De gieter op pootjes | Rob van Essen - De grote schoonmaak

Hallo, elke week presenteer ik, Kees van de Bros, de Groene Amsterdama Podcast. Het is een gesprek met een journalist die die week een spraak maakend dat ik op publiceert in de groene. Waarom dit verhaal was het moeilijk om te maken? En wie is die journalist eigenlijk? Elke week, een goed gesprek in de podcast van de Groene Amsterdama. Hallo daar, fijneet je luisterd naar BoekFM. Heb je een vraag voor ons? Stuur dan een meel naar [email protected]. We zijn ook te vinden op Instagram @boekFM. Wil je nou nooit meer een aflevering van ons missen? Abonneer je dan nu in je eigen podcast app. En geef ons ook vooral een hele posterer en recensies. Dan zijn we ook sichtbaarder voor andere die ons misschien meer de luisteren. Maar ja, ik kijk gewoon heel fniell. Ja, maar je ziet er is gewoon niet. Kijk, ik zie iets. Dus iets in je leven heeft het afgespeeld. Dus het gebeurt niet. Nou ja, ik ben natuurlijk nog steeds met je mee. Ik ben natuurlijk nog steeds met je mee. Door het gegeven, het staat ook heel groot op de achtergrond. Hoe verklaai het onverklaarbare. Ik dacht ook een keer getuigd te zijn van iets onverklaarbare. En dat gevoel krijg ik toch wel weer terug toen ik deze de sleutelsen in het boek last. Dat kunnen we stakten op een op, dat uitgepijt te beschrijven. Je denkt dat je iets ziet, het kan niet waarsijn. Bij mij speelde dit zich af in een veilige context. En ik hoop niet dat jullie gaan lachen, maar het speelde zich af binnen de context van een circus. En ik weet van, als je naar gogen lager gaat, gebeurde gekke dingen iemand kan zomaar door midden gezagen. Oh nou, nou, nou, hoe kan dat? Nou, dat giezenle, Marc. Ik ben heel erg vroosje te zeggen. Hallo allemaal en welkom bij Boeken FM, de literere podcast van Weekplatte Goedenham, Amsterdamer. En uitgevrijd, Das mag zitten vandaag in een volle studio. Ik heb bij me en een decuis de vries en Mara-Pruis, welkom aan het avond. Salut! Mijn naam is Charlotte, Marc. Wetje bijgekamp van de boekenbouw, Charlotte. Ja, zeker. Ik hoef er nooit van bij te komen. Ik heb de tijd van mijn leven. Ik weet dat ze een mening in hier verdeeld zijn. Maar ik wil geen oefentogen woord worden. Nou, het was gewoon een goed bal. Ja, ik kan hier zo goed met tegen de brikkels, maar ik heb wel heel leuk geklest met Charlotte en herbamba. Oké, daar gaan we het niet over hebben. Oké, het was gewoon wel een heel genoemd moment. Het norm van Charlotte's moeder is meteen. Ja, look. Allerweller, vortex. En jij hebt dat in een speegdoekje, Joost. Ja, dat is een gek moment dat ik omgeef mensen een laur moest verschoon in de raad. En toen moest ik hem daar even gewoon een kal meerder om te zeggen dat het scheeel was. Dus ik denk dat ik van 'Ahh, het is niet los van nacht'. De kijk op de klok, ik denk dat 'O, het boekenball is nog bezig'. Het zag er een stellingst idee. Dat is heel goed. Ja, het had al je vrienden kunnen bellen op dat moment. Zo is het. Ja. Het is boekenweek. Als deze aflevering verschijnt, is het geen boekenweek meer. Maar we spreken dit in de boekenweek. En verschijnen dan altijd rond onder boekenweek de belangrijk boeken van het jaar. Dat is de idee, heb ik. At ans. Dat ze uitgeven is een paar paalde titles micken voor. Ja, Mart en November. De aantal ontwikkelen hoe mijn judische het is voor de kerstje. Ja, ze hebben er een paar van die momenten in de raad. Een paar maanden worden overgeslagen. En je hebt sommige schrijven die het heel fijn vinden om vlak voor de boekenweek uit te komen. En je hebt ook heel veel schrijven, ze zeggen, 'Doe me liever maand na de boekenweek'. Nee, maar dus het is een bepaald schrijven dat gewoon mide in de boekenweek verschijnt. Ville puurvers naar een van en de andere is Rob van S. Nou, ik denk dat je om in de boekweek te verschijnen, je wel een zekerste natuur moet hebben. Ja. Omdat natuurlijk een heel groot aanbod is. Dus je moet reelijk zelf trouwen hebben dat je al boek toch wel gezien gaat worden. Rob van S. de dubbele Libreswinner kan het ook uitgevraaien. Die wachtjes trouwen toch meer of meer hebben. En dit boek gaat ook gezien worden, want het is in de schreeuwereste kleuren van ter wereld uitgegeven. Maar jij bent nog steeds een beetje overprikkeld van boekenpunten. Ik leuhe niet aan, kan je beter een beetje stem. Ja, een beetje corporaal. Volgens mij heb je gewoon wel een verschil in de wereld. Dat is al Lexie, ja, wat is er? Oké, we gaan genoeg over het bouw. We gaan weer over literatuur praten. Het is al het leuk, als je het al niet wil vrij wheelen. Ik ben hier om de inhoud te bewaken. Ja, nee, dat is echt je enige rol. Rob van S. de eerste boek bij nieuwe uitgevraai. Ja, op stopnijdals mag gedaan waar ook zijn geliefde vrouw, Lisa Spit zit. Voor de mensen afvragen van deze podcast is natuurlijk nominal ook van das mag. Oh ja. We hebben in de naad heel veel geld gehad van das mag. Daar niet ook van echt bij me langs. En die stopt echt zo'n hand met geld in mijn broekje. Nou, heb ik mij iets van gezien van jou een broekje. Nee, nee, zit vol met geld. Rob van S. de eerste is er meer als gewoon een lekker uitgaan om te opbouwen. Eerdere twee boeken bij de ene daar het gewoon of niet de eerdere twee boeken. Nou, z'n vorige grote roman hier kom ik nog getrugd. Geeft de liberist gewonnen en daarvoor heeft de roman de goede zone. De liberist is gewoon. Dat was het. Als ik volgapig als mensen klagen over dat het witte mannen geen liberist meer kunnen winnen. Kun je al het zeggen als ik er zelfs twee winnen. Ja. En het tijd bestek. Rob van S. relatief. Toegelang onder de radar geweest. Ik ben gewoon in mijn boeken erf en me een eeuw geleden. Dat hij als. Toen als een geheimtip geholt. Ja, nee, ik weet het. Is er en de verhalen. Ja, maar ook met de goede zone. Ik weet nog dat de sprakeviteel met Peter Bühman. Peter Bühman heeft hij nog. Ja. De bette buurman was de grootste Rob van SFN van allemaal. De goede zankt van toenuit. Ik vond Visserwond het echt geweldig. En ze verhalen buurten van geweldig. Ik weet nog dat het heleom op dat het profe had op het voet was. Het boek was op een Rob van SFN moet die mee de liepers winnen. Dat had wij gezegd, die boeken van SFN. -Ja. Dat is een echt zo'n moment. Je denkt van, wow, dit boek is goedgroeg om ze groot doorbreikt worden. Je hebt dat heel vaak van boeken. Ik denk dat dit van die te groot, groot publiek. En dan komt het niet. Maar nu kwam het wel helemaal. Dat was echt een meege bestseller en dat was de lieperswinner. En het leuke van het soort bestseller, dat ook een hele intelligente. was zinig fantasierijken, reeilijk unieke romand was. Wat ik ook het mooi vind van Rob van SFN is dat die. eigenlijk de eerste boeken die die schreef waren eigenlijk van die bescheiden boeken. Dus ook zijn romance en maar ook de verhalenbundels. Ik ga er wel prachtig op dat ik hem vanavond begint in de peiling had. Maar dat bescheiden er nog steeds in de boeken waarmee die uit de doorg gebruiken vind ik. Wat bedoel je, want tegelijk, hij beslaat best wel een episveld. Er zit een tijdreis in iedereen. -Ja, maar het is. Wat bedoel je misschien te maken met dat hij echt een persoon na heeft gegeëerd. volgens mij de echte Rob van SFN. Het is iemand die niet te dingen initiëerd, maar dat is iemand die altijd van alles overkom. Ja, dat is eigenlijk nog wel onbehoop ook in het leven staan. Ingetoge Polerloezer. -Ja, en soort. Ja, wij wil ook, want we is maar een paar keer in die podcast een verhaal. dat hij dit is wat ik je beloof behondeld van hem. Of zijn jongen die eigenlijk ze hele leven niet begrijpt. Wat hij maar eind loos aan het wachten is. Hij had wat nog nooit door iemand anders hij zou vertroffen. Nee, er verhaalde ook smekten om ons filmt worden. En over iemand wie het leven overkomt in een datende behoor. Maar ja, wat veel personages dat gemeen hebben van Rob van SFN. Ja, en het culmineert vind ik wel in deze man. Ja, absoluut. -Eindelijk zo'n soort. onbehag, beschrijf, iemand die misschien toch al niet helemaal thuis voelde in deze wereld. En dan iets ziet wat verder niemand, bijna niemand, heeft gezien. Maar door die nog meer denkt, omdat deze plek is niet klopniet. Ik moest ook heel