Doortje Smithuijsen, schrijver en journalist

Dit is een zonalestieke podcast van ENZER voor MPO-luister. Onze gast loopt als een soort antropoloog door haar welgestelde bubbel van millennials en boomers. Mensen die als ze iets willen, daar ook recht op menen te hebben. En als de werkelijkheid dan een keer niet aan de verwachtingen voldoet, worden geen zegeningen meer geteld. En diep te leurgesteld. Daarover gaat haar SE, ik had uw dochter kunnen zijn. Hier is Doortjes met huizen. Kuntstof, uw presentator is elkaar inderdaad van Zanten. Welkom, Doortje. Ik zou uw dochter kunnen zijn moeten we zeggen. We zitten midden in de boekenweek en jij had dus de eer om het SE te schrijven. En zou uw dochter kunnen zijn. En het boekenball is inmiddels geweest dat lijkt me echt de becroning op je werk. Ja, was de koning in van het bal. Hoe was het? Heel intens. Heel intens. En was een van de meeste intensen avonden van me leven? Wat heb je allemaal meegemaakt? Ja, het is gewoon een soort persconferentie van die uren duurt, dus eigenlijk iedereen met wie je praat ook steeds dronken naar wordt. En je vooral toerschreeld dat je er ook wel van moet genieten, hè? Dat word ik niet te genieten. Ja, en dat word dan steeds moeilijker voor je gevoel. En jij was niet aan de boer's gegaan? Nee, daar ben ik dan toch iets te zelfs vus voor. Af en toe, een beetje, maar ik had ergens helemaal hoofd ook iets van, en dan had ik gewoon voor, ik ga gewoon drinken en dan, maar ik vond het toch wel heel af. Niet remmelost, zeg maar. Ja, jij bent altijd van het negatief manifesteren, ja. Dus dan is de teleurstelling minder groot, maar was het anders geweest als je dit in dit geval niet had gedaan, of als je niet bezig bent, negatief manifesteren. Ik was echt te druk om negatief of positief te manifesteren, of dit was gewoon gewoon gaan. En kun je eigenlijk goed omgaan met teleurstellingen stellen dat het toch minder leuk was dan je had verwacht? Ik in mijn leven. Ja, ik denk op zich wel. Ja, denk het wel. Moet ook wel, hè? Als je een media werkt, wel dat er kort hiervoor ook over, maar ik werk ook zo'n alle programmas die wil beplieken. Voor de public omroep, ja. En dat is natuurlijk teleurstelling troef, zeg maar. En ook dit, ja, wat verwacht je van zo'n avond? Eigenlijk is alles rondom dit hele project zo surrealistisch, dat ik over een jaar of zo pas een beetje ga besffen van wat was er dan helemaal en hoe vond ik het? Ja, het is een soort roes waar je inzit. En je bent een soort melenniel expert geworden, dat was je al, maar nu, nu, zeg ik nog meer. Een bouillom getrokken van melenniel-kennis. Maar kun je ook met kritiek omgaan eigenlijk? Is het even de melenniel in jou te bevragen? Ja, ja, ik denk het wel. En hoe werkt dat dan? Ja, hoe bedoel je? Nou, hoe voel je je persoonlijk aangevallen of laat je het bij de ander of denk je van ja, snap ik wel. Ja, ligt natuurlijk heel erg aan wie het geeft, het is een omwelk moment. Maar als het dan hebben over het SC, hebben ze mensen die vinden het goed en zijn mensen die vinden het minder goed. Nee, dat raakt mij niet heel persoonlijk. Ik denk sowieso dat ik mijn werk best wel goed kan schijden van mijn persoonlijke leven en van wie ik ben als mens. En ik wil sowieso dingen maken die gesprekken starten en discussie oproepen. En daar hoort dat bij. Ik heb eigenlijk, ja, sinds een paar jaar ofzo dat ik dat ook wel bewust doe. Ik wil een vriend van mij die in media ook werkt die zegt wat tijd de juiste mensen boosmaken. Ja, dat probeer ik wel echt te doen. En is boosmaken de manieren om een gesprek te starten? Soms wel. Ik denk wel dat dingen die iedereen prima vindt niet echt gesprekken opwekken. En dingen waar mensen het wel of niet meer één zijn of waar mensen iets van vinden eerder. En naast dat mensen in alle hondronkeheid gingen zeggen van genieter van door. Heb je ook nog gesprekken gehad over je SC in die boekenweken? Op het boekenbal? Nee. Nee, nee, nee. Zou die gaat het daar echt niet? Nee, nee, nee. Ik heb altijd wel een kaartje, maar ik ga nooit. Oh, je bent zo iemand. Dat is ook een interessant type. Waarom ga je dan niet? Omdat ik dan met allemaal collega's ben en dan gaat dansen en drinken. Ik weet niet. Ik hou dat graag geschijden. Ja, je dans, drinken en dans identiteit. Ja, ik ga graag geschijden van je MPO identiteit of je werkt in die V-identiteit. Ja, ja, ja. Oké. Nou, nee, ik heb niet heel veel hele inhoudelijke gesprekken gehad. Niet heel veel, maar wel iets. Heb je mensen gewoon niks gezegd of je eigenlijk kan zometeen wel van. Oh, ik heb het gelezen. Ook wel nog felicitiert. Maar dat is het level waar je nu denken. Nou, goed. Ik ga eens even vertellen waar we me mee gezegd zijn. We zijn ook bezig met het opnemen of het opnemen. U luistert inmiddels al. Naar kunstof de podcasten, nog van de NTR, met gast uitweerd van culturem media, te horen via MPO luister of andere podcastapps. En we zijn samen met ons jongere zusje. Jongstof ook te zien op MPO2, MPO Start en via ons YouTube kanaal. Radio kunstof, kunt u ook alles kijken. En luisteren, dus u mag kiezen. Doord je voor jou lucht in tegenboekje, nu nog wit en straks hopelijk voorzien. van een mooie wijzeheid van jouw hand over. Ungeneraat, misschien. We gaan het aan het einde van dit uur horen. En ik ga je eerst even verder introduceren. Je bent Vide Sof. Je maakt er ruim drie jaar de succesvolle podcast. Voorheen schaamteloos, Randstadelijk. Een podcast over jongen mensen in de stad op zoek naar Hauwvast. Via subsstek praat je ons bij over het moderne leven. Je hebt een kol om in een vok over moderne relaties. Je schreef het succesvolle panfletkapitalisme in sexisme. En je