68. De Geweldloze Podcast - Bevelen Weigeren

Welkom! Wij zijn Ilse van de Heuvel en Marike van Genekken en dit is de geweldloze podcast. Deze podcast is voor iedereen die meer wil weten over verbindend gezag en geweldloos gezet. Hallo en fijne TV luistert naar de geweldloze podcast. Vandaag zit ik hier uiterhaart weer met Ilse. Hallo, hoe is het? -Hallo. Wij zijn lekker aan de hartloops. Zeker. -Zit al lekker in, moest ik er wel. Ja, lekker in de week zijn. -Ja, ook. Het helpt toch wel echt hoor. -Ja, vind ik dat we het samen doen. Ja, het voornemen helpen en samen doen, vind ik prettig. Ja, samen en alleen, want we hebben het ook allemaal in samen. We lopen niet samen, maar we app elkaar dan trainingacht, vink. En ik vind het zo lekker dat je dan al geplant hebt staan. Dus voor de week daarna, wanneer je dat gaat doen dat helpt mij. En dat ik me achteral wel het is, zoveel meter voel. Ja, oké. -Ja, dus maak een plan. Ja, dat is erg goed. Goed berug het je daar verbiderd gezag ingeeld. En gewoon dat loopt het zet. -Ja, zeker. Nou, mocht je tot hier hebben geretafleveringen. 4, 63. -Nee, ook de 6. Oh, 7, weet ik vet. -Echt? -Oké, nou, dan superleuk dat je weer luistert. Want vandaag gaan we het namelijk over iets heel belangrijk zijn, we heels. 100 procent. -Wat gaan we het over hebben? Over bevelenwijgeren. -Juist. Ja. -Bevelenwijger, klinkt, heftig. Maar wat bedoelen we daar precies mee? Nou, daar bedoelen we met een intervention. Dus het is wel echt iets wat je kan doen of niet kan doen. Dus natuurlijk met de goede houdingen heel belangrijk. En het gaat er over dat dit is vooral gericht voor ouders, ook wel voor groepswerkers. Dit gebeurt iets minder op scholen. Maar stevordetje, een ouderband, ze hebben pakken er even volop van ouders op voeders. En je hebt een kind en je doet allemaal dingetjes voor dat kind. Het wil je eigenlijk denk, ja, doe dit nu nog vrijwillig. Of doe ik het omdat er eigenlijk een soort stille dwang onder zit. Dus echt niet dat je kind voor je gaat staan ja sommige kinderen wel. Maar de meesten niet, ze er niet. Ik wijs nu van jou dat je dit in dit doet. Dus dan is het superduidelijk. Maar dit zijn vaak ingeslopen kleine dingen die uit aan de groter kunnen worden. Maar door jij niet met de vrijheid voelt om neem te zeggen, want als je dat wel zou doen, dan kan sommers aan dat je kind ontpoft. Ja, precies. Dus je doet iets of je doet iets niet. Ja, aan het angst voor het gevolg als je dat niet doet. Ja, of wel doet. Ja, precies. En vaak is dat een patron wat er natuurlijk ingeslopen is. Ja. In de loop van de tijd. Ja. En wat ik ook vaak hoor of merk, is dat het ooit ontstaan is met een hele goede reden. Ja, zeker. Ja, zeker. Ik had ooit iemand met training. We hebben er ook erg smakelijk ongelachen. En zij zei dat haar kind dan op de bank zit. De jongetje was op dat moment 6. En dat hij dan zei, mama, hangry, hangry, dat hij dus honger had. Maar dat ging niet dat met de soort Engels op zijn 6-jarige Engels in manier ging niet dan zeggen. En dan zei, voelde, nee, zei, oh, dan ga ik dus opstaan, ik ga het dan dus geven. Terwijl ze toen de nees bezevte, oh, maar dat kan niet dat prima zelf. Parke een appel of een banan of wat dan ook. Ja. Maar vanuit het eerst in Puls gaat ze ging zij dat doen. En dat ze toen bezevte, oh, ja, maar ik doe het ook omdat ik niet zo goed durf te stoppen. Als ik het niet me doe, dan wordt die volgens mij heel boos. Ja. En