Depressie: 'Ik had in niets meer zin, ook niet in hét leven'

Wil je naar deze podcast meer tips voor een meter leven? Download de app van de morgen via de morgen.be. Dit is de tweede aflevering van de podcast "Wat is er missen met mij?" Een zoektog naar de oorzaak en vooral de diagnosen. van een vreemd gevoel waar ik plots uit niet meer wakker werd. op 1 juni 2008. Het was op de eerste plaats een onwennige voel. dat me naverloop van tijd ook beangstigde. Daarnaast was er een enorme vermoeiteit. die gepartiging met futloosheid in nietszin hebben. ook niet in de dingen die ik normaal gezien heel graag deed. Ik dacht en hoopte eerst dat het vanzelf wel over zou gaan. een paar slechte dagen kent iedereen wel. maar het ging niet over. Ik kwam uiteindelijk terecht bij een psychologe. die me dan toverwezen naar een psychiater. En daar klopt ik na anderhalve jaar zoeken met een klein hartje aan. En gelukkig maart dat ik dat heb gedaan want dankzij therapy en medicatie. kwam uiteindelijk weer licht aan het einde van een naar mijn gevoel. heel donkere en rare tunnel. We zijn u tien jaar later en ik blikken op terug met psychiater Piet Nijs. In de vorige aflevering werd tuinelijk dat ik toen geen burnout had. maar misschien was ik wel depressief geweest. En eerste vraag aan Piet was dan ook had ik toen een depressie. Natuurlijk was het geen depressie want een depressie. is zoals het woorden zegt een gedrukte stemming die duurt. Aanduurt te minsten twee weken in een keer in de put zitten. Maar twee, drie weken dus een aanduurende, terneer gedrukte stemming. die zich vooral uit aan twee dingen. Ik verliees mijn interesse steeds meer in alles. En te tweede, ik kan er ook niet meer van genieten van wat vroeger zoveel plezier gaf. En daar wilde ik zeggen, ik ben eigenlijk mijn moed, kwijt, geen moed, ontmoedigd. In alles word ik moedeloos in alles, in mijn werk, maar ook in mijn leven. Dat dat helemaal niet voren. Maar dat is rapied, want ik heb nu de neiging om te zeggen. Dat had ik toch wel, want ik heb toch gezegd dat ik geen zin meer had. om dingen te doen of als vrienden bij Belden om af te spreken, dat ik dat niet zag zitten. En dat heeft toch ook heel lang aangesleept. Ja, jij denkt dat geen zin had. En inderdaad, de pressie in plaats van dat het leven lustig en present is. is het een verlies van alle lusten. De eten lust vermindert. Het eten smaakt me niet meer. Ik doe-ing mij om te eten. Maar het eten smaakt me niet echte. De slaap lust, de lust om te slapen. Die is weg. De mensen stellen zich dat meestal niet zo voor, maar dus de slaap lust vermindert. De lust om in te slapen en de lust van het door slapen. En het is vooral dus de door slapen dan niet meer de werk lust neemt af. Als ik uitgeput ben, heb ik precies ook geen zin. Ja, want ik ben hier toch wat in de war. Als ik er aan terug denk, ja, ik had misschien gedacht van. dat ik inderdaad geen burn-out had, maar dat ik misschien wel in de pressie heb gehad. Omdat ik in mijn ogen niks nog zin had en vooral, ik weet nog dat ik mij erinner. dat wat ik altijd heel leuk vond om te doen, dat dat plots niet meer ging. bevor met een boek lees, nu het serie en voudigst, of een film kijken. Dat dat allemaal niet meer ging, maar dat heeft misschien een andere link. Ik had er niet zo'n zin niet meer ging. Nee, ik had er niet zo'n meer. Ik had vooral niet de energie, toch denk ik, om. Ja, daar wijst in de richting van te uitgeput. De moe, de vermoeid met een kleurtje dat in de depressieverrichting gaat. Wie depressiever is die ook niet uitgeput? Ja, die zijn batterij is leeg. En dan maak dan voor u toch het versieel om waar het lebel. uitgeput met depressiever dinta van te maken of. Nee, jij hebt een depressie. Geen levenslust. Geen energie wil nog niet zeggen. Geen levenslust. Ik zou willen maar ik kan niet, dat is iets anders. Ik zou willen vliegen, maar ik kan niet. Ik zou willen dansen. De bewegingslust verdwijnt, iemand die vermoeid is. die gaat natuurlijk ook niet veel bewegen en lopen. Maar de depressiever, die wordt geremd, die wordt tegengehouden. die wordt geblokkeerd. Uiteindelijk is een depressie een totaal blockade van een antrem. En dat ziet er uiterlijk uit ook als iemand die geen energie meer heeft om te rijden. Maar een auto, die volgt getankt is, heeft zijn energie alleen met de antrem. kan in niet meer wegrijden. Is het dan een beetje dat met een uitputting dat gezegd wel willen. maar niet kunnen door een gebrek aan energie? Terwijl bij een depressie is ook niet meer willen. En het ook niet meer kunnen. Niet meer kunnen willen. Ah, niet meer kunnen willen. Ik heb niet de kracht. de zin. Normaal heeft mijn zin in iets. En bij een depressie is er tegenzinn. Dat lijkt weer op buurnaauten, pernaautisch tegenzinn in het werk alleen. Terwijl hier de tegenzinn zich uitbreid over alles. Het heeft geen zin. Niet meer het werk, maar het leven heeft geen zin. Ik bleef het toch verwarent vinden. Er was een duidelijk verschil tussen die pressie en burnout. Dat begreep ik. Maar naar mijn gevoel had ik tien jaar geleden toch heel wat simptomen. die overheen kwamen met de kenmerken van depressie. Ik had