schrijft regelmatig stukken voor de volkschrant over het dagensleven. in een internet-tijdperk. Dus het is helemaal niet zo gek dat ze bij jou uitkwamen. om jouw filosofische en praktische blik in een SC. het thema mijn generatie te laten schijnen. En de eerste even over die titel, en ik zou u dochter kunnen zijn. Het klink bijna draagend. Ja, of je het een beetje app-steen achter of zo? Nou, ik word iemand de asiatie maken. O, ik dacht dat het een SC was van iemand die dan met een oude reman. Oh, ja. En relatie. Ja, ja, het ook. Bijvoorbeeld een mileniel met een boomer. Een mileniel met een boomer. Maar niet eens minder waar. Want waar gaat in essentie en je kan het vast meer als wel in drie zinnen uitleven? Ik word jou st over. En als de SC gaat eigenlijk over en tijdomend, ik wilde al een tijd iets schrijven over en tijdomend. en over, ja, mijn fascinatie voor eigenlijk de 10 procent meest vermogen de Nederlanders. Het is wel heel lang in Nederland, zodat we de situatie hebben dat 10 procent meer dan 50 procent van het vermogen bezit. En op papier vindt iedereen inclusief die 10 procent dat een slechte zaak. En daarom is het eronder terwijl weinig aan. En dat ligt aan heel veel dingen, maar voor mijn gevoel ligt dat in essentie aan en tijdomend. aan het gegeven dat mensen eigenlijk hun totaal arbitraar verworven privilaties, economische privilaties dan. Ja, dat ze zich daar toch eigenlijk een beetje mee zijn gaan verenselvigen. En die 10 procent uit welke generatiebestaat die? Nou, daar komt dan een beetje het generatie in terug. Ik heb me dan in dit SC vooral ook dus gespees of ja gerecht tot de baby boomers. Vandaar ook die titel, ik zou u dochter kunnen zijn. En ook de millennials die eigenlijk dat gevoel van en tijdomend over erve als te waren. En zijn dat ook boeren die ook in jou als je tot de 10 procent meest vermogen? Ja, ik hoorde vaak nu niet tot de meest vermogenen, maar in het toekomst natuurlijk wel. Maar loede bond heeft daar een goede term voor gedacht, de hef's en de will hef's. En zij zijn dan will hef's. Ja, precies. Oké, en die term 'entijdal' mensen, want ik had nog nooit van gehoord hoe vaak heb je die uit moeten leggen aan boomers? Hoe vaak heb je die uit moeten leggen aan boomers? Dat gaat over boomers en een tijdomend, maar hoe vaak heb je die term letterlijk? Wat het betekent, boomers die gaan er denk ik, staan er niet meer op met die term? Nou, niet zo vaak. Nee, eigenlijk niet. Nee, nee. Is het niet een millennial dat zeg meer over mij en over jouwere om het zo te verengelsen? Ik ben aan het spraak maken op een. of ik weet of ik veel op aanwacht of van zelfs precendheid van macht. Ja, ik vond dus, ik ben echt wel. hoeveel ik ook wel van hou om daar een beetje met te dollen, hier en daar met de Engels te termen, omdat ik soms ook vind dat er een soort van. er is een soort Engels-verwoordenpolitie. Ik ben in het hedenlok die ik zelf ook geregeld achter me aan krijgen hoor. Toen ik nog voor NSC werkt, ik krijg het echt elke week. dat ik angriestisch me zo gebruikte ook in de Nederlandse dus. Bij de voesland krijgt ook bijna elke keer wel een boze prije, omdat ik een Engels word heb gebruikt waar dan dit oer-holanse word, toch ook had gekund, weet je wel. Maar en tijdomend vind ik heel moeilijk te vertalen in Nederlandse. Heel eerlijk gezegd. Ja, dat zit ook in mijn SC. Ja, hij zegt aan spraak maken, maar dat is geen. dat is niet hetzelfde diepe woord, snap je? Dat is geen zelfstandige naamwoord. Ik zoek een zelfstandige naamwoord. Heel eerlijk een woord zeg. Ja, je wil die zinstructuur. En dat ik daar niet uit kom. Nee. Maar ik zie de boze meels en privacwenioffio-lidi ook krijgen. Graag te gemoed. Wij moeten eerst die luisterijstraak nog even allemaal spreken, na afloop van onze podcast. Ja, graag. Maar in ieder geval, het gaat over Milaneels en Boemers. En dan specifiek te wel gestelden. Een generatie eigenlijk geboren. De Boemers tussen 45 en 65, zo ongeveer. En de Milaneels tussen 80 en 97. Maar wat is er nou precies aan de hand dat het tussen deze twee daar boodt het niet zo? Nou, kijk, ik. Wat mij erg fascineerd, ook als ik rondkijk in mijn eigen bubbel, zo gezegd, is dat je veel mensen ziet van een jaar 30, 40, maar ook een beetje die leefte-schatgie die op papier een leven hebben. En in de praktijkers ook, maar in elk papier waarvan 99,99 procent van de wereldbevolking zou zeggen. Zou op zijn knieën zou vallen en zou zeggen, doe mij de helft van dat leven en ik zou tot het einde van mijn dagen nooit meer erg zou verklagen. En dat die mensen toch vaak een beetje toelurgselt zijn in wat ze allemaal hebben en kunnen bereiken. En ik wilde. - Waar komt dat van? Nou, waar komt dat door? - Ja, dat wilde ik onderzoeken in dit essay. En waar ik op uitkom is wat ik noemde verwachtingscrisis. Dus nou, de Milaneels zijn de eerste generatie die eigenlijk heel gewenst geboren zijn zeg maar. Dus in het kinderen van beobiboemers geboren na de nationale doorbraak van de pil, mensen waren van hun geloofgevallen, je had niet meer tien kinderen nodig om je land te verbouwen. Dus elk kind dat je kreeg was toch wel wel overwoogen voor een heel groot deel. En je kreeg ook niet meer tien of zo, je kreeg haar twee. En die twee of één of drie, weet je wel. Maar die waren speciaal. En die moesten aandacht krijgen en die moesten op een nieuwe manier worden opgevoerd. Die anders was dan wat men daarvoor had gekend, niet meer met de harde hand en regels, maar van ja hoe ze je het zelf voor je. En ik wil ook niet alleen je vader zijn, maar ook je vriend en dat soort ideeën. En tegelijkertijd is die babyboemers generatie er natuurlijk ook één, die heel