakop voor Jaakop geboren wordt. Maar dat mooi wordt wel overschaduwd door een heel groot verdriet. Gaat niet goed met Raagel. Vroeger zijn ze wel eens, als je een kind ter wereld breng, dan sta je met één been in het graf. En dat snapt u wel. Waarom dat zo gezegd werd? Tegenwoordig zijn er gelukkig alle medische voorzieningen. Maar vroeger stieren we in de heer Woord Kram. De heer Woord Kram. Hoe wel dat kan natuurlijk nu ook nog gebeuren. En zo is het met Raagel gegaan. Zo verleef de geboren van haar kindje niet. Misschien was de steidbevalling. Je denkt er even over na dat weet je natuurlijk niet. De vroertvrouw herpt die helpt bij de bevalling. die ziet het allemaal. gebeuren en die spreekt Ragell moet in. Ze zegt tegen Ragell, "Vrees niet Ragell, je hebt een zong, een naam drager in wie je voortleeft." Kind wordt geboren terwijl Ragell sterft. En het laatste wat zij doet is haar kindje een naam geven. Ze zegt, "Hij zal benoni heten, benoni betekent, kind van mijn smart. Benoni, stervend, heeft Ragell haar klacht op naar de heemel, dood en leven schuiven in één terwijl Ragell haar laatste aardem uitblast klinkt naast haar het huilen van een pasgevoeren baby." Maar het kind heeft ze moeder nooit gekend. Wat erg. Vooral voor Jacob natuurlijk zijn gelievede vrouw sterft. Bij haar in erin ons misschien wel hoe jou lurs Ragell geweest is op lea, die als de verachte zo bijzonder met kinderen was gezegend. En toen de heeren ook haar moeder schuld opende, toen had ze het kind heel de heer Joos heeft genoemd. De heeren voegen mij nog een zong daar toe. Ze wilden en nog een. Ze wilden concurrentie met lea. Het liefst wilden ze lea nog inhalen en over troeven. Maar dat zat er natuurlijk niet meer in. En nu gaat ze een andere zoon kragen, maar het wordt heel moeilijk. Het ziet er naar uit dat Ragell in de bevallingsal blijven. De vrouw, die haar helpt bij de bevalling, probeert haar te troosten, zegt Ragell, je of niet bang te zijn, komt allemaal goed ook deze zoon zullen je hebben. Die vrouw bedoelt dat natuurlijk goed. Ze probeert haar gaf aan de af te leiden van haar pijn en haar moeite. Maar echte troosten biedt het niet voor Ragell. Die sterven er is. We lezen in het volgende versnamelijk en haar ziel ging uit. Een zeer be minder vrouw en moeder sterft. Dat was heel pijnlijk. Jakob was natuurlijk in de eerste plaats met haar getrouwd. Ragell mocht zich koestren in die bijzondere liefde van Jakob. Hij heeft Ragell meer lief gehad dan lea. Eindelijk had hij lea hermaar op de kop toegenomen. En voor Ragell heeft hij nog graag 7 jaar willen dienen. Vrouw, wie je leven over hun slechtwerft door Vialozie. Ze kon het maar niet verkrappen dat lea aan Jakob zoveel zoonen schonk. Nooit had ze de zinkeer edel moeder kunnen opbrengen om dat aanlea te gunnen. Zij wacht stochte, be minder vrouwen in Jakob, was het dan niet goed dat lea ook iets had. Waar ze zich geen verheugde kon. Maar Ragell kon dat niet opbrengen. Op een dag heeft ze heel einsend voor Jakob gestaan en ze heeft gezegd. Geef mij kinderen of ik sterf. Je krijgt zijn kind en ze sterft. Ze sterft in haar vallen begeert en naar kinderen. We kunnen haar zeggen ze sterft er aan. Wat is dat dieptragisch in zoon, begeert de helemaal onder de gaaf. Zo vol van het voorbijstreven van de ander. En ik kan nu zeggen, oh Ragell, dat is dat toch erger. Kijk maar eerst maar even naar jezelf. Toen heeft niet bij altijd te gaan om het aanvall kinderen. Je bent gezegd voor als de heren je