De gevolgen van hersenletsel

HMW uitgelegd. De onzichtbare gevolgen van hersenletzol. Erken, herken en verwijs. Ik ben aan de telefoon met Caroline van Heugde. Zij is hoogleer aan neuropsigologie. En zij zit helemaal in Australië. Zij is daar bezig met een boek over hersenletzol. Dus ik spreker over de telefoon. Goedemorgen, Caroline. Goeie na, van Zalik dan zeg. -Ja, want ik ben tien uur ver. Je zit naar Australië en bij ons staat dat nu op dit moment een beetje gelijk aan alle vervelende branden. Hoe merk jij er wat van? Ja, de branden zijn vooral in de provincie nu zou wel, dat is waar zit niet licht. Terwijl ik zelf in Melbourne ben. Dat is duizend kilometer van zit niet af. Nou, vergelijkt dat maar als er branden in Zuid-Frank zijn. En krijgen we daar in Nederland ook niet veel anders van mee dan op het journal, zoals jullie nu ook hebben. Dus ik ga overdag gewoon naar mijn werk. Iedereen heeft het er natuurlijk wel over. Veel mensen hebben van Milly. Die schade hebben aan hun huis of geef acuëerd zijn geweest. Zoals vandaag hangt er een rookwolke over de stad. Het stonk niet, dus het was niet vervelend. Maar dat hebben we ook al gehad, dat je eigenlijk niet raag buiten bent. Dus ja, dat krijg ik er van mee. Nou, hopen dat het allemaal snel voorbij zal zijn. Ja, dat is hopelijk ook. Ja, de echte zomer moet eigenlijk nog komen. Dus ja, er wordt wel verwacht dat het tot zeker maart aan zou kunnen houden vanwege de hitte en de droogte. Maar, hopelijk dat ze het wel onder controle krijgen. Hé, we gaan het hebben over Herse Letsel. En die titel gaat over het onzichtbare gevolgen van het Herse Letsel. Over het erkennen, het heerkennen en het verwijzen. Nou, daar gaan we het ook aan de hand daarvan bespreken. Maar eerst wat bedoel je nou met de onzichtbare gevolgen van het Herse Letsel? Ja, je kunt het aan de buiten kan niet zien. Dus dat betekent dat mensen zelf vaak zeggen, ja, had ik maar een been gebroken of een arm gebroken. Dan liep ik met krukken of had ik een mitella om en dan zagen mensen te minst daar mij wat er aan de hand was. Maar als je bij de supermarkt je weg niet meer kan vinden of je bent vergeten welke bootchappen je ook weer moest halen. Of je raakt in paniek omdat er een bepaalde ingredien niet voorhanden is en je kunt niet meer bedenken hoe je dat moet oplossen. Ja, dat zien mensen niet aan de buitenkant. Dus je wordt ook niet geholpen, daardoor en je wordt ook vaak dan niet serieus genomen. En jij had een kases zelf ook meegemaakt die beschrijf hoe moeilijk zo iets kan zijn en hoe sluipend het ook gaat. Kan je daar zo vertellen? Die kases heb ik vooral ingebracht omdat als we het over herseletsel hebben mensen vaak denken aan de ernstige formen van herseletsel die bijvoorbeeld gepaard gaan met een opname op de EC en een revilitatie-traject. Misschien bewust zijn ze verliezen of mensen die er beroort hebben, meestal een hersel in varkt. Want dat kan leiden tot een nieuw hersel in varkt. Dus daar ben je vaak bezig met secundaire provincie. Maar een lastige groep is de mensen die neurologisch gezien ligt herseletsel hebben. Dus daar lijkt in eerste instantie niet zoveel aan de hand. En dat was bij deze kases ook. Het ging om een manier en jonge man van een jaar of dertig die van de fiets was gevallen. En een tijdje buitenbeuze zijn was geweest, minuut of twintig. Naar de spoedheidsen hulp was geweest. Ja, daar was geen hersensgade vastgesteld op de routine scan en hij was met het advies om met een paar dagen rustig aan te doen weer naar huis gestuurd. Maar nu komt ik bij de huisarts en zegt ja ik ervaar spanning op een werk en ik kan me werk niet meer aan. En dat is voor deze persoon helemaal niet van zelfs breken. Toen is iemand die nooit naar de huisarts komt, die niet gauw klaar. Die heel veel zelfvertrouwen heeft. Dus dit is een onverwachtesituatie. Maar op het moment dat deze man bij de huisarts komt vertelt hij niet direct dat hij van de fiets is gevallen. 