Dan is ook een sprake van een mogelijk lijntje richting Duits van deur. Er is een kleine kans dat ze diekanten op is. Ja, voor dat hij biologisch vader Wilhelm Dost gaat moeten. Zou wij een relatie met een duitservrouw hebben gehad? Je luistert naar de podcast het verdvene meisje. Overwillige Dost. Die in 1992 spoorloos verdwen, toen ze 15 jaar oud was. Die is vast weggelopen werd lang gedacht. Pubermeisjes, lopen het en slot er wel vaker weg. Mijn naam is Jeroen Keldemann. Ik voelde zoekthoogt van journalist Enik Oosting naar dit verdvene meisje. Hoe kan het dat we naar 30 jaar amper meer weten dan dat haar bed leeg was? Sinds afgelopen woensdagmorgen wordt vermissen de 15-jarige Wilhelm Dost uit Kukang. Het meestje is ongeveer 1,75 lang. Ze heeft blond sluikhaat op de schouders, mogelijk in de paardestaat. De nacht van zondag op maandag werd komptie voor drie pannen. Omdat we iemand aan mijn buiten dus ontstrekken. Ze spoorloos verdwenen en in teorie, en je kan niks uitsluiten, zou ze bewijzen van spreken, ergens kunnen leven. In de zaak Wilhelm Dost heb je alleen maar verhalen. Bewijs is er amper en daarom kan bijna elk scenario dat je kunt bedenken waar zijn. Weggelopen, misstrijf in de woederij, zelfmoord of meegenomen worden door iemand met slechte bedoelingen. In deze slotaflevering kijken we naar wat er gebeurt kan zijn met Wilhelm Dost. Dit is aflevering 6, dus scenario's. Wat als ze jarenlang ingroningen leefden? Het kan, sterker nog, het kan heel goed. Het intrigerende is dat je voor elke teorie ondersteunend materiaal kunt vinden. Zo stuiten we in ons onderzoek op een verslag van mijn medewerkersvergadering op 24 augustus 1993. Van het inloophuis ingroningen. Hierin komt een willijker voor. Jeroen Keldemann, welk met oud medewerkers Saskea Oosingga, die deze willijker kenden. We hadden dus inderdaad een willijker die in het inloophuis kwam. En die zweref op straat, die was. Ja, we dachten dat ze dat lood was, ze was altijd in de waarslechten zorgen. Dat was ook echt een kwetsbaar meisje waarvan je eigenlijk ziet. Wat doet die op een typel zonen? Die hoort daar helemaal niet. Want heb je eenig idee hoe oud zij was, destijds? Maar het was wel heel jong, maar wij wisten ook geen achternaam. Wij deden ook echt nooit aan achternaam in zeer loodhuis. Dat was ook een andere tijd en dat was ook voor ons gingen om de voornamel, of als iemand een bijna gebruikt te loon was dat ook akkoord. MUZIEK Wilken kan meegenomen zijn door iemand met slechte bedoelingen. In het eerste politieonderzoek in 1992 werd daar ampernage keken, zoals we in de eerste aflevering overtelden. Terwijl het wel een realistische scenario kan zijn. Zeker als je bedenkt dat Wilken een voorse hechtigstproblematiek had. Fred Verastonk was de begeleider van Wilken vanuit de raputische gezinsverpleging in Groningen. En hij vind het scenario heel anemelijk. Wij maken wel contact met elkaar, maar we houden ook van de tur afstand, omdat we elkaar niet goed genoeg kennen. En deze kinder hebben dat dat bijvoorbeeld niet. Dus dat dat er geen jubel van, die zijn veel tevrijgen dat er wacht. Ik denk dat dat bijvoorbeeld bij Wilken ook ook wel gespeeld heeft in haar puurbeleefheid. Zes mensen tegengekoomen, maar van, denk ik, zij heeft iets mooise voorgespiegelts. En deze kinder trappen er dan veel eerder in zo'n val. Zeg ik even tussen aan het stegend, dan doorzien ik het. Die voelen aan van hier propp iets niet. Deze kinder voelen het vaak niet. Voor we dieper ingaan op de hechtigstproblematiek. Eerst