ook niet zin, ook niet in huid leven. Toch was het voorpie duidelijk geen depressie. Hij zag het als een uitputting, een gebrek aan energie. en niet als een gebrek aan lust of zin. Hij bekleemt onder ook dat je depressie niet alleen mag zien als een mentale kwestie. als iets van het hoofd, maar dat het een weerslag heeft op het hele lichaam. Wat ook belangrijk is, vind ik wel. dat dat niet alleen iets is in uw kopp in uw gedachten. Maar dat er u lichaam door een depressie getekend wordt. U lichaam gevoelde niet alleen het leven zwaar. U lichaam voelt ook zwaar en loom en vertraagd. En wanneer last was een spanning, met de spanningspijnen. Dat zijn niet de hoofdpijnen van een migraine. met de druk op de borstpeinelijke druk van taweegd hier zo zwaar. Alleen nekpijnen om het toch vol te houden, rugpijnen, buikpijnen. De plaats van de lust wordt plaats van onlust en pijnen. En niet alleen de vertraging van de bewegingen, maar alles vertraagt u daar men ook, hè. Dus ik heb niet alleen geen zin om te eten, maar u spijsvertering vertraagt. Ik heb dus opstipatie verstopping en van een andere kant had ook typisch is. Een depressieve mens heeft een slechte smaak in de mond. Dat kan hij niet simuleren, hè. Dan wilde ze zeggen hoe dat u lichaam daar ook in betrokken is, hè. Het stil spreken, het zwijkshaam, het langzaam spreken, bijna niks meer zeggen. En zo woord, hè. Het is een echt depressieve, die is mutistisch. Die zit daarbij, maar die zegt "je woord", als je er moet bij zit, hè. Dus als ik u zou vragen, een top 5 van zin om te homen, waarom komen we er al niet? - Nee. Dus veel meer ook echt die gaanlijk niet meer voor. Het voornaamste is de gedrukte stemming. De depressieve zeggen drukken naar binnen. De terneeer gedrukte stemming waarbij ik interesse verliees. Wat bij interesseerde, het interesseerde bij 'n niet meer. En vooral en ik heb er geen plezier nimmer aan. Ik kan er niet meer van genieten. Wat ik vroeger lezen of zingen, of dansen, of springen, of lopen of. Allee, dat zijn benade hoofdingen. En dan komt erbij alle lusten worden getroffenen. De etelust, de drinklust, de slaaplust, de bewegingslust, de relatielust, mensen, ontmoeten. En ook mentaal de vertragingen. Ik kan niet meer goed denken, ik kan niet meer goed concentreren, ik erin erbij niet meer zo goed, ook die vertraging komt erbij. En dan de lichaamelijke impact van elme lichaam, valt stille. Niet alleen in het beweging zo, maar ook in speizvertering. Valt stille, u maand stonden, kan uitblijven. U imune afweersysteem. Valt stille, en gewoordgemakkelijker zieken. Er waren gevroeger nooit een verkoudheid in de winter. Of ik weet niet wat, heb er nu alles. Uwe weerstand en weerbaarheid. Dus is dan zo'n ja grootste eigenlijk waardelijk makkelijk te stellen dat het toch heel duidelijk is van iemand in dit zee heeft. Ja, ja. Ook al kan ze soms een gelogen te zijn, hè, van alleen maar werken, of afgeweerd in alleen maar werken. De eten lucht vermindert, ja. En toch kunnen ze zo leegvoelen, dat geveel snoopt. Maar in je zon tijd is snoopt die dik en aantal verdieken door het feit dat ze vaak zo te geden. En vooral zo te geden een chocolade, omdat die chocolade een klein beetje een stof zit die belangrijk is voor uw neurotransmitters. Maar ik kun die beter nemen met de medicament, anders moet 100 kilo chocolade eten. Dat is misschien wel vereerd. Om een pakje normaal de activiteit vermindert en toch zijn er sommigen die juist alleen maar werken. Ik begon stelaan een beel te krijgen van depressie en moest wel toegeven dat er veel meer bij komt kijken dan de symptomen die ik had. Ik kom me bijvoorbeeld totaal niet herkennen in de fysieke kenmerken. Ik herinner me dat ik in die moeilijke periode was blijven sporten en dat mijn lichaam zelfs in vrij goede condici was. Ik weet dat ik soms zelfs dacht hoe kan het toch dat ik er ook heeplein voor uitzien en dat het mensen totaal niet opvalt dat ik me mentaal zo slechtvoen. Maar wat was dan dat mentaal slechtvoeren als het geen depressie was? Uitputting begon toen een depressieve kleur te krijgen. Het zonnenwe was aan het moest dit voortgaan dan zou de uitputting in een depressie kunnen vastlopen. Want een depressie wil zeggen vast zitten. Alles is gestold, niks gaat nog. Ook niet denken, het herinneren, alles is geremmd, depressie wil zeggen remming tegengehouden, dat vringt het spontane. Maar dan wel belangrijk om dus tegen te gereden, want iets zou wel in de versie kunnen worden. Ja, zoals we een open lichamelijk gebied, ook als we niet tijdig ingrijpt, het hervortijdige begin van een kanker kanker. En als we een twee of drie jaar te laat komt, dat het dan inderdaad die een precans erhuizen, maar een echte kanker geworden is. En duit je dan nu een beetje op zelf moord? Ja. En dat is er sowieso bij een depressie. Sowieso niet, maar ik kan nu voorstellen, als gezegd ik kan het niet. Ik heb er geen zin, niet meer in. Dat die personen gegaan, maar ik kan niks niet meer. Eigenlijk ben ik nu mislukling. De mensen zien dan niet, ik wordt hier betaald voor de werk. En ik breng er niks van terecht. Dus schuld en schaamte gevoelens. Daar wil dus zeggen