62. De Geweldloze Podcast - Verbindend Gezag en Eetproblemen deel 2

MUZIEK. Welkom. Wij zijn Eelse van de Heuvel en Marike van Genenke en dit is de geweldloze podcast. Deze podcast is voor iedereen die meer wil weten over verbindend gezag en geweldloze gezegd. Hallo en leuk dat je weer luistert naar de geweldloze podcast. En vandaag zitten wij hier wederom met. Clarine, Christens. We zitten elkaar al aan te kijken. die gaat het zeggen? -Wazen zij het zelf. Deel twee van de afleveringen over eten, eten, eten, eten, eten, eten, problematieken. Deel en we gaan ook maar meteen beginnen, he, eels. -Ja. Want gaat zeker wel goed met je? -Ja. Dat is leuk, want dat is zo'n vraag. Dat ik dat zeg ik naaf had, weet je meetje? -Ja, ik heb een hele rotdag. Maar het gaat goed, hoor. -Fijken. Dan scherft je chocolat. -Ja, scherftje. Het is gathered van eten, eten, eten. -Ja. Het lijkt wel mooi. -Ja. Trost eten aan het werken. Ja, werkt bij mij altijd goed. -Nu praten over emotioneel eten. Wil ik heen, klag in hoe is het? -Goot. Klaar voor deze aflevering. -Ok dat? Mooi, mooi. We wilden het vandaag heel graag met jou hebben over juist. echt wel de ernstige. ernstige, maar ernstige problematieken rondom eten. Ja. -Wel echt wel jouw expertise, als ik het zo mag zeggen? In combinatie met verbinent gezag, zeker? -Ja, toch. Dat is mooi hoekje. Daarom hebben we jou ook uitgenodigd. -Dan. Kan je iets vertellen over de mensen waar je mee werkt? En hoe zegt dat verhoud tot verbinent gezag? Zeker. En daarvoor wil ik hem aftrappen. met dat ik heel erg merk dat ik aan de ene kant op zoek ben naar van. hoe kunnen we daar met elkaar luchtig over praten? Dat niet iedereen aan de andere kant van de lijnen altijd idee heeft van oezwaar. En dan de andere kant wil je het ook niet bagtaliseren. Dus dat is wel waar ik meer gewoon een oproep naar de gene die luisteren van. "Joh, je zou de marins zitten." Versus hoe kunnen wij tot steun zijn dat jullie. dat het naast het wei tot het mega pittig aanpoten is. je ook soort van perspectief ziet van, "He, dit is een volgende stap." Dus dat even gezegd hebben er. -Nee, dat is een goed hetje dat zegt. En wat we altijd doen af, proberen te doen, is ook om tips te geven. En dat maakt ook dat we het concrete proberen te maken. Dat zal echt niet helemaal lukken met dit onderwerp. Maar als er een paar tips in zit dan denk ik dat mensen al heel erg geholpen zijn. Ja, en natuurlijk kunnen we ze ook in de shownode zetten. Je hebt ook een podcast, hè? -Ja, zeker. Een beetje podcast. -Helpe mijn kind heeft een etenstornis. Kijk, dat is helder. Dus als mensen meer zouden willen weten, dan kunnen ze jouw vinde, hè? Vier de podcast heb je ook een website. Een website en via InstaO. Noem maar E, Forstens en Co. -Korstens en Co. Heel leuke Instagram ook. Echt een volgtip even van mij. Hartse keleuk. Maar dat is gezegd hebben we dat we niet in een half uur of in drie korteer. Iedereen bedienen, iedereen. Maar onze luisterers weten inmiddels wel dat we niemand willen. hé, willen bakt italiseren of niemand. Dus dat we echt gewoon een klein dingetje aan stippen. En voor de rest hopen we dat ouders de weg weten te vinden. of leerkacht of docentof groepsopvoeders. naar specifiekere hulp voor hun individuele situatie. Exekli. En dat is ook even dan wat jij noemde van "heja, maar in welke hoek zit jij dan?" En wat doe je? Wat ik heel erg probeer te doen, is ouders een doen rug te geven door letterlijk. Met ouders aan de slacht te gaan rondom verbindend gezag. En wat maak nou dat ik ben gaan doen omdat ik iedere keer merkte. als de situatie complexar, pittiger, intensieve woord. je als ouders vaak de machteloosheid meer toen neemt. En dat gaat niet alleen voor etenstoren, dus er maak ook voor andere situaties. En dat ik merkte van, je weet je wat eigenlijk toch raar. Dan gaan we als professionels nog dichter erom heen staan. Wat heel goed is, want je hebt een kind te beschermen met elkaar. En tegelijkertijd heb je het gevoel als ouders dat je denkt. wat kan ik nou doen. En dat heeft mij zo zo bij verbindend gezag heel erg geraakt en bevlogen gemaakt. dat ik dacht, "Oh, dit moet we doen!" Maar ook als het gaat over etenstornissen, dan kan het zijn. dat je kind zo gegeiseld is door een etenstornis. Dat is echt je maar, ik wil me geen hulp, want wat doet de hulp? Die gaat kijken of het die etenstornis kleiner kan worden. En daarmee wordt jouw angst waarschijnlijk weer groter. Dus dan voel je als ouders helemaal maaktenloos. Dus vandaar dat ik heb gemeente, eigenlijk, ik wil die ouders een doel. en dat doe ik door direct te werken met ouders. En hun ook, of dat nou in een oudertraining is live of in