ik denk dat dat er vaak onder zit, ook een soort angst. Wat als ik het niet doe dan. Ja. Ja. Het voorbeeld van onze luisterhuis in het is natuurlijk altijd fijne zoveel beelden ook geven. Ja. Het voorbeeld van bijvoorbeeld als een kind ook een beetje soort van wel dreigend kan zijn. Bijvoorbeeld bij schoolwijgering, als ik ga alleen als je mij brengt of ik wilde je mij brengt of in die tranten. Dan is het natuurlijk ook extra moeilijk, want wij horen dan ook wel ouders die zeggen ja waar kies je dan voor. Want je wil ook dat je kind naar school gaat en uit dat schoolwijger patroon komt. Dat het niet lukt. En waar kies je dan voor? En dan vaak kies je ze dan toch voor brengen. Dat is bevel. Ja. En ik snap dat ook. Dus het is dus heel ingewikkeld. Ja welke keus maak je dan, maar meestal is dat niet het enige bevel wat dat onder zit. Dan zijn daar veel meer door de loop van de dag ook al kleine dingetjes. Ja. En we zeggen ook altijd je op probeer te onderzoeken wat je allemaal doet. Dus wat voor liever, fijne leuke dingen doe je allemaal voor je kind. Met welke dingen wil je doorgaan? Gewoon omdat je dat kan doen of omdat je de oude bent of dat het pas bij de leefzijt. En met welke dingen zou je eigenlijk, je huur elijk bent, het liefst willen stoppen. Ja. Of dat is dan meestal nog een aanvulling die ik doe. Ben je bang voor als je daarmee zou stoppen. Tuurlijk. Ja, we gaan er dan onderzoeken. Ja. Ja. Ja. Ja, waar heb ik geen zimmering om te doen, maar ik doe er al heel lang en doe ik gewoon heel lang. Ja, ik ben niet meer busst van. En de twee is waar ben ik bang voor dat er gebeurd als ik stop. Ja. Wat zit dat dan onder bij die ouder? Ja. En dat is een ouder begeleid en dat kind, dat eiste dat de moeder hemdoesten en niet de vader. En ook de voelde zich dan heel erg en die had dan ons waren. Dat goudde binnen de dag en die voegd dan naar de part er wil jij hem vanavonddoetje. En dat stond het hele huis op zijn kop. Ja. En dat sloper dan in dat zij dat altijd moest doen. Ja. En daar wilden ze meest stoppen. Maar ze dacht echt, ja dat gaat niet. Dan zijn we tot elefueer bezig. Ja, en dan komen we ook weer een beetje aan bij je eigen rampje en je anchors. En zij kon het eigenlijk niet verdragen dat ze dan tot elefueer want daar had ze echt de kracht niet meer voor. Ja. Dat elfueer bezig te zijn. Dus bleef ze in dat patron. Dus dat was ook haar goede reden. Dat zeg ik ook al tegen ouder. Ja. Wat zou goede reden dat je blijft doen wat je doet? Vaak is dat ook echt wel een hartstikke goede reden. Ja. Is het blijven doen of hebben ze het kunnen doorbreken? Nou, de schappel dat je dat net zegt. Ik heb toen aan zijn gevraagd schrijf is met elkaar op. Wat je allemaal doet voor je kind. Dat was het eerste kolomertje. En toen zei ik dan is het huiswerk laat dat 1 of 2 dagen liggen. En gaat daarna een kolomertje de naast maken met wat je heel graag doet uit dat kolomertje voor je kind, wat je geen energie kost, wat je gewoon leuk vind. En dan weer een dag laten liggen. En dan de dag daarna een kolomertje maken met wat weerlijk eigenlijk helemaal niet meer doen. En zij zeiden toen na een week later was ik weer dat gezinnen. Dus zijde ze na dat suurderdagje gingen we alleen nog het bezeffen van die hele lijst. Datteel iets. Ja, wat dat snap ik. Waardoor ze zorgt zo makkelijk onderzeggen van of morgen smer je je eigen brood, hele simpelen dingen of als de toiletpapier op is, dan mag