een depressieve mens. Die zien niet alleen alles donker en somber te neer gedrukt. Maar die gaat ook gebukt, onder de zwaarten van het leven is de zwaar. Niet alleen het werk, maar het leven, de opdrachten, alles wat anders uitnodig. En waargevoor dansend opstaat, waarvoor sta je op smorgens, alleen omdat het mij aansprekt dat die juist hier uitgedoft. Ik ben onwaardig om te leven benen. Ik ben leven niet meer waard. Zou het niet beter zijn dat ik er niet meer ben? Dat zou beter zijn voor mijn partner. Want alle lusten ook de lust om mensen te ontmoeten. Dat is een lust. De ontmoetings lust, het plezier bij mensen te zijn, te genieten van samen te zijn. Of het nu met een groepje is, of het met een partner is. Dus in dat opzichte intimiteit, de lust op intimiteit, die verdwijnt ook. Dus sexueel, geen lust meer, geen zin. Hij is een van de eerste tekenen vaak van een depressie die maanden voor afgaat, en die natuurlijk niet meer viagere geholpen worden. Dat is dus een vooral gemeent te neerdrukken zodat ik dat die mensen het gevoel voor niets meer te voelen. En hoe steinbeleving. De succesrijke jonge moeder en die na de tweede bevalling iedereen feliciterde en wat voeltje. Ik voel niets meer een postpartum en depressie na de bevalling. Ik voel niets meer voor mijn kind. En dat is niet voelen dat hij dat was stein gevoel. Dat is een grote kwallingen niet te kunnen voelen. En hetzelfde ook voor de partner is een soort gevoel, loos, warden en stilvallen. Uiteindelijk alle depressieven mensen gelijken op elkaar. En we klaar nu snatteren in welke zin dat? Die worden allemaal terufje trokken. Geremd op een stoel, thuis, in bed. Die komen letterlijk niet meer buiten. En in plaats van deelten nemen aan het interessante leven. Het is geen interesse. En vooral, ik kan daar niet meer van genieten dat hij de anheden niet zoals mijn het woord zegt. De onmacht om te genieten, de verveling, alles verveelt mij. Alles is mij te veel, dat is iets wat u zo wasig en vach maakt. Dat is beter. Als hij dat een bekooring dan komt van zo het niet beter zijn eruit te stappen, dan die het ondraagelijk vach, zinloos, gevoelloos, leven woord te leiden. Toen ik dat hoorde bedacht ik mij dat we nogal snel zeggen, ik voel me deprie of. Ik voel me depressief, maar echt depressief zijn is duidelijk van een heel andere orde. Pietzaarteen zetting over zelf moord en de bekooring van de dood had me ook getriggerd. Want toen ik met tien jaar geleden zo slecht voelde, was de gedacht ook bij mij opgekomen dat ik er misschien beter niet zou zijn. En dat het leven op deze manier geen zin had. Omdat hij gedacht met ergens beangstigde, had ik bij enkele vriendige post of zij in hun leven ook al wel eens aan zelf moord hadden gedacht. En de meeste bevestigde dat het wel eens was opgekomen in een flit, maar dat ze het nooit zouden doen. Ik vroeg Pietaarom of de zelf moordgedachte bij iemand die een depressie heeft, toch nog anders zijn dan bij een mentaal gezond iemand. Bij een depressie is dat nog van een totaal andere orde. De gedachte aan zelf moord is de keerzijde van dan een mens vrij is. Ik ben een vrij mens, maar daar moet ook uw vrijheid beleven en verantwoorden. Ik kan kiezen voor de ontploiing of ik kan kiezen voor de vernieeling en de vernietinging, ook de zelf vernietinging. Dat is de keerzijde. De gezonde mens doet dan niet die kies om te leven om er graag te zijn, niet om niet te zijn. De keuze is simpel, zijn is beter dan niet meer zijn, dan niet zijn. Dat is de gezonde houding. Bij de depressieve mens waar de levenslust is stillgevallen, waar het niet meer gaat, kan die zeggen de enige uitweg an dit niet meer gaan, is eruit stappen. Maar erke mens is dus op een of andere manier als zij nadenkt, toch geconfronteerd, met die kan er zijn of ik kan er ook niet meer zijn. En ik zal er ook ooit niet meer zijn. Dus dat bij een tegenslag bij een traumatische ervaring, plots die uitweg om het zo te zeggen, op het flitst is een normale reactie als chronische stress en spanning te lang duurt. En ik krijg het nog niet goed opgelost dat er dan ook die gedacht jammer zo voortoen dat wil ik niet, die treven wil ik niet. En wat is het alternatief door het zijn? Nee, ik wil zo niet leven staan, niet gelijk, met zelf woord gedachten. Is vaak ook dikwels, zo met de fantasie, moest ik er nu eens een maand niet bij zijn of twee maanden niet bij zijn. En ik zou kunnen zien hoe ze reactieëren als ik er niet meer ben. Ja, dat is ook wel niet serotonbaar. Dat je denkt, want ik kon er maar even de tijd, drie maanden te zetten en dat ik onder het tussen kan recupereren dan opnieuw kijken. En toch nog even duidelijk, wat is het dan bij de depressieven? Dan is het zelfs dat ook niet. De depressieven mens in zijn totaalige remtijd heeft ook zijn zin, zijn levenszin is stillgevallen. Die heeft dus een inenging van zijn leven wereld. Die krijgt een tunnel. Kijk, in plaats van een bred, open, geïnteresseerd, geangageerde kijk op het leven als een uitdaging is dat hier een tunnel. Geen hou vast, niet meer in verbinding, geen samenhang en in dat tunnel kijken komt dan dezelfde dooding als enig perspectief, als