De kraamtijd

Radio mama, ik ben Christine. Ik ben mama van Leon en Ella en een derde onderweg. En dit is Radio mama, een podcast over ouders zijn van kleine kindjes en alles wat erbij komt kijken. In deze aflevering heb ik uw porteurs te gast. Zij is moeder van twee schrijfster en fruitvrouw. Bij de geboren van een kind hoort ook de geboren van een moeder. En ik heb het met haar dan ook uitgebreid over de tijd die begint net na de bevalling, de kraam tijd. [Muziek] Dag uwe, welkom in de podcast. Hallo, dank u wel. Kijk je zelf eens even voorstellen. Ik ben uwe, ik ben een vrouw van Tom, mama van Lexi en Vigel, die zijn ze in drie jaar oud. Ik ben fruitvrouw in de oudteur van de twee boeken voor los ons in de verloost en nu. En ik wil ook deel tijd bij het kindje zien. Ja, oké, het hoff. Je zegt hetzelf al, is je je twee boeken? Klaopt. Verloos ons, die gaat over de bevalling en over verhaal rond de bevalling, als ik ben je verges? Klaopt. Het eerste boek is vooral verhaal van andere vrouwen waar ik bijmocht zijn. Die bevallen zijn of kort na de bevalling. En klein beetje is scherangend met dingen die ik zelf heb ervaar en als toen ik moed er werd. Maar het gaat eigenlijk vooral over de mix van de twee. Dus verhaal van andere mama's die bevallen in de verlooskamer. Biedt van de fruitvrouw. Ja, en dan is dat een vervolg opgekomen, reelijk recent, verloost en nu. En die gaat over de periode kort na de bevalling. Ja, uit onderstevend is groeipijnen van een moeder. Omdat we eigenlijk inderdaad een beetje wilde verder bouwen en vooral ook omdat ik merk dat dat de kleine stukjes die ik in verloos ons al had aangerakt over mezelf. Na de bevalling dat er heel erg veel respons op kwam. Voor heel mama's heel fijn en herkend maar was. Dus ik dacht misschien niet dat toch wel de moeite waard. Nou ja, goed, de adjevredaakt. Ik dacht wel, dat ik wel de moeite waard om daarop verder te bouwen. En ik ben aan de slagje gaan. En het is een heel kewitsbaar, maar eerlijk boek geworden. Of ja, wat er dus eigenlijk ingang wordt gezet na die bevalling. Ja, en dat is vele. Dat is heel veel. Ik vind het, ik heb ze al bij en ik heb ze echt zo'n prachtige schrijfstijl. Ik weet dat je het niet gewaakt. Ja, ik vind het op de horen die ik ook liet ben. Maar het is echt, het is gewoon poezie. En ik ben daar wel van van. Ik was niet, als ik je 14 was of of 15, denk ik zo mijn literatuur taak en al over Peter Verrest. Ik weet niet of dat ik geen kind. Dat is ook heel, ja, een schrijfer die zo heel plastisch, heel poetisch grijft. Ik vind dat heel, ja, heel fijn om te lezen. Maar het is zo, ja, een combinatie van poezie en echtheid zo. Ik weet ze barheid en ook informatie. Zicht heel fijn boeken. Dank je wel. Het is een heel mooi compliment en ik hoor dat in der dag nog altijd een heel kreatie. Ik weet je nog niet, ik wil dat zien. Maar ik mocht het gewoon accepteren. Ik weet niet of dat ik niet. Dat was ook een beetje de bedoeling om die manier, mama's te kunnen raken. En er is het ook gewoon niet te veel poespasseront te maken of zo. En avontoe in klein beetje humor. Of gewoon door de reel nu te rover te zijn. Dat dat wel op die manier ook op een goeie manier kan binnenkomen. En gelukkig zijn de reacties tot nu toe meer dan wat ik ervang hoop dat. Dus dat is het grootste geschenk. Zo een boekenhuis, camera van hartje en een slaapcamera. Kan binnenklappen en daar mensen zeggen, 'ie is geat het hele historie'. Dat zijn eigenlijk wat ik bedoel, maar krijg het niet gezicht. Ja, dat kan niet om te schrijven. Ja, en dat is het inderdaad. Zo dat was ik gister nog aan denk ik. Ik zat hier met een tuin en ik had net een passage gelezen die dan ook zo echt weer heel mooi om te schreeven. En ik kijk zo in de wolken en ik dacht, ja, maar hoe anders moet je het ook om te schrijven. Want moeder worden is zo onbeschrijvelijk. Dat je eigenlijk al bijna niet anders kunt dan boeie zie gebruiken want anders krijg het gewoon niet gezicht. Ja, dat is toch. Dat klinkt nu misschien heel zweer. Maar het is toch zo, moeder worden is toch echt. Ja, zie je, valak heb je woord. Dat is echt waar. En ik merk ook altijd dat als ik daar zelf over een praten ben of als ik bij mijn mama's dat iets over wil zeggen, ik vaak ook verval in, ja en dan ga nu misschien een beetje zweer vring klinken. Maar om inderdaad, het is ook wel je zicht dat dat vaak toch zo iets om. Ja, grijpbaar, onvatbaar is en maar dat dat wel heel erg gevoeld wordt. Dus waarin je het geworden wilt gebruiken of er dingen die gevoeld, of verval de vruik. Vak in welke actie je patronen. Dus het is een heel avontuur al geweest, maar overal opig ben ik alleen maar denkbaar. Ja, oké, top. Ik wil het me jouw graag hebben over de kraan tijd. De postpartumperiode het kraanbit wordt ook wel eens gezicht. Ja. Want als je zo zwanger bent dan is er heel veel info over wat mocht je eten en waar niet. Dus de zwangerschapen, wat moet je in orde brengen, welke kleur gaat de kinderen kamer zijn? Het is heel veel praktische dingen en heel veel dingen over de zwangerschap, heel veel dingen over de bevaling ook. Ja. Maar dan stop het precies, ofzo. Ja, al heeft dan. Ja, of alles zien, we stoppen toch dan met boeken linden. Ja, vanaf. We denken de rest zullen we dan wel zien. Maar die kraan tijd is eigenlijk zo intens? Ja, absoluut. Ik merk, ik zei dat ook op het moment. Op het moment dat de bevaling zich aarekt, hebben de meeste mensen alle houten boeken gelezen. De geboorteleist is afgewerkt, de zuckerbonen staan klaar. Dat soort dingen wel, maar over het stukje wat aan vlak daarna zal komen, zijn we precies vergeten om daar dingen over te lezen. Of om daarover te informeren. En ik merk dat is ook wat ik gemerkt heb. Toen ik het boek schreef, dat vooral ook die een balans, inerlijk en ook wel gewoon praktisch, dat dat zo nodig is om daar wel over te spreken. Ja. Daarom niet per se met een voorbereidend doel, maar wel van de rega van alles veranderen, de rega gauw zijn, de regaans, brokken gemaakt worden of toch. Dat gaat zo voelen. En weet dat dat ook is, normaal is en dat dat dat er hank komt. Ja. Die boeken over de zwangerschap hebben de bevaring. Dat zijn eigenlijk boeken die gaan over een eerder kort stuk, dat wel een hele grote impact kan in zal hebben. Maar zoals we dat geen netzij, kruimtijd, postpartumperiode, dat is een begriep, dat je zo ver kunt uitstredchen als dat je dat zelf wil. En daar vergeten we dan, en dat is ook het stuk dat eigenlijk iets ingang zal zitten, dat je voor de rest van je leven meedraagt. En als jammer dat daar alle weinig over gelezen worden, in der dat. Hoe lang duurt een kruimtijd eigenlijk? Daar hangt er van af. Ik heb daarvan alles op zoekwerk over gedaan. Nu gaan we ervan uit dat het direct postpartum echt is tot daar je eigenlijk die zes weken, die eerste zijn zweken. Ze zie je steldbent. Ja, voila. Dus daarin, na zes weken, jij ook op controle bij genikologofje arts. Nu kijk dat begriep is heel rijkbaar, vind ik. Als je een jaar woordt, dan wordt hij dan bijvoorbeeld stopt, hij stopt dus aan aan die steken, dus de zorg van de vroetvrouw. Is dat pas van je rij jij, je terug echt voelt als iemand. Ik ben nu een mama maar ook iemand die terug deel neemt aan de maatschappen. En wanneer hij is dat dan? Dat is ook vooral een vrouw anders. Dus we kunnen zeggen dat Dr. Goegel meegeleert dat dat ongeveer zes weken was. Dat er andere mensen zeggen dat hij zegt die twaalf maanden. Of is het wanneer je vier de trimester voorbij is? Laat ons de troop houden dat er voor iedereen anders mag zijn. Maar dat je wel terug naar de genikologof moet na zes weken. Om te checken of alles fiets. Je zegt hetzelf al, het hoort gesproken van het vier de trimester van de zwangerchapp. De drie maanden naar de geboren. Waarom wordt er op die manier over gesproken, als of het een verlengstukings van de zwangerchapp? Ik denk dat er opziet je aan een aantal oorzaakeneeft. Eerst vooral zijn er wel wat kinderaartse die stellen dat eigenlijk elk kind per definitie primatuur geboren wordt. Eender op welke termijn het terweer al komt. Dus zelfs hadden ze een kindje volgens de definitie vol dragen. Dat dat kind nog altijd primatuur terweer al komt waarom. Wanneer dat wij als mensen geboren worden zijn we totaal afhankelijk van de zorgen van iemand die die zorgen opnept. Wij kunnen niet voor ons zelf zorgen in warmte, wij kunnen niet voor ons zelf zorgen in voeding in lichaam zwarmte. Contactsmijlkaar wij zijn volledig afhankelijk. Dus eigenlijk worden wij geboren