video. training in de zin van video lessen. Maar ook professionals daarin trainen, in dus het verbindend gezag. En etenstornissen. En ik werk ook voor Kate, landlijke aanpakken etenstornissen. Dat is een landlijke project waarin overal in Nederland de knelpunten. die er zijn en de speerpunten die er zijn om dat echt steeds een stap vooruit te helpen. Want als het laatste eerlijk wezen, we hebben met elkaar bezig wat knelpunt. in de gegezet die echt niet zo'n chic zijn. En ja, ik merk heel erg dat ik denk juist als het schuurt, kom op. Ja. - Dan gaan we daar eens een extra stap in zetten. Dus jij zij je nou daadwad kunnen we ouders een tips met geven. van nou dan pakken ik hem een 10-n even een. en dat is de first-eetkit, dat is een website waarin je als ouder. maar ook als Opa-Oma-Bier-Vrouw-Bierman, vriend-friendin. informatie kan vinden tips, kan vinden filmpjes, kan vinden hoe je iemand. en ouders kan ondersteunen als. de sprake is van etenstornissen. En wanneer is er sprake van een etenstornissen? Ja, goede. Heb je even, ja, we hebben wel even. de ultieme vijstregel. Nou, we hebben natuurlijk verschillende etenstornissen. en ik denk dat veel mensen anoraxia goed kennen. omdat dat veel in de media is. Maar ik denk goed, is om te noemen dat bijvoorbeeld. Bolimia en etenbuisternis veel meer voorkomt. Dat vergeten we wel eens. - Etenbuisternis? Ja. - Dat heet zo. Etenbuisternis. - In het wist niet eens. Ja, en je naar aan. - Ja, en soms kennen mensen het makkelijker. onder binge-eating die zorder. - Oh, ja. Dus waarbij je gewoon kan alleen de Engelse. En dan ga je, daar zit ook speelgebij. Bij Bolimiaal. - Of Lackzieren. Bij etenbuisternis niet in de basis. Maar daarin noem je meteen iets goed, want we proberen het. in de GGZ te vangen in. dat noemen dan klassificaties in vakjes. - Ja. De praktijk is weer barste geur. - Ja. Want het kan dus ook zijn dat het ene moment. iemand meer zit in van het overeten. En daardoor voelen of niet voelen. En daarna op een andere manier juist minder eten. Want je kan je voorstellen andersom ook. Als je een tijd minder eten, dat daarna je lijfst zegt, ik mis het eten. Ik mis de energie. En dan je. - Ja. Je hebt het even bijkomen. - Ik heb je aan het pakken. Hoe ik het voel ben, niet voel ben. Is een etenstornis licht daar aan ten grondslag dat het. is om iets te vermeiden te verdoven of. kan je dat zo zeggen? Of is de oorzaak van een etenstornis ook weer heel weer barste als in. dat er verschillende oorzaaklijke. Zee-er-seeker is dat een puzzel. En kunnen alle dingen aan ten grondslag liggen. En dan kunnen. kan zijn dat je ingrijp in ervaringen hebt meegemaakt of op dit manzit. Dus het is heel erg het omgaan. wann het situatie waarin je zit, waar het lastig is om handen en voeten aan te geven. En ja, dan kan een oorzaak of. heeft er vragen, moet je het een oorzaak noemen of niet. Maar goed, laat we even voor het gemaakt zeggen. Dat kan een aanleiding zijn van dat het om te dielen met situatie waar je in zit of zat. Dat het dan fijn is om even niet te hoeven voelen of dat het fijn is om juist te voelen. En dat kan zijn rondom eten, dat kan zijn rondom bewegen. Dus heel veel bewegen bijvoorbeeld. En dat kan even goed zijn bij anderzelferschadigend gedrag. En je ziet ook vaak dat dat. naar ja, in elkaar over kan gaan. Ja, als je het idee hebt, ik heb wat meer controle rondom eten. Dat jongeren zichzelf meer pijn gaan doen. Of bijvoorbeeld doorschieten in dag en acht leren. Dus dat kan ook van. dat je wat meer evenigd in het ene vindt. En dat denkt. oh, dit veringt. En dat er dan iets anders omhoog plopt, zeg ik dan maar even. Ja, en dan even nog terug naar waar vragen. Waar neer heb je in etenstoon is. Je kan het van twee kanten bekijken. Goed, het je met vertrug vlaakt hier is. Maar ik ga de kwartje in en ik heb er zijn drie dagen verder. En het ene is als het kijken, zeg maar, van hoe we het vanuit het perspectief van. kennis, expertzometo, te zeggen aanvliegen. Dan hebben we met elkaar gezegd in het handboek. DSM, daar hebben we gezegd van, God, de moe je voldoen aan bepaalde criteria. En dat is dan heel precies beschreven. Dat je bijvoorbeeld minder eten tot je neemt dan je nodig hebt. Of dat je een x aan te kieër compenseert. Dus dat kan zijn dat je overgeeft. Of laxier middelen gebruikt. Of meer dan je lijf direct om te gaan bewegen. Dus dat kan aan allerlei criteria daarin voldoen. Een belangrijke is en dat geldt ook voor andere storen is. Is dat in hoeveel, dat je je leven invloedt. Hij op moment dat je geen energie meer over hebt. En je lijf gaat op een spaarstand. Dan is het heel duidelijk. Zeg maar dat je bijvoorbeeld duidelig wordt. Of niemand