De strijd tegen terreur, na 22 maart. Hoe beveilig je een zeestraat? En transmigranten
15m 31s
De tekst herdenkt eerst de terroristische aanslagen in Zaventem en Maalbeek in 2016, waarbij 35 mensen omkwamen. Een expert van het Vlaams Vredesinstituut analyseert dat het terroristische risico tien jaar later niet verdwenen is, maar van vorm is veranderd: van georganiseerde netwerken naar meer lone actors, met een bredere geografische spreiding en een cruciale rol voor online radicalisering via platforms zoals Telegram. De aanpak is geëvolueerd naar een bredere preventie, waarbij ook scholen en jeugdwerk betrokken zijn.
Vervolgens verschuift de focus naar de Straat van Hormuz, waar Iran mijnen legt en schepen bedreigt, wat een groot risico vormt voor de wereldwijde energievoorziening. Een marine-officier legt de enorme uitdagingen uit om deze smalle zeestraat te beveiligen: diplomatieke onderhandelingen met Iran zijn complex, en militaire opties zijn moeilijk vanwege de geografie en de dreiging van asymmetrische "zwermaanvallen" met kleine bootjes en drones.
Ten slotte behandelt het stuk de migratie aan de Belgische kust, waar steeds meer transmigranten via smokkelaars proberen over te steken, een verschuiving die wijst op een breder Europees patroon. Migratie-expert Hannah Berenz benadrukt dat zonder een globale, gecoördineerde Europese aanpak, de problemen zich slechts zullen verplaatsen. Ze pleit voor betere monitoring, regionale samenwerking en een taskforce om de situatie aan te pakken.
Wint je favoriete podcast op Vertemax? 22 maart 2016. Op de ruchthaven van zaventum in de vertrekhaal zijn er enkele explosies geweest. Ook in het te metrostation maalweg zijn gewonden gevallen die. es heeft die aanslagen opgeheist. Hoe groot is de kans op zo'n aanslag vandaag 10 jaar later nog? Iran has begun laying mines in the Strait of Hormuz. De vraag is gestruk gekomen of ons land wil mee werken aan de beveiliging van de schepvaart in de Strait of Hormuz. Hoe beveilig je de Strait of Hormuz? De politie heeft afgelopen nacht in de panne 31 transmigranten aangetroffen. Ik heb het gevoel dat het nu was gegeven aan het worden is. We moeten alles op alles hebben om dit onder controle te krijgen. Maar 100% sluitend is veresdaad aan ik hal. En 10 tale transmigranten aan onze kust is dat het nieuwe normaal? Nog één kwartier voor het weekend in gaan. Ik ben Lode Roel. Ik zat op dat moment in de trein van Leuven naar Gent. En moed Brussel net gepasseerd zijn op moment dat een bom omploft zijn. Ik kreeg toen ik in Gent was een berichtje van een vriendin aan de andere kant van de wereld. En ik dacht ook dat het hier zo'n keertje kijk doet. Maar ik was toen een podcast van de wereld, andere dingen aan het luisteren. Ik was bijna het huizen. Ik kwam toen in het centrum van Brussel. Ik kwam toe aan de beurs met de primeer. Ik hoorde op de radio dat er bom om te ploft waren. Ik hoorde het beter van een ver dan zeggen we leven in een raar-weet. Weerld een start en een plaat. En het eerst was ik toen dacht dat ik met z'n instant mogelijk boven de grond ben. Dit waren mijn collega's Jo en Margot. Ik zelf was op die zonnige dinsdag ochtend op een studie dag in Antwerpen. Toen plots op vallentelefoons in de zaal begonnen te biepen. En niemand nog aandacht dat voor wat ik en andere spreekers op het podium aan het zeggen waren. En ook jij weet wel echt nog waar je was op 22 maart 2016. Toen je hoorde dat er op de luchthave van Zaventem en op de metro