1. Bart Verhaeghe: "Ondernemerschap is eenzaam"

Bij kunnen we niet staken als ondernemer. Negens staat, morgen zie je die spiegel augustiert. En dan zegt ze, ik ga naar nijgesvouder nog een kloppen. Vandaag wil ik de koraage nog wel abonneren en doordoen. Dus als ook eenzaam ondernemerschap is eenzaam. Ik ben Floris Benoit. Als oprichter van een eigen marketingbureau wordt ik al jaren met het gebruik aan openheid tussen ondernemers. Daarom bezoek ik voor HLN flamst op ondernemers. Ik vraag hen naar de grootste foto in hun ondernemingen. Wat kan jij leren uit die foto? En waar ligt voor ondernemers de grens tussen slagen en valen? Vandaag te grasst, word verhaagend. Welkom. - Dank u wel. Word is ondernemer en ook investeider. Hij verdiende zijn sporen in logistiek en commercial vasthoed. Maar ik ken hem ongevuld vooral als voorzitter van clubruggen, waar hij sport en business samenbrengt. Kan je ons even meenemen naar het begin, Bart? Heb je het ondernemerschap thuis uit meegekregen? Nee, niet echt. Ik had een vader die een amte naar was. Die was zeker niet van het dies in ondernemend. En mijn moeder kwam wel uit een vrij broep. Die waren beide wensvlamingen. Wel gedrevenen, zoals dat eigen is. Ze hebben wel gedurfte. Ze zijn naar Brussel verhuist. Maar vader heeft een stop van toen naar het wereld door nog twee aan gepakt in de staat. Daar gaan werken toen was het zeker nog eervol. En waar hij gezamen was, toch heel tagend. En er was meer een studaxman. Ik denk dat ik daar meegekregen heb van het grondig na denken en het goed bestuideren van alles. En mijn moeder was een heel social niemand en een heel doonstur. En daar heb ik misschien meegekregen van de had durven doen en waar we het beredeneerd hebben. Dus de mix van de twee was ergens toch wel een voedingsboden om zelf ondernemend te denken. Ik denk dat al vroeg me dat in de lagerscholen meneer me dat in de rommelmarkt rechter wel een punt van de wereld van de eerst te verkopen en de beste kraam te hebben. En daar best heel vier op waren dat dat nog lukte. Dus ik in de maniora en ook aan Dunif. Ik heb heel veel dingen georganiseerd. En eigenlijk ondernemer zijn, is organiseren samen met andere mensen, iets organiseren en doen naar een bepaaltoel. En als leerling in de maniora was, als sportwetsrijden, nog nooit organiseren op de middag van alles doen. Vou even organiseren en een leuven dan heel veel activiteiten georganiseerd, heel veel voedbalter, nog nooit, wat is het tussen de verschillende facultaten. En dus op een bepaald moment bij je gemerkt, ik ondernemende precies raag en na je recht is de studies bij je ook naar vleerig. Ja, daar heb ik echt gezicht van, ik hoor ooitel voor u gevlaat ondernemer. Maar ik had geen producten. Ik had geen familiede, het sinactief, zoals ik had geen aanknopingspunt of niks. En dat was wel effkissuke, als je dan op de arbeidsmarkt gaat van wat gaat je gaan doen. En dan heb ik misschien anders gedaan dan veel in de toe. Ik zeg, je moet misschien niet zelf een onderneming op richten, want de schrijdje beginnen. Ja, dan moet je geld in de markt of met iets weten, dat je heel goed gaat, dat ga succesvol zijn. Zou er niet beter zijn dat ik een bestaande onderneming met daarbij aansluid. En dat dat een klein beetje een grotere organisatie is, dan is er toch het voordeel dat daar al klanten zijn, een cashflow, lichte en zo verder. En dat ik mij in kopen als minderheid gaanelen. Dat is niks verkeerd mee. Als ik minderheid teel kan laten groeien in het nietereen bleemak, als