pres visitaal, als gedrag bijna van der mebezig zijn, weken of maanden, alleen met dat neem bijna alle mensen die ook zelf moordplegen, omdat niet tijdig de hulp of de aanwezigheid of de hand vaste redding er was, hebben altijd bijna altijd een dubbel spoor. Hebben een diplopie, zoals wij zeggen, kijken met het ene oog op het spoor van dezelfde dooding, met de plannen en de programmatie, dan op die datum uitgewerkt, en met het ander oog, angageren zij zich verder. Gelukkig kunnen ze het andere maar voort, omdat ze de zekerheid hebben als het niet zo lukt, kan ik nog ontstappen in de dood. Maar het klopt dan dat je het doen zijn ook van om zelf moordplegen, heb je toch iets van kracht? Ja, maar je hebt een principe kracht hebben om zelf moordplegen. Je hebt de belangrijk hoort vergeten, destructieve kracht. Je zit te lief en hebt niet genoeg destructieve kracht om het te doen. Dat zei het jij zo, alleen in die zin in de daad, elke mens heeft toch positieve en negatieve gevoelens. Hij heeft een drank naar dit, om aan te luen en een drank om zich door te zetten en alleen in een zelfstande. Dus een agressie en t-drijd, alleen de twee dingen zo, en t-drijd is positieve agressie. Is kunnen toegaan op iemand in de goede zin? Terwijl agressie in de destructieve zin is of vijlde ander vernielen, of vernietigen, of negeren, of looggen, of zich zouden. Want iemand thots, wij in die zokken manier, want als ik zie je niet meer staan, je bestaat niet meer. Dat is ook een relatie onhele moord om het nu stoud te zeggen. En de depressieve mens door gebrek aan energie gebrek aan kracht, kan dat alleen dat twee span, het destructieve paard en het constructieve, kan die niet meer aan de tegel zouden. Ik moest pitaar in gelijk geven. Als ik soms dacht, voor mij hoeft het niet meer, dan was het eerder van op dit moment, zoals het nu gaat, zou ik even alles willen stopzetten, de tijd willen nemen om te recupereren, om daarna als alles opgelost is, de draad weer op te picken en verder te leven. Echt zelf moordpleeg had ik nooit gedaan. Maar wie een depressie heeft, denkt dus niet alleen aan zelf moord, maar doet het ook en werkt de plannen al vooraf uit als er niet enig ingegrepen wordt. Piet Haamerder dan ook op het belang van preventie en mensen waar je kan op de rug vallen als je het moeilijk hebt. Vindt dat zo belangrijk dat er bijna ook een afzonderlijke podcast zou moeten zijn? Omdat het eer gaat over iets depressie en suicide gevaar, dat is levensgevaarlijk en genezelijk. Als er dus sterven, is het omdat de hulp voor de genezing er niet is geko. Als er dus drie te minsten per dag in België sterven, wil dat dus zeggen, de aangepaste herkening en hulp is niet tijdig geweest. Maar je zegt eigenlijk iets daar waar ik wat stil van woord. En als de andere kant dat ook heel veel hulp geeft omdat je zegt, het is genezen altijd. Ja, altijd, ja. Zo goed als. Met de juiste inderdaad, met de juiste behandeling, die niet alleen specialisten behandeling is, maar vooral menselijke houwezigheid, die iemand in die gevaar zoonen van het gebied waar hij door moet trekken die woestijn dat er daar iemand is, die hem of haar bij de hand houdt en begeleid om aan de overkant te komen. Dat is niet alleen specialisten hulp en de valstrikken die daar een rol spelen. En toch maken dat België nog altijd voor aan staat bij dezelfde moordzijfers in Europa, ondanks de grote oveelheid hulpverleners, ondanks de grote groep van vrienden, kennis en collega's dat er toch zoveel blijven ontgelippen wat de vermeiden is en te voorkomen. Vermoed dat daar medicatie zelfs een must is bij de presiën, dat we er precies hebben. Pillen en spreken, is dat zo? Een ernstige depressie lost geniet op met de loken. Daar krijden te weinig dingen, want één heeft die een medicatie tegen de aggressie dat ze een rol hebt ik om. En heeft de iets tegen depressie, heeft die een antepersie? Als zij die twee niet heeft, dan is ze iets te korp. Therapie bestaat uit bij, dus dan moeten ze een neuroleptikum als een antepersieven. Als het risico, als je gezegd, ik wil het risico voor agressieve ontremming, daarvoor is een neuroleptikum ideal. Dat maakt de jong verschillig voor agressieve gedachten best te beteren en vooral gekomt niet tot de date. De sleutel wordt niet om gedraaid. De behandeling van depressie was duidelijk gesprekst therapy, maar ook medicatie die dubbel is. Dus een medicijn dat de agressie tempert die tot zelf mord kan leiden en een medicijn dat de depressieve stemming opklaart. En niet te vergeten, je goed laten omringen, het contact behouden met wie je dierbaar is, ook al is de ontmoetingslust weg. Het gesprek rond zelf dooding deed me nog maar eens bezffen hoe belangrijk het is om tijdig in te grijpen. Ik vroeg daarom aan Piet of er uiterlijke kenmerken zijn, die ook ik als nietherapult en nieteskundige kan herkennen bij iemand die in een depressie drinkt vast te lopen. Een depressieve mens herkent geaan zijn bewegingslos, uitdrukingslos, gezicht. Meentje dat want je houdt u gezicht nu ook, is dat dan zo? Ja, die krijgt wat m'n noemt uit depressieve masker, ogen, die staren, die uniformen zien. De