je dat zelf gaan pakken. Niet als je een natuurlijk op zit, maar ja, maar gewoon kleine dingen waarvan ze dacht dat het hoefkijken helemaal niet te doen. Ja, heel goed. En stij je voor dat je nu als ouder denkt of als opvoeder of begrijd. Oh ja, dit ga ik doen, ik ga lijstje maken en ik zeg in de training al, het zet er gewoon een hartje achter wat je toch blijven doen. Dan heb je dat meteen geveeld, dat kan je daarna met elkaar een zin bedenken. Want sommige dingen kan je gewoon zeggen van heel of vanaf mogen smer je brood zelf, helemaal geen probleem. Maar soms moet je daar echt ook wel op voorbereid zijn, want er zijn heel veel kinderen die denken dan ja het zol wel. Ja, het is ga dan samen een passende zin bedenken, die pas bij de leeftijd, die pas bij het ontwikkelingsniveau waar die ander is. Bevorbeeld een zin van jouw liefde we hebben tot nu toe jouw brood gesmeerd, we hebben met heel veel liefde gedaan. En vanaf maandagheid zelf doen, want je bent nu 13 en dat we denken dat je dat prima zelf kan kunnen we voor jou nog iets doen om het je te leren als er iets is, waarvan je denkt je dat kan, die echt nog niet, dan moet je het wel even de vaardigheid aanleeren, maar wel een besluit nemen vanaf dan gaan we dat niet meer doen. Ja. Ja. En dan ga je verdragen. Ja, en volhouden we. Ja, wat heel veel kinderen als je dit zo zou zeggen, ik heb een leuk voorbeeld van een moeder. Naar daag dat je was 11, laat die haar basischool op acht. En zij bracht haar een kind met de auto naar school. Scholven was 300 meter verder op, echt heel dichtbij, voldoende moeder zelf ook. Maar ik zou je al hoe is dat zo gekomen, als jij toen zij zoveel was, als ze haar iets met de voet gebroken of zo zat in van het chips, dus toen gaan ze rijden. En vanaf dat moment konden mij zich niet goed lopen, krukken dus met de auto naar school. En ze zijn tijdje dus. Ja. Dus het kind is een jaar zeerlegetie met de auto in de school gebracht en daarna wacht ik tussen een patrouw. Ja. Want dat mij slipde naar de auto, na een vrij pittig meisje, dus die moeder bracht dan met de auto. En toen zij die moeder hier wil ik eigenlijk mee stoppen, want het was nu, hij mij was het, was neemt, was april, het was net voor de mei vakantie en ze moed naar de zomer, fietsen. Naar de meisje. Ik zou maar een school. Ik zou dan heb je nu iets te doen. Dus toen heeft zij die moeder voor de mei vakantie, daar weet ik het nog zo goed. Deke dat mij zich zegt, lief het, na de mei vakantie, dan gaan we lopen naar school. En dan ga ik nog tijdje met je mee en daarna ga je alleen lopen, maar dan weet je dat al vast. Zo iets had ze gezegd. Zo heel luchtig. En toen had het mij zich ook prima. Maar het was twee weken vakantie. Dus die moeder. Ik kan het afspoken dat ik haar op zondag zo appen. Dus ik app haar op zonder avond bij de klavond morgen. En heb je nog een keer haar haalt in de mij vakantie? Dus zij ze neen. Daar heb ik niet nog een keer haar haalt, want dan was ik bang. Het is dus ook goed om te voelen bij jezelf. Waar ze dan jou angst, dus heb je als bang dat dat mij dan zo gaan verlangen. Ik zei ook, ga dat je morgen lukken. Ze zei ja, ik heb hem volgenomen. Zei, wat ga je doen? Dus wij hebben dat plan nog doorgenomen. haar plan was dus niet nog een keer haar halen. Dus dan heeft de moeder heel bus volgekose. En om voorbij de auto te lopen en om heel luchtig te zeggen. Maar we gaan toch lopen als ze bij de auto gaan. Ik