veel denken. Ik weet niet of het met jullie is. Dit is wat ik je beloofd. Het lijkt tot al. -Ja, tot al. Ik heb dit letterlijk tegen Maria gezien. -Ja, ja, ja. Dit is helemaal de stijl, de toon. -Ja. Even dan nog voor de luisteraar die dit verhaal niet kent. Ook al hebben wij heel vaak de loftrompetter over afgestoken. Dit gaat over een man die terugkijt toen niet. Ja, of 20 was, verloren was in het leven. En op 1 door 4 meisjes van een roeie kleurpje wordt gevisitiert. Vicken een beetje een grislevoort. -Bies deze een mooivoort. Maar die hebben interesse in hem. Het ene na het andere mooie meisje. Hij denkt dat het een grapp is. Dat ze een soort wederschap hebben afgesloten. Een jaren later blijkt was dat het om hem ging. Dat eenvriendin meiden zich om 'ie was best ook naop, hè? -Ja. Vroeger. -Vroeger. Je moet die helemaal vergeten heeft dat het leven niet alleen op hem afkankomen. Maar dat je ook op het leven af kan lopen. En dat je ook bewaarde kan, hè? -Ja. Het taalgevoel van vergevesheid achter blijft. Ja, maar toch ook dat hij dan de straat, het is dat de interact. En dat is de mooie voorjaarsavond, de terrassenlopen. Voor dit is wat ik je beloofd zeg te wereldwaars. Waarom zou je nog wachten? -Ja. En dat is dan de slotzinders. Ik denk ook voor de duiding van dit boek. De grote schoonmaak. Wat is er naand? -Morja. Maar ja, ik kijk gewoon heel vnieuw. -Ja, gewoon. Je ziet er is gewoon niet. -Kijk, je ziet er al. Je ziet er in je leven heeft het afgespeld. Dus het gebeurt niet als kreus. -Nou, ja. -Dat is het gegeven. Dat staat ook heel groot op de achterwap. Hoe verklaai het omverklaarbare. Ik dacht ook een keer getuigd te zijn van iets omverklaarbaar. En dat gevoelk, kreeg ik toch wel weer terug om deze de sleutel zijn in het boek last. Dat kunnen we stakken op op, dat uitgepijt te beschrijven. En ik weet van, als je naar gogen lagen gaat, dan gebeurde gekke dingen iemand kan zomaar door midden gezagen, het wordt ook nou, nou, hoe kan dat? En. -Nou, dat giesle markt, ik ben heel erg groot. Maar goed, ik ging naar het circus met mijn dochter. En dan kwam een clown, het bood, die mocht niet helemaal. Dat is wel eindig. -Dat is heel eindig. Ja, een clown, die clown had een gieter in z'n handen. Een gieter in de vorm van een olifointje. En hij ging zo de eerste rij, hij ging in je besproie met water. Maar het met een klein. Maar handen had ik gewoon een Gieter was. Dus hij was zo die Gieter aan het hanteren, en was de eerste rij aan het nat maken naar iedereen lachen gillen. Vervolgens laat hij die Gieter uit zijn handen vallen en die brengt in stukken. Nou, pakt hij een koffertje met nijspullen en een nijt die Gieter weer aan elkaar, dat hij gedepedeert. Ze zet die Gieter op de grond en vervolgens gaat die Gieter lopen. Sterke nog die Gieter gaat huppelen. Nou, dan denk je al van, ik voelde het echt in mijn buik van hoe kan dit. En vervolgens valt die gritter op de grond, valt dood neer op ze zij. En dan gaat die klauwe naam toe, die heeft een enorme sleutel in ze handen. Die stek die sleutel in de rug van die gritter en die doet ook. Volgens staat die gritter weer overreind en gaat weer rondjes hupelen. Dit haar haalt zich nog drie keer, ook een keer die sleutel. Het olevantje gaat weer zo rennen. Het olevantje of grittertje? - Grittertje, olifantje. En dit is gewoon de act die je denkt dat dit kan niet waarsijnen. De bedoeld is eigenlijk het ongekeden van wat er op van S. De beschrijven op van S beschrijft iets waarvan die denkt dat het is levend in het blaak leverloos. Ik dacht, ik kijk nou iets leverloos en het blaak leverend. Er zit een kloe in dit verhaal en dat is natuurlijk ook het veilige van een circus. Het wordt opgelost. Maar toch? Nou ja, ik heb jouste de volgende dag gewoon eindloos mee lastig gevallen. Ik denk dat ik nu gewoon 12 keer heb ze deze aan het eindloos. Zo ongelooflig en ook, ja dus jij bent me getuigen dat dat een enorme impact op mij eigenlijk. Van hoe kan dit? Ik heb het gevonden op internet. Oh ja, ik wilde nog even dit zeggen. Ik dacht van, oh, dat is de beelverhaal en deur ik dit wel te vertellen. Maar toen last ik in interview met Johan van Ross, die vroeger op de BBC had die zo'n fantastisch. Hele graag getoogschillig. En die vertelt nou het gekst wat ik ooit in mijn leven heb gezien en die vertelt toen precies dit verhaal. Nee, ja. Wat wil jij zeggen? Nee, ik wil er niets zou geballen dat ik het gezien heb. Ik heb gewoon een hele graag zoeken en dan kon ik ergens een filmpje vinden van iemand die het met z'n telefoon gefilmt had. Ah, waarin de magie is dan nu een inklapje weg. Vond jij het net zo eng als Marja's vond? Ja, ik had een verhaal van Marja helemaal. En Marja is in staat dat heb ik ja lang als haar kuleig meegemaakt. Als verhaal is zoveel intenser te vertellen dan nodig is. Maar doe je altijd helemaal op je puntje dat ik zelf wel helemaal bez weet ben. En dan zeg ik van z'n nou nu de clue, nu de clue. En dan blijkt het heleg mee te vallen. Dus ik kijk het op een andere manier. Ik ga het niet hoe je een gieter kunt na je. Nee, snap ik ook niet. Dat was ook al heel is raar. Met de echt van grote naart en draad en ding werd weer gewoon heel. Maar wil je de clue te tellen? Ja, ik wilde de clue vertellen. Ja. Uiteindelijk pakten die klaan pakten die dat oi lufantje op. En hij rits er hem open. En het kwam een hoi in het juist. Maar moet je dan ook nog blijven te wonder? Hoe kan deze hond zo gedresseerd zijn dat hij dit allemaal doet? En dan is hij ook stijfhoud. Maar hij was ook al een stukken gevalen. Hij was ook al een hond toen hij in gieter was? Ja, hij was wel sinds. Hij is van begin af aan gewoon een hond geweest. Dus nu ga ik dus weer heel intens worden. Ja, ik weet niet wat ik moest hiermee. Nee. Nou ja, Rob, Rob van S. Weld. Ja, dat is die heeft natuurlijk. Hij heeft dus het om de omgekeerde ervaring besleven in een aantal dit boek. Want dat is meteen sleutelzinnig van de grote schoomak. Gaat er over een jongen Thomas die iets gestopt met VW-O. Eigenlijk zomaar zijn de jaren 80 de jeuglaat het weer eens afweten. Hebben we er allemaal geen zin in. Ik wist dat het tegen de sociale dienst zou gaan. Uitstverreken, u lees aflevering. Hij gaat bij supermarktwerken. En dat is een beetje zo een professioneel supermarkt en afdekomen daar. Misschien ook wel zin je je eigen supermarkt hebt van die acties rond. Dus mensen die dan taartjes gaan uitdelen of. repen van New Merk. En op een dag wordt er klaar magmaak voor schoomakmiddel. Brick zo. En dan komt een hele grote pop binnenlopen. En dat is gewoon zo'n man in zo'n schoomakmiddel. Maar ja, gewoon zo'n man in een kostum. Voel je het ongevlees? De vorm van een vlees. Zal ze allemaal wel eens hebben gezien. En die man of die vles gaat dus. Lop door de winkel heen en die gaat allemaal mensen. Het schoomakmiddel aanbieden en gaat de administraties geven. Hier erop ze schouders nemen. Wat is genomen? En hij en zijn collega. denken beten je nou, het is echt een man. Ook omdat hij een paar keer zit hij gewoon buiten. Weet je, zo. Nog net niet te roken. Maar hij zit zo verslagen op een bankje. En F-leg. Ja, dat is een binne. Goed zo'n man die echt een kut daarna heeft. Als ik daar doorheen aan het bluff is. Dus ze zien die fleste heel dag bezig. En dan aan het einde van de werkdag gaat winkel dicht. En het is alleen 'hij ventriks', zou je het schoenen leggen. En Bricso. En Bricso. En Bricso loopt langs een schap. En blijft haken aan het schap. Schuurt het pak. En vloestof, een vloestof, een vloestof, een vloestof, strooomd, als of een bloedende woont is. Uit hem. Heel langzaam gaat Bricso neer draait zich van zich af om in stil te sterven. En Thomas is een collega stana bite kijken. En hij denkt van nou, op elk moment komt de man uit het pak. En ze hadden wel gekeken van dat Godtessie het pak een mooi uit. Er is helemaal geen ritsoeie, ze zijn er binnen gekomen, maar goed het zal wel. Maar er komt geen man uit het pak. Het pak blijkt leven te zijn. En nu dus gestorven. Dat is het verhaal. Of daar begint het mee. De zeg aan de hele, dat is de eerste deel van titel voorklaring. Ik die hele supermaakt. Maar dit weet je nog niet. De groot schomaar komt pas helemaal aan de