plaat van een bewegelijk gezicht, als je er over spreekt, normaal gade mee, dus een depressieve masker met een hergetrokken mondhoeken die ik bij u nu meer zie naar beneden gaan. De ogen is die staren en met zo half gesloten, ogen, de gefronsde voorhoofd waarderen soort omega inkomt. Dan noemt mijn depressieve masker het gefronsde voorhoofd. Het bedrukte gezicht, die kijkt bedrukt en iemand die op weg naar de depressie is kan zich verdedigen door toch te willen blijven actief zijn, maar de mensen herkennen hem of haar omdat het depressieve masker. Zij is niet meer de levendig bewegelijke collega of vriendin, zij is starstijf, regide, uitrukingslos, lustelos, gezicht, ongenietbaar. En dat is ook het moeilijk de impact bij de andere, dat is dat in een ongenietbare mens wordt en ontevreden, wikt dat kunnen geen vreden in vreden mee zijn. De ontevredenheid en de frustratie maakt vaak dat een depressieve mens niet alleen een stil valt, maar op prikkelbaar gejaagd. Angstig wat gebeurt er toch met mij? Als je dan de deur op het hoeft voor een nieuwe patient, als die een depressie heeft, kunt je dan al bijna van het gezicht aflezen. Of helpt dat toch? Dat helpt zeer veel. Ja? Ja. Die geeft een visitekaartje zonder ene woord te zeggen. Een, het aankijken en depressieve mens vertraagt, kijkt u langzamer aan. De glans uit zijn ogen is verminderd. Wat ik daar zij van het depressieve masker dat genuut terugtoont, ziet ook die is schu. Zelfs al is hij hoopvol want de masker wil zeggen dat blijft, dat is niet meer de bewegelijkheid van een kinder, waarom is een kinder gezicht zo attractief. Daar kunnen alles van aflezen. Deze, hier is dat versteifd bijna in de deel. waar moedig uiteen en de stemmingstoornis, daar ligt in de stemming ook in de stemming tussen die persoon en mij, dus mijn eerste indruk is hoe werkt die persoon op mij. - Ah ja. - En ik voel mij minder en dus juist minder blij. Moet dat er kennen als iets wat wij naar mij gestuurd heeft, niet als nu heb ik vandaag geen zin omweer iemand te zien. Dat is een pakketje dat die afleverde met die vertraging de handruk. Normaal is de handruk en ontmoetings gebeuren, met stek de handheid, langs bij de kanten, een geeft een handruk, minof meer stevig, die heeft een duur en een intensiteit. Als de raput leert, dat is waarnemen, is dat een slappe vot die ik in je hand gedrukt krijg, is dat een koude hand bij de depresieven en een koude vochtige handvark van de stress. Dat zijn dus allemaal tekenen en ik sta dan even still, hal liep adem en zegt dan volgt u mij. Maar dus ik adem in en de depresieven mens heeft een onantrekkelijke lichaamsgeur. - Ook. - En je laat ook je geur zien eigenlijk werken op het moment dat iemand binnenkomt. - Ja, het raarde, simpatie en antipatie. - Oké, wat zou je stikeren, mannen? - Ik kan nu niet rieken of zien eerste rieken, dan het zijn. - Als ik dat dus waarnemen van eem ik waar de remming bij mij in het contact waar die mensen aanlijden, dat zijn dus bevindingen van het onderzoek die geal. - Achter. - Ja, want je hebt alleen laten zeggen, je hebt al toch een verwachting, en daar komt een persoon. En man, of een vrouw, van die leeftijd met de broep en gehept aan de stem, toch al gehoord. Dus gehept een verwachting. Beantwoord dat? Dat is vaak zo extreem. Het is zo het eerste dat die in het ding geschreven wordt, dat dat vaak zo overduidelijk is, terwijl je het nadien op niet meer goed op werkt. - Waar ik nu aan denk is, wat ik mij wel herinner van de eerste keer dat ik bij u kwam, was u stevige handruk. Dus ik denk dat je in de taart dan toch bewust mensen een heel stevige handruk geeft om dan te zien hoe dat die daar op antwoorden, want dat is mij echt bijgeblieft, dat dat zo een zelfs zeker geen harde nemmer, een zelfsseker positieve duidelijke handruk was. - En je moet het hier in handen gaan nemen, hè? - Ja, als dat kan. - Kunt dat, hè? Nee. - Ah, als paciënt. - Ah, ja. - 50 procent komt van de terap uit, 50 procent komt van de. - Ja, het raar. - Ja, het raar. - Als we de samen doen, zullen we wel overduikt, raak. - Ja, ja, het is wel een beetje. - Gek genoeg, merkten we tijdens het interview alle peen, dat het tema depressie ons gesprek wat monotoner en geremder had gemaakt, als of voor een zwaar moedige sfeer kwam binnen gewaaid. En dat zijn de dingen die je dus ook ervaart als je een depressieve persoon wil bij staan. En het dan is het belangrijk om door te zetten en die persoon niet in de steek te laten, daar haam er de piet nog eens op. In tussen was het duidelijk wat de simptome waren van een depressie, zo wel innerlijk als uiterlijk, wat het gaat over de mogelijke gevolgen, zoals zelfdoting en ook de terapie was al te spraken gekomen. Maar ik vroeg mij af wat dan de oorzaak aan zijn van een depressie. Wat kan er in iemand's leven gebeuren, waardoor alles plot stilvalt en geen zin meer heeft? En ook niet onbelangrijk, kan het iedereen overkomen, of moet je op een of andere manier gevoelig voor zijn? Alle mensen kunnen een depressie doen. Alle mensen kunnen zo uitgeput geraken door stress, dan in schakelstofen kunnen, alle mensen kunnen gek worden, hoeveel 2%, 