zei om te gaden van uit dat zij het is vergeten. Nou, dat was goed. Dus zij beelden mij te de kinderen verschillen dat ik zo hoes het gegaan. Nou, het was precies volgens panden. Mijsje lopen naar de auto, die moeder loopt dus door, zo rustig als mogelijk met de vrogeraatslag. Ja, natuurlijk. En die zeggen daar dat tegen de dochter, zij ze wel met een iets te hoog gestemd zijn. Ze hebben het snuffen krow. Lieve het, we gingen toch lopen. En toen liep ze langzaam door. Niet van ik ga lopen en je zoekt het maar uit, nee. Maar wel, even je of ik ging het toch lopen en zij liep je langzaam door. En ze had al een verhaaltje bedacht of een afleidingste tekje. Waardoor dat kind ging ze dan maar een van de rekenen pop bent, dat wat mijs fan van was. En toen ze als school gelopen, toen zei ik 'm zo blij dat ik wist wat ik moest doen. Toen dacht ik ja, maar dat helpt dus. Een plan, hè. Dat hebben we een hele afleiding overgemaakt. Ja, maar ook de column te die uit heb te straalen. En we gaan lopen. Ja, want dit vind ik nog wel echt mild, maar voor hetzelfde was dat kind gaan krijzen. Ik ga niet, ik ga niet, ik ga niet. En dan heb je een plan nodig. Dus dat helpt misschien ook als ik een ongevraagte tip mag geven aan jullie luisterers. Om alle scenarios voor jezelf en als je een partner hebt of iemand die jouw anchor is te bespreken als dit dan dat. Dus als ze dan in het aantwoord dan zeg ik deze zin. Of dan doe ik dit. Kan zelfs ook zijn, dan adem ik een keer heel deep. Zeg ik heel vriendelijk, maar we gaan wel lopen of zo iets. En dan ga je door. Hier volgt de reclame. Oké, pubers met een beugel. Ik hou van zor echt, maar soms. Pfff, wat een gedoe. Resjes eten tussen de beugel, tampen staan overal en die adem. naaai je weet het wel. Je kunt blijven vragen, heb je goed gepoest. En waarschijnlijk krijg je alleen rollende ogen terug, maar heel eerlijk. Je wil vooral dat het gewoon goed gebeurt. Zonder elke avond strijd bij de wastafel. Gumorto maakt dat makkelijker met een speciaale beugelverzorgingslijn. Speciaal voor pubers ofwel wassenen met een beugel. Het is gewoon een simpelen drie stappen goedtienen. Rage of vlossen voor het schoonmakentussen en onder de slotjes. Poetsen, tegen tanplak en gaatjes. En spullen voor extra bescherming gedurende de dag. En tegen die oozoverstik in de puberadem. Met fluorie de Vitamine E, Alloe-Evera en Gemmer. helpt het gaatjes, wit de vlekken en geïritere tandvlees voorkomen. Zo dat je achteraf als de beugel eruit gaat, niet voor onangenaamde verrassingen komt te staan naar zo'n duurbeugeltrejekt. Minder gezeer bij de wastafel, een frisse aadem en een beetje rust in huis. Gumorto, voor alle beugeldraagers. Goed voor hun mond en voor jou gedeeld. Dus welke scenario jook hebt als ouders dat je dat weet van tevoren. Dus dat je echt weet als ze meewerkt of een beetje moepert, dan doe ik dit. Zet ik de kracht van de stilteen of ik begin over die K-pop. Maar als zij het de grond gaat stampen en daar blijft staan, dan ga ik dit zeggen. of ik zeg even niks of ik loop door op een rustige komen manier. Zonder het kind te gaan mergeren. Dat helpt. En ik zeg altijd jij kent je kind het beste. Dus jij weet ook waarschijnlijk welke opties qua reageerder zijn. En daar kun je hem plan op maken. Ik had ook weer ouders en je had het tegen een zongeszegd. We gaan jou niet met de ouderschool brengen als het regent, jonge was 13 of 14. En die jonge had ze vandaan zien