tot leren, komt, of waren, wordt. Maar er zitten natuurlijk heel veel gradaties. maar ik denk dat die twee daarin leidend zijn. Dus arts-psigologen die het is te kijken dan naar van, "Hé, kunnen we dit mee te weten? Kunnen we dit duidelijk zien van wat doet het hart, of wat doet het gewicht?" Of de lengte, maar het is niet zo enkelvouder, want het gaat ook over. Nou, kan je doen wat je zou verwachten bij je leeftijd en dingen die daarbij horen? Ja, dat is wel veel. Hoe zeg je dat? Stel er vraag? Nee, niet deze, nee. Dat dacht ik dat ik dat ging, zeg maar ik wil iets anders zeggen. Veel gehoorde klacht van mensen die herstellen zijn van een etesdornis. Is dat ze zeggen, "Ja, mijn gewicht, zeg dat ik gezond ben, maar ik ben in mijn hoofd nog hartstikke ziek, maar mensen zien dat niet meer." En zeggen ze altijd wat fijn dat dat zo goed met je gaat. En dat is natuurlijk ook met zijn heel ingewikkeld, of niet? En heel pijnlijk ook, want het kan dat je als nog zo niet gezien voelt, waar er als je hem in dit soort vertelt en ik voel dit in mijn lijf dan denk ik, "Oh, dan zou ik weer de controle willen gaan zoeken, zien mensen me dan wel." En dat gaat denk ik over twee dingen, dat gaat denk ik over dat een etesdornis jaren gemiddeld gezien, vijfteld zev jaar kan duren. Zolang? Ja, dus dat is niet om mensen naar je de put in te praten, maar wel om te realiseren, dat dat voor ouders heel pittig is, dat je dus veel steun nodig hebt. En dat je veel steun nodig hebt en dat in herdaad de omgeving het soms niet meer weet wat er nog top of meint is. Maar dus het kan zijn dat je onlangs dat er geen. Ja, om even heel extreemstrek geen leven is gevaar is, maar dat in je hoofd mentaal je nog zo kwetsbaar kan zijn. En dit is natuurlijk net zoals bij een bepaalde medische ziekteus die langer duren, waarbij zo izo de verschil zit tussen medische mentale problematiekommens in haar kijken, maar daarnaast of daar buiten, dat je zo kan worstelen van binnen. En het is zo veel moeitvraagd om het daar over te hebben. Ja, dat mensen dat enorm kunnen onderschatten. En is het zo? Volgens mij is het beeld dat meer meisjes in eten tonen zijn dan jongens dan jongens. Is dat ook zo? Ja, klopt, feitelijk is dat zo. En tegelijkertijd onderschat met de aantal jongens. Ja, precies. En zeker in deze tijd, ja, dat is deze tijd. In deze tijd waarin we een bepaalde bezo belangrijk rol rondom uiterlijk hebben, en dan hebben we het bij mij de vaak meer over figuur of over een padwede vesterschoonendstideel. Ja, is dat bij jongens echt ook heel erg aan het verschuif afgelopen, dus zen je waar het bij jongens heel erg gaat om kracht en speer opbouw. En dan leven wij in een culture waarin we dat dan omhoog prijzen. Dus dat ziet er goed uit. Ja, dus als jij restrictief om gaat met je lijven eten en wat bedoel ik daarmee, want dan realiseer ik dan een soort half-sieke term erin micken. Maar als het we dan hebben over dat je je goed kan inhouden, dat we dat ons realiseren, we prijzen het heel erg als je je ink kan houden. Als jij dan bevirt afzakt in Europa, meer naar het zuiden, dan vinden we het best wel mooi dat je je laat gaan en dat het temperament is, en dat je zinkeer in onze woorden genoem doet of zo. Ja, dat. Hij heeft heel gekultuur gebonden. Eén norm! Dus wat dat heeft gezegd, ik altijd, jo, het is echt wel pechvogel dat we in deze culture zitten met elkaar. En het is dus bij jongens, want daar hadden we het over, op dit manier heel erg van belang dat je droog gespieren hebt, dat je krachtig bent. Als ik zie bij mijn jongens, hoeveel er al rondom sports zijn bezig zijn met voeding naar de sportschool gaan, om bepaalde manier eruit zien. En daarmee wil ik echt niet een pleit doighouden van de Goisosjomerie die had de prillebak in, alleen dat we ons moeten realiseren. Dat als wij niet daarin preventie verder om hoog gooien, dat dit echt eten problematiek in de hand werkt, want we weten half niet wat voor beelden zij krijgen. En waarin zij onbedoeld worden aangezet tot dingen waar ze mee onderuit gaan. Ja, met het vergelijken vooral ook. Het vergelijken, zeker. En als je dan kijkt, hebben we vanuit de bijlers van verbinden gezagen. Hoe zou de ouders dan laten we ons daarop toespitzen vanuit de verschillende bijlers om kunnen gaan als zijn kind hebben met etenproblematiek van etenstoren is? En dan ben ik genijgt om ze gewoon alle 5-heb langs te gaan. Ja. Als we kijken naar dezelfdkontrol, dan zeg ik dat van gewoon, realiseer je heel goed hoeveel stress en spanning dit in het gezin geeft. Als gezin worden in zich heel gegeizeld met je dierbare iedereen erom heen. Dus die stress niet voos, dat hebben ze in onderzoek ook wel bekeken, die