De schaapsherder

MUZIEK Het nieuwe testament maatteus hoeft zoek 12 verself. Maar hij zei hun als iemand van u een schap heeft. En het is op sabbat in een kouge vorm, zou hij houdt dan niet uit houden? Loof in ons, een potdrast van horenstroom en de morgen. MUZIEK Welkom aan jullie allemaal. En speciaal welkom aan het zet Simon op deze vreugde volgende week. Jouw, je hoort het goed? Ik sta in de kerk. Meer bepaald in die van Schellen. De sind Peter's en Paulus kerk. En ik ben hier niet alleen. Mijn man Simon staat naast me. Voor ons een priester achter een reuze groot bloemstuk. Herman Augusteins, de priester die op onze vraag wilde ingaan. Achter ons is een schip volledig geveeld met vrienden en familie. Mensen die ons in ietmoment willen bijwonen. Ik kan je dus al verklatten dat het ons gelukt is. Maar hoe zo'n alternatieve zegening er net uitziet, het daarvoor moet ik je even mee terug in de tijd nemen. Hallo. Wat kun je dat even halen? Ik ben een laur in de zin. Ik ben een hernaal. Ik ben een laur aan de lijn. Ik vind het wel. Ja, ik vind het wel. Kom binnen, kom binnen. Ik vind het niet ook dat Simon altijd iets vragen is. Ik heb het niet ook gezicht van dat ik voor een proek zit. Ja, ik heb het niet van gezicht. Dus ik wil gewoon te doen. Ik wil gewoon vragen. Prister Herman komt al vrij snel na een telefoonje bij ons op een zoek. Ik wil samen een moment in elkaar steken voor jullie, voor familieleden en vrienden. Maar vooral voor de liefde dat ze hij doen. Wat ik in ons gesprek verzweeg, is dat ik er ook een podcast overmaak. Want dat ik zijn keuze niet wil de beïnvloeden. Na alles te hebben uitgelegd, we willen echt trouwen of gezegend worden voor de kerk. Maar we leggen de hele zoekdogt vast op tape. Heeft hij nog altijd even veel zin om ons kerkmoment voor te bereiden. En kruipt hij mee achter de microfoon. Ja, de morgen is het begin ik eigenlijk zo. We vertelden we eens voor. En je of stelden we eens voor. Wie zijn jullie en van waar komt jullie vrouw? De aanloop naar onze dienst ziet er eigenlijk niet veel anders uit dan die van een man en een vrouw. De prister, de paroogie wil je zo goed mogelijk leren kennen. Dagéburg bij elk kerkelijk huwelijk. Vroeger moest je ook nog een officieel traject volgen. Dan je een beetje kan vergelijken met de catagese voor je communi. Maar dat hebben wij dus niet. Bij ons blijft het bij de bezoekjes van Herman. Hij stelt ons vooral persoonlijke vragen. Hoe leert de Simon in ik elkaar kennen? Hoe zien we onze liefde? Wat is onze relatie met de catodieke kerk? En waarom willen we in het zogenaamde huwelijkstbootje stappen? We hebben we nu ook al vrij. En dan hebben we ook vrij, we zijn ook vrij. We zijn ook vrij bevroeger aan het tijd. Omdat we ons ook vrij bevroeger zijn van onze geaardijd. Dat kan je niet lang inpijl je dan. En dat we dat ook als rechtenzagen dat we echt wilde gebruiken. En we hebben ook alweer ouders die niet geschijden zijn. En we zijn ook een heel duidelijk. Invoet natuurlijk tegen alle topsicht van vrienden die zingen dat van je bedoelt. Die zijn vaak van gescheid ouders. Ja, die kreeg er door een andere stad. En jullie zien dat het er om te trouwen in een kerk alleen de oude bal geïnstituut. Dat is om zeer dat het zoomstel is. Zeker in maast. Het is ondanks de redaatsomte. Het is een kleine frustratie. We hebben het bal uit spraken. Het is heel een gehaald. Maar alleen we weten ook de vlaamse op de bel. Ik had al die kerk dat ik wel wel wil veranderen. Maar natuurlijk het was dat