253. Die doodse stilte na je vraag? Dat ligt aan jou......

Welkom bij een nieuwe boost voor jouw missie No More Boring Learning. Dit is de Brain Bakery Podcast. Van Hart de Welkom bij een versgebakken aflevering. Samen we met Chana. -Hé, Jan Peter wat lekker. Hebben we iets voor je. Wat voor het komt uit iets als ik laat meemaan. Ja. -En het is iets waar denk ik heel veel trainers ervoor tegen op zien. Dat ze een moeilijk moment vinden. -Ja. We geven veel trainer. We hebben ze eigen trainer. We doen het ook bij veel organisaties. En die geven we ook veel in dat kader. Kijk, het laat mee met een trainer. Dus ik zat te observeren. Wat gebeurde de trainer? -Dat ik wel zou je zovast even een shout-out vergeven. Als je een trainer bent en je laat je observeren door een ander, dan ben je gewoon een superhelpt. Ik vind dat het heel erg nodig is. Wij werken ook veel met onszelf filmen of onszelf kwamen luid opnemen. Maar als je gewoon zegt, kom maar wij zitten ook al enk. Maar dan heb je nog het gevoel. Ik weet nog niet of ik het doorstuur. Maar het feit dat je een ander uitdoudig om bij te komen zit, maakt je zo veel beter. Dus dan ben je gewoon hartjes, hartjes. Als je nu op YouTube kijkt, dan zie je hartjes. Dat klopt. Ja. Dat merkt hij ook. Deze trainer vond het ook spannend. Maar was wel lekker bezig. Het was wel eetjes bezig. En op een gegeven moment stelde hij een vraag aan de groep. Ja. -En de groep was iets van een van 10 of 12 mensen. Die zhaat het bedrijf wel lekker in. En wat er gebeurde, naar dat die de vraag had gesteld was. Nou, niks. Dat was een stilte. -Aan totaal een stilte. En je zag de trainer echt te zorgt een beetje sterven van binnen. En dat is ook een soort voor lama. Ja. En dat gebeurt wel vaker. Ze hebben daar ook vaak vragen over van jouw ooit. Dat gebeurt dat. En daar hadden wij het dan weer over. Ja. Van hoe kan dat nou wat gebeurt daar nou? Ja, hoe weet je dat? -Ja, natuurlijk wel. De tips geven om dat te verkopen. Maar we zagen te kletsen over, we weten dat het zo is. We weten dat als je de groep in één z'n vraagstel dat er gewoon geen antwoord komt. Maar hoe komt dat nou? Dus we zijn in de research gedaan. We hebben de data voor je en die gaat echt verklagen waarom al ze een vraagsteld en er komt geen antwoord. het altijd jouw schuldjes. Ja. Dat is dan het slechte minuut goede nieuws is. Je kunt er echt wat aan doen. Ja. -Ik neem je er even in mee. Wat gebeurt er op een moment dat jij een vraagsteld aan jou groepen? Er zitten 12 weldenkende mensen, slim, intelligent, hun neuronen zijn aan het virus. Ze zitten daar en in één stel je een vraag. Op dat moment zit hun brein in de luisterstand. Ze zijn bezig met volgen, begrijpen, misschien wel tweevelen aan jouw woorden, knikken. en dan zeggen jij eens, wie wil hier iets over zeggen? Bevoelbeeld. Bam. -Bam. Nu moet het brein gaan schakelen naar de producerstand. Dat wil zeggen een antwoord vormen, woordjes kiezen. inschatten of het slim klingt, checken of het veilig is om dit hard op te zeggen. Dus er zijn een aantal taken die nu op iemand afkou. En dat schakelen kost tijd. Dat heet in de psychologie TASK-switching. En we weten uit onderzoek van onder andere meier en rubestein. dat mensen naast een switch altijd even wat trager zijn. Dus we gaan van, ik zit lekker in mijn eigen hoofd beoordelen of het klopt wat jij zegt. Ik ben lekker met mijn eigen gedachte alleen naar eigenlijk vier taken tegelijk. Dat vergt, dat vergt tijd. En dan kon nog iets bij. Ritrievol, dus het ophalen uit je langer termijn geheugen, is ongemakkelijk. Een goed antwoord ligt niet klaar. Wie wil hier iets over zeggen? Oké, waar ga ik zoeken? Dus je moet het ophalen uit het geheugen. Dus dat voeltraag en dat voelt onhandig. En dus still. En Mary But Row, die liet al in de jaren 