huwelijk zegt met kinderen. Maar dat kan ook in de sport. Dat is elkaar voorbijstreft. Zij gereef naar Houttorje dan op het nieuws. Of in het zaken leven. Of in de wedenschap. Of in de politiek. Als je die verhaalend soms leest tegen elkaar in. Kan ook in de kerk. Zo zijn. Dat je er aan stuk gaat. Want jij loopt zien. Is een verwoest in de zonder hoor. Maar nu als het waar er rond het sterf werd staan. Vraag we ons af. Waar ben ik eigenlijk mee bezig. In mijn leven. Waar is mijn leven vol van? Moet ik aan mijn lusten ondergaan? Dat hoeft toch niet? De verloren zoon kwam tot zichzelf. Wat doe ik hier eigenlijk in dat varkenshoek? Die ben ik eigenlijk? Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan. En dat blijft niet bij één keer in ons leven. Waar gel? Een vrouw nog in de kracht van haar leven gaat sterven. Want haar leven is ook een waring niet zo heel veel goed te zeggen. Wat gaat er nu in haar om? We weten het niet. Ze had de terrafiem gestollende afgorden van haar vader. Mogen we toch wel donker geweest zijn in haar leven. Want dan laatst de stervens creed. Daarin noemt ze de naam die het kindsel gaan dragen dat het is. Benoni. Ben is zoon, benoni. Mijn zoon van mijn smart. Ook vandaag geldt dat niet alles van zelfs prijkend gaat bij een geboorte. Jord wel, dat is zeggen. We nemen een kind. We zijn er aan toe. Net zoals ze een nieuwe wasmestine aansvafge. Maar zo invoogd, ligt dat niet. We ervaren dat ook vandaag. Nieuwe leven is afhankelijk van de heren god. Ook gezondheid en het leven van een moeder. Ragell klacht in de naam van haar kind al haar alende uit. Zoals laten de vrouw van de gobelozen Prister Silo, Pinahas van Silo, Pinahas. Her kind zal noemen toen ze stierf. Ik had woot. De eer is weg. De arke is weggevoerd naar de filistein. Zovea, draaggel, alles samen in dat ene woord, Ben Ooni. Zo'n van mijn smart. Ze kent haar kind met haar erlende. Ze tekent haar kind. En dit kind zal voor het aan de leven de herinnering zijn. Aan het tragisch zie je eigenlijk aan. Zeg maar gewoon aan het zonde geleven van zijn moeder. Uiteindelijk wilde Ragell niet buigen voor God. Ja, en dat komt nu in eind aan. De eindeloze twist tussen Ragell en Lea wordt nu beslissed. Ragell gaat sterven. En in het uur van haar dood is ze moeder Silo alleen. Ja, ik kan daar ook niet helpen. Je zou zeggen. Ragell er kent toch dat de heren God is. Wij hem zal de uitkomsten zelfs tegen de dood. In haar dood snoot schreeuwt ze het uit. Ben Ooni, zo'n van mijn smart. Alhave driet, alhere ellende, alhateleurstellingen en ontgoogeling. Schreeuwt ze uit in de naam van haar kind. Is dat de betekenis van een mislukt leven? Was Ragell een vrouw die God niet livat? Veel schift uitleggers zeggen dat jij ook. Ik las ze is met de aarsvader, jij ook op het trouwt geweest. Maar ze heeft de God van jij ook niet gekend. Ze heeft geleden gezond. en nu is er gestorven zonder God. Gewoon is dat zo, ik echt niet deur, we zeggen hoor. We moeten ook niet doen, want we gaan helemaal niet over. We mogen niet zeggen, ja, maar Rachel had geen geloof. Hoe weet je dat? Ons komt het oordeel niet toe. We moeten altijd daarin heel voerzichtig zijn. Aan naam wordt in de bijbel wel met eergenoemd en kijk jij de mea, Rachel weet over haar kinderen. En het komt toch meer voor dat een kind van God soms in het donker leeft. Wie zal pijlen hoe zwaar het voor die vrouw is geweest op dat moment. Rachel brengt stervend een zoek ter wereld. Jacob doet een geloofse uitspraak in het dal