3 maanden eerder, want die link heeft die zelf niet gelecht. Dus daar gaan we straks even op verder, want dit ging meer om het er kennen. Dus dit weet je dan als huisarts nog niet, als iemand bij de huisarts komt met dit soort klachten, hij zegt ik heb spanning, ik kan me niet goed concentreren. Ik ben gauw moe, weet niet waar het vandaan komt. Ja, en dan zou je natuurlijk gauw kunnen denken aan een burnout of de hoge werkdruk, misschien is er iets in het gezin. Er zijn allerlei belletjes die dan gaan rinkelen bij de huisarts van 'Gol, wat zouden er aan de hand kunnen zijn?' Maar mijn vermoede is dat er niet direct wordt gedacht aan 'Gol, zouden er een hersenletsel in de geschiedenis van deze persoon zijn?' En zou dat misschien deze probleem kunnen veroorzaken? Nou, dan gaan we straks even verder met deze jonge man. En dan gaan we het nu hebben over het er kennen, hoe groot is het probleem? Deel 1, er ken. Ja, dat is natuurlijk. Dat begint altijd met waar hebben we het over, dus wat falter onder de. Eigenlijk verzamel naam, dat is dus geen diagnosegoek, maar de verzamel naam niet de aangebore hersenletsel in de twee grote groepen. Zijn mensen met een behoorten en mensen met een traumatische hersenletsel. Maar daarnaast kan het ook gedacht worden aan mensen die in hardsteelstand hebben overleefd, als je hard even stil staat, wordt er ook geen zuurste vrijkloot naar hersenen gepompt. En zou je daar ook schade aan hersenen van kunnen ondervinden, maar ook na een infectie aan de hersenen of een hersentumor, wat tegenwoordig goed te behandelen is, steeds meer mensen overleven en ook op langere termijn. Dus er is eigenlijk een hele grote groep en er is een schatting dat er momentaal in Nederland 650.000 mensen leven met de gevolgen van een hersenletsel op dagelijke basis. Dus dat is een hele grote groep. Hoe zou je dat terug kunnen vertalen naar een normprokteik? Ja, we hebben gekeken in de academische praktijken die gekoppeld zijn aan het Universiteit met Stricht. En daar hebben we gewoon eens geteld op basis van ICPC-code's. En daar kwamen we uit op 64 mensen per normprokteik. En dat is nog veel meer dan de meeste huisartverzode verwachten, want als ik wel eens vragen aan een huisartbeschoudingen gewoon hoeveel mensen met hersenletsel heb je in je praktijk, dan wordt er vaak gezegd of gedacht aan drie hoog uit vier mensen met een behoorten die dan op het spreker actief worden opgevolgt in verband met cardiovascularisico-management. Maar het zijn er dus veel meer. Het betekent niet dat iedereen die zijn hoofd tegen het keuken kastjes tot hierbij meegereken moet worden, want ik wil niet medikaliseren. Maar dit zijn wel alle mensen bij die diagnose code op dat werkelijk aan deze patiënt gekoppeld was. Die iedereen die op de spoed thuis en hulp is geweest, toch zegt hij eens gemeld heeft bij de huisarts of de SCH die zit nog niet eens in die telling. Ja, omdat we dus met die kleinere trauma meestal niet naar de huisarts gaan. Nee. Nee, kijken dat hoeft ook niet op het moment dat iemand rest loos herstelt en dat verwacht je ook en dat verwacht we ook bij een TIA, dat verwacht we ook bij een lichtroomaats herzenletsel. Nure logisch gezien is dat ook zo en vaak is er ook niets te zien op een scand, maar. Deel twee herken. Met name die