we dan wel. Het had natuurlijk zegt het op een zonder gezet. Het had er middag helemaal volgens plan gedaan. En het regende en toen die ouders waar hem af was praten. En die ging het dat zo niet doen. Maar wat deed deze jonge? Ik vond ook wel weer grappig. Tegging naar 3, 4 deur verder woonde opa-noma. Zet die opa het regent, kun je bij beregen. En toen zei de ouders het eerste, het is niet gelukt. Het is jullie gelukt om het niet te doen. Als je het heel belangrijk vindt, dan moet we opa-noma ook mee nemen in de plan. Maar het is jullie gelukt om bij jullie plan te blijven. Ja mooi. Dat is echt wel neemijst toch gebracht. Nu Mazel gehad. Met het gaatje wat we hebben laten liggen en dat te springen. Ja. Het is eigenlijk ook jouw voorbeeld van een van de beginpodkast van drie jaar geleden. Wow. Waarin jij het voorbeeld van Evee gaf dat ze zelf naar bed moest? Oh ja. En hoe lang dat ook geduurd heeft nog met de huilen en demer neede komen. En dat het uiteindelijk jouw gelukt is. Ik ga dan niet meer doen Evee. Zodat daar het jouw ook een plan bij. Ja, ik weet dat Evee echt nog jongen was. Dat is hartstikke fantastisch kind met een hele duidelijke wil. Ook een mening. En toen was ze aan het toestje volgens mij. En toen wilde ze ook per se dat ik boven bleef. En dan niet wat volkingen mensen allemaal dingen schrijven over ja. Maar ze dan niet bang. Nee, er gewoon omdat ze wilde dat ik boven bleef. Echt het voelde, echt was een afge dwoongen dingetje. En ik denk echt dat ik en de heus zal ik niet altijd alles goed weten. Echt niet ook niet doen. Maar ik weet dat ik het toen dus boven bleef. Dat je dat ik echt had. Ja, jeetje. Wat ben ik nu een doen? Ja. En dat ik toen opgeeft op een avondzijd tegen haar. Dus dan had ik weer daarboven dat ik echt had. Ja. En dan ging ik mezelf wat van nuttig maken. Maar ik denk niet vrijwillig. Dat was geen vrijwillig. Dus daar wilde je meestoppen. Ja, en toen heb ik tegen haar gezegd als klaamdusje. Ze heeft je, ik hoop dat je hebt genoten dat ik boven was. Maar dit was de laatste keer. En vanaf morgen, overmorgen weer gaan toetsje. Dan ga je dit zelf doen. Ja. Want dit kan jij echt. Ja, het is echt. Ja, echt. Oh, het is ja een mamma dat weet ik ook wat ik had. Wat een een. Toen dacht ik echt. Oh, ho ho ho. Maar ik moest dus voor mezelf heel duidelijk voelen. Sonder boven ze zijn maar ook, dit is niet, dit wil ik niet. Ja. En vanuit die kalm te heel duidelijk zeggen, ik ga dit niet meer doen. Ja. En zij zei, ja, dat weet ik toch al aan. Ja. Ja. En toen ging ik de twee dagen later zo ging ze weer doosje. Ik zei even je het zelfdoestjaan, zei hij jouw. En weg was ze dat ik echt dacht. Dus ik zou zo niet dan het zijn. Ja, soms verrass ze ook echt dat ze ineens met een oplossing of dat dat zijn. Ja, dat is wel een eentje van doen. Ja, maar zei ik kan ook proberen. Ja, maar zo lang jij dit nog doet. Ja. Kan ik dat er ook nog vragen? Ja. Ik mag er altijd blijven vragen. Ik denk ja, ja, jij je hebt gewoon echt. Ja. Je mag het vragen. Ja, inderdaad. Ja. Nee heb je ja kan je trijgen zijn. Ja. Maar er is nog iets anders, want dit is wel een schattige voorbeelden. Ja. Maar laat zo het even hebben over als je kind echt echt in de greep is van, bij bijvoorbeeld echt angst. Ja. Want ik denk dat dat ouders die luisteren die daar mee te maken hebben, het ook wel herkennen dat ze in een soort van impasse komen en in een soort van hoekje zich voelen, omdat en