3% zo, oei, nee, jij bent waarschijnlijk verkeerd te hangepakten, maar als je nu zegt, alle mensen kunnen depressie worden, ze worden het niet allemaal, maar een minder uit, in 15% zijn verschannen omhoog, dat ben je 1 op 4, 1 op 3 in zijn leven een depressie door, maar 1 op 3 is veel, hè? Dat is heel veel. En wat is aan de oorzaak, ja? Een depressie kan zijn omdat je vanuit uw aanleg en minder goed als je een stabil-stemming-system hebt meegekregen, dan is zo veel aan kan, dat kwetsbaarder is, een depressiewe mens kan door aanleg, of door vroeg kinderlijke ervaringen is slecht, stemmingcentrum hebben, dan is stabil gegroeid, maar dat is maar 3, 4% van de honderd, van de honderd die depressie worden, de depressie komt door de wanverhouding, in de draagkrachtraag, met de overbelasting, die uiteindelijk zo uitputend is, dat de stemmingcentraag begeven, men is niet moe, maar m'n wordt het moe, wat is het? Dit leven, toe hij, vitol, en ik kan niet alles hebben, en ik wil alles hebben, en ik moet alles hebben, de ongezonde leven en werkstijlen zijn de hoofdreden van de toenamen, van de depressie. En kun je toch een aantal concrete voorbeelig geven, zonder natuurlijk namen te noemen van wat mensen mee maken, dat kan dan bijvoorbeeld zijn, een moeder die en moet werken, en een heel gezien moet onderhouden, en van alles ook nog voor de ouders moet zorgen, dat dat bijvoorbeeld, zorgt voor depressiviteit, of nee, dat is geen goed voorbeeld. Het gaat om overbelasting, die overbelasting kan na kut zijn, of kronisch, met buurnaut hebben we het vooral over de kronische gaten, maar een overbelasting kan ook akut zijn. Ik sta buiten en mijn kindje wordt voor de deur tot gereden. Oh, vrieg is dat ik, ja. - Verlies. Je zou voor minder depressie worden en zou het gedaan kunnen opzagen. Je zou het ook kunnen zeggen, we is dankbaar dat dat kindje 3 jaar als in Engel bij u is gebleven, en nu verdwenen is. Dat is moeilijk, hè? Ja, Piet, dat vind ik wel heel moeilijk, ja. Dat kan ook niet, omdat de doden in het verkeer eigenlijk mordem zijn geweld. Maar ik kan ook een heel be minder persoon door een kwadhardige aandoening ook verliezen. Het kan plots gebeuren. Het is plots overbelast kan zo aanduren dat je daardoor ook te compenseert. Maar dan bedoelt je er gebeurd iets, maar je zet niet van vandaag ook morgen depressief. Nee. - Dat je had aan het ook weer tijd, want we hebben het langzaam aan. Bij een verlies hebt je normaalere wijze verdriet. En verdriet is de balse om dat verlies te kunnen verwerken. En herestig verlies vraagt ten minste een jaar, omdat we kunnen verwerken, zodan ik dat het een plaats in mijn leven inneemt, het behoor tot mijn geschiedenis, een plaats in het verleden, en stort niet meer in het heden. In tegendel ik heb er zelfs iets uitgeleerd en gewonnen. Ook al even het lang geduurd voor ik dat kon inzien en ervaren. Dat is het proces van verdriet en verlies verwerken. Maar als ik na twee jaar nog in mijn zetel zit, dan is dat geen verlies, dan is dat verdriet gestollt tot een depressie. Waarom omdat dat verlies in mijn beleving zo'n betekentis heeft, gehad dat ik daar niet een plaats in mijn leven kan geven. En daar maakten het leven zo zwaar, zo zinlos, dat ik geen levens moet hebben om nog verder te leven. En mijn vrouw verlies haar man vrijplots door een infarct begin de 70. Verdriet dat ze op een zestal manden, tot ik laat een jaar goed verwerkt, dan sterft haar hondje. En dan zit ze na een jaar en al of nog te truuren, meene de kinderen, die natuurlijk woest op haar worden. Voor papa heeft ze niet zoveel en zo lang verdriet gehad als voor haar hondje. Dus het verwerken van verlies hangt ook af van de steun en de opvang. En natuurlijk, een man is niet te vergelijken met een hondje, als je een man een stamp geeft, of verneedert. Die is dat de volgende dag niet vergeten. Maar een hondje staat daar de volgende dag terug, een gewisper ding. Maar je lacht er nu mee, maar ik heb bedoeld hoe dat het de optels zo meestijt. Ja, ik dacht dat je dan eronder gaat. Want waarschijnlijk als het hondje heeft gebrek aan steun. Ja, maar ik wil vooral zeggen, het is de beleving, niet de realiteit. van een verlies, want sommige mensen zullen zeggen, kijk, ik heb nu een depressie en ik heb maar dat meegemaakt. Daar zijn toch mensen die veel erger meegemaakt en die kunnen wel gewoon voortoen, wat laat u toe om te zeggen dat dat erger was, dan wat jij hebt meegemaakt. Het is de beleving van wat u is overkomen, dat beslissst of het overbelast wordt akut of kronen. Bij depressie is het ook vaak iets akut waar de koping de mechanisme om alle om die overbelasting die kan ik niet aan. Dat is zo een trauma, dat kan ik niet aan. Dat is dan misschien eerst verlies of tegenslag, in het werk of in het beroep of bloemar op of in de sport of in een uitverkiezing, maar het is de beleving, die strikt in de individueel de belasting gaat bepalen. Daar kun natuurlijk terapie helpen om het overgewicht van die belasting te verminderen. En alleen staan de dame dood ook in depressie, nadat haar schoothondje van 8 jaar over leiden is. Verstaanbare, want die was altijd met dat hondje als het