onzichtbaar gevolgen, dus vermoeidheid, concentratieverlies, geheugenproblemen, snel geïviteerd, een kortloontje ziet, wat partners vaak zeggen. Dat komt toch wel heel erg veel voor, ook na een TIA. Nou, je zegt dat ook lichtnure logisch, letsel is echt langdure gewoog kan hebben. En dat licht letsel, dat is dus die geprikkeldheid niet goed kunnen concentreren. En wat nog meer? Geheugenklachten horen we veel terug. Twee dingen te gelijk doen is lastig. Ja, snel, snel over de rooien zijn, zeg maar. Het zijn ja, vermoeidheid, vermoeidheid is eigenlijk waar iedereen met een nure logische aan doeling overklagt. Dus dat is ook bijvoorbeeld een heel veel gehoorde klacht met mensen met MES. Maar dat horen we bij deze groep ook. Ja, en dat zou weer kunnen leiden tot slaapproblemen. Mensen gaan bijvoorbeeld deutjes doen overdag, ja dan kun je snacht minder goed slapen. Dus ja, het zijn eigenlijk het zijn aaspesiefieke klachten. Er wordt vaak gezegd vaker klachten zelf, vind ik dat al dat een lastige term, want voor de patient zelf of de person zelf is het niet vaker. En vaker is het ook terug te herleiden tot moment of een incident. En dat is eigenlijk precies wat wij willen proberen te bereiken, van dat er teruggezocht wordt als iemand met deze aaspesiefieke klachten bij de huisart komt, dat er toch in de geschimd in ze even teruggekeken wordt van golzouder in het dossier van deze patient een brief van de spoutijsen hulp zitten. Waaruit blijkt dat iemand zijn hoofdernstegift gestoten, zelfs. Maximaal een half uur buiten bewust zijn is geweest, want dat lijkt wel ernstig, maar dat is nog steeds geclasifiseerd als licht. Traumaatse hersenletsel. En toch kan het dus grote gevolgen hebben, wat niet onder licht meer valt. Nee, precies, maar dat is dus ook het lastige aan die definitie die wordt gezegd neegt, maar dat is neurologisch licht, dus dat is de ernst van de neurologische gevolg op het moment van de schade. En dat zegt eigenlijk niks over de gevolge hiervan. We weten uit een hele grote studie die de Universiteit Groningen, de UMCG heeft gedaan de upfrontstudie, dat na zo'n lichttraumaatse hersenletsel na een jaar, 30 procent van de mensen die voor het letsel werkte, nog niet teruggekeerd is naar het oude werk-niveau. Dus die zijn of niet aan het werk of aangepast of minder uren. En dat vind ik toch wel heel erg veel, dat verwacht je niet. Als er eigenlijk op de spoutijsen hulp wordt gezegd, doe het maar even rustig aan. Dan verwacht je niet dat je een jaar later nog thuis zit. Je hebt het hier nog een liefst. Nurelogisch netsel, dus iedereen denkt, daar duurt even een paar weken en gaat het weer goed. Maar 30 prozenten niet terug op het oude werk. Dat is in een water een heel groot aantal na een jaar nog. Ja. Nou is het niet helemaal duidelijk waardad door komt hoor, want dat is natuurlijk, dat maakt het ook gelijk wel lastig van, er zijn daar een beetje twee kampen. Dus er zijn mensen die zeggen ja, we moeten Nureau biologisch beter kijken. Dus we moeten met veel gevoeliger scans kijken. En die zijn er nu ook DTI, zo'n techniek waarbij je die subtilisch schade beter kunt detecteren. Maar er zijn het andere kamp zeg nee, het heeft helemaal niets met schade aan de eerste te maken. Het zijn mensen die psychologisch toch al kwetsbaar waren. Vraag hebben ze ook psychologische problematieken de vorige schieden is. Dus het zijn mensen waarvan het andere kamp zeg nou, het maakt echt niet zo veel uit, wat de oorzaak was nu is het toevallig, ze stoot hun hoofd en ze lopen vast. Nou, ik denk zelf dat het de combinatie van de twee is, dus dat er duidelijke schade aan