70, kijk op onze website als je dat onderzoek te bij wil lezen. Liet al zien dat je mensen drie seconden moet wachten na een vraag. En die voel je toch lang? Ja. Want als je drie seconden wacht, dan worden de antwoorden langer, inhoudelijker en komen er meer mensen op gang. Maar wat doen trainers? Was ga ik die van jou ook? Ja. Na een seconden het ongemak wordt de groot. Ik praat wel even door. Ik doe iets anders. Dus die drie seconden is het minst wat je moet doen, maar er zijn nog slimmeren met oorder. Daar gaan we het straks over hebben. Maar er is ook nog een tweede deel waarom het komt dat mensen still blijven. Toen wel ze toch wel denken zijn. Dat is de groep. In een groep draait er altijd een soort extra scan. En die scan heet, wat vindt een andere van mijn antwoord? Kom ik er goed uit, stijker, goed op. Dat heet evaluation apprehension. Dus mensen houden zich in omdat ze beoordeeld kunnen worden. Ik heb daar straks al iets slims gezegd, neem ik het risico om nu ook iets te zeggen dat misschien door slimmer is. Of ik heb nog helemaal niks gezegd, is dit dan het slimsten wat ik nu kan doen. En zolang niemand begin, denkt iedereen. Oké, ken ik eens wacht hier de slimmerstratie. Ik ben in Tune met die andere, dus wij wachten. Dus die stilt is niet een gebruik aan motivatie. Het betekent ook niet dat mensen niet al misschien een antwoord je hebben. Maar zit ook nog een soort perfect in elkaar, want je wacht even tot de rest ook iets heeft. En je wilt ook even zorgen dat je er dan wel goed uitkomt. En dat alles gebeurt. Dus zeg, vertel even wat veden van. Dit hele proces gaat dan aan. Het was een mooi te zien, want ik kom ook een deel van de deel, maar het is goed bekijken van de achter in de drink. Dat is niet ziet. Ook eerst een soort schrok in die ogen van. Oh, oké, dan moet ik nu. En dan zie je in die ogen, dat hele nadenk proces gebeuren. En dan ook nog een beetje het scannen van elkaar. En soms zitten er al patonen in de groep. Dan wacht ik maar even wat die zal wel eens eerst gaan, de gebeurt van alles. De allerzimplice die we altijd ons trainers mee geven is dat je de mensen die task switching dat je die voor gemakkelijk door je vraag drie keer te stellen. Want ons erstelling is als mensen niet gaan praten wanneer jij stop met praten, dan heb je waarschijnlijk de vraag niet goed gesteld. Ik neem je even mee in de stapjes die je zou kunnen doen. Als eerst te zou je bijvoorbeeld kunnen zeggen een aankondiging, ik heb zometeen een vraag aan jullie. En ik wil graag van een aantal van jullie iets horen. Oké, oké, nu begint de task switching al. Dan vertel je de vraag wat maakt dit bijvoorbeeld in de praktijk voor jullie zo lastig. Dus met andere woorden, dan ga je parafaceren, waar lopen je in de praktijk hier tegen aan of misschien krijg je buikpijnder van. En nog een keer parafaceren of als je bijvoorbeeld heel eerlijk bent, waar gaat dit dan vaak miss in de praktijk? Dus ik wil nu wel van een aantal van jullie horen, ja, waar lopen je dan tegen aan. Dit voelt voor jou als trainer enorm lang, enorm jeetje. En je ziet ook dat sommige mensen die gaan oefeningen mee gewoon drie keer dezelfde vraag stellen. Waar lopen je tegen aan? Kortom, ik vraag je, waar lopen je tegen aan? Dus ik wil graag weten. Waar je tegen aan lopen. Het is proberen hier te parafaceren, zodat mensen het rusten op zich kunnen laten inwerken. Dat ze al begonnen zijn met het formuleren van een antwoord, zodat op het moment dat je dan stopt met praten, de kans dat het antwoord komt, alwege oteris, omdat je ze hebt voorbereid op de tasquitging. En dan kan er nog steeds een hele boeiende leuke discussie ontstaan, waar mensen elkaar gaan aanvullen heen, ik kijk er nog zo naar, maar de aankondigingen dat het gaat gebeuren. En dan drie keer parafaceren