te rochten van station Maalbeek bom omploften. Die aanslagen kosten het leven aan 35 mensen onder de andere raakte gebond. We verreest een terroristische aanval en dat is gebeurd. De daaders maak de deel uit van een IS netwerk dat actief was in Brussel. Mannen geboren ingetogen in ons land, maar radicaliseerd met een diepe haat tegenover het westen. IAS heeft die aanslagen opgeheist. Het niveau vier blijft gehandlaft voor het hele land. We zijn in tussen 10 jaar later. En ik wil weten hoe groot de kans is dat dit opnieuw kan gebeuren. Ik denk dat het risico niet verdwenen is. Het is niet iets wat de achtergrond is gekomen. De voorbije tien jaar terrorisme. Maar ik denk dat het wel een heel anders uitzien dan dat we tien jaar geleden. Dit is analyse paals van het Vlaamsvrede Zinstitut. Ik krijg me vooral op geweldpreventie en de gevaldadige radicaliseringen en terrorisme. Op tien jaar tijd is de wereld erg veranderd. Die nergereerde waging dat over groepen die dat aangestuurd waren door het IS in Syrie en Irak. Nu zien we dat dat toch niet meer het geval is. Het veral gaat over loonectorse. Mensen die dat individueel los van elkaar op eigen krijgt overgaan tot het pleger van geweld. We hebben ook de vuser op vlak van geografisch bereikt. Die nergereerde zei dat de dragen vooral voorkwam van het specifieke buur te wijken in een aantal gemeenten, en een aantal steden. Vandaag zien we dat dat wel heel breder zich voor doet. We zien dat in één op drie van de gemeenten en steden woont wel iemand die op de zogenaamde ook had leist staat. In ons onderzoek botsten we op deze geweldadige beelden. Groot hoveelgeerde geihadistische post ook propaganda die gedeeld wordt in geheim het chatgroepen op het internet. In het proces radicalisering is de rol van het internet alleen maar belangrijker geworden. We krijgen overgegeven vrij makkelijk toegang tot die groep via het social media platform Telegram. De rol van dag zien is dat het online aspect toch wel echt een cruciale rol speelt in het vormen van networken, in het metrekken van mensen in zo'n extremistisch verhaal, maar ook in alle toesgeven om eigenlijk zelf en los van een organisatie of treining of gespecialisierde kennis toch ook tot aanslagplegen over kunnen gaan. Gelukkig weten we sinds 2016 wel beter hoe we radicaliseringen geweld kunnen voorkomen. Dus die naar geleden ging het vooral over het uitwistelen van informatie tussen veiligheid en indichtingen diensten. Nu zien we dat me eigenlijk gevolueerd is naar een beleid dat heel breed wilt inzetten met veel spelers die daar een rol in kunnen spelen. En dat de gelijke toel heeft om vroeger te kunnen ingrepen. Zo vroeg mogelijk radicaliseringen en ook op intergrepen. Dus die brede aanpakken gaat dan echt over bijvoorbeeld scholen, jeugdwerken, sportclub en heel andere lokale actoren die daar ook een rol in kunnen spelen in dat vroeg tijdig ingrepen. In het midden oosten moet nu al drie weken lang een oorlog met Iran. Vergroter het risico opnieuw aanslagen. De reactie van Iran is hart en laat zich voelen in de hele regio. Het is natuurlijk niet het geën dat alleen daarvoor gaat zorgen dat mensen gaan het zo uiteren om tot geweld over te gaan. Maar vaak wil ik kijken met dat meer als een soort van trigger. Eet iets waar mensen bijvoorbeeld die al op zo'n radicaliseringsprocess zitten. Wat hun kan doen, de zeggen van, ik ga wel over gaan tot geweld. Het kan natuurlijk ook wel ergens mee een nieuwe voedingsboden creëren. En zaat