De mythe van de zelfredzaamheid: waarom jongeren vastlopen in deze individualistische tijd (met Pauline Calmez en Stefan Paas)

Dit is een podcast van EO voor NPO Radio 1. Op een gegeven moment zegt dan Aslan tegen Prince Caspien als je hem tot koning wil chronen van bij de klaar voor. En dan zegt die Prince Caspien van "Nee, eigenlijk niet denk ik." En dan zegt Aslan "Darom ben je de klaar voor." En zo voel ik me dus heel erg vaak ze van "Waarom zit ik bij de ongelofijker podcast eigenlijk?" En ik weet dat ik jou een kritische bericht had gestuurd. NPO Radio 1, EO, de ongelofelijke podcast met David Bogert. Eee, goed dat je luistert welkom bij Aflevering 287 van de ongelofelijke podcast. Wat is er aan de hand met onze jongeren? Ze zijn vaker, angstig, overprikot, depressief en opvallend vaak eenzaam. Maar wat zit er achter? En wat zegt dat over onze samenleving? Even de mooie dingen van het maken van de ongelofelijke podcast is dat we alle lijjinteressanten luisterhuis hebben. En die luisterhuis ons vaak ook berichten sturen. Soms ook kritisch, zons ons gastvavondage Pauline Kames. Zij is iemand die niet alleen veel nadenkt over jongeren, maar ze staat ook echt met haar poten in de kly, zeg maar. Met haar stichting, netwerk, nieuw, rotter dan. Daarna werk ze met meer dan 1500 kwetsbare jongeren. En ze sturen ons een bericht dat er ja iets ombrekt in de manier, we hoppen in de ongelofelijke, maar ook in andere media over jongeren en een problematiek gesproken wordt. En ze spreekt als het om die problematiek gaat ook uit eigen ervaring. Zwaal zelf ook een kwetsbare jongeren, zou je kunnen zeggen, door dat ze gepest werd. Pauline moest dus van verkomen, maar maakt inmiddels een vrij stormachtige carrière door. Ze stond in de finale van de Rotterdamse zakenvrouw van het jaar verkiezing. Er werd gereken tot de top 100 meest invloedrijke professionals in de Finland Tropie. En dat allemaal voor ze tettig werd. Inmiddels is ze 31. Ik spreek Pauline kan mes uiteraard samen met vaste gast, Theologische stevampas. Hij zog leraar aan de vu in Amsterdam in de Theologische Universiteit. Utrecht? Goed om te weten, donderdag 26 maart gaan we met een ongelofelijke weer live. Dit keer in Flint, Theater in Ameswoord. We laten einde van deze aflevering roeien weer dan te gastis. Ja, tisetje. Kaarten kan je ergens verafiaeopuntennelslash ongelofelijke. Pauline, kom mes. Welkom in ongelofelijke. Dank je wel. Eervol om hier vandaag te mogen zijn. Mooi dat je er bent. Ik heb een ding met name en je al achternaam kom mes. Dat klinkt natuurlijk exoties. Waar komt dat vandaag? Het klinkt in net exoties. Is het ook een naam van mijn man die kon verkuren zo? O, met het trouwens. Dus ik heb zijn naam overgenomen. Ja. Dat is wel een spreekgelijk tot verbiel. Dat is een slechter naam te treffen. Zeker. Ja, ja. Ja, klopt. Ik ben er stik hem heel blij mee. Ja, stappen wel. Dat je hier zit. Dat is best bijzonder gegaan eigenlijk. Want je stuurde mij middels al weer een tijdje terug. Een brichtje op LinkedIn. En in de mail. Want hij spreekt in ongelofelijke best wel vaak over mentale problematiek. We gaan bij. Ja, verwassen hem maar ook bij jongeren. Want het is natuurlijk een heel orchentema. Ik geloof dat een kwart van de Nederlanders heeft inmiddels een psychische aandoening. Wordt wel gezegd. En we ronder dus ook heel veel jongeren. Ja, stuurde mij. Ja, toch ook wel wat kritisch belicht. Je bent er interessant, hoe je er over spreekt. Maar de ontbrekt wel iets. Ja, wat dan? Ja, nou ja. Er is ja worden heel veel goede dingen over gezegd. Ik denk ook dingen die kloppen. In de podcast van de zon, van breder rode. Ik ging het er over dat jongeren een gebrekken hebben en verbinding met elkaar. Met God. En ik denk dat dat klopt. En het is gelijkertijd dacht ik ja, maar het is niet alleen het gebrekken aan verbinding met elkaar. Met God. Ze zei ook dat het gebrek aan weerstand. Ze hebben zei een tebeschermd opgevoerd. Curling, ouders, word je gezegd. Ja, dat is die soort je vaak hoor. Dat is dat ik, hè? Dat klopt, dat is dat jij ja. Dat bracht jouw het doen. Om een bericht te sturen. Ja, klopt. Ik denk dat het voor een deel van de jongeren waar is. We wonen ook natuurlijk in een heel welvaarend land. Soms ook wel echt een bevol waar we in verkeerden met enorm veel comfort. Een heel veel mogelijkheden. En de gelijkertijd zie ik er altijd om zuid waar ik werk. En dan kan ik al een tijdens een gewoond veel jongeren die juist helemaal niet veilig opgroeien. Ja. Dami en Denise, ook een gast bij jullie. Sigeaaltar, ja. Ja, via de zoveelm zigeaaltor. Ik was een keer bij een congres en daar is prock. En hij vertelde daar een heel interessant verhaal over bomen. En hij zei, kijk als je kijkt naar Nederland, dan zie je dus als een norm welvaarend zijn, economisch gezien, qua zorg, qua voeding, qua veiligheid, qua scholing. Ja. En toch zie je een mooie land, eigenlijk. Een enorme, fantastisch land, zeker. En toch zie je een enorme toename van mentale gezondheidsproblemen onder jongeren. En hij zei, zelf in een vergelijkking gemaakt, een onderzoek gereden met een jong bompje in de biotope. En dat jongen bompje zondhezen een keer in de biotope met alles wat het nodig had. Gezonde voeding, goede grondstof, genoeg lucht, genoeg licht, genoeg water. Alles wat het nodig had om nog gezonde bomp te worden. En zodra dat jongen bompje, een verwassen bomp werd knakteid. En hij zei, en dat kwal, omdat het de weinig wind was, een weinig weerstand was om goed te woorden en een sterke stand te krijgen. Dat is dat de rezoneerd naar dat gesprek, wat jullie ook hebben. Dus die kulling, ja, kulling koud. Ja, gewoon heel beschermd opgevoed, eigenlijk en dan weinig weerstand. Als je dat tegenslag krijgt, dan ban, gaat het niet. En dat verhaal dat heeft mij zoiets al jaren geleden aan denken gezet. En ik dacht ja, maar er zijn ook jongeren die je kan vergelijken met een jong bompje in de biotope, met veelste weinig water, veelste weinig, goede grond, veelste weinig, lucht en zon. En een beetje te veel wind. Precies. En die zijn ook gedoemd op het moment dat ze een vlwassen bomp worden om te knakken. Maar wat die bompjes over een komstig hebben, is dat ze alleen in een biotope staan. Eén zomaar, het alleen zijn, niet te verbinden. Al ene zijn, en ik denk dat het heel kenmerkend is voor onze samenleving, we leven een hyper-universitiesensameleving, waar je enorm veel prestatie druk hebt, waar je alle mogelijkheden hebt van de wereld. Maar wat je wel heel erg zelf moet doen, en dan gebrek aan gemeenschappen. En als je dan niet het net waarom je heen hebt, niet te mensen om je heen hebt, dan kan de wereld heel alleen ineens aan zijn. En dan is het ook heel erg moeilijk om gezond te groeien. We hebben iets gekomen, we hebben ook een januut aanheid, wat is in de podcast gehad, die dan, vooral toestrijft aan sociale media, explosie onder je jongeren. Ik ken het ook, het altijd mee te. Nou, ik heb zijn pleidoor gelezen, en ik vind het heel logisch dat er, sinds de opkomst van sociale media, ook allerlei prikkels tot jongeren zijn gekomen, waardoor de mensale gezondheid verslechtert. Nu zouden hoog, Leraar, Evelyn Kronen, met week van samenwerkt zeggen, er is nog niet helemaal het wetenschap gewevijst. Nee, dat zegt hij zelf ook wel. Klopt, ja. Ik denk wel dat het heel aannemelijk is, dat dat natuurlijk ook gevolg heeft voor de ontwikkeling van jongeren. En wat dat betekent voor de prestatie druk en het gevolg van dat je alles moet kunnen, en nooit genoeg bent. Het is interessant, voorbeeld dat je aanhaalt met Amian Denys en je eigen visie erop, daar zit er heel veel in waar we zometeen over door gaan praten. De problemen die er zijn, niet alleen met jongeren, maar eigenlijk wat het zegt over onze samenleving, dat is natuurlijk ook zo interessant hier aan. Maar eerst te geven we meer, ook om een meer duidelijkheid te scheppen over jou. Het werk wat je zelf doet, want jij denkt hierover na, dat blijkt wel wat je nu vertelt, maar je spreekt ook vanuit de praktijk. Met jouw organisatie Rotterdam begrijpen jullie nog meer rond de 500 of 2000 jongeren, kwetsbare jongeren. Op jaar baas begrijden we meer dan 1500 jongeren. Rotterdamse jongeren waren van 65 procent aan het tonbaar kwetsbaar is. Dus niet alleen maar jongeren met taalige zondheidsverleemende enzemheid, maar dat is wel onze focusgroep. Ja, ik kan je voorbeeld geven van de jongeren, iemand waar je dat meer optrekft of die je begrijpt of wat je liet. Ik moet als eerste denken aan een meisje, ik zal haar aan het zijl noemen. Zij wonen om de woek van ons clubhuis. We werken stadbreed, maar hij behoopt zuit ook in een eigen clubhuis. En zij liefd daar lang zijn zeig ons bord waarop staat van vrienden maak, je zei gewoon twee klens iets goed, dan voor een ander. En ze dacht dat wil ik, maar hij is supersociaal angstig. Ze kwam niet meer haar huis uit, wel voor een boodschapje. Ze had gewoon heel de dag televisie te kijken. Ja, ze had helemaal vast in zichzelf. Wanneer ze alleen of bij de allerstek? - Dat lijkt. Ik kom toen bij ons binnen. En als heel spannend voor haar, ze meegen en doen bij groepen. Soms kom ze met een vliegstekentje om haar heen, gewoon daar op de bank zitten en niks zeggen. Dan heb ze ook vaak naar onze jongerenwerkers van, ik wil nu niks zeggen vandaag, ik wil daar alleen maar even zijn. Maar mir als ze dus echt vrienden gemaakt. Het is nu al ruim twee jaar bij ons. Er zijn bij en nergens naar toe, ze komen nu door heel de stad. Voor een wiljeswerk, ze ook een hele hoge drenpel, dat ze nu iedere week. Dus ze vinden heel veel betekent, dus naastvriendsschapen is ook actieveerd in het zamee. En ik denk dat het een heel mooi voorbeeld is van wat het is. Ik denk dat je een jongeren die zo van de straat komt binnen lopen. Hoe komen jullie aan deze jongeren? In het algemeen? Ja, verschillend. Dus zij neiden raad jongeren die ons de vallig op straat zien, maar ook veel mond tot mond reclame. Hebben we een clubbus hier, waarmee we door de stad toeren, we werken samen met scholen. Dus we komen ook veel op scholen, doen we ook projecten, workshops, maar ze zijn ook steeds meer psychologen huisarts, die ons weten te vinden. En jongeren na ons doorverwijzen. En we zijn ze ook wel actieve of sociale media. Om jongeren te laten weten dat ze welkom zijn. Ja, ja. Ja, ja. Ja, je spreekt daar dus veel jongeren. Ja, je proeft daar ook iets van de problematiek die er achter zit. Ik wil het als het hebben over die problematiek. Om gewoon maar de grote vragen te stellen, waar veel mensen op dit moment er nu zo over kraken namelijk, dan je zei het net zelf al hebben. We leven in een mooi land. Ja. Even een