zijn hoog. Van iedereen. Van iedereen, ja, zon gezin. Dus vergeet de broertjes suchjes niet, vergeet niemand niet. Het er wel of niet over hebben, moeten we er naar transparent over zijn, moeten we de vijlen vast naar buiten aan. Iedereen wordt gegeizeld door die etenstornis. We weten onderzoek dat het enorm veel meer waarde heen van die spanning naar beneden te halen. Maar op het moment dat je eigen zelfkontrol alle kanten uitvliegt, dan moet je van goede huizen komen, omdat het mee gaat krijgen. Ja, om je eigen kamebrein terug te zijn. Exactly. Toi je kind gestopt is met eten of welke vorm dan ook. Ja, en daar hadden we het in de vorige aflevering over die misschien niet iedereen heeft geluisterd, maar dat het volkaar krijgen, hoe je dat komen, berein houdt, terwijl het gaat over voeding en wat gerelateert is aan leven dood. Nou, dan moet je een grote zijn. Dus ik wil altijd tegen ouders zeggen, daar hebben we zoveel compassie met jullie. Het is zo logisch dat je stress omhoog zit. En ook dat je dus alles wil doen om te voertussen te zorgen dat het stopt. Ja, en dat het ook heel logisch is, want ik denk er altijd aan. Wij zijn met heel veel vrouwen, die zitten heel veel moeders die in de sprekenkamer komen bij ons. Laat we de vader van het nievergeten, dat kan zijn dat je erop duikt. Dus dat je aanwezigheid alle kanten uitschiet, maar het kan ook zijn dat je zegt, ik ga maar verliezen in werk, want ik vind het niet te verdragen. En dus wat voor manier je er ook mee omgaat? We terug naar het kanme brijen. Eigenlijk zoals Ielsen ik altijd zeggen, zorg heel goed voor je eigen grote raam. Zorg ervoor dat jij in ieder geval zo kan mogelijk blijft zoeksteun, zorg voor je grote raam. En dat je ook realiseert dat grote raam ook heel klein kan zijn, en dat dat zo logisch is. Ja, precies. Kompassie met jezelf. Maar dat eigenlijk zelf zorg een soort van prio moet zijn? Ja, en dan heb ik het niet over wat je dan wel is. Ik noem dat wel eens dat de omgeving met goed bedoeld zit, dat vies er komt. En je zegt, "Oh, ga weken naar Ibiza?" of "Wees dankbaar voor je koffie vandaag?" Ik zeg het een beetje vrouw, maar ik weet dat het uit een heel groot hard komt dat soort tips. Maar dat dat echt hard werken is, die zelfs zorg. Ja, en als je net zegt, dat duurt gemiddeld 5-7 jaar, dan helpt één week je vakantie niet. Nee, dat helpt het om er heel even een aantal positieve ervaringen op te doen, maar ook verschuurd zijn, wil je wegbent, want je weet ook thuis zijn waar ze niet aan hebben. Ja, precies. Ja, dus uiteindelijk moet je continu kijken van wat kan je nu elke dag doen om een beetje beter voor jezelf te zorg. Exakt, hoe kan ik dingen die terugkomen iedere dag, waar ik iets van kan doen, hoe krijg ik dat voor elkaar door de dag heen? En het bizar is dat als je hoofd vol zorg gezit, dat ook het goed bedoelde advies van, nou, je zegt wat je nodig hebt, he? Deze heb ik zelf ook wel eens gehad toen een tijd bezelsiek was. En dat ik toen ervaard aan de lijven dat ik dacht, "Oh, dat bedoel je vriendin een zond, zein het lief, maar ik weet het nu juist dat alles slechtst." Ja. En dan moet jij zelf zeggen wat je nodig hebt. Nee, dat misschien dan helemaal niet me kan. Juist niet. Ja. Dus dat is waar ik ouders ook in probeert, om op een rustiger moment, want ik verbind het gezag zeggen, natuurlijk altijd, 'smet het eis als koud is, maar ik hoor vaak van ouders van kinderen en etensteroos terug. Ja, maar het wordt helemaal niet koud. Ja, snap ik dat. Het is ook niet luid. - Het is ook niet luid. Pracies. Ja. - En dan, nou, zeg ik altijd van een laat van een eerste stap doen hierin, omdat je iets kan vinden, nou, ik luister bijvoorbeeld heel graag heel veel podcast. Dus ik probeer iedere dag twellig kook en in ieder geval vijf tot 10 minuten iets te luisteren. Ja. - Noem maar wat. Zie iets wat voor mij werkt, hè? Doe voor 100 mensen helemaal niet te werken. Maar dan een klein stapje, wat kan jou nu in het klein helpen om niet van iets grote raam te hebben tijdelijk? Ja, dat is het. - Ja, mooi. En morgen kun je weer het nu beginnen. - Ja. Ja, en dat vind ik natuurlijk de pijler aanwezigheid, waar ze maar zorg. Ja. En daar hebben we natuurlijk vaker over hoe kan je je aanwezigheid vergroten. En we zien als het gaat over etenstornische vaker dat ouders of ze nou willen of niet, überhaupt dat dingen uit hun handen hebben moeten laten vallen, omdat de situatie bevoort medisch zorgelijk is, dat is gelukkig. Lange mitband. alle jongeren, maar bij een deel van de jongeren, ja, komt ook ziekenhuis om de hoek kijken. En dan gaat het erover, dat ook, hoe kan je ervoor zorgen dat je wel dus je kind beschermt, maar