veel socialeconomische steiging heeft doorgemaakt. Dus na de tijdwildoorlog is Nederland opgebouwd. En ook voor een heel groot deel geprivatiseerd is er waren heel veel vaste baanen beschikbaar. En er waren heel veel manieren om vermoog op te bouwen. Als bijvoorbeeld door eigen woning bezit, wat heel erg werd gestimuleerd vanuit de overheid. En ik denk dat die twee dingen samen, dus de speciaalheid en het beetje de geïnternaliseerd verhoogte zelfbeeld, denk ik, wat dan in mijn generatie een beetje gemanivesteerd is. In combinatie met de socialeconomische steiging van die ouders, waardoor je natuurlijk ook een idee mee krijgt vanuit huis van 'dit is een waardevol leven'. Zo, weet je wel, een waardevol leven is een leven met vaste baanen, eigen huizen. Dat soort zaken. Ja, helemaal, zeg maar, voorwassen geworden en rondkijkend in de samenleving waarin je terechtkomt, vormt dat voor veel leden van die melennio-generatie toch een teleurstelling. Een verwachtingscrisis, want eigenlijk wil je dan een eigen huizen in een vaste baan. Ja, denk ik het wel. En ik dacht altijd die drissen generatie, die dacht ik ga anders doen als mijn ouders. Ik wil geen vaste baan, ik wil dan natuurlijk leven. Ik ben speciaal, ik wil mijn eigen tijd in kunnen delen. Ik heb deze talent, dus ik word zet zetpeer, want wel dus de waren best voor vaste baanen, toch? Of die zijn dat nog steeds wel? Zo moeilijk hoor. Ik denk dat het allebei is. Ik denk dat. Ik denk dat. Wat mij bijvoorbeeld ook weer fascineert in erdaad is de melennio-überhaupt op de arbeidsmarkt. Kijk, van die boomers kan je zeggen wat je wil, maar die hadden wel echt werketels. Die werkte gewoon 30 jaar voor dezelfde werkgever. Die gingen niet met een loop aan coach en zich afvragen van zijn. Pas dat nog steeds bij me. Is dat wel mijn kernwaarde sta ik hier wel in mijn kracht? Wat je wel dit was gewoon van, ik ben blij als ik volgend jaar weer gewoon 20 vakantie dagen krijg. En ik vind het helemaal mooi als ik me 65ers er mag afswagen, weet je? Dus ik denk dat dat een andere bron van levens geluk zou je kunnen zeggen. Of denk je dat het niet gelukkig zijn geweest in de werken. Die boomers? -Ja. Oh, ik denk, ja wel. Ik denk het wel. Want ik denk dat. Dat je juist in het verschil tussen deze twee generaties ziet dat begrenzing best wel goed is. En ik denk dat het grenzenlozen van de opvoeding van de generaties, die daarna zijn. Ja, ik kom er dat je ziet dat dat ook tot. Ja, de grenzenloosheid kan ook een koei zijn. En dat zie je, denk ik, in mijn generatie op heel veel manieren. Dus dat zitten me in dat elke drie jaar denken van, ik moet toch eens een nieuw baan of ik ga een sabette kon nemen. En dan ga ik een maan naar neepal en dan ga ik daarna denken. Of ik weet je dat zijn ideeën die inderdaad in geëerdere generaties gewoon. Dat kwamen mensen nieuw op ook omdat dat. En dat is. Dan heb je dus niet per se en minder rijk leven ofzo. Ik denk juist dat het heel prettig is als je niet de hele tijd denkt. Ja, moet ik niet nog toch naar Japan weet je wel. Maar wanneer ik wanneer ik dat bezev u behalpt eigenlijk bij jou dat je in Milenio was en dat je. Of de Kameren. Ja, maar ik ben nooit bezig geweest omdat het voor generaties moet zijn. Ik denk dat dat ook een beetje. Je wordt ook een beetje Milenio gemaakt, denk ik. Wanneer ben jij Milenio gemaakt? Geek er in de media. Nou, ik ben op een gegeven moment. Verzekert toen ik voor de volkskrant ging, schrijf ik eerst voor. En er zijn toen ik op een gegeven moment de volkskrant gegaan. En daar waren de onderwerpen die ik dan beschrijf. Daarvan zijn men ook wel in de eindgedaxie en zo. En dit zijn een beetje Milenio onderwerpen. Misschien moet je dat wat duidelijker maken. Want dat is dan voor een laser. Weet je wel, dus dat een laser niet denkt. Dit gaat over iedereen als zou dit gaat aan een over Milenio. Want. Nou ja, zoals ik vind het ook heel leuk om nu te lezen over Gen Zie. Of zo, ik denk dat je best kan lezen over een groep die jij misschien niet bent. Maar dan moet je misschien wel duidelijk maken. Dus zo kwam dat dan dat een beetje. En hoe Milenio was, jij toen al. Wat waren jouw Kenmerken? God, jezus, dan vraag je me ook bijna. om het een soort specifiek te maken van de eerste keer dat ik er over schreef. En ik weet dus niet echt meer. Maar ik weet wel dat je op een gegeven moment als je dat is vaker doet, als je vaker zo'n stuk hebt. En dan wordt het ook een soort. Ja, nu ga ik dus een Engels word zeggen. Self-vervilling prophecy. Zeg jij maar de Nederlandse. Maar dat wordt het dan. Want dan krijg je ook weer meer van dat soort onderwerpen toegeschof. En voor je het weet, dan in de naam het is voor het Milenio word voor er. Nou, inmiddels beed dat toch geworden. Ondan. Maar ik ga even. Je vind dat cringe om maar even de Nederlandse woordwittigen gebruik om zelf voor te lezen. Ja, ik ga even een stukje uit je SCV leven. Wat ga je leuk als jij het? Ja, vind je het leuk dat ik het doe. Hoe eigenlijk die Melennios zich gedragen? Nou, het fenomeen zelfspot is een Melennio en in ieder geval jou ook niet vreemd. Op deze plek komen ze elke zaterig ochtend samen. De eind 20ers, de halve wegen de 30ers, de begin 40ers, die gisteren nog 25 waren. De vrouwen van 33, die dank zijn uitgekiend de reefresh-techniek. Mints is drie keer per week de meest gewil de Pilates-les van de buurtweten te reseveren. Maar van een kwartier boekhoudings, spontaan een buurnaat krijgen. De mannen van 42, die nog altijd op hun skateboard naar het werk gaan in de hopen op een 30ers uitstraling. Die ondanks het al drie jaar voorledig uitblijven van betaalde giks, natchenaar doorbreken met hun SCV-end