einde. Dat vond ik juist zo mooi aan de structuur van het boek. Dat we krijgen deze cijne. En dan krijgen we vervolgens gewoon het leven van Thomas. Wat die modiele met de wetenschap als die dit heeft gezien. Ja, wat het boek heeft, een beetje forestgump, achtergevirtelstructuur. Ja. Dat het speelt zich dan weer zo via later af en hij is in Engeland. Hij loopt zelf inmiddels in een pak rond. Hij heeft zich toelaat verleiden. In het uitgaanspubliek hij is ondergekoeld. Er zit op een bankje en hij raak aan de plaat met een man. En die man gaat die ze hele leven, ze verhaal vertellen van. liveslijke boxedrocklets. En 1D is het op een grote schomaakflijs. Ja, maar dit moment bij de supermarkt, dat laat Thomas niet los. Dus hij verhuizen naar de stad, hij gaat studeren. Hij wordt schilder. Hij wordt schilder, hij gaat een soort popart, achtergeinterpretatie maken van het brik zo'n moment. Ja, hij schilder. Ja, alleen maar een flest die lekker is met handjes later en beetje erbij. Afhankelijk, lovend ons van, ja, dat is een komende tafel de capitalistische stad. Ja, een heervecht positie in het stelende museum. Ik bril voor de gordorie, moet hij niet denken van hij is een ambitieuze kunst. Nee, hij maakt gewoon, hij woont in een kraakband en hij maakt schilderhijen. En toevallig wordt het een isgeorganiseerd. We weten dat kunstnaarscollectief ook weer waar hij onderdeel van is. En niet werken, of wil niet werken. Ja, dat is weer. Ja, dat is. Ja, dat is. Dit had er op van Essent, natuurlijk ook heel erg in de vorige romanse die schreef. Hij fangt heel erg die sfeer van de jaren 80 doeloosheid. Voor de loomheid en de creativiteit die er om toch ook uit voortkomst. Hij heeft een boek gezijf kind van de verzorgingsstaat. Ja, dat is een memoir. Het gaat heel erg over het idee van dat je gewoon eindloos ging studeren. En als je klaar was met studeren dan ging je naar het controle van een socialdienst. En ik krijg een uitkering. En ik had lekker geen niks doen. Ja, maar dat is nu eigenlijk. Alles in het boek is natuurlijk raar, maar dit is ook een noe bijna science fiction om te lezen in 2016. Hij ook wel makkelijk heinhuis. Dat is gewoon een hein, spinelope. En hij opbeld en zeg nou, ik woon hier en dan mag je het houden. Ja. Ik wil ook even het neem ik eigenlijk nog wel aangezet. Maar. Oerstuboudisch bedrags zou ze rijfst zijn? Ja, ja, precies. Maar goed, hij wordt reed succesal, kunstenaar tot de volkskrant van die te gentaar over schrijft. Zeg maar de slotere markt van Dienste die breekt hem in tweeën. Wat werd het met je dat voor de volkskrantje? Nee, nee, maar hoe? Dus daarna garen we een konctie. Dat hij echt gewoon. Ja, wat een verweerde eigenlijk, dat is een truc. Ja, maar een truc. Ja, maar een propone. Hij wordt. Hij heeft een meisje. Ja, dus dat is een verzochtende omstandigheid en dan zijn hij een jostmijn jaar samen. Maar die ook heel mooi al. Hij schert een heel mooi, ook. Ik vind het mooi, hij heeft de. Ja, tot een lichaam zich laten aanraken, die jouw gekent wil worden. Het is zo prachtig gedaan, maar. Nou ja, lief en leid. Denk dat hij. Ik ga vertellen wat meestek overkomen. Nu kan het wel. Nu kan het wel. Hij is een. Die flersbreek zo. Grond. En dan. Stort het hele. Ja, jas mijn is nog evening, het is iets. Ja, met mij aan het verrokken worden. Dit is een red flag, denk ik, in de date wereld als je zo verhaal zou. Ik denk dat je dat echt voorstellen, dat iemand die al wel al aan hoe lang is het een paar jaar. Nou, jas hebben je jaar. Ja, dus je bent verschaat heel veel. Dan zo verhaal verteld en dat ik. Ik zou het even knapt. Nee, ik zou dan heel veel liefst extra open worden. Nee, ik ook. Dat denk ik echt. Als een man mij dit olifant Gieter hond verhaal had verteld, dan zou ik wel met mijn trouwen denken. Ik zou jongens. Maar mensen echt, ik zou geen. Ik had niet juriditeerenschrijvers hard te wilden, want ik zou gillen te wegrennen. Echt? Ik heb zoveel mensen met probleemen, ben ik tegengekomen in mijn leven, ik denk nee, dit ga ik even niet doen. Maar ik vind het wel een instantusperstie, hoor, want. Grond. Ik kan me echt wel voorstellen. Ik heb echt wel mensen meegemaakt die iets aan me verteld hebben dat niet kan. Ja. En soort van bijzondere ervaring. Ik moet eerstjes. Ik hoop niet dat de neemdrop is, want jullie waren er bij. Of nee, jullie waren er niet bij, maar er waren heel remantel die bij ons in de podcasten gast was. En toen de afloop aan ons vertelde of. Ik denk dat ik niet aan vertelde. Eerst hebben we deel hier. Nou, dat is voor de BBC. En de documentaire over haar weggemaakt. en dat ze voor de film opname, langs haar huis, moest rij in een auto. -Oh ja. -Wazen ze opgroeien. Ze schrijf ze ook over in geving op de ghost. Dat ze zichzelf was kleimeisjes die terugkijken? Ja, nee, het zit niet in geving op de ghost, want dit was gewoon het jaren vol gebeurd of zo. En dat ze, want het was die de ook met eraan, de era van The Mirror and the Light. Dat ze vanuit de taxie opkijkt naar het huis. Hij heeft zichzelf ziet staan als jong meisje. En het bedoel van zo iemand, geloof hij het meteen, zou aan het tellen. En een accepteer komen. Dit is eerder een anacdote. Daar is deze anacdote, Brickzout, te groot en te groot desk voor. Ja, en te letterlijk. Hij zegt ook gewoon, het heeft niet te maken met Raouw, wat dan ook. Hij vertelt gewoon dit is letterlijk gebeurd. Er was een park en het was geen man, maar het was een levend park. -Banaler kan het bijnen, niet zo. -Ja, het is meer in de categorie van, ik heb een alien gezien. Ja, want bij mentel, dat is wel dat ze zichzelf wel in geving op de ghost. Dat ze ook zeggen, ik had ook, ik heb, en had heel veel migraine aanvallen. En dan koop van aanvallen door de enometrieose. Dus soms zag ik ook dingen die er niet konden zijn, maar ze waren er wel. Ja, maar dan nog vind ik zeg maar iemand die in G-s ziet, van totaal andere orde van iemand die een levend, vijfst Brickzout, dus. -En er ruikt. Het is ook heel erg wel heel veel verschrijven. -Helve die mensen in de in. -Goedia's mijn, die denk dan, van wat maak je me naal. -Dank je mij zomaar iets op de maak te kunnen spelden en die zorgt dat zwig. -Ja. -Ja, wat heel zilig is, en ook wel terecht. En ik las het wel en dacht, ja, je had het ook niet kunnen vertellen. -Ja, maar we zien hier, het Kim van wat later gaat blijken, en dan maak je hoe deep de Brickzout is bij het te blijven. -Niet alleen maar het schildrijd over, ga ik filosofie studeren, echt met die idee, ik moet het absurde begrijpen. Ik moet begrijpen dat je iets niet kan begrijpen. Dus dat wordt ook zijn studierrichting, wordt het helemaal. -Ja, die jaren 80 voordelen en op een gegeven moment, kijk het her naar een programma op Veronica. Parapara. -Groeid die er voor. -Groeid die er voor. -Gappen. -Den er een door hele land worden gekeken, Paranavide of Paranormal is dan Parapara de akkoorting. -Ik zou wel gaan op de feit. -Heet dat Paranavide of Paranormal? -Den hebben we wel iets zo gehappen. -Den vocht's mij echt gebeurd. -O, het zou kunnen. -Ja, maar je hebt al heel veel van dat soort programma's. -Vond ook heel leuk hoe het wordt beschreven, dat het dan zo om onverklaarbare redenen allerlichten uitboeten zijn als dan op zoek gaan naar een spoken in iemand huis. Dat zal met van die zaklampen om zich heen en het zwiepen zijn. Ik denk dat ik je zie. En dat is een paar deuren tegen elkaar open worden gezet. Van, "Oh ja, maar ik voel een volg." En hij denkt van, "Oké, ik stuur een brief naar Paranavide of Paranormal." Ik beschrijf gewoon wat mij is overkomen. Wie weet? Misschien kom ik wel iemand tegen. Die dit ook even meegemaakt. Als ik mag meedoen aan het programma, het is dan de manier om zo veel mogelijk mensen te bereiken. Oké, het programma is geïnteresseerd. En wil meteen reediteur lachen. We moeten nog even kon zich schreven. Hij is al heel lang op zoek geweest naar de enige andere van wie hij zeker weet dat hij dezelfde ervaring heeft gehad als hij. De vormaalige filialmanager. -Vendrig zijn bas. -Aindrig. Ja. Nou, wat was hij iets van 15 jaar ouder was dan hij en de meel? -Moei, ook in het begin hoe hij die vriendschap met vendrigs beschrijft. -Zo steeds zwijgend, lauw bierge. -Lad ze