van de dood. Ja, we hebben er gevoel gestop lea, maar hoe is nu eigenlijk met Jacob? Het gebeurt dat wel dat mensen in zellijke omstandigheden de heren God te rechtoekeren. En dat ze zeggen nou als God liefde is. Waarom doet hij dan zo? Waarom mag dat kind dan geen moeder hebben? En het is natuurlijk wel een begrijpelijke vraag. Maar zo roep je wel God ter ver aan het voorwerding. Als of hijdens gult is van de gevolgen van de zondeval. Jacob doet het anders. Jacob klemt zich in dat diepe dal van rauw en dood vast aan God die eeuwen geleeft. En wiens beloofd en in Christ is Jesus ja en amen zijn. Terwijl Rachel stervend, met die somber klacht op haar lippen, breekt bij Jacob het geloof. Door. Er staat zijn vader. Noem de hem. Ben jammin. Jacob staat bij het stervbed van zijn lieve vrouw. Dat is ook een moeilijke weg voor hem. In bed dat was allemaal zo rijk geweest, dat nog goede tijd gaf. De heren was zo naar bij de rijke belofte van het leven, was over hem uitgesproken. Dat is er aan het eerst eruit. En een machtig volk zou uit zijn länder in voortkomen. En hij zou het land bezitten, het beloofde land. De belofte van God was boord de vol van leven en van toekomst. En nu is het de dood. De harde bitterer werkelijkheid van de dood. In de belofte is er toekomst en leven. Maar hier vlak voor hem, hier vlak bij hem is de dood. En wat is er nu werkelijker? Wat heb je aan mooie woorden bij een stervbed, voor bij een graf? Soms gaapt de leugde je aan. Het is voor Jacob ook zo maar niet in algemeen dood. Het gaat om Rachel zijn liefste vrouw. Hij verliest haar voor wie hij zover heeft over gehad. Wat moet Jacob het moeilijk hebben gehad? Dat kunt dus zich ook van voorstellen. Rachel bij je er niet meer. Het was ook helemaal niet vreemd geweest dat Jacob het bij die naam gelaten had, die Rachel aan dat ventje gegeven heeft. Ben no, niet kind van smart. Dat had je best kunnen voorstellen, want Jacob was natuurlijk ook heel verdrietigd. Je kent dat wel, dat je eerst zover troost en bemoedigt worden heeren en door het woord van beheeren. En dat hij in aan doordod wordt zo dichtbij je is. Heer beke momenten. Het licht van zijn genaden laat ze glansvallen over je leven. Je mocht wandelen in de vaste blijven moedigheid zijn kind te zijn te leven door de genaden van God in de heeren Jezus Christus. Maar wat is moeilijk geworden? Misschien ook in uw leven? Pas tuwt maar toe op jezelf? Een onderzoek. Wees misschien uit dat je ongeneeselijk ziek bent. Broeder Hamon heeft maar 6 weken gekregen. En we schrikkelijk ongeluk maakte aprup een einde aan de toekomst van je kind. Het stond bij het graf van iemand van wie je zoveel hield. De zware donkers schaduw van de dood veel over je leven. En je kwam jezelf daarin ook weer zo tegen. Met de kortgebreks guld. Het had allemaal zo anders moeten zijn. En wat breng je er nu nog van te recht? Hoeveel meer geloof? Hoeveel minder zonde in je leven? Dat is de regel in de heilig maakking. Daagelijk zwal je jezelf tegen. Dat is de meestelijke. Nee, maar dat dat ook weer waling is. Met al je tekort en gebrek en je schuld. Je zou zo graag veel hartelijker voor de heerde we de leven. Dat laten ze zien. Zo schijft de duister die soms in een snelle overval. Soms langs aan m'n hand als een slijpen de schemering over je leven heen. Gemeente Jacob voordeel de heerde, boven al deze negatieve reacties die er kunnen zijn in ons leven. Wat kinderen wachten dat hij erboven uitgeteeld wordt. Het is een hele zware slag voor