dat je ook nog ruimte voor jezelf in je kind overlaat. Dus dan heb ik het eigenlijk altijd over je aanwezigheid in balans krijgen. Dus kwalitatief je aanwezigheid zo houden, dat je niet boven op alles zit, want wat gebeurt er als je boven op alles gaat zitten en ook als je kinderspelletje is gaan doen dat jij denkt van hoe strakt beweging met kind te veel of om dat dan zie ik vaak dat de autonomie in het geding komt. Dus het kan ik nog zelf doen, het wel dat juist zo in ontwikkeling is in die tiner tijd. En dat dan soms olie op het vuur is voor de etestornis. Ja, het ouders zitten dan te dicht boven op, maar ik snap en te helpen. Is soms ook het adviezen? Ja. Van een doctor die zegt "let goed op dat er genoeg en je zie ik om blijftig bij." Maar wat ook in het aardig die al nog kleine houdt. Dus dus in het daad je autonomie heegneemt. Ja. Ja. En dan zit je ook dus zeker als doorver eten gaat, want dan wordt er vaak wel gevraagd van "Will u de eten momenten begeleiden?" En daarin komt ook vaak wel de illusie van de controle om de hoekkijker dat wij denken van "Ja, we zien alles, maar joll die etestornis." Veel slimmer. Ja. Ja. Ja. Ja. En ook ik vraag me ook af of mijn aanname is dat bij etestornis een heel vaak ook gepaard gaat met zwang. Is dat zo? Nou laat we voorop stellen dat als het hebben over verschillende soorten problematieklassificaties. Dat er zo zo meer over en komt ze dan verschillen zijn. Ja. Dat is altijd goed voor ouders zeg ik om te weten van "Golder, daar kunnen dingen, meerder dingen kan je zien en dat klopt ook." Ja. Dus jaren zitten heel vaak zwang gedachten. Wat sommige jongen. Wat sommige jongen zelfs om schrijven als een stem in mijn hoofd, zeg je mij? Ja. Dat ik dit niet meer mag eten of dat ik zo veel keer moet trap lopen. Ja of dat de vetjes van de kippetjes af moeten gesneden worden en anders eten ik niet. En dat ouders, daarom kaart ik het aan, zich zo'n zo'n gedwongen voelen helemaal mee te gaan in wat kinderen van ze verlangen om dat ze dan een niet voor iets eten of dat er geen bezoek meer mag komen, die komen eten of dat soort dingen die ik aan te denken. Hoe hoor je dat vaak? 9 van 10 keer. Dus dat zijn een aanpassingen die je doet rondom het eten drinken bewegen, maar ook in je eigen leven, of in het leven van je gezin en waarom doen we dat met elkaar? Het is heel logisch en heel begrijp lekker om het een beetje leefbaar met de karte halen. Je loopt op eieren in huis. Je weet van voren van achter niet, maar dat je bestaat. Dus hoe fijn is het dan om iets te kunnen doen waarbij je de spanning bij je kind ziet zakken en ook je eigen spanning van je partner of andere kinderen. Dus dat je denkt nou als ik nou maar die leidproduct in huis haal, dan hebben we vanavond in ieder geval iets minder eisen gestilte of iets minder, ruzie, schilpartijen, want veel ouders vinden zich zelf als reoën terug of helemaal inhouden dat het van binnen helemaal je opgevrouwte wordt. En dan is dat ja heel logisch dat dat steeds verder een olieflek wordt van aanpassingen die je doet, waarbij het eigenlijk we onbedoet met elkaar de etestoren nog verder voeden. En het tegelijkertijd wel ons vooruit helpt om de spanning naar beneden te krijgen. Op dat moment ja. En daar gaan we nog verder op in binnenkort, dan gaan we ook podcasten op nemen over angst en daar zitten ook die gezins aanpassings, daar ook echt in. Dus dus mocht je naar denk oorder wil ik meer over weten dan stellen we die even uit. Dat lijkt me een hele goede. En dat is dus dat kun je die daar ook heel mooi meenemen hoe het helpt aan. Wat kan je dan doen? De focus leg je dan dus niet alleen op het zorgelijke van gewoon dat de gezondheid van je kind in gevaar is of het leef in gevaar is. Je legt ook dus de focus op de aanpassingen die je met elkaar doet. Ja en hoe ga je proberen om daarmee te stoppen. Wat is dat in je eerste kleine stapje om dat anders te doen? En hoe hou je dat vol? Precies. Met support. He en daar hebben we natuurlijk nog een pijler. We hebben natuurlijk wel een zogagat, de escaleren, dan heb je de wij, de supportpijler. Hoe gebruik je die? De supportpijler is er een die niet alleen bij eten, maar zo is hoeveel kan oproepen, want je moet een giga drenpel over. Ja. En ik merk dat het door helpend is voor ouders om het heel concrete te maken. Dus wat ik net al zei van kunnen we op een rustig moment met elkaar kan ik jullie daarbij helpen om te kijken waar je behoefte aan hebt. Gaat het over hele praktische dingen waar je je ontzorgd wordt? Dus iemand wegbrengen naar de sport uit het gezin of een kinders. En het is een mauiswerk maken met een andere kind of het kind. En Port La Sanje voor de deur