omdat het anders voor de moeder in kwestie die we de bevaling zal doen onmenselijk wordt. Ja, omdat het hoofd te groot wordt. We bevallen op 42 of 42 weken omdat dan het hoofd er nog niet door kan. En anders wordt het echt monstrous, maar inderdaad is anders zou het gewoon niet meer gaan. Maar als we gaan kijken naar neurologisch en naar de behoefte op dat moment van het kind is dat eigenlijk zo gezegd. Toe veroeg. Ja, want het is zeker kijk naar andere zochtieren ook. Die dieren worden geboren en die standrekt recht bijvoorbeeld. Dus je kijkt naar een paard. We vergelijken ons vaak met apen, alleen ook in hoe wij zorgen of zouden kunnen en moeten misschien zorgen voor onze kinderen als ze geboren worden. Als je daarnaartoe ga kijken, er zijn er nu heel veel inderrenten en kleine apjes. Die kunnen zichzelf volledig vast houden naar mama. Die gaan waar moeder gaat. Maar als ik inderdaad ga, We kunnen niet, die zijn niet afhankelijk van het wein optelen, wein koester, wein medraag, wein borst tot bij hen brengen, terwijl we gaan kijken bij APen die kunnen doen. Die kunnen zelf in de wichtje. En koel ook, dus nu iets tot aan de rest waar ons niet per seem we moeten voor gelijkeren. Tot wel alleen tekenen die best parten. In tegenstelling tot wel soms denken. Of woont soms volen. Maar die kunnen ook direct op hun benen staan en vinden zelf in een wicht naar de ene eier. Dus dat is heel anders waar we als mensen en daar misschien ja, dat is jammer, maar het is wel geweldig. Dus daar al langs die kan sprieken we van een vierde trimister, maar ook, eigenlijk om op dezelfde wanneer voor jezelf te kunnen gaan zorgen, of voor jezelf te laten zorgen als waar je nog wel in die zwanger schap. En daar zien we wel, we leren dan ook bijvoorbeeld van het andere culturen zoals daar zijn in India in zowel, waarbij hij echt die 40 dagen zit eigenlijk een soort van commune, zich rond dat je zien rond die mama in na kindje. Je gaat dan ook ergens anders in noone vaker. Ja, dat is ook gelezen. Mijn ze die terug bij hun moeder gaan wonen bijvoorbeeld. Ja en blijkt waar ze in de verschillende culturen, die daar bij of de schoonfamilie, of de moeder van de moeder gaan wonen. Dus die is een verschill, dus ja, het is afhankelijk van waar je geboren wordt, waar dat je dan direct gaat komen, dat je wanneer je wanneer. Maar die zich echt gewoon helemaal rondag gezien zet, dus die gaan echt koken en ook echt met ingrediënten, waarbij hebben we weten dat dat zorgt voor een spoorigwere stel, ja, ook voor de borstvoering, als in de soort ingerveding. Ja, maar voor ieder geval, dat is direct aan dadels. Ja, dat is heel goed voor de borstvoering, maar om ook de stoolgang naar de bevaring wordt daar voor de mama vrij zoepel van laten zeggen. Is dat ook niet goed voor het einde van de zwanger schap, dadels? Ja, klopt. Ja, ja, ook om willen van de productie van de borstvoering. Dat vind ik niet goed voor jou. Dat vind ik niet mensen die zien maar, dat vind ik niet goed voor jou. Alp het je maart. Al het je ligt in je borst. Kom je heel veel aan mijn borst. Maar als ik daarover aan het aardelige ben, voed ik. Dit ging snel mis. Oké. Maar dus die gaan ook echt koken met verschillende dingen om echt taagherstel te besporen. Ja, en waarom we dingen dat ik ook gelezen, dat dat ook goed is omdat dat gemakkelijk herverteert. Absoluut. Moet je wel in augustus bevallen, dus we zien wat dat is. Ja, maar in de redaat was dat zo. Supernensel. Ja, want bijvoorbeeld fruit is fantastisch natuurlijk. Het behoorde wel vitamine, maar dat is toch rauw. En vaak gaat dat ook iets prikkelender zijn, dus in de redaat, dat soort dingen. Dus ik zeg het dat heeft twee redenen en een ene tijd voor het kind. Daarvoor het je misderen, maar anders zijn het ook gewoon echt wel worden mama. Ik denk dat die ondersteund wordt. Ja, en verzorgd wordt zodat die zich volledig kan focusen op de baby. Ja, helemaal. Ja, en in onze maatschappen is dat echt een beetje afwezig. Ja, want we hebben in de noon zo vast op die zes weken. Heb ik je zo wat ik het gevoel van oké, na zez'n weken ga dan op controle. En mochten naar de kineer, maar je ziet nog dat. Ja, ja ja ja ja. En dan is het van oké, nu begin het leven terug. Nu ben ik terug wie ik was voor de geboren. Ach, Christine, terug. Ja, het wordt je terug. Dat schrijf je ook in de boeken. Ja, terug, je mocht terug sporten, je mocht terug zeksen, je mocht terug gaan werken bijna. En gelukkig nog niet. Dat is een week, allebei dat sommige mensen daar wel doen. Ja. Maar heel veel is terug, maar kunnen we wel terug? Nee, sorry. Nee, nee. Mijn aanzor staat op iets neer, zien we beter dat je het op voor het terugtubes. Ja, vanaf. Nee, ik ben echt van mening dat dat wordt geonverledig, maar gezerrapd. Ja. Maar wat jij wel mooi doet is je mag terug. Ja, jij mag terug zeksen, dus zullen vast mensen zijn die na 6 weken het geniemer kunnen houden. En we hadden daar pas met ons team bij North Baby ook nog een discussie over van, ja, alleen kunnen dan echt zo lang van elkaar afblijven. Toen waren zo wat de vroegdvrouwen die nog geen kinderen hadden. Je de vroegdvrouwen was wel kinder. Maar er zijn vastkoppels die zichzelf wel wel vroeger aan elkaar wagen, maar het gaat echt over die een mag. Dus die genucologie heeft dan een vegetgikt, alles die er ook heet, alles die terug, alleen toch wel waarder geen infectiegevaar meer kan zijn. Om dan toch te gaan vrijen, maar dat sporten ook, ja, je mag er aan starten met Kineziterapie. Daar gaat dat vooral over een teruggewaarwoording krijgen van de beke bodem, de baxpieren die terug een beetje naar een normale positie. Eigenlijk het er stel eerder dan het struialaag geworden. Volk is op herstel waar we vaak wel tegenkomen, maar alleen kan ik terugwerken aan die baxpieren en dan kan die terug strak worden. Ja, er wordt ook zo gezicht bijvoorbeeld over bordvoering. Een van de voordeel is dat je een buik terugkrijgt. Al heeft dat je maarboeder zou betrekken en dat je daar door ook een gewicht verliest. Veel focus op dat je wicht er terugkrijgen. U ging er drinkt, maar de deur te maken me in een soort boord. Dat je de bordvoering gaat gewoon nemen waar het nodig heeft van uw lichaam. Als dat maakt, dat je heel snel terugwocht en extra kieel los kwijt bent, is daar waarschijnlijk in onze visie mooi meegenomen. Maar dat is zeker niet waar het overgaat. En er is ook niets mis mee, u lichaam terug willen. Dat gaat het niet over, maar het is eerder zo van het woordeel snel verwacht of zo terug. Ja, en van wie moet het? Is het van mij zelf? Ja. Is het om me bij te beantwoorden aan een soort van een maatschappij? Ja. Om dat ik zie op sociale media waar komt dat van na een dewins? Ja. Ja, dat woord terug is een heel vergiftig geschenk, want in der daad ooit ga je dus terug aan het werk moeten. Of niet? Dat is natuurlijk hoe jij er zelf geregeld hebt met hij in uw familie en in uw gezien. Ja. Maar het belangrijkste woord, denk ik, dat we gaan zoeken naar nieuwe balans of naar nieuwe doelen of nieuwe dingen die je op dat moment nodig hebt en fem vindt. Ja. Per se die terug. Ik ga opnieuw aan het werk en we zullen wel zien of zo. Zal anders zijn? Ja, maar dat kan wel opnieuw. Ja. Er is ook erg gezien in boek iets over Gabor Maté dat hij zegt dat hij voor de coronaperioden zijn van de moeilijkste tijden nu om moeder te worden. Klaopt, hij stelt eigenlijk daar en dat was in haar daad voor Covid de wereld binnenkwam. Zij van de moeder's vandaag, dus deze generatie aan vrouwen en mensen die kinderen om de wereld zitten, hebben het eigenlijk het op een na moeilijkst. En hebben we gelijkingsdaan met mensen en mamas die kinderen kregen in de tweede wereld door. En hij had het daar vooral over, want het is iemand die een profisser die vooral bezig is met trauma en stress en weichting en collapse. En wat dat betekent in ons neem. En dus het ging ook daarover, over die belasting en de stress en het trauma dat er vandaag of dat en de druk daar wij onszelf oplegen en dat er op ons ligt. Daar ging het vooral over en dat was natuurlijk in haar daad voor Covid 19. Dus ja, ik ben heel benieuwd, ik zou hem iets met de bellen eigenlijk. Ja, maar dat is niet de dingetje. Ik zou hem heel graag eens bellen in de podcast. Ja, ik zou hem heel graag eens bellen in de podcast. Ja, maar zo groot dat ik het nu zelfs nog niet geprobeerd heb. Ik heb wel eens brunnie brown gemeeld. Dat was toch niet gelukt. Misschien moet ik wel gewoon iets mee lenen of ik speel hem. Ik moeg zeker zeggen dat ik hem