zwijgend, een peipje bier. -Ik heb ik altijd gewoon zo'n vanzelfspleekende werkvriendschap. -Ja. -Tog ons laat vendrigs hem drie dagen na het weekend. -Ja, dat moeten we nog vertellen. -Dat is zo. -Dat na dat biergso is geweest, komt hij weer op ze werk. Heel maar oversteer. Hij wil te gaan met Vendrigs over hebben en Vendrigs zeggen, "Eef gezitten, zeg, die jij je proeftijd zit erop. Volgens mij moeten we me niet verder gaan." -Ja. -En het is niet zo dat Thomas iets gezien heeft en Vendrigs was niet bij. Nee, Vendrigs was er echt bij. Het is niet zo dat ze het niet, maar Vendrigs stuurt hem gewoon weg. Die kan het gewoon duidelijk. -Dat heeft een andere reactie. -Die heeft een andere reactie. -Bak goed. -Para-para. -Ja, hij blijft dat er interesse is in zijn kaarsus. En hij ontvangt een redacteur van het programma die wel het aan. -In don, hij doet open, die staat er voor m'n dure. -Wis dat voor de dure? -Modervakking Vendrigs. -Eef ik is. -Ja. -Ik had op dit moment in de roman dat ik dacht, hij had ook kunnen stoppen hier. Ik vond dit een soort schoneerpunt. Ik denk van nu gaan er dingen opgelost worden en meer verteld worden. Ik heb er daar eigenlijk de helmer om aan wat last van gaat. Ik dacht van, hij had ook een verhaal van kunnen. -Heel grappig, die. Dat had ik namelijk ook de helft bij dit boek. -Wat had kunnen stoppen? -Ja, maar hij had kunnen stoppen. -Grappig, wat. -Ja. -Met we laten als we verder verteld hebben wat over gaat. -Mar dit is voor onze stop. -Ja. -War dit is natuurlijk een van de moeilijke dingen, een ook de interessante dingen van een boekers dit, van een gegeven als dit eigenlijk. Je kan er op twee manier meer om. Je kan het of helemaal oplossen. En ik was eigenlijk al bang dat Rob van Estet ging oplossen. Dat was ik bang voor een wegse voorgeboek. -Ja. -En dat is. -Dat is een toegouwte strik omheen zelfs. -Nou, ja, het had dat boek. waarvoor die de z'n tweede Libris heeft gewonnen. Hier kom ik nog op terug. Dat gaat over man die gaat tijdrijzen. Ik heb dan liever. dat het altijd het het manco van tijdrijzen, dat ze dan einde loos. of nou een filmen zullen we een boek. eindlaus wordt beschreven hoe het tijdrijzen in zijn werk gaat. -Ja, heel goed. -Ik heb liever dat iemand gewoon zegt van 'Ik druk op een knop'. Oh, ik ben van de teletime machine van Professor Barrabas. Weet je dat wordt ook niet uitgelegd? -Ja, dat is kunnen we ook. -Mij favoriete tijdrijs. Mij gaan niet. komt uit 112263 van Steven King, werkt vaak over heb. Maar wat hij heeft gedaan is gewoon. er zit een schuur in de wereld. Als je op de juiste plek gaat staan, dan kom je terug in de jaren 50. Hij lecht nooit uit. Er is niet een paranormalig verklaring. Er is gewoon een iets. -Het helft er niet. -Dank je voor een pimpje, het is een ieder. Je bent meteen een andere dimensie. -Ja, zoiets. -Oké. Dus eigenlijk. en dat vond ik toen echt dat hele grote manca van het boek. het begon prachtig, het eindigde prachtig, maar het middedeeel. waar ik eigenlijk een horen door van. En hier ben ik ook van. Ik ben dus heel benieuwd hoeveel gaat hij met het uitleggen. En ik had precies dat wat Marja ook had. op het moment dat hij van de rector weer voor de deur staat. Ik denk, oh, nu gaan we echt een ander aan de kant in. Het gaat nu niet meer om de neurose van een man. Het gaat nu niet meer over de onzekerheid van een man. Het gaat nu niet meer om. -Onverklaabereheid. -De onverklaabereheid om gaat. Het gaat wel over hoe je de onverklaabereheid kan oplossen. Ja, ja. En hoe doe je dat? Door flinke fechpartijd te beginnen in het trap. Maar heel grappig. -Ongere de trap af. -Wie ook weer? Hij vliegt de Hendrix aan als een beest. Ja, dus die keul hem af te hem voor al die jaren eenzaamheid. -Ai, precies. -Ja. -Zelft zoveel en verstoot. Ik denk natuurlijk, want ook. dat is natuurlijk ook wel benangereeld. Het komt ook wel 't ook, dus een week terug. Hij is natuurlijk gestopt met het video. Zijn ouders waren diep te luchtgesteld in hem. Die zijn er echt niks, dus hij bent gewoon een stoonwallen. Vendrig is echt de enigpast van het video. Maar ook een contact heeft in die periode. En ook hij verstoot hem. Dus hij en vindt hij knokken de knok en uiteindelijk laat hij hem toch binnen. En vindt hij het van 'i kan niet geloven' ook waarsen ongelooflijk moment. Dat hij niks gebroken heeft. Dat is vertsuurig. -Nu blijft maar halen. -Nu blijft hem maar halen. Het had eigenlijk niet moeten kunnen dat hij niks heeft. -Besieks. -Had jullie ook. Ik weet niet of dit spoil is. Eenig moment voor het video dacht de oh god. Ik was er ver heel bang dat de kloezers zijn, Vendrig's bestaat niet. Oh nee, dat is gewoon Tyler Durden uit Vuythre. Dat is gewoon heel jammer, maar ook omdat die de gebeuren een paar van die dingen. die zo onverschijnlijk zijn, zoals dat fechten. Ja, er komt een moment over een paar pagina's na dit incident. dat hij evenjes weg is van Vendrig's en wat hij dan in zo'n hoofd heeft. -Wat is wel bang. -Wat is hier? Alles wat net is gebeurd is niet gebeurd. Ik ga straks naar huis en het is leeg. Ik moet erhuis heel erg lag om die zin te gaan. Als dat die even weg, wat gaat hij nou doen? Hij gaat vreet halen. En een paar de minuten vreek dat zo typisch twee van die mannen. We zijn nu samen, wat we doen over een andere leven. Ik ga wel even vreet halen. Wat gebeurt er ook? Zij hebben dat evenjes over vroeger natuurlijk en over hoe het was in de supermarkt. En dan gaat Vendrig's beschrijven dat hij het kassert mij een schaf. het toe aan meenaar achter, dan hard te. -Hard. -Hard. En dat hij tegen de bierkrater aan de even van langschaf. En dat beschrijft hij dan met zo veel smaak. Dat hij op gegeven moment, ik vind het zo grappig. Dat hij dan in totaal oververhittings een trouwmars uittrekt. Het krijgt een warm van. En dan zegt Thomas, nou, ik ook. En dan zo kijk hij maar aftrekken. Nee, ja, Thomas ook. We hebben gewoon een drie jaar met die baabert. We hebben gewoon eigenlijk een geweldig bedrijf. Het is grappig, want hij is best een onsmakelijk verhaal aan stelling. Want het is toch best met je vijf. Ik word het nou ook weer beschrijven dat zij zich vast staan. -Hij vrouwt zich aan de geëepel. -Hard. En dan rieken we dat het wel die haar zo. En het is ook toch een hele grote vrouw, die volgens mij die vendring is. Dat vind ik ook zo beschrijven dat zij helemaal gesteefd zitten in een. van een strakpakje. -Ja. -Luis in de rock. En dan gaat dat open. Ik zag het zo voor, maar in al dat vlees dat er buiten wil. -Ja. -Ja. Waar hij zich in begraft. Nou ja, dat vertelt hij met zo veel vertellust aan Thomas. En aan de laser wat even mensen. Ik last het in de trein. Ik heb hard op zitten. -Ja, dat is hard op zitten. Ik werk kijk van het boek en weer terug. Ik heb gewoon niet verder kon lezen, ik moet zo slachen. Ja, ja. Zij vallen elkaar in de armen. Ik vond het wel grappig, want het is totaal onverwacht. Maar totaal geloof waar. -Acht totaal geloof waar? Het breek zou momenten natuurlijk echt een. Nou, broke in hun leven geweest. En momenten dat zij elkaar weer vinden. Ja, ze moest elkaar raken. Dat doe je ze bij dat vechten natuurlijk ook al. Maar heel even die zijn er nog even de bijpanken. Oké, wit regel. Ze hebben dan 6 galt op 1 zijn helemaal verbast. Wit regel. 