mooiste landen te wereld, waar gewoon heel veel geregeld is, waar we het echt goed hebben. De gelijkertijd zie je ook zo voor mentale problematiek. Ook bij jongeren is dat enorm. Waarom hebben jongeren het zo moeilijk? Als je het zelfs er moeten uitleggen, die grote vragen. Nou, ik ga het nu terug naar de samenleving waar we in opgroeien. Het ding dat het mooie zometverhaal te vertellen wat Lukas Meis, dat is een hoge leraar vrijwilligerswerk van de. Dat is een universiteit mij vertelde. En dat is in die van de jaren 17 en 17, dat 1970 uit mijn hoofd, Het was de verjauling. -Ja. Misschien de gemeenschappen die bij zo'n narrow-minded waren, wat ook zo na de hele had. Maar binnen zo'n verzuiling was er enorm veel gemeenschapps in. Dus kerk, jeugdwerk, bij inkomsten, maar ook tv, krant, news. Perspectief op een loban. -Kloopt. En als het misschien niet goed met je ging, dan was er altijd wel een vriend van je vader die een bakerij had, waar je mocht werken. -Gies. Dat was ook nog de tijd dat artsen met zusterstrouwen, zij lukkig was mij ook. En wat bedoel je meet dat? Dat het een vermenging is van hoog opgeleid, gemiddeld opgeleid, laag opgeleid, het alleiderschillende groepen elkaar vinden, armen, rijk, gezond en ongezond. En die mensen vinden elkaar binnen diezelf. En na de ontzuinling zijn er heel veel gemeenschappen afgebroken. En uik was mij, zeg jij, maar eigenlijk heb je nog steeds een versuiling, maar die is horenisontaal. -Oh, opleiding. Onderanderen, dus hoog op pleid, laag opgeleid, gezond, armen, ongezond, rijk, armen. En die vinden elkaar steeds minder. En. -Horenisontale versuiting. Ja, dat is zo'n duidelijk. En dat vonden we een heel treffend beeld omdat de jongeren werken het over hebben. En ik weet zeker dat er ook jongeren zijn die in het daad heel welvaar aan het opgroeien en ook mentaal vastlopen. En waar misschien juist wel wat meer weerstand nodig is, maar die jongeren waar ik mee werk, daar zie je dus dat gebrek aan gemeenschappen, het gebrek aan ergens bij horen, het gebrek aan mensen die jou vormen, die in jou geloven, die jou helpen om de wereld te begrijpen. Ik kon er niet om in de vinkjes, zo gezegd. Zeker die hebben geen vinkjes of noudspinkjes. Ja, want als punt voor jou wel duidelijk aan de boven komt, en wat ook wel een beetje dat beeld van Damian Denys zit met dat boompje, eigenlijk gewoon de ensamheid. Dus heel veel jongeren die alleen staan op dit moment. Dat is wat ze ten diepste kwetsbaar maakt. Ja, dat je ergens bij je hort. Is dat erg geworden? Want hebben we het niet over een probleem dat ze er altijd al vorig jaar heeft, of zie je echt over de jaren dat dat groeit, dat er steeds meer van die jongeren zijn? Dat is een goede vraag dat toen de mensale gezondheid is duidelijk natuurlijk. Daar hebben we alle cijfers van ensamheid. Rotterdam is de ensam dus dat van Nederland, we negen in 40 procent van de mensen worsteld met ensamheid. En er wordt wel gezegd dat door het gebrek aan ergens bij horen, er steeds meer mensen eens aan raken. Natuurlijk ook veel buurthuis en afgebroken, dat soort opbouwwerk. Ja, begrijpt de vanaat cijfers dat bijna de helft van de Nederlanders voelt zich wel eens eenzaam. En één op de vier jongeren voelt zich sterk eens aan. Dus dat is een echt wel. Je hebt toch opzien parende cijfers? Als jij het hebt over de ensamheid die jij ziet en ook merkst bij de jongeren, jij zoiets zor eigenlijk nergens bij. Ik kan er iets meer woorden aan geven, want je ensamheid kan je denken, "Oké, dit zijn gewoon mensen die deelendag alleen doorbrengen." Misschien wel op een smartphone zit de hele dag. Maar jij beschrijft eigenlijk iets wat nog fundamenteler is dan dat, volgens mij, namelijk ook dat er geen netwerk of geen gemeenschap is waar je bij hoort. Ja, kijk, erbij hooren is een heel erg belangrijk aspect juist in je jonge jaren. Want erbij hoort is hier op een paar een voel van veiligheid en je ontwikkeling van je identiteit. Want juist zien je dat de sensie moet gebeuren. En als je dan geen plek hebt waar je bij hoort en gezien wordt, dan is daar een enorme leeg en een behoefte die niet verveeld is, waardoor je ook minder goed kan ontwikkelen. En daarom is het natuurlijk zo'n groot probleem. Kijk, ik denk dat ensamheid zal iedereen ervaren in zijn leven. En ik denk dat in zeker een maat-eensamheid er ook bij hoort. Dat is een hele normale, menselijke situatie is. Maar het is natuurlijk wel een probleem zat structuriel is. En nou, dat zien wij veel bij jonge jonge die echt geen vrienden hebben. Die uitgevallen zijn van schooft, die nog wel naar schooft, maar achter een klas waar leen zitten, gepest worden. Ze zijn heel onzekervoelen. Jonge die supersociaal angstig zijn, die nauwelijks nog praten als ze bij ons binnenkomen. Dat zijn echt heel verdrietige voorbeelden van wat er gebeurt als dat gronisch is. Ja, ja. Ja, als jij ergens jonge zouden, is er eigenlijk een soort canari in de cola-mijn. Dus als dat met jongeren iets gebeurt op dit vlak, en als je dat ziet, die eens aan mij dan zegt dat ook iets over de samenleving in het ogenmeen. Ja, dus eigenlijk de toenaan van mentale gezondheid, problemen, zeker ook onder jongeren. Vindt je een symptom voor wat er in de samenleving gebeurt? Meer dan een probleem van het individue. Ja, dat is. - Ja, ik ben het echt dan die innovatisering door je land op. Dat is een minder gemeenschap in leven. Precies, ja, in de snelheid en de complexiteit en de prestatie druk, die jaren is. Ja, ja. Ja, dus dat is een nummeral aan het aspecten, die dan bijdragen, denk ik, aan de problemen die jongeren hebben. Wat ik ook interessant vind, is dat je je maakt een onderscheid eigenlijk tussen de manieren waarop jongeren hiermee worstelen. En je hebt dat dan over externaliseren en internaliseren. Dat is waarop voor mij een nieuwe begrip, natuurlijk me verdiept in jou. Wij dat uitleggen, want dat is eigenlijk een hele verschillende manieren waarop jongeren die problemen uitten. Misschien is het dan goed om iets van mijn achtergrond te vertellen van hoe ik naar Rotterdam kom. Ik ben zelf mijn 18e vanuit Eden naar Rotterdam Zuid, ik had een documentaire. Ja, was er moordelijk overgelegd. Ik had een documentaire gezien over jongeren in Achterstandswijken. En ik dacht, als ik dan iets wil doen en ik studerde maatschappelijk werk, dan kan ik beter daarheen verhuizen. Dus toen ben ik daar gaan wonen, vlak bij Maashaven, in Gewikkel de Wijk. In eerste instantie ben ik veel in contact gekomen met de extra-leezerende doegroep. Dat waren jongens die van een kind van allerlei problemen hadden meegemaakt, armoede, gebroken gezinnen, familie die misschien ook wel in de klimnuitijd zat. En die hingen heel veel op straat. Dat waren jongens die met hun problemen zich voornaam het naar buiten toe keren. Dus boos worden. Dat is externaliseren, namelijk het echt naar buiten toe. Een beetje dat beeld van de realschopper. -Een precies. Ja, ja. En dat was de eerste doegroepwerk de eerste drie jaar dat ik eroterdam wonen meewerkten. Dan na het nog een docent oplening gedaan omgangskund in Leiden. En toen nog een jaar voor de klas gestaan op het zatkiem en bio-colletje. En daar zag ik juist je om er jongeren die internaliseren. Dus ook jongeren die problemen hadden misschien gebroken gezinnen, jongeren die nergens bij hoorden, problemen hadden op allerlei verschillende manieren, maar die juist stil werden zich terugtrocken, voor eenzaamde, verslaafdraakte aan gameen. En die juist een terugtrocken beweging maakte. Maar ik zag dat de reaxiën was op hetzelfde. Nou, ik heb geen plek om bij te horen. En wat nou zo interessant is, de meest jongeren gaan natuurlijk gewoon naar school. Maar je hebt meer vrijheid tijd, dan dat je dat werkt op school zit. En wat je doet die vrijheid tijd is heel gepalent voor hoe je geformt wordt. Of ja, en voor mensen zijn die jou geloven, die jou helpen de wereld te begrijpen, die jou aamodiger, die jou korrezeren, die jou een zetje geven of van schepondje komt, als je het nodig hebt, maar vormers. En ook pedagogische plekken waar je dus terecht kan en de wereld leert om te denken, als je dat zelf niet altijd helemaal begrijpt. En school is daar ook niet altijd het aangewezen antwoord op. We zeggen dat jongeren moeten naar school naar werk en de rest zoek je zelf maar uit. Wel, die vorm van zelf reds hemheid is best wel moeilijk voor als dat je misschien gebrek hebt aan socialevaarden, gdf op een gebrek hebt aan financiëm uur, maar hoopt ze hem bij een gemeenschap te horen. En dan zijn u er achter in het leven. En dat internaliseren is dat. Kijk, wat je als gewone krantelezer zie je vaak alleen maar de effecten ervan. Jonge die in drie weken tijd radicaliseren op internet of die ik terecht kom, van die clubs die ik al geweld moet aan doen en dat moet de filmen zijn voor het. Of complot teorie. Dat of ik om te vast te en ook wel eens zie ik wat trouwens. Maar die idee dus dat je. Wat ik fascineer vind is dat je dat het effect van het gevoel hebben dat je ergens niet bijhort. En dat je als waar na binnenkert, na achter het internet kruipt, en de dag vult. Ja, en ik denk dat als je het hebt over complot teorie of Android 8-achtige. Ja. personen. Android 8-den is een influencer die je een masculin en vrouwenvriendelijk is, maar dat vinden sommige jongers heel stoer. En ik denk dat op het moment dat je inteliseerd en dat je nog steeds dat gebrek hebt dan ergens bijhoren, en dan op het internet iemand ziet met een groot gerisme die een sterke identiteit aan jou niet. dat je dat wil hebben, want het ergens bijhoren is dus zo belangrijk voor die identiteitsvorming. Dus. Maar hoor je dan echt ergens bij? Dat blijft natuurlijk wel. De vraag, misschien is dat tevredeerd. Nee, ik denk dat die ergens niet tevredeerd wordt manipuleren voor de gekgaren. Dat soort type ongezonden. Ik denk dat je ook wel steungroepen hebt en gezonderige meenschappen op internet, dat het ongezonden gemeenschappen zijn natuurlijk vooral onderbankrekening van mepalen influencers. Zeker. Op de stuur, en je soms te verleiden dat ze hier ongezonden als je z'n al gedrag. Zeker, maar denk wel dat het iets is wat de jongeren dan vinden. en eigenlijk een vorm van identiteit, van duidelijkheid, ook een visie dan zijn, waar ze dan voor staan. Ja. Die identiteit, dat stukje belangrijk. Wat ik ook interessant vind, aan wat jij zegt, dan jij natuurlijk een stukje berichtje in, en we hebben nog een paar keer wat een weergestuurd naar aanleiding ervan. Is dat je ook zegt dan, het wordt vaak gezien als een psychisch problemen. De jongeren hebben me mentale problemen. Ja. Dat moet ze psychisch oplossen. De stuurs naar een psycholog of een psychiateertor, de