zit er met een boep. Ik zou het niet gelukt. Ik zou hem even een opsturen. Maar hij zegt dat, en ik vond dat wel heel mooi. Omdat we daar wel denk ik ons alleen daar heel hard naar kennen. En nou wel zo, ik ervaren van hoe, dit is echt wel alleen heftig ook. Zeker mensen die zoms wat durven uitzoomen en kijken naar het moederschap vandaag. En we waren dat daar nu een moment heel gepartig. En wat dat betekent. Want dat is vaak een meestal langs twee kant de snijd. We weten heel veel de podcast, dat is wel een zinig veel waard. Maar om bewust gaan we dan ook met een iets groter in druk. En we willen dat zo goed doen. We geven het zelf zo weinig foutmarchen. Ja, absoluut. Dat hij ernaar wel een hele grote druk met zich mee brengt. En we gaan het gevoel dat we perfect moeten zijn. Ja, als wanneer. Ja, ik heb geen foutmarchen meer. En nog dan weten we allemaal dat dan niet kan. En toch kunnen we dat niet veranderen. Nee, dat is echt. Of toch heel moeilijk. Ik begrijp het ook niet. Ik ben naar het inzelf ook aan het zijn nat. En niet te streng zijn voor u zelf of leg u het laatst niet te hoog. Maar ik vond het wel heel mooi dat hij raast. En dat heeft al die dat helpt wel. Ik kom ook te kunnen zeggen. Ja, ho. Dat is toch wel gewoon hiftig. Als wij nu in de datigen generatie zijn die we daarmee vergelijken, dan. Wow. En moeten dat eigenlijk iets aan doen. Maar ja, we hebben geen bij ons zelf. En is het dan een stukje rauwe om de persoon die je geweest bent? Maar niet meer bent nu. En nooit meer gaat terugkrijgen. Vanaf het dat je bezig hebt van 'oh je, dat zou hier misschien wel eens kunnen', dan ik nooit meer dezelfde wordt. Misschien alleen als je het op voorhand verwacht. Gewoon niet per seer en ik heb daar gelopen jaren ook heel veel mama's gezien die ineens die een mokerslag kregen. Van 'oh, maar dat wil zeggen dat dat nu voor de rest van mijn leven is, er wel wat dat allemaal wist, toen mijn kinderen begonnen. Van ik krijg geen kinderen en dat ga 'ja, voorlopig niet, echt die meer we gaan'. Ja, maar je bezig toch niet op voorhand hoe vundamenteel u dat veranderd. Nee, absoluut niet. En ik denk dat dat ook het genies dat al lang de wee elke vrouw wel even moet verteren. Moet binnen nemen. Ja. En bij mij kwam dat eerder vroeg, maar er zijn even goed en ik denk mama's of vrouwen die dat op een heel ander moment krijgen. Die da first eerder aan de slaggingen met inderdaad. Oké, dat heel praktisch zijn en dat ga goed. We zijn op die gesmeerd, maar op een bepaald moment, in de radar, van hoe. Dat kan in kleine dingen zitten, heel veel mama's zitten, maar ik stond in één form en klerkast, want maatgewijs of figuurgewijs kon ik terug in mijn kleding. En die staan voor de spiegelen, die hebben zo iets van 'ik sta, ik neerjes meer meer'. En ik vind eigenlijk die kleren die nu in mijn kast hangen helemaal niet meer leuk. En dat zijn stomme dingen en elke ziek kleine dingen, maar dat zijn dingen die daar wel binnen komen van. En eigenlijk ben ik ook wel niet meer wie ik daarvoor was. Dat kan op verschillende niveau zijn, bij mij persoonlijk is het stukje rond mijn relatie, met mijn partner daar heel erg onderdrukste, maar waar ik het nog altijd heel erg moeilijk mee heb, dan de positie veranderde. In mijn hoofd, dat nooit stilstaa werd daar heel groot en wordt daar heel belangrijk. Omdat op een paar moment op een moment dat de kinderen niet meer 24-27-27 echt die voeltime kernolen hebben, dat ze ook wel eens zelf kunnen spelen. En dat ze ook wel eens zelf een stuk are you goeie voor het uit de S-Kast-tema. En dan komt er terug ruimte, mentale ruimte om je daarbij bezig te houden. En dan is het wel kijk met mama, maar wie ben ik daarnaast nog? En die zijn ook belangrijk? Het is dus terug op zoek naar jezelf. Ja, enorm. In de maatschappij, in urelatie zijn er. En er zullen vast vrouwen zijn die daar helemaal niet zo heel moeilijk vinden, die heel erg mooi die twee van elkaar kunnen schijden. Maar ik denk dat er ook heel veel vrouwen zijn waarbij daar een flu iets is en waarbij daar. Ik zou je zo met elkaar verweven in verbonden is en dat je eravond meeneemt, maar dat je ook wel gewoon al die andere ballen die ergens op de grond liggen, terug omhoog wilt krijgen. En dat is moeilijk en dat is rauwe, zoals jij dat zei. En dat ze rauw die je een vogels mij, vogels mij, nooit ga helemaal kwijt geraaken, maar die gewoon met je meegroet. En daar is er rijkbaar en soms is dat heel langwezig en in andere momenten is dat op de nacht ergerond, maar die ziet dat wel altijd hand in hand wandelt. Ik zou graag een stukje voorlezen uit jouw boek, dat die er mooie paansleid, dat eerste jaar en misschien wel tot twee of drie jaar na je bevalling zijn een tijd van noost de arbeid. Emotionele wee van zielwerk die de ranger van fysieke pijn met zuchtend gemak overstijgen. Groeie pijn van je hart, je zijn die egoisme en zelfs zekerheid er vlot uitperse, om plaats te maken voor kwetseparheid, opoffering en puurlopende liefde. Daar moet je even zwijgen daarna. Omdat je dat op je te komen is of je een stil te prachtige, de geboren van een moeder. Dat is het ook echt, het is niet alleen een kindje dat geboren wordt, maar ook een moeder. Dat is denk ik waar we op voorhand weinig best heel staan. Je kunt natuurlijk ook niet op voorhand voorspellen of zo, wat er gaat zijn of het is niet door nu deze botkasteluister, dat je dat ineens gaan weten. Zeker niet. Maar denk dat het er heel handig is om te weten dat het er die taal te komen of zo. Hij en boven dieen op dat stukje ook, ik sluiten er ook altijd op aan en boven die vergeten we ook altijd in heel daar proces iets voor aan zelf te vragen. Dus dat het heel vaak is, dat gebeurt, maar we vergeten er daarbij echt van, oké, en ik heb misschien daar een daad nodig of zo, daar wordt allemaal gewoon weer geceiverd. En dat komt aan passen later, had ik maar of zo. En ja, dat is ook wel echt wat ik heb proberen te doen met al twee reboek en ook gewoon dat alle verhoedvrouwen denk ik momenteen ook wel, ze je heel buis te zijn om omdat stukje ook in de zorg met te implementeren en dat maar extra waak staan worden zijn, dat je niet volledig het one point jezelf helemaal verliest. En dat de stukje zo verbrokkelt, die jij dat ze heel moeilijk aan elkaar te lemen zijn. Ja, ik heb het in een van de vorige afleveringen met Marijke van de Pity gaat over op ostentale depressie. Je hebt schreefst in je boek na de geboren volgt er gauws en Marijke is ook van, het is belangrijk dat we spreken ook over de dingen die lastig zijn, want we zien heel vaak beelden van roze bolken, maar er wordt eigenlijk weinig gesproken over de dingen die lastig zijn, wat die zijn er ook. Harder mensen het moeilijk vinden om hulp te vragen om te denken dat ik nu de enige die dit lastig vindt, zal dan misschien gemijligen en zich dan gaan schamen of zo in geen hulp er vragen, dat het toch wel belangrijk is om ook te spreken over de grijze wok. En niet dat de roze bolken niet bestaien, die bestaden. Zeker, ik vind altijd zo een beetje bewandelend als moeder dat daar gewoon een groot en tochties op welk is. Dus je loopt wel op volkjes, maar die ene volk zal zeker wel zijn. En de volgende volk is misschien zo wel zo hittevolk, zoals zo en nu dat de volk dingen passeren. En dat er weer opklaringen komen, dan die zijn er 3 euro zo welk en soms zijn er ook gewoon een paar meegrijze wolken, die vol water zitten, wachten op te kunnen barsten en daarna zullen er zeker nog wel een roze wolkjes zijn, maar het moment dat je op zo'n volk staat of dat je in zo'n volk ziet, is het zo'n zo moeilijk om u abuus te zijn van eventueel mogelijk andere dingen. En ik heb zelfs een indruk dat het moment heel zo zelfs wel wat taboë is om te spreken over een volk. Dat is al zo dood gebruikt of zo, ik weet het niet. Maar het is een kei belangrijk, en het is gewoon niet zwaartwiet. Nee, en mensen, ik zo'n ziet zo'n uwek zit echt op mijn roze wolk, als of dat dat niet ziet van, he he, goe he. Of zo. Dat dat het doel is. Ik denk dat het fantastisch en morgen komen terug. Want eigenlijk is het gewoon een cocktail van normonen die de neene keer heel hoef voelt en de andere keer gewoon, ja, dat is voor een meegahel bij zorgte. Dat ziet er echt in die je zeker, en dan hoorde ik me gerammeld tot in mijn gezicht cocktail, maar die zegt me en op zie je dat alle wolken door elkaar gewoon, welke kleur je hebt dat dan eigenlijk. Roze met zwaartwiet, dat is een rainbow zaker, ik denk. Nee, en het is ook zo belangrijk, innerzets