even terug naar het begin. Op de ochtend van 15 januari 1992 is het bed van de 15-jarige Willekendost leeg. Herpleegouders bellen saavonds de politie, waarna de volgende dag een zoekactie start. Agenomen wordt dat Willekje is weggelopen. Niet zo gek, zegt Verastdonk. En dan ga je op een rij zitten, toch van waar ze als je kunnen zijn. Ik heb al meer kinderen gehad in hun weggelopen, want dat kan een kinder ook met deze tram. Die krijgen ze niet in de plegenzijn en die lopen weg. Dat is altijd een makkelijkstop los. Maar als van vrijsteel blijft van te zeggen, is geen enkel aandeling op een verbinding te maken naar iets waar ze zou kunnen zijn. Dat gaat bij mij spelen van, dan is ze nog met die man meegegaan. MUZIEK. Is Willekum met iemand meegegaan. En zo straat in groningen te rechtgekomen. Je hoort zaskeer Oosiga van het inlophuis. Ik kwam heel onregelmatig langs, ja, zonder tijd en niet. En op een geemmend kwam er een berichtje van die privédetekturverobot van Hove in de media. En die wou graag onderzoek doen, dat verhaal, dat gerucht, van dat die Willekum dan vanuit drensen in de stad groningen zijn beland. Met ouderkerzet, met je in de uitgangszin, d'rxzin. En toen had ik wel, dus van, ja, ik ken een Willekum, die misschien een beetje aan dat profile voldoet. Kwaarhoutelijk zou het ook, het zou kunnen, die kon nog niet uitsluiten. Dus ik heb toen contractgezorg gewoon op een zo'n leuke titel met die detectief. En toen, ja, we paken ik contact daarover gehad. En hebben we ook nog op de titel zonder gekeken of we deze Willekum ervinden uit de raad lukte dat niet. En ik ben daar ook helemaal uit het ook verloren. Dan, maar dan moeten we wel mensen, denk ik, bij hopljebleningsinstansies in de stad groningen zijn, die wel weten, waar ze geblezen is, wat er met een gebeurd is. En of hetzelfde Willek, is of dat het een heel ander iemand is, want dat spoor dat weet ik niet of dat er zo'n lasheintje gebleven is, of dat het helemaal uitgeresistieerd is. Groningen was geen onbekende plek voor Willekum. In die stad werd ze behandeld aan haar hechtingsproblematiek. Dit houdt in dat ze weinig identiteit had, en ze was vatbaar voor beloftes en mooie praatjes. Je hoort opnieuw Fred Verasdonk. Je staat niet bij de benen op de gond. En wat er dus gebeurt, dat weet ik ook niet. Maar ik zondheid invullen, daarom heb ik ook aan die lovenborgthromende eentje moeten vullen. Van wat er iets voor gespeeld van, ik heb een betere wereld voor jou. Als het meisje gaat klagen over dingen die er niet goed gaan in haar leven, op school niet of in het gezin niet. En er komt iemand die er vooral, maar ik kan je er wel bij helpen en zorgdensen voor het. Ja, dan, zup er mensen die kunnen, dat ze het gekken, binnen nootijn het vertrouwtjes aan haar dekstekers krijgen van 100 kind. Wilken was er op zichzelf, suffietste alleen naar staphoord of naar school in Mepel. Kan ze tijdens zondag je iemand zijn tegengekomen die haar mooie toekomstvorspiegelden? Ja, dat kan. Elke vrijdag ging Wilken alleen met de trein van Mepel naar Therapie in Groningen. Ze zat dan ongeveer drie kwartier alleen in de trein. Dat meelde pleegbruwouwt ons eerder. Zijn stem is ingesproken door een acteur. Ik zat ook met Wilken in de trein van het Groningen en toen vertelde ze dat ze een vriendje had. Maar omdat ze veel loog geloofde ik het niet en ben ik er verder niet op ingegangen. Tegen haar creatief Therapueut Esther Nathan heeft ze gezegd dat ze iemand had leren kennen op het station van Mepel. Met die man had ze