58. De Geweldloze Podcast - Kinderen met slaap problemen

Welkom! Wij zijn Ilse van de Heuvel en Marieke van Ginnike en dit is de geweldloze podcast. Deze podcast is voor iedereen die meer wil weten over verbindend gezag en geweldloze gezond. Hi en leuk dat je weer luistert naar de geweldloze podcast. En ik zit hier uiteraard weer met Ilse. Hey Ilse! - Hoi! - Wij waren bij de podcast The Word. Ja, dat was toch leuk. - Dat was echt leuk. Bedankt voor het stemmen mensen. - Oh, daar moeten we echt eventjes in het daad bij stil staan. Ja. - We waren namelijk genomineerd bij de beste tien podcast voor de publieksprijs. Ja. - En dat is alleen maar dankzij jullie. Ja, echt super leuk. - Ja, echt heel leuk. We voelden ons heel erg vereerd. Ja. - We vonden het een hepening. - Ja. Vonden we dat een klein kid tussen al die bekende wetsen. Dat is zo schattig weer dat dingje zei. Hey Marieke, daar loopt. Oh, daar is Betty bracht, ja. Oh, en die kan ik ook even verstraten. Maar heel erg veel bekende mensen. Ik vond het echt wel heel leuk. Ja. - En ik vond het in het daad een eer, want zo voelden het echt om genomineerd te zijn door het publiek. Dus dat vond ik echt. - Ja, dat vond ik eigenlijk al de prijs. We hebben niet gewonnen, mensen. - We hebben niet gewonnen. Want de winnen van Fred van Leer en Richard Groen naar het snappen wij. En dat begrijpen wij heel goed. - Ja, het begrijpt wij heel goed. Dus we zijn vonden ons heel erg vereerd. En even een insight is altijd leuk voor luisterhuis om een insight dingetje te delen, toch? Oké. - Oké, picture this. Wij als je man bent in je luister het skip even over 5 minuten. Hoe zou je een heel veel mannen vinden het leuk, dat hoef we niet met te zeggen? Echt niet? - Nee. Oh, oké. Wat fijn, trouwens. - Ja. Maar het is echt een heel leuk verhaal, namelijk. Ze hadden daar dus leisjes gekocht. - Oh ja. En de leisjes en in de leisjes zat dan een adne afbeelding. En er stond dan op. Genomineerd voor en dan bijvoorbeeld fixie. En dan stond je podcastnaam daaronder en genoego. En aan het begin zij een zondame van de organisatie zij Groen. We gaan nu de zaal in. Maar vergeet u als u bent alle genomineerd vergeet niet. Als u naar huis gaat, u eigen aandenken mee te nemen. Namelijk u leisje met u. Podcastnaominatie erin. Nou, eels en ik. Dan kon je me op de foto. Nou, zeet je een foto heugd op een leisje. Maar daarna helemaal zijn in. Nou, eindstond. Wij gingen er naar toe. Zoeken, zoeken. Nog meer zoeken. Nog meer zoek. Is er eels, daar ligt u niet. Eels en haar hier al niet. Ja, jij zij nog. Iemand heeft ons leisje gepakt. Ik dacht dat jij niet wil naar ons leisje. Iedereen wil natuurlijk ons leisje. Ja, nou ja goed. En dan bleek dus. De publieksprijzen werden niet ingeleist. Ja. Weer, weer, weer. Maar echt. En toen voelde we allebei de urge. Om dit wel even te gaan feedbacken. Ja. En de organisatie. Dus wij zeiden wel, ja. Maar wij voel ons ook tot. En vererd. En het is wel heel leuk als wij dat ook hadden gehad. Ja. Ik snap ook de onderscheid niet. Nee. En ik heb dat. Ik had dus even met de misjablock. Het is prachtig. Daar is het ontevallig bij ons. Dus dat kon ik even. Dat ik zeg, ja. Het was de jury. Of al de jury hartstikke leuk, mens, trouwers. Vanaf echt leuk. Ja. En toen zei ze wel, ja, het is. Vind ik wel een goede tip. Ja. Maar heel veel publieksprijzen waren ook genomeneerd. Voor een andere categorie. Dus daar lag wel een leisje. Alleen die van ons niet. Nee, want wij waren ergens anders. Nee. En waar alleen door jullie genomeneerd. Eindelijk nog belangrijker. Ja. Ja. En het is natuurlijk ook heel lastig. Want bijvoorbeeld de NTR of de NPO. Die hebben natuurlijk de mensen die gewonnen hadden. Hij had ook gewoon een team van 16 man. Ja. Geluidsontwerp. Redactie. Wij zitten hier. En jij hebt marica et eelsen. Ja. Wij zitten gewoon met zijn tweejes. De knutselen. Ja. Goed. De beste belangrijker. En leuke. Nou, leuk. Waar gaan we het dus heel erg bedankt? Heel heel erg bedankt. Jij de luistert. Die al. Misschien al twee jaar luisteren. Misschien ben je net begonnen. We waren deren elke luisteren. Absoluut. Elke reactie nog steeds na twee jaar. Ja. Heel erg bedankt. Ja. Ja. Ik heb nog wel een leuke momentje om te delen. Onze kind. Is inmiddels het twaalf. Zit een groep 8 van de basischool. En fietsen eigenlijk vanaf na de zomer. Dus dit zou zoen fiets zijn. Na school moeten kwartieren fietsen ongeveer. Zit net buitenbreda op school. En het regende. En dan gaat toch je keuling hard. Haan harder kloppen. En ik is er heel tegen een jaar even. Mogen gaat het regende. Bereid je daar al vast op voor. Dus eigenlijk zeg ik het tegen mezelf. Ik zeg het eigenlijk helemaal niet tegen haar. Ik zeg het echt tegen mezelf. Oké. Dat kan lastig zijn voor mij om haar dan op de fietsen school te laten gaan. Want