De 5 op reis | Naar Patagonië met Rik Van Puymbroeck

Kiezen duimenperspectief van de V. Kiezen het supereure stuurgevoel van Paul Star V. Paul Star overtuigd elektris. We hebben het over Glechers afgelegen boerderijen, literijeren, inspiratie en een onverwachte poema. Maar beginnen doen we in Frankrijk. We gisteren een halen de second van een dop in Frankrijk in de provincie. In de provincie, maar daar ga je veel naar toe. Ik was nu weer een provenst geweest en dat was niet mijn heel vaak in Frankrijk. Ik denk zo op professionele als op vakantie van Tastischland. Maar koos voor deze aflevering doe iets anders. Wat heb je uitgekozen? Patagonie. Dat ligt dus in Argentine, maar ik zal nooit zeggen Argentine. Ik ben nu twee keer geweest naar Patagonie, in Argentine. Dat is ook een stuk in Chile. Maar de bestemming of de doel of de hoop of de troom was wel altijd Patagonie. Daar ben ik nu twee keer geweest. Niet bij de doeren. Die bedreduur neet dus sowieso al naar Boenershijres vliegen. Dus dat is al 13 uur denk ik vanuit. Maar het gaat toch vanuit de roomen, want er is geen registriekse vlucht vanuit België. En dan moet je nog Argentine is heel groot. Het is een gigantisch groot land, dus van het laatste boenershijres tot in Oshwijres. Wat het zuidelijkste stad van Argentine en Patagonie en van de wereld is, is de 3.000-3.500 kilometer. Dus binnen Argentine, natuurlijk, reis je ook nog heel veel om. En je bent er twee keer geweest? Ik ben begrepen. Ja, de eerste keer was het nog van van van 2024. En dat was al 30 jaar mijn grote dromen. We zijn hier met drie mensen die we weten wie dat Bodewin-bug is. Ooit op televisie. Een reisprogramma gewist. Wat ja, z'n ik kijk. Deze is door. Deze is door. Dus ze zijn er twee gestogen. Die had een jaren tangerdig en een schrijver een beetje TV maak. TV maak een vreemd figuur. Gigantische boekenliefhebber. Die had een tv programma dat heet de wereld van Bodewin-bug. Die reisde eigenlijk in dat programma zijn boekenkastdachten. Dat was die lastboeken en die ging dan een boeken over Patagonia. En dan was er wel een fantastische pitch die hij had bij de Nederlandste televisie. Ik denk dan zij even. Ik ga naar de land van het taas van Patagonia over. Ik heb er heel vaak naar ik eeg graag naar ik eeg. Op het moment ging hij dus naar Patagonia. Dat was later, zeg ik, in 1988. Ik zag dat en ik dacht, "ah, dan wil ik dat toe." Waarom? Wat druk jij? De manierwaar had hij er over verteld. Het was een huidig strikt land op zich niks te beleven. Er waren een wijnig mensen, zei het wel wind. Het leeg mij fantastisch. De manierwaar had hij over verteld. Het was heel reagerend. Maar dat was in 1988. Ik ben een ene ene journalist geworden. Ik heb vanavond, denk ik, elk jaar bij de kant voorgesteld. Ik heb 20 jaar bij de Belang van Limburg gewerkt. Zeer jaar bij de morgen, nu al 8 jaar bij de tijd. Ja maar het is nooit gelijk. Het was nooit veel op. Het is nooit de België's dorp. Ja maar het is niet gelukt. Hij wint gezet zelf, het is zeker dat er in Patagonia Limburg is. Dat was een goede pitch, maar het is nooit gelukt. Maar waar geliekt. Het is nooit gelukt. Zet er ondernijmer in Patagonia dus kun je het nu bestellen. Ik heb het ook al voorgest, maar het is nooit gelukt. En dan twee jaar geleden had ik een interview gedaan. Met Marcel Hane, dat is een Nederlandse journalist, NRC Kramd. Die is zo'n correspondentiewist voor NRC in Latin America. En het is een ongelofke pingwind vrieg. En heeft een boek schreef naar een pingwind. Die pingend kwamen ook in dat programma. Een boek, een tuier, ik had een boek geluid, ik ben een interview. Ik vertel dat naar mijn over mijn slukking om alke jaar te proberen naar Patagonia te gaan. Het is niet zo