op de ene of andere manier contact. Hoe dat contact eruit zag en of het verhaal überhaupt waard was, wist de Therapueut niet. Dat zat dat maar heel serieuwen nemen. De politie werkt in 1992 anders dan tegenwoordig. Het onderzoek is vooral gerecht op het terugvinden van een weggelopen meisje. Rijn van der Feen was destijds politiechef in Zuidwesdrenten. En hij verteld in 1992 in de Mepel-e-Korant hoe ze tewerkgingen. Daaruit blijkt dat ze naar de omstandigheden kijken waarop wil ik er verdwen. En of er aanleiding was voor het wegloopt.
Dat was niet. De resultaten op school waren stabil en er waren weinig grote problemen volgens de politiechef in 1992. Na het praten met vrienden, vriendinnen en familie schakelde de politie de media in. En werd nog met een vliegtuig je gezorgd. Toen dat weinig opleverde liep het onderzoek naar enkele maanden dood. Zo gek is de werkwijze van de Drense politie in 1992 niet. Het scenario denken zoals de politie nu vaak doet, bestond nog niet. Dat is ook een van de oorzaken dat we nu zo weinig weten. Had scenario denken des tijds het verschil kunnen maken in de zaak wil ik het dood. Om die vragen te kunnen beantwoorden, moeten we eerst meer weten over scenario denken bij de politie. Chantal Epscamp is criminoloog en werkt als scenarioanalyst bij de politieenheid Nord-Holland. Pas eindjaren 1990, begint 2000 begon de politie te veranderen. Omdat we eigenlijk toen zeg maar, je ziet nu heel veel de commentaires over de Arnetsen, Villa Mord. Sige dan op park, moet ik nog af en toe naar voren, Deventormordzaak. Dat was zeg maar in de periode. De 1-jarige meerdert was begint 2000, toen de wetenschap zich steeds meer met de politie begon de bemoeie. Eigenlijk constaterde dat er een aantal denkvouten bij de politie leefde in het opsporingsproces. Dat had dan te maken met bewijsvoering, had te maken met mensen die een false bekenden is aflechten. Daar was binnen de politie heel weinig over bekend en binnen de wetenschap begon dat niet er te komen. De wetenschap ontdekt dus cruciële denkvouten binnen de politieorganisatie. Zorg het die denkvouten ervoor dat er stel somaatig dingen over het hoofdwoordige zin in het opsporingsproces. Dat is mijn vraag. Met andere woorden is er een gemene deler te vinden in de cult-cases uit de jaren 1990. Ja, ik denk wel dat je zich meer al gemene deler daarin kan vinden. Dat is wel dan op basis van mijn eigen ervaring. Dus ik heb dat niet wetenschap ook onderzocht. Ik kan dat ook niet wetenschap ook onderbouwen. Maar wat ik daarin wel zie is dat als ik met de blik van nu kijk naar die dossiers van toen, dat er sneller wordt gedacht aan een misdrijf. Dus dat bijvoorbeeld informissingszaken er veel sneller richtingen misdrijf wordt gedacht in plaats van zeg maar de blik breten houden. En in het algemeen zie je dat er zeg maar sneller wordt doorgeschraak of naar de vraag "ok die heeft het gedaan" in plaats van de vraag wat is er gebeurd. En woorddus tegenwoordig eerder aan een misdrijf gedacht. Voor de zaak wil ik het doorster dat betekenen dat ook eerder naar sporen was gezorgd. En die waren dan misschien ook nog gevonden. Wat ook opvalt is dat de problematiek van het slachtoffer anper een rol speelt bij de op sporing. Je ziet dat in de zaak wil ik het doorst. Begeleider Fred Verastonk weet veel over de persoonlijkheid en het gedrag van wil ik. Maar werd amper betrokken in het eerste politie onderzoek. De problematiek van het slachtoffer werd desduit ook met name in de media niet zo naar vorig gebracht. Dus omdat