nog steeds niet helemaal hebben uitgesloten. Dat natchenaar doorbreken met een SCV-end nog steeds niet helemaal hebben uitgesloten. De 20ers die wel in staat zijn om elke maand via een speciale app te sparen voor een reis naar Japan. Maar het afgelopen jaar van de vorgenomen 52 weken, slechts zeven, dat werk, wekbootschappen hebben gedaan. De 30ers die hadden verwacht op deze leeftijd, minstens en kopehuiste hebben en minstens en kind, maar in plaats daarvan een huurhuisdelen met twee huisgenoten. Met vieze omburten en heel af en toe, tegelijk een romantische relatie onderhouden. De 40ers die per ongeluk wel ouders werden en nu allemaal los van elkaar elke middag op elk schoolplein staan te concluderen dat zij je zonder twijfel en met afstand de jongsten zijn. Nou, het zijn nog wel wat kenschetsen voor een aantal mensen. Dus de 20 en de 40, hoe zij zich bewegen op het. Nou ja, in het privé leven eigenlijk. En hoe pas jij in dit beeld eigenlijk? Hoe beweg jij je in je vrij tijd? Ja, ongezijfelt ook zo, maar dan let ik er minder op, want ik let natuurlijk minder op mezelf. Dat is een andere. Ik ben een flexie van de bilen. -Ik ben niet. Dit zit ook heel erg. Ik ben sowieso altijd mijn eigen onderwerp voor daar niet van. En ik kan ook heel goed sportlijzeres vereren. Met reverse. -Vertussen. Ik ben heel versterker. -Ja. Maar ik heb wel. Dat heb ik niet en dat zie ik wel veel omheen. Ik ben niet heel bang om ouder te worden of om volwassen te worden. Ik vind dat echt wel lekker. Ik voelde me eigenlijk al heel oud toen ik zeg maar 16 was ofzo. De oude ziel. -Ja, ik was heel blij dat ik 30 werd. Ik hoef niet meer te doen als ik het leuk vind om naar reest te gaan. Nu ben ik lekker 30 en maak het allemaal niet meer. Maar als we daar dan toch zijn bij dat meis van 16, wat waren jouw verwachtingen van het leven? -Oh, leuk. Ik denk dat ik pas met mijn verwachtingen geconfronteerd werd toen ze niet uitkwamen. Zijn ze veel tekenen? -Ik snap wat je bedoel. Maar had je nog geen verwachting van 16? Nee, maar dat is natuurlijk ook. En dat. Nee, ik was wel een beetje. Ik dacht er gewoon niet heel erg veel over na. Dat is natuurlijk ook heel geprivaliseerd om daar niet heel veel over na te hoeven denken. Maar ik ging filosofie studeren duidelijk. En waar ben je opgegroeid in wat voor gezin? Ja, ik ben opgroeit een Amsterdam Zuid. Gezin dat. Ja, mijn oud werkte al bij een cultrede sector. Ze woonde. Ja, in een "Shikaburt" die nu een prolete buurt is, zou ik willen zeggen. Heel erg ziek. Maar toen wat meer, ja, zeg maar hoger middelklasse was. met veel mensen die ook in een creatieve sector werkte. Ja, maar ook avtehaven rijden, ook, zeg maar, in parallel straat. Dus het was een beetje zo. En wanneer was dan voor het eerst dat je verwachtingen niet uitkwamen? Dat is net zo. Nou, ik denk dat dat dus echt wel was toen ik begon te werken. Misschien dat ik daar ook zo'n verhoogte interesse heb in het uitblij van vaste banen. Maar ik wilde echt gewoon heel graag in de journalistieke werken. En liefst bij NRC, want dat was de krant van mijn ouders. En daarmee ook de krant van mij. Dus daar ging de soliditeeren mij in de journalistie? Nou, ik heb die filosofie studie opgegeemd ook een beetje. Ben ik het wel gaan bijsturen naar een mast. Ik heb toen na die master. voor de phynogemaastronistiek aan, omdat ik tot de realisatie kan dat je met filosofie echt. naar dat de baankant daar er wel vrij niet heel waren. Dus ik dacht ook, als ik dan niet zo'n stiek, dat dan wil. dan moet ik echt groep slaagd en eiskomers gingen die mast doen. Nou, dus ik wel goed. Het ging stijselop bij NRC. En toen dacht ik ergens toch van. en dan ga ik daar werken. Weet je? Dacht toch? Ik had ook ouders die ook allebei in de culturele wild gewoon altijd een baan had gehad. En dat was ook zo toch? Ik bedoel je? Je ging dat toch ook weer? Nou ja, ik ging daar stijsel open. Ik heb geen baan. Nee. Nou ja, ik kreeg gewoon baan, maar dat was een soort vaste freelance constructie. Je weet je wel, die uiteindelijk vooral stress-opleverd omdat je dan. heel veel stukken de krant moet krijgen om nog een beetje heer te kunnen betalen. Oh, ja. Je dacht, ik word het wel voor vast aangenomen bij de machine. Nou ja, ik had toch gehoopt dat het. ja. of in elk geval niet. En dat was jouw eerste te lurstelling en hoe ging je nou weer om dan? Nou, ik denk. Ik heb toen nog wel een jaar of zo denk ik dat ik een rondlieb en dat ik gewoon wel voelde van. dit werkt gewoon niet. Weet je wel? Ik was gewoon heel erg ongeschikt voor dat werk ook. We werken binnen de landgredactie en. Ja, dat werkt gewoon echt niet. Want een stukje stiepen dat voor je niet leuk of. de straat het gaan niet dat ik het niet leuk voel. Maar voor sommige dingen heb je gewoon geen talent. Ik had gewoon geen talent voor. nieuwsverslaggeving. Ik ga er echt helemaal niet. En de lachen echt niet aan dat ik het niet leuk vond. Ik heb niet veel, maar gewoon sommige mensen kon het gewoon veel beter. En dat lachen ook niet aan dat ik jong was want er waren mensen die jongeren waren. en die het als nog beter kon. Dus het was gewoon echt van. En wat deed het met jouw zelfveelten? Nou ja, dat was. vond ik misschien moeilijk, maar dat was denk ik ook wel goed. Of ik weet gewoon wel dat ik op een gegeven moment had dat ik dacht. oké, dit werk niet. Dus je moet ofwel gewoon toch iets heel anders gaan doen. Gewoon heel anders behoep gaan zoeken. En dat moet je misschien nog een extra opleiding voorgeven. Of je moet kijken of je die journalistiek of media. op een andere manier kan gaan benaderen. En gewoon even gaan nadenken van wat zou ik dan willen maken. En kan dat op een