om te weten waar die hormonen voor dienen. En de anderzets ook gewoon laat dat eruit lopen en we zien wel. Elke dag is ook een dag die niet meer terugkommt, maar elke volgende onochtend geeft ook nieuwe kansen om opnieuw te beginnen. Vakken we mama's ook heel moeilijk en kijken die heel erg die het nu. Ik wil dat het nu zograag anders is aan voor je keer, of ik wil graag dat het nu goed loopt. En ik wil echt dat nu deze nacht nooit meer terugkommt. Dat is heel vaak ook. Ik probeer dan ook altijd te zeggen deze dag, dat zoals bij Wee met een arbeid, is een Wee die nooit meer terugkommt, is ook een dag die nooit meer terugkommt. En dat is soms heel moeilijk om te aanvangen, want het was misschien een goede dag, het was een mooie dag, het was een fantastisch dag. Maar dan maak ik dat dingen die je op die moment anders dat willen doen, dat je daar niet over hoeft door te piekeren, maar de volgende dag is er in en opnieuw te beginnen. En dan terugrechten, zitten er niemand die dat u er aan wordt, voor altijd gaan ontdouden hoe deze dag gelopen is of zo. Zeker hoe baby chennie, of het kindje dat al rondlopt en waar heel veel schootgevoel voor hebt, dat komt nooit meer. De rug, die leven ook meer in het nu, absoluut. En die zijn echt wel vergeten dat jij van daar zij, ik kan nu jouw appel niet schillen, maar straks wel, daar maakt niet uit. En voor jezelf wel, want zavond schadig jij daarover huilen in een bit, maar wat? Kan ik nu niet gewoon, of ik is die een appel schillen? Maar, morgen doe je dat dan weer wel? Ja, daar ben ik zo wel wel bang voor de balans, dus drie kinderen. Er worden twee nog heel klein zijn, en dan de andere pas geboren gaan zijn. En met echt constant gaan oliegen, want die andere twee hebben mij ook nog vaak nodig. Ik verwacht ook wel wat schootgevoel, ik denk dat ik ook op dit moment anders in staaf zou, dat dan ook wel beter gaan kunnen relativeren, maar dan heb je wel die hormonen natuurlijk. Dat klopt. Die dat in de weg gaan staan. Dat is zwaar. Maar, de maker van deze podcast weet als je een ander hoogvelfout, maar je je eigenlijk hebt. En waar dat tarin, ja, dat is niet om dat je te beet. Dat gaat je toch voeten. Nee, dat is echt slechtste. Ja. Het kennis is macht, zeg je, dat is het aan, maar dat is echt nieuw haar. Het helpt wel. Het helpt. Om dan zouden we zien, nu een beetje misschien niet helemaal tot te denken en nu zelf de vernieeling in te pareren. Of misschien wel heel hard te huilen, maar dan nu naar die van wel gewoon beter te voelen. Ja, die teraan waren. Het huilen mag je. Ja, maar ja, dat zal wel zijn. Moet je bijna. Sinds of die hormonen hadden bevaling ook situasie nog waarschijnlijk. Ja, dat is een beetje belangrijk. Het liefde hormonen moeten binnen aan de gang. En door vinent zijn adrenalines. Eigenlijk is het echt een kokteel aan heel veel hormonen die heel veel te weeg brengen in naar Ligiaan. Die functies hebben. Maar die natuurlijk ook op in de hoofd wel aan de starten bij de bevaling of ja, de meeste wel ja. En dan komen er nog de paar dagen na het bevaling, dan op diebps bij, omdat die schommelingen worden. En dat is waar we al plaatsvinden. Par hormonen zijn je verwel maar er komen er een paar andere bij. We zien dat trouwens ook bij de papas. Dat die we weten dat hier rond dag twee, als ik mij niet vergies, op hetzelfde moment aan mama's vaak een beetje kraam te raan of baby bloemen hebben. Dat die eigenlijk een oor een pieke in testosterone. Maar. Dus de natuur heeft dat zo gezien dat die eigenlijk gaan pieke in testosterone om naar gevoel van veiligheid, dat leeuwige dragen over hun. Die waar ons gaan zorgen. Ja, dat is toch goed in het natuur is toch echt iets geweldig. Het is fantastisch. Ja, dat zien we ook. Dus waar we denken van al papa's die nee, dat is ook effectief. En natuurlijk wanneer papa gaat skinen met een kindje. Dat is echt die gaamse contact gaan maken. Gaat er niet krakken hetzelfde tewegebregen natuurlijk hormonalen als bij mama's. Maar even goed gaat dat ook wel echt heel goed om harmonen. Verrijzen ze bij ook bij vaders of partners natuurlijk. Die niet dat bevalingensproces hebben doorlopen. Maar ja, dus die doen ook hun duitszakje. Ik had ook al langzend een bijscholkzak gevoegd bij Anna Verwahl. En die had ook over hormonen tijdens de bevaling dan vooral. En die zijn ook van ook door gewoon in dezelfde ruimte te zijn. Ik ga een vader ook hormonen aanmaken. Door de gewoonte zijn eigenlijk in dat te zien en dat meten maken. Ja, klopt. Ik weet dat mijn man die een heel toon ik bevallende bij ons oudste mijn dochter, het is een heel eerder fysiekje job. Met heel veel lawa, op zijn job. En je zei ook altijd als ik dan te scoam. Ik wanneer al de binnen en jij. Het leeksje leidt er dan te slapen. Die was aan pass geboren. En ik pakt het die op mij. En ik ging daar gewoon mee in de zetel zitten. Ik ben niet mijn leven nog nooit zo rustig geworden. Dus dat is echt inderdaad ook zo blijf. Ik heb het ook niet zo gezien. Ja, oké, nu kan eigenlijk al er is verdomme. Ik ben prima. Allee, dat is echt heel erg te houden. Ook echt die hormonen wel aan het werk gingen bij hem. Ja. Dat is misschien ook te maken met die spielhormonen, waar. Spiel neuronen, sorry. Ja. Het is over het ene podcast over emocionele landwikkeling. Ja. Die gaan me zitten kool in elkaar. Dat is echt. Dat is magisch. Ja. Oké, dus het is een combinatie van verschillende kleuren, soorten vormen wolken. Of misschien moeten we zelfs gewoon niet meer spreken over wolken. Het is van alles door elkaar. Ja, maar het is alles sinds wel een beetje een omschuiding van het leven zoals het was. Ik heb ook niet z'n slaap gekorte. En de bordsvoeding die de eerste dagen en nog wat bij eindelijk is. Wow, absoluut. Ja, er is een kind dat u gekomen, dus dat is ook niet altijd zo een heel aangezoveel lichter af. Nee, dat klopt. Ja, en ook, zoals we al gezet, het is. Of misschien moeten we stoppen met spreken over wolken. Het is vooral een balance waar we dan gedacht dat het hier er wel was. Of toch alles is een leven ervoor waar ik gecontroleen over had. Die gaat volledig weg en die zicht gewoon opnieuw. Ja. Gaan balanceeren elke dag en kijken waar ik tevoud, waar ik niet voor ons. Ja. Er is gewoon heel erg veel spelruimte in toelaten. Ja. En die wisselende balans en die emotionaliteit en die gehelbijnen, dat hort er dus eigenlijk bij. En normaal gezien gaat dat voorbij als u zorg gemaakt. Dat het niet voorbij gaat of dat het toch intenser is. En dat het echt uw leven gaat overnemen? Ja. Maar in een andere moment, in een datwicht, dat geval die zelf ook echt zicht van. Dit kan ik niet alleen. Ja. Zeker. Ja. Dan is zeker de aflevering over postantale depressie. Absoluut. En heel goed om je snart te luisteren. En uitrijken. Wil je op zoek dat die zicht zwaar ik het straks zeker ook nog over wil hebben? Want het ziet wel wel heel moeilijk vinden en wel we eigenlijk zo'n wizoen te doen. Het is een kramtheit. Maar dat is misschien iets hebben over de verschillende elementen die nodig zijn om een rustige kramtheit. Oké. De hebben. Ik zou denk je dat de eerste rust is. Dat klopt. Ik heb een tijdje geleden nog een hele artikel of een boekenkuret niet meer aangelezen. En ik neem dan ook mee. Ze spreken eigenlijk van, dus je bevald en dan zou je 5, 5, 5 ruurs. De eerste 5 dagen van je kramtheit stik je jezelf gewoon inbid. Blijf inbid. Je baby, je partner of. In de maat waren het mogelijk. De volgende daarop, hij daarop volgende 5 dagen, jezelf opbid. Dus ik kom dan onder de deken. Ja. En dan gaan we gewoon opbid verplaatsen, maar nog veel rusten. Wat daar in vooral belangrijk is, is het horizontal zijn. Dus ook de momenten, wanneer jij denkt van, ik heb echt energie, want die dagen zijn er ook even aan de bevalling. Dat is ook weer, ik denk aan die hormonen. En omdat je zicht onderbroeken nacht en naar borstvoering, die hormonen helpen ons ook. Als mama, wanneer daarbij borstvoering, die hebben ze nachts. Daarbij daarnaast kindje terug, we kangen licht over of terug slaapt en er waar ligt. De hormonen ervoor gaan zorgen dat hij slaaparijen directe richt komt, omdat hij ook omdelijker kostbaar is. En dat hij ook heel veel heel heel enthousiende herstellen. Ja, klopt. Dus vaak gaan we wel echt momenten in me waar ik nou heel veel energie heb, maar gebruik net die moment om ook gewoon te gaan rusten. Ja. Vind jij niet die gaan slaapen? En slaap, hij rusten hoeft niet per se slapen te zijn, maar in plaats van vertical te zijn, horizontal te zijn. En dan