mensen zich daar ook verschanden, ik denk dat inmiddels 2021 er veel meer ook openheid is. En dat ook een belangrijke, maatschappelijk ontwikkeling van "je mag ook beschadigd zijn, psychische problemen hebben we." En destuit was dat toch niet zo. Dat denk ik dat iets is en ik denk ook dat het iets is dat ook bij familie en betrokken een heel erg meestbeeld dat iemand eigenlijk niet zo lekker in zijn veld zit. En dan misschien wel zelfs zwaar beschadigd is of dat je dat niet zo snel in de media gaat brengen ook omdat je misschien wel bang bent. Ja, als we dat weten, dan neem je dat misschien niet meer serieus. Had het verschil gemaakt als de problematiek van wilken was meegenomen in het onderzoek. Als de politie zich destijd meer had verdiept in hoe kwetsbaar ze eigenlijk was. Waren dan andere keuzes gemaakt? Heeft de politie bijvoorbeeld op straat in groeningen gekeken? Het lijkt hij niet op. Je hoort Saskia Oosingha van het Inloophuisweer. Deze willkals het wilket was het zou zijn. Dan zou je verwachten met het leven wat ze leiden, als dakloze, in contact met je stiepje en contact met de regi zet. Ja, dan zouden ze wel moeten hebben geweten of het haar was, of dat het iemand anders was. En dan was het ook niet verpleegd, dus tegen het maag. Is het mogelijk dat wil ik een jaar nahaverdwijning ongezien in groeningen rondloopt? Je hoort het na deze boodschap. Mijn naam is de rezen langer. En ik ben verslaggever klimaatendurzaamheid bij dagplast van het Norde. Ik vertel je bijvoorbeeld hoe je doersamokverkant zich gaat, wat in het nieuwste klimaatraport staat. En hoe nordelingen zelf groene energie opwekken. Zoeken verhalen koste tijd en geld om te maken. Neem nu een digitale abonnement op dagplast van het Norde, zodat ik dit soort producties kan blijven maken. Is het realistisch dat Wilken in 1993 op straat in groeningen liep zonder dat iemand haar herkende? De politie in Drenten was nog steeds op zoek naar haar. Outrechtbankverslaggever en onderzoekstjunnelistropselstra vertelt dat in de jaren 1990 weinig informatie werd uitgewisteld. Tussen de verschillende politiekorpse. Je moet het onderzoek plaatsjende jaren 1990. En de politie in Nederland bestond met het moment uit de 26 politiekorpse. En het waren eilandjes. Er werden natuurlijk wel elkaar gepraat, maar het uitwisselen van informatie dat het volledig moezaam. Bijvoorbeeld het politiekorpse groeningen, het politiekorpse drenten hadden verschillende systemen. Daar kun je niet zomaar informatie met elkaar delen. En dat heeft veel grotere onderzoeken. Ja, het verloog wel belemmerd. De politie was een MBO-organisatie. Poot in het bluswater en leren in de praktijk. Dat veranderde na dat grote fouten het licht kwamen in de schidame Parkmord. Waar door tunnelvizit bij de politie een man jarenlang onterrecht vast zat. De politie haalt ook Denkers binnen, weetenschappers. Ze haalde andere kwaliteit te binnen om te combineren met de doerners. Maar je ziet nog een belangrijke wijziging. De intreden van het scenario denken. Hiermee moet tunnelvizit voorkomen worden. Verteld criminoloog Chantal Epscamp. Dat was zeg maar in 2005. Ja, en dan moet je hier voorstellen. Dat is dan ook de enige inholijke aanwijzing die je dan krijgt als politieorganisatie. Oké, we moeten nu af enario denken. En we moeten kennenlijkt meer wetenschappers binnen gaan halen. Ja, hoe dan? Dus best een belangrijke exercitie natuurlijk. En dan begint je dus gewoon ergens met het scenario denken. En je zag wat eigenlijk toen gebeurde nu achteraf gezien. 