is de vuisdregel die we iedereen aanraad. Ja, en het is dus een vrij envoudige techniek, maar hij werkt eigenlijk altijd. Ja, en als je dan net begint, is ie dus niet envoudig, want je voelt hem niet aan. Want je denkt, zo, ik heb dit stuk nu uitgelegd, nu ga ik een vraag stellen. Nu zullen je aan de bak. Ja, ja, dat is niet. Ja, smatergestie, want het is heel gemikkelijk. En wat je ook kunt doen is anders soorten vragen stellen. Ik heb een paar soorten vragen die je kunt stellen die tasquitging ook weer makkelijker maken. Ik heb een aantal favoriete de ervaringstvraag. En dan vraag je dus niet wat je een theoretisch gezien van analyseren, dat is even, maar wanneer ging het bij jou bijvoorbeeld voor de laatste keer miss? Dus wanneer had jij voor het laatst dat dat even niet lekker liep? Dat is dan vraag ik niet naar kennis, ik vraag naar ervaring. Of wanneer ging het weer ontzettend lekker? En wie kan daar een voorbeeld van geven? Tweede dingetje kunt doen, waardoor het ook makkelijker wordt om te beantwoorden is als je een twee keuze vragen heeft. Jo, wat is hier lastiger? Is het hier lastig om te beginnen of vol te houden? Wat denk jullie? Nou, makkelijker, om te beantwoorden. Zijn makkelijker, want je kiest uit twee, dus je is panklaar. Dus als je zeker als je net begint, bouwen aan te vond die vragen in. Je kunt ook een hele goede contrast vragen stellen. Een brijnhoud heel erg van contrast en van verschil, dus je kunt zeggen, wat denk jullie dat mensen die dit goed kunnen anders doen dan mensen die hier nog mee worstelen? Waar zit dat verschil? Dan kun je vaak weten beantwoorden. Dat zie je snel voor je. Ja, omdat je als zware het contrast over hun creëert. De vierde die je kunt doen is de spiegelvraag. Wat zou jouw team nou over jou zeggen als ik dit aan hen vroeg? In de kroeg, openvrijdagmiddag, er zit al een drankje in. Wat zouden ze dan waarschijnlijk antwoorden? Dus nu ben ik niet aan het vragen wat je denkt dat jij dat je doet. Maar ik ben aan het vierde hoed van het Antebeertaf, je de rand ben ik aan het bevragen wat je denkt dat zij zouden zeggen. Die kunt ook ook anders inzetten. Stel dat ik niet een trainer was hier en jullie zaat hier te roddelen. Wat zou er dan uitkomen? Of je kunt een bevragen van, wat zeggen andere managers die net zoals jullie hier werken, waarvan jullie het natuurlijk zeggen, dat zou ik nooit zeggen. Maar wat zouden zij zeggen? Dat maakt het veiliger om te beantwoorden. En je kunt ook een actie vragen stellen. Jouw, nu je dit gehoort hebt, wat ga je aan om deze week anders doen? Dat gaat niet over ooit, over later, over deze week. Ierst volgende gesprek, wat doe je er anders? Dat maakt het ook ook, ik heb deze drie dingen gehoord. Dat maakt het ook makkelijker voor mensen om tot een antwoord te komen. Maar de vuistrijgel blijft wel, als je zwitst van uitleg stond of presenteerstond of hoe je het maar noemt naar, ik ga je er wat vragen. Nu maar op jullie, jullie zijn aan de bak. Doe dat niet plomp verloren, want je zag hoeveel er moet gebeuren in het brein van je luister. Dit merkt je over eens ook, in Sjudand Vaak bij als het niet gaat om een vraag beantwoorden, maar dat mensen een oefening of een opdracht moeten doen. Zie je vaak ook dat trainers stoppen met uitleggen. Dan is nu de bedoeling dat jullie dit in dit gaan doen. En dan zie je mensen ook nog dat helemaal voor zijn gekkeerd. Ja, precies. Je mag echt pas stoppen met praten als je weet, als ik nu stop met praten staan ze op en doe ze precies wat ik net heb uitgelegd. Anders heb je nog niet genoeg uitgelegd, want taskwitzing is echt. En je wordt gewoon een paar seconde echt dom en draag. Ja. No more boring learning. Dit was de Brain Bakery podcast. Wil je meer weten, kijk dan op BrainBakerery.com of volgens ons op onze socials.