daarop volgende 5 dagen blijven we een beetje rondom het beid. Dus kunnen we wel eens tenentander doen, maar blijf de wel rondom en dan gaan we nog wel vaak terug naar daarbij. Ik realiseer mij dat daar niet heel haalbaar is altijd. Zeker als gals kindjes hebt je dat klopt. Dat klopt. Maar om wel ook die moment dat het kan en dat je zegt ja nu eigenlijk heb ik wel energie om bijvoorbeeld te gaan koken of te stofzagen, wat een idee ook. Stofzagen. Dat is eigenlijk iets nu zelfs niet. Of om op te rijmen wat die andere daar juist gebruikt die tijd. Of zelfs heb je energie om wel gewoon de terusten en ik merk ook vaak dat die fout niet per se maar daar onszelf voor bijlop, dat je vaak is in mijn eerste kind. Je voelt je goed, je denkt, oké, dan gaat we vaak al doen de leren en denk ik, ik ga toch bijna volgende echt niet meer doen. Ja. Dus op die manier. En daar liest je niet in de bed ligt, maar daar geleden wel heel een dag in de zetelicht ofzo. Bij de zet. Daar geleden wel in de buurt zijn van de andere kindjes, zeker. Maar dat er nog iemand anders is die mee voor de andere kinderen kan zorgen, zodat je wel kunnen blijven liggen bijvoorbeeld. Of zoiets, of zitten, of ja, dat het wel, we zijn hier periode op die man gebruikt echt om gewoon echt te herstellen. Ja, want u ligt hem even de rust nodig, hè. Zeker. Ze zeggen zo wel vaak van, je moet slapen als de baby slap en dat komt er toch zo vaak de kritiek op van, ja ja, en ik zal dan ook doen als de baby die was doet en de strik en als de baby strikt. Daar wordt dan meegelaggen, maar eigenlijk moet je dan op dat moment niet er was doen en strik in in zo'n. Nee, nee, ik zou echt. Ik zou zorgen dat iemand anders doet. Nee, absoluut. Ja, het stomst waar ik ooit gedaan heb is met de geboorte van mijn tweere kind de kraam zorg afgebeld. Ja. Preed ik daar nu overal, ik had heel erg het gevoel, ik wil echt gewoon alleen zijn in ons ook ook ontdekend zijn. Ja, wel, maar ik snap dat idee wel, ofzovan, ik wil niet dat er te veel volk over het vloer komt. Ja, en dat is ook zo, maar ik had toen, zoals dat ook je dat er nog een andere kindje rondlopt, wil je echt ook daarvoor zorg willen kunnen opnemen. Maar daarna zijn er nog wel heel andere dingen, zoals gewoon basis zorg voor jezelf, als voeding, drank. Dan moet je ook gewoon voorzien worden. En ik, mijn mama heeft dat, heeft met toen, me zelf de verneeling in zien, structureren zeg je maar, want ik had het allemaal wel prima, dat kraam zorg, ik moest niet meer komen. Nee, ik ging dat allemaal zelf regel, ik ging zelf wel lexie en brengen en halen en smirek boteren me laten eten, en ik ging helemaal wel doen en die dacht, dus die heeft toen zonder veel woorden, social verloof opgenomen op haar werk. Ja. En die is dan voor mij komen doen, amai, saalig. Maar moest ik dat, moest dat niet gebeurd zijn, gept dat niet zelf gevraagd. Nee, en het was eigenlijk met als dan een gevroetzaar, die zei, u en als jij nu zo aan dit tim, probleeft origen en heb je daadelijk een barmoeder die niet meer samen trekt, dat was dag 4 naar mijn bevaling en dan ga je hele beeld terug omhoog en dan is er terug, ik kan het op invexie en wordt dat terug in ziekenhuis opname, dat zijn overden die natuurlijk, geninkelen, mama, meenog en andere kleuters, dus daar was wel echt een alarmbel om maar te zeggen, het is ja heel moeilijk, maar om echt wel die rust te duren verneem, weet je wat ik had, ik voelde mijn schuldig als de kraam zorg, als de strikje, bij ze, als we beginnen om te komen, zo want de kraam zorg komt morgen ofzo, ja, dat is mega baagelijk, want dat is een job mag. Toch ziet dat daar dan in om dag gevoel dan te vermijden, zeg je dat misschien heel gemakkelijk van dat het maar zo het die kraam doorg. Ja, en ook, ik denk in erdaad wel veel die vreemde in het haazen en dat daar wel een ding is. Ja, zo'n de nood aan kukonen en rusten stilte. Ja en ook, ik geef dan ook altijd mee en was op dat er situaal waard verschillen in, in welke organisatie er kraam heel komt opnemen. En er zijn heel vaak kraamverzorgs er die wel graag een stukje rond, moeder en babywollen opnemen, maar dat is al op voorhand goed door sproken wordt. Als dat net de dingen zijn die ja heel graag zelf wil doen, mogen die ook alle heel andere dingen doen. Ik zie een laat die al bijvoorbeeld een spaghetti zou smaken voor stavis. Of als een mama toch heel evkus een vrieste neus wil halen en weet ook ik heb net gevoerd die is oké, dan kan die kraamverzorgs er bij de baby blijven en kun je evkus een bloksker rond of naar de winkel gaan. Dus dat kan wel maar je ding dat heel belangrijk is in erdaad om van te voren in of er dat je dan natuurlijk in de insjadde door te spreken van waar hij ja is, die overwachting is, van kraamverzorg. Maar hij kan zo belangrijk. En erop voorhand ook kan hij zo vernaast, dat was ook graag het handigeven en was ook graag zelf doen. Heel vaak is aan de reactie ook van ouders wat daarover hebben, jammer mijn partner is. Die zal dat toch ook wel allemaal kunnen doen en vast. Ik ben er zeker van, maar we gaan dan ook altijd bij het ingesprek van, maar die zijn eigenlijk niet ook wel heel fijn dat de partner er dan mee met jou zijn en mee in dat bit kan gaan lien of op dat bit kan gaan lien. Dat is niet zo kvader geworden. En dat het maar niet zo fijn is om dan die momenten samen te hebben en ook of fijn is het niet als iemand anders ubit verschwond en ontdekt. En dan liest als je niet graag iemand vreemd in je huis hebt, dan geleert hij natuurlijk wel kennen. Dus dat blijven geen vreemde, maar dan vraagt hij dus of je moet erof je schoon moet erof. Of je vader alleen komt in je gezicht. Nee, nee, maar in de daad dat duidelijk is van man, ze hierher ziet, en om zo eens neker, en dan dag ons pitten komen toe. En dan lijkt hem zien lastig om dat te vragen. Ik heb er ook al eens voor een aangedacht van, ik zou de duidelijk ook wel willen vragen, maar ik ga die dan niet denken van, ik verwend nist, maar we ligt gaan die dan niet heel graag doen. Absoluut, want die kunnen me zorgen voor jullie, die kunnen helpen. Ja, absoluut. En dat is natuurlijk zorge voor, dat mensen ook gewoon afgevoelden, wij worden daar ook al eens bij betrokken. En als we misschien inderdaad een beetje dat dorp waar we aan toch we aardelen naar kunnen terug gaan, van dat dorp rond het kind, en rond daar niet hoe gezien, dan genoorde ik heb tegen zoms om gewoon te kunnen zijn, en om optimaal te kunnen hele samen en om elkaar te kunnen vinden. Want ook dat, ja, dat kind zo wordt geboren, jij wordt opnieuw geboren. Dat is niet dat jullie ineens elkaar kijk, hoe kennen we, van menen en buiten, wordt geboren en dat is een mensen, en jullie moeten dat die zicht opnieuw kijken van, en als het kind zo honger, je verkeer dan is het zo in zo. Maar als het zo trickt met zijn benen, dat ga crampen zijn, dat is niet, dat komt niet ter wereld. Ah, jij bent het, ah mama, jij bent zo correct. Ja, zo makkelijk zijn natuurlijk, maar dat is natuurlijk heel makkelijk. Dus ik kan denk ik een deel van de hechting net, dat je zicht al heel erg kennen. Ja, heel opvragen, dat is denk ik een belangrijk ook pijlerij in die crampet. En ik denk dat je daarop voerend al over nadingt van, wie zou ik een vragen waarvoor? Dat is ook wel gemakkelijker maakt. Eensag je dan in die crampet zelf zit, als je dan pas beseft als je in de crampet zit, en dan pas voor de eerste keer nading van, "Wie zou ik een vragen om het helpen?" dan is misschien de stapte groot of zo. Ja, waarschijnlijk. Als er misschien in de rato voor aan het aan, dan waarom aan me aan jullie bevallen zijn, dan zal ik die een dag of of, dat die speelt u aan iets dichtbij, en heb ik de ouderen kindjes iets mee. Of zo van die dingen, koken ook voor mensen die crampen kost. Dat kan zo alewaardevol zijn, ook dat was soms gewoon van achterwoord. Wetje zit er een apke van een berichtje van de crampet. Ja, ik heb voor de deur staat hier een overschoot. En alleen dus dat niet per se gaat over, ik wil een baby zien, want vaak vertrek dat dan of denken wij, dat vertrek het van, ja, die gaat natuurlijk ook wel, of je ze de baby willen zien en vaststaan en dan, nee, nee, dat komt daarna wel. Dat niet dat van daar het vertrekt, maar echt van het en ik wil jou helpen. Ik zie jou en laat dat al eens tegen je liets op. Elfak is daar heel goed bedoeld, maar ik zeg dat het weten als ik iets kan doen. Maar wij hebben, ik ga het gewoon doen, als vlamse vrouwen, nodig dat iemand zegt, ik ga dan dat doen. Ja. En als wij