andere manier gaan doen. Dus toen ben ik daar gestopt. En toen ben ik andere stukken gaan schrijven. Ik had het hier laatst ook over dat je. je hebt een podcastmaker Ira Glass, ken je hem? Van Dissermerk and Life. En hij maakt het heel lang. En hij heeft zo'n citat waar ik altijd naar terug kom. En wat me ook heel erg heeft gelopen om. me eigen proces te begrijpen. Hij zegt van, voor iedereen die creatief is, is er een hele moeilijke periode. tussen dat je al je ideeën hebt, maar dat je ze nog niet kan maken. Want je smaak is altijd eerst. En je visie is altijd eerst. Maar jou vermogen om dat te produceren. Dat moet daar achteraan hobbelen, want dat komt altijd later. Daar zit je nu meer dan je. Nou ja, ik dat was denk ik die periode. Dat is heel frustreren. Dat je denkt, volgens mij kan ik wel iets, maar het komt er gewoon nu niet uit. Dus dat moest ik gaan zoeken. En wat voor levenslesterat jij dan van je ouders mee gekregen? Om dat levenspatten bewandelen. Dit levenspatt? - Ja, gewoon toen je begon. Je hebt altijd van die wijzeheden die. Nou, ja, ik denk dat mijn ouders wel. me heel erg hebben aangemoedigd. Dus een beetje dat die idee van je kan worden wat je wil als je maar je best doet. Dat heb ik in elk val van mijn moeder wel meegekrecht. Van mijn vader iets minder. Die leef niet meer, maar die was. iets meer soort rea-list. Of een kijkmaar eventjes ofzo. En kijk maar wat er op je pad komt. Ja, en ook van je moeite gek gaan doen. En kijk, op een moment. ik denk dat zij wel nog heel erg van die generatie waren. van vast de banenzoeken of in elk val je best doen om er een te krijgen. Dat had ik ook van hen meegekegen. En ja, op een moment dat ik dus besloot om het helemaal anders te gaan doen. En ook echt op vollevaart richting dat freelance schap te gaan. Vonden ze dat wel raar. Oh ja. -Ja, heel raar. En ook wel. Nou, ik denk niet eng omdat ik denk dat ze ook wel dacht. Het is wel van wordtmaar wat je wilt, maar zodra je dan toch een keuze maakt. ie zit toch niet helemaal wordtmaar. Zorg maar wel dat je gewoon een werkgever krijgt. Ik zal even die boomers schakel ook nog even vollezen. Dat vond ik ook een heel leukstuk. Je hebt heel erg je best gedaan. Hoe je het allemaal. moest verwoorden dit keer om verschillende aansprek vormen. en de kracht van herhaling, lescoken, etc. Dus wat dat betreft moet je zeker ook lezen. Ik ga even hoe de boomer eigenlijk de Milaneel heeft gevoerd. Dit is wat je krijgt als het oude redel van een klasse eerst. in korte tijd op alle vronden kan stijgen. Dankzij opleiding, banen, huizen, bezit. En hun kinderen vervolgens niet hetzelfde kunnen doen. Een groep wachten, de 20ers, 30ers en 40ers. die hun gevoel van en tijd om het niet zo zeer externaliseren in de publieke ruimte. Zoals u, in de rij voor een uitverkochte film bijvoorbeeld. Maar die inwendig dragen als een oneindig vertraagde implosie. die hun binnenste blijft eggenwe, ik verdien meer, ik verdien beter. Dit is wat je krijgt van, je kan alles worden wat je wil. als je hem hard genoeg je best doet. Gecombineerd met een iets te schoetig, absentiebriefjes beleid bij hoofdpijn. puitpijn of geen zin in school. Omdat u naastvogt en verzorger ook graag leuke ouderwielden zijn. Een rijwachtende Milaneel, die als iemand aan van overtuigd zijn meer te mogen. en minder te hoever dan anderen. Die ergens deep in hun ziel vinden dat het levense precies zo moet worden aangerijt. als u huiswerkbegeleiding aanrijkt. Nog voor de cijfers op het VVO dat werkelijk begonnen te rammelen. Die ergens nog steeds verwachten dat iemand ze met de auto naar werk zal brengen als het regent. Zoals u vroeger naar een klein beetje zure, toch altijd weer met de voofoon naar de basischool red. Het is een beetje de keurling ouder, die alle oneffenheden op het pad weghaald. Maar dat leidt niet helemaal tot het gewenste effect kunnen we concludeeren. Nee, ik denk dat dat vooral ook leidt tot. aan de hoge verwachtingen. Tot een zelfverzekende verwende te leurgestelde geen raadzien. Het is een weinig zelverhetzaamheid, een realiteitzinn. Ik moet je zeggen dat ik mag hier kijken. Die boomers zeggen dat het SC zoveel over die boomers gaat. Ik heb dat te leurgestelde van die Milaneel. Ik heb dat helemaal nooit bedacht dat de Milaneel te leurgestelde was. Nee? Nee, voor mij is een Milaneel iemand die een influencer is geworden. Veel geld verdient er de eerste bloggers en vloggers. Of ze werken op de zuiden als ze hebben heel veel geld. Ze hebben zelf bewust, zet zetpeschap gekozen. Nou, ze hebben straks in ieder geval geld van hun ouderstied die al die huizen hebben. Het is goed zo te leurgesteld. Ik had het echt helemaal gewonnen. Dat is ook wel een heel specifieke groep die influencers zijn. Nou ja, maar ja, jij hebt ook een heel specifieke groep gekozen. Ja, zeker. Het is in het kleine verhaal verteld het groot verhaal als het goed is. Maar dat was voor mij eigenlijk hele nieuwe informatie. En goed en ik voeg me ook af hoe het zit met dezelfde reflectie van de Milenio. Is dat iets waar je met elkaar over praten over die teleurstelling? Want jullie zijn natuurlijk ook heel erg zelf bewust. Oh ja, ik denk dat de Milenio doet niet anders. Het praten liefste hele tijd over zichzelf. Ja, het is toch ze hele naavondstaardige generatie. Dus nee, daar gaat het veel over. En ik denk ook wel dat veel. Ik vind de Milenio generatie ook een hele doelende generatie. Daardoor omdat het dus het lijkt nooit af of zo. En er is altijd iets wat niet helemaal klopt. En daar gaat het wel veel over. En ik denk dat je je gaat nooit bij elkaar zitten. En dit soort gesprekken hebben. Ja, dit is heel erg gezond natuurlijk. Maar ik