GGZ in. Wel, wat ik me erin naar van wat jij stel, het is echt, ja, maar het is eigenlijk veel meer dan dat. Het is ook bijvoorbeeld een pedagogisch problem. Het ligt ook bij de ouders, bijvoorbeeld, waar doe je dan het naam hop? De pedagogiek is breder dan de ouders. Het is zo jongeren die de mentale gezondheidsverleemend wikker en het eigenlijk naar een huisort gaan. waar doorwees naar de GGZ, dat is de standaard roeten. De ginaam psychologen, van terapuit, de gangen die je zelf werken. Ja, er was luisterd, er was nog heel lang, zeker. En dan moet jij je zelf gaan werken, want wie ik waar iets mis met jou hoeft. Geeft ook weer een vorm van druk. Terwijl, ik denk dat er misschien niet altijd iets mis met het hoofd van de jongeren. maar dat is met die samenleving. En pedagogiek gaat over meer dan de opvoeders. Bedankt, gekkeld. het tekste village to raise a child, maar daar hammen er niet naar. Dus dat zeggen we wel, dat zegt iedereen, maar dat gebeurt niet? Nee, want we zijn om hartstikke druk met onze eigen levend. Ik zie ook met mijn eigen levend, mijn man, ik heb bij een voldaanbouwende, met twee kinderen moeten alles zien te organiseren. Je bent gewoon hartstikke druk om alles zelf op de rit te halpen. Meentijd wat het village. Nee, meende tijd niet er gevallen, we gaan naar een kerk en eragen wij ons stentje bij, dus daar heb je zo'n village. Heb je gemeenschap? Klopt, maar in hoe we ons zelf organiseren, zoals ik net zei, je gaat naar school, je gaat naar werk, daarnaast is er eigenlijk niets, die village, die onbrekt dus. En dat gaat over pedagogiek. Dus dat, ik vond het wel fascinerend dat er van zo'n even opmerkingen volgens mij die in de meel maakte, dat onze benadering van de de schunde geliever hebben in het algemeen psychologische is. We spreken veel op psychiatrische. Ja, dat, waarom doen we dat eigenlijk David? Dat zijn altijd die psychiatrische bezoeken, zeg dat niet zo voor ons. Ik denk dat ik ben nu eens, maar goed dat tegen te zijden. Wij zoeken daar verheldering. Het is voor ons voor het terapie. Dat zijn jouw worden. Maar dat geeft er me een paar verheldering, maar dat is wel een daad, die veel werk met labels, met diagnoses en dat individuele traject tevaken, van een helpverlening. Ja. En dat pedagogische is misschien, want dat is natuurlijk vaak de houding waar mij waar het de tafel verlaten, maar dat kun je daar aan doen. We analyseren ons helemaal zoveel van deze tafel, maar heel veel mensen vinden het ook, moet je er zeggen, wat moet je dan doen. En die pedagogiek geeft een invalshoek van, nou ja, oké, we hebben een probleem, maar er zijn ook wat dingen die er aan kunt doen. Ja, dus. Interventies. Als je dat naar dat jongenbompje kijkt, dan kan je helemaal los analyseren op dat jongenbompje met haar missen met dat jongenbompje. Maar je kan ook eens even goed kijken naar de omgeving waar dat bompje groeit. En wat nou zo interessant is aan die bompjes, is op een moment dat je jongenbompje samen meen omgeving plaats, als je bomen in een bos plaats, dan zijn bomen ook in staat met elkaar te verwoordelen. En bomen kunnen ook voedingstof aan elkaar doorgeven. En ze kunnen zelfs met elkaar communiceren via de schimmeldraden, om elkaar te waarschuwen voor bijvoorbeeld insectenplagen, ze kunnen met elkaar vertocken. En ouderen bomen, sterke, gezonde bomen, geef ook voedingstofen door aan die jongenbompjes. En ik denk dat dat beeld een heel sterke beeld is ook als tegenhangar eigenlijk op de psychologisering en veel meer kijken van het pedagogiek. En ja, ja, ja, ja, ja. Want dat kan je misschien sommige psychologische problematiek voorzijnen, of je kan er beter mee omgaan, omdat wat jij nu ook schret van de jongere die jij dus aantreft is, ja, zo'n iets als eens aanheid, of nergens bijhoren. Ja, dat is niet een soort psychisch gebrek in je hoofd of zo. Dat is gewoon een maatschappelijk, zo'n problem, zo'n socialproblem. Wat? Waar jij nu, jij begreeft je een beetje op die frontlinie, denk ik, door dat je daar rotterdamse uitzetten, veel meer jongeren en dan zie jij, denk ik, nog genijpender wat er gebeurt. Ja. Maar dat is natuurlijk echt iets wat iets zegt over deze maatgepij. Ja. En het veilig dat het maatgepij noemen is in het woord samenleving, zou daar dan ook, als je dat is, het samenleven, dat is geblekt daar aan, ja. Maar je schreef ook veel voorwaarsenden zijn pedagogisch verlegen. Ja. Wat betoe je daarmee? Wat welke verlegenheid hebben voorwaarsen dan? Nou, ik zeg, ik wil zeggen mijn eigen team, want ik moet een gonsimde kat aan een vormers te zijn. Dus als je iets ziet bij een jongere, dan vind je dat echt niet goed voor je. Waarom doe je dat nou? Dat je had leert zeggen. Dan moet je zo'n best wel op je eigen verlegenheid, eigen zijnen heen. Het is best spannend. Klopt. Ook omdat je het natuurlijk op bouwend wil doen. Ja. Maar onze samenleving heeft een soort boodschap, die zeker richting jongeren wordt gegeven, die boodschap is, wees helemaal wie je zelf bent. Laat je door niemand zeggen wie jij welv niet mag zijn. Leef je eigen verheid, zo lang je niet iemand's anders eigen verheid lastig valt om er zou te zeggen. Je moet het lekker zelf uitzoeken. Precies. Maar dus normeren natuurlijk op duizenden subtiele manieren, want hoe je dat mag doen. En dat zeggen we dan niet zo. En ik kan me voorzien dat een jongere die constant wel merkt van bepaald gedrag wordt leuk gevonden, andere gedrag niet. Dat mensen zo kijken of je gewoon gaan vermijden en je niet meer respreken. En als je niemand je ooit is verteld, hoe je doet dit en dat komt dat vaak van. Dan loop je vast. En je wordt eenzaam. Ja. Want, zeg maar wat men dat is van de samenleving zegt, is dat voor mensen die het goed voor elkaar hebben best wel makkelijk. Ik denk dat wij ons best daarin kunnen bewegen want weten we zijn, hoe weten we wat we willen, waar we voor staan, hoe we ons verhouden richting anderen. Maar bij moment dat je dat niet weet, dan is het echt een vorm van verwarelozing. Want je moet jongeren helpen om te zeggen dat je moet vormers hebben, je moet mensen hebben die uitleggo die in gewikkelde wereld werkt. En jij zegt dan eigenlijk veel voor was en zijn te verlegen op dit vlak. Misschien een of zijds omdat als ze iemand als een jongere zien zich mistragen of zo, op straat. De nijging om de iets van te zeggen wordt steeds kleiner denk ik omdat dat zo individualistisch zijn. En ja, wie ben ik om het te bemoeie met ondermans kinderen of van bang voor een aggressie misschien ook? Dat komen ook voorstellen. Ik denk dat het is, hij maakt het me zo klein door om te zeggen van een volwassen op straat met een kind. Maar ik denk dat het gaat over de hele samenleving. Dus ook op schoorde de docent voor de klas. Want ja, als ik nu iets zeg tegen het kind dat fout is, misschien heb je morgen wel de ouder van het kind dat het te bestaam. Ja, en voor van leraren dat dat zo is. En ook nog dingen vinden van dingen. Zeg maar gewoon, dit is niet goed voor je. Of moet je dat in je maat zo gang laten gaan? Is dat het moral waarmee we moeten leven? Ja, dus dat gaat diper. Je ziet ook gewoon een verlegenheid van volwassen om in de data te zeggen dat het is verkeerd. En dat is goed. Want de samenleving is zichzelf. Ja, goed dat zit natuurlijk. En dat ook een normatief ideaal achter wat je dan besprekbaar wat maakt. Dat is het loop. Je wil graag dat een kind een gezond functioneer het iemand wordt van een gemeenschap kan ontvangen, maar ook kan geven. Dat is een normatief ideaal. Er klinkt wel goed. Misschien het wijten met een man, maar ik kan ook voorzonder mensen zeggen, ja, ik voel dat die vooral opgegeten is een autonome individue die Frank van Zaf kan bijten. Ja. En dan wordt je wat lastiger in een gemeenschap. Zeker. En ik denk dat je ook voorbij gaat aan de essentie van het mens zijn. Als we wel op een aantal misschien die dat minder hebben, maar de meeste mensen hebben boven aan verbinding met de ander. We zijn gemaakt om in verbinding met elkaar te leven. We hebben niet voor niks heel veel huidhonger als je baby bent en geboren hoort. Je kan niet zo'n behandel. Het zelf redsamheid denken wat eigenlijk gewoon bezoiniging te denken was. Zelf redsamheid bestaat niet. Want je kan niet in je enje jezelf redden. Je hebt altijd andere nodig. Dus in de essentie moet je leer je mannetje te staan in deze samenleving of je vrouwtje. De grenzen bewaken. Allemaal heel belangrijk vaardigheed die je nodig hebt, maar je hebt wel elkaar nodig. Je staat er nooit helemaal alleen in deze wereld. Hij hebt dus ook een soort volwastende nodig met meer leven-servaring die jou gitsen. Een bepaalde kant opwijzen. Teker. Dit is gezonde vind ik. Ik heb een week in het uur natuurlijk nu op strakt over filosoferen. Maar jij ziet natuurlijk veel jongeren. Je hoeft niet meer de 1500 per jaar. Is dit iets wat je concrete merkt? Namelijk dat je. Ik zie dan vormen dat je dan jongeren bij je hebt die met je voor twee volt zich afvragen. Maar wat is nou goed? Wat is nou fout? Ik dacht dat dit goed was. Misschien is dat niet goed vormen. En merk jij dat ze dat gemist hebben? Zo een cadear of bepaalde normen en waarde. Wat is dan de gevolg trekking? Ik denk dat ik verwaardje zegd. Ik zie dat ze het fijn vinden als je doet. Dus ik moet denken aan een meisje. Ik noem even meegen. Zou het heel veel losse sexwerkontakte. En ik zou kunnen zeggen dat vrij blij. Je moet wat jij fijn vind. Maar ik zag dat het haar iedere keer in het probleem me bracht. En dan begrijpen we het elkaar bij mij op de bank. En ik zat de gaaf van jongen maar. Stij je nou voor dat jij een goudenketting hebt. Een heel kostbare mooie goudenketting. Je gaat je aan iedereen uitlenen. Zou je dat doen? Zou je zo met die goudenketting omgaan? Zijn heen, nee. Ik zeg, waarom ga je dan wel zo met jezelf om? Want jij bent ook zo als een goudenketting. Waarom ga je wel zo met jezelf om? Dat was voor haar echt een heel mooi momenter. Als je later een jaar later nog aan gegevenerbaar bij je van mijn jongerenwerkers. Van dat dat zoveel verhelderingen voor haar bracht. Zijn geldt voor een jongen die dan m'n knuut daar vit. Die heel veel bloden. En dat kloze was. Het eerst van je were onstracht gekomen is. Weer wat hoop vond in het leven. Meeging doen. Ook een staatje ging volgen, oplardingen ging halen. Hij kreeg weer hoop. Hij was bij ons activiteiten. Hij ging even snel de groep uit om even te blomen en kwam weer terug. Wij was regel onder invloed, ben je hier niet. Dus hij werd gecorriezeerd omdat de mensen waarin van de jongerenwerkers van jou komen. Dat doen we niet. Ik wil dat je naar huis gaat. Volgende keer mag je herkomen, plaat weer verder. Vond hij super. Vond hij zo geweldig. Dat heeft nog eens in zijn eigen. Dat is een beetje interview. Vernoemd als zij in dat heel op hem zo. Heel interessant. Dat zit er dan achter. Is dat in de data het feit van wij bijgen? Ja, we weten niet wat goed er valt. Nu zegt iemand dat. Of is het? We hebben iemand die blijkbaar zoveel om me geeft. Dat wil zeggen tegen mij. Dat is misschien ook. Als jongeren die echt heel eens aan zijn. Die hebben misschien gewoon niemand die zo dichtbij ze staat. Dat genoeg om die gene geeft. Omdat te zeggen. Ja, je zou het kunnen noemen dat het rolmodellen zijn. Ik moet zelf denken aan iemand die voor mij op langer ik geweest is dat het speedboek houdt. Dat was mijn oud voorzitter. Dat ik in een zal 10 jaar mee op. Ik was net begonnen met deze stichting. Ik was 21 grad geen. Nee, wat ik moest doen. Maar daar was speed. En speed die was net gepensioneerd. En norm bijzondere bevlogen man. Als het met jongeren bezig geweest opricht van het albere colletje. Heel veel ervaring. En we hebben 8 jaar lang in de tijd dat hij bij ons mijn voorster was. Ieder me aan de gekoffie gedronken. Op een eind klikje. Maar iedere maanden kunnen ik alles met hem bespreken. Dus ook mijn onzekerheden over het bouw van zo'n sticht. 