15 jaar later is wat bededen. Is dat we eigenlijk nog steeds proberen om dan wel verschillende scenario's te onderzoeken. Maar vanuit de wie heeft het gedaan vragen. De politie werkt hem met platte scenario's. Zoals Epscamp dat noemt. We gingen verschillende personen tegenover elkaar zitten. We gingen verschillende motieve tegenover elkaar zitten. Zet er heel veel bremstormen. Heel veel verschillende scenario's bedenken. Om dan vervolgens die te onderzoeken. Ja. En toen we dat zeg maar een tijdje hadden gedaan. Vlaar wij het die begin fassen. Toen dachten we ja maar dit is helemaal niet effectief. Dat zorgt er dus eigenlijk voor dat scenario denken ook heel vervelend werd gevonden. We want het kostte zo veel tijd en het levert uiteindelijk zo waarin ik op. Nou toen zijn we zeg maar gaan kijken. Ja maar waar is nou eigenlijk scenario denken op ons staan. Waarom wilden we dit ook weer met elkaar. En waarom werkt het nou niet? Denna volgende verschuving van wie naar wat? Dus in plaats van kijken naar wie heeft het gedaan. Ging de politie kijken naar wat is er eigenlijk gebeurd. De bedachte scenario's krijgen plusen en minen. Dus plusen en minen is een hulpmiddel als je zeg van 'ok ik heb hier een iets aan het al scenario's of ze onderzoek vragen die ik nu wil stellen'. En dan kun je dat gaan plusen of minen. Maar de gevaar zit er in dat ze dan gaan kijken naar het scenario wat de meeste plusjes heeft en dat voor waar gaat aanemen. Dit lijkt ook gebeurd te zijn in de zaakwillijke doast. Tijdens het grote betaavondeshoek in 2009. Daar werkte ze ook met scenario's. En na het plusen en minen bleef een misdriven op de boederaai als meest waarschijnlijk over. Bij dit scenario werd vervolgens te vergeeft naar bewijs gezogd.
MUZIEK. Weinig feiten veel verhalen, het hoort bij een vermissingszak. En daarom is bijna alles mogelijk. Een scenario benoemden wel eerder. Wil ik een liep weg om met iemand mee te gaan die haar een mooie leven beloofde? Voor dit scenario spreekt haar problematiek en haar gedrag vlak voor de verdwijning. Ze was opmerkelijk vrolijk, zomemoreren we al in de eerste aflevering. Tegen dit scenario, het komt antper voor, zon ontvoering door bijvoorbeeld een serie-mordenaar. Al mag je het nooit helemaal uitsluiten, zegt Ilse van Leiden. Kriemen er loog bij de politie en gespecialiseerd informissingen. Dat is natuurlijk ook een scenario. We hebben koos hertogden, we hebben dan wel meer gehad, maar ze hebben over minder hergemeid, de koos hertogsels, goed voorbeeld, de troep, Michelle Fooniere en Frankrijk. En veel minder hergemeid, vermist en ook jonge vrouw, vermist. Die misschien wel toetschrijven waren aan Michelle Fooniere die nu overleden zijn het letterlijk me eens af heeft genomen, maar dat is ook een scenario. Kijk, het is heel moeilijk om te zeggen zijn een vergelijkbare zaak als je niet weet dat er is gebeurd. Kan dat in de daad ook een optie zijn in de zaakwillijke doast? En zo ja, wilken. De FBI zegt dat er sprake is van een serie-mordenaar als iemand twee slachtoffers heeft gemaakt bij verschillende misdrijven. Deze mordenaars hebben vaak een eigen metoden en een specifieke voorkeur qua slachtoffers. Vraak hebben ze ook een sexuele storen en sadistische neigingen, maar dat hoeft niet. De meest bekende serie-mordenaars komen uit de vrenegde staten, maar heeft Nederland ze ook? Ja, ook Nederland kent verschillende serie-mordenaars. Maar we hebben de weinig ervaring mee, zovertelde oud rechtbankverslaggever en onderzoekstjournalist Rob