5 minuten later lagen we naast elkaar uit te heigen. Poes even en drix. Maar zouden we dit ook zonder badbed kunnen? Wit regel, het kan. Zij ik vind het er van iets later. Maar dat duurt wel langer. De oude cedere keer zijn hij. Dat moet je wel een rekening mee halen. Ik heb echt geen schrijven die zo over problemelosen zekst kan schrijven. Of verbaas de zekst. Ja, dat is dat die aanhallen zijn in dit is wat ik je beloof. Ja, ja. Ook zo. -Ik heb je ook een hele echte hartstikkeld. Ja, ja, ja, vanuit werkt. Daar is iets raars dat ik waar ik last van heb in mijn leven. En dat komt door dit is wat ik je ben oof. Daarin beschrijft hij dat hij voor het eerst aanhallen zekst heeft. En dat hij dan steun vindt in John Uptike. John Uptike heeft in Robert's Ridge heeft dan hele gedeteneerde beschrijving van hoe het voelt om voor het eerst een vrouw aanhoud te neuken. En John Uptike heeft ook wel. Ook in het begin van Robert's Ridge heel uitbegeed bij het beschrijven hoe het voelt om klaar te komen. Maar goed, ik zal daar geen heteis van geven. Maar. -Niet spoorlensje. Nou, het is gewoon een hele uitleggen. Dat is een goede uitleggen waar ik vaak aan moet denken. En. Ondketen zich soms een soort domino D-achtige ramp in mijn hoofd, best wel vaak als ik zekst heb, dat ik dan moet dus moeten denken aan John Uptike en dan dus aan Rob van S. En dat ik dus heel vaak het gezicht van Rob van S. Dan moet ik het voel opnemen. -Hij is jouw badbed. Ja, maar niet dat ik dat dan op wimmen in te vinden. Niet dat ik dat dan leuk vind, maar dat ik gewoon per ongeruk dan denk aan John Uptike en dan aan Rob van S. En John Uptike weet ik niet van hoe hij eruit ziet. Dus dat is niet erg. Maar van Rob van S. heb ik een heel erg gezicht in mijn hoofd, zeg maar. Ja, nee, het is toch Genn of Greybeerd die gaan op een se. Nou, dat vind ik niet aardig. Ik vind er op van een zelijke napper man. Ja, daar ga ik toch niet om. -Ja, daar ga ik toch niet om. En dan gaan we om het te geven, ik heb dat eigenlijk best wel lang met Jan Groekers gehad, bijvoorbeeld. -Nou, ja, het is gewoon anders iemand zich dan op dat onderwerp. Ja, en je lees dat mepaal de leeftijd en dan etsen die beelden zich gewoon in je hoofd. Dat komt hier gewoon eigenlijk niet zo'n manje van. Maar het gaat nog eens. -Ja, dat is mijn beelden. Ja, het is mijn beelden. -Ja, het is mijn beelden. Maar dan hebben jullie precies wat Rob van S beschrijft in het vrouw. dit is wat ik je blouw. -Ja. Want daar gaat het over dat hij die jongen die hoofdpersoon heeft, een heel beelden is hoofd hoe het zou zijn, omdat hij die boeken heeft gelezen. En is volgens verbaas, de taalverbaas dat het anders is. Ja, dat is eigenlijk. -Dat is eigenlijk echt. Ik bezegd nu, je wil nu weten hoe vaak kan jouw�ers denken eigenlijk. Ja, maar het is heel raar. -Ik moet er zo je leven lang bij, je kan blijven. Ja. -Mij ik vind het wel een jong�ers is gedukkig dood. Dus je hoeft ook nooit dit tegen hemdst. -Nee. Maar je hebt nu wel iets op tafel. Ik ben wel een beetje bang dat ik op van S&Kersers van dronken ga tegenkomen. En dan dit ga zeggen. -Je hebt het nu al in de podcast tegen hemdst. Dit wordt nu gewoon aan hem verteld. -Niet, dat is mijn mochtstiet. En dan komt er een meeldje van "Lol" als je. En zeer ik nog een compéppelenbos. -Dit is. Ja, de hopsoe is dat het gewoon. -Nee. Zo, vol te remarkt en denkt aan het hoppen van S&Kers. Dat wordt een hop. -Oeit, hoe naast je dit te wou je te horen? Dat is allemaal. Ik vergeet altijd op winstzijr naar duisteren. -Ja. Maar zelfa als je blieft, toch? -Ja. Het is het 2e elst van het boek. -Nog heel even dit. Toen moest ik weer hele glachen. En dan hebben ze dus voor de derde keer sex gehad. En wat doen ze dan? -Gaan ze weer. Ja, ja. -En die zijn we ouder, die is dan helemaal blij. Maar die denkt van, "Oh, je hebt eigenlijk iemand bij je." Ja, ja. -Oeit, dat was niet wel een postie. Ja, ja. Goed, nu begint in de raad, soort van de 2e helft van het boek. Nu zijn ze met de 2 opzoeken. Dat was heel grappig. Ik vond het een grappige afwijking van. Die inzagenheid van het personage. Van die man die zich zo onbegrepen voelt. Nu zie je ineens met de 2e. En nu gaan ze ze ook ineens echt aanpakken. Die zoekt toch naar Bricksoe. Ze gaan een concrete stappen ondernemen met de 2e. Ze gaan op zoek naar wat zou. Uit welk land zou Bricksoe zijn gekomen. Ja, wat blijkt ook dat het opmerk nooit lijkt te hebben staan. Nee, ze kunnen het nergens vinden. Ze hebben alle allemaal schomerkmedelen producenten in het buiten. Maar ze gaan er ook weer langs bij de oude winkel. Ja. -En vinden ze dan een getuigen van Bricksoe. En die heeft niet z'n dood gezien of dat hij leefte. Maar ze hebben gewoon een meisje dat als kind bij hem op ze schouder zijn gezeten. Dat is een foto van. En volgens hebben ze ook iemand die zegt, "Oh ja volgens mij heb ik een Bricksoe pak in de faanerscontainers zien liggen." Oh ja, ja. Dus die heeft het lijkt gezien, zonder dat ze dat bestefden. Ja. En dan uiteindelijk komen ze ook achter dat er in Engeland, in de middle of nowhere een soort wedstrijd is. Verenemen ze in dit soort rubberpakken van een helling afheren, of wat is het nou? Ja, ja, ja. Kijk nog maar, ik hou erop van S. Ik vind dat die van zinnig goed kan schrijven. Hij neemt me op zich wel mee. Maar ik krijg steeds meer last van het idee zijn ideeën geworden. Oh, oké. Wat jij vond die mooier. Het helemaal gezegd, dat idee is een ideeën geworden. Ja. Ja, vond het een mooie mysterie en het wordt nu steeds banar. Ja. In die zin. Tot dan toen was het een mysterie en eigenlijk gewoon een soort extensieel drama. Ja. En daarna wordt het veel meer plot meegenisme. Ja. Wat toch iets anders is. Ja, ik had ook wel een paar punts waarop. Ik dacht van nu mag het eigenlijk wel afgelopen zijn. Ik had dus. had het denk ik stopp gezet, nadens. Nou, dat zei elkaar naar Armenvielen. Ik vond het een mooie mysterie spel worden, als het een detective heeft. Ik dacht, hoe zit het? Hoe zit het? Hij deze look wordt al in de form van een flessbrek, zo werkt het voor mij heel goed. Maar het had ook in de naad bewijs voor het kunnen spreken als een happy end. En het is gewoon romantische geschiedenis. Ja. Dus hoe Thomas eigenlijk een grote liefte vindt bij zijn liefst? Hoe mooi was het geweest. Ja, ja, dat is zo zie ik deze romant gaan sowieso. Ja, ja. Dat is. Ja. Dat het. Hij maakt er weinig woord aan vijl. Maar het gaat uiteindelijk voor mij om dat de enige verweer tegen het onbegreipelijke is het liefte van een iemand. Ja. Moorgezegd, Charlotte. Dank je wel. Ja, wachter. Maar goed, laat het even terug nog aan het verhaal met mijn moed, wel even verder vertellen, ook straks nog even terug te komen op de kwestie. Waar het had mogen stoppen. Mhm. Zij komen in dat Engels en Dorbje. En uiteindelijk blijkt dus dat een man tegen wie hij zijn forestkump verhaal aan de ophouden is. Immontes die dit ook even meegemaakt, maar dan niet met de flessbrek zo. Maar help even met een pakkoekjes. Ja. Ja, en pakkoekjes. En iemand in een lefschoud pakkoekjes. Oh, en dan komen er alleen maar kruimeld. En ik kruimeldjes uit. En kijk, dit is ook weer slim. Dit is begginjaren 90. Dus niet het internet is. Nee, ja. Dat is er wel maar je moet inbellen. En dan heb je twee pixels op een stelt en een plaatje voor. Dus kun je ook niet massaal verenigd zoals nu mensen die in complot teoriën. Ah, dat is interessant. Ja, deze roman werkt echt alleen in het milieu. Ja. En ook dat je dus niet meer in nep nieuws. Kijk, nu hebben we nep nieuws. Hier zijn ze echt verbonden door de fysieke ervaringen. En dan denk je dat je na een kunstmatig gemaakt hebt. Ja, het is goed. U bent. Dus hij komen daar en het grappig is. Dus deze man ben bankje, die ouderen man. We hebben even heel even zeggen van, gaan we nu heel veel spoilen. Dan. Ja, als je het hele jaar over je geldt, weet ik niet. Maar het is ook heel moeilijk om niet te. Nou, weet je wel. Maar dit is een hele oude dilemma. Ja. En we hebben even van afgeen. Is het als je het nog zelf wilt lezen? Van af nu is het spoilig. We moeten spoilen, ook omdat ik nog een parallel heb gevonden. met een ander popularboek dat een paar maanden geleden hebben. Dus ook. Nee, maar daarvan moeten we helemaal gaan spoilen. Let's op. We gaan nu even een stant erin vaart. Ze gaan woon erbij de man bij het bankje. Die heel veel geld heeft en een onroerend goed. En iedereen heeft er uitkeering geeft. En daar in het dorp gaan ze nuttig werken. In een klein Engels dorp. Klein Engels gaat er doorpje de wandens. Heb je tapijt van. Summen van een klein Engels dorpje vindt. Ze gaan bejaarden, helpen, ze gaan goede werken. Ze doen ze uit echte primareven. Miblioteekje beheeren. En dan op een zeker moment er komen meer mensen bij die ook voor iemand. In zijn etenemarkenszween die zo uitzicht meegemaart. En dat is eigenlijk toch een soort sect die die beschrijft. Het is een klein, lopende vol. Het is niet dat het zag geen branch de video's. Dat is zich met z'n allen in de vrixteeken. We hebben ook allemaal niet hetzelfde meegemaakt. Maar het is allemaal. Dat zijn we allemaal levensgrote verpakkingen die de inhoud blijven. En ik ben