de hersenen is, maar je verwacht dat die echt wel verbeterd en dat het meer de psychologische factoren zijn die die schade in stand houden of die gevolgen in stand houden. Dus stel je voor je hebt hoofdpijn direct na dat je hoofd hebt gestoten, je bent van je fietsgevallen, je hebt de eerste paar weken hoofdpijn en een gaaye activiteiten vermijden die die hoofdpijn verergeren. Maar als je daarin blijft hangen en je gaat eigenlijk steeds minder doen, dan krijg je bij het minstige rinks natuurlijk al grauen gevoel van overbelasting en misschien weer hoofdpijn. En dat is een ander soort hoofdpijn, zou ik zeggen dan die initial optreeit door dat je hoofd hebt gestoten, alleen voor iemand zelf is dat heel moeilijk uit elkaar te houden. Dus mijn idee is dat de eerste schade echt wel leid tot gevolgen, maar dat het in stand houden van die gevolgen misschien meer psychologisch bepaald is. In je artikel beschrijf je dat er factoren zijn die het herstel kunnen beinvloeden en dat zijn er ook factoren die de de de de de de de character van het persoon zijn, hoe daarmee omgaan wordt, hoe iemand dus kan herstellen. Ja, nou ja we weten uit de psychologie weten we dat kopingstrategie, hoe ga je om het stressvolle situatie, ze zijn heel erg belangrijk hoe groot is je veerkracht. Dus hoeveel zelfe activiteiter waar je dus dus hoeveel veren vind je, of denk je dat je na een incident of een trauma de boel gewoon weer op kan pakken, je gaat er gewoon weer voor en we merken uit verhalende klinische praktijk, maar zeker ook uitweedschappelijk onderzoek dat de mensen die het beste uit zo'n hersenletsel zeg maar er uitkomen dus als je een jaar later kijkt naar bijvoorbeeld ervatten van activiteit in dag sleeven of deelname na maatschappij dan zijn de mensen met meer de positieve psychologische factoren, meer de optimisten mensen die hun schouders eronder zetten mensen die het glas half vol zien en niet half leeg dat dat de mensen zijn die een betere kans hebben op een goede uitkomst. En hier bij sluiten we een beetje het erkenne af en we hebben het al een deel gehad over het herkenne van klachten, misschien kan je het handvatten bij bieden hoe dat toch goed te herkennen en daar heb je twee extra metoders ook nog voor. Nou, het is zo dat we een samen met huisort ze maar ook andere discipline's en experts in het veld hebben we een strondier gaan ontwikkeld of eigenlijk ja, een slissregels zou je kunnen zeggen, maar mee we de huisort willen ondersteunen om te denken, vooral te denken de link te leggen tussen die vaak aaspese fiekevagen klachten waarmee de patient zelf of een partner of familielid bij de huisort komt. En dan is het zo dat de huizort vaak denkt aan een aantal mogelijke oorzaken, zoals daar straks ook al even genoem misschien een beurnaut of een arbeidsconflikt of een van de rematische gebeurten is, problemen de familie, noem het maar op en dat er niet direct in dat rijtje wordt gedacht aan gauwzouder misschien in hersen letsel aan deze klachten ten grondslacht kunnen liggen. Dus aan de hand van het strondier gaan laten we de huisort eerst nadenken van is er een verklaring voor deze aaspese fiekeklachten door dat ik de deze patient goed ken. Maar in onze casus daar straks ik al, het was heel ongebruikelijk voor onze jonge ideeër om naar de huisort te gaan en te klagen over spanning en probleem op zijn werk. Dus daar ging eigenlijk bij de huisort zal een belitje rinkelen. En dan als er geen logisch verklaring voor is, dan zeggen we van nou denk eens naast van zou er misschien sprake kunnen zijn van een incident of een ziekte in de geschiedenis van deze patient die of