moeilijk. Ik hoop dat je een ticket gaat aan het doen. Ik denk dat ik wacht ik ben nu 35 jaar aan het wachten om dan te gaan. Ik heb het gekocht en bezin vertrokken. En ik als je al droept van Patagonia sinds 1988, hoe was dan de ervaring als je er 20, 30 jaar lang over gevantaal zeert? En dan de confrontatie met de. Ik had ook schrikvoegend, want op het duur wordt het mooier dan. Dat wordt er nu hoogt iets ongelofelijk. Ik dacht dat je al hetzelfde valt te tegen en dan maak je een heel langere is. Toe hoog wel geen uikopere is. Maar ik ben natuurlijk misschien een beetje gevoelig voor de romantic van zo'n plek. Maar toen ik bijna was haar is vijf dagen geweest en dan haar trelleuwe gevoel. Dus een stadje waar je niet naartoe moet gaan, is echt niet mooi. Maar je is wel een uitvastbasis voor een stuk van de reis. En van zo'n rijk daar voet op de grond zetten, dacht ik van. Hier gehoord, dus dat hier ook naar toekom. En dan hebben we daar rondgeheest en het was. Het is zeker niet tegen, maar ik ben dit jaar teruggegaan. Dus het was mijn dromenreis en het is helemaal uitgekomen. Start koud? En ik ben geweest in november en dit jaar in januari. Dat is eigenlijk hun zoomer. Dus alleen november is nog net lente. Dus dat is allemaal een keer natuurlijk. Maar een zoomer, boon als haar is natuurlijk verschrikkelijk warm. Maar het laatste zeggen november lente. Dus veel winters, zo. Mooie weer, soms wel. En kan je daar ook bijzondere digers potten? Zeker en vast. Het grappige is die Marcel Hane. Dus ik had hem voor de vertrook nog een paar tips gewerkt. En ik ga van mijn vijf plekken waar ik zeker naartoe moet gaan. Maar vier van die vijf plekken waar je ping winst te zien. Ik dacht nu geen vijfnijftig jaar gedroond om alleen maar ping winst te zien. Dus heel bijzondere ping winst. Die kan. Hoi, zet ping. We zijn heel veel verschillende soorten. In pretto-madrin is een plek waar walves te zien zijn. Ping winst zijn natuurlijk ook te zien. Dan lopen honderd duizend een goandar kost rond. In Patagonie is een soort. Ja, een soort. Maar ik heb al met die gelijk. Het lijkt wel iets op een lama. Maar het is dus geen lama, maar het is zo'n dieg dat het in tweld rondloopt. Dus je zou er een poem maken rond zien lopen. Ik heb geen enkele gezien op haar. Maar dacht ik er geen zeg maar het was een kat. En dat was ook wel bijzondere wist, want de man bij weken toen was die 25 jaar woonde. Dat op 25 jaar en een poem gezien. Dus het was straf geweest en dat ik die net gezien had. Maar mij ging het vooral over het land te doen. En de troepel van daar te zijn en de uitgestrekte tijd. En het ver van de hele wereld. Want dat is het eigenlijk vooral. Hoe lang ben je daar geweest? Doen drie weken en nu ook weer drie weken. En hoe zien die drie weken er dan uit? De eerste keer dat we dan toen was echt een hondreis. Dus ze hebben na Bonazaar naar Treleuwege vloerge. En daar door het manier in dat is een plek waar we heel veel toegisteren hebben om welvast te spot. Ik heb een gezien, het is niet van iets met die. Onze weekend ploegst het, die is lang geleden ook geweest. En die heeft heel erg zoveel gezien. Dus het had meer geluk. En dan de spunt dat toen ook, waar dat ping was te zien. En dan zijn we doorgevloergen naar El Calafate. En dat is een toegiststadje omdat dat vlak bij de peritomorene, de peritomorene is de allerbekenzige ledger in Patagonie. 