21 bent, die begint daar zo iets. -Ja. Wat een honderdom zuit. -Ja, wel een honderdom. Allo, dan. -Vakom, ja. -Piek, houd nodig. -Ja, en hij is gecorrigierd. Er vroeg een heel veel dingen die ik hier zeg. Die heeft hij natuurlijk ook laten inzien. Dus dat soort mensen heb je gewoon naar de goede verheten komen in het leven. Ik was ook maar dat jongenbom, die moest gaan oploeien. En gelukkig was daar een oude boom die mij ook voedingstof vergaaf. Pied, die mij heel op om dat te kunnen. En ik denk dat alle jongeren daar behoeft aan hebben. -Romodellen. -Romodellen. En dan hoever dat niet mensen te zijn die dezelfde sneaker zragen en nog vetter straat als spreken dan dat jij dat doet. Maar gewoon mensen die echt met je zijn je echt zien, die ongegeven die van je houd, waar je het er recht kan. Daar gaat het om. -Iets in je zin. Ja, en dan ben je zo blij als je gecorrigierd wordt. Ja, je hoort dat het toch wel van. -Die voortbredden die je aanhouden. Dus ene zijdt over het meisje die hele losse sexuele contactaanging. En we vond jij zacht nou dit schatjauw alleen maar. -Ja. Ik heb je haar verteld van die zacht niet goed. En die jongen die bloden, en we vandaan ook wacht of ondertussen, maar je gaat die niet blomen. Waar ze allebei dankbaar voor zijn. Ik denk dat veel mensen zouden denken, nee, maar dat is put tutteling. Daar moet je niet meer aankomen. Ja, ik zei dat is vorming. Je bent niet af of je bent dat je geboren bent. Je hoort eerst bij ouders geboren als je het treft. En die ga je ook iets in je stoppen, zodat jij kan groeien. En dat moet ook zo zijn als je jongeren bent. Je hebt mensen om je heen nodig te laten inzien waar je goed in bent of laten inzien wat je kwetsbaar heen te zijn. En die voor jou zorgen om je heen te staan. En ik denk als je voor was, ben nog steeds. Dus het is niet betutseling, het is vorming om mensen te helpen om gezond te denken, te verwassen het te worden die positief in de samenleving staan. Mij kunnen doen. Maar de culterele tijdgeest, als ik denk, ik dacht gelopen, dit zijn niet wel heel erg van dat dat al snel betuteling werd gevonden. Ook door volwassen mensen professionals die zich hiermee bezig moeten houden, ook politici. En het was best van de tweede kamer dat er planen waren om het roken tegen te gaan, of het drinken tegen te gaan bij jongeren, die die meen memum leeftijd er voor hoogt. Altoffadels, nog lang geleden. Ja, precies. We werd wel heel snel gezegd, maar het is betutselend. Maar misschien is dat wel iets wat typisch ouderen generaties zouden zeggen, dat je bij jongeren heel erg geproefd van neen. Geef ons een beetje sturing. Nou ja, dat is dan een redenatie die ik nu die minuten binnen schiet. Maar ik kom ervoor, zei dat de verzuiling voor veel mensen ook beknedend heeft gevolgd. Als je dat nog in je hoofd hebt, dan woon je natuurlijk alles van je afwerpen wat jou wil vertellen. Ik had dat meenkinderen niet aan, dan. Ja. Maar ik denk dat je ook niet terug moet willen naar de verzuiling, maar wel naar sterkige meenschappen waar je geformt wordt, op een vrije manier. Dus het is niet zo dat als het meisje werken het overhad vervolgens, waar het doorgeheid was, dat ze niet meer welkom bij hebben. Hij is niet op een menscharing scheden, niet kaal en zeg je van kijkers wat scheden. Nee, zeker niet. Dan is er nog steeds welkom. Dat weet je nog steeds dat er is. Dus ik denk dat dat een verschil maakt. En ja, ik zou heel fijn vinden dat mensen ergens op metrook en volgens mij ben heel veel aan die voordeels. Misschien is dat het wel treffend wat je zegt dat dat ook. dat zeggen dat iets betutteling is, dat dat je erg voort komt uit dat verzet tegen de beknellende verzuiling. Maar dat sommige mensen nog niet door hebben dat die verzuiling of die ontszuiling inmiddels wel echt heeft plaatsgevonden, dat hij heel veel afgebroken en dat er wel heel weinig beschutting is. En heel weinig KD is voor veel jongeren om in op te goede en dat dan betutteling niet meer zegt het probleem is, maar dat de gebrek aan vorming, zoals jij het noemde eerder het probleem is. Zij er nog een klassen verschil kunnen zijn. Je duurt net alleen wat die horeontale kloven, volot opleidingskloof. Dat mensen hem uit de gegoeden middenklasse of hogere burgeklasse. Ook meer ruimte hebben om een kinderen vrij op te voeden omdat er al een carrière patronen zijn, mechanisme die het sturen. Vaak wat stabiele families die wel. Dat kun je ook meer zeggen van, ik laat mijn kinderen vrij, maar er zijn al allerlei subtiele controle-mechanisme die ze wel wat pathouden. Ik red hem ooit de boeken gelezen hebben van een psychiatr door in Paldi, dat is een schoon, maar die veel werkdeet in de writze onderklasse. Nou, het is de UK, je is nog meer een standaam aanschappij natuurlijk, maar die zijdt dat is een funest, funest voor mensen die ik te maak heb, met allemaal gebroken gezinnen, mannen die geen verantwoordelijkheid nemen voor hun kinderen. Dus je hebt de juiste sturing nodig, je maakt mensen lekker pot mee, mensen die geld hebben en help kunnen invliegen en die rellen zegt er wel mee. Je bent zo vrij hem hoekdakloos worden dan wil ik niet of die mensen het leuk zouden vinden. Dus dat is natuurlijk ook wel heus te een gedachte in van wil dat je succesver wordt en wil dat je ver komt in het leven. En alles halen heel leeg het erpuit erbij om daarvoor te zorgen. Op de benedigd bij jouw past dan wel. Dat weet ik ook voor jongeren die niet al die kans hebben, niet al die stuurder zong zich in hebben, niet al die vang net er waardoor ze. Verkomen, dan kom je bij de vraag van de wereldbeheid natuurlijk. Weerbareheid te zijn, het term hier, je wil ook de jongeren helpen om dat boomje dan maar weer om weerbaat te zijn. Ja, om op te kunnen te stormen van de vangen. Dat is niet alleen iets van je in je zet, maar ook iets met gemeenschap van je begreft en de moralreforming die je krijgt. Ja, als je een zo'n sterke bos staat, kan je een sterker storm aandemd dat je je eenendje stuurt. Even een interessante dingen, ook van de brichten die je dan bij sturen was ook, nou we hebben het heel vaak over de problemen die er zijn en zo met jongeren, maar dat jij ook zegt ja wij werken ook aan oplossingen. Wij werken ook met die jongeren en zien dat er iets verbeterd. Dus daar ben ik zomt even wel benieuwd naar ook die oplossing naar jullie mee werken. Maar eerst wil ik nog wat meer inzoomen op je eigen verhaal als je dat ook kevindt. Want dat speelt ook er ook een rol en denk ik in het werk wat je doet. Dat je zelf ook, nou met een bepaalde problematiek heb gewoord stond en volgens mij met name dat je gepest werd. Toch toen je jongens. Ja, ik weet goed hoe het is om er niet bij te horen. Ik ben ontbijt school gepest, middenbare school, ook nog eens zeker in de eerste jaren veel trijtrei buiten sluiten, dat soort verveende sociale geboortenissen. Dus ik was bij zo'n heel onzeker meisje, die heel graag ergens bij wil de horen mee wilde doen, maar ook niet zo goed wisten hoe. Nu was ik ook wel heel, ik was een heel sterk idee en enzo-jasme en daarom sturt je natuurlijk ook gewoon zo op linkt door de bering. Om wat ik het ook erg gesquijd moet, maar je moet ook daarmee leren omgaan natuurlijk. Dat je. Nou ja, en ik denk dat ik ook van. Ja, maar wat is dat dan? Dat je hierhoof bezig bent met de wereld te redden, te wel de kinderen om je heen denken van 'Waar ik niet kunnen?' Nee, ik denk dat ik het precies wist hoe ik het wilde. En dat is natuurlijk best als er in het tand is, als iemand dan precies weet hoe die dat wil. Oké. Of dat ik heel erg enzo was en persueen naar rechts wil en de andere precies naar links wil, en dat ik dan dacht help, hoe moet ik dat nou doen en overtuigen? Dat zie ik als een karakter eigen schap die zeker in je kindheid ingewikkeld is. En later misschien juist van pas komt? Zeker, en dat je er zo op mij moet leren omgaan en dan moet je moet leren waarderen en ook de kwetsbaarheid in tevanden in ziet. Maar als kind heb je dat niet zo door, dan ben je gewoon Pauline, dan vol je de vak buiten, dan word je al alleen meneer de gepester, dan word je het rijder. Nee, ik krijg steeds meer de vragen in jezelf, maar waarom ben ik nou eigenlijk Pauline? Want Pauline zijn in z'n hele man niet leuk. En dat is wel een belangrijke rode draad in mijn jeugd geweest. En hoe ver ging dat best? Kan jij je zoverstellen? Nou, ik heb zelf op tussen de basis gewoon een middenbare school. Een cursus gevolg is van mijn rug. Zal ik of zover kinderen die gepest werden. En zort van weer leerden hoe je dan naar de middenbare school moest. Toen dacht ik wel, oké, gelukkig ben. En niet het meestvreestelijke af, want daar word ik echt heel schrijmde verhalen, maar het gaat van opwachten tot voor je wegfietsen, tot je naam op de muurschrijf met dat je altijd weer verpest. Tot, nou ja, alle vrouwen, grapjes op je zadel teven en dat soort dingen. Eigenlijk bijna dagelijks goed hoe we van ik horen in die bij. Ja, zeker, dat was ik. Ja, gek is misschien door het succes wat je nu hebt, dat vraagt ook om een paar talenten in een kind, maar door je misschien juist niet zo goed past in op mijn basischool. Of dan ook je bent niet echt erakens om, maar een gemiddeld mens. Dat was een heel harde, dat was de 21e zoiets begint, er al te dan vanuit eden. Dat doet niet iedereen. Dus ja, ik kan me voorstellen dat als het om gepest worden gaat, of een sessionen, uitsluiting en varen, op een basischool of middelerschool, zijn de