tijd kwam wel het werk in het beroep. Ik vond dat Piet iets heel belangrijk had aangeheld met die beleving, want toen ik er onder door ging, had ik een jaar lang slaapte kort opgebouwd en dat was zeker een doorslaggeven de factor in mijn knak, maar ik had dooromstandigheden ook een goede vriend moeten loslaaten. En dat was moeilijker geweest en ik had verwacht. Maar als ik daarover sprak met anderen, dan was vaak het antwoord, ja, maar dat maken zoveel mensen mee en geven tijd en over een paar maanden bij je dat weer vergeten. En om die reden dacht ik ook vaak, wat is er missen met mij, want ik raak er maar niet overheen. Omdat Piet nu net dat aangev als een van de mogelijke oorzaken van depressie begon ik toch weer te twijfelen of dat niet kunnen verwerken, ook bij mij wees op een depressie. Nee, maar dat heeft niet te maken met depressie, dat heeft alleen te maken met de verwerking van de betekenis van wat er gebeurd is en het verlies. Dat heeft niks met depressie te maken. Dat is een relatieothema. Dat is niet van de stemming. De pressie is een stemmingstoornis. Moest het zo ver raakt zijn dat iemand zegt ja, nu heeft het leven, alles is niet weg. En als je van de andere kant zou het zeggen, kijk, dat zijn zoveel mensen die liefdes verdriet hebben. Ja, dat dankte er van af hoe groot, hoe overbelast het was als iemand zou kunnen zeggen ja, na twee maanden was ik er al overeen en er is dat ik verliest kan een gezonde mens niet binnen een half jaar verwerken. Als hij dat ook doet, dan loog een tijd misschien, dan kan wel zijn, dan loog een tijd het verlies, of dan loog een tijd als er voor liefde aanzacht. Want als het een echte "jij ik ontmoeting is geweest", dat is niet vervangbare, wat natuurlijk ook weer een trend is dat de wechtlik maatschappij ook, zet je dat nog niet overheen, dat is toch al twee maanden geleden van als ik een jong, hoe lang kan je jullie m'n car, oh alleen lang, professor, we zijn al twee maanden samen. Maar maakt je dan mee toch niet? - Ja, alleen. Maar als je over iets niet heen geraakt, wil dan niet zeggen dat je depressief zijn. Dat is toch iets? - Dat is weer belangrijk. Dus de depressiviteit uitziet dan echt in die. De in de geremming, een geremde stemming, zodan ik dan niks nog gaat tot het gaat toe ook. Dat had ik niet want. - Wat vragen ze aan uw hoe gaat het, dat is de basisvraag. En de basis van uw goedvoelen, dat is basis komt van het griks. Bijna wil je zeggen gaan, hoe gaat het? - Het gaat niet dus. Het gaat niet, het is gestolled, ik sta stil. Litterlijk. - Litterlijk. Mijn elavital is gestopt, of is stil gevallen, de auto staat stil. Maar ik zeg niet, ik heb een idee dat ik voor een uur kappinet te komen moet gaan trap doen. Zijn dat de mensen kunnen die dan ook werkelijk niet goed trap op, terwijl dat misschien iemand is van 30 jaar of zo. Ja, ja. - Dat wordt bijna ook altijd gezegd. Oh, hoe loopt jij de trap op, ze zien dat, zij waard had. - Ja. Als die dat zegt, is het al een teken. - Ja, ja, ja. Ik zeg dan altijd, ik ben die trap zo gewoon dat ze een automatisme van naar beneden komen en naar boven gaan. Maar heerlijk. - We zijn heel snel de trap op. Maar daarmee geven ze een vertraging al aan, ik moet het niet meer vragen. Dat visite kaartje, om dan te zeggen, wat brengt u nu hier? Ja, precies, die zit daar. - In die zegt ik nog niks. Dat kan ook een ander reden hebben. Is die persoon nu depressie voor fortiedemend? Als van een dementen vraagt hoe heet je? Komt je een antwoord? Of hoe oud zij het je nu? De komt je een antwoord? En waar woont je? 78 jaar. En dan komt dat antwoord op de eerste vraag. Ja, is dat een beginende dementie of een depressie? Ja. - Ontsvelen beginnen de dementies zijn beschende depressies. Dus als je die een antwoord depressie omgeeft, hoorde die terugleivendiger, betrokkener en isoleren die zich niet. En zij zijn ze wel terug, geconcentreerd, goed bij. Dat is een functionele stornisch door te kort aan schakelstoffen. En niet door uitval van de banen. Ja, wat anders is dat. En toch heb ik het begin op de vorige uitzending rond de burnout. Dus iemand echt in een burnout. Die zal niet die vertraagdheid hebben of dan zouden de burnout geleid hebben tot een depressie. De vindigheid waarmee de burnout plots over daar werk. Dat we niet meer kan rieken of zien en hoe de collega's waren. En hoe ze mij op zijn gezet hebben. Er gaat over paplet, dus gevoet hij nu gesprek dat ze daar dan ineens. Dan uit de plaatsk, zo een avuurtje dat terug opvlakkert. Ja, en daar gaat het depressieven. - En daar gaat het depressieven niet hebben. Die blijft geremten. Dus dat is voor u dan toch heel moeilijk om een terapie te starten, want daar komt dan bijna geen woord uit. Nee, ik moet er geen woord uit krijgen. - Je ziet dat. Nee, ik verwoord wat hij niet kan. Zoals ik het aanvoelen, kunt hij nu echt niet zeggen. Hoe oplos, of wat verdriet dat hij toen gedaan heeft. Dan komt er misschien na twee minuten in een trag. Want die weenen ook niet, dat is ook stilge. Allee, dat is opgedroep. Dat zeggen die ook, ik kan niet meer winnen. Dat voel je verdriet, kunnen nog winnen. Hoe ver zou het al zijn, moet ze