doet iets op jouw emotionele appel. Kwaar, je vind het silug. Maar vaak we hebben met ons kind te doen die heel erg bang is. Het is anders dan, bijvoorbeeld een oot is, waarbij dan boosheid, dat zijn vaak zijn koping om om te gaan met dingen die niet prettig of goed voelen. Of iets anders of 'i wil iets of zo'. Maar als je een kind wilt houdt of bang is, dan kan het echt wel soms iets anders bij ons als ouders ophopen natuurlijk. Ja. En ik denk ook, dus Anne verwijs er toch heel graag door naar de aflevering over angst. Dan heb je ook nog wel iets anders te doen. Ja. En dus ik zou de beveelen wijgen, zoals interventions als je bedoelt, echt gaan kijken waar toe voel je getwongen en nog even los van een stuk goed om te kijken bij het kind van komt het vandaag. Maar het echt speesfiak over angst en en zwang. Dat is meer in die hoek. Dan zou ik met elkaar even kijken, ja, is dit dan per se de route. Ja, precies. Maar het valt natuurlijk eigenlijk in elk hoek je kunt je doen. Want je kunt ook, als het hebben over één problematiekere, natuurlijk ook mooie afleveringen over. Dat is dit ook een mooie intervention. Ja, zeker. We gaan geen light chips meer koop, of we gaan geen apart eten meer voor jou koken. Wij gaan van of nu 1 pot koken, iedere ene etermen. En dan verdragen dat je kind daar dus dan heel heftig op reageert. Daar moet je wel echt steun bij zoek. Ja, en vaak heeft een kind dan ook nog een vorm van therapy. Ja, het is dan, en dan is dit niet het enige. Dat is er aardt een meer wat stappen aanvang af. Want dan is dit niet het enige wat je vaak te doen hebt. Dan komen er wat medingen samen. Maar ik wil daar ook nog een toevoegen. Dat waks aan mijn zorgje ook heel erg. Ja. Dat is het op het moment dat je echt een oprecht te angst hebt voor agressie in je huis of naar jou of naar spullen als jij ergens mee gaat stoppen. Of je je liets als ouders. Dan is het echt belangrijk dat je daar steun bijzoekt andere mensen. met een kambrijm bij betrekkt, zodat je niet alleen hoeft te doen. Ja, zeker. - Toch? Zeker. In het boek geweldelijkse zet in gezinnen, daarin staat hoogse 3 en daarin staan interventie te komen uitgeschreven. Ja. - En daar hebben ze het ook nog over. je hebt dan wijgere diensten te verlenen. En dat gaat dan ook over dat je. bijvoorbeeld. er zijn kinderen, ik heb ook een keer zo gezin begeleid. En er was een meisje van twaale, veel. pittige draag. Laat ik het zo zeggen. - Ik had het lief. Schat er gezegd, maar echt, echt pitzo geluk. Ja, uitdagingen met het hele gezin. En die ouders. het meisje was toen 6 of 7 vrij jong, en die wilde geen opas meer. Dus. en die ouders dacht de eerst altijd heeft die opas gedaan. En te bleek echt dat er eigenlijk niks was gebeurd, maar dat meisje vond die opas gewoon niet leuk. Dus en hebben ze een andere opasje, was ook niet goed. Daar hebben ze drie, vier opassen versleten, ook een niksje. Dus ook iemand die ze eigenlijk heel leuk vond. Dus eerst dacht ze, "Oh ja, neem, die kent ze niet." En daar zijn. die ouders hebben echt ons aan te best. En toen uiteindelijk het niksje, waarvan ze zeker was. nou, dit kind de zarske leuk en lief en die sluit aan. Nou, dat meisje bleef. die ouders bellen of appen of. nee, ik weet het was veel andere telefoon, dat ze achterf zou. En toen. en dat niks ging dus ook. Van ja, ze doet dit dus, do dat. En toen zijn die ouders gestop met weg gaan. En nu toen ik die ouders lede kennen, was ze voor