kinderen, hoe het die is dat ook klingt, met die dat vaak te maken met gewoon wat gedrag of. en die blijven soms zijn leven lang ook las van houden. En je hebt misschien kinderen die gewoon als tot naar rechts komen, als wat ouwe zijn, als hun het tamelijk volwassen dromen en verlangs. enelijk geaccepteerd worden en gekend worden. En het jong plek komt waar je normaal bent. Ja, ja. - Zo iets. Dat zou kunnen. Ik denk als je als kind bent, dan kan je dat nog niet voor jezelf analyseren. Terug kijkend wat beter. En in Christenke term ervaring het als het kwadert en goede hoortgekeertermer, wat ze zeggen. Maar het was in die zijn gewoon hele. ja, een zame tijd. - Ja. Steevige en eek, kan maar je net dat het. jij keer vertelt hebt dat het. dat jij ook wat voethoewoom was, toch? Dat je ook met andere dingen bezig was. - Dat veel. Ja, dat je ook was. Achterstief is. Nee, met dat gepest worden, dat ik heb gekregen. Echt best dat de lagerschool waar ze school. ik ben gelukkig wel goed uitgekomen, denk ik. Maar ik had heel veel belangstelling. Ik was in het direct last vandaag in school, dat is een groep vijf herde. Ja. Dat was een gekste aan het leren voor. en er hield ik nog een gesprekbeurt over. Ja precies daar, vet dat. Dat is het. Precies. Ja, zelf bij het ongelooflijk. En de politkans wordt je gezetig stifmatiseerd. En dat ik daar nog een heel strotse gesprekbeurt over hield. Nou ja, hij zegt dat hij ze begrijpt wat er gebeurt. Maar ja, dat is. Je bent met dingen bezig dat hij eigenlijk pas voor een verwassen en normaal zijn. Zo iets. Niet in alle dingen natuurlijk. Je bent wel echt een kind er ook, dus je gaat raag je ook kinderlijk. Je weet niet altijd even handig op, maar dat je hebt aantal interesse kunt hebben. Be dingen bezig kunt zijn, boeken leest, wat dan ook. De economie heen niet zo, die betje gek vinden. Ja. En dat kan. Als de sfeer in de klas waarvoor is met je ongezond is, of er zit een pak in de vatussen niet daar. Zo'n rovetje, mentelijk tijd hebben, ja, dan kan het heel misschaan. Dat kan laten we er helemaal goed komen, als je in een duur komt waar je. wat meer heb je gemaakt voor het of waar mensen die interesse delen. Dat vind ik wel interessant, want ik ben zelf niet gepest. Maar ik hoor wel van mensen die gepest zijn dat het. Hij zegt dat kan laten we helemaal goed komen steven, maar ik hoor ook van mensen die zeggen, ik blijf dit rest van mijn leven mee dragen op in van meneer. Ja, in Vinecronisch ga je het in haar boek van een dag in ons brijn over de gevolgen van. eigenlijk. brijnpijn, noemt ze dat dus. dat gepest worden, sociale uitsluiting, een enorme. pijn in je hersenen veroorzakt die je kan gelijk met een klapp in je gezicht bijvoorbeeld. Dat dat het zelfde deel in je hersenen opleid lichten. En dat je hersenen door was meemaken ook geformt worden, dat mensen die gepest zijn. Tof we altijd wat sensitive door daar hebben. Dus bijvoorbeeld op een later leefd, en dat heb ik zelf ook makkelijker denken van, oh. mogelsen met misschien niet of. mogelsen met misschien ook het fout. Ja, ik denk dat ik wel. zort ons zekerheid of angst. Ja, en ik denk ik heb zelf wel echt een laag zelf wilt ontwikkeld, dat gaat langs haar hand bez, je leert ook beter voor jezelf zorgen, maar nog steeds wel. vriendsschappen vind ik een hele complex dus ik wil dat het heel goed doen. Of groepen, ben ik niet heel erg van, ik hou het niet zo van chit chat, vind ik ook heel onduidelijk. Dus liever gewoon. Ja, gewoon een beetje kles de beste over het niet. Oh, zo, ja. Nee, ik doe mijn maar dans. Moet ik het overgaan? Ja, ja. Hoe is het hier? Maar ik weet het ook altijd. Ik heb of hij. Ik wil. Ik ken niet zelf dat je zegt, maar ik denk dat misjeveel ik wel gepest, omdat ik zo was, in plaats dat ik het ervan geworden ben. Nee, dat zou kunnen. Maar het volgens de hersen onderzoek, die zij doet, laat het zien dat er een soort van lidteken dan staat in je hersen, dat het gerijzen, het stoffen in je hersen neerder af neemt, dan je eerder verwassen wordt het op een man dat je veel te maken hebt met sociale uitsluiting. En dat het dus wel blijf in het kan zijn en het verschilt een soort per person hoe die zich van volgens ontwikkeld en daarmee lert om gaan. Maar dat is net een proces geweest. Ja, dat is gewoon. Lijkt me heftig in de dat om daarmee op te gooien. Was er wel een ergensen plek of zo, dus het is ook wel relevant. Dus je ook kijkt naar de jongere vernieuwe. Was er ergens wel een plek waar je. Ja, waar je wel bij kon rol, waar je wel veilig was of wat wel iets anders bood. Zeker voor mij was dat het kerk, je bent opgeruurd in een kerk in Edel. En daar was heel van jeugdwerk. Dus daar was natuurlijk wat je daar bijbosstudies en al een kattig gezatie en. Maar ook leuke dingen. Maar hier veel leuke dingen. En die denk dat dat als aspect moe, ja, ik trouwens de bijwofende kerk leuker. En het is natuurlijk ook een aspect aan dat kerkwerk wat meer is dan bijbos onderwijs. Er gebeurt natuurlijk heel veel pedagogiek daar over. Dat gaat er voor normeren, dat gaat er voor waarde en overdrachtje gaat. Meedoen, ik heb er voor de eerst keer vrijwillig geswerkt, toen ik twaalf was. Dat is voor mij echt een hele bezoek. Kijk eens wat je zou ontbrengen. Waarom ik op een chocolade me ook eindelen. En dat was voor mij een heel bijzonder erfarenlijk. Dat ik dacht, hey, mijn leven doet er toe. Ik kan een verschil maken. Jezus bestaat. Er is licht in de wereld. Dus dat is voor mij echt ook een start geweest van een enorme rode draad van het doen van vrijwillig geswerkt. Maar ook bijvoorbeeld, we hadden een romenee groep, een uitwistlingsgroep. En er waren een aantal veel wassende, waaronder Jornie en hele vrolijke lieve vrouw. En die vroeg mij bij die uitwistlingsgroep zijn met mijn zus van anderhalf jaar ouder en nog een leeftijdsgenoot. En wij mochten helpen die je rij zorginiseren. Nou, romeneen je toe. Ja, precies, met ons eigen jeugdgroep. Heel erg interessant, want ik moest toen eigenlijk op een gegeven moment vond ze werven. Ja, ik ben hier met ze goed ingewoorden, mag ik zelf zeggen. Ja. Maar dat leert ik toen voor de eerst een keer. Oli Bollebakken, hoe kom je naar de tot geld. Maar ik hoelde de organiseren nu. En ik reeg de opdracht op die rij om iedere ochtend met die jongeren en soort bijboststudie opening te doen. Dus ik ging aan iedere ochtend zitten voorbereiden van wagens over hebben. Dan had ik een sprek spragen. Ik denk 14, 15. Maar gingen, ja. Ja, en er was ook een mevrouw Isabella. En hij was zo lief en die zag me echt en hij kocht een keer een heel mooi beeldje vormen. Die heb ik nog steeds dat zij van die blijven de inreken die je op doet. En eigenlijk, als ik dan zeg wat ik daar gedaan en geleerd heb, dat is nog steeds heel erg en lijn wat ik nu nog steeds doe. Vrijden liggen swerg, organiseren, communiceren en vond ze werven. Zewel ik skills, zet dat, hè? Ja. De SCP heeft de. Als het gaat, die rapporten van die op de hart is geeft er in een tijd aan mij. Wat leeren mensen naar een geloofschemeinschappen, en wat dan ja, burger skills, burger, ja. Door het van zelfs breken, dat niemand die dat aan je vertelt of zo, maar dat weet je nu begrijft. Ja. Dus als 14-jarige dat soort dingen allemaal doet van zelfs breken. Ja, en dat je er zoveel van leert en ook je talent ontdekt en waar je blij van wordt, en dat is heel anders leerden op school. En voor mij ook een hele veilige plek, want op school vond ik het hartstikke ingewikkeld. Maar daar ben ik helemaal gezien om te mreden doen en waar mensen blijen moeten zien. En ben ik eigenlijk ook als Pauline. En er werd me naam ook weer prettig zeg maar. Nee, dat is een hele bijzonder plek voor mij geweest. En ook achteraf, ik had dat niet helemaal door hoor. In die tijd ook toen ik met de stichting begon. Achteraf gezien ook heel veel fundamenten, maar eigenlijk levert ook ook op de bouw in de stichting die ik erin. Ja, maar sorry, ik krijg jullie een niet misgelijk enorme cultuurverschillen. Dus je komt van een kerk van de bijbelbeeld. Tof wel braver, laat me zo zeggen dan wel te dammen ze uit. Zeker. Met 21 jaar, gewoon vol planen hoe het dan zou moeten. Ik ga leuk bijbelstuur die met ze doen, een romaineerijzen en een week valt. Nou, ik vind het een beetje wat. Ik heb een kerstbakkersje rondbrengen, maar dan ja, je moet ook veel dingen opnieuw leren toch. Zeker. En die meekt wel, dat je waarschijnlijk dan toch iets aan even bent zelfs. Zeker mij bent, ik ook niet. Ik heb nu altijd een ruim voor huis de gelijk gestort met de stichting. Ik heb eerst de jaren dus het straatwerk gedaan. Kijk, waar mensen die ik ontmoeten, een man die al zes maandig in het stroomend water, maar had in zijn huis. Je schulden, die was afgesloten, de diertjes kwamen inmiddels boven in zijn wasbak. En dat moest ze weer aangesteld, ook eigen enorme huis. Maar ook mensen die vier kinderen hadden een alleen maar met ras in de woonkamer. Mensen met schulden, mensen met verslaafingen, mensen die echt het hele leven tegen hebben gezeten. Mensen die het onverstelbaar wat je tegenkomt is aan wijkt. Dus toen ik vond het van 18 vanuit het Patelands van Edens, zo hoop naar Rotterdam Zuid voor huisde, moest ik ook heel, heel snel leren. En de wereld is ook niet alleen maar goed, dat heb ik ook moeten onder natuurlijk. Mijn tactiek, het straatwerk met de jongeren die er veel de straat waren, was mijn tactiek om bij de moederstuist te komen. Een materiaalische culture vaak, dus de moeder zijn er veilig geplekken. Dus ik probeerde dan contact te leggen met die moederst, ook bij die moederst op de bank te zitten. Dan kan mijn jongeren hertuizenden zat ik daar op de bank. En omdat ik zo anders was, en ik heb niet de epissosschoenen halten en de straatlaas brachen. En er echt dus van klofd, dus ons zat was ik ook heel ontwapend. En die jongeren die wisten ook niet zo goed wat ze met mijn moesten, maar ze was wel aarde. En ze zalt al die weer weer en ik ging dan ook in de weekend, ging ik op zoek naar waar ze dan rond hingen en dan kwam ik ze toevallig tegen. Ik ging er tussen zitten, waar ze aan het beloven had ik te vertellen hoe het in de kerk was. En zeg maar, dat werkt tot even om hier heel erg goed. Altoch is puurs misschien. Zeker, zeker. Ik heb ook iets na eaves, want na eefeiteit geeft ook wel een moed. Ik heb ook wel een deel van die naeeftijd weer verloren. Dus ze zijn ook dingen misgegaan, ik ben ook bedreigd, ik ben ook achtervolgd op straat, ik ben ook vrienden verloren in die wijk. Dus het is niet allemaal. Loren door de dood. Ja, ja. Dus zonder uitveel voor uit te wijden, maar een klient die vriendin was geworden van mij, en ik in mijn rostante was van haar kindje, was