Jacob. Raagel was toch de vrouw van wie hij zoveel hield. En zij van hem. En als hij een handgelegen had, dan was hij alleen maar met Raagel getrouwd geweest. Maar nu moet hij haar missen. Iedereen die dat meegemaakt heeft, weet wat Jacob nu voelt. Weeduin. Weeduin haar. Ik weet nog dat mijn vader stieft en dat mijn moeder tegen mij zijn. Ik ben maar half meer. En dat geloof ik ook. En je probeert het in te leven. Maar ik weet niet wat het is om weeduin haar te zijn. Mooie ze vrouw verloren heeft u weet het wel. Ook weet u. Je vader of moeder verliezen. Je kind. Heroverwerking. Zo hoorde ik gisteravond nog in een podcast. Roverwerking is keihardwerken. Psygisch. Mental werken. En je kunt daar zo maar geen punt achter zetten. Want het gaat door. En in bepaalde situatie zie je leven, komt het op eens weer terug. En krijg je herbeleving. Als gemeente wat moeten we elkaar in de gaat houden en meeleven en begrip hebben. En niet zeggen, 'ah, het is nu weer al zo lang geleden'. Nu gaat het weer wel een beetje, dat is echt helemaal niet. Want al eneen als je dat zegt komt, we gaat dan wond weer open. Luister maar zonder veel te zeggen. Leef mee. Het is begrip voor. Het is aanwezig. Het is zo erg. Om je gelieft te te moeten missen. We zouden ons kunnen voerstellen, dat Jacob als een hoop en moet verliest. Dat de bleidsschap ons, die we in bed wel was, om slaat in bitterheid. Je zou verwachten dat Jacob zou instemmen met de klacht van Raagel, Benoni, Zoon van Smart, ja. En toch doet Jacob dat niet. Twarst tegen zijn gevoelens van verdriet in geeft hij aan zijn kind een nieuwe naam vanuit het geloof. In een vaste hoop, has er niet benoniënt. Zij heeft een zegt Jacob. Maar Ben Yammin. En Ben Yammin betekent zoon van mijn rechterhand. Of zoon van mijn geluk. Dus Jacob korreiseerd van sterven de vrouwen. Dat is nogal wat. Maar ik kan ook niet anders. Het is het geloof wat hem hier toe aanzet. De heer geeft hem daar de kracht en de genaden voor. Ben Yammin, wat een schitterende nam. Wat een geloves beleiden is van Jacob in die naam. Hier bij de bar van zijn vrouw. Geeft hij getuigen is van zijn hoop op God. Jacob is zijn hoop niet verloren. Hij klamp zich vast aan de heeren. En dan zijn belofte. En wij die eeuwen later leven. Zien dat Jacob zich niet vergesteft. Als hij zin zo'n Ben Yammin noemt, de geboorte van de heeren Jezus, dan denken we aan. Toen riepende moeder's ook benoni. Toen de soldaten van Herodus, een klein en jongens kwamen doden. Maar God zij Ben Yammin. Jezus leeft. Hij is de zoon van het geluk. Het grootste geluk dat God aan mensen geeft. Het is als of Jacob in het licht van de toekomst, God ziet en dat hij het heioal ziet dagen. En dat komt straks nog even als ik afschlijd met manatster gedachte. In het licht van de toekomst kan hij rachel loslaten. Hoe de eeuwen overdenken. Die verliest je hoe liever man. En dat is bitter, dat is mooi leuk. Moe van huilen je emoties. Maar in het licht van de toekomst straks zal ik bij je bezijden. Straks zal we samen bij de heerle zijn. In het licht van de toekomst kan je elkaar loslaten. Jacob heeft genoeg aan God en zijn genaden. Dat is de genaden van God die triumveert in het leven van Jacob. God, dus hij dank. Het kan nog zo donken niet worden in ons leven. Maar er zijn tijden waar hij net geloof, toorbreekt. Denk maar een habbakuk. Als hij een velden kaal en schraal en de stallen leeg, ik zal nog dans in de heeren van vreugde op springen. Daar is God alles voor hem. Hoe kan