meelweereld. Ja, het afrika Asian ook. Dat is het probleem dat die van zwartaboe is. Want al die de bal is nu zelf. Het is eigenlijk veel vrij vooruitzend in contact. Maar ook het is gewoon een goede voorbeeld die stoel is. Het is zo wat dubbel. Het is wel heel huwelig. Dat zijn ze tegen. Dat is een verschillende veranderd. Toch wel pushen om die wedgeving wat tegen te houden. De gelijkertijd blijft wel voor een. Alleen we zijn een geregistreerd pachter. Dat er zo'n dingen moeten zijn. Zo, ik vind het wel dat. Omdat ze het ergens in het rol zijn. Dat die er in gelijkere richten moeten hebben. Dat dat niet maks zijn. Alleen 2 menen of 2 vrouwen die samen wonen. Dat die minder richten hebben dan. Dus dat is zo'n. Ja, een beetje zo'n versichtige middenbiz. We komen dus uit in het hart van deze podcast. De kattolieke kerk en Holibie. Hoe de verschillende takken er tegenover staan. Dat ze nog niet vooruitstreven zijn zoals we zouden willen. En dat zit hem vooral in het Vatican, waar alle landen met een kattolieke kerk vertegenwoordigt worden. Holibie's die voor de kerk een moment kunnen krijgen, weerl twijt, daar zullen we dus nog heel lang op moeten wachten. En eerlijk hoe jammer het ook is, misschien gebeurt het zelfs nooit. GELUIDG. Kunnen we het in België wel na lang wachten en lang strijden. Maar vooral na een gewaagde zet van onze bidsdommen. En nu de prijster voor ons zit, krijgen we eindelijk te horen wat we van onze dienst mogen verwachten. Natuurlijk trouwen we in de kerk, alle of wat homostraven in de kerk. Dat zitten we ondertraak op punt. Of ze heel mag ik jullie niet trouwen in de kerk. Dus mag jullie zegenen. En d'r tussen zit dan een scherm, alle van die al een gama van die hove interpretatie, zijn er eigenlijk wel van af van jouw de houding van de prijster die dat wil doen. Dus we zijn in dat heel verzichtig afschermen, en dan zeg ik tot toangelig gaan. De andere wil er wel verder in gehanden. Maar daar zijn we ook van bewust. Ja, dat is een vandaak dat ik de dag nog heel wistelend wist. En er ook de allerespeks voor de matavak is ook, ik ben ook van een man, ze al eens een keer gehoord. Dat dat niet was, dat dat niet was, dat dat niet was. Dat dat een bang had van behoord. En dat was van een vandaak. Ja, dat is een gemeenschap. Van die jajhoudbanks en wat er par op gehanden gaan zeggen of wat de collega's gaan zeggen of wat ze willen of het bidsdom er niet tegengassen. En dan vlakken we daar ook wel allerespeks. En dan gaan we nog een nieuwe knatrie met. Nee, dat we een probleem van vormen. Nee, dat is een nieuwe knatrie met. Nu ik zelf gewoon dat redelijk ver in. Dat is. Zieg. Ik denk dat zo'n vierinder in grote lijnen uit ziet als een uurlig sfering, alle van mij. Mogen jullie een belofte na elkaar doen? Ik zal jullie zeggen. En jullie mogen gingen na elkaar geven. Je mocht dat zelf op een mooie, persoonlijke manier invullen. En dat wordt een mooie figuur. De herkste dat ik niet gaan doen is het genak in een uurlig sfering wel zeggen. En de kerk gemeenschap is de schoudtje jullie van af nu als man. En vrouw. Ja. Dat is een zin dat ik maar zus niet mag zeggen. Dat is niet. En dat is dan eigenlijk het grootste verschil. Dus een zing in een. Ja, uurt. En ja, dat we ook heel de prosta duren die volgen. Dus het is in een uurlig sfering. Hebben we eigenlijk in gelijk karte gesprek. Ben u ook wel aan het noteren. Mogen u in een huwelijk te zijn man in vrouw? Moet u toch een tasier van maken? Eewel. Het is eigenlijk dat het ons hier wordt