ze zit nog ingroep 8. Dus ik vind ook nog dat ik haar mag brengen. Oh, dat is de basischool kan dat dan nog? Ja, in mijn hoofd vind ik dat dan nog acceptabel, middelbare school. En het is je baby. Ja, het is de jongste. De jongste. De jongste. Allemaal goede reden we om haar wel te brengen. Maar goed. Ik wil dat natuurlijk niet. Ik wil ook leren dat ze het zelf kan laten. Dus zorgt ons en het zou gaan stormen. Dus dat had even je ook gehoord op het juiste naal of zo, weet ik veel. Dus zorgt ons het ze beneden. En het is wel horen de wind. En het regende. Een beetje nog niet echt. En het is haar even ja. En dan wijd het heel raag. Het gaat stormen vandaag. Maar ik had gehoord dat de storm pas aan het einde van de middag in Nederland zou zijn. Dus dan zei ik nou even je. Laat het zo afspraken dat als ze storm een naam heeft, dan breng ik jou met de auto. Stormen echt de stormen, die krijg je een naam. Ja. Het was toch ben je min? Ja. Het is zo even dus. Ja, dit was het daad bij je win. Ja. Het is zo even. Ja. En de storm heeft barbarer zijn ze. Echt uit het niks. Met zee dat zijn ze. Dus ik moest ze heel erg laggedacht. Ik heb dat nou gemist. Nee, ik opzoeken. Nee hoor. De storm heeft een daad bij je win. En die kwam ook pas einde van de middag aan het land. Dus het waarde wel het regende nog eens. Even. Nou, wel het fiets. Ze zijn daarlijk wijken van de avond. Nou, zal het me om mee vallen. Zit ik in de auto. Zij fiets. Dus prima ik dacht, vink. Nou, kom ik aan op de locatie waar ik de training moest geven. Toen begon het altijd regenen. En dan horen ik dus in de auto. Dat is toch veel eerder aan het land zou komen. Toen lacht ik echt. Oh my God. Dat is het. Dit kid. Nou, het is dus wel. Ze zat al twee jaar uit. En er was al een halve drieën. Kort over twee. Ik weet ik, vanaf was de thuis. En ik was iets later thuis met de wist. Dus wel nog droog thuis. Kom maar wel. Zo net in de begin van die storm. Het is dus echt zo gek. Ja, ik moest wel heel hard trappen. Maar het ging wel. En ik dacht alleen maar, oké, mond te houden. Ja. Op je te zetten. Ja. Nou, fijn, fijn eef. Ja. Ja. Ja, dacht even. Ja. Ik heb een hele dag een beetje rott over. Vrouwt, denk ik. O, daad ik stormt. Het echt kajart. Doordat het kinddaak van de fiets. Nou, neef ze wel niets geleerd. Ja, dat moet het er nooit weer gebruikt dachten. Ja. O, o, o. Wacht goed. Nou, ze was eigenlijk altijd verreden. Ik ook verrood. Goed geoffend. Ja. Ja. Jij nog kunnen hoffen. Ja. Ja, elke dag. Ja, welke dag kan ik doen. Ik kan wel, ik heb een leuk faal momentje om te denken. Oh ja, zo goed. Maar dat doe ik in de volgende aflevering. Oh, goed. Zie je zo. Ja. Oké. Oké, maar volgende aflevering. Faal momentje in de volgende aflevering. We gaan het vandaag afvraal neemend. Ja. Waar gaan we het vandaag over hebben? Oh ja. Vandaag gaan we het hebben over slaapproblemen. We krijgen heel veel meeltjes en via Instagram, DMs over slaapproblemen. Oké. Bedankt voor hele inbreng. Zozo. Zeker. We schrijven het allemaal op. We schrijven het op. En dan komt uiteindelijk een aflevering over. Dus daar gaan we het over hebben. Ze komen beginnen. Ja. Ja, ineens komt er iets om hoogt. Wat komt er in je hoogt? Nou, ik kom gisteren dame naar m'n toe. Ze heeft geen kinderen, maar altisme. En ze zei, bedankt voor de aflevering met altisme. Oh, wat lief. Ja. Dat was een heel goed alt. Ze vond het er echt wat aan. Ze zei het klop. En toen heb ik gecheckt, klopt het wat we hebben gezegd voor jou. Oh, wat goed. En zei het signaar. Zei het signaar. En ik heb hem ook doorstuurd naar mensen om mij beter te begrijpen. Oh, en? Waarom nog is het signaar? Ja. Wat leuk. Ja, leuk hè. Ja. Dus bedankt voor jullie berichten, of als je ons aanspreekt. Of echt, want we vinden dat echt heel fijn. Ja. Waar gaan we het vandaag voor jou? Ja, nog steeds. Ja. nog steeds hetzelfde probleem. Ja. Oké. Slapproblemen die zijn heel erg vervelend. Laat het even helpen zijn. Ja. Heb jij jouw kinderen hadden die in slaapproblemen uit daar? Ja, dat is wel even geleden natuurlijk. Dat ging eigenlijk best wel goed, maar ik was ook echt heel erg consistent met het avond rituel. Ah, wat goed. En ik kon ook best wel goed aanwezig zijn, Savons. Oh, ja. Dus ik denk dat dat wel heeft geschild. Maar Oat is, was wel een klein mannetje die altijd vroeg. Doe jij nog even de Wasboven? Nou. Hij vroeg dat letterlijk. Ben jij nog even boven? Blijf je nog even boven? En dan deed ik dat ook. Vond ik wel soms i-ri-tant, want dan wil ik ook gewoon beneden ontspannen. Maar op een gegeemd dat ik wel zo'n soort loopje met mezelf. Dat ik dan dacht, oh, ik leg hem in bed. Ik ga even bij hem liggen of ik lees een voor of ik zie. Of iets anders. Ligt het een beetje aan de leeftijd. Maar dat ik dan daarna even mijn was in de Wasmachine in de droger op hangen. Dat