zeggen, als je dat zo in de lucht werpt van ja, laat iets weten, wel en dat je iets nodig hebt, ja, dat gaan we niet doen. Ja, dat gaan we niet doen. Ik ga nu naar de winkel, waar heb je je nodig? Ja. Dat, en je hebt vast iets nodig. Dus dat zijn de dingen die ik ze heel waardevol zijn. En dat zijn het eigenlijk enorm, dat er er vraagt niks van mij. Ja. Om te zeggen, ik rij er nu naar toe. Dus, laten we geven stuur duurlijsje door, ik ben in het meen. Ja, ik heb ook onlang zo een noverschotto gemaakt, en ik maak de dier voor mezelf, en ik maak de naag gewoon nog geen en extra. Ja, voor iemand die was geen moeite. Dat was geen moeite. Ja. Dus ook spaghetti zouden staan maken, ik denk dat deze gewoon een hele persie voor je gezien. Dus ik ben ben ik daar ook gewoon gaan af, dus dat zijn dingen. En vaak ook voor de partners, en want vaak willen we daar de mama ook niet nog extra mee belasten met die vraag, maar dan bij de partner die vraagt komt, als ook iets achteral in het boekstgerij van types voor de partner, als je schoonmoeder of je moeder aan die zal ik de was mee pakken, je heeft gewoon iemand mee. Ja. Daar hoeft ook niet altijd per steel langs moederste passeren, denk ik, want dan is dat zo, ja, gewoon, ja, het is heel onze strijd, doe je dat misschien niet een beetje weer, nee, dat is je tonderhoedd, die dat niet. Ja, dat is gewoon meegeven. Ja, nee. Ook kan ik nog iets doen, denk ik, dat ze daar komt in het mega zijn, gewoon, ja, zeg je, en meegeven. Dat dat je toch iets, en wel, als partner ook gewoon, heel bedoel we vragen, maar dat ook accepteren. Ja, en dat vieren wij dan als mama er er moeilijk, maar voor de partner kan er al iets keer gemakkelijker zijn. En wel heel helpend. Ja. Oké. Rust, heel op vragen. Voeding lijkt mij ook heel belangrijk, tijdens de krantijd, dat heb ik al gezicht, oké. Dus dat je, ja, het jelve wat ondersteund, en klopt intersel. Als vroeger ik daar ook altijd een ding te maken, voor ik buitig ga, daar koudt het gevraagd, heb hij geleden gedronken in je jieten van daar. En dan zeg je die, ja, ik vergeet, ja, ik heb wel gedronken, denk je, ja, dat is ook alles stuk fruit op. En ik ga, het is niet besteden dat dan daar helemaal ga prepareren, of zo, maar wel, is er iets waar ik nu hier bij u kan zet, want vaak zitten die dan in de zetel, gekruisterd met een borstvoeringskussen. En ja, ja, misschien, inderdaad, als je heeft gezien in de kukken dan, wauw, dus dat vind ik wel heel belangrijk. Bovendien heb dat als voedende of borstvoerende mama ook wel een heelende mama. Not aan drinken. Hij gewoon te koer, veel water. Veel water. En inderdaad er goede dingen, om te eten. We weten raast hoe er weinig tijd voor maken, dat we het zo gaan grijpen, naar z'n kers. Ja, en gewoon, ongezondend dingen, en dat maakt mij al op zich niet heel, wil dat alleen, wel dat dat niet, maar de dingen die daar niet per se gaan, bijdragen, aan uw goede stel. Ja. En dat is wel alleen een belangrijke. En dan ga je er gewoon aan denkt om te doen. En kun je dat een beetje voorbereiden, of zo? Door bijvoorbeeld, al op vorhand tijdens de zwanger schap dingen te maken en niet te vriesen? Zeker. Zeker. Denen, je weet natuurlijk niet, waar dan je dan daarna, ze goedstiening aan hebben, maar als je het helpt dat je het hebt. En laat mensen ook, bijvoorbeeld, als mama die, maakt zo een wel bepaalde rest, zal laten van je roemus, heel erg lekker, en geen goe. En ik weet nog, ik zeg, daar receptje worden, die doorsturen. Dat is goed. Ja, mama, dat is wel. En dan zonder vragen, of zo, had die daar gewoon bij een groot gekom. En als moeder daar een schokkom moest, dat is echt een ding. Dat is dat ik op veel in de boeken, mag dat terug. Ja, en die maakt dat vers, dat die zo'n recepta, meer rest, gaat ervooiwt zo kinderd. En als vio, daar staan dan een grote potsoekom moest in. Dus daar is het echt. Ja, dus daar soort dingen, dat is gewoon een keer, dat die zegt, je kunt zo vrienden zo goed in. Ja, nee, en daar is het echt zo. Ja, daar moet dan natuurlijk wel snel op, maar. heel laat. Maar dat is echt zo'n voet, daar worden gebleven, en daar ziet er dan echt goede dingen in. Dus daar, en daar kan zo helpen zijn, waar je kunt zo veel invreden. Ik heb online zelf, van hierom meuze, het zo'n op postje dan naar gezelf is, puré, patatjes, kind invreden. Ah echt? Maar ja, dus, blijkbaar. Dus Kai, ze lemen het stekten me helemaal vol. Ja. Zeker. Je zegt nu net zelf van, en die shockoboest van als dat die blij maakt. Mhm. Ik ben nu een boek aan het lezen, die het. het vierde trimester, en die gaat ervoor de kramtijd. Kimberly & Johnson. En daar is dat ook een kramplan kunt maken, waarin ik op voorhand tijdens de zwangschap al nadinkt over, over dingen zoals, hoe ga ik het bezoek regelen, over de bezoekhouse bieten, dan geef ik ze hebben. Wie kan je helpen me, welke, hoe ga ik de voeding regelen, en wie ga ik, bijvoorbeeld vragen om eens niet weer te brengen of wammaken op voorhand klaar. Maar ook, wam maakt me blij. En hoe kan ik ervoor zorgen dat dat aan snel verhanden is als ik het heeft gesnodig heb? En dat kan over het zeel, manal gaan zoals, bijvoorbeeld, een afspiel, lijst, met liedjes die u gelukkig maken. Of. ja, heel kleine dingen, zoals een shockomischke, bijvoorbeeld, zoals de dingen waarvan dat je efk is, naar kunt gerijpen, als je, u heeft geen goed voelt of zo. Of efk is heel deep in een uit aan, maar of een bepaalde podcast klaar zit, en op je. ik heb geen aan. Ik kieens in de wereld niet. Maar, dingen klaar zit, zodat je eigenlijk direct daar aan kunt van, oké. En dat je echt een leistje hebt van, waar je het kunt kiezen, op momenten dat je zo efk is, noot hebt dan aan iets. Apeek me up. Ja, dat de blije maakt. Ja, als ik jij goed idee. Ja. Op je boek heb je al die schoorts van de Meal Train. Dat is ook zo iets dat, dat ik had gelezen in de boek. Ja, een maltijdend trein. Dan kun je dus op internet gewonnen, zo mensen laten invullen van, ik maak die een dag iets klaar, ik maak die een dag iets klaar. En dat kunnen dan door iemand anders laten organiseren, bijvoorbeeld zodat je elke dag verzeten hebt. Het is een keffe idea. Het voogsmijkt een top cadeau, bijvoorbeeld als meter of Peter. Dat is zo, die een Meal Train en zo maken. En naar iedereen in de familie doorstuur. Ja, en dat is ook fijn als je, denk ik, zelf niet moet opzetten, want dan moet je dat dan toch weer gaan vragen. Ja, aan de mensen van. Zeg, zet je een naam dat je op de keten van je krijgt. Ja. Dat is waar wij dat denken. Hoe dat overkomt. Maar, nee, dat is voogsmijgen gewoon kijkgoed. Ja. En misschien niet alleen per se over passen bevallen, maar dat is maar inderdaad. Ja, supergoed idee. Dat is een sebbenn over een bezoek. Ja. Ja, bezoek. Dat is een hodstoppikje. De olivant in de Kamer. De olivant. Ja, dat is corona zeker. Ja, er is al heel veel over gezicht over gescheven. Er is ook al heel veel over in de persbalant. En als jij z'n bezoek echt in het ziekenhuis, als jij het bevallen bent, ik vond dat vroeger echt al woaanzinig. Ik weet dat ik tegenwoordig stijge, dus kinderen waren nog niet echt. Allies, ze stonden nog niet boven naar mijn lijst. Maar ik weet dat ik toen ook echt dacht van. Wat. Wat gaan ze in. Elfak, worden ze op de maternietijd. Dat zijn toch de warmste gingen van het ziekenhuis, om meelden van na kindjes. Ik ligt hier aan de zondkant die kamer, dus dat is eigenlijk dat lekker smorheet. En die kamers zijn nog ook niet heel groot. Ondanks zouden we nu wel zien dat je veel zieken naar zo zo grootere kamer dan bouwen zijn om toch meer huizenlijk gevoel te introduceren. Maar we gaan een kattenkat noemen. De lichtduurhozijverkort, mama's blijven na een gewone bevalling toch onder tussen al wel een minder lang op de materniteit. Na een keizer sneede nog trouwens. En hoe dat zoms georganiseerd werd, we zoeken hier aan de materniteit open van twee uur tot acht uur zavond. Het is al heel veel de namiddag. In de vormen staan er dan constant specialisten in de kamer. Dus dat hebben eigenlijk gewoon geen rust? Nee, nul nooit. En er is ook geen limit op. Al die op hoeveel volk dat er in die kamer is. Dus soms stonden er richt ook heel de afdacking van buuren, van de nicht en de neef van de collega van ons moeder van vroeger. Dus dan op de gang met je balon en je nekava. En dan denk je dat dat nog niet nog. En dat is het wans in eigenlijk. Ja, nu ben ik de laatste om te zeggen dat iedereen dat verschrikkelijk vond. Allee, dat elke mama dat niet leuk vond. Of zo, maar ik denk wel