denk dat wat je natuurlijk wel ziet is dat het voor zich vastklomt en in bepaalde dingen die dan in zwang raak. Dus ik vind dat bijvoorbeeld in de open relatie. Weet je het openen van de relatie. Dat fascineer mij maateloos omdat dat natuurlijk. Daar zit natuurlijk allemaal componenten aan. En ik vind het ook interessant dat mensen experimenteren met nieuwe relatie voor mij. En dat monogami niet een eindbestemmoeft zijn, etc. Maar ik heb kan toch zelf het idee niet onderdrukken dat daar toch ook een. Ja, een toch een grote behoefte. Ja, het ligt zo te grijd op. Maar een grote behoefte aan bevestiging zit die gewoon niet bevredigt wordt. Door een monogramme langdurige relatie die gewoon. hoe je het ook wend of kered of anders zou willen of wil relatie, terapieën. opgegeven met in een slur gaat komen. Omdat je elkaar misschien al tien of 15 jaar kent en in hetzelfde huis woont en okaars onderbroeken opruimd. Dat niet helemaal strokt met misschien die opvoeding. Dat hoort ze en me slepende leven. Ja, niet opvoeding waarin je het opvoedt. Maar is het ook niet een soort zingevingsproblematiek? Absoluut, dat sinds religie niet meer van zelfs spreken, het is voor veel mensen. En toen kwam spiritualiteit, maar dat is het geloof ik ook niet helemaal meer. Dat is waar het zinbaar voor. Nee, ik denk dat niet lisme gewoon een heel groot problem is. En dat dat op heel veel verschillende manieren wordt bestreden. En ik denk wel dat die babyboem generatie. die kwamen natuurlijk voor het overgooddeel nog uit geloofengenzinnen. Dus die konden dan nog wat idee hebben dat dat niet gelooven, zeg maar, dat dat een keuz was en een levensstel. die ja, dat zou nog iets over zetten in of zo. En ik denk dat in mijn generatie het inderdaad. ja, je bent maar overgeleverd aan dat leven wat eigenlijk helemaal niks betekend. Dat is ook eigenlijk echt nergens heen gehad voor je gevoel op veel mensen. Nou, het gaat naar de zu dees in pakken. Ja, het gaat naar de zu dees in Amsterdam wel te verstaan. En naar de zingelsfeest of ja, precies. Ja, ja. Maar dat is wel jammer dat daar niks voor in de plaats komt, lijkt het wel. Behalf een soort doelende zoekende. Je noemt het zelf zo'n aflaat om dan maar naar de zu dees in pakken rijt gaan. Wat het geld moet toch ergens een op van dat huis is niet te koop, laat ik zeggen. Ja, en dan moet ik ook een soort identiteitsforming natuurlijk. En ik denk dat, ik denk dat wat ik probeer te beschrijven in dit SC. en sowieso in veel dingen die ik schrijf en maak is. wat er gebeurt als je dus inderdaad de. Ik denk dat de mens altijd behoeftig gaat hebben aan verbinden en aan zingeving. en groepgevorming. -Groep voor mij. Ik ben ik op de wereld en ik ben toch niet alleen. -Bij m'n die horen. Waarom horen ik en wat doe me hier? Dat dat nooit uit de mens gaat. En ik denk dat. Dus die mensen die ik beschrijft, dus mijn generatiegenoten in de Randstad. dat gevoel enerzijds hebben, maar dus anderzijds. Ja, dingen krijgen aangereik die dat niet bevredigen. Dus of het nou inderdaad zo'n zuurdees ombakker is. waar je dan met z'n allen op je mobiel staat te wachten. Wat toch dus nog een gevoel van gezamenlijkheid kan creëren. want je staat allemaal op hetzelfde te wachten, op dezelfde plek. Het is heel ongezellig verder, want niemand praat met elkaar. Het is niet wel boeiend. -Ja. Maar of. Nou, ik heb het innaat ook vaak over sportlessen. Weet je, waar je dan. Maar niemand met elkaar praat. -Ja, ik doe nu iets nieuws. En dan zit je op zo'n apparaat, weet je wel. En dan zie ik ook echt dus dat iedereen tot 1 minuut voor de les op zo'n mobiel zit. En dan daarna, dus je doet, er is wel een soort gezamenlijkheid, maar dat is. instilt. -Dat is ja nou en vooral individualiseerd. Dus het is niet meer. En ik denk dat. dat eigenlijk die behoefte aan ergens bijhoren en je niet alleen voelen. Dat denk dat dat ook een echte essentie is. Dat dat gewoon enorm gekapitaliseerd wordt. En dat het die. Nelene, hoe, daar gewoon een geweldige proi voor is. Nou, die milleene, die gaat straks al vaak in de ropte wereld zetten. En nou, goed, we lichten, gaat het ook nog een reagzepje oolive spat plaatsvinden. Maar stel dat er kleine doortjes op de wereld worden gezet. Want zou je dan anders doen dan jij van de boomers zet mee? -Nee. Leuk een vraag. Ik zou ze. Denk ik. Ik hoop dat ik ze zou meegeven dat prestatie niet belangrijk is. En dat je. En dat. Een leven niet draait om succes. maar om. samenzuin met de mensen die je lief hebt op het moment. En dan een huurhuis en geen geld, dus dat is niet zo belangrijk. Dat is zo zo. Ja, goed. Ik denk dat het zo je zo niet zo belangrijk. Nee, nee, nee, nee. Maar dat vind ik alweer van een andere orde. En dat is wel grappig, want als je dat weet, als milleene, als filosof, als doortje. En al je overreende om je heen te wel je ouders dan. Nou, met die huizen en dat geld en die vast te baan, maar ik doe als je al weet dat dit het is. Dat is toch niet zo moeilijk om die zingeving gewoon nu al. Ja, maar ik denk dat mensen altijd heel duwouw zijn. Wel, je weet natuurlijk heel veel in je diepsten wezen. En toch doe je de hele tijd allemaal dingen die je eigenlijk onzin vindt. Weet je wel? Je bent natuurlijk nooit. Of bijna niemand is helemaal handeld, helemaal sin groon met wat hij. A, ten diepsten voelt en wil en B, wat hij ook nog. Wat zeg maar, zijn morelen precies meisje. Maar nou hebben we dit S.E. gescreven en we zijn al ingesprek hierover. Dus wat is de volgende stap als je dit S.E. hebt gelezen om het leven te leiden. Zoals je het zou willen leiden, met al jou maat je zom je heen? Nou, ik denk en daar eindig het S.E. natuurlijk ook mee. Ik denk wat