5 kilometer op reed, 60 kilometer lang fantastische plek. Maar ook natuurlijk wel heel toegistisch. Ben je daar een opgeklop? Ja, we kunnen je doen, maar er zijn eigenlijk een soort staketzel gebouwd over alle toeristen. En die kan hem met een boot tot vlak bijvaren. We hebben gedaan, maar ze hadden dat me gezegd van 'm moet je je doen, veel te toegistisch, maar ik ben toch wel blijer. Ik ben wel gedaan, dat is fantastisch, maar ondersvijt dat. Dat er heel veel toegist is in. En van daar zijn we naar een plekje wist en dat dat, maar ze hadden ook gezegd van 'm, 'm je moet zeker naar de Estantie Elkondo, dat is een Odeboerderij die nu toeristisch voordat gebouwd, waar zeis kamers zijn. Je komt er pas na een onverharde weg van 112 kilometer hebt gevogt op de einde van de wereld eigenlijk. En een Odeboerderij op een opgelakte van 40.000 hectaren. En daar is het niet meer, daar is ook niemand meer, dat is mijn alleen, kun je paard rijden, en zo maar. En daar zijn we vier dagen gebleven en dan zijn we nog met de auto tot de noe Shawaiar gereden, wat ook nog eens 1000 kilometer diper is. Moet je ook door Shilie terug een stuk, want Shilie snijdt eigenlijk een Argentinie helemaal door, je moet de grens twee keer over, om je noe Shawaiar aan, wat niet de mooiste staat is, maar dat is niet zo mooi, maar de plekwaar is er ligt, het is fantastisch natuurlijk. Maar dat was eigenlijk drie weken rondrijzen met de auto en met zompaar binnen de landsluchten. Als je op een Zuid-Amerika spreekt, dan denk ik aan de warmen en tegelijkertijd zeer temperament, volle mensen, zijn dat soort mensen wij daar ben tegenkomen? Ja, Argentinien zijn eigenlijk bevolk door heel veel agopjannen, duitsenzoek, maar italianen, spanjarden, ook een grote gemeenschap uit Weels, maar heel vriendelijke gastrijen mensen absoluut, de enige is natuurlijk daal, niet evident, want zo kunnen ze spans, maar het spans van Argentinien is toch iets anders dan het spans dat ik ooit 40 jaar geleden in een avond kussen zijn geleerd heb. Het eigenlijk verstaak je niet zo'n, dat is een heel moeilijk te begrijpen. Als je het spans breet kan je natuurlijk wel, kun je het wel weg, dat is die verstaan je aan natuurlijk. En ze zullen antwoorden, maar het is een soort. Dat is een soort jaanspans die al acteelijke betje dat ze daar spreken. Heb je dan ook matteegedronken? Matteegedronken vind ik niet lekker, gelijk gezegd. Maar daar zijn ze verslaafd aan. Dat is een soort krein-matte, dat is een soort teelijk. Maar ze hebben konstant. -Mij heel veel kafinen. Ze hebben konstant zo'n beker met een vast ritje, eigenlijk. En de hele dag door giet ze daar verswaardroep. En laten dat ook rondgaan. Dus als jij matteegringt, dan is het niet raad dat ik dat een uur van uur had. Dan hoor je alleen in de proberen van de pandemie, ja, dus dat niet gedaan. En nog andere culineren uitspatten. Wel, goedverheest. -Gelak. Ja, dan toch moet ik eerlijk toegeven dat ik daar niet zo geweldig. of al heb ik slecht de plekje geweest. Ik vind dat eigenlijk wel de overgroepen, het ergentijdste stek. Ik heb het graag voor de eerst, maar ik moet toegeven. Allerg best de rest er van, dat we gieten, er was een veeg daaraast. Maar een panada, ze zo iets typische. Maar ik kan die zeggen dat slecht was. Om nu te zeggen dat je voor culineren redenen. naar Argentinie, denk dat je dan beter naar Peru gaat of naar Kuiniewaar. Maar je bent nog een tweede keer geweest? -Wat was het verschil met de eerste reis? Omdat we toen, dus de plek waar we toen vier dagen weesten, daar ben ik nu drie weken terug, natuurlijk geweest helemaal op tijd naar de wereld. Omdat ik vier dagen daar was, heb ik geen ideeke voor een boek. Dat zich voor een groot stuk en Patagonie zal afspelen. Of voor Patagonie een rol speelt, ik zal het zo zeggen. En we wilden ik terug naar die plekje, om daar drie weken te zijn. Om één ervaring, als we echt hebben om drie weken. echt heel ver van de wereld te zitten. En om mensen te praten die hun verhalen wilden vertellen. hoe het is om op zo'n afgelegge plek in de wereld. Ja, veel volk ga je niet