je planten voor mensen die dat daar heel veel frustratie of ongenoegen over voelen en daar verder mee in radicaliseren. En ik blijf de focus op Iran houden, want de federale regering heeft vandaag samengezeten over de vraag of België kan helpen om de straat van hormoeste beveiligen. Stets meer landen bekijken of en hoe ze een veilige doorvaart kunnen garanteren in dat smalstukje zet tussen Iran en Oman. En dat is nodig. De straat van hormoest wordt een groeiend problem. Hierin bezift we er een majeurproblemen bij de schepvaart en voor de wereldbevourrading in energie, dus dat is niet om te lachen. Die zeestraat is de enige doorgang voor schepen die de persisse golf willen uitvaren. Het is een cruciale route voor de internationale handel, niet alleen voor Oli en Gass. En sinds de oorlog tussen Iran, de VS en Israel, waren er nog anders schepen door. Iran draagt namelijk alles schepen die er passeren aan te vallen. En nu is dat allemaal wel makkelijk gezegd natuurlijk. We gaan de straat van hormoest beschermen, maar hoe ga er hier een veilige doorvaart? Ik ben Hans Huygens, ik ben een Belgisch marine officier. Ik werk op de EU-militaire staff, op planning van operaties en specifiek op maritieme bevijlging. Ik overloop met hem enkele opties. Opsie 1 praten met Iran tot een akkoordkomen met andere woorden. Ja, een diplomatische oplossing is altijd de verkees uitraagt. Een deescalatie is het geen waar de Europese staten ook op doelen. Maar met Iran aan de andere kant van de lijn kan dat alsnel in een soort koehandel komen. Er is dus met andere woorden een zeker reprijs die zal te betalen zijn. Iran heeft een aantal staten toestemming gegeven om door de straat van hormoest te varen. Maar we weten niet aan welke prijs dat zijn onder andere indische en Chinese schepen. En dat zal te maken met afname van uw olie. Opsie 2 militaire actie. De dreiging van Iran in de straat van hormoest helemaal uitschakelen. Hoe ziet dat eruit? In een woord gezegd, moeilijk. Maar te maken met het feit dat de dreigingen zeer diverse zijn. Het is een zeer nouwe zeeengte, de straat van hormoest. Die zeeengte maakt ook nog eens een bocht. Wat het maakt, voor Iran, om een soort geconcentreren te vuren te doen. Dat kunnen dus beschiedingen van af de kust zijn. Maar ook kleine patrouwbootjes die worden uitgezonden met strijders die misselen afvuren. De rond zijn misselen van af de kusten afgevurd. Of mijlen leggen op de bodem. Mij is in wat dat betreft een psychologisch wapen. Als je gewoon een verklaring hebt dat er mijlen leggen, dan maakt het noodzakelijk om een zeerzware inspanning te leveren. Al was het maar om die beweering te ontkachten. En als er daar mijlen leggen, natuurlijk ook nog eens om die te ruimen. Dat vraagt veel tijd en middelen. Op C3 koop vaardijschepen en olitankers militaire bij gelijden met enkele vrigalte bijvoorbeeld. Dat is een mogelijk derde optie. Maar die heeft ook zo'n kost. Want je hebt behoorlijk wat schepen nodig. In normale situaties, in normaal omstandigheden zijn er zo'n tunnelentijden een 4000 schepen in de hulp. Daarvan een 10% dus een 400 per dag komen binnen en buiten. Dus als je die 400 schepen gaat moeten beschermen in een konvoi, zeg maar, es kochteren met vrigatten. Ook met eigen drones. En dan vraagt dat ook een behoorlijke inspanning. Dan ga je er met een vijfse stienvregat in ik kom. Ier aan kan er voorkezen en ze hebben daar nog voldoende middelen voor wordt al gemengedacht. Om een massa aan te doen.