ze een beetje gewonnen mensen. Het zijn gewonnen mensen die elkaar in de daad heel goed daar je vinden. En dan is er een punt dat ze op een zwakke hoorden. Er is dat, dat helpt mij even Thomas en Vendere's. Die staan op een zin in een grijse gang. En dan is het op een zin 2007. En 30 jaar ga ik daar uit mijn bloude hoogtje. De veldwerk nog? In het inderdaad 7e de padel Maabert. Maar bij? Dat zit de zin in de toekomst. Dan is er in een grote arre. En het is een heel erg eindelijkheid. Het is een heel erg eindelijkheid. En dan is er een heel erg eindelijkheid. Hier haak ik echt heel erg af. En hier ook even gaan naar. En boek dat het naar eerder we besproken. Deze. dit is zo van boek. Oh, natuurlijk. Ja, knieker. Ja, ook dat boek. En boek in een boek dat de personage ook personages plekt zijn. Varen het niet. Dat in de ja knikker. in van de personages van de gebeurt in zo'n sleuthorren man maakt. Dus de personage staan voor andere. wat je dan staan wil voor dezelfde mensen hebben andere namen gekregen. En hierbij wordt toch sugereerd. dat dit een soort luus in de tijd. Ik denk event horizon dat je iets uit de toekomst mee neemt, ja, soort terminator eigenlijk. Je krijgt de profe c-meet, die moet je uitschrijpen, dat er een boek ontstaat. Ja, maar dit wordt ook nooit helemaal opgelost. Dat is zeker dat boek mee, ze neet aan om de ogen te neus overschrijven. Ja, op dat type machine. Maar de vraag blijven natuurlijk bestaan wie heeft het oorspronkelijk geschreven? Nou zij, want het is nu terug in de tijd. Ja. Ja, ik vind dat hele vermoeien in de trucjes. Er is een soort even een gelisten wat we op een gister zondoor hebben ze seks en dan ziet zwijnhensseks hebben. En dan zegt hij, ja, waarom wisten wij dat in? Nou, oké, is allemaal weer goed. Wat ik mooi speel, ik vond het een beetje ophalen met seks hebben met elkaar. Dat is echt vinderig zijn om te rocht. Wat leuk! Nu zijn we broers op de houten. Ja, maar uiteindelijk worden ze dus weer minder. Ja, ja, ook vond ik ook heel leuk gedaan. Dat ze op verschillende manieren nadertussen elkaar komen. Ja. Maar ja. Nou ja, kijk, indie zin wordt de parallel wordt het steeds duidelijk hoor op het einde. De meeste, ik denk dat je die lezingen een makkelijk oplos kan laten. Zij, zoals we zo lezen, ik het einde te mensen. Zij komen in dat dorpje in Engeland, daar komen steeds meer mensen bij. Wat begint als een hele persoonlijke ervaring van Thomas, blijkt groot gedraagd te zijn? Wat ik heel slim bedacht vind, is dat Thomas en vind ik ze eigenlijk een beetje te luchtstelt in waren. Ja. Wij hadden deze bijzondere ervaring en nu blijkt de meer mensen te hebben. Zij is het wordt eigenlijk heel benauw. Het wordt eigenlijk wat platte ervoor. En zo zeker het meerdere, ziel want het speelt ze dan op eeds, 200 jaar later in het tijd voor. Zij beginnen in dat dorpje. Zonder dat het een geloofgemeenschepeest wordt, een geloofgemeenschepeest, die wordt groter en groter tot dat het de hele wereld overneemt, dat je briksopolis hebt. En op een of een van de meneer, zoals ze, de tijdrijs hebben staat in de vorige man van op het gespeceden dat hier weer worden zij in de toekomst in dienst gesteld om het even geli op te stellen van wat er gebeurt met brikso. Wat waar, blijkt bij het hele wereld, inmiddels die popen gezien, niemand snapt hoe het komt. En zij zijn de gene die dan zorgt van het oorsprong verhaal, beheeren. Maar hoe kan dat? Er zijn zo veel mensen die dan bijvoorbeeld een pak wasmiddel over een pakkoekje, waarom is dat dan brikso? Ja, een poud meneer, wat dat zo wordt het ook gezien. Wat hij de schrijf er is. Nou ja, maar zo wordt dat denk ik ook gezien in die gemeenschap, zoals je beschijft wordt. Zij hebben de meest volledige ervaring van iedereen. Zij hebben andere net andere dingen gezien. Zij zijn de enige die me echt gewoon dood hebben zien gaan en op die meneer en ook zo dat, want daarmee het ook groot schoonmak. Eigenlijk dat lichaam helemaal gereinigt hebben. En ook omdat dat speelde ze in die geloof gemeenschap een hele groot ding is. Er is een soort fetisch voor schoonmaken. Dus iedereen is dat met brikso de wereld aan het schoonmaken. En zij zijn de eerste die dat gedaan hebben. Ziz. Ja, dat wordt dan heel belangrijk. Dat wordt heel belangrijk. Zo zijn de wereld die dood hebben met brikso. De vloer is dat of die uit die vlees is gevoelig. Die hebben zei je met die juist hoeveel het water vermenkt, waardoor ze die supermarkt gewoon spik en spank ondermaken. Ja, die zenen is wel schitterend. Want je hebt dus heel lang heb je de dood van brikso alleen het begin naar vand gezien, dat hij leeg begin te lopen. Ja. En daarna weet we niet meer hoe het afgelopen is. En nu krijgen we heel uitgebreid te zenen van wat heeft zich die nacht nou precies afgespeeld. En het is eigenlijk een wonder. Kunnen we niet ophouden met schoonmaken? Ja, ze hebben gewoon de hele nacht door. De hele supermarkt van boven tot onder schoongemaakt met brikso met streeuitsriff te schappen. Zien we wel heel goed droog maken omdat je als papiermercie kreeg. Dus zo veel dit thuis. Kijk, ik blijf even hacken op wat je liet net zeggen waarom brikso. En waarom niet het pak koek is. Ik moet daarom kom je bij een cijf als er op van de SNIET aan. Hij is natuurlijk heel christelijk opgevoerd. Reformeerd als ik niet verges dat zit ook in zijn eerder werk. Bij Jezus Christus waren er gewoon de beste de mensen met de meeste getuigen in het daad. De meeste gedokumenteren. En ook bij Jezus of bij Jezus, waar hij toch een beetje geplagiert, je handenste dopor, gaat het ook allemaal om reineging. Het schoon was van de zonder op het verwerf dat de wereld op je achterlaat. Maar dat is de weggevrijd om er dat van elke religie gezien. Het is altijd een verbetering, een correctie van de wereld. Het is gewoon weg nemen van zonder het een beter wereld kreeg. Reinigheid. Maar dat reinig is het nergens denk ik of het moet het hindor is met zijn waarin hij niet lopen. Dus laat mij het heel veel rituelen. Ja, je hebt het lijktrouw. Nee, je slaam heb je trook dat je zich gezicht. Ja, ja, ja. Nou goed laatst zover zeggen, het is een religieus iets. Ze worden apostelen, maar het boek gaat ook op een ander niveau. Heel erg in de op religie. Dat is zelfs voor je ziet een wonder. Ook wel is het een wonder waar geen betekent. Ik kan vast haken, namelijk een fletschoon maken. Middel, hoe is deze? Je gaat er duiden. Want het alternatief is accepteren dat je gek bent. Ja. De sociale is niet meer op eind. Het missionaris zijn is toch een beetje met op een S op de loop. En missionaris zijn wat bedoeling. Dat hij is eigenlijk een afgevallen. Er heeft het geloof achter zich gelaten, maar dat kun je niet achter je laten zitten in je. En nu doet hij dit via zijn boeken. En nu heeft hij dit in dit boek helemaal tot het einde toe vol gehouden dat hij nu zelf laat zien wat het is. Maar welke van Gelie is hij dan hiermee aan het verspreiden? Goeie vraag. Toch want ik vind niet dat er een hele moeile boodschap is. Ik zie het helemaal raal. Nee, dat is wel raal. Hij heeft wel hoe mensen kunnen verenigen om iets. Op een of andere manier lijkt dat als of je toch een verzoening vindt, met u behaupt het bestaan van het geloof. Ja. Maar daarmee plaatsen ze er een enorm langer en oude traditie van schrijvers die zich aan afgragen wat de wereld betekent. Je gaat niet meer afspiteerd als ze sluit in de betekent is. En de ironisch is dat ze allemaal of het heel veel of opnieer lisme komen of op een vervongen gotheid, op een vervongen betekent systeem dat altijd wel op meta-nivou nog iets met het oude geloofde maken heeft. Ja, dat is een relatief gezien van het geloof. Maar hij herkend wel dat er dus blijkbaar wel noodzaart is. Dat is zo. Er is zo groefd. Wat ik denk dat het een soort van perfecte lieve gemeenschap wordt gecreëerd van allemaal mensen die bij elkaar in een dorpje gaan wonen en heel erg liever elkaar gaan zorgen. Ja, maar dit is toch niet hoe de wereld werd. Van wegen elkaar is een onmogrip. Nou, het is niet voor deel wel. Voor deel situëlt wel zo, hij is. Denk ik wel echt. Nee, waar. Nou weet je, wij, er is een betekende strait van je welvster gaan. Nee maar ik bedoel de harmonie die zij