Celstra. Nee, Nederland heeft niet veel ervaring met de serie-mordenaars. Het is simpelweg omdat er niet veel zijn, wil je een top 10 maken, dan moet je beginnen met zaken die zich afspelden in de 18e euw. In Groningen was in de jaren 90 een serie-mordenaar actief. Willem van Ick is veroordeeld voor de mord op drie vrouwen in de regio-Groningen. Zo vermorden hij in 1993 een 23-jarige rumeense tippelaarster en twee jaar later een straatprostitué. In 2001 vermorden hij zijn laatste slachtoffer. Zo hij wil ik er vermord kunnen hebben? Ja, dat kan. Wil een van Ick is eigenlijk de meest bekende serie-mordenaar van Nederland. Er zat het er vermoedig geweest dat hij verantwoordelijk is voor meer zaken. Maar zeker weten we dat niet. Als je het niet weet dan is er altijd ruimte om te speculeren. En dat is ook wat er gebeurt. Wat maakt het zo moeilijk om een mord op te lossen als motif of lichaam onbrekt? Omdat je geen beginpunt hebt. De politie spreekt altijd dan een plaats in de licht. De plek waar het minister heeft gepleegd. En zo'n plaats in de licht bestaat uit sporen. Die zijn daar. Maar als je geen plaats in de licht hebt, heb je ook geen sporen. En als je geen sporen hebt, waar moet je een begin met je onderzoek? En daar begeld dat ook dat heel veel mordzaken worden opgelost. Zonder groot onderzoek. En dat is al direct duidelijk wie er daar is. Of is de sprake van toevall. Wat ik eigenlijk denk bedoel is een beetje geluk. Je moet ook een beetje geluk hebben. Dat denk ik de laar niet meer dan het beginp toevall. Dat is een belangrijk factor. Kan een netvliegstokementaire als toevall gereken worden. Toevall of niet, hein 2021 verscheint op deze streaming dienst de serie Dick Deeper. De disappearance of Brigitte Meyer. haar mordenaar de Duitserkoer de Wichtman wordt wereldberoemd. Hij zou tussen de vier en 21 slachtoffers hebben vermord. Maar bij veel lichaamen nog steeds porloos zijn. Wel bewaarde hij soefeneers van zijn slachtoffers. Wichtman was ook in de jaren 90 actief in het Duitsergrensgebied. Heeft hij wil ik het doodst ontvoerd en vermord? Hij man Sandman belt met het Duitserkoer de politie om te vragen of tussen die soefeneers misschien iets van wilken zit. De politie in Luneburg is verbaasd dat een journalist contact opnept. Terwijl ze nog nooit iets gehoord hebben van de politie uit Nederland. Hallo. Hallo, warmgeeten. Ik heb het zo even in gesproken uur een leuke link tussen en verschondens mee. Als Holland ontdekend die zacht van de koot Wichtman. Die hebben we een melke shit en ik ben gesnaggig op die melen aangekomen. Goed een mag en herzand, man. Dank voor het toestuurd van de lijst met spullen van Wilkend-Dost. We hebben die vergelijken met de spullen die we in het bezit van koot Wichtman hebben gevonden. En ter ons spijt moeten we mededelen dat geen van de spullen van Wilkend-Dost tussen die van koot Wichtman zitten. Met vriendlyken gruisten Armin Wagner, kriminalen, hulp de commissar. Wilkend-Dost werd door de jarenheen ook gelingt aan Henk F. Die uiteindelijk werd gepakt als mordenaar van Andrea Lute. Volgens onze informatie heeft de politie die mogelijkheid onderzocht en uitgesloten. Ook werd de naam genoemd van de Belgische mordenaar Ludot de Bukulaar. Die begin jaren 92 tine meisjes vermorden. Dit spoor liep dood. Een ander scenario dat steeds terugkomt. Wilkend-Dost kwam op de bouwen om een nieuw leven. De politie onderzoekt dit lijntje in 2004. Na advies van het landelijk team Kindermort dat ook naar de zaak Wilkend-Dost kijk. Wilkend zou een