smijlver 12. Weet ik, iets in die leefte, dergte. Ze zagen geen leuk meer met twee, dus. Nee, geen opas meer. Nee, helemaal niet. Ze lieten ook geen andere mensen meer in hun huis, want als ze dat deden, dan ging dit meisje heel bijzonder gedrag laten zien. Dat ging ze. of. gillen boven. het meisje echt afgedwongen, dat moeten iemand meer in huis. En jullie gaan ook niet weg. Ja, en jullie blijven hier. En dat hebben die ouders gedaan. En dat is van hoe gaan we dit nu doen. Ja. Nou, toen zijn we wel echt met elkaar gaan kijken, dat jullie sowieso steunen nodig. Ja. Je dit met z'n twee, je moet gaan doen. En in een van de twee gaat wiebelen. Ja. En moet die andere het opvangen, ga je dat redden. Ja. Dus toen hebben we. Daaders echt een plan op gemaakt. Ik denk dat het meisje vertelt. Dat ze al die jaren met liefde thuis zijn gebleven. En dat is nu twaalfaarsomen, dat ze nog niet hele avond alleen thuis kon zijn. En dat zij af en toe weg zouden gaan. En ze hadden ook al de dagen wanneer. Dus ze wisten ook. Dus ze zouden eentje ernaam aan het gaan doen. Dus ze wisten ook naar het vond, ze zouden ook de overzien. Ja. En ze hadden iemand gevraagd dat was een zeker wisselen. Die kan dit ook aan. Ja. De ouds-nitje en die was dan twee of drieën en twintig. Dus ze had in het plan. En we gaan. Nou, en dat meisje heeft tot dat de avond dat ze gingen echt een hele boel geprobeerd om de verzoge dat het niet doorging. En spullenken mag echt best wel heftig. En die ouds bleef het ze heel calmer. Ja, echt. Hallenloe. Ja. En we gaan. En ook dit nidje, meegenomen, die zouden ook in vandaan het belangrijk om te doen. Ze zijn gegaan die mij, die hebben een hele leuke avond gehad. En vanaf het moment, je gaat het beter. Dat is al een paar jaar geleden, ze kunnen niet nu gaan, maar nu komt kind. We zijn alleen thuis blijven. Ja. Maar deze ouders voelde dat daar zoveel ruimte. Ja. En die voelde ook. We hebben ons zo beperkt, en door wat ze zelf deden natuurlijk. En we trek iemand erbij die het elkaar kan dragen. Ja, maar heftig was. En dat je dan de mensen laten gaan, ze zijn echt schienig, weid geraakt. Ja, snap ik. Ja. En dat is natuurlijk ook zuur om te bezeffen. En ik geloof ook als je dat dan bezeft, ook wat kunnen we dan nu gaan doen om daar weer een kleine stap in te zetten. Maar je wilde dit vertellen aan de hand van iets wat je hebt? Nee, omdat er twee opties zijn, je hebt natuurlijk beveelen wij geraten. En dan doorbreken, van van het boes of ja. Dus dat zit hier dan ook in. Zo ja. Ja, snap ik hem. Ja, het is wel pittig. Ja, heel pittig. En wat ga het maar eens doen? En kinderen die kun zijn heel creatief om jou toch binnen te houden of om toch voor elkaar te krijgen. Ja. Gaan ook op je gevoel zitten. Je schuld gevoel. Ja, deze moeder zou echt een slechte ouders karen. Dat kan ook gewoon thuis blijven. Ja. En dan weer terug ook even waaruit zou je dit wel willen doen. Ja. Dus ja, ik voel ook dat ik dit alleen maar doe omdat ik hier tegen optie. Ja. Oké, dan wat heb jij dan nodig om hierdoor nou echt een beetje af dat ze dit hebben aangedurft met elkaar en met het nidje? Ja. Ik had een oude gezinsbehandeling laatst en die moeder die wilde graag. Een alleenstaan moeder met haar zoon en die wilde graag te ochtende rustig laten verlopen. Maar zat altijd gedoe over de iPad nou dat zou zullen meer mensen herkennen omdat hij niet ging noot die moest doen en omdat hij ook niet wilde stoppen. Dus