bewaardje en het is dat of je dat officieel is. Daar gaan we nu niet doen, want dat is. Omdat dat niet ga. Dat is niet gaal. Of het rust. En zo gaan we in een laatste rechte lijn naar onze zegenie. Herman wordt een was de gast aan huis. Om na te denken over, "Giauwel, een uurtje kerkdienst." En die die persoonlijk moet zijn, zonder de officieele elementen zoals bij een hetero-koppel met alternatieve dus. En we hebben geluk, want onze prister geeft ons zo goed als alle vrijheid. Is dat er wat uitgemokt? Het was moeilijk. Ja, dat was een simpel verwaakt. Het is meer werk dan. Ja, goed. We willen dus zo zo het verhaal dat u het voor is, stelt van alleen een volgende reis. Dat is iets zo iets in. Ja, jij bent het lichterweer, want dat wil zeggen. Iedere mens heeft eigenlijk iets jonge mooi in zich. Dat je niet deel dertafel. En zo geeft hem een voorbeeld in die lamp, wat voor de reislijke karsen waren. Ja, we zouden er eigenlijk de uur is die veranderen door het simbomement? Ja, inderdaad. Dus, effect. Doe de bijdrage mensen die naar die enste kwamen. We vragen om in alle welke kars mee. En dan zouden we die later eigenlijk willen later. Het officieel te ontspelten en dan voor onze eigen. Dat is een hele grote, duidelijk kars. Ja, dat is ook zo. Dan vroeg we wel gebeurd, maar dat man op een ander manier. Doe eigenlijk hetzelfde. Het geldt met elkaar het leven. Iedereen brengt een stukje mee en die gaat er zaal. Er hebben nog niet over gehad en wilde ook een tekstboekje maken voor de mensen. Dan moet ook liezen. En het beschikt dat geen live zijn of geen. We hebben het eindelijk beschist om het gewoon. We hebben het geal de welke dat zeggen. Ja, het is de eerste instrumentale. We hebben het instrumentale, maar ik ben een kone. Ja, ja. En dan hadden we ook nog veel collins om our way. Ik heb het ook niet. En dan hadden we een dansa-tantag in. Ja, een gend. Ja, ja, ja. Er is ook heel mooi met dexseis. Het prikt ook heel mooi. Dan hebben we zelf een dicht van het tontelef. Als we bloemen zijn, die dan mids dan? Het schoosten zijn gewoon een stuk op het altag. Dat zijn. Dat staan ze trouw. Toen want hier hier ook dichtbij zitten, dat is eigenlijk. Dan lijkt het in de onderde. Je gaat wel heel goed. Meer en meer begint onze zegening dus vorm te krijgen. Het moment komt nu wel heel dichtbij. Wanneer Herman wordt laatst bij ons over de vroeg komt, durf ik een vraag te stellen. Die al van ons eerst de telefoon gesprek op mijn lippe brand. Ik heb het uitmaakt voor u. Waarom geeft u dat eigenlijk? Zonder wat u vindt eigenlijk een van de weinig die daar eigenlijk niet over. gememt heeft in ik was als je een soortensie om je overbeestig van. Dat is de enige als dat er echt positief op reageemde. Allee, niet dat daar reden moet hebben, maar. Hoe komt dat? Dus je hebt zelf allemaal te zijn en er geen andere automatische openverstaat. Nu hebben we toch al redelijk vaak gedaan. Onze prister is zelf voor de mannen. Net zoals Dominicaan Bernhard Kok, die eerder in deze podcast aan pot kwam. En dat zijn twee figuren die het binnen de kattelijke kerk voor ons opnemen. Dat is niet verwonderlijk. Ik kan toch moeilijk mensen die zijn zoals jij negeren. Simon en ik mogen dus van geluk sprekken dat ook de kerk in terren goalie beschend. Maar voor hen mensen zoals Herman en Bernhard moeten het nog moeilijker zijn dan voor ons. Zoals mogen zij officieel geen relatie hebben. Laat staan met die mond van hetzelfde geslacht. Maar dat is een tema waarover ik een volledig andre podcast