half broer in Duitsland hebben en kan daar best naar toe zijn gegaan. Dan is er ook een sprake van een mogelijk leintje richting Duitsland. Er is een kleine kans dat ze diekanten op is gegaan. Ja, voor dat haar biologisch vader Wilmdost gaan moeten ontmoeten. Zou wij een relatie met een Duitslandvrouw hebben gehad. Die vrouw zou veronika eten. Wilmdost heeft even met veronika bij zijn moeder in tweede exloge mond gewoond. Later is ze weer naar Duitsland teruggegaan. Daarna zou ze bewijden hebben hun zoon van Wilmdorben, maar of dat klopt, dat weten we niet. Misschien dat iemand ze dit verhaal kan bevestigen of ontzien we. Wie deze veronika is, welt u dan ook vanavond nog. Of de politie, veronik, wist op te sporen weten we niet. De politie wil niet zeggen of het tips zijn binnen gekomen op deze opproep. Daarom zijn we zelf op onderzoek uitgaan en komen uiteindelijk uit bij Rickst. Vriendin van de ouders van Wilken. Zij leert al 16 jaren ge via haar partner de ouders van Wilken kennen. De stellen zijn close en komen bijna dagelijks bij elkaar over de vloer. haar man is de boeismfriend van Wilm. En zij bevestigt de zwangerschap. Dat was dus nog bij Wilmdorben zijn ouders in huis. Dat kon daar niet blijven toen hebben ze haar richting heel gewoon. Er hebben ze in de bloemstreek. Daar hebben ze haar naar een oon gebracht. Van wie was die oon dan? Van Veronik. De oon van Veronik, die woonde daar ergens in de buurtje. In al geval in de bloemstreek. En dat hebben Wilm in Hendrik die hebben haar daar zo te ingebracht. En ik weet dat Wilm ook eigenlijk dus ailemetatie had moeten. En dat dat er richtstzaak in Duitsland was. Mocht het verhaal van er iets kloppen, dan was de halfproe van Wilken hoog uit een jaar of twee ouder en in 1992 zelfs nog een tiener. Of twee tieners, waarvan één met zware problematiek samen een nieuw leven kunnen opbouwen, is onwarscheinlijk. Daarbij is het ook onwarscheinlijk dat Wilken van het bestaan van haar halfproe wist. We leggen het verhaal voor aan haar tante Lamy Dost. Zij ontkend niet dat Philo Nikswanger was, maar of Wilhelm de Vader was, is volgens haar hoogst onzeker. Ze zegt dat ze dan had geweten. Dan zijn we nog te verhalen van Wapco in Mepel en Vrachtwaag-Geschelveurs. Wapco maakte autoonderdelen. Een transportbedrijf vervoerde die onderdelen door heel Europa. Bleegbare Piet werkte bij Wapco. Wilken heeft fieste wel eens van school naar de parkeerplaats om met Piet mee naar Kukang te rijden.
van oude medewerkers is dat ze om vier uur vrij waren. Het kan dus kloppen dat Wilken even op haar pleegvader moest wachten. Op het terrein waren pakkeerplaten en laat tokkern, en hier zou Wilken contact hebben gelecht met een chauffeur, met wiesen vervolgens is meegegaan. Pleegbroeer bouwt en een vriendinnetje geloven in dit scenario. Als we dit scenario voorleggen aan haar maatschappelijk werker vred verast donk, dan schrijft je het niet gelijk aan de kans. Nou ja, goed dat zijn dus ingangen die ik dus bij Wilken fin passen, dat ze dan toch daar moet wachten, dat er dus van niets iets wordt, dus van gesprekjes tot 'hey, daar sta je weer ja, hey'. En nou veel maar in. Of iets vervelend in het pleeg is in gebeurd, korte voor. En ze stond weer met die chauffeur te praten, want weet je dat een veel wie dat geweest is. En dan komen wij mee, dan vertrek ik met de auto en dan als jij daar staat kun je met mij mee. Dus ik zou vandaag van God zijn, dat zijn dat vrachtlagens die die zwakjes vroeg vertrekken, daarom doen we op. We denken graag in