bereiken. Oh op die manier. Ja, ik toevallig. Kijden het misschien heel erg random, maar als we nog dat het interview gevolks kan met iemand een arcteinsvluchteling en die hier in de jaren 60 is gekomen, die trekt wel in putten. Nou, geen voor meer dorp kunnen voorstellen. En zij zei ik ben zo ongelooflijk mooi opgevangen in het dorp, maatschappelijk werken die met mij Nederland is gaan leren. Dat is de belangrijkste persoon in mijn leven geworden. Nou, ik was gewoon bijna en traan naar het interview los. Ja, maar dan zei ik de revos toch niet als hele lieve jongens beschrijven of het ook. In dit geval is wel. Ja, ik denk dat het is toch goed. Ik ben nooit anders gehad dat het welke goed de mensen staat is. Mezeker. En soms ook geloof het niet hoor. Alleen de ellende is, het is een machtssysteem. Wat wordt een instabilisje? Ja, maar er wordt dat hem dus wel voorbij gegaan aan wat dat betekent dat zij de belangrijkste figuur in het brik zou geloof zijn. Dat is dus mensen. Magstpositie. Nu zien we helemaal het kristen om voor ons waar soort hier agie is in het geloof. Je hebt ook heel veel geloven waarin er niet zo in hier agie is. Waarin mensen allemaal, kijk naar het chinto-isme waar je niet hoge prijsers en cardinalen en pauze hebt. Zo waarschoon heel weid verspreid en heel multieinterpretabel is. En misschien moet je dat zo bij het briksisme zo zien. Dat het gewoon niet zit. Bricksology. Bricksology, waarin iedereen op zijn eigen manier mee in aanraking komt. Ja, maar in het begin te geloven en sterk nog. Of misschien moet je zien. Dit is het begin van het geloof. Want zij moeten die bijbel opstellen als het waren. Ja, maar dat kan. Dat kan. Dus we grappigen dat dan de vormende tekst van het geloof dat daar ook de hele barbed zijn. Dus je moet staan. Want dit is gewoon bij. Want wordt er maatgepij gebouwd waarbij ik ben dan overal langs de weg, soort van barbed, kapeletjes. Ja, precies. Ja, even over de tijdreizen. Ik weet niet hoe jullie dat hebben ervaren, maar ik vond op zich gewoon in die gang staan en op een zin een hele andere wereld komen en anderhalveel later. Zal wel, wat ik de enste tijdreizfond in dit boek was, was de sprong die die op een gegeven maakt van 1990 naar 1993. Zin 1990, zeg het Thomas en Vendrichtsdag elkaar moeten hier wegwezen. Ja, het is door. Ja, het is door. Op een naartstation, vervolgens ga je naar het volgende hoofdstuk en dan staat er iets over een gewoonte die er is ingestemd. Ja. En ik dacht echt, wat kijk we nou, ik moest echt teruglezen, toen zag ik het. Ze zijn er gewoon gebleven. Ja, ik ga hem zo geloven. Ja, ja. Ja, ja. Maar dit is dus wel een klessenkroep van S-zeg. Gewoon zo, het leven overkomt je zo daarnig dat je plotsling een paar jaar verder bent. Maar dan ook weer even de meeldkritische nood. Hij kan het toch niet laten in dit boek om dit dan ook weer uit te gaan leggen, want dan verderop. Hij heeft die dat gesprek met Vendrichts en dan zeggen ze dat dus ook tegekaar vond, ja, we konden blijven niet wegkomen. Ja, ja. Ja, altijd gelaten. Ja, maar dan misschien moeten we dan ook langs daar mijn hand naar waar het had kunnen stoppen, want we hebben net aan het luisterdag gezegd dat we geemoggingen spoilen. En we hebben het uiteindelijk in de toekomst dat zij tegen die twee mensen die hen hebben getransportiert. En. -Oh, ja. Meer het is zo, ja. -Je bent meteen waar je m'n hoofd is. Oh, ja, Eels, ja. Heel veel mensen uit Eels. -Ja. Ja, heel veel mensen. -Ik gered Eels. Zij zeggen, dankjewel je lebber je werk gedaan. En dat is dan het slot van het boek. En dat is ook weer die striktie er omheen zit. Wat had het voor jullie mag gestappen? Ja, ik vind hem dus gewoon als korte verhalen schrijven, echt briljant. En. Het gegeven dat hij en Vendrigs elkaar weer zouden hebben gevonden. En dat het dan is. En dat je dan nog steeds kunt twijfelen als laser aan of dat ooit echt gebeurt is. Dat brikt zo'n moment. Ik vond het leuk om niet zeker te weten of het echt gebeurt was. Ik vond het leuk om te denken van hebben zij eens voor het waan met het tweeën gehad. is er toch een man in het pak geweest of is dit gewoon echt gebeurd? En gaan ze een nooit steun vinden bij de rest van de wereld. Dat misterie vond ik heel. En ander misterie blijf je al overheid en zin je nooit te weten krijgt wat brikt zou is. Nee. Dus ik bedoel dat het niet zo dat je alles oplost. Maar dat het echt is weten we wel zijn. Dat vind ik juist heel moeder. Want in het dat. Ik zou. Ja, veel bevrediger naar wat jij beschrijfst, dat absoluut tegelijk. dat zou het ook al vaker gedaan zijn. Ja, het zou een beetje een kop uit zijn, eigenlijk. En heb je een hele leuke ideeje en dan beperkt je net. Het is de hoeftje nooit de volledige consequenties van je fantasie aan te gaan. En dat hoeft van S.V. Hij durft het idea te snaderen en hij durft dat het helemaal door te denken. Ja, ik zat ook te denken van "Damn, the view, do, damn the view, down to your main". Want ik. Het is mooie dat er een misterie bestaat. Maar ik had het ook vervelend gevonden als we er nooit achter waren gekomen. Het is wel echt zo dat hij in een aantal van zijn vroeger de verhalen. eigenlijk al de opmaatlevert voor dit boek. Het is een verhaal. zo is zo speelt, heel veel verhalen zich af in de supermarkt. Dat zou je echt op kunnen plannoveren. De rol van de superij heeft ook echt gedaan. Hij heeft van van S.V. Ja, hij is ook echt. Hij was benieuwd sweetkend, ook leuk in tevjertrouw voor de luistererhabes bij. me nieuwswiekend met mieke van de bij en Pieter van de Wille. En ik ben dat ook gewoon om een MFW-ogestopten jaar voor mij eind te ksamen. Ik ben ook een supermarkt gaan werken. Maar de supermarkt is natuurlijk ook zo'n dag in de stekoor. Ja. Maar goed tijd beschrijft in Van Niveaal ook dat in een supermarkt is hij te verteller. En dan ziet die iemand anders op die band. percieste zelf de bootschap in je zet als hij. En dan is het ook zo'n moment, weet je wel, soms verandert de wereld gewoon in een. omherbergsamort, omdat er iets onverklaarbaar is gebeurd. Ja, ja. Dat is voor mij is die gedachte genoeg en die kan niet heel goed beschrijven. Ik heb dit dus een keer gehad hele hondboelende aan ik douten. Hier honderd mee het rop bij de Albert Heijn. Dat ik bij de kast stond, er zag maar vier product had. En naast was het jongen en hij had vier dezelfde producten. Behalve dat ik Pepsi altijd, hij koel uit. Hij heeft hetzelfde en het vond ik heel leuk. Oh ja. Nee, we dachten blijfbaar hetzelfde. Hij vond hem aan die luk. Hij zegt ze 'huuw' en vroek zo jammer. Toen ik echt in zo'n moment dat we zijn allemaal in familie. En nee, dat was echt niet. Ik denk dat de grote kracht van Rob van S is, dat hij zo iets baanaals. als supermarkt of zo iets, alle dag's daar de vervreemdingen in weten vinden. Er zit één beeld in het boek van 'Koeien in de Mist'. Nou, Nederlandse beeld kun je niet voorstellen. Maar als die mist, dan net zo op de benenhoogte, pothoogte van die koeien is. leikers te drijven, of lijken ze gewoon potloze ufoos te zijn eigenlijk. En dat krijgt je ook hier weer voor elkaar. Dat je elke dag ziet, is heel bekend. Dat hij daar iets vreemd van maakt. En zonder dat hij daar iets. Zonder dat hij daar iets dreigend of iets gisterlijks van maakt. Want ik zat wel te denken aan, "Oké, we hebben in de Nederlandse literatuur wel vaker dat soort van polder hoor, of dingen die. fries zijn Holland zijn, dat die dan toch duister en vies en eng zijn, dat is niet wat hij doet. Het is niet. Het is wel Holland's er dan Holland's. En ik begon me toen af te vragen, wordt hij eigenlijk verteld. Hij heeft haar succes in buitenland. Dat moet hij als muggers uitgeven. Nou, ja, met succes. Vraagma. En hier is krijg je ook altijd wel vertalingen. Super goed verkocht. Ja, een verbodmessen is dat echt goud. Ik zat eerst even te denken van, "Ik kan een roman willen lezen van een deense schrijver, die begint in de supermarkt, in een vandaar. Oort waar ik nu nooit van heb gehoord, dacht ik nee en toen dacht ik op eens, "he, zoveel ballen, de ense schrijfster." Ik vergelijkbaar project als Gopvenessen, namelijk over de berekening verruimte. In dieroman wordt iemand wakker op een dag en dan pak ze de krant en er ziet