terug kunnen winnen. Dan had het teruggevoel. En dat verwoord gezelf was zijn niet voelijke het goed aan. En de partner die daar dan beziet, dat met hem kunnen we niks aanvangen. Dat ze zo per twee komen. Ja, ja, ja. Want omdat hij het vaak meenstand houdt, door slecht. Ik heb nog erger achter te zitten. Maar dat kunnen het heel goed opvangen, toch? Uw man is psychisch gebroken, zo moeten dat zien. Gebroken. Vraagde hij als hij even een beembreuk had, ja, bij het schiet. Hij heeft het toen ook gezegd dat we daar moeten op staan. Nee, want dat kan hij nu toch ook niet staan. Je moet hem bij staan, en hij wil niet. En hij heeft niet de kracht om te kunnen winnen. Dan moet ik wilskracht is krachten. Waar zou je die kracht vinden? Er is geen kracht, alle kracht is eruit. Dat zijn zo simpel uitspraken, maar die. Veel zeggen zijn. En ook zeker voor de geen. En wat hij denkt ook, zoals ik is er maar heen. Die zo nummersleuking is, en zo een ramp. Ja, dat is inderdaad ook wat ik denk. Als je denkt dat je de enige zing hebt, ja. Ja, ja. Ik schaam bij voor de kinderen. Hoe hij daar zit. Hoe zij daar zit. Dat gaat zijn schuld en schaam tegevoelers niet verbeteren. Nee. Daar had ik ook niet bijstil gestaan. In de provincie en de terapie is het voorpiet heel belangrijk. dat de depressieve persoon wordt bijgestaan door een vriend of een partner. Maar die partner kan het ook erger maken als die de ernst van de situatie niet in ziet. Omgekeerd is het voor de partner ook niet makkelijk om met een depressieve persoon samen te leven. en erbij te blijven, want eigenlijk ben je dan met twee alleen. Dus opnieuw een plejdooi om tijdig aan de alarmbel te trekken en hulp in te roepen. Nu een van de dingen die ik zo bijzonder vind aan Piet. is dat hij zo goed en duidelijk vergelijkingen kan maken met het gewone leven. Neem nu die beenbruk. Je gaat inderdaad nooit aan iemand vragen om op een gebroken been te steunen. Dus je kan van een depressieve persoon ook niet verwachten dat die plots levendig en blij is. Het mentale functioneren van iemand vergelijk Piet vaak met een huis. En als je mentaal ziek bent, schorter iets aan dat huis. Ik vroeg aan Piet wat precies het probleem was in het huis van iemand die een depressie heeft. Het vuur, de verwarming van het hele huis, valt uit. Die zorgen voor het vuur van de leven slust, van de warmte, want het is een menselijke en alle dat is uitgevallen. Trouwens, gemoed is het uitvlaamswoord voor de sluitsteen in de haarp. De haarp van boven zo, de sluitsteen dat in één valt. En dat noemen de medsers het gemoed, waar die een haarp is ingestort. De haarp is kapot, dus hele het huis is niet meer verwarmt worden. En dan toch om het de leven slust. De vernaut is dan in één kamer ook het vuur uitgevallen. De werk kamer is ook de verwarming uitgevallen. De verwarming is niet uitgevallen, dat stinkt daar. Wat vroeger het vuur was, dat geeft niet allemaal de rokslaag naar binnen. Dat kunnen nu meer komen. De wint is er ingeslagen er nu. Maar in de andere kamers is er geen probleem. Ja, het vuur in de moderne woning is er geen aardfeur. De elektriciteit, de strom is uitgevallen. Zodan ik dat het voelen, het rieken, het dingen. Dan maart niet meer in bewege. Alles is draag op vliekeren. De ene keer startt die de andere keer niet. Dan staat hij op dan niet. Maar als ik dank je, is het belangrijk om daarin te bezffen. De kamers en het huis zelf zijn eigenlijk in ortenen. De verwarming is geen persoonlijkheidsstornisch. Geen van de leden. Lofje buurnaut, nog geen pressen, zijn persoonlijkheidsstornisch. Op het moment dat je met borderlein zijn andere dingen komt. Is het anders? Dan worden er delen van de kam van de tijs afgesloten. Niet meer bruikbare. Dat is wat anders. Ik had een heel andere kijk op de pressie voor ons gesprek. Ik vond het enerzijd zijn moeilijke diagenozen of toch moeilijk om een verschil te zien met de simptome die ik had. Anderzijds waren er zoveel overtuigde kenmerken bij een depressie dat ik inderdaad moest besluiten dat ik niet de depressief was geweest. Maar wat dat ik dan wel? In de volgende aflevering bekijk ik met biet of ik een borderleinstornisch heb doorgemaakt. Dit was de tweede aflevering van de podcast Wat is er miss met mij? Ik ben Maarten Gossens en ga in deze reeks op zoek. Naar wat er precies met me gebeurt is op 1 jullie 2008. En wat men had die nog anderhalf jaar lang uit evenwicht heeft gebracht. Zo was altijd een fijne babbel met psychater Piet Nijs. Waarvoor ik hem zeer dankbaar ben. Ook een grote dankje buit. Aan Janik Dummar zijn die me super heeft geholpen bij de montage. Mijn vader Ton Gossens schreef de muziek voor deze podcast en speelt ze in met Jeroen Delft. En dan mag ik mijn nichtje Ilya van een broek niet vergeten die de koffer ontwierp en tekende. Wil je meer weten? Je kan je het boek van Chloe de B op zoek naar liefde met 20% korting kopen in de webshop van de morgen. Surf naar shop.demorgen.be Weet je dat 45% van de Black Friday deals voor Black Friday goed kopen was? Dus eerst tweakers dan shoppen. Want alleen de echte Black Friday tickdeels vind je op tweakers benetslash Black Friday.