zou kunnen maken. Al hoop ik dat alle pristers en dom niet kanen of zijn goalie bioethro zijn, ooit tezelfde vrijheid mogen ervaren op relatie een heel vlacht. Want dat verdienen ze echt. Nu ook mijn waaromvraag is uitgeclaard. Wil ik nog één iets afronden, voor ik met Simon de kerk binnen stap? Ik wil het koppel dat een open prijeerd is als antwoord op de hoole beseegning die in België nu mogelijk is. Wil ik aan schrijven? Want ik heb er recht al mee met mijn maag gezet, ik heb er wat door op akker gelegen. Door bepaalde dingen dat daar in weer de neer is. En ik wil gewoon toch op zijn minst dat die mensen. Ja, dat dik tot bij hen kom. Dus ik heb de meelal er is online gevonden en ik heb ze nu een meelje typen. Niet gemakkelijk. Best. Laat het we daarmee beginnen. Enkele maandige leden trots ik samen met mijn man in het uwelig spotje. Ja wel, als twee mannen. Omdat we steeds de vraag krijgen of we ons wedelijke traject ook voor de kerkonde afleggen. besloot we in actie te schieten. We gingen ook zoek naar een prijster en legde deze zoekt ook vast voor een podcast. Die podcast bevat ons verhaal. Mijn verhaal. Een man die verliefd wordt op een andere man. Maar die twee verliefde mannen kunnen hun liefde niet opleggen delen in het huis van God. Gelukkig. En ik krijg jullie al was de primeur. Is het ons gelukt? De maanden van onze zoektocht waren zeer intent. We hebben veel teksten en reacties onder ogen gekregen die ons kwetste. Om eerlijk te zijn, rees bij ons de vraag, waarom zouden wij in iets geloven dat niet in ons geloven? Maar dankzij de vlaamse bischopen? Hebde dit gevoel weg. Onlangs kan met jullie open-brief op het internet tegen. Hoe wil ik het niet eens met jullie ben? En schrok van jullie worden? Respekteele jullie mening. Jullie bief zal gebruikt worden in mijn podcast. Mocht jullie nog een interview wensen of een aldermiet schriftelijke reactie willen voorzien? Ik geef jullie hier met veel plezier de kans toe. Dit project, onze zegenim, de podcast, het niet onandere te schofferen. In tegen deel, het brengt onze kant van homosexualiteit en de kerk naar voren. Groete, lau reent. En het is gezonde. En het doe heel goed om dit letterlijk toch effres van mij afgescheven te hebben. En al vrij snel ontvang ik een antwoord in mijn mailbox. En hun antwoord is vijfste niets maar. Bedankt voor uw bericht. Je lieve onze namen niet te gebruiken als u de brief aanhaald. Vrijheid van meningseiting garanderen dat we verschillende menien kunnen uiten. Het betekent niet dat we de andere daarbij niet respecteren. En het was zeker niet onze wens bij het schrijven van de brief. Dit kan ik nu echt afswuiten. Voor mij is dit nu zij binnenzicht gedaan. Ik heb mensen gedaan, ze hebben het gezien. En nu ben ik gewoon helemaal klaar om me van niemand nog iets aan te drukken. En met mijn man die kerk binnen te stappen, en van ons moment ons unique moment te genieten. Want daar deden we het voor. En iemand ontmoet in je leven tegen een je alles kunt zeggen die naar uw luisteren, die je begrijpt, zonder dat we alles zonder horden moet krijgen. Iemand die je zoijden, je vreugde, je leven ding is. Als je zo iemand hebt ontmoet, dan heb je liefde gevonden. Vier, het zijn de titbelkage omrinkend te worden waar we mensen die als alle graag zien en deel willen uitmaken van de comment. Ik ben verlieft. Dat zei ik tegen mij zien. Exact vandaag, acht jaar geleden. Ik beloof je je graag te zien. Ik beloof je mij liefde en mijn eigen. En ik zal de wereld hier blijf zijn, ijano