verongelukt, onverwagens, en een huisgenal die net getrouwd was. En in het eerste week in het Eestgriliegenwerken werd neergestoken overleed. Dus dan ontdek je in eens van, oh wacht, dit is niet. Dus dat die man mij bedreigd is niet zo, dat het dus heel zo goed komt. En ik loup gewoon een blokje om aan het maakt, dat man niet uit te komen van goed. Dat je neemt, maar ik ben ook wedstrijd. Dus je moest ook leren. Ja, daar ga ik je wel wat naefeiteit kwijt ofzo. Zeker, ja. Maar je krijgt ook weer nieuwe kennis en ervaring. En ik ben dus ook nooit met idee gekomen van die jongeren moeten allemaal. Olybollen gaan bakken voor het goede doel, zeg ik, maar. Ik herkende in het verhaal van de jongeren waar ik meewerkt op straat. En de leerlingen waar ik dus les aan gaf. Ik was toen 21 voor de klas, toen mijn leerlingen waren tussen de zestien en de 28. Dus was best wel leuk, interessant. En ook nog steeds wel eens contact met jongeren. Ik denk dat zij het les gaf. Dus toen ik begon met mijn stichting, toen was ik ook 21. Dat was ook een hetcentelij-oplering afgerond. Toen dat ik ja, ik ga gewoon de jongeren vragen. En dan gaan we samenkeer dit doen. En dan gaan we dat doen. En dat ik ook, maar die voelt zich een zame. En nu kwam er een jonge vluchteling bij. En die speek de taal nog niet. Dus je gaat gewoon aan de slag en dingen samen doen. En heel erg pionierend. Omdat je dan wat er nodig is en wat er werkt. En wat er niet werkt. En dat je soms moet doorzetten. En heb je een succes of dat krijg je voor het eerst geld. Of dat moet je iemand aanemen. Of dan en deze ben je een werkgever. En voor het weekend heb je dan dus een hele organisatie die er een. Als het ging om die diagnosen van wat is na aan de hand in de samenleving, de zijij, ja, ten deepst gaat het over gemeenschap en een gebrek aan gemeenschap. Daarom zijn jonge reenzaamstaans daar alleen voor gaat het niet goed. Ja. Maar ik zie ook in jou verhaal, als je nu Strahlens vertelt over hoe je uiteindelijk op je plek de recht bent gekomen, omdat het toch, nou, je eugd, dat je gepest werd, zacht het toch niet uit dat dat allemaal zo goed zou komen, is ook de oorzaak van dat het goed is gekomen is ook die gemeenschap. Want wat ik jou hoor vertellen is dat die talenten die je had en ja, ook misschien de eigen wijzeheid, de koppigheit die je had en de dromen die je had als kind, waardoor jij, ja, misschien zat het link om één op één alijn te trekken, maar dat was wel de reden om je minder goed pasten, waarbij ook gepestert. Ja. Toen in de gemeenschap in de kerk van dat dat z'r echt werkt, dat gezien, kun je dingen organiseren, kun je zelfs fondsverwerven, toen ontwikker je he, verrijk misschien werke je wel heel goed in, past het heel goed bij mij. Kom je het aan, lang vooral kort in die stad rechter, Rotterdam, maak je ook daar weer, kennis met de gemeenschap, ook die daar al is en mensen die jou helpen met 21 jaar, nieuwe organisatie, start in zo'n comolekomstandigheden, gaat maar doen, maar zijn de mensen die plekpen om je heen stonden en jou hoepen, weer die gemeenschap eigenlijk. Klopt. En ik zorg wel eens van de stad, het heeft niet meer stad nodig, maar de stad heeft meer dorp nodig, omdat je dus die gemeenschap is al hard nodig hebt juist in een harde rauwestad als Rotterdam, dan moet je juist dat erin brengen en dat werkt ook gewoon heel goed. En ik ben daar ook heel erg dankbaar voor dat er zo veel mensen omheen zijn gaan staan en meedoen en ja, ja, we doen het met gemeenschappen, dus gezinnen, families, maar dat is wel van die jongeren die uitreft, dat daar wel in andere oon breekt, dus ik ben zo voorstellen, dat voorzichtig gemeenschap heb je dan meer over? Nou, zoals een clubhuis bij netwerk in Rotterdam, zoals andere jongerenwerkorganisatie in de stad, zoals huizen van de wijk, wel zijn zorganisatie, mensen zich inzetten voor ouderen, maar in ieder geval dat het in gemeenschap met elkaar gebeurt, onmooting, verbinding, niet alleen maar samen, dat is nodig. En wat mensen elkaar durven aan te spreken en wat er het aangaven vanuit liefde. Dat was een al goed voor je. Ik ga een beetje voor het blok zetten, want ik zai al, we hebben het in ons podcast vaak over de tjaagnose, de problemen die die zijn. Jij denkt ook een oplossing, je werkt ook in oplossing en natuurlijk. Ja, dan ga ik gewoon die grote vraag stellen. Waar begin je met een oplossing, met deze gigantische problematiek, als het gaat om jongeren en een mentale problemen? Ik zou zeggen dat het geïnfesteerd moet worden in de vrij tijd van jongeren. De vrij tijd? Dus jij is niet op school en op werk, maar in die tijd daarom heen. Oh, dat is wel verrassend. Ja, omdat je dus of een vrij tijd hebt. Dus jij is van in die vrij tijd, moet je naar dingen toe kunnen gaan waar je dus op al leid naar het sevelskill, zoals jij dat nam, waar dat ontwikkeld wordt. Op een hele natuur kan manieren. Ik denk dat dat een hele belangrijke basis is om toe te voegaan leef van jongeren. En hoe probeer jij dat te doen? Hoe ga jij met jouw jongeren aan de slag? Nou, wat wij doen, misschien is dat goed om te verteren, het werkt nu wat er dan. Is dus een jongere organisatie. We hebben leerlein ontwikkeld aan de hand van alleen met schapijke thema's. Denk aan vrede, liefde, positiefiteit, burgerschap, saamhordigheid. Best wel saaien, stoffegetema's, maar wel thema's die mensen maken. En aan de hand van die maand thema's hebben we alle activiteiten en programmering die allemaal een tekenstaan van vrienden maken, jezelf ontwikkelen is goed zo voor een ander. Dus die jongeren komen bij ons binnen, doen mee met gespreksgroepen, samen koken, samen eten, doen allerlei trainings volgensen over sociale waardegeden, over omga met je geld, maar gaan ook vrijwilligerswerk doen. En doen we heel bewust, want ik betekent in schoolheid, wat toe voegaan leef van jongeren, dat is ondekker als ze er te doen. Dus ze gaan ook vrijwilligerswerk doen. Dus koken bij legeres, hels, doen allerlei activiteiten met mensen met een met berking, ze gaan er ouderissen wandelen met ouderissen doen, activiteiten met kinderen, we gaan er de vluchtelingen bood, ze worden gezin even blijven. Op jaar baas is het help, op die beringerder ik ben dan 2000 mensen, door midden of onze eigen jongeren doen dat. En wij organiseren meer dan 420 activiteiten per jaar. Dus je kan eigenlijk meer dan 1 dag, zeg maar 1 dag kan je meedoen. Dat is meer dan 1 per dag ja. Ja, ja. Dus ik heb het natuurlijk samen met een heel goed team, dat allemaal daar een beetje in zijn dan ik dat ben. Op die manier komt er een beweging van positief activiteering, betekent is volheid, artud doen, include hebben je eigen leven niet alleen maar wegscrollen en lendenzien, maar ook iets kunnen toevoegen. Is doen. Maar als het gaat om je kan natuurlijk net met een interuwekkwekkende opzoompeling van dingen die jullie doen, om te proberen die problemen op te lossen, zit heel veel in, we gaan gaan uitpakken. Maar één ding wat ik heel op vallen voor het er ja, is, aan wat je vertelde, is de komen die jongeren kwetsbare jongeren bij jullie die met problemen lopen, jongeren die hoop nodig hebben. Wat gaan jullie doen? Jullie laten die jongeren andere mensen helpen. Ja, ik zit dat. Dat is toch eigenlijk heel een heel apartie deed. Ja, die zlaag eigenlijk me heel vaak. Ik noemt een beetje social circular. Dus je zorgt ervoor dat juist, door dat die jongeren die zich niet goed voelen, een zijn voelen in contact komen met andere mensen, daar ontdekken, oh, wow, ik kan er verschil maken. Juist, ik heb dat ook zo ook ervaren als kind dat ik verweerde geswerking doen. Wow, deze mevrouw is echt blij dat ik ben. Ja. En kijk, die mevrouw was al heel de week niet buiten geweest en ik heb haar nu geholpen en ze was super blij en ze bedankt them. Maar, oh, ik doe de wel toe en, oh, ik kan toch iets en ik heb impret op me leven en dat geeft natuurlijk heel veel zinvolheid en tevredenheid. En waardigheid ook. En dat doet ook eens een beetje zelf beeld, blijkbaar. Zeker, want ik zie ook een jongen vluchtelingen die in Nederland komen vaak in allerlei hoop vledingsrejekten, het om in te burger en altijd als die vluchteling worden aangesproken. En dan is het gewoon een heel leuk man. Ja, precies. Je bent gewoon leeftijdsgenoot en dan spreek je dan in zo goed Nederlandse of nog nauwelijks. Maar als je erbij was dat er bij wel komt, dan ga ik samen koken. Je kan ook helpen met de dans met de oudere of je geen woord Nederlandse voor de spreek. Je leert het taal er wel door, je leert de samenleving kennen en neem zoals je gewoon weer aangemet die meemig doen. Dus het is zo. Ja. Elmer, je bent dan niet meer zorgt hoeveend iemand die je zelf ook makkelijk misschien in zelf beeld aanmeten als zwacht of zo. Je bent de juiste iemand die andere helpt, met jezelf je kapositiefe in pils. Ja. En met je ook wel veel terughoord uit de samenleving. Als mensen een hele leven lang in de rol komen te zitten van de geen die hoop ontvangt, je moet er altijd maar dankbaar zijn. Je moet er altijd maar het ontvangen. Je moet er altijd maar denken, ja ik moet er zo zeggen dat het de hou. Je wordt een heel leuker van. En je ontwikkeld maar een heel beperkte kant van jezelf. Maar als je ook help kunt gaan geven, je groeide naar meer waardigheid. Je bent niet steeds te geen die andere nodig heeft, maar je kunt ook iets te derden. Je bent niet alleen het probleem. Precies. Je moet denken aan mij, je bent bij ons, ik noem er een over ander. En zij had van een verkint van jeugdsorg. Onleggen, doet thuis, hartje, keveree, heel depressief, sucidaal ook. Volgend labels. Vreselijk. En we hadden het thema positiefiteit. Dat is een jaar in wari. Ik had ook al voor goede voornemens en hoe ik ben aan een beetje positief de wereld te gemoed te reden. En zij heeft toen gezegd tegen onze jongere werkers van. Ik heb nog nooit positief het tijd in mijn leven aan varen, maar dit is eerst kunnen ik daar naar een beetje een gevoel bij krijgen. Dat was zo doonker en toch zo mooi dat er dan even zo'n lichtpuntje in komt, zeker. Ook was Rijnhet nooit positief het tijd ervaring leven. En het ook was Rijnhet vond er wat je net verteld, toen je het had over die oplossing waar jullie in denken. Jullie leren jongeren eigenlijk ook gewoon om vrienden te maken, om contact hebben met andere. Ja. En vooral het was het eerder van betekenis vooral om moetingen. Dus als je niet lekker mee komt op de middelbeleer van de beelden van de beelden van de beelden, dan is het zo. En dan is het zo eigenlijk. Dat is ook iets Rijnhet's hebben. Dat is de maorgspokje. Zou je denken? De leer van Kindstervaano. Met vetten of je leert dat op straat of je leert