zetten. Dat is er. Voor de andere kinderen in het gezin. Ja. Maar daarin hebben we een mooi bruggetje. Dank je wel Erik. Want waarvoor je het ook kan, heel erg kan inzetten, is om die aanpassingen te stoppen en weer interperken. Dus bijvoorbeeld iemand buiten het gezin vragen om botschappen te doen. Oh ja. Want daarmee haal je de strijd uit de producten die persimut kopen. Dus je gaat vragen of die geen eventen of met een specifiek lijstje of wat zij normaal doen. Botschappen te halen. Ja. Wat een goede. Waardoor je vervolgens met elkaar, nou ja, de strijd even bij de buurvraak kan leggen want die heeft er zuin het luiproducte te halen. En dit is waar het mee te doen hebt. Ja. Dat vraagt wel zorgvuldig plan want vervolgens kan je al verspellen dat er veel weerstand ontstaat en verdriet en spanning. En zijn er dan nog andere mensen die je op zo'n moment kunnen helpen? Ja, wie kan dan wel komen eten? Bij wijze was ik. Ja. En ik sprak een keer met een moeder en die zijd tegen mij Jochlerin het kwartje valt nu. Was die in zijn me opgekomen dat iemand anders kon komen helpen bij een eten moment? Want je hebt er dan vaak 6 op een dag. Ja. En zij zij, ja maar dochter zij, maar mamja doet dit zo goed. En zo fijn want van jou krijg ik geen stress. En dat is natuurlijk obrecht wat haar dochter uit haar hart zij. En tegelijkertijd ook de etestornis die heeft gevoeld dat haar moeder meevilden help om de spanning naar beneden te krijgen. En als een dante dat zou gaan doen, dan zou dat heel spannend gaan worden. Ja. De sozijner verschillende manieren van support die je in kan zetten. En ik hou ervan, dat is een beetje mijn hens onmenteliteit om het echt heel concreet te maken. Dus ik maak ook letterlijk een schema met van, nou kijkant. Huis houdelijke dingen, wie kan andere dingen helpen, wie kan extra aandacht hebben voor je dochter of zo met de etestornis die waar het even niet of het eten te gaan. Wie kan ons als partners eventjes de ruimte tijd geven dat we denken ook, ja, hier ook nog als liefde partner en niet als opvoetpartner. Zo prober ik dat dan met ouders te doen en dat dan heel concreet te maken en vervolgens een netwerkavond te organiseren dat je andere mensen ook dat kan vragen. Waarop zij ja een nezegen en niet dat je dus die goed bedoelde shit advies om je oorre krijgt waar je precies niks aan hebt. Nee, precies. Ja, en dan meteen een brugje naar verzet, want dit is natuurlijk ook al meteen verzet. Wat je ook doet, wat kan je nog meer doen voor verzet bij een etestornis? Ik zit even in mijn hoofd heen een weer, want nu krijg ik een error in mijn gestructuur. Nee, ik zit hier een andere pijler. Nee, we hadden ook nog over verbinding, maar laden ik het zo, die mag ook daarna, ja, wat ik heb. Maar ik zat weer te denken van het verzet wil je natuurlijk doen als je wel die connectie he? -Tuurlijk, ja, waar goed, dan hoef ik niet te vertellen. Nee, het verzet waar zit dat er in? Nou, ik probeer altijd heel erg het uit elkaar te trekken van dat ouders het gevoel hebben dat ze strijden voor hun kind, maar tegen de etestornis. -Ja, je had dat uit elkaar. Ja, omdat je zo'n error krijgt, dat je denkt je jeetje, als ik nu een grens ga stellen, straks stopt ze met eten. -Ja, dat is de grootste angst. En terecht? -Ja, snop ik ook echt. Ja, en het zou een oplossiesversoek passend zijn bij een etestornis? En ik denk dat daar mijn error in mijn hoofd over ging, los van het feit dat ik van de ophastructuur houdt, maar ja, dat ik denk je hebt met elkaar wel op die verbinding te zitten, natuurlijk. -Ja. - want als je dat koudt en uitverbinding doet, dan nee. Ja, nee, en dat is een beetje mijn, ik ga dat vanuit dat ons luisterhuis inmiddels weten dat je echt die connectie elke dag opnieuw wil maken, maar het is heel goed dat je daar wel even ook je aandacht op vestigd. -Ja, en ik denk ook, ja, dan meen ik gewoon misschien weer iets te willen zeggen, omdat ik specifiek hier natuurlijk in zit, dat jongeren soms heel erg het gevoel hebben. Voor hun ouders te moeten zorgen, dus op het moment dat het niet lekker in die verbinding zit, zij zien ook dat hun ouders wiebelen en niet alleen ouders wiebelen, maar hulpverlevens wiebelen vaak ook als het over etestornis gaat. Dus als wij niet voldoenden ons anchorstevig neer bezetten, dat is ook natuurlijk bij die verzetspijler, als wij dat onvoldoende doen. En de mensen die onstelen, dus de hulpverleiners die onstelen zich onvoldoende geankeerd voelen, ja, dan zie je dat jongeren ook gaan wiebelen en denken, ja, maar ik moet ook voor jou zorgen, dus die Gaan dan zelf ook uit contact? Waardoor het wel degelijk dus. als je onderdacht een oplossingverzoek of een