aandeel-oder, dan heb ik dat eigenlijk ook goed gedaan. Kat geen kapital, een beetje kapital. Ik heb een jaar gewerkt in Londins, maar al er is het dan snel meneiagend onder bedrijven opgericht. Zou je het iedereen aaraal om het op jouw manier te doen? Ik denk dat er veel en daar zoiets mee bezig zijn, er zijn heel veel bedrijven over te nemen. Meer bedrijven over te nemen, denk je dan niet betekreeren. En er zijn heel veel mensen die niet weten wat ze moeten doen met dat bedrijf achteraf. En het kan wel een zeges zijn dat je dat opzoekt. En dat gezicht dat het mijn interesses ver daar heb ik voorgestudeerd of gedaan en ik zo graag. in dat technisch broep of dat. En dan op zoek ga naar een bedrijf, dat zegt ja, daar kan ik in springen, daar is de waarde van dat bedrijf nog voor mij betalbare dat ik daar een participatie impak. En dan u in ergie daarin kwijt kunnen, en dan kun je op termijn ook de aan, misschien wel minderheid meer de reits aan de loader worden, zoals dat bij mij ook gebeurt is. En je kopt dan de andere uit, je groeit, en dan kan dat organisch gaan. Maar een bedrijf kopen als jongenhast bijvoorbeeld, dat kost u al iets natuurlijk. Ja, maar op start een ook, hè. Dus het is juist, maar ik denk dat er veel bedrijven zijn, waar de waarde, uiteindelijk bij best meeweld. Als je daarna gaat kijken, ik heb zo. Verinde van mij die burlijke gineur waren, en dan eerst werkte in de bedrijven dan zegt hij, "Ja, ik ga naar Nussof Agis te, en ik ga me inkopen daar en ik ga. Gavies. Gavies als is, ga liggen." En vandaag is dat een nogwaard, dat is een technologisch hoogwaard. Het is niet evident. Die gaste, die zijn. Dat 30 jaar geleden gedaan, vandaag zijn de grote bedrijven, er een idee, groot bedrijf, die eigenlijk coeling en verwarming doen. Maar die zijn ingestapt, omdat dat bedrijf 6-7 man had. En zie je waar ze dat vandaag. Dus ik wil maar zeggen, je moet niet altijd. Er zijn heel veel bedrijven, zijn heel veel mogelijkheden, en er zijn er ook tussen persoon die daarbij kunnen begeleiden en helpen, er is ook de banken waar je er kan. Je moet een beetje zoeken waar de bevinds gidaan. Maar ik denk dat dat een heel interessante markt is om op zoek te gaan. En ik kan dat bedrijven dan waar hij tien doen veranderen, mee volgen we wat er in de wereld aan het veranderen is. Maar onderbeleg natuurlijk, de meeste starten van null, starten met hun eigen passie, hun eigen drone. Ja, er misschien wel heel veel opportuniteiten liggen bij bestaande bedrijven die kunnen extra founder kunnen gebruiken. Ja, ik denk dat wel. En ik denk dat dat ook diekeens een oplossing is voor mensen die in bedrijfvullen over laten, dat ze blij zijn, dat ze dat kunnen doen en zeggen, kijk, laten we maar verder evalueren en gebeuren. En aan het begin van je karriërbart kwam je terecht bij KPMG, werd je onder andere als consultant voor Wallibi, VTJ met Volk, de schoofer, de KVS, maar die deed ook aan projectontwekkeling, eindverkocht en die perioden ook je eigen bedrijf. Wat deed dat met jou? Zo'n verkoop. Ja, je valt het beschoud aan bedrijf, dat is niet van mij. Dat is misschien een klein misschien raar, maar ik vind dat dat eigenlijk niet de jasde manier is. Ik schouwgen enkel bedrijven als iets van mij. Dat zijn mensen. Ik heb klanten, ik heb dus stakeholders. Dat is leidt in eigen leven, en je moet altijd dat bedrijf die strategie bekijken van dat bedrijf, en die van dat was zijn mijn mensen in mijn leven. Waar wil ik ik doen? En dat bedrijf is aan de middel, daarvan, nee, het is bedrijf, is een doel