dat. De speel wel. De beelden speel wel. Of gewoon in de gemeenschappen waar je wel of niet verkeert. Maar je moet mensen leer om vrienden te maken om te gaan met andere. Ja, vooral het was het eerder van betekent is vol om moetingen. En dan komt op de middelbare school op het ambioben voorbeeld. En al lijn gewikkelde thuis, situaties heb je gehaald en zo'n schaar angstig ben geraakt. Dan is het heel moeilijk om zomaar je moet af te stoppen of hoe maak je dan nog contact en waar vind je überhaupt nog iemand als in de klas niet echt lekker werkt. In de meter zit je er een telefoon en je komt ook niet zo maar ingesprek. Dus als je dan betekent is vol om moetingen faciliteerd, daaruit kunnen vriendenschappen ontstaan. Vriendenschappen kan je niet afdwingen. Dat is over een klik of niet. Ja. Je ziet dat dus 1 of 2 jongeren iets meer 60 procent voor onze jongeren is. 1 of 2 krijgt een vriendenschap. En om er 50 procent van de jongeren geeft aan betekent is vol om moetingen te hebben bij ons. En dat we netwerk groter is geworden, een sociale netwerk. Ja. Hoe leer je vrienden maken? Ik ben zoveel dit voor een vriend. Ja. Nou ja. Ik vind zelf vriendenschap ook best ook complex. Want je moet er niet te veel voor wachten om te bijnen. Ja, ik vind zelf ook best wel een ingewikkeld onderwerp. Ik heb twee hele lieve vriendinnen die dat ook nog wel eens merken. Ik denk dat ik het nou wel goed gedaan heb. Ik denk in de basis dat het gaat over de andere echt aan moeten. Dat daar ook ook kwetsbaar deur verzijn en het echte van jezelf met de andere te delen. En daar een wederkeerheid in te ervaren. Dat is denk ik de basis van vriendenschappen. Maar ik heb hier niet over jongeren, ik heb juist als je angstig bent. Dat is natuurlijk zo spannend omdat er is u of een afwijzing met zich mee. Ja. Betracht toch? Ja, en zeker ook jongens het hechtingsproblemen. Dat is aan dat soort vriendenschappen bij ons opbouwen. Dat is heel goed gehad. Dat is in een sleigende lijnzit en een eens. Dan brengt alles een eens. Dat is alles hierof. Ja. Zeg eens van alles af. En dan gaan ze weer de put er op. Ik heb bij de zaf kapot maken dat dan het een andere doet. Dat zie je ook gebeuren. Dat is het verdietige aan het mensenwerk. Je hebt natuurlijk geen controle op. Het is geen one size fits all. Maar we proberen bij haar, ze zetten er bollijk in de put weer. Wel het contact te houden en dan een doosje zo'n klaathoed te sturen. Of manier te zoeken waarop we haar laten weten dat je nog steeds welkom bent. Zomge dingen zullen misschien nog niet helemaal meer herstellen als mensen echt gebruiken zijn. Maar je denkt wel dat mensen kunnen leren omgaan met hun kwetsbaar heeden. En dat als je daar goed voor zorgt, je natuurlijk weer heel anders in het leven kan staan. Ja, geloof ik blij. Een woord dat ook vaak valt bij ons in de podcast. Dat gaat een problematiek. Het zijn bij jongen, het zijn bij verwassenen. Is de zinggevingschrisis. Dat is ook waar veel van die psychiatres die we gesproken hebben ook mee kwamen. Ook rogierroenders die stonden echt aan de kaak, psychiater. Die zijn voor ja een veel van de psychische problematiek is eigenlijk het gewoon zinggevingsproblematiek. Hoe kan jij de naar staat dat ik iets dat jij bij die jongeren merkt gewoon. dat ze een gebrek aan betekenen is ervaren in een leven misschien een gebrek aan zinggeving, misschien ook een gebrek aan religie. Spel dat er rol? Ik denk het wel. Ik weet niet of het de enige oorzaak is van de mentale gezondheidsproblematiek. Maar wel dat het leven natuurlijk op een moment dat je alleen maar voor jezelf leeft, boord ik leeg is. Als het leven alleen maar zin heeft als het succesvol voor plezier en genot is, dan is leiden. En mentale gezondheidsproblemen hebben natuurlijk voor niks. Dus ik zelf als Christen heel veel put uit de verbod gedacht. Als oh ja, maar Paulus en Moses staat er ook heel lang het uit de woestijn voor dat ze klaar waren om te doen, of het voorbeeld van de lijden die Jesus die ons voor is gegaan en door alles met ons meeleeft. Dat zijn ook een rolmodellen zeg maar. Ja, precies en waardoor leiden ook een zinvol ervaring in zichzelf weer is. Dus wij denken in een hele circulaire leegesameleving dat daar geen zin toe is. Dus als je dan niet goed met je gaat en je dan depressief bent of angstig, dan zie je ook bijna geen perspectief meer. Kom voorstel dat sucitaliteit daardoor ook enthemen is voor mensen die echt geen perspectief of hoop meer in het leven zien. Is dat ook iets waar je met die jongen over praat, praat jullie over geloof, praat jullie over religie? Nee, dat doen we eigenlijk niet. Dat doen we bewust niet. Als iemand er aan vraagt dan zou dat wel doen natuurlijk, maar niet als eerste instantie. We zijn Christen creensperreerd en we putten heel veel uit de waarden en normen van Christelijke geloof, maar niet allemaal medewerkers zijn, Christen. Dat hoeft ook niet. En we zijn ook niet bezig met evangeliseren, maar we zijn gewoon bezig met een gemeenschalbouwer. Mensen met een medewende mensen zijn. Ja, en dat. Maar het ben je om het te willen hebben houden. Klopt. En ook een intervenciontwikkeld die gewoon werkt voor die mentale gezondheidszolemende en sam'nheid. Dus dat doen we eigenlijk niet. Nee, vrijwel niet. En ik dacht nog veel van die jongen, sorry. Maar mijn indruk is wel dat veel jongeren in de grote steden hebben. En mijn allemaal hadden gehoord op 80 rond de geworden. Veel migraties, 80 rond. Zeker, dus hebben we veel islamitische jongeren bij ons? Ja. Ook anders geloof ik inderdaad ze jongeren. Maar wij hebben zien ook wel echt veel jongeren in klifform van geloofzaam op voet. Ja, ook wel natuurlijk. Ja, oke. Nou, ik dacht dat dat de rol speelt in de mentale problematiek. Dat was ook de grote oproep van psychiatologie hoeners. Die zei, ja, we moeten ook gewoon naast gegezet moeten soort levensvragen genieken gaan beginnen. Of locat gaan beginnen waar mensen met de levensvragen terecht kunnen. Want dat speelt eigenlijk ook een grote rol achter de mentale problematiek. Daarom dacht ik misschien wat jij, ja, moet je daarbij nou ook iets mee of zo. Dat je een beetje jongen over gaat praten. Van heb je wel, waar jij wel iets van betekent is in leef of denk jij dat dit alles is? Nou, dat is toch een hele goede vraag. Misschien wel. In die zin willen natuurlijk wel een betekent is vol leven aan de jongeren voordonen. En zo laten we ervaren zonder te even geleazeren omdat je dan toch alweer een andere vare water komt. Het is ook niet zo dat we het natuurlijk gaim houden. Zien we een mijnvragenbeek in de stenzalkje, met alle liefde overten. Maar zeker, ik denk dat sinds geven bij ons gedaan wordt in de manier van het kontakken maken en verschil maken het leven. Maar wel interessant is dat dat daar denk ik aan u deze vraag stelt is. Wat Evlene Kronen stelt, kijk, wij zijn natuurlijk jug bionierend voor het praktijk en een slaggegaan om iets te ontwikkelen wat de jongeren helpt. Ja, ook heel erg Evlene Kronen is ook leraar. En er was mis universiteit, jullie werkt veel samen ook met wetenschap eigenlijk. Ja, we hebben ook onderzoekers van haar team en van Lizanne te breenken bij ons organisatie om onze interventie en de effectiviteit te meten. Omdat je natuurlijk heel veel resultaten kan laten zien en hele mooie verhalen kan vertellen en impact verslagen hebt. Maar je wilt ook wetenschappelijk onderbouw tussen de manier nog verder aan het verraden. Mijn kertje heel leuk, heel leuk. Echt heel leuk. En we zijn dus heel pionierend vanuit de praktijk aan de slaggegaan met wat werkt wel, wat werkt niet, wat voor goed toe. En het eindelijk hebben we drie componenten gedistilleerd van vriendenmaakjes, zelf ontwikkelen iets goed zo'n voor een ander. Die drie elementen als tegenhang op die mentale gezondheidsproblemen. En laatst natuurlijk Evlene, dus ontmoeten vertelden ze ook van uit mijn onderzoek om naar voren dat het gaat over verbindingen en een teamer relaties. En nieuwe dingen ontdekken, impact maken en rust. Die vier hebben wijze minder ontsactiefdijt te programma. Het 465 tracht is tijd op je haar of zo. Het was de sterkelijke stort. Dus er is er ook een duur. Daar zou voornaakken, denk ik, ook meer kunnen teruggedengen. Maar er vond ik heel leuk dat dat zo op elkaar aansluit. Dat dat klopt er dan. Wat ik voelde aan het doen was, dat het gewoon precies is, wat zij vanuit haar onderzoek is. De verhaalige schappelijkheid validiert werkt. Klopt. Ja, dat was wel zwaar. Je kunt er ook zeggen het trookwijsheid van even dit. Oorschelijk. Zonder dat specifiek religieus of christelijk te maken. Want dat zal, denk ik, voor mij in alle culturen als om beetje onder te schreven worden. Dat dit dingen zijn, je mensen mensen maakt, verbinding, iets hebben om voor te leven. Ja. En rust, denk ik, het spelt ook mee. Het is goed in het verschillende persoon, natuurlijk hoe je rust ervaart. Ja, dus die vier elementen waarvan dus impact maken of betekent is volheid ervaren wel een van de elementen is voor een goed mentale gezondheid. Zeker. Er zegt ook voor impact maken. Ja, jouw eigen stichting die dus begon toen je 21 was, dat ze meerdere zegt naar grote stichting geworden. Je bereik meerdad 2000 mensen. Ja, 1500 jongeren. Ja, precies. Nou, 16 mensen heb je geloof kindien, zo. Ja. Je maximaal hebt je gesproken die wilden meer weten over jouw werk. Ik ben toch op benieuwd als je van zo ver moet komen zelf. Wat betekent dat van via? Dat succes is dat belangrijk voor je. Het verschillende persoon, het betekent verschillende dingen. Kijk, tuurlijk, het is bijzonder om succes te ervaren. Bijvoorbeeld, ik denk dat ieder mensen ieder eeuw daar blijven wordt. Nee, niet wanneer ik lang. En ik denk dat ik ook reel ik gevoelig ben voor erkending in die zin. Zeker als je daar gebruikt aan het ervaren. En ik daar dus ook voorzichtig in moet zijn. Toch gelijkertijd denk ik heel erg vaak van hoe kan het? Dat ik degene ben die dat aan het doen is. Echt precies, de persoon die daar niet goed in was, die zit dit nu te doen. In de zin van bijhoor en vrienden maken. Nou, dat is voor het idee. Maar dat precies het geen waar ik zo slecht in was. En nu ben ik daar een stichting voor een trunner. En ik lees op dit moment in het boek Narnia, de Seefekronica. Zeer Lewis. Ja, zeer Lewis. Prachtig. Ik heb van mijn ooit eerder gelezen. Ik heb in de film's gezien. En op een gegeven moment zegt dan Aslan tegen Prince Caspje. Als je hem tot koning wil corona van bij de klaar voor. En dan zegt die Prince Caspje van 'nee, eigenlijk niet denk ik'. En dan zegt Aslan 'en daarom ben je de klaar voor'. En zo voel ik me dus heel erg vaak ze van. Waarom zit ik bij de ongelufke potkos