soort dingen opvouwen wegleggen. En ook wel eens dat ik dan gewoon doek nog steeds. Dat zitten dus nog steeds in. Ik was dus saaven ze het snacht. Oh ja. Nog steeds. En dan zorgt dus weer in de droger en na. Zo? Ja. Maar nog steeds loop ik wel eens met dus een stapeltje schoonen. Was hun kamer in als zal ik te slaap of bijna slapen. En daar regiert ook niemand op, want dat doe ik al vanaf. Ja, ja, ja. Glein zich aan. Wel, ze hebben wel echt een paar jaar filters ontzien gelegen. Oh ja. En dat kan je ook niet altijd aan. ook niet altijd aan. Nee, dat je denkt, nee, niet weer, want ik heb één stilligger. En dan ik, ik, ik, ik, ik, ik schou door heel je bed kind. Oh ja. Dus Kathie ging liggen te zons en de volgende lag ze nog op hetzelfde plek, op dezelfde manier te zonsin. Ja. En Oat is over mij heen onder me door tussen door die, die doe de mij bijna uit bed. Ja, dat, dat breekt je op, jo. Ja. En jij is die bij jouw kinderen goed. Nee, allebei niet. Ja, wel, emeren wel. Effe niet. Die, dat vond ik echt pittig. Oh, mijn goede. Die, die, die door de lang sowieso voor dat zij, voor dat zij in slaap viel. En ja, die ging gewoon, ja, die zag gewoon de gaan niet slapen. Al de heel klein. Ja. Dus dan moet je echt na, dan moet je zoveel geduld hebben, had ik heel vaak niet. Nee. Nee, en ik weet ook wel op revment dan, ik heb wel de bevone en dan kon je mee terugpraten. En dan zij ik op net, ik mamma gaat niet meer door de bevone praten. Al de ging zij praten, waardoor ik weer ging antwoorden. Nou, dan zij ik het gaat niet meer doen. En dan zat ik weer terug te praten. Nee, dit is echt laatste keer. En dan zij heeft je weer iets, mamma, mamma, mamma. Nou, en dan ging ik toch weer toch even je niet doen, je moet nu slaap. Nou, dat is niet te doen. Echt. Ik heb een hele aallost deed, zij. Oh, ja. En dan was je ook soms tot 11 uur bezig. Ja. En dan, maar wat ik zelf wel heel vervelend vond, het gevoel dat je dan, als je dan wel stil was, dat je zat te wachten tot dat het weer misging. Ja. Ja. En dat betje dat dat er opgevocht te gevoel. Nou, dat je hier onrustig voelt. Ja. En als ze dan weer begon, nou, dat stond ik meteen aan. Ja. Oh, weet je dat hier heb ik geen sims. Zo. Ja, ik heb één vriendinnetje en die kinderen zijn nu al echt wel puubers, maar die heeft echt, zij heeft denk ik, geen ene vanaf de geboord van haar kinderen geen ene avond meer voor zich zelf gehad. Oh, dus dat was echt naherwerk dan de avond spitza met eten en een bad, een bad, een pia metjes en zo. En dan moest je die kind soms 7 uur naar bed en pas om 11 uur slippen, zij heeft geen ene avond meer voor haar of haar in haar partner gehad. Ja. Dat is zo zwaar lijkt me. Ja, dat is echt bitter. Zo. Ja. Ja. En wat kun je daar dan zelf in doen, hè? Ja. En hoe heb jij dat gedaan, dan? Ja, nou, om het vol te houden. Nou, honderd miljoen verschillende dingen. Wat bij even je ook was, hij had ook met slapen de volkje dat ik het deed. En ja, daar ging ik dan ook doen. Het was ook niet per se helpend. Dat duik ik veel ouders. Ja, daardoor ga je zelf ook, je komt onszelf niet meer tot je zelf, zeg maar. Ja. En ik vond ook dat ik het dan moest doen. Ja. Dus dat was ook ook ingewikkeld, behalve als ik er niet was, dan moeg haar andere moeder haar te prima en bed gingen, maar er was goed. Alleen als ik er was, dan moest ik het doen. Dus dat vond ik niet helpend. Ja, en ik weet dat er op reept gingen voor huizen, er was zij als 6. En in het huizen waar we dan nu wonen. En ja, daar vond ze ook echt. En dan riep ze weer. En dan zat ik beneden. En dan was ik toch heel vaak alleen, want jij kwam er dan natuurlijk alleen met de kinderen. En over dag waren we wel veel samen, maar zavels als ik toch vaak alleen. En dan wist ik dan, dan zat ik net op de bank en dan hoorde ik dat stemmetje en dan dacht ik, oh, er gaan weer. En dan, dan soms rende ik de trap op en was ik echt, was ik echt bouwst. En de wisk ook dat helpt niet. Nee. En ik denk dus dat het pas, waar mij echt ging veranderen, toen ik bestefde dat je echt een plan moet hebben. En dat is ook de tip die we natuurlijk nu gaan geven, dan. Dat als je een plan hebt, dat had ik eigenlijk helemaal niet. En mijn plan die veranderde elke dag, waardoor ik me daar ook niet aan kon houden. Nee. En sinds, en natuurlijk ze werd ouder, dus dan werkt het in die zijn makkelijker, maar door een plan te hebben dat, dat helpt mij om rustig te blijven. Ja. Ja. Ik vond het echt een lastige tijd. Ja. En vanaf van neer werd het beter? Door dat je een plan had of door dat ze ouder werd. En ja, ik denk combinatie. Ik denk vooral dat ik een plan had, omdat ik toen wist wat ik ga doen. En ik vond me wel goed uiteindelijk in het begin te gegaan, niet. Maar uiteindelijk kon ik me goed aan mijn plan houden. Ja. En dat helpt. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Dus ik heb wel wat de tips ook uiteindelijk vragen. Ja. Maar ook, ja, nee, plan helpt. Ja. En ook, ja, kennen dat ook kind anders is, dus de goed bedoelde opvoedatvissen die we overhouden. Ja. Ja. Ik begon er van net om mee. Met ja, ik had een ritueel, ja, en sommige kinderen die en ouders die hebben een hartstikke goed ritueel en werkt het ook niet bij. Ja. Dus het is niet, het is niet dan, dan gebeurt het, dan gaat het goed, dat dat is gewoon niet zo. Wat wel zo is, is dat volhouden ook helpt zeg maar. Ja. En dat je ook soms moet kijken wat bij jouw kind werkt. Dus bijvoorbeeld ineens kom nou bij mij op dat oot is, die had een, die was de moeilijkste slaaper van de twee dan, zij kan net. Maar die had het dus nodig om met geluid in slaap te vrouwen. Dus hij had eerst dan bijvoorbeeld een luister verhaal en of een muziekje of ik zong of vertelde iets of zo. En inmiddels is die dus 15, maar nog steeds heeft hij vaak een podcast aansteen. Oh ja. En er vond ik dan wat van? Ja. Daar vond ik dan wat van, want ik wilde dan niet dat er een device bij hem op zijn kamer was. Maar ook daarom zijn we veranderd en heb ik eigenlijk tegen hem gezegd, oké, je mag je telefoon op je kamer, op vlieg daar gestand, op afstand van je hoofd, met een timer dat hij uitgaat. Ja. Maar dat is niet hoe ik het eigenlijk had gehoopt. Ja, bij hem werkte dat en hij hield zich ook aan afspraken met verhoogte wakse me zorgen daarmee. Dus ik moest wel een aantal keer die kamer lopen en soms lukt het hem niet en moest ik hem weer zeggen van jou, zal ik je telefoon meenemen want het lukt je niet of lukt het je om hem nu wel weg te leggen, maar daar heb je ook zelf een grote raam voor nodig. En dat vergeet ik helemaal te vragen of het dus vertellen, want jij zegt net, hebben jouw kinderen het gehad? Ik heb hem natuurlijk een boek geschreven. Ik weet waar. Nou, hoe kan ik daar niet opnet? Maar goed. Oh, het is wel een pikerraar. Oh ja. En is er nog steeds een Denker? Hij denkt heel van na over dingen. En dat komt vaak in bed het zullen luisteraars herkennen. In bed dan komen de vragen. Ja. De alles van de heel de dag komt eruit. Nou, er hadden er altijd eigenlijk wel een voetje voor. Maar wat ik ben ooit is heb gedaan is een combinatie gemaakt tussen een verhaaltje en meditatie voor kinderen en mindfulness en yoga. En maar dan voor een jongertje. Want jij hebt wel op internet in die tijd, en hij vier was of vijf. Dat is tien jaar geleden, hartje wel iets, maar niet zoveel als nu. En toen heb ik zelf verhalen geschreven en die ben ik gaan uittesten bij hem na ze bed waarin een lichaamsbevustwoordings-oefening zal dus spanje, spiraan voor je benen en onspanze, ademhaling en een verhaal over loslaten of over. Nou ja, dat voude ik dan in Minecraft, ofzo, maar Minecraft mag natuurlijk niet, maar blokke wereld, het verhaal. En dan maak een veilige plek en nou, er vond hij helemaal koel. En dan eindigd ik weer met een ademhaling. En eigenlijk was dat werkte dat fantastisch. Hij was wel zijn lijf als rustiger, buiten het feit dat we ook altijd deden. Wat was het leukste van de dag? Wat was het stomst van de dag en waarbij je trots op? Dat deden we altijd, waardoor hij ook zo verhaal kwijt kon. En Kate wist bijvoorbeeld nooit te zeggen waar ze trots op was, dan moest ik echt een jaar lang voor zeggen waar ik trots op was. En daarna was ik ons het zelf maar oudskondeld heel goed. En dus die verhaaltjes. En dat is uiteindelijk een boek geworden. Slaapkopie, mensen, heet het. Ja, ja. En een app? Ja, dus ik dacht als jij opdag vier aan het volleze bent uit slaapkopie, uit de slaapkopie boeken, denk ik kan niet meer, ik kan niet meer. Dan kan ik er ook een app van, dan lezen ik het voor je voor en dan kan je kinderen naar luisteren, ja, dan klopt, ja. Nou, hoe kan ik dat nou vergeten? Nou, dat is ook lekker. Nou, er zijn zillens soort slaapproblemen, kinderen kunnen moeit hebben met inslapen, dat is vaak door spanning angst of moeit hem het loslaten van de dag. Je kan snakse vakken worden door angst, nagmerisch, overprikeling of een gewoonte, dat kan ook met ook een gewoonte worden, om mij ook pittig. Al die dingen komen, al wat terug. Ja, ja. Je kan angst om alleen te zijn, of de angst voor nagmerisch, dus dan kan dat ook probleem zijn en heel veel uit bed komen, dus er is een echt nog meer variant, maar dit zijn een beetje de variant die je kan hebben. En wat goed is om samen met de andere ouder en de andere opvoedig die hopelijk er is, om te kijken, wat zit er nu onder het gedrag van het slaapen, wat is het probleem, wat welke behoefte zit er onder die i-spering. Dus om echt even uit te zoeken met elkaar, dus niet op de avond dat het weer gebeurt, maar echt om samen na te gaan denken, wat is speelt er nu bij ons kind? Als hij z'n kouds bij zelf. Ja. En