dat we komen van een soort. Ja, daar mensen daar ook niet meer bij stil stonden, dus het was bezoeker. Omdat ik dat wel de elementaire beleefdheid is om een richtjes te sturen van past het als wij komen. Of komen er al veel andere mensen. Maar zelfs dan nog. Nee, zeg je dan is er moeilijk. Moet toch niet begrepen, hè? Nee, want dat soort bezoek is wel eerder vanuit een egoïsende denk ik van altijd. We gaan eens naar de zieken uit. Ja, alleen maar. Ik wilde het babytje niet zien. Ja, en dat is heel dubbel, want je wilt natuurlijk dat mensen blij zijn dat du kind geboren niet zijn. En dat die zijn feest en dat die zit zo om te vieren. Dus ik snap dat ook. Ik ben zelf ook altijd heel blij als er een babytje geboren wordt. Maar ik vond dat persoonlijk vooral bij de eerste. Omdat dat toen wel moeilijk ging en dat die heel veel huilde, vond ik hier heel vermoeiend. En eigenlijk, als ik daar nu zo op terugkijk, hoe dat ik daar foto's van zie ik. Was zo bleek en ik had zo'n wallen en ik sleep niet en ik helde veel en een babyhilde constant. Ik zat ook constant te schienen, omdat dat het enige was daar werkte. En dan onder tussen staat deel, ik ga een performe champagne gelaten. En om die je daar moet afvassen, voor de volgende. We moeten je in een k-vakken of een veruitzapje en dan kan er die vol staan. En dat is natuurlijk goed beduld, hè? Dus, alleen, maar dat was gewoon meegewoon moeiend. Ja, en niemand heeft daar eigenlijk in de keren niet zand denk ik. Nee, mensen staan daar denk ik ook niet bij stil van dit helpt niet of zo. Of of of, misschien moet deze vrouw nu gewoon even eens waar rusten en waar op haar positieve komen samen met een baby. Ja, net dat, hè. En gelukkig, alleen gelukkig. Er kan daar niet in de pers en naderen eerst de lockdown, dat er maar niet tijden. Dat wel een heel fijn effect hadden zien hebben. De moeder is waar er meer op hun gemaakt, baby is waar meer te vreden. We zagen ook wel wat minder magen daarom problemen of, dus minder prikkels, hè? Ja, vooral daar. En ja, we zagen, moeder is ook echt gewoon veel meer gaan op het ritmen van het kind. Ja. Er wordt meer toegelaatend ook om die lichaamstal sneller te leren kennen en te zien. Er wordt ook meer tijd voor, hè? Voila, dus ja. Misschien niet moet bezig houdt en meibezoek. Nu denk ik wel dat die al dubbel is want die dingen sommige vrouwen daar wel heel fijn vinden om bezoek te ontvangen. Ja zeker, zeker. Ja, en dan is dat natuurlijk ook helemaal oké. Maar ik denk dat belangrijk is dat als je voelt van voor mij is die te zwaar, dan je dan ook durft zeggen van liever nog niet of zo of of of. Ja, of op voorhand goed meelkein uit maken van oké. We willen bezoek ontvangen, maar misschien alleen op die dagen en alleen op dat duur. Dus we hebben bijvoorbeeld naar de vongen. En geen buur van achternichtjes van. Ja, en dat is duvelheid. Dus ik had de enerzijds direct, zo'n direct me op die kijk van in ziekenhuis gewoon, dat bezoek, ja, gewoon te banen is veel gezicht. Het helk blijft een beetje in ziekenhuis en een plaats waar je bent om te herstellen en zeker als er verpleiv ingekort wordt tot echt, wanneer je het echt nodig hebt. En hij kan in principe, als jij graag bezoek wil ontvangen kan dat perfect als je thuis bent. Daar ook beter gegeeft en er meer ruimte. Ja. En langs en andere kant was het ook van ja, maar hoe zijn wij om na natuurlijk te gaan beslissen? Dat gaan afschaffen. Ja. Nu, ja, dat is gewoon een heel ene duvelheid en ik denk, wij hebben ook vrij snel door naar onze dat ik woord van ons dochter daar wij bezoek saavond. Na het avontijd eigenlijk echt niet fijn vonden. In avontal was het om af te laten om af te ondernom samen op te gemaakt naar dat bitter gaan te gaan kijken. We hebben hier een ritualtje waar je woord staat om echt gewoon een dag gerustig te kunnen overlopen en verwerken. Maar daarom heb je daarom ook niet altijd in het begin door. En vanaf dan, als bezoek zich aan dienen, zijn wij ook gewoon, maar ja, het mag dan tussen die uren, als saaf, ze heeft liever niet. En ik denk dat er tot op vandaag toch nog niemand die hier aan ons dat kwal ik neemt. Maar dat de behoek gewoon moet merken en ik heb ook wel gezien dat zeker als ouders vroeg naar huis komen. Dus zij het politie is een thuisbevalling die dus helemaal niet zieken zijn of mensen die daar in de rijdaten wel heel kort naar de geboren of naar huis komen. Dat we toch zien dat van het omgeving die remner iets meer op ziet. Van, oh ja, oké, nee, waar die bevalling is echt net nog maar gebeurd. We gaan afgespannen. Dat ziet het laat de thuis op een positieve kvalle. Dat is wel een heel mooie fik. Ja, maar dat is heel cultureel. Zoveel aan elkaar, daar is een bebegeboren, dan ga dan me balonnen naar het ziekenhuis op bezoek. Ja, of ik het altijd geweten. Wat is dat? Het knuffel zo. Dat is zo. Maar ja, we moeten daar naar toe. Want ook, als je het volledig zou afschaffen bijvoorbeeld, we zitten nu zeker met Covid. We zitten al heel geïsoleerd, hè? Dat is zeker, zo. En ik heb mama's de kant tekening. Ja, ook echt zien genieten van een reactieigd zerde van hoe doen mama's daar zonder Covid. Dus zonder dat het wordt opgelegd hoe doen mama's dat al, dat bezoekend vangen ik snappet niets. En mama's die dan een tweere kindje kreegen en het eerste kind dan alleen in volgen gewoon normaal draaiende wereld. En zei dat van wow, wat een verschil. Maar ik heb ook wel mama's gezien die dan, zoveral wanneer er verjaardagen of feestagen aankwamen. En hun da eerste jaar met een kindje wel heel anders hadden voorgesteld. Sociaal de diertjes toch wel zijn. En zo iets hebben van deze had eigenlijk dat eerste keerst mei onze dochter moeten zijn. En nu is dat over een video kaal. En hij vond er er verschrikkelijk. Je vond er ook dat ze een kindje daarin enorm te kort eten. Omdat ze zo iets zelf aan je aan neen en oei gaat dat kindje er niet wel gewend geraakt. En aan andere mensen en aan andere prikkels. En gaan we het kind nu ook niet te veel gaan isoleren. En hoe krijgt dat om plaats? Dus ze hebben het andere extreme. Ja, daar heeft het echt wel wel wat te weeg gebracht. En ze weten ook niet beter in die, anders in die zin dat ze hebben nooit een kindje kreeg ervoor bij die eerste kindjes. Dus dat was voorinig gewoon een. Ja, ik dacht ook rauw om dat idee van alwege en een kindje op de wereld te zitten. En we gingen hier gewoon een tijd pakken en een trustig aan doen. Maar dan waar we die natuurlijk wel gewoon graag is een terrasje doen. Want mijn appas geboren een baby aan de borst een terras doen. Dat is idea hal. Dat je heeft juist alleen maar u er wel. Ik heb ook gewonnen door de wereld aan die misten. Of je zou bezoek gaan bij u bij een grote houders. En dat was wel. Ja, ook zo de geborenstekartjes die geziet veranderen. Ik heb nu een gezien waar ik kom in dat geborenstekartjes staat. Wil je graag ons kindje zien? We vinden een video-tjet of een wandeling ook heel erg fijn. Ja, dus ik vond dat leuk om te zien en gaan wandelen als dat gaat. Al die za een kort blokskurond. Dus die er wel op een heel andere manier. Het heeft heel veel gezichten. En het is een echt gewonnen u eigen behoefte volgen. Van het graag bezoeken, het lieverust. Dat is gewoon oké. Dat moet daar gewoon zelf aangeven. En ook zo bijvoorbeeld duren vervragen. Als er iemand op bezoek komt, dat die dan bijvoorbeeld ook iets meer nemen om te eten. Of vragen om dan maar een alvurke te blijven. Ja of zo. En ik denk dat vooral de mensen zijn die misschien dan nog geen kinder in hebben. Dat dat misschien zo weert is. Maar al er is, ik denk, je kan relateren. Absoluut. Zorgen worden ze. Zorgen worden ze overigens dat er voor u is. Zonder dat er veel woorden aan wel te maken. Ja. Oké. Mooi. Laat ons om af te sluiten. Misschien nog een paar taboos doorbreken. We hebben zo even een voorantje twijfel van 's al we dit nu doen want we willen ook niet zwanger mama's bang maken. Maar het gaat vooral over 'Ik heb toch vaak gedacht van' of vaak gehoord van 'dietwirt mij op voorant niet verteld'. Waar? Het is zo'n paar dingen, zeg je. Gewoon, dan zet je op voorbereid dat dat mogelijk komt misschien ook niet. En je gaat daar niet van sterven, het is niet de einde van de wereld. Maar die zwelfijnd te weten dat het staat. Ja. Dus om het zien we beginnen met het feit dat we zeggen dat het aan 6 weken is wel gezicht teruggekoerd wordt om terug van alles te gaan doen. Ik denk nu wel op zich niet echt in heel grotig woord worden breken als we zeggen dat je na 6 weken niet percemen