eigenlijk? Ik weet dat ik jou in kritisch bericht had gestuurd. Maar hoe ga ik, zeg maar, dat wordt gevoelens erg vaak in mijn werk. En ik denk dat dat je dus ook scherp houdt. Maar het ook wel eens een beetje voldoos, als een loop op het water. Ja. Mooi. En toen moet ik denk aan de uitspraak wat je in het voorgesprek deed. Het collega Amiriska, die vijf juist aan de hand. Maar bijna uit te leggen wat een voorgesprek is. En dan weet je dat je niet iedereen. Collega Amiriska, die ook voor de ongelufkelijke potkos werkt, heeft hij jou gesproken, heeft hij jou gebeld. En dan heb je al een beetje een beetje wat van interessant het thema-tie kunnen zijn. Maar jij zei erin iets. Ik krisselijke termen geloof ik dat het gop me niet alleen maar. naar Rotterdam heeft geroepen om het te gebruiken, maar ook om het te genzen. Ja. En dat is gewoon een boeiende, ratselachtige uitspraak. Dat is een vraag die ik bij mij op kan. En hoeveel heb je jezelf aan te helpen? Ja. Ja, ik ben een ziel jongen naar Rotterdam voor huis vanuit heel veel. velogeheid, vred me geloof en dus jasma. Ik zag de documentaire van de jongen. Daar moet ik zijn, ga ik naar het tool. En mezelf, ik ben heel hard gaan werken van zoggeslatzaaf rond en een week in de wikende. wase ik op straat en in de wijk aan de slag. Ja. Maar zoals ik zei, op een moment dat je zelf gepest wordt of daarmee de inzet. of je zo onzekervoelt, heb je zo'n die dooral er precies gebeurt. En als je terugkijkt, dan zie je meer van. dat er ook pijn in jezelf zit. Dat er ook dingen zijn die je doorbrengt, werkt te werken, ook een beetje weg. Daar heb ik gewoon te voeljes iets minder als je zelf lekker hard doorgaat. En ik heb het ervaren dat goed. Het is omdat het omdekt te klat, dat het goed niet alleen maar mensen gebruikt om zijn koninkrijk te bouwen. Maar dat he ook mensen kiezen om zijn koninkrijk in te bouwen. Juist door wat ik hier geleerd heb, of het belang van erbij horen, die gemeenschappen over je talenten. inzetten, door dat ik nu heel veel leuke vrienden heb, Rotterdamen, een hele lieve man heb dat. door die hele weg, dat goed me ook wegriep uit eden, om op een nieuwe plek dat te gaan. en dan leren we op een plek waar niemand mij nog kende, want ik ken de helemaal niemand want we dan voorhuizen. Dat je helemaal opnieuw begint en dat God dan zo door jou heen iets bouwt, dat is dat voelt heel genezend. Maar ook in jou is bouwt, zeg je. Ja, dus de kwetsbaarheed die je zelf met je meedraag, die je eerst vooral niet wil voelen, die zal het begrijpen natuurlijk hartnabofen gekomen en ook heel veel last van gehaald. En daar moet je gevolgens ook meleeren omgaan en daar ook van genezen, en ook je kwetsbaarheed om armen en een plekje geven. En niet altijd heel starkt hoeveel zijn alles te moeten kunnen voelhouden, maar ook gewoon parine kunnen zijn die ook dat deel met zich zelf meedraagd. En dat ook te mag zijn. Want genezen klinkt soms ook als dat je dan achter je laat, maar ik kan bijvoorbeeld die voor de wonding om het zo met de nummer je ook beter maakt. En het werk dat je doet, echt is dat ook openhouden. Ja, ik denk dat het wel gerecht is, dan genezen lidtweken wordt, maar ik denk wel dat je mensen daar door misschien soms beter aan voelt, dat je snel voelt wat er in iemand speelt of. Dat is een paar wegweeid, vriendschap komt er mensen niet aan bij. Dat moet je uitvoeren, dat valt dan niet mee. Klopt. Dan de andere misschien zeggen heb je het over. Ja, en ik had vooral die persoon dat geen wassies onzichting zouden, want je kon dat heel goed, dat moet opleggen ik het te zijn. Maar ik vind dat eigenlijk wel logisch, echt. Ja, als je erbij wel leest is dat het best logisch, maar als je het zelf aard voelt dat er nu in herstestandswin weetje. Ja. Nou, dat vind ik een beetje raar, het was straat, maar als je er voor voetballen hebt, topvoetballers zijnzelfde goede coaches. Je moet eigenlijk weten wat het is om niet zo supergoed te zijn. En niet alles te kunnen uitvoeren in je hoofd dat je wel en. Misschien de afdeling een beetje buiten te liggen, zoals je meer begrip hebt voor hoe een speler beter kan worden, dan iemand die het allemaal is komen aanwaaien, optieert vooral van natuur allemaal heeft. Zo iets. En dus misschien een beetje raar vergelijking, maar in het algemeen denk ik, dat mensen die in een pedagogische rol zitten, er gebouwd zijn, en wij de herinnering aan hun eigen onvermogen. Ja. Ja, mooi wilt, dank je. Tot slot. Achter jij toch ook de maximaats van deze wereld spreekt? Wil heeft u ook nu in een tijd wel een nieuw kabinet aanstaande is? Je ook weer nieuwe plannen hebben gepresdeerd in dat nieuwe politie koord. En dan is het toch weer benieuwd hoe jij er na kijkt? En er zijn ook veel plannen die jongeren betreft of de samenleving betreft. Valt jij iets op als je dat leest of. Ik denk dat ik ben de tijd van het plan niet goed genoeg weet, maar wat me opgevallen is in de aanpak van andere mentale gezondheid, verbleem bij jongeren, is dat er vaak wordt gekeken vanuit de bezuinigingen. Dus die jeugstorgaat is het niet meer de GGZ. Hij heeft het ingewikkeld, dat moet hervormingstructuren inzetten, andere financieringsformen. En daar is een heel groot belang bij allergroeite partij die daar enorme lobbyist op hebben zitten. Terwijl soms leest je documenten van wat ze eigenlijk zouden willen, dan ik 'Hallo, wij doen het al 'Hallo'. Wij zijn daar maar bezig waarom kom je tinkier, waarom komen wij niet aan tafel, waarom kom je bij ons landje? Misschien moet je ook een kritisch berichtje sturen, net zoals je dat bij mij niet doet. Dat doe je best effectief. Ja, dat doe je. Maar ik denk wel dat er ook veel partijen zijn die dit verhaal begrijpen en zich daar ook voor inzetten. Dus daar ben ik wel heel blij mee. Ik denk dat Jonathan Heidt wel blij is, want ze willen een smart van, of het is socio-media verbod tot 15 jaar gelooflijk. Zullen er de peestelanden er er beren, natuurlijk wat ik mee. Ja, ik spaniën ook. Ja, Frankrijk. Maar gezond hoor. Dus dat gaat hard. Ja. Een smart van verbod op school, dat soort planen die verder worden uitgehoord. Alle laatste vragen, zijn er misschien ook een jongere die luisteren, ouderst die luisteren. Heb je nog een soort tip. Dus misschien moeilijk omdat heel al gemeen of zo. Maar. Als je eenzaam voelt, wat je nergens bij hoort, gaat zoek naar een plek in je eigen omgeving. Er zijn heel veel jongerenwerkorganisaties, ook vaak in bibliotheken waar je het recht kan. Er is ook een landlijke organisatie, 'Join Us'. Die heeft wel legensprecksgroepjes in alle verschillende plekken. Avondje uit is er ook een andere partij die meer in omgeving van. breda zit, dat ik niet helemaal zeker, maar niet van Zuid-Nederland. Dus ga je op zoek naar plekken waar je gewoon bij kan horen, waar het kan leren, waar je mee kan doen, voor ouders, voorwijs je kinder naar toe. Ik denk dat het belangrijkste tip is, en ook dat je niet alleen bent, ook of voel je alleen, dat het best wel normaal is, en dat je niet of je denk dat je zelf gek bent, en dat er altijd weer hoop is. Ja, mensen ontmoeten dus ook. Dat is echt wel een beetje. Ja, je moet plekken op waar je mensen kan ontmoet. Dankjewel, Paulie. Dankjewel. Dankjewel. Ja, ik vond het een groot stuur. Dan kom je te zijn, dankjewel. Ja. Dat wilde ik toch goed iets af zeggen, want. Misschien een beetje gek om dit te zeggen, maar. Je woon iedereen gaat aan mogen te merken. Nou, nee, dat is een juist een beetje punt. Wat is het lichtbaar best wel een beetje zwaar op de maag, waar ik eigenlijk heel veel berichtjes. heel veel berichtjes. Ja. Ik ga op de mijn linkt in Inbox, waar wij destijds contact had, Paulie en even meer dan 200 ongeletsen berichtjes. Nou, ik ga ook voor de mils waar we gewoon veel mils van krijgen. En we kunnen niet op alles regeren. En op de moment is het echt. Ja, het is niet bij te houden. Dus ja, dat wilde ik even zeggen voor die mensen die denken, ja. Ik heb iets gestuurd. Misschien heb je een EIS, dan nodig. Ja, ja, nu is het wel nieuwste. Ja. We willen. We gaan wel alles lesen. En dat is groot ook voor mijn eigen inbox. Ik ga dat echt. Ik probeer het allemaal echt te lesen. Ik dan niet overal pregeren. Elastav is het gewoon te veel en ik ben te veel werk te doen. Maar ik zou wel zeggen blijf ook vooral die berichtjes sturen. En blijf ik vooral meelen. Want we gaan het. Ja, we gaan in de afslag maken. Rogen we laten komen, reageren en. Nee, zeker. Dus het is niet veel dank, heel veel waardering van alle berichtjes. Ja, het is om zo'n echt hard verwaarmend. Zo'n soort beetje kritisch, mag ook. Maar het wordt het niet wel zeer gewaardeerd. Dus dank daarvoor. Critisch, de bericht hebben er zoals risico dat je straks voor deze microfoon zit. Ja. Want heel zijn we toch bijna geloven te naar toe. Ja, dat is wel. Ja, dat is wel. Ja, dat is wel echt toch. Ik zand te maken. Wat ik gewoon even gezegd wilde hebben is. de onderdag haar van 26 maart. Lijven in Hamersvoort. Ongelofelijk. Ik kan bekend maken wie we als gast hebben. Het redt wel nu, hè. Dat is niemand minder naar Jor's Luindijk. Nog. Ja, een journalist, antropaloog. We hebben drie of vier keer gesproken in de podcast. En daar waren er nog weer jaar geleden. Dat gerucht maken gesprek over de VS in Europa. Zeg er wel, in een verant. Precies, ze heeft er veel impact gehad. Jor's Luindijk heeft. dus die er ook veel nieuwe insichten op gedaan gaat. Die wat er over vertellen. Echt een boeiende spreker. We rezenen elkaar dan naar Eopent en Nelenslash. Ongelofelijk. En ik wil nog even de sub-technoen bevinden. We hebben echt een paar artikelen daar weer staan. Van de week een article over punheuver. En komende week komt een article waarin het heel blant groot is. Maar die wil ook er in de podcast hebben gehad een dichter. Oh, heerlijk. Die geeft de soort. Je kan zo prachtig schrijven over ritkragen en Nederlandse landschappen. Hij kan prachtig schrijven en ook ons prachtig meenemen. In de. Wat zo mooi is aan het gedichten en aan het poetry. Ook als je de niks van weet, als je denkt gedichten, is het wel van zo'n interessant. Maar ik ben er niet wegweizen. Daar hou ik van het soort article. Hij heeft een. Ja, hij vertelt in dit article daarover. Wat zo mooi is aan het gedichten. En hij neemt je ook echt mee aan de hand van een aantal van zijn favorieten. Ik heb dat article al gelezen. Ik vond het echt prachtig. Nou, substeek moet je naar de ongelovelijke punten.eu.nl en ik kan je aammelden. En ik krijg je gratis in je inbox minimaal in je per week. Zo'n ongelovelijke article. Dus dat is vanart aanbevolen. Nogma's Dank Pauline. Dank, stevend. Dank ook voor het kijken en luisteren en de deelverlente tot volgende week.