er nu aan de hand is, is dat mensen dus. Heel erg hun blik verliezen op het grote geheel. Ik denk dat mensen heel geïnvudualiseerd leven. Heel erg bezig zijn met hun eigen situatie en hoe die misschien niet voelt. Doet aan een perfect beeld of dat nou komt door wat je van je ouders hebt. M'n gekregen, maar natuurlijk ook door wat je de hele tijd. Om je heen ziet op social media, het zetraak. Ik denk dat vergelijken echt een ziekte van deze tijd is. En ik denk dat je daardoor dus minder zicht hebt op de rest. van de samenleving en wereld. Maar als jij nou je eigen S.E. zou leven? Wat zou je dan op dit moment gaan veranderen in je leven? Als ik mijn eigen S.E. zou kunnen. Ja, zo van eigenlijk is presteren niet belangrijk. Het gaat om dat we met z'n alle verbonden zijn. En dat kapitalisme, of dat neoliberale wat eigenlijk in de vrijhe tijdbesteding is geslopen. Dat zouden we moeten elimineren en gewoon een zinvol leven leiden door. niet meer op ons mobieltje op de tuurdezen brot verwachten. Maar samen gewoon broodjes bakken bij iemand thuis en dan koffie drinken. Weet ik veel wat je dan allemaal gaat doen. Hoe zou jij dat tijd kunnen keren? Dat tijd kunnen keren voor de hele samenleving. Nou, als we dan dit lezen, denk ik, dat er klopt toch iets niet. Mensen zijn te lurgesteld. Ja, ik hoop dat dat dus doorgesprekken op te weken. Ja, dat is denk ik wat ik zie als het middel. Ja. Ja. En ik hoop dat dit dat doet. En dit kleine verhaal wat Randstelijks Amsterdam is, dat ben je ook al in je podcast al drie jaar aan doen met perren van de brink. voorheen schaamteloos Randstelijks. Zijn jullie eigenlijk ook al een praten over al die milenial dingen? Dus toen. Nou, laat ik al eerst vragen, perren van de brink is een merkstrathe. Ik ben even een hele grote brug aan maken. Is een de merkstrathe Giburro. En nou, dus samen met jou en praten over zoveel de kommerzijle zaken van het leven. als te inhoudelijke zaken van het leven. Wat heb je van hem geleerd inmiddels? Want je leert het. Je weet niet alleen van je ouders en van jezelf, en je studie, maar ook van mensen om je heen. Hij is een mede milanieel, jongen, iets ouders. Ik leer heel veel van hem. Hij is ook de oude baas van Vise, Vise Benelux. Dus hij heeft ook wel veel affiniteit in het media maken en journalistiek. Ja, ik leer heel veel van hem op het gebied van werketels. Ik weet niet of ik dat dan allemaal wil overnemen, want hij werkt. Ongelofelijk hard, ik heb nog nooit iemand, maar het moet hij zo hard. Ja. Maar. Jullie hebben gesprekken al drie jaar lang sowieso in de potkast. Ja. Maar goed, ik kijk, ik leer natuurlijk elke dag iets van hem, omdat we het gewoon ook over. omdat hij mij dingen vertelt die ik niet weet. We houden elkaar natuurlijk ook op de hoogte van bepaalde. Hij heeft drie kinderen, dus hij leert mij ook over het ouderschap, etc. Dus dat zijn. Ja, je houdt elkaar constant op de hoogte, denk ik. Ja, ik heb hem nog even gesproken en ik voeg hem ook zo van wat heeft. Wat heb je nou van doordje geleerd? Wat denk je? Wat heeft hij van jou uitgeleerd? Kijk, of wat een opimaal en identiteit een beetje bellkakel. Ik zou me kunnen voorstelen dat hij zegt om misschien iets meer naar te werken. Dat hij van jou heeft geleerd om iets meer naartoe. Nou, uiteindelijk wel, want hij zegt wel. Al met al bija goed in de balans tussen ambitie en grenzen te trekken. Het is ook iemand die neikant zeggen. En dat kan perra dan waarschijnlijk iets minder nezen. Ja, denk ik ook dat hij het misschien iets minder wil. Nou, hij vindt ook dat je natuurlijk scherp en analyties en altijd beteen tot de kern weten komen. Als er iets geanaliseerd moet worden, want dat is jouw First Nature. Ik ga helemaal Engels praten, dat werkt heel jeordal Arlings. Dat is ook wat jij heel goed kan, kerkels hem. Je kunt heel goed focus op één ding, dat bewijs je ook met je SC dat je helemaal kill je darlings hebt gedaan. En helemaal ingezoomd om het lijn te doen. Dat moet ook wel, want het is 10.000 woorden. Ja. Ja. Ja, ook dat, maar je hebt ook binnen de milenials en de boomers die ook ingezoomd op een randstelijker. Dat bij wel over dat er randstelijker het het eerst schaam te loos, het schaamte is dat iets wat voorkomt in je in de milenial generatie. Ik heb het gevoel dat het een hele zelfverzekerde generatie is. Ja, maar daar onder zit natuurlijk heel veel schaamte. Oh, he. Ja, natuurlijk kom op. Dat kan je toch niet vooral, dat is toch altijd als mensen heel zelfverzekerd overkomen. Dan zijn ze heel. Dan schaam ze zich toch ergens. Maar is gaat die schaamte over? Ik besit geen huis of gaat die petgame te over? Ik heb geen vaste baan waar gaat die schaamte over? Nee, denk dat het schaamte over alles kan gaan over van alles. Over van elke form van ongemak. En denk dat wat ik waar ik net over had, ook door dat onderling vergelijken, dat daar heel veel gevoelens van ongemak ook uitkomen, ja, natuurlijk. En als je dan kijkt, jullie zijn inmiddels wel opgevolgd door de genziegen en raadzien. Hoe verhaalt zich dat tot elkaar de milenial en de genzie? Ja, vind ik wel heel interessant. Ik heb het idee dat de genziers. op een paalmeneer nog iets nieen is die zo zijn, dan wij. Maar wel realistischer. Oh ja. Ik heb wel het idee dat die iets minder. Ja, dat die gewoon ook iets realistischer werkkeuzes maken. En zo, ook veel meer grens, natuurlijk, aangeven. Want dat is natuurlijk die milenial generatie, dat herkend ik zelf ook wel die. Lopen zichzelf natuurlijk ook wel voorbij in zijn eigen ambitie of zo'n het eigen idee. Van, ik moet een fantastisch leven, ik moet allemaal geweldig zijn. Of natuurlijk ook denk ik op het werk. Dus. Ja, als je ergens