dat? Ah, dan moet ik wel een jaar op vragen. Hij zal zeggen, ja, maar dat kan ik niet. God schreefst werkt dat in mij. Mijn geest zou bezwijken, maar de heilige het geest getuigt met ons geest, dat we kinderen van God zijn en dat hij voor ons zorgt en dat nog dood nog leven, ons schijden kan van de liefde van God in Christ is Jesus onzeheren. Hier valt er namen, maar ik nog iets over zeggen wil in mijn dertig gedacht. Maar we gaan nog een keer singen. En dat is uit hetzelfde 1640, het 3e vers. Zou we in dit leven op schotter helpen heeft? En ook vers 4, het is de Heerwin's overmogen. Het groot heel al heeft voortgebracht. [muziek] [muziek] [muziek] [muziek] bij de volledige stilhoek, 'Marvier is dit mooier' examples ' chorus ons derde aandachtspunt, Jesus wordt voor afgeschaaduwd in deze geschieden is. Ja, daar heb ik ook even een overnamel te denken natuurlijk, doe je dan niet aan inderk, lachkunde en zomer, ik geloof het echt gemeente dat ook hier in een heemheizing is naar de hele Jezus. Lust het je maar mee. In de velden van Eefratta, waar Raagel stief, zal even later een engel uit de heem overkomden, en ik verkomde uw grote bluitstap dat u het hele geboren is de zaligmak. Dat kind wordt geboren om in zijn volmaaktheid en ons schuld de zonde waarin wij ontvangen en geboren zijn, weg te nemen, te bedekken, dat kind wordt geboren als Jezus daar niet geboren was, dan zouden wij toch allemaal verloren moeten gaan. God werd mens en zo heeft hij ze liefde geopendwaard in Christens. Raagel werd begraven aan de weg van Bethlehem. Daar heb je de lijn naar de hele Jezus Christens. In de verkomdring van zijn geboren, in de velden van Eefratta, Jaak op zet zijn tentekamp op, staat er in Michtal Eder. Als je goed geheugen heeft weet je nog dat dat er keer een rol speelde op in een kerstblijken. Dat die herders, dat waren temple herders, die de ofverlammeren, verzorgden en vochten. En dat was in Michtal Eder en dat daar Maria naar alle verschijnenheid haar kindje gebat heeft, naar dat woord kwam terug in onze hoofdstuk, de schaabstoeren, de wachttoren, Jaak op zet zijn tentekamp op, daar worden de ofverlammeren geboren voor de temple diens en daarom denk ik toch dat je de lijn mag doortrekken naar het kerstveest en verder natuurlijk, want het gaat om het lam gotts dat de zonde van de wereld wegneemt. En de vraag meentelijk, maar gelijk zaken doen, kent u. Kent jij de kracht van het bloed van het lam. Het lam van God. Hij nodig ons uit al waar nieuw zonder als scharlaken, ik zal ze maken als witte wol. Wie mij geloft zal leven al waar hij ook gestorven, zijn bloed is ofverbloed, het bloed van het nieuwe testament dat het was. en ik mag mijn armen wein uitstrekken tot u. En u toeropende hier in Jezus, zeg, u bent allemaal welkom bij mij. Ik weet zeker dat dat waar is. Dat zegt de bijna. Heel Israel had een hoge prijster. Er hadden allemaal het recht om van hem gebruikt te maken. En daarom kan Jacob afscheid nemen van Ragel. Hij kreeg te kracht om haar te begraven, langs de weg van Eefratta. Vlak bij Bethlehem op haar graf. Plats, een plaats, een geplast, hij ingedenk teken. En blijven de herinnering aan alles wat God haar graf, Ragels, graf, is de trouwens nog. Ze is niet zo ontwikkeld om naar Israel te gaan, maar misschien met de geweest en haar inderduwet zeggen, misschien als de vrede mag komen gaat u weer, maar je kunt nog steeds Ragels graf opzoeken en bezichterven. En Eefen stil staan bij dat graf. En denken aan dat tragische einde van