blijf ik er nog. Meer dan hier al ook, ik hoop voor je. Laat me je hebt zijn titbelkend. Samen zoekend naar een tema voor deze vring. Kwaan we wel uit bij een licht en karsen. Jullie huis werden dan halvdijkt. Karsen en nu. In Overvloed de bekant gezien. En jullie hebben zo'n kaarsbegegegegd. En je mag die naar voren brengen en loren zijn zien ons een deel aan die een mooi kunstwerk vermaken. Laat het licht schijnen voor elkaar. En op één van onze favoriete soundtracks komt iedereen naar voren met een kaars. We steken ze allemaal samen aan. En plots verlicht een kaarsbegegegegde hele kerk. Omrinkt door liefde, warmte en licht. Met vrienden en familie. Gewoon zoals wie we zijn trots op elkaar. Het is ons gelukt. En moet je nu denken dat het erop zit? Nee. Ik heb mezelf nog een tak opgelegd om de cirkel rond te maken. Alles te kunnen afsluiten, want het waren interessant, maar vooral heel ze maanden. Waarin we vaak wilden opgeven. En omdat ik nu eindelijk voren in een kerksta, wil ik hierover het woord nemen in het huis van God. Nee, ongehoorlijk, niet op die fout, ben je meer aan het lagen. Dat is een kleine gereen van de paropriek. Maar wat doet dat met de mensen? Wat doet dat met ons? Veel. Het is niet dat een wirwark aan die moest is. Maar je moet ze een hele mensel nog een enjevoo. Altijd sterker de bovenhand. Liever. Ont en liever. En die wil ik bij elke afwijzen die bekregen enkel maar sterker. Moest een jeur opnieuw vertelde ons dat een herde gegeel kunnen moet waken. Elkker moet met de kutten blijven. Een prachtige beeldspraak voor een fundamentelbeje. Maar er is het niet. Dat een bief uit 2021 die zo veel op heeft veroorzangte bij moly-east in een familieleden tot verandering in de bellencentak van de kattelijke kerkselnijden dat het niemand hieracht. Samen we een beetje kleine van Oostransistus nu zelf werkte de bellen, ze tanken een alternatieve vriend in de kerkheid voor woly-paren. En zegen Jumi. Want na het is dit jam, waarin de auto's, honden, paren en zelfs een vogels gezegend onderborden. Maar een bell is een prister of is het heel ook een koppel dat bestaat met hetzelfde geslacht. Waar jullie vandaag het duigen van zijn, is dus geen kerkelijke blik. We palen dat diep zonder deel van een vriend, zal je dus ook niet terugvinden in ons moment. Omdat het op de grond van het tobestaan van het zeerde. Door op. Maar voor ons voor z'n vriend in mijn eigen is dit bellen een kerkelijke blik. En het is dat in de gedricht. Vooruit. En met die gedachten staan wij hier van wij. Op ons moment trots op wie wij zijn. Trots op ons en diep de en trots op een kerk. En aan langs het rei het, vregen wij hier z'n minstig deerkere van wij. Bestaan het recht. En dat is het belangrijkste in die kleven. Afstandig het weken me worden waar z'n vrienden niet lang over het weifelt of ze zouden uitspreken in de kerk. Wij zagen ons heel graag gerichten tot God in zijn huis. Wij vonden dat wel tobestaan. Na maanden, volharde borden, scherke teksten en wat ik zo'n op de nust vanuit de kantenkijke kerk. God. Hier. Eerst een vrouw dank je wel voor je ook als vrijheid. En dank je wel om de tijd te nemen om hier te lijst. Maak. Kijk. Kijk als je lief in strondje. Kijk naar deze kijk in het stijl. Gevuld. Melieft. Tussen twee mannen. En gevuld. En de kijk is er. Die dit veel meen sturen. Want eerlijk. Zoveel verschil is er uiteindig. Tussen twee mannen. En een mannen een vrouw. Simon niet proberen elkaar en andere te inspireren, te versterken en te vervolen je. En de