verzetse actie inzet. dan kan dat wel andersom uitpakken dan je bedacht had met elkaar. Dus met de vis is vooral. Het gaat er echt om investeringen connectie zorg voor de relatie. En dan zou je ook wel een oplossingsezoek heeft wil kunnen doen, maar dat hangt het kan niet de zomer koud. Nee. - Nee, dat is heel daar. Dank je. - Ja. En dan zou een oplossingsezoek even in mijn hoofd er concrete niet zijn. Wat ga je er aan doen om ervoor te zorgen dat de etenstoren is stoppt? Maar dat zou er heel anders geformuleerd zijn nemen gaan? Zeker. En je kan het heel erg goed. - Ja, voorbeeld van geef iets concrete. Wat dan heb je dat zelfs gedaan? Ja. En dan pak van vaak meer in een groter geheel, waarin je dus bijvoorbeeld in een oplossingvoel meer in de aankondiging gaat doen, waarin je dus heel erg vanuit verbinding, maar gaat aangeven dat jij je gaat inzetten om de aanpassingen te stoppen. Ja. - Veel meer in een brief. In een brief en dat je daar dus ook je support voor inzetten, en dat is natuurlijk ontzettend spannend, omdat een jongere dan denkt, "Maar ho, wat hou ik dan nog over?" Want dit is de enige manier waarop ik een beetje grip houdt op de situatie, die er nu is of geweest is. Dus ik zeg in een daad, nou, wil vooral heel erg bevestigd wat jij zeg maar ik dat je wil, dat je dat zorgvuldig doet, want wat je anders kan zien, is dat een jongere denkt, "Oké, maar dan heb ik iets anders te zoeken waar controle op moet vinden." En dan zie je dat het in anderself beschadigend gedrag gaat zitten. Ja, wat we vaak ook horen, is dat er eigenlijk nog steeds in hoopvleensland, je noemde het in de andere aflevering, ook dat er echt nog wel wat te doen is, zeg maar. En wat ik vaak ook hoor, is dat er vaak een afwijzing is voor psychiatrisul op vanwege het te lagen gewicht. En dat er eigenlijk het etestornis stukje, dat het hele bevoortlaat we het even hebben, of iets heel erg zover sexuel misbruik, wat misschien ter gonslag ligt aan een etestornis of een eeuw van onderdeelde van is, zeg geen hoop krijgen voor het verwerken of behandelen van het sexuel misbruik, omdat ze dan eigenlijk tussen wel een schipvallen, dus ze wegen te weinig voor behandeling, en omdat ze geen behandeling hebben, pakken ze ook de etestornis eigenlijk niet aan wat vind jij daarvan. Helfen heb je daar meening over? Nou, ik vind het vooral heel pijnlijk, als jij dit vertelt dan denk ik, ah, en het pijnlijke vind ik ook dat we dat ergens in de basis allemaal met elkaar in zijn, maar daar die machteloosheid zo enorm opzit. Maar vind jij ook dat het niet te gelijk kan lopen, behandeling en werken aan het etenproblem, en bocht de gelijkertijd behandeling voor wat je jou is overkomen of. Nou, je laat ik sowieso blij doorhouwen dat we alles in het geheel vastpakken, want is het net zoals je bij een arts komt, dan zegt hij ook niet van, "Oh, je ben lichter vanaf, nou ja, ik ben cardio-loog, sorry, kijk alleen naar je hart." Weet je dus holistisch er kijken? Zeker. Ik denk alleen dat we ons zelf niet vooruit helpen om daarin een schuldvraag neer te leggen, want dit is ook hoe we met elkaar een system hebben ingericht. En dat. onthoud ons helemaal niet om daar niks aan te doen, he? Ja, heust. En dan denk ik dat het best wel waardevol is om even keed te noemen. Landelijke aanpak-eidstornissen, waarin we steeds meer stappen zetten, om in ieder deel in het land net werken neer te zetten, waarin we dus niet plat in organisaties werken wat jij schetst, want of een overseksal misbruik gaat over autisme, dat die dus het van het kastje naar de muur gevoel hebt. Maar dat we steeds in een. we noemen dat een trias, bijvoorbeeld in sommige delen in het land, en we noemen dat net weer anders, maar het principe is hetzelfde dat we zeggen. Nou, laat ik even anorexia pakken dat we zeggen, laat we nou optrekken in een driehoek, waarbij we dus. iemand die kijkt naar het medische stuk, een huisart of een kinderart, iemand die kijkt naar in dit geval het voedingstuk, en die het is gespecialiseerd als een eetstornis, en iemand die kijkt naar de psychen, dat die samen een netwerk vorm onrond om het gezin, inclusief ervaringstenskundigheid, dat zeg ik even explizit bij. Ja, heel goed. Dus als ouders die nu luisteren en zeggen, "Hol, ik denk dat er een signaal van een eetstornis of mijn kind heeft in eetstornis", dan is, wat mij betreft, dat zeg ik, van de first-eetsteps, een eerste stap, die er dan is, is, "Hee, welke hoop is er al wel, welke nog niet?" En hoe kunnen we dat voor elkaar kijken krijgen? En dan kan je kijken op etestornisnetwerk.nl En dat zijn we steeds meer professionals, overal in aan het ondersteunen ook, want professionals voelen zich vaak