Ragel. Maar ook aan Jacob's hoop. Een kleine kapel bij haar graf. Je ziet er een graf tomde uiteraad, lader gedrapiert, met een kleed en in het gebreeuw staat daar op de woorden dat je er meer in en der dag Ragel weent over haar kinderen, omdat zij niet zijn. Benoni, kind van de sterven de moeder, wat zal we heren nog meer met hem voer hebben? Heel veel. Hij wordt niet voor niets geboren, ben je min? Belangreke mensen zijn uit zijn familie voortgekomen. De eerste koning van Israel was uit geslacht van Benjamin. Denk aan zijn naam genoot, zou, zou dus van Tarzen, later Paulus, die zegt dat hij uit geslacht waren, is er lietwas, uit het geslacht van Benjamin, wat is hij als zendeling velen tot zegen geweest, als je daarover naakt denkt, zie je machtige vergezichten. En die zijn verbonden met een naam Beniawin. Kind van geluk, kind van mijn rechterhand. Niet geluk dat je hebt, maar dat je brengt aan anderen. De zoon van God, de geboren van de zoon van God. Golgoda, dat zit er zelfs in gemeinde, benomi, kind van smart. Golgoda, hij is als een lamter slachting geluid. Om ons overtreedingen is hij verwond. En om ons ongerechte veden is hij verbreisd. Als ons de vrede aanbreng, was op hem het kind van smart, benomi. Hij is afgesneden uit het land van de levenden. En op Golgoda, is het voor hem zo donker geworden. Dat zelfs de zon herstralen in trok, heel de bitterheid van de zonde en de dood en de vloek rusten op hem. De angst der hell deed hem alle troost. Missen, hij kon ook alleen maar klagen, mijn God, mijn God. Waarom heb hij mij verlaten? Maar ook die banger klacht was niet het laatste. Over dat Golgoda van de man van smarten, benomi, heeft de heemelse vader uitgesproken. U bent de zoon van mijn rechterhand. Christen z heeft immers alles vol bracht. Hij zal de dagen verlangen, weer je zei al er je werkt. Hij is opgestaan uit de dood. En dan is er de nieuwheid en de volheid van de genader die hij uitdeelt. aanweeder horen gemensen. Dan gaat hij in de heemelse glory binnen. En hij zit ook met erdaad aan de rechterhand van God. De vader van Benjamin. En omdat deze Benjamin benomi is geworden, kunnen Benomi's nog Benjamin zorgen. Ik hoop dat u het begrijpt. Dat is het gehein van God even gelieft. Mensen in de zon die je zonde ontvangen en geboren zijn, worden uitgenade aangenomen tot kinderen van God. Biedelars worden verheven tot de aardostand. Vreemdelingen en bijwonders worden meeden burgersterhijligen. En waar het nu voor u en voor mij op aankomt gemeente, is dat we schuilen bij Jesus. Dat is ons geloven goud in aan zijn behoord. aan zijn belofte. Ja, zegt u maar dat geloof. Ja, ja, hoe krijg ik dat? Want ik vind het allemaal zo moeilijk. En de woorden van "Hop breken mijn hart" en sterven mij op de lippen. En toch in die afhankelijkheid van de heer Jezus. Er is zijn heilige geest. En die woond in de harten van de geloven. En hij leert. En doet spreken, ik heb geloft. Daarom heb ik gesproken. Ik heb gesproken bij het sterven met van mijn vrouw. van mijn kind. van mijn vader. mijn moeder. Ik heb gesproken van "Hop" en verwachting. van leven. En de kracht uit hem. Ik heb gesproken. Dat het ondanks alles toch goed mag zijn. want God is goed. Ik heb gesproken omdat hij gesproken heeft ingenaden. Het is nog zeker dat God niet liegen zou. Die ook zijn eigen zo niet gespaak. Maar heeft hem voor alles voor ons overgegeven. Zo zal hij toch ook onze alle dingen schenken. Ook in Raal. En gemis. Amen. [Muziek] [Muziek] [Muziek] [Muziek]