wel al terug te vinden is een dossier, zoals een brief van de spoutijs in de hulp. Of misschien bij doorvragen, bij de patient, specifieker naar wanneer zijn de klachten ontstaan, heb je misschien je hoofd gestoten, is er iets anders bij je nog in het ziekhuizen opgenomen geweest. En op basis daarvan zou je al dichter kunnen komen bij een mogelijke diagnose die deze klachten kan verklaren. Maar bij we dan zeggen er zijn een aantal aandachtspunt en een daarvan hebben we net ook al besproken, namelijk lichtnurologisch letsel kan toch gevolgen hebben. Maar wat ook hier erg belangrijk is is dat de gevolgen ook was later op de vorgrond kunnen komen als er veranderende eisen zijn in de omgeving. Dus bijvoorbeeld iemand krijgt een andere functie met hoogere eisen of wat we nog wel eens zien is voor beoudere mensen die een behoort hebben gehad, er wordt een klankind geboren en ze willen heel graag een dag in de week voor het klankind gaan zorgen en dan gaat dat niet. En komen er alle lijden lijkt het nieuwe problemen op de vorgrond te staan, terwijl die er misschien al waren. Dus ze lijken gelijk te onstaan maar vaak als je terug gaat in de door je of je weet iets meer over de onderliggende diagnose. Zoals bijvoorbeeld een hardsteelstand en mensen die een hardsteelstand overleven worden door de cardiolog als succesvol behandeld gezien en dat is natuurlijk ook de eerste stap is iemand opleven een dood zeg maar te laten overleven en dat is dus een belangrijk stap maar als je dan een tijdje thuis hebt gezeten je probeert je werk waarop te pakken dat lukt niet dan is het misschien niet van zelfs brekend om nog aan die hardsteelstand te denken. Dus in dat strondje gaan zeggen eigenlijk nou sluit voor de hand liggen de oorzaken uit die vaak aan die vragen klachten worden gekoppeld en gaan na of bij deze persoon er misschien spreken is van een hersenletsel in de geschiedenis en dat kan naar bij of wat blan er geleden zijn. Ja en dat is eigenlijk het handvat wat we bieden en ja vaak wordt er dan doorverwezen naar een neurolog zoveel van ja die kan de diagnoses stellen maar wat ik al daar straks zijn ligt letsel is niet altijd op een scan te zien en dat vinden patiënten vaak frustrerend want dan gaan ze naar de neurolog daar wordt een nieuwe scan gemaakt daar is niets op te zien en dan wordt eigenlijk op nieuwe het advies gegeven ja er is niks aan de hand leerder maar meer leven of ja pak de draad maar we erop maar ja dat is niet altijd de oplossing en dat is eigenlijk de laatste deel van het strondje gaan deel drie verwijs de laatste deel van het strondje gaan namelijk dat er heel veel verwijs mogelijk zijn en ja daar wordt ook vaak in eerste stantie van gedacht dat ze er niet zijn maar dat is een daarmee niet de heel erg gedacht vanuit het medisch model dus het medisch model zegt ja we ergens hersens gaden en dat zou je willen herstellen nou dat kan vaak niet of er is niet eens hersens gaden dus wat zou je moeten herstellen terwijl het ook ja mensen zijn ook heel erg gebouwd bij alleen al het kunnen begrijpen van de gevolgen en de eerste stap is eigenlijk om mensen in de goede richting te helpen dus dus ongelofelijk veel goed informatie materiaal ook al bijvoorbeeld op de site thuisarts.nl maar hersens stichting heeft heel veel informatie materiaal dus met ons idee van erken herken en verwijs bedoelen niet direct dat iedereen revilitatie behandeling moet krijgen of een of andere dure vorm van zorg maar ja dat kan nou beginnen met uitleg en wij noemen dat vaak duiden van de klachten vaak wordt het een heel stuk begrijpelijker als je zegt van nou voor moeiteid kan veel