eigenlijk zij hadden het eerst gehad over wat vond zij dan acceptabel en wat niet. En hoeveel minuten dan op de iPad en wat niet en het eilig kwam ze tot de conclusie ik wil gewoon echt helemaal niet tot dat die alles af heeft. Ah ja. Als die tijd over heeft dan. Ja, dan mag die op de iPad en toen heb ik er over gesproken met haar van en mag die dan op de iPad of geef je dan de bootstrap als er tijd over is dan is er tijd voor ons om te doen waar we op een dagelijke moment nog behoeftaan hebben. Dan koppel je hem ook niet aan de iPad nou dat was het mee eens. Ik was net als jij was elkaar enkel op zonder graag van het van. Zet hem op en we hebben ook gesproken over het verdraag dat je dan misschien te laat op school gaat komen de eerst de keer. Ja. En dat deze moeder dat ook wel pittig vond. Ze zei ik wat zou je ook kunnen helpen en toen heeft ze dus ook de uur verappt van ik ga iets doorbreken thuis het kan zijn dat er tien minuten later zijn maar we komen er aan weet dat. En ze zei het gaf me zoveel lucht dat dan kon ik ook beter verdragen dat hij dus boos was en daarin moeschakelen en dat voor de zijn te laat waren. Ja. En ze heeft dat gedaan en ook aangekondigd in de daad een week vond tevoren volgende week maandag dan gaan we dit doen. En dan stoppen we er mee want ik vind het aangekondigd. Mijn het fijn dat we het rustig daarover hebben dus dit zet ze goed en dat ze heel goed gegaan en ze komen ook weer achter dat een aantal weken later zei dat dat het er weer ingeslopen was. Dus dat zei van ja dan denk je ja het is echt zo goed gaan natuurlijk maar natuurlijk even tien minuten één filmpje kijken. Ze zijn één filmpje kijken is het leven toch weer gedoe op. Want dan heeft ze ze dan er niet gepoedst of heeft en ze had ook zo een mooie tip zo'n te kan je online bestellen zo'n task zo'n taken en dat je erna zo'n klepje in er meneer kan kleppen die heb ik gedaan ik heb me haar gewassen met dan nog poedst of zelf een kleren aangedaan maar brood gemaakt en dan kan je dat zo'n schuifje doen en dan kan en toen zei ze dat help mij want dan hoeveel ken ik hem alleen maar heel tijd terug te verwijzen naar zijn taak een lijje in plaats van dat ik elke keer na een taak je moet zeggen en dat was ook een jongen met een anders werken brein elke keer na een taak je moet zeggen wat die nu moet gaan doen dus nu kon ik steeds zeggen kijk op je lijstje en ze zei dat ik ook zeg maar zelfs zeg ik heel vriendelijk verwijzen kom terug naar zijn lijstje en dan loopt je moet die zelf terug daarne toe lopen en kijken net zolang tot het erin heb getreend die gewoon zijn hele lijstje ja het goed en dat was echt het heel paar zo goed was het leuk ook om te merken dat ze hebt op dus op maandag het is gelukt zonder ruzie en we hadden zelfs nog tijd over ja ja kan dan echt als een bevrijding voelen ja ik heb nog een mooie laatste zin voor uit het boek is ga ik even voorlezen het wijger van bevelen gebeurt niet om het kind te straffen maar om een einde te maken van uw eigen onvrijge draag dat in de dagelijks routeen in het gezin is in geslopen bijvoorbeeld ook in de overal met de auto na toe brengen ook al is dat de feit helemaal niet menodig of speciaal eten maak op apartezijden dus het is geen straf maar het is echt om je eigen verrijheid weer te vergroten waarvan acten succes me te denken ik ook weer even de lijstje minder dank je wel voor het luisteren weer en heel graag tot de volgende doei