lesteren gaan elkaar. En naar andere. en dan die removed humanity. Ziet u, klinkt als andere keirchargers die geloof er. Tot? We hebben de nietvoudật voor met de wereld. Opnieuw zo'n bekend lektathof uit. We hebben vandaag een land. SOME EEN VRAJJJ. We zijn er 2022. Mochten de ditåt e practiceren houden bij deze tijd waar je allemaal duizenden foto's en filmpjes mogen op de smartphone. Dus neem als je lief je smartphone er nu bij. En maak je beeld materiaal van dit moment deze plek, deze liefde en deze mondschap. En stuur het naar roben, het wat ik aan. De korte om over op. Zodat er in 2023 meer lang met een katselijke takken zijn die het durven om horen bijzien. Normaal bijdelen. Mensen zoals ons de kansen die je hem om op je lief te hebben. Maar vooral de kansen die je hem om te bestellen. Dank je wel. MUZIEK. En zo rond ik de hele zoektocht officieel af. Eentje waarbij we een priester zochten. Maar die ons zo veel meer bracht. Ik leert bij over mezelf, over mijn geaardheid. Maar vooral over de liefde. Onze liefde. Want eigenlijk heb je niemand anders nodig om je liefde te bezegelen. En als zeker geen institut. Wat jij voelt voor jou partner, bewiederd ook mag zijn, dan veranderd niet door een document of een viering. Niemand kan jullie die liefde ontnemen. En zo lang jij een je partner er samen voor willen gaan, kun jullie echt elke vorm van kritiek trotseren. Maar blijf wel in dialog gaan met mensen die er anders over denken. Niet dat jullie meteen op dezelfde gooflen te zullen zitten, maar je probeert elkaar op zijn minst te begrijpen. En om rin je vooral door mensen die jullie liefde wel sturen. Want dat zal je soms nodig hebben. En dan, hoe moeilijk het ook mag zijn, is er maar ingevoel dat zal overheersen. Zij, wij geloven in ons. Bedankt dat je luisterde naar de laatste aflevering van geloof in ons. Een podcast van hoostroom in de morgen over homosexualiteit en de kerk. Een project waar heel veel andere aan meegewerkt hebben. De grootste dank je wel gaat naar mijn manzimul, omdat hij ons verhaal zonder probleem met de bijte wereld wil de delen. En natuurlijk Prister Hermann Oogisdijs, zonder wie deze podcast een heel ander eindaat gekend. Ook eeuw gedank aan Jacqueline Ulrich, Bisco Boni, Bernhard Kok, Bruno Kuipers, Debbie Wens, Tatodolange, Piet Martes en Matthias Bervots. En tot slot drie vormuren en zandvijs van de morgen. Heb je zelf in de relatie die er anders uitziet dan man vrouw en wil je een zegeling voor de kerk contacteer dan het bestom van jouw regio. En mocht je jezelf uit de doporigister hebben laten schrappen in 2021 na het stetement van het Vatican, luister dan nog even naar Bisco Boni. Nou, mocht je nu onder mensen die meegoden zijn, die zeggen die uitzegreving, dat was een goed bedoelde en eerlijke probleem. de protesten stem, dan zou ik vragen, denk nog eens na of die protesten het waard is dat je helemaal breekt met de kerk en met het Christen zegt. Dat ligt nog zo veel andere bronnen, die belangrijkste ingevoel jezelf voor andere, voor de samenleving die misschien wel de moeite waard zijn om te behogen en er mee verder te doen. En meestal kopelijk dat aan een gesprek, we doen dat, dat doen we dat niet voor meer met een papier, dat doen we dat met een gesprek, omdat het moet, we moeten wat verzond worden, het moet geheel worden. Ik kon dan mensen, of ik vragen, anderen om hem te ontvangen, maar een terugkeren op het de stap van de uitzegreving, dan proberen we daar toch een persoonlijke contact van te maken. [Muziek]