tegenvoeren, maar dan moet ik het praten. Maar dus dat is het ding in, hè? -Is het een beetje meemaken? Je moet het verslet. -Ja, je moet het spans. Dus jullie zijn eigenlijk nu allemaal van de wereld. Daar hoeft het niet meer te. Nee, dat niet verkeinbaar. Nee, maar het bijzonder is. Dus we bouwen een buik om daar nog zelf gestruk op te komen. In zijn boek stonden een boek van Bruce Chettwin. Daar geredt in Patagonie, dat is een klassieker. Het is geschreven in 1977. Chettwin was een weg te bekristies. Op het leeg de op zijn beroe in briefje van ik ben weg. 6 maanden ga ik naar Patagonie. En is 6 maanden door Patagonie gerist en heeft er een boek over geschreven. En dat boek heet dus in Patagonie, heel simpel. En dat begint omdat hij als kind hadden bij zijn groep moeder. in de kast een huid van een zijze, een bronto-sorgis dat hij er lag. En die had ze gekregen van een onkel die in Patagonie gerost geweest. En dat hij hem zo hint regiert dat hij zei, want hij wilde naar het toe. Achterafblikt hij niet van een bronto-sorgis geweest. En een andere die je dat ook al lang uitgestoren is, maar wel uit Patagonie. Maar dat boek, en dat is 50 jaar bijna 50 jaar oud. Ik heb het hier bijna, eigenlijk 50 jaar geleden. Dus dat was er half jaar gezeerd. Ik koorde oorlog. Atmens gek belgen niet de gustland de Amerika. Zo werd hij niet de Amerika. Hij had op een kaart gekeken bij een aantal vrienden. En dat was het geleden dat hij in het oorlog uitbrekt in Europa. Wat is de ideale plek om te vlucht te zijn? En dat bleeg dus Patagonie te zijn. Nu was ik er terug in januari. Maar met wat mensen aan het praten en iemand die man was als renu. Dat was Trump aan de macht. En hij had veel te doen. Als renu in Europa en in het oorlog uitbrekt, komen er Patagonie. Dus hij er ook veilig. Hij is het 12-jarige. Het is zo veilig afgelegen dat niemand is geïnteresseerd in de land. Of in die streken. Het is niet alleen zo veilig. Dus gigantisch uitgestrekten zijn ook heel wel honderd. Een kilometer zijn er honderd. Je niet iemand zit, je neer is. Het is een groot nasional pak per ritom. Je weet het ook. Het heeft niks met die gletsje te maken. Dat is 110.000 hectare groot. En dat komen per jaar 2005 onder mensen op bezoek. Toen dat gletsje, zelf, komen we alke dag een paar duizend mensen. Je kan zelfs een Patagonie, denk ik, nog op ontdekking. Er zijn nog plekken waarna een nooit iemand komt of een amper iemand geweest is. Wat een veilig is proek of ik de maatlanding daar? Daar wordt niet zo veel over gesproken. Ik heb er misschien niet persoon gevraagd, maar er is niet echt een item. Maar het is een leegland met prachtig natuur, maar gigantisch veel wind. Dat heb je nu maar een paar keer gezegd, die wind is echt heel opvallen. Dat is ook de reden waarom dat zo weinig goed, omdat het een soort bijna is. Ze nemen het halve woestijn, sommige striken. En je komt er in het adoek heel weinig mensen tegen. En er ook wel veel pade. Ze zijn zot van pade. Ik heb er ook pade gereden. Ik ben er ook afgevallen. Met drie reben gebeuren we. En niet als goutcho? Ja, en goutcho is niet aan mij verloor. Sorry. Zijn ik in Eesland? Ik ben hier het beeld voor mij geweld. Het was echt wel zin in de cowboyfilms. Het paard komt onder een boom. Onder een boom, maar ik niet. Zo ben ik er van afgevallen. Ik weet het niet. Maar ik kan er mij lachen. Wie moet er in het toe gaan? Want je spreekt heel vaak over, er is een heel pijnig volk. Toerist is het plekje. Je kan je echt afzonderen. Is dat er ook de reden waarom iemand aan het doen moet gaan? Ik denk dat heel veel mensen niet graag naar toe zouden gaan. Omdat ze zich er ook te doen of er zich te beleven. Natuurlijk als je zelf verteld ik ben naar Patagonien. Plots