op zich. En ik ben de passant in dat bedrijf. En ik moet daar, ik kan, in het pad moment, ga ik niet meer kunnen werken, of dat bedrijf, want ik ben daad. Dus ik denk dat het meest duurzaam en wij ze naar een bedrijf te kijken, en dat is een beetje zoals familie bedrijven dan. Je draagt het over aan de volgende generatie. En meesterschap. Ja, maar een meesterschap. En ik heb dus dat ze in een manier daar kijken. En dan probeer je altijd het beste strategie te geven omdat het bedrijf dat verder kan bestaan. En het geval van deur in Pro was, wij waren op moment de grootste logistieke bauer van Big Boxes, wat we dan oemten, boven de 20.000 tot 50, 60, 70, 80,000, 4k meter in Europa. Wij deden dat voor heel grote groepen, zoals de Deutsche Post, die het gel was, voor TNT, voor heel veel Japanse klanten, zon die pojnen hier er noemen op. En die huurden op plaatsen dat zij aan de, die goed was voor een logistiek, tot al koste. Dus dat was eigenlijk per kubike meter meestificent de magazijn waar de goederen in een uitgingen. Wij hadden een modellontwikkeld, dan we dat kon er meer berekenen, dat we de juiste magazijn kunnen maken. En ze daar het er eigenlijk ook computers in, of de robotkonden in de rondlopen en de orderpikingen steden en de verder. En dat slogan, omdat dat, ja, wij namen dat van hun balans, wij namen dat op onze balans. En zij huurden met ons, en die bundelde die huurcontracten, dat ging dan over naar fonsen, die dan investeren op de duurzame wijze daarin. En dat was onze rol, het was de gobe tween daarin te zijn. En wat in Japan, een verkopskantoor in Verenestaten, om Amerikaanse kantelen en asische klanten te helpen, dan kreeg ook de vraag van in China te gaan doen. En dan kwam de grootste speel op dat moment in de wereld Goedmen, die in Australisch Group is, die zij ja, wij willen naar Europa komen, jullie zijn de grootste in Europa, kunnen wij praten en Goldman, Goldman zat zo wat die de investementbank was, die zij ja veel gaan jullie zover nemen, en worden jullie overgenomen. En er is ja heel snel geweest dat bij overgenomen zijn, omdat ze toch wat groter waren als ons. Meer ervaring hadden in de laatste gedeeld, het fonsbeheer waren wij nog geen ervaring hadden. En dan hebben we een jaar, in de bord gezeten van dat bedrijf in Australië. En dan plostlen komt clubbrugge op Jopat. Heers nog Joples. Joples is eerst de grote crisis van de bankje crisis gekomen in 2008. Gelukkig waren wij op dat moment in Kash, en dat was niet onbelangrijk, want dat zorgen we dat wij daarna heel goed kopen kon worden instappen. Dat hebben we ook gedaan op de beurs. We hebben we heel veel aandelen gekocht in die krasch. En dan moet je ook wel leven en durven. Ik had in Tintussen ook wat cursies gevolgd. En kon een klein meer university over value investing. Hoe gaat je durven kopen op de beur? Dat lijkt allemaal. heel simpel, maar durven doe ik altijd van het kennis. Dan maakt de stap naar iets doen, pak gemakkelijker. En ja, we hebben dan massaal na 2008 belicht. We hebben dan het idee gehad van in 2007 van juoplees te maken. Die was eigenlijk ontstaan door wij zoveel gerijstanden in de wereld. Zagen wij het schrooom naar mijn drie kinderen toe. Bracht ik ik kleine cadeautjes mee. Poppooken alle iets special van de land. Dat zijden, zijden, brak ik wel toffe dingen. Ik zei ook dat wij daar niet hebben in ons land. Ik ben daar eigenlijk gaan, we liepen, dit de saaf is waarsport aan voor dat we geen slapen. En geliep rond en gezag hele mooie shopping malls. En dingen die