als je een alleenstaande ouder bent, zoek een anchor met hier dat even objectief kunt bekoekloeren. Ja, want weet je als je denkt, oh, maar hij vindt het lastig of zij vindt het lastig om alleen te zijn, dan kan je dus in daar bijvoorbeeld een plan maken op. Oh, ik moest langer boven blijven. Dus door de wassen nog wat dan ook. Ja. Of is het met mond, als je kan je er niet te veel doen dat je alle kaste open maakt? Weegt ja, weet ik veel. Dus is wel echt goed om te weten van waaruit denk jij dat de boefte is. Ja. Ik heb een keer een moeder gesproken en haar dochter die was toen 11, dus zo, nu het oorder zijn. En die dat meisje wil de nooit naar bed. En toen bleek dus, later toen zij kon uitzoomen, dus door een aantal gesprekken die we hebben gehad, toen zij ze ik denk dat ze doet om voor mij te zorgen. Deze moeder was depressief. En vooral in de avond voelde deze moeder het extra zwaar. Ja, het was dan donker en laat. En het meisje ging dus niet slapen omdat ze er voor de moeder wil zijn. En past toen die moeder dat door had, dan vond hij moeder heel verdrietig of nee, wij denken dat het dit het was. Ja. Dat had dan ze deze moeder door dat kon ze gelijkern hebben. En toen is die moeder beter voor zichzelf gaan zorgen, ging af en toe samen zijn vriendin vragen dat ze niet meer alleen was zoals een meisje kon naar te zien. Ik ben oké. Ik hou van mezelf. Ja, je hoeft er niet voor mij te zijn, jij mag gewoon gaan slapen. En ik ga lekker een film kijken of ik ga even dit doen. waardoor uiteindelijk dat meisje zelf weer naar de bed ging, maar het was het meisje al tien ofzo. Ja. Heet je. Dus, probeer echt uit te zoeken om te kijken wat maakt dat dit nu gebeurt. Dus nou, dat is sowieso een tip. Mooi het dit. Nou, wat kan helpen? Dus sowieso ligt dit natuurlijk aan hoe oud je kind is naar alles bij elkaar, wat de behoefte is. Marie te wählen zijn wel belangrijk. Ja. En probeer met elkaar te kijken wat is haalbaar voor ons in onze situatie. En is dat één verhaaltje? Doe je één verhaaltje? Zijn er dat drie en een liedje? Doe je drie en een liedje? Maar kijk wat kan jij opbrengen? Ja. Wat op mensen dat je weet hoe vanavond er gaan weer, wat kan je wel? Ja. Ja. En probeer dat in je plan met je te doen en hou dat twee weken vol. Ja, dus kies iets wat je vol kan houden. Ja, dus niet de ene dag drie en de andere dag zeg je. Vanavond doe ik geen verhaaltje. Nee, want dan is het iets te doen. Afhankelijk van hoe jij je voelt. Ja. En dus onvoorspelbaar. Dus probeer voor spelbaar te zijn. Ja. En dus zeg je, en waar gaan iedere dag doet je, dan doe je dat iedere dag. Zeg je op maandag woensig en donderdag. Of vrijdag is het doetje. Dan is dat het dus probeer echt die voor spelbare ouder te zijn, want dat helpt voor een kind wat bang is, of het last vindt om er beter aan. En daarmee creëert je duidelijkheid en voor spelbaarheid. Vanavond drie jaar ongeveer, nou ja, ik denk dat even misschien wat iets jongen was, maar ik denk gemiddeld drie jaar. Kan je kinderen daar wel bij betrekken? Dus ik kan je ook vragen wat vind jij fijn. En als ik kind te kijk, ik wil zes fraaltjes. Dan zeg ja, maar zes is wel een beetje veel. Zullen we dan de helft doen. En dus kijk ook een beetje wat jij kan. Ja, en hoe lang die verhaaltjes zijn. Ja. Hoeveel blad zij dus. Probeer daar al het kind bij te betrekken. Ja, en ik heb daar nog een aanvullende tip op, maar als je het echt niet trekt, wat kan wel, dat is ook onze lievelingszinn, want kan wel. Ik heb ook veel ouders die ik begeleid heb, die bijvoorbeeld mediteesje moments heb hebben of de slaapkopje of iets anders en om samen met je kind naar een verhaal te luisteren. En dat je iemand anders voerleest en dat je alleen maar aanwezig hoeft te zijn. Ik zeg altijd, kan je het verdragen dat je kind onder je ook zo ligt? Ja, prima kan ook een rituel zijn. Dus kijk naar wat wel kan in plaats van dat je heel snel je vaaltje gaat voerlezen. En dat kind goed dat. En dan gaat het helemaal niet slapen. En samen luisteren naar een verhaal of een meditatie is ook echt een heel fijn rituel ook voor jezelf. Zeker, hoor je me tegen rustig van? Ja, goed je tip ook. Ja, en erkende last. Erken de pittigheid die jouw kind ervaart, zonder dat je het ophoefte losse, maar zeg bijvoorbeeld, ik weet dat je het lastig hebt. Om naar bed te gaan, ik zie dat je het moeilijk hebt. En we gaan het samen doen. Dus jouw kind heeft jou nodig om het samen te kunnen doen, en als wij het voel houden wordt het ook makkelijker voor het kind. Ja, ook al voelt het soms tegenstrijdig. Ja. Ja, blijf kal hem. En los elkaar af, dat opment dat het jouw niet lukt. Nou, ik snap het 100% en ik heb het echt allemaal gevoeld. Ja. Zorg dat je elkaar af kan los. Dus zorg dat jij de koe regulater het exzegende brein eigenlijk van je kind bent. Ja. Probeer voor