onvoudoende toegereust, of onvoudoende geschol, dus dat zijn we aan andere kant aan doen en niet alleen in de organisaties waar heel veel specialisme is, maar juist ook in het voorbeeld noemen we dat dan, dus de basisgegezet, zodat we die drie assen neer kunnen zetten, zodat we niet dus vervallen in van, "Hei, jammer, je oudtisme is te veel aanwezig." Dus we kunnen niet aan de etestornis, of je gewicht is te lagen en vice versa, dat we die beweging met elkaar moeten maken, dus ik wil ouders vooral ook zeggen, voel je er gestuund in, om die vragen ook te stellen. En als je nou zegt van, "Hem, lastig, weet dan dat er bij keten iedere jeugdregio, zog noemt proces luiders zijn die er daarin ook kunnen helpen, om daar een duur te geven." -Ja, mooi hebt het. -Zit een beetje in het einde nu, maar heb je welke relatie gebare, want dat zijn natuurlijk ook soort minieve zetsacties, soms welke relatiebare kunnen mensen naar doen, ouders naar een kinderen met een etestornis. Nou, dat is nou heerlijk dat je dat vraagt, want we hebben in ons maatgevij doen we zo veel in relatie zonder eten en drinken. -Ja, als ik denk aan mijn relatiebare die ik allemaal doe, is een bakje pepernote, wochteltjes en ooitjes? -Orteljes? Ja, soms. Maar meestal ongezonder dingen. Dat is ook helderzijn. Maar wat kan je nou doen? -Ja. -Wat doen de ouders met de etestornis? Nou, ik begin wel, ik ben van. We reliseer je hoeveel, dus we hebben met de eten doen, -Ja, sorry. -Donturvy. Dus dit doet een nog groter appel op je creativiteit. Als je nou niet zo creatief bent, ga dan even naar de petlet van Irelse met alle lijfers, schilders, soorten relatiebare, shownotes, ja, heel goed. Maar ja, ik zoek het dan wel, dus meer in van gewoon wat ze lievelingsmusiek van je kind, is er iets waar je kind heel blij van wordt om samen iets te doen. En dan heb ik het dus over een spelletje, of samen iets te kijken wat je kind leuk vindt. Een tijdschrift op de bed leggen. Oh, goeie. Ja. In meer, dus in dat soort dingen. Maskertjes, naag, lakje. Oh, ja, moet die petlet gaan vullen, Marieke? Ja. En met jongens dan, denk ik dan ook altijd even aan samen een playlist maken, een muziekprogramma, samen game, heel leuk. Ik val eerst erheerlijk. Ja, in dat soort dingen zou ik dan wel zoeken. En vraag ook even inspiratie van collega-ouders. Ja, als je verder moet kijken dan eten en drinken, dan moet jij nog wat creatief zijn. -Ja, je moet wel wat creatief zijn. Karine. Zou jij voor ons en voor de luisteraars de tips die je hebt kunnen samenvatten? Welke tips zou je aan onze luisteraars die misschien een kind hebben met etestoren en etproblematiek of iets anders kunnen adviseren? Lekker concrete. Oh, heel concrete, ja, want ik wil natuurlijk ouders gewoon een mega stuinen de rug geven. Maar dat hebben ze echt gehoord en gevoel dat het tijd is zeker. Ja. Nou, de tips zijn. Form een trias. Kijk of die er is. Zo nee, ga naar etestorenensnetwerk.nl om de juiste mensen te zoeken. Kijk ook op de first-eet-kit. Er staan letterlijk dingen die je kan zeggen tegen je kind, maar ook voor naast en andere. Luisterde podcast help mijn kind heeft een etestornis. En ik dacht er net nog een en die ben ik nu kwijt, zorg het voor jezelf. Houdie vast en realiseer je hoeveel ons zijn veel stress dit in je leven heeft en geeft. En zorg dat je de juiste mensen om je heen hebt om je daarin te ondersteunen. Dat is een vraag concrete dingen aan mensen om je heen. Dat is ook jouw tip. Oh, absoluut. Daar ben ik helemaal van. En echt als het je ook maar enig sinds aansprekt, ga met verbindend gezag aan slag. Mooie tips. Is er iets wat wij jou nog niet gevraagd hebben, maar wat jou heel graag van het hart moet? Voor nu niet. Ik denk we hebben al zoveel gezegd dat ik ook vaak de nijging heb om oudesten over spullen. En dat gebeurt al zoveel. Dus als jullie de podcast hebben uitgezet na 10 minuten. Oh nee dan zou je nu niet meer luisteren. Nee maar goed maar ik denk als je er één of misschien twee dingen uithaald. En daar één stapje in kan zetten, dat wil ik meegeven. Je kan niet alles in één keer honderd stappen, maar één stapje. En daarna nog één. Echt dan is dat voor nu meegawaardevol voor jou een kind. Nou mooi. Dank je welke klaring voor jou. expertise voor je aanwezigheid, voor je mooie goede verhalen en tips. Ik denk dat heel veel luisteraars de heel veel aan hebben. En bedankt dat je naar het braavond ze wil de komen voor deze opname. -Zeker! -Check vooral in de shownotes naar de links, voorklaring, voor haar website, maar ook voor haar podcast. En mocht je een vraag hebben dan stel ze gerust. En dan zeggen wij voor nu. Bedankt voor het luisteren en tot over 2 weken. Doei!