zegt wel, dat land dat heeft en wij hebben daar niet bij ons staan, dat is het eigenlijk toch wel jammer. En dat zijden wij een groot stuk grond liggen. De luchtavond en Brussel aan het oterenien, waar de ene g team binnenkrijgt, 12,5. Wij konden daar mag zijnen op doen. Wij konden daar en nu waar het rechtweg geweest, maar als zonde van die grond, dat we daar mag zijnen op doen, we gaan daar niet doen. We gaan perberen uplaats juoplees te maken, waarin een coole hippe plaats, wat leuk is dat toe te gaan, en een clubrugje is het maar later kon. In 2010 en 11. Je startt met grote ambitie. Je hebt in buitenland van alles gezien van grote shopping malls. Je hebt een groot idee voor België. En dan blijkt dat toch wel op veel weerdans te stuiten. Hoe heb je er varen die periode? Hoe hebben wij daar meer omgevraagd? U vraagt zich dat veel weerdans niet veel weerdans had. Niet van de buur. Nee, ook niet. Het is het terare en dat je dan mee geconfranteerd wordt. Je zal een vallen geweest of je zoveel van ons geweest. Dat wij redelijk beredeneerd altijd zijn. Ik ben al een bedrijf gezegd, een grote believer van de porten en de analyse van alles te systematen, zijn kaarten brengen en erwegen in aan te geven. En dan perberen. Wat is veranderd in die analyse is dat het stakeholders alleen maar groter zijn geworden. Vroeger had je bedrijf met klanten waren de belangrijkste, dan jullie verantier. En dan was het concurrenten, dat was zuwa. Maar nu komt er bij de overheid heel belangrijk gespeeler. Ik denk dat het meeste ondernemers meer vichten met de overheid dan met hun klanten. En dat ze daar veel meer lasten en onvorspelbaarheid hebben dan geen impact op hebben is de overheid. En dan heb je nog stekelderschap. Dat kan heel breed gaan, dat kan groepen zijn, die tegen iets zijn, dat kan de pers zijn, noem maar op. Dat gaat heel breed. Wasgoed is een business door hij iets. Het leuke deraan is je boute, je zet iets, je ziet het. Maar het geeft ook een impact voor lange periode op een omgeving. 30, 40, 50 jaar staat dat er. Voetbal is ook zo iets. Dat heeft impact op wat hij doet in een samenleving, dat dat emoties raakt. Dus je moet je ternegen van bewust zijn dat het anders is, dat hij een dienst maakt, die verkopt een app maakt of zo, dat is een heel ander verhaal in ontwikkeling. Dus je stekelderschap is toch wel iets anders en veracht aandacht. Wat is er gebeurd? We geven dat idee om de vorige schennies te vertellen. We gaan daarmee naar de overheid, want we zijn om neer te vragen. Wat denk je jullie daarvan? We zijn donkig gehad in je, we zijn ondernemers die ons geld in zetten. Wat geld verdiend? We hebben de breit geld investeren in een in iets nieuw. Omdat we van die regio waren. Ik woon in getogen en geboren in Grimberg en ik kon in Kappaland en Bos, een doorstand van Brussel, tussen Brussel en Land Torpen en je wilt iets vier terug doen naar die omgeving. We zeggen kijkvallen dat die ze wat we willen doen. Over het zicht, ja, we moeten iedereen de kans geven om zo iets groot te doen. We doen een wetstreid. We schrijven een wetstreid uit. Aan de andere ontwikkelaar zijn de buurt ook, die doen ook allemaal mee. Wij winnen die wetstreid naar jaar mee doen. We verliesten jaar, maar we hebben gewoond, heel makkelijk, heel mastudi, zullen we wat we winnen die wetstreid. Wij mogen dat project starten en we vragen de verguningen aan. Gelukkig hebben we met over het brandvielkomvanaat dat de overheid, omdat we die wetstreid wonen, moest meelpen faciliteren binnen de wetten en de