voorkomen na en na schade aan de hersenen en ja daar zou je rekening mee kunnen houden ergoed tere puiten bijvoorbeeld en die zijn overal in de eerste lijn maar op berevelend daties teams zijn heel erg gespecialiseerd de mensen te helpen om die balans tussen belastingen en belastbaarheid weer wat meer op orde te krijgen ja soms is dat heel moeilijk om dat zelf te doen dus ja wij zeggen eigenlijk ja probeer in je eigen regio goed onderzoeken welke mogelijkheden er zijn en naar mijn idee zou je als huisarts niet eens alle verwijs mogelijkheden zelf hoeven te kennen in de regio maar zou je wel gebruik kunnen maken van heelbronnen en dat zijn naar mijn idee een aantal mensen in elke regio en elke regio heeft deze mensen bijvoorbeeld de koordinator van de cvk te in elke ziekenhuis is die kennen vaak de regio goed maar elke regio Nederland heeft ook een herseletso-team en deze koordinatoren van die herseletso-teams die kennen de regio's ook goed en hoe kan je die bereiken als je intiept in je eigen provincie herseletso-team met de naam van de provincie erachter dan kom je daar eigenlijk al direct terecht en ik denk als je intiept in Google cvk eten en dan de naam van je eigen ziekenhuis, dan kom je vaak ook wel op de site van de CVA-keten. Dus ja, dat hoeft niet zo moeilijk te zijn. En de landelijke breinlein? Ja, er is een initiatief dat wordt ondersteun door het ministerie van VWS. Om eigenlijk één toegangspoort wordt dat genoemd voor. Iedereen die een vraag heeft over hersenletse of de gevolgerder van het kan de huisort zijn, patiënsel, familie en andere professioneel, die zou kunnen bellen naar de breinlein. En dat is één telefoon nummer. En daar zit een hele optechtisch vernufdachter, waardoor het systeem herkend in welke regio deze persoon belt, zodat je doorverbonden wordt met experts in je eigen regio die die breinlein bemannen. En dat zijn altijd mensen zoals zo'n coordinator van een hersenletselteam die die regio dus heel goed kennen. Dus het is een toegangspoort, het zijn geen zorgverleners, het zijn eigenlijk mensen die de wegwijzen, dat is het idee ervan. Ja. En de huisort kan daar ook naar bellen. En omdat het zo'n ongelooflijk goed voorbeeld is van hoe je de zorg die er wel is in Nederland, maar vaak niet op het juiste moment de juiste persoon bereikt, maar door je die toch dichterbij de mensen zelf maar ook bij de huisort kunnen brengen. Dus ja, vandaar dat het ministerie dit project zo goed ondersteund en zelfs in het project team als lid is gestapt onder dichtop te kunnen zitten, want ja, de juiste zorg op de goede op de juiste plek, zeg maar, dat is natuurlijk een tema wat wel een tel heel erg activelen in de gezondheidszorg. Wielen niet dat mensen gaan shoppen, waardoor ze onnodigen zorg gaan gebruiken op lange termijn of de duren zorg of de laat. Nu bijvoorbeeld staan alle kranten er vol mee dat veel mensen die zo'n hersenschudding hebben of een lichtroomaatsherse letsel hebben dat die naar een vandere kliniek in Amerika afreizen, omdat die een behandeling zou hebben die tot veel groter effecten leiden, dan hij hier in Nederland kunnen aanbieden. En ja, dat is een behandeling, als het helpt dan helpt het, maar het is geen behandeling die gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoeken. Dat maakt het voor ons heel lastig om te zeggen, we hebben niks in Nederland, want dat is natuurlijk niet waar, we hebben ook heel veel in Nederland, maar je moet wel de wechter naar toe kunnen vinden. Je moet zoeken en vinden. Nou, dat zijn hele mooie mogelijkheden om als huisort af te gaan om het goede goede heel te vinden. En hoe ging het