spellbaar te zijn, met duidelijke en liefdevolle cadres. Ja. Ik weet nog zo goed dat ik dan een verhaaltje voor las en dan zei eefje, nog één platzijden, nog één platzijden. Nou, en dan doe je één platzijden, nog één platzijden, nog één platzijden, nog één platzijden. En dan voel je die paniqual oplopen. Ja. En ja, en ik ben daar echt duizend keer ingetrapt. En dan weet je, oké, wanneer ga je dan stoppen? Ja. Wanneer stop je. Dus aan de volkant, als het niet zo is, mama gaat niet nog een extra platzijden of papa. Ik doe 5 platzijden, dus weet ik veel wat je afspreekt. En dan stop ik echt. Ja. En ik snap dat jij dan langer wil. Ja. Maar ik stop dat. Ja. En als je dat zegt, dan had ik echt duidelijke moeten zeggen, dan weet je ook, of dan moet je dus ook gaan. Ja. En als je dan zegt, ik kom zo meteen weer even terug, kom dan ook terug. Dus zet de timer. Ja. Dan dan vijf minuutjes. Ja. Dat hiel ik bij ook zo kjaar. Dat ik zei, mama komt over 5 minuutjes. Ja. Ik ben even bij jouw kijken. Ja. Dan moet je je wel aanhouden. Ja, het werkt wel. Dat was uiteindelijk onderdeel van mijn plan. Ja. Dat ik tegen even zei, dan zei ik, ik kom, nu ga ik naar beneden en dan een heel de zes, soms ik zei, mama gaat naar beneden, of ik ga even de was doen. En over 5 minuutjes kom ik terug. Ja, wanneer is dat dan? Kijk op je weken, dan gingen we dat tellen. Zei ik nou als de 7, 37, of ze weet ik veel welke zijden, dan zetten ik mijn timer op 5 minuut en dan kom ik naar vijf minuut terug. Ook als de sleep kwam ik toch terug. Ja. En heel vaak was ze dan nog wakker, en dan zei ze, en hoe laat ik het kom u nu terug, zei ik nou nu over 7 minuut, dus elke kwam dat dan een minuut te hebben. Ja. Zet ik weer met mijn timer, dan moest ik soms echt een van de bank over huis, maar dan ging ik naar boven en dan slip ze, maar een heel naar nu is nu standtijdje, heb je zet niet men ook, maar ik weet volg jaar of zo, dan weet ik ook dat ze veel spanning had. En toen ging ze naar bed, toen liep ik even met de mee en toen zei ze, ja, wil je zo nog even terugkomen? Ja, ik zie ja, ik zou over 10 minuut te komen terug. Nou zet ik mijn timer en dan weet ze, ja, weet je inmiddels, als ik zeg dat ik kom dan kom ik ook, maar dat is dus dat betrouwbare, dat je voor moet houden. Ja. En verdragen als je dan weg gaat in kind helts. Ja, ja. Ja, weet je wat, ja, dat dragen en ik denk ook dat het lastig wordt. Ouders, het herkennen als je merkt dat je kind niet gaat slapen, je hebt alles uit de kast te trokken en dat je raam klein wordt, dat je weet. Het wordt later omdat je weet, morgen hebben wij een probleem, want dan is mijn kind stikschach erijnig, dus je loopt op omdat het niet lukt, omdat je vooruit kijkt als volwassenen, omdat je weet wat het voorgevolgeeft, dan gaat een kind niet eerder van slapen. Nee, nee, nee, nee. Ja, maar het gebeurt niet. Nee, nou, nee, nu moet je echt wel slapen. Ja, en probeer op te letten, als je kind weer standt biedt. Want dat gaat ze doen en vooral die kinderen met die slaap uitdagingen, probeer om niet te vallen in een straf of in een dreiging, want dat gaat sowieso niet werken, maar blijf in de kracht van de herhaling en rust in jezelf. En ik weet echt het eigen ervaring dat dat de grootste uitdaging is. Ja, en ook weer de verbindingstand en de stopante, mis de kaarders, want we kennen ook allemaal de mensen die gewoon elke avond van 7 tot 11 in het bed van een kind liggen. Omdat het kind anders niet gaat slapen. En dan heb je echt zelf geen moment meer om op te laden, dan ben je echt aan het curlen ook. En het is ook, denk ik, voor een kind belangrijk om te leren, ik kan het ook zonder ja. Ja, we gaan natuurlijk binnenkort de podcast opnemen over angst. En dat zal we dit waarschijnlijk ook in meenemen, maar wat ik altijd wist gelukkig is dat je als je in het bed van een kind gaat slapen, en ik weet dat heel veel mensen die dit luister dit doen. Als je erbij gelikt dat ze slapen, dan laat je eigenlijk zien je kan het niet zonder mij. Ja, dat het ons bedoeling is. En het is in het daadeng. Ja, wij zeggen ja, het is heel spannend in jouw kamer, en daarom blijf ik bij jou tot dat je slapt. Dat zeggen we niet, maar dat laat je eigenlijk zien door je actie. Dus we gaan eens beter en dan weer regelmatig terugkomen, want anders bevestig je de angst zonder dat je dat wil. Dus stevig dat je dat tot nu toe gedaan hebt, ga dat niet morgen meteen meestoppen, maar ga wel met je partner of met jezelf met je kind een plan bedenken. En leg uit, waarom je het niet meer doet. En zeg je, om mama heeft er overnagendags, pap heeft er overnagendagd van de afdeling. Over twee dagen gaan we dat anders doen. Dan raak ik niet meer bij jou een bed liggen, maar ik kom wel iedere vijf minuten terug. Ja, er aankonden ging, hè. Zal je dan rijken. Benrijd het volg? Het komt