wil werken, dan ga je een gegeven. Een zagen van de loosens tijd. Nou, en dan ga je er ook voor, zo gezegd, weet je wel, dan ga je niet ziken. dat je eerder naar huis wil of huilu of zo. Ja, ik geen gewoon huil op de WC, weet je wel, ja, natuurlijk. Natuurlijk, ik heb nog nooit gehelpt op de WC. Heb je nooit dat je ergens thuisje liepen en dat het niet lukte en het hele. het hele wereld tegenzetten dat je van, oké, ik ga nu gewoon even naar de WC, en dan schakei ik huilen. Nou, ik kan niet zeggen dat ik alleen maar heb gefloreerd in Almabane, maar ik heb. Want natuurlijk gaat er altijd van alles meest, maar dat. Ja, dan. Dat is live, het loel. En dan. En ik scha. Ja, dat is bij iedereen toch. Ja, maar ik heb dat nooit zo. Nee, dat heb ik nooit gehelpt op de WC. Nee, nooit gehelpt, dus. -Nou, niet gehelpt, zeker. Maar die drenseer, die doen dat niet, denk je, huilu of zo. Ik denk dat die meer grens stellen dat gevoel heb ik, maar goed. Ja, dat is natuurlijk ook. Dat is dan mijn eigen onderzoek, weet je wel, maar dat gevoel ik wel. Ik vind het wel grappig omdat het GNZ en de Boomer is, dat is eigenlijk die twee generatie. dat het bijna een scheld wordt geworden, dat de Milenion's is nooit een scheld wordt geworden. Oh, ik heb het idee dat de Milenion ook een enorm scheld wordt uit worden is, ja hoor. Ja, zeker. Ja, ik hoop dat die afvaak. Sterker nog het wordt wel een schroep hoor, welk op de pont en zo. Hey, Milenion. -Doe normaal Milenion, ja. En het recht over Gansor. Omdat ze te zelf verzeken zijn. Ook dat het GNZ is altijd zo veel mogelijk. -Ja, dat had nog meer de snofleksware. Of zijn. -Ja. We zijn om generaliseren natuurlijk één moment. -Ja, goed, maar dat doe je ook zet over de generatie. Hoe zal de alfa worden? -Ja, je eetje dat weet ik niet. Die zijn. -Die worden meteen ook iegroot. Ik vind ik ook silig voor die. weet je om dat we het zo met dat generatie denken bezig zijn, dat die gen alfazies zijn nog nauwelijks geboden. -Ja, die worden allemaal plat geduid. Ja, die hebben we allemaal zo van nauwelijks. -Ja, jij bent dus zo. Ja, ja, het is van brainwrot. -Ja, precies. Ja, identiteit ligt alvast. -Ja, echt geen idee. Ik weet niet. Ik hoop dat dat op het gegeemd dat een gen alfa duider opstaat. En die weet het was allemaal beter. -Ja, naturen nurtur is natuurlijk altijd wat er. De destresie, de nurtur wordt steeds belangrijk. -Ik had het daar wel. Dus met Pere, wat ik zij van High-Leer, maar veel over ouderschap. En hij vertelde mij nu dat die dus wel. Als het gaat om wat geef je kinderen mee, dat. Zijn jullie dus bijvoorbeeld wel bezig zijn, bijvoorbeeld zeggen van. Ja, denken na wat zou je leuk vind om te doen en daarbij ook denken. Het van wat gaat niet door AI worden weggevaagt. Weet je wel? Dus bijvoorbeeld werken met je handen. Dat is een heel baan zeker iets. -Ja. Dat zijn er eigenlijk nu wel bezig met dat. Dat wordt stucadoor. -Ja. Dat heb je veel geld. -Ja, maar ik denk dat het stucadoor altijd. Als aanbohop is, wat er heel bij altijd. Ja, heel bijzijker. -Ja, heel bijzijker. De koning van de bouw in de naast. -Ja, precies. Jeetje, nou, wat heb je jullie denk je door te geven aan de genzie. Als Milaneos, doe we leren ook altijd allemaal van elkaar. Wat hebben we door te geven? Ja, vind ik lastig. Ik denk wel dat. Maar ja, de genzatie boemens was wees verstandig. En jullie ligt het weesje zelf. Misschien moeten we weer terug naar wees verstandig. Is dat wat we moeten doen? -Ja, ik zou vooral willen doorgeven. Wees niet zoveel met jezelf bezig. -Oh, je bent er met jezelf bezig. Ja, dat is toch niet zo goed bevallen. Nou, ik denk dat het voor het grote geel niet zo goed is. -Oh, ja. Nou, ik vind het wel een mooie afsluit. Want dat filezoveeze vraag hoort daarbij. Wat filezoveeze vraag hoort daarbij? Wij niet met jezelf bezig. -Ja. Zoveel wat voor levens vragen moeten we ons mee bezig houden. Ja, hoe verhaal je je tot het grote geheel denk ik. In plaats van hoe verhaal het grote geel zich tot jou. Dat vind ik ook een hele mooie. Dat is bijna al een tegelwijsheid. Ik ben al naar de tegel aan toepraten, zoals je hoort. Want dat ga je op zijn eigen. -Nou, ik wilde eigenlijk. Want ik ben een keer eerder bij jullie te gastreken. -Zeker. Toen. Volgens mij. Volgens mij mijn eerste documentel of mijn eerste boek net uit was. En toen heb ik er op geschreven don't believe the hype. met don't tussen haakjes. En ik zat vandaag denk dat dat eigenlijk nog steeds best een goed. Oh, maar dat is zo goed. -Ja, het blijft ook in je sens. Ja, precies. -Dat blijf ik eigenlijk doen. Maar ik denk je moet je ook verhouden tot je tijd en je gaat er in mee. En dat kan je anders weet je wel. De hypocrisie van hetzelfje leven leiden en er ook op beschouwen. Dat daar ontkom je denk ik niet aan als maker. Maar ja, je moet er ook kritisch op blijven en er boven blijven hangen. Ja, dat schrijven we gewoon. -Ik ga het ook schrijven. En ik ga iedereen aanraden om ik zou u dochter kunnen zijn te lezen. Met een mooie jaren 80 voorkant verwijzen naar de wahlgevolg of volgens mij van Jan Wolkers. achter ook zo iets. -Echt? -Echt? Interdat. -Ja, en Territth. -En de botango. Oké, Territth. En het tennis meisje uit het gegroeden milieu. op de achterkant. -Ja, Terkant. -Herterkamp. Ja, herterkamp. Dat zoekt dat allemaal maar op. -Ja. Je hebt een jongere generatie wat herterkamp was. Ik vond het leuk om het jouw is van gedachten te wisselen over de milenio. En het ga je goed om het grote geëel te bespreken met je generatiegenoot. Dank je wel. MUZIEK. Dank door het gesmitte huizen. Wij nemen nog een broodje te vredenheid. Dit was kunststof, je blijft luisteren. NTR. Speciaal voor je.