verder met jouw patient? Dus deze jonge man die kwam bij de huisort met wat we dus zouden kunnen noemen vagen klachten. Bij doorvragen kwam de huisort strachter dat hij dus een maand of drie eerder had gehad op de fiets en dat die 20 minuten de buiten bewust zijn was geweest, dat hij op de spoedtijs een heel was geweest en dat daar was gezegd, hoe het een paar dagen rustig aan en ga je activiteiten weer oppakken. Dat had hij gedaan, maar wat er in het dus tijd was gebeurd, was dat hij een nieuwe functie had gekregen, omdat betekende eigenlijk dat de eiste aan zijn brein zou je kunnen zeggen, zijn mentale activiteiteninvol was toegenomen. En op dat moment bleek dat er toch nog wel wat rest gevolgen waren en dat daardoor die probleem op de voorgrond kwamen, toen dat Emal Helder was, heeft hij eerst informatie gekregen, maar daarmee kwam hij toch nog niet genoeg terug op zijn oude activiteiteninvol, en is hij doorverwezen naar de publicliniek-revalidatie. En na de entek van de revalidatiearts heeft hij geloof één of twee gesprekken gehad met de psycholoog, die met name psychoeedukatie heeft gegeven, dus die heeft de link gelecht tussen zijn klachten, zijn vall van de fiets en het nieuwe functie. En daarna heeft de erg partere buiten het overgenomen om in een aantal keer, aantal sessies samen met deze want te kijken hoe die dat activiteiteninvol langzaam aan weer kon oboven. En op het moment dat we nu met elkaar praten, is hij aan het werk en gaat het goed in zijn nieuwe functie. Dus met die kleine behandelingen is hij gewoon hersteld? Ja, en dan zou je kunnen zeggen, dat zijn geen curatiezen behandelingen, want dat kunnen we niet bieden, maar we kunnen wel heel erg veel doen om mensen te helpen om met die klachten om te gaan. En dat helpen, dat is ondersteuning, behandeling en begrijp. Ja, dat zou ook tot oplossen van de klachten kunnen leden. In sommige gevallen hebben ergens de gehezen letsel, zoals het vooral zijn, dat dat tot strategie leidt, die je de rest van je leven zo moeten gebruiken. Maar met name bij die lichtige letsels kan dat net voldoende zijn om iemand erdoorheen te helpen en langzaam aan activiteiten weer te durven opkken. En je hebt het over de linkleggen regelmatig? Ja, tussen het probleem van het hersteletsel en de aasweeswieke klachten. Ja. Je hebt ook een website van, hè? Er is een website, leeg de link, ja. En daar zijn filmpjes op en tips en adviezen. En ja, eigenlijk zou het mooi zijn, en dat is wat wij proberen met dat stromdiagram voor elkaar te krijgen, dat de rideltje wat huizen ze vaak in hun hoofd hebben, als iemand met vaker klachten. Na de praktijk komt dat aan dat rideltje een mogelijk hersteletsel wordt toegevoegd. Ja. Want dan denk je er eerder aan. Nu is het nu denken vaak huizen ze er niet aan. En ja, dat is eigenlijk jammer, want ik zou zelf bijvoorbeeld een burnout op een hele andere manier benaderen dan de gevolgen van een hersteletsel, kijk bij een burnout ga je toch kijken van wat zijn de uitlokkende factoren en die zitten nogal vaak op het werk. Terwijl hier natuurlijk het werk wel de trigger kan zijn, maar de oorzaak heel erg gezanders ligt. Samengevat gaat het echt over het erkenne van het problem. Vorvolgens het herkende van de aaspecifice klachten en het hersteletsel ook in het rideltje te hebben bij aaspecifice klachten. Ja. En dan de mogelijkheden tot verwijzen die zijn talrijk, maar we moeten ze wel kennen. En daarvoor kan je altijd nog ook bijvoorbeeld met ergoterapie aan de slag om echt naar die belasbaarheid te kijken. Wasies. Kou gelienen van Heuchten hartelijk dank voor je bijdrage. Ja, graag gedaan.