raakketten of aan drones of aan die kleine aantal botjes te sturen naar schepen. Zo daarnig dat ze eigenlijk de defensieve systemen, de bescherming van de schepen, satureren of verzadigen. Dat er altijd wel ergens eentjes al door raakken die schade kan aangrichten. Ja, als ik dat allemaal hoor, is het onmogelijk om zonder vererensakkoorten straat van hormoesvijleg te maken, toch? Ja, het is echt de combinatie van de geografische eigenheid, dus een smal strok die dan ook nog eens in een bochtlicht, wel over Iran, quasi totale controle, heeft samen met de typesdrijgingen, vooral die asymmetrische draging met zwermaanvallen. Het is een combinatie van dat alles die het heel moeilijk maakt. We zijn aan de westkust, donderdagnacht. Dat provijnt die persins van de botjes te ontdekken. Bij een grote controle-aaktie worden 1 en 30 transmigranten opgepakt in de duinen van de pannen en er was nog werk. Vlak voor dageraad, spot de schepvaart, policie 2 botjes met migranten onderweg naar het verenigd koningrijk. 1 voor de havengul in Nieuwe Boord met 12 mensen erop en een tweede voor de kust van westdände. Daar zat een dormir op, dat zat nu tot 46 mensen op. En ook boonddagnachtal. Aan de kust heeft de politie af en op nachten botje met 19 transmigranten geret op zee. Het botje was in de probleem geraakt de rochten van oostenden en de haan. En dat is op fallend, want mensen smokkelaars proberen zo steeds een verderweg van de Franse grens, transmigrant het kanaal over te sturen. Dat zegt de politie Westkust. We hebben ook geen zicht natuurlijk waar dat botje eind gestoken is. Dat weten we niet. Zo zie je maar dat dat meer ik verspreid over de handen kust zoon op een moment heel. Zijn lange nachten voor de politie en de helpverleiders. En ook veel meer miserie bij de mensen die van hopig de oversteek proberen te maken. Migratie, het is een complex probleem en ik haal er dus een hoop lijn bij. Ik ben Hannah Berenz, ik ben een migratie experten. Ik geef les aan het Europa, collegaen en het vorgende was ik tien jaar directrice van een denktank die werkt op migratie, op Europese vlak. En van haar wil ik weten of onze kust de nieuwe hotspot is voor mensen smokkelaars. Ik denk niet dat we al kunnen spreken van het feit dat de pannen het dievkale is. De grote overtocht gebeurt nog steeds vanuit nood Frankrijk naar het vrienden Konekrijk. Maar wat we wel al vaker gezien hebben is dat als er druk uitgevoerd op een bal de migratie route. Dat die gedeeldelijk of volledig zich verlegd naar elders. Als we kijken voorbeeld naar de overtocht tussen Kale en het vrienden Konekrijk. Daar hadden we eerst versteekelingen op bijvoorbeeld vrachtwagens die door de tunnel gingen. Maar toen kwamen er hekkens termische kameras, er kwamen er meer bewaakkingen en dat gelukkig. En zet er tien zien we dat migratie naar het vrienden Konekrijk vooral via de botjes gebeurt. Daar is er dan ook alarm geslagen vooral in het vrienden Konekrijk dan en zij er heel wat accorden gesloten met Frankrijk. Er wordt nu heel wat geïnvesteerd door het vrienden Konekrijk in Frankrijk. Er wordt hoogtechnologische appratuur er beschikkingen stijden, mannschappen en dat gelukkig. En dus zo lang we eigenlijk geen meer globale aanpak hebben, verleggen we steeds op nieuwe problemen. En als het probleem zich verlegd dan is het goed om even uit te zoeken. Wat er zich nu afspeelt op weljes grondgebied is eigenlijk een weer spiegeling van wat we ook zien gebeuren op Europese grondgebied. Met name er zijn uitdagingen aan de buitengruimse, aan de regels waar mensen eigenlijk ofwel toekomen of proberen te vertrekken. En dan zijn er natuurlijk ook de uitdagingen van de regels meer naar het binnenland. In België zijn dat aan het woorden bij de grootste eten die geconfronteerd worden met wat gebeurder als mensen op straat leven, wat gebeurder als er veel transit meegranten zijn, die niet van plan zijn om zich te integreren of asie aan te vragen. En er gelijkertijd is het heel belangrijk dat die twee regels met elkaar communiceren. Want anders heb je het gevolg dat er aanpakken afwoorgenschofens worden, die tijdelijk zijn, die veel geld vergen en die weinig effectief zijn. Ja, ik zei het dus al een complexe problematiek. Bij deze geef ik even alle mogelijke bevoegdelen aan Hannah Bijres om het op te lossen. Wat is haar 3 punten plan? Een eerste instantie ervoor zorgen dat die route nu wel in de eerste week nou in de gaten we huizen wordt, dat vederale politie blijft de lokale politie ondersteunen. Twee er moeten regional akkoord komen tussen de petroke lidstaten, hoe gaan we samen die route goed in de gaten huiden, patrouilleren en tenderten. Is het heel belangrijk dat ook de juiste instantie, zethe, de diensvreemdeling, is al langwezig met dat ook in geos en andere ook hier in België samen komen, dat er een verbodant soort taskfors opgericht wordt, die die situatie aan de kust aanpakkt. Oké, klinkt goed dat plan van aanpakken. En kijk er al, kijk de positie. Nee, in de vakatuur ervan presentaat door van het quartier die is ook al ingenomen, want maandag zit ik hier al weer terug.