hoog van Adi en die zijn er ook natuurlijk geweest. Dat is altijd zo. Er zijn een aantal plekken, zoals die geletsje peritom of weinig. Er komen heel veel mensen. Daar ben ik ook geweest. Die priep, maar ik ben niet gereden. De pleus van de politiekredactie is er ook. Maar om het moment dat je verteld hoog je natuurlijk aan. Die is dan je best hier dan geweest. Oesjoaia is lelijk waarschijnlijk, maar het is heel mooi. Maar daar komen elke dag drie kroes geven aan. En soms vertrekt er met een handtalfirus aan boord. Ook wel weer. Dus ja, die moeten Natuur gaan. Je moet van tekenen om alleen te zijn. Of om ook uur gelang geen mensen tegen te komen. Niet Natuur gaan voor musea of voor grote culturele verdementen. Ik denk dat ik zeker een Patagonie niet gezien. Je moet van Natuur houden, denk ik aan wandelen en er ontrijden. En vol heel erg met de auto grijden ook. Op slechte wegen. Dat is wel een truc. Ik voel die twee in wel geragd. Laten we met de auto grijden op slechte wegen. Ik vind het niet erg, maar. Nee. Dus ik zou niet iedereen aaraan om Natuur te gaan. Maar daar is het geweest dus. Dat was een rest door vooral ook andere deel van Argentinie. We zijn het zuidelijkste punt van elke alafate. Maar omdat je zegt, ik ga echt naar Patagonie busen, naar Argentinie, want in het noorden van Argentinie is ook prachtige steden met Dossa en andere korte bijnselen die ik nu vergeet. Wat is het gezegd? Als ik niet van kouhoud, ik ben in IGB al geweest. Als het top is gebied, dan loopt het kapiebare schond. Dat zijn geen schondse waardigeld. Ik wil niet naar Argentinie aan het tegen. Maar als ik nu zeg waar ben je geweest, als ik zou zeggen, ben er in Argentinie geweest, dan een deelke van de wereld, want ik ben niemand. Dosa, ik wist bijna 5 dagen in het boien, dan zag ik het geweest. Maar ik ben bewust naar dat stuk van. En dan nog. Ik kan ook niet denken dat je op drie weken. We zijn allemaal al 1000 keer in Frankrijk geweest, maar we hebben ook niet gevoelde op het allemaal gezien hebben. Je had ook niet aaf Frankrijk voor drie weken. Maar dat uitgestrekte dat je om zich af te kwijt, dat ik in het noordappront grijs, dat ik zeer regelmatig Argentinie tegen kwam, die bezig waren aan een maandenlangen roodwip door eigen land. Ja, natuurlijk. Op de motor, die zijn er van, ik werk nu 6 maanden, niet heel veel motorreizen ook. Dus we gaan het werkelijk van de troepen naar de zuitspoolen. Dus het is ongelofelijk rijkland. Ik vind iemand tegenkomen daar die van de vees naar Ushuaia, op de paard, die zeer. Hoeveel kilometer is dat? 18.000 zou ik zeggen. Van waar in de vees, natuurlijk, maar arme paard. Dat is zo'n eeuw van mij, omdat je aan het verbomend aan het hoogt. Niet een Patagonie, maar. Wat neer is de volgende trip? Patagonie weet ik het niet. Bikt toch niet vast. Voor de boekvoogstelling. Voordat je niet, maar om volk naar toe krijgen. Ja, maar uit de oldinging is wel wat vol. We gaan naar de vijf op nemen. En dan gaan nu plots de tijd of een andere kant wel geldig geven om naar Patagonie te gaan te werken. Dat weiwnecht opgewaard hebben. Zo, ik ben er niet in. Oké, zoals dus heel erg. Hoe meisje rijk? Ja, gedaan. Voor het grote nieds literaire S.K.P.a. En Pinkwins moeten dus in Patagonie zijn volgende week neemt. Zo'n vierons mee op solo trip naar India, het mekkavand Joga. En tegelijken avontuur om alsvrouw alleen naar toe te reizen. Deze aflevering was hier dankzij het zomer audio team van de tijd. Ella van Einde en Carl Drix. Tot volgende week voor een nieuwe de vijf oprechts. Kies kracht. Kies reestechnologie in een scande navis design. Kies op. Weinbaarheid. Kies luxe op lange afstande. Kies Paul Star V. De puureperformenschethe. Paul Star overtuigd elektris.