ze hem. Het is vandaag toch neeg, die maart. En dan blijkt dat zij is still blijven staan in de tijd. En dat houd zij ook heel erg vol en ze houd ze heel goed, heel mooi. Jammeren is, maar goed misschien is mijn aandachtspannen niet helemaal geschikt voor dit soort literatuur. Dat zij daar zeven delen over gaat schrijven. Het is. En ik ben naar het zote delen, toch een beetje afgaakt. Maar heb je ook door te noors gelezen als toch even in deense schrijfers blijven? Weet je wel? Door te noors heeft het ook dat ze gewoon de allelugge alle dagshijt. Dat is daar toch dingen zoals in ikenvraal hebben of van haar. Dat is toch maakens een grotere dingen onder kunnen schemeren. De gats niet zo direct op in ons beroep van de S'e, maar goed. Ik had het boek zelf willen laten eindigen dat ze in ieder wongemeenschap gaan wonen. Ja, ik vind dat gezelligheid. Ik vind het toch altijd moeilijk te geloven of zo. Ik had dat ook heel erg bij. Je kom ik nog op terug. Daar vormen zo ook een groep. En een groep die samen in een bus gaat zitten. En dan naar een commune gaat rijden. Ik vind dat. Hij wel een commune. Hij heeft een groep geloof in gezelligheid. Hij heeft dat zeggen. Niet zo spits gezorgd, maar hij heeft het toch wel uitgelegd in een commune. Het is vooral gewoon van een lustig matiggelofst. Hij mis gewoon die geloofgemeenschappen. Ja, ik vind het een grote kracht van Rob van S. dat hij niet zo duister wordt ooit. Of dat hij niet menselijk slecht kwaten heeft. Het is in het schijnwerpenstoolzetten, maar soms denk ik wel van een commob. Waarom is iedereen zo gezelligheid? Ja, ik ben zoveel nieuwbeens iets heel gruslegs. Ik heb liessens spitthoord geïnterfueerd. En zal ik mijn foto zien. Zij is als kind, is hij zo uit met carnival verkleedgegaan als een flas. Nee. Dat ben zoveel nieuwbeens. Wow. Misschien. Dit is dus het vrugbare van een schrijfershuwelijk. Ja, dat is het. Dat is het dus. Maar uiteindelijk, wat zeggen dan dat je weet dat je vrouwse gels kind verkleeden als een flas. En dat die flas uit de einde luk. Niet uit mens blijkt te bestellen. Ik ga hier even een bad trip hier ook voor. Maar mag je een hele even waar het boek zou kunnen eindigen. Het is een uitzonderlijk boek, dus ik wil ook niet minst aan me overdoen. Maar ik denk dat ik dat vrouw houdt je in 2007 of 21-27 echt niet zou hebben gehad. Want. Op aardemeneer doe dat wel echt iets met de analyse die als lezer van het boek maakt. En kijk, nu ons, we hebben nu een kwartier over het einde van het boek door die zennen. En dat was het gewoon geëindigd in dat door in Engeland. Had je. Ja, ik denk niet. Missedie was net zo overheid gebleven denk ik. Ja. Maar nu op eens. Het is dus of je heel erg, zeg maar achter de punt van zijn boek, van die punt een uitroep teken, even willen maken. En nog een schaal groter willen maken. En ik moet zeggen, ik waardeer het wel. Het is zeker in de Nederlandse litentuur als mensen wat meer willen maken en wat groter willen maken. Niet willen eindigen in vageheid. En niet willen eindigen in vageheid, maar ja, nou, ik had naar benenke. Dus geen open einde. Maar we moeten een beetje afronder doen. Ja, misschien is het dan tijd naar het om een cijfers te geven. Ik ga toch wel dikken achtergeven. Ik heb zo gelachen. Ik vind er op van een stilist die zo anders dan deres. Ja. Het is dus echt in de toon, hè. Dat is niet dat die voordeel of zin maakt. Maar het is verradelijk eenvouder. Er is geen enkele zin waarvan ik denk, oh, dit is echt een zin die ik op mijn lijf zou laten tattooeren. Maar. Er zit een ritme in, een toegankelijkheid, een lichtheid. Het is zo niet waar wacht je op je kon laten tattooeren. Dat is wel goeie. Ik ben stiljebets. Ik denk dat er niemand is die zo'n beheersing heeft van het taal en zich zo zelden bediend van geparvermeerde woorden. Als op van is. Ik vind hem echt een hele grootste stilist eigenlijk. En. Ik ben allergisch voor over 90, of gezellende dingen die gebeuren in deze van man. Toch vond ik hem heel goed. Dat vind ik wel echt een prestatie. Is een acht van mij. Oké, een acht van mijn celotkijk. Een loswond vijt ik nu echt even blijven haken op de dingen van op van. Ze die op je lijf zou laten tattooeren. Ik heb nu de nacht op één van mijn middelfingers dit is wat ik je belapend had. Uw weer en daarvoor de rest van mijn leven er blij mee zijn. Ik heb genoten van dit boek. Ik vind het een moedig boek. Ik vind het perfect. Nee, absoluut niet. Maar het oversteigde middelmaat door het lev. En nogmaals wat ik ben altijd zo onthoort. To die personage is. Ik kan er niks aan doen. Ze erkennen hun eigen belachelijkheid en eigen vastzitten. Dus ja, ik geef het ook wel achter. Ik ga hem mee. Ik. Het oversteigde middelmaat, maar het oversteigde mij betreft ook wel de bovenmaat. Dus gewoon. Ik last dit en ik dacht wel, Rob van S is een schrijver. En we kunnen allemaal paralleleven in en boeken dingen waar je ons zou denken. Maar zoals hij boeken maakt, hoe hij ze van de zie durft laten gaan. Dat doet niemanden meer in Nederland. En ik last dit en ik dacht, damn, Rob van S is een liefstum blibris prijzen voor de rest van S. Ik zou echt niet van gek van opkijgen als een weewin. Wat mij betreft had hij met dit boek zijn tweede liefst moet winnen, denk ik. Jij hoopt gewoon dat het weer op het boek gezet gaat worden. Nee, nee, nee, ik wou gewoon niet zo weg van. Ik kom hier nog op terug. -Nee. En dit vind ik veel meer van het niveau van het boek. -Dat vind ik ook beter. Dus ik geef het. Een 8,8, vind ik een mooi cijfer op een een manier. Ik heb het gelezen, ik pak het op en volgens mij had ik het 12 uur laten uit. Ik had zo'n stok me zorgschaps. Voordat het voor een voordvast, tot het alle tijd. Heel erg waard naar dat flasje kijkend te gaan. Ja, dat is hier in het stopte. Ja, maar ik bewonderd die ongelofelijke eigenheid van zijn schrijven. Je weet van af de eerste zin, ik ben in goede handen bij hem. Zoveel zelf vertrouwen in zijn schrijven. Dat benwond ik enorm. Ik hou ook van het Rob van S'er persoona. Ik gullen hem alle prijzen. Dit is niet helemaal mijn favoriete Rob van S'er. Maar ik vond het ook een heel goed boek. Ik voel me een enorme zeur als ik op al die dingen geafdingen. Ik heb al laat weten wanneer ik dacht dat ik ook kunnen stoppen. Maar dat is nog niet te min, een acht. En kan ik nog even iets daar aan toevoegen? Ik vind het heel mooi. Het is natuurlijk ook van door wel jaren lang deze botkars maken en jaren proberen toch een gewogen oordeel te hebben. Ik vind het ook goed dat we in het literaire landschappen erin iets beland proberen te beoordelen. En dan kan een poging soms beter zijn, een mislukte poging kan beter zijn dan een geslaag millematige resultaat. Ik moet nu ook heel erg denken aan onze besprekking van de jakenikker van Peter bewolden dat je denkt om je een volledige geslaagte roman neem, maar voor een tweede roman is het heel erg goed en prikke lund. Ik heb het met dit boek eigenlijk ook herken jullie hier iets in? Ik vind het mislukte poging wel te zwaar. Ik hoorde me zeggen. Maar dat zou je een enkel manier hebben dat iets met een mislukking te maken? Nou, ja, maar wel onbevredigend in de sinds dat het te rond is. Nou, ja, je hoeft de koffie aan denken wat je ervan vindt. Maar je hebt verder in zich heel eigenlijk eens denk ik, gaaf. Wat hebben we gemaakt? Nee, dat blijkt ook uit ons cijf, want het is gemiddeld een 8,2, 8 plus voor Rob van Ese. Lekker Rob. Laat wel hopen dat hij hier nooit naar huis start. Wij zien jullie over twee weken weer terug. Ja. Dan zijn we weer met ze alle en dan spreken we. Hier op een weer bij je eetje, hoe zijn we? Ik heb een geplaus met hem. Stat niet. Oké, we gaan het overnalingen. We zetten het op de socials. Tot over twee weken. Maar hier. Napoleon was niet klein en eigenlijk het juist. Jonathan Kennedy is tomstijf van de speed. En dat iedereen verliefd werd op Kleopatrakan niet door haar lux, maar door haar slimheid. Beschiedenis Insight is de podcast waarin de Marten van Ross de Belenials, reis van Engelen, samen met mij, Thomas van Luijn, het werkelijke en vaak nog spectaculairderen verhaal verteld van beroemde historische vergeuren. Iedere dinsdag een nieuwe aflevering van. Beschiedenis Insight.