ineens erbij met terug allemaal ills. Al, het is zo lang geleden, maar ineens dacht, zie ik mezelf verzitten. Kij je zo'n ledekantje met van die spelers? Ah, ja, met je handen doorheen, en dan zat ik er naast, maar hij was ook, hij was ook 100 kippernachtisch peen kwijt. En hij lag dan onder en dan was ik half kippig. In de nacht is peen en het zoeken onder dat ledekantje. En ik zie me zelf ook nog zitten. Ik weet niet meer wheneer, hoe oud hij was, maar dat ik toen ergens had gelezen dat je steeds een meter verder moest gaan zitten. Ja, moet je ook niet doen. En dan in het donker en dan ging hij, ga hij lachten, huilen en dan ging ik steeds elke dag een meter verder zitten. Oh, nee. Wij had omgeven met z'n allen bij jou, maar allebei we dat gedaan, dat hadden we gewoon vijf speen in dat bed liggen. Dat als één weg was. Dat die z'n had gewoon z'n achterkomen, dat dat een nieuwe lag. Ja, dat hadden wij ook weer aan dat. Nee, wat een ellen. Ik weet ook dat het bij allebei denk ik wel dat ze heel klein waren dat je er dan bij bent tot dat ze slapen want je denkt dan dat moet ik doen. En dat deed ik dan ook, vanaf anderhalve ofzo. En dan stond je op en dacht je 'oh, hij slaapt, hij slaapt en dan klopt. En dan slaap je weg en dan kraakt hij verloeg. En dan schrikken ze wakker. Nee, ik ben er nog, ik ben er nog. Ja, echt nee. Dus probeer je echt voor jezelf, denk ik, oké, na iedere vijf nu ga ik terug, dat ze ook opgraven. Maar dan leer je je kind wel, oké, ze komen terug, ze zijn niet verdwenen. Ik kan dit alleen. Ik kan het alleen. Oh, mensen, ik heb met je natuurlijk ook. Oh, echt, zoek een anchor. Oké, ga je sowieso niet in discussie met je kindsavonds, dat helpt niet. Stel je voor je hebt het plan en elke keer stel je je kind komt heel het uit bed. Zeg dan heel rustig, het is bedheid, ik bring je weer terug, lekker slapen, zorg voor een zin in je plan. En alleen die zin herhagen. Ik heb dit met ouders gedaan in de gezinsbandeling. En hebben we dat echt met z'n twee moeten doen. Dus zij hebben we dan ook echt vier weken gezegd, oké, we gaan niet, één van ons gaat niet meer zafes naar de tennis, even vier weken, niet meer naar die borrel, even vier weken, niet meer. Want we moeten dit samen doen en moeten doorbreken. En dan echt om de beurt de ene keer, mama echt aan het handje nemen. Ik heb dat ook echt met z'n geoefend in de hollespel, aan het handje, lieverd en dan een letterlijke zin, het is tijd om te gaan slapen, kom, we gaan lekker slapen, dat was hun zin. Ja. En leg de zin bed zonder taal, ik hou van jou, ik kom over vijf minuut spijl kijken. En dan ging de ander of één van de twee ging dan naar vijf minuut. En half uur later stond het kindje weer beneden en dan ging de andere oude, het is tijd om te gaan slapen, we gaan lekker slapen. Oh, en dat was een vier, vier weken, vier jaar, vier weken volghouden en het werkte gewoon, het werkte echt. Want heel veel ouders die worden boos, met de moeder, die vond het ook heel pittig om dat toe te geven, dus ik heb echt strafgegeven dat ze uit de bed kwam. En dan moest ze in een kamer zitten waar niks was, soms heb ik er wel eens buiten gezet omdat ze zo boos was. En ik dus ook zo boos was. En dat ik hoopte dat ze daardoor af zou koele letterlijk waardoor ze weer ging slapen, natuurlijk ging ze niet slapen. Dus boos worden ik begrijpen, maar het helpt niet, dus een zin helpt, aademen, zeg je zin, loopt menen boven, terug in bed geen discussies, geen strijd, blijf in de relatie en je gaat strait niet aan. Maar wel mensen stopprant en verbindingzante, en ook als niet ik wie dan wel vraag hulp ben je alleen z'n ouder, vraag hulp. Ja, vraag of iemand een beste vriendin, je moeder, je buurvrouw, je tante je zus of iemand in ieder geval jou kan helpen om bijvoorbeeld voor twee weken elke avond dit samen te doen. Ja en dat vraagt veel maar. Ja en st even dat het het kind niet gelukt zijn en jou misschien wel voor ook niet maakt even niet uit. Dan zegt de dochter na, jo, gisteravond was het lastig voor je, vanavond proberen we het gewoon weer opnieuw, we doen dit samen. Oh, die zin is mooi, zeg maar nog eens? Ja, gisteravond was het lastig voor je, maar vanavond proberen we het gewoon weer opnieuw, we doen het samen. Dus vanuit samen en we gaan het gewoon weer doen. Mooi, dus dat zijn dingen die kunnen helpen, zelfregulatie, dit is denk ik, voor mij is was dit de grote bottleneck en de uitdaging. Maar op moment dat de oude column is, dan speegel je jouw column te op je kind, dat is coreregulatie. En kinderen leren hun stressies system te kalmeren via jouw column te. Dus als wij column belijven, dan wordt je kind ook eerder column. - Het is besmetelijk. Dus langzaamig praten, zachte tone en voorspelbare woorden. Elke dag opnieuw. En heb ik hier als laatste zin nog staan, jij bent het