scenario's. De afgelopen jaren kreeg we veel tips binnen, van paredagnosten, maar ook van mensen die denken Wilken gezien te hebben. Zo zou ze gezien zijn in Carcasson in Zuid-Francrijk, door een stel dat op vakantie was en daar een Nederlandse vrouwtrof uit Zuid-Westdrente. Ze zou ook verhuist kunnen zijn er Canada, met een boer vertelt een ander. Alles kan, maar volgens een kocenario vonden wij de afgelopen jaren ook maar een flinter bewijs. En hoe is het eigenlijk afgelopen met de Wilken in het inloophuis waar Staskea ozing ga werken? Ja, dat is een hele goede vraag. Ik zou mij zelfs zij dat helemaal geen social network bij mij weten. Als mensen niet om zich om iemand te bekommeren, dan wordt zo iemand ook niet gemist. Ik heb zelf een familiejeje ook in daklood er is en zonder beetje maandenlang niet waar hij is. En dat is bij dit soort mensen altijd een zekeriesie kan, ik denk zeker als een vrouw vertreft. De kans van alles met zijn gebeuren en niemand slaat al aan en dat vind ik wel heel bang en dat is een hele goede vraag. Konnen we terug bij de hoofdvraag van onze zoektocht? Hoe kan het nou dat we zo weinig weten? Een meisje kan toch niet zo maar verdwijnen. Na ons onderzoek weten we, ja, dat kan wel. De zoektocht naar Wilken-Dost mist een beginpunt. Too lang werd gedacht dat ze weggelopen was en daardoor is nooit sporen onderzoek gedaan. Wat ons nog meer opvalt is dat de problematiek van Wilken geen onderdeel was van het politie onderzoek. In 1992 niet, maar ook later kom waar hechtingstorn is anpartegen. Terwijl die problematiek haar gedrag juist enorm beïnvloeden en zelfs een rol kan hebben gespeeld bij haar verdwijning. Ze had ook de tijdschees tegen. De politiekorpsen werkte niet samen, de zelfs als ze in groeningen rondliep, dan kansen over het hoofd zijn gezien. Want informatie werd niet echt uitgewisteld. Ook werd haar zaken, al gauw over vleugeld door de moord op Andrea Lutten. Een tiner die een paar dorp even verder opwonen. Door het ontbreken van sporen en feiten werden de verhalen over Wilken-Dost en haar pleegfamilie steeds wilder. Achterblijvers kwamen met allerlei dubieuze teoriën, paragnosten voelden de aanwezigheid van Wilken op de Boedereij en de publieke Opini kereden zich tegen de pleegfamilie. Maar bewijs aanleiding of motiv werden niet gevonden. Dit veroorzaakte veel ruis in poogingen om de zaak op te lossen, omdat de politie afhankelijk was van verhalen. Hebben we in al die jaren iets geleerd? Kan een nijsje als Wilken-Dost vandaag ook spoorloos verdwijnen. Wij denken van wel, maar de kans is kleiner geworden. De politie heeft meer kennis en mogelijkheden om te spuren naar vermisten. Door internet, maar ook door scenario denken en gespecialiseerde teams. De kans dat de zaak Wilken-Dost ooit opgelost wordt is klein. Iemand moet gaan praten. haar licha moet gevonden worden. Of ze duikt op. Het kan. Maar dan heb je wel een beetje geluk of toevall nodig. Zo lang dat niet gebeurt, blijft Wilken-Dost het verdwijnen meisje. Heb je tips voor ons? Meel dan naar
[email protected]. Deze podcast werd gemaakt door Anik Oosting, Herman Zandman, Jan-Tina Russe en mijn naam is hierroen Keldermann. Met dankan gert mij er een Frank Juring. Speciaal dank aan het van Tellingen, die zijn erinneringen en archief met ons wilde delen. De stem van Wilken werd in gesplokken door Noor. En die van pleegbroenwouwd door stefalte na. Het historische audio-materiaal dat je horen hebt gebruikt met toestemming van RTV-drente. (C) TV GELDERLAND 2020
PodcastTranscript AI