Podcast Summary
Key Points:
Herdenking van de aanslagen in Brussel op 22 maart 2016 en een analyse van het huidige terroristische risico, dat is geëvolueerd naar meer lone actor-aanvallen en een bredere geografische spreiding, mede gevoed door online radicalisering.
De escalerende spanningen in de Straat van Hormuz, waar Iran mijnen legt en schepen bedreigt, en de complexe uitdagingen (diplomatiek, militair, logistiek) om de cruciale zeeroute te beveiligen.
Toenemende migratie via de Belgische kust, waarbij mensensmokkelaars hun routes verleggen, wat wijst op een breder Europees patroon en de nood aan een gecoördineerde, multilaterale aanpak.
Summary:
De tekst herdenkt eerst de terroristische aanslagen in Zaventem en Maalbeek in 2016, waarbij 35 mensen omkwamen. Een expert van het Vlaams Vredesinstituut analyseert dat het terroristische risico tien jaar later niet verdwenen is, maar van vorm is veranderd: van georganiseerde netwerken naar meer lone actors, met een bredere geografische spreiding en een cruciale rol voor online radicalisering via platforms zoals Telegram. De aanpak is geëvolueerd naar een bredere preventie, waarbij ook scholen en jeugdwerk betrokken zijn.
Vervolgens verschuift de focus naar de Straat van Hormuz, waar Iran mijnen legt en schepen bedreigt, wat een groot risico vormt voor de wereldwijde energievoorziening. Een marine-officier legt de enorme uitdagingen uit om deze smalle zeestraat te beveiligen: diplomatieke onderhandelingen met Iran zijn complex, en militaire opties zijn moeilijk vanwege de geografie en de dreiging van asymmetrische "zwermaanvallen" met kleine bootjes en drones.
Ten slotte behandelt het stuk de migratie aan de Belgische kust, waar steeds meer transmigranten via smokkelaars proberen over te steken, een verschuiving die wijst op een breder Europees patroon. Migratie-expert Hannah Berenz benadrukt dat zonder een globale, gecoördineerde Europese aanpak, de problemen zich slechts zullen verplaatsen. Ze pleit voor betere monitoring, regionale samenwerking en een taskforce om de situatie aan te pakken.
FAQs
Het risico is niet verdwenen, maar het ziet er anders uit. Tegenwoordig gaat het meer om lone actors die individueel tot geweld overgaan, in plaats van georganiseerde netwerken.
Het is verschoven van hiërarchische groepen zoals IS naar meer lone actors. Ook is de geografische spreiding breder geworden, met radicalisering die nu in een op de drie gemeenten voorkomt.
Het internet speelt een cruciale rol, vooral via sociale media en geheime chatgroepen zoals Telegram. Het vergemakkelijkt het vormen van netwerken en het aanzetten tot geweld, zelfs zonder formele training.
Opties zijn diplomatieke onderhandelingen met Iran, militaire actie, of het begeleiden van schepen in konvooien. Elke optie brengt uitdagingen en kosten met zich mee vanwege de geografie en asymmetrische dreigingen.
De smalle, bochtige zeestraat geeft Iran bijna totale controle. Dreigingen zijn divers, zoals kustbeschietingen, kleine patrouilleboten, mijnen en zwermaanvallen met drones, wat een combinatie van verdediging lastig maakt.
Nog niet, de grote overtocht gebeurt vooral vanuit Noord-Frankrijk. Maar migratieroutes kunnen verschuiven bij druk, dus waakzaamheid en samenwerking met buurlanden zijn essentieel.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.