te andere kinderen op het trampolinen moet gaan zeggen. Want dan heb je uur in je verliest, dat het ons uit spreekt, en dat is voor het verlaten. Dat kan wel iets inderdaad met wat consumptie zijn dan. En gelijk ook wel heel. Ja, na zes weken zou je je principe terugmogen vrije. Maar ik denk dat het niet eens op een procent aan boel, maar lege ook u zelf die lat niet op. Als na zes weken het mag komen aan, he. Ja, hartstikke. Maar dat dat voor heel veel vrouwen denk ik wel te in, heel spannend zal zijn en boven dien ook echt te vroeg. De vroeg zou kunnen zijn, dat de hoofd er ook gewoon nog niet aan staan. Nee, ja. En die zoek ook he, als dat wel zo is natuurlijk, he. Oh zeker. Ja. Ik zou wel warm aanbevelen om toch wel iets van een glijmedel in huis te halen, mocht je wel nog niet hebben. Ja. En ja, witte, al iets daar alleen waar wij definieren als voorstpel, laten vooral iets zijn waar je beide van aan het genieten zijn. Ja. Dus dat het voelt als of het te snel is, niet alleen daarom visiek, maar ook mental misschien, inderdaad, ja, heb je daar één of zet zien. Oren ook wel soms van vrouwen dat hij zich daar zo een heel stuk over moeten zetten, zet hij dat ik heb echt geen zien, maar misschien komt dat wel en moet ik gewoon zo even in de moed geraken. Dat is oké, maar wanneer dat je jullie het moet fijn blijven voor alle partijen. Ja. Ik ga daar heel erg koe over zijn. We gingen taboos doorbreken. Mijn poenani zag zwart tot alweer wegen mijn knieën aan de geboren van mijn dochter en mijn man ik weet dan ook goed. De broert er ook aan dat chickje. En ja, ik had het eigenlijk mijn dochter op het hoofd, alleen op het achterijnen van het bit en ik was op het gegaan niet genoem om dat te laten controleren. En het was echt tom, zij achteraf, u gingen die echt echt dat dan nooit meer gingen komen, dat was echt pek, zo hard. En dat voelde ook heel lang aan als we daar nooit meer gingen komen, dat is helemaal goed gekomen. Om maar te zeggen dat alleen die gegaan zelf als koppel ook veel taboos doorbreken denk ik. En als je dan toch aan de 6 waard, en je geeft bijvoorbeeld borstvoering, die borstvoering dat lopt eigenlijk best wel goed en die toestietreflexen zijn waar ze moeten zijn, dan zou het ook kunnen dat in het heet van de strijd er ook wel wel een lekkagen is. En dan is dat zo. En dan toestietreflex creëert om willen van natuurlijk door mwon die dan ook tijdens het vrij en vrij komen. En dan gaan zo net nieuwe mannen nog als je het met je melk stroopt. Afhankelijk van die melk op wat die stietje. Dus misschien handig om dat op vorantueet te weten als je gebeurt dat je niet zo je zippen. Wat is dit? Je hebt. Ja goed en in de slechtste geval lagt het er iets goed mee natuurlijk. Ja. Ja. Ja en wat is er zo nog stoolgang maken? Dit broekjes? Ah bang al, ik neem het mee. Ik zal het tegen mij een patient ontvremd, maar een paar het ziekenhuis dus ziekenhuis. Sorry als je diegenees je die voor aan het slinken naar deze podcast, maar ik zeg altijd. Ik pak er nog maar een paar meer van die. Dit broekjes die dienen voor de gigantische maandverbanden die je dan moet dragen. Dat is durfplanken. De bijelkaart te houden want je bloed ook voor zes weken. Reelijke intenten? Klopt. Nu of dat is gaanies zes weken heel intent zijn, maar er help inderdaad voor een moedelijk wel. Alie, ja, kraam, zo hebben we er in, zoals dat ook een mooie naam. De eerste dagen is dat toch wel. Jawel, dat is echt dat stevig, hè. Ja, ja. Je moet echt terug naar doorpronkelijke staat een beetje, die gaat terug in minder ruimte in je nemen. Dat bloed voor die zicht wel. Ja, ze moet zoveel te echt zes weken onophouden, denk ik. Dat zal wel bij elke weken. Ze zeggen dat toch zo dat dat dan wel minder toch zo. Dus geziet in de eerste dagen wel met zo'n heel elegant dit broekje. Als je een gigantisch maandverbanden en onder tussen is dat daar dan ook misschien genaaiyt. Ja, zeker. Nee, dat is niet top en. Ik denk dat er nog een cult pekt, dus daar doen we nog een maandverbanden. Dus wat ik ook had altijd had bijvoorbeeld in het ziekenhuis. Ik had zo een heel comfortable, maar aansluidende jogginbroek. Ik ben eegenomen. En dat bleek dus niet zo'n goede idee, want je denkt dan heel dat van 'Wee'. Misschien, dat is wel afgegezit. Ja, gezietje, maar trazicht, zie het. Ja, ja, dat is waar. Ja, dat is een type. Loss. En dat is, als ik zo'n stoog ging, maak je iets redelijk moeilijk in spannend dagen daarna. Ja, ja, dat is ook niet zo'n goede voorant niet bestil staan. Als ik daar zo'n tijs kom, dan ben je een minst en als je raad zieken, dan is gewoon een rijk in. En heb je dan stoog in kunnen maken. Ik heb nog niet gedurft of ja, dat was echt opnieuw bevallen. Gewoon, en daarom niet per seer, dat gevoel maar hoe spannend dat hij is. En dan alles die raad aan onderaan terug op gang komt. Ik heb dan ook altijd een type om mijn wc-paviesen of zo. En eigenlijk tegen gedruk te geven, tegen vaginal of tegen uw hechtien. Als je daar aan zachtjes tegen duwt, dan kan je iets beter los laten. En straenen. Ja. Dus maar daar is er dat wel ifkens spannend. Zelfs, we weten dat zelfs bij keiders neer is die in principe niet echt gehavond zijn aan de onderkant. Dat dat alles nog wel heeft van iets van hoog. Oh ja, inderdaad hier gebeuren dan ook nog dingen. Dus dat is wel spannend. Ja. En in dezelfde kattigerie aanbij je. Zeker iets waar ik ons op maakt en aan zwangerschap. Ja, we gaan daar gewoon zeggen wat dat is. Dat zijn eigenlijk het, uit stulpseltjes die er vergroot worden door die druk. En die dat dan eigenlijk vergroot zijn en dus ook wel. Ongemaak je kun je geven bij het stoolgang maken. En bij het toch? Ja, absoluut. Ja, dat kan wel. Normaal gesproken, we verdwijnt dat ook. En dan zijn dat die wel wat ter plaatsen blijven. We hebben daar allemaal al zo-zo types voor op maat. Even natuurlijk aan er zelf aan gebracht worden. Kanaar ook minimale ingebrep gebeuren als die echt stoerend zouden blijven. Maar dat kan dus inderdaad zijn dat dat daar ziet. En dat daar ook gewoon veranderd. Ja. Dus dat daar niet meer is wat dat daarvoor was. Maar dat is alleen normale. Ja. Ik heb aan mijn twee bevalingen ook echt kwetsuren ondergelopen onderaan. En echt vaginaal waar ik ik ben voorgepareerd. Stokkig, ja. Dus dat zijn ook van die dingen als je dat stoer, dat zijn dat zo'n regio waar dat we niet heel graag tot in de dipten. Parintendet over praten. Maar dat is kei belangrijk. Ja. Wel, het is daarmee zo. Ik denk nu ook dat ik van een subit moet worden. En die is klamerd doen van, we willen mensen ook niet afschrikken of op bank maken voor van, oh my god, wat staan we te wachten. Maar gewoon zo weten dat dat allemaal bestaar. Ja, en niks die zo'n overkomen. Ja, dan schrik ze ook minder van als dat aan gebeurt. Dat zijn ook markwaaltjes, bedoel dat voor de wijn terug. Dat is allemaal waart ook, hè. Ah, maar ja, zeker. En dat dan niet is van, woah, wat is dat hier? Maar ik ben hier aan de einde. Ik ben de enige die daar heeft. Nou ja, ja, zo, we hebben dat allemaal. Allee, niet per se. Maar die dingen komen heel vaak voor. Absoluut. Vein toewet. En ook zo gewoon om zo er best stil te staan van, ja, oké. Je zet wel echt. U lichaam is aan het herstellen van een grote gebeurtenis die heel veel heeft gevraagd van nu, hè, van uw lichaam. Ja, wauw. En je hebt dus echt wel die rust en nodig, je moet niet staan koop. Hoor bezoek dat er hier lang blijft. Maar als het daar lastig voelt, ik hof er even een beetje in. Maar je mocht gerust hulp vragen en je mocht gerust laten wanneer de baby slaapten onder dus een strik laat staan. Twekers. Ja. En strik je bedoel, wat is dat op? Allee, bedoel. U strikt er nog. Ja. Alles zit in het goede ophang, ja. Ja, niet het waars. Oké, u bent dan de hele regent dankje om langs te komen en dan met mij over dit onderwerp de keraam tijd te hebben. Waar kunnen mensen jou en jou boeken vinden, jouw boeken gewoon overal? Ja, de boeken zijn overal te vinden. Zo wel online als in de gewoon boekenhandels, staan de boekenhandels naak overal. Er zijn ook alle twee dus ik blijer als e-boek. Dus voila, mij kunnen jullie ook vinden op Instagram waar ik eventueel uitlegge weet je wat meekijker in mijn hersenspinsels als mama en partner. Ja. En wat is jouw account nam? U hoeportert gewoon, een heel simpel. Ja. Gewoon mijn naam aan elkaar. Dus altijd welkom daar. Oké, top. Dank je wel Christine, hoeveel de uitnodiging was heel fijn om naar diegst te komen. En graag gedaan tot z'n hele dag. (C) TV GELDERLAND 2020