externe berein dat helpt je kind te reguleren. Mooi, niet makkelijk. Nee, maar wel helpend als je dit in jou eigen planetje zet. Ja, echt, echt helpend. En ik had het liever eerder ook echt zo concreet geweten. Ik weet dat ik nu, ik denk nu, sinds ja of zo, denk ik. Dat was even je nu van boven naar beneden ropt, gewoon, om iets. Ja. - Voel ik het niet meer in mijn lijf. Dus ik heb dat heel erg lang nog in mijn lijf gevoeld als zij boven naar beneden riep. Weet je waar dat vandaan kwam dat je er zo gevoelig voor was? Nou, ik denk de stress of het gedoe wat het met zich meebrengt. Dat elke keer weer naar boven als je beneden bent. Nou, het is trouwmaats, het is niet, dat vind ik echt een groot woord. Maar wel de stress-ervaring die je hebt, die dan nog in je lijf zit. Ja, dat heb ik echt ervaren. En ik denk dat dat heel veel ouders dat hebben. - Ja, dan denk ik ook. En ik ben ook echt wel als hij kamer. Hij was nog jonger, binnen gestrokend dat ik de klink te hard naar beneden deed. En dat is dan schrok, ordenvoelde ik meteen, zo schuldig. Dat ik echt dacht, oh, dit is zo van mij. En dan zei ik ook meteen dan gelukkig wel, sorry voor. En dus hij zei ook, ja, je hoeft daar geen sorry voor te zeggen. Dit vind ik zo. - Ja, dit is ook al zeer lucht. Ja, en ik heb daar dan nog twee aanvillende tips voor onze luisterhuis. Luisterde aflevering herstel, mocht je toch bent zijn ga scheeel over strafgeven of boos. Wees vooral meeld voor jezelf en weet dat je het altijd weer goed mag maken de volgende dag. En ik heb eigenlijk nog een tip onderzoek je rode knoppend aan het. Hoe komt het dat jij niet kan verdragen dat jouw kindje alleen is of verdrietig is of dat je nog keer terug moet, of als jij zelf een ouder hebt gehad die jou altijd alleen liet, of je zelf moet het trouwsten of dan wil je dat niet voor je kind. En daarmee, en dat is ook bekend dat we dan door slaan. En dat we dan weer te veel doen van het andere. En dat het helpend is van, oh, ja, dat is een rode knopp als mijn kind alleen bovenlicht. En volgar altijd zo alleen gevoeld, vragen help. Ja, en ik weet ook nog wel dat ik, als je veel werkt, dan wil je opgegeven. Neem je wel op in het ook gewoon beneden zijn. Oh, zo. De rush in jezelf, die neem je ook mee met je kind naar bed brengen. Ik denk dat dat met mij ook mee speelde. En dan wilde ik het ook allemaal nog goed doen. Dus de hoge verwachting van mezelf en de druk te die ik overdag had. En dan je kind naar bed brengen. En ik wilde ook gewoon beneden zijn. Ik wilde ook gewoon even niks. Ja, dat is lekker. Ik denk ook dat ik het tijdje, ik denk vooral even te vroeg naar bed heb gebracht. Ja. Dat vond ik, ze moeten me allevachten in bed liggen. Weet ik wel een seizoen. Ik weet niet welke leeftijd, welke tijd. En maar zij valt gewoon later in slaap. Ja. En ik weet dat ielsen de andere moeder toen op heen zij gewoon, maar moet ze die gewoon later naar bed. En ik dacht ja, toch? Laat in de bed. Dan heb ik nog minder aan vond. Dus ja. Maar toen zei we toen wel gaan doen. Ja. Weet je het valt er uit te proberen? En ze zeggen me om half negen naar boven te houden. In mijn hoofd was dat te laat. Van haar. Ja. Maar daarna veel sneller in slaap. Dus kijk ook naar wat is de slaap tijd van je kind. Ja. En die match niet altijd met jouw eigen in jouw hoofd tijd of met je eigen ruimte die je misschien nodig hebt. Nee, of met wat je op internet kon vinden wat normaal is. Ja. En die overgang herken ik ook nogal die overgang dat je dan ineens besefte. Ik heb geen avond meer. Ja. Voor mezelf. Ja. Vond ik ook pittig. Ja. En er zit dan een soort van brug tussen. Tussen dat ze dan zichzelf vermaken. Net als nu. Ja. Is het niet weer? Die gaan later naar bed dan ik. En die hebben een heel ander plan. Ja. En het hele riet wil je moet nog mee. Ja. En alles. Dat vond ik ook een pitte getijd. Ja. Ja. Oke. Ja. Ik dacht, nee, nu ligt slapen ze eigenlijk. Dus het halftien wil ik eigenlijk zelf ook naar bed. Maar ik heb ook nog iets voor mezelf. Ja. Dat doet er een paar jaar. En dan zit het steeds boven dat je denkt. Ja. Oh, nou heb ik tijd voor mezelf. Waar zijn ze? Ja. Maar ook in die tijd. In de tijd dat je het zwaar hebt dat je denkt. Ook met je partner of met iemand anders. Ja. Dat ik nu gewoon zeg. Ik ga van ze even tot acht naar de hotjenjoga. En daarna komen ik je nog een kus brengen of whatever. Wat ik dan denk. Ja. Maar dat je wel die tijd voor jezelf moet. Dan kan ik het tevolgen de avond weer beter. Ja. Volhouden. Ja. Als je honderd kennen beneden komt. Ja. Ja. Het is pittig. Mensen ik voel met jullie mee. Nou. Dat is een goeie eels. Ja. Oke. Mooi, dankjewel. De stips en vooral kijk ik heel goed met jezelf. Wat straal je uit. En daar heb je het meest input op. Mooi einde. Bedankt voor het luisteren. Tot de volgende keer. Doei. Doei. [Muziek]