regels van het land, om te maken dat we er zo snel mogelijk ging komen. We waren van, of zijn nog altijd, van prioriteer strategisch belang. Omdat in de regio in de noorddrand heel veel jobs verdwenen waren. Sabena, Renault, heel veel bedrijven zijn daar weggegaan. Vandaag gaan ze je daar nog altijd passeerd. En ik passeer daar soms met mijn fiets, dan is er nog altijd desolaten. Dat is daar gans veel voor, heel trouwste los. Er is niks nieuw. Iedereen zit een beetje te wachten, dan we beginnen te bouwen en verieel die omgeving een wereld te geven. Maar we hebben, wij doen daar bedienen de plannen in. Allemaal geen probleem, we krijgen de verguning. Wat is dan de weerstand waarover gesproken is? Genenkelijk burger van dit land heeft in gans alle verguningen die broeklin heeft of juke plezier gekregen. Ooit bezwaar of broeping getekend. Wel andere overheden. En dat waren dan leuren in begin, meggelen, veel voorden, omdat die zijden, "ah, we hadden dat liever bij ons in staan." Of het gaat de middenstand twee galen in leuren en voet meggelen. Vandaag is die daar weg in die twee steden, niet door ons, want we zijn er niet. Dus het kan niet ons zijn. Ik denk dat dat andere redenen kent. Het was dan bonden, de levmue, greenpies, en u nie zo die een ondernemingsorganisatie is, maar van de kleine tegen ondernemers waren, omdat we iets te groot teden. Oké, we hebben dan gunnen als oppositie gehad. En enige buur die instucrant dat en die altijd eigenlijk bezwaar in die onder zelf beter van te worden. Dat heeft de pers daarop gesprongen met een zeker kleur. We hebben dan een gebouwt een panorreportage tegen me, dat die waaraat ik ongeveer zwart werd gemaakt. Met de grondgelijk werd gemaakt, als als voor het crimineel iemand die iets totaal verkeert, met megalomaan. En alleen ik was precies de kleine Trump in België of Switz. Die mensen hebben me nooit geinterviewed, nooit de moeite gedaan om mij te contacteren. Maar wel een uren pano, een overhetzender die dat dan doet. Dat zeg je in eigen, dat is in de drist. Vondafel heel erg dat dat mijn ouders niet leuk was. En mijn kinderen die op school waren dan op aangesprongen en die daar eigenlijk niks mee te maken. Ik kwam dat hard dennen als vaderpart. Ik zal of als terk genoeg om daar me om te gaan. Maar dan als je naast een daarin door geraakt worden, niet dan niet plasant. En dan zeg je, ik verdien dan niet. Dat is niet correct, maar ik sta daar machteloos tegenover. Ik ga er ook niet meer op reageeren, want die zal nog geen te veel aandacht geven. Dus ik ga ook niet meer doen. Dat was toch voor clubruggen. Dus dat is voor clubruggen. En dan zeg je, we doen door, we bliven gaan en we gaan dat wel realiseren en we gaan dat wel proberen te doen. Iedereen kent je ook als de grote man achter clubruggen, maar waarom voetbal? Ja, hoe is dat gekomen? Zelfgevoetbalt op een dertre niveau. En dan altijd clubruggen. Ik was uitgeweken met vlamingen en alleen mijn vaders. Clubruggen was met de pad mee gegeven. Ik zat in een bastion waar niet clubruggen evident was. En de gouden jaren van clubruggen waren de jaren 70. En dan toch een paar keer naar club geweest. Kontakt gemaakt. Zij wisten dat ik iets wist over bouwen en ze hadden een stuide naastgehouden bouwen. En zo vroeg zat wies moeten we dat doen. We zijn een vz2, kunnen we dat zelf bouwen, niet bouwen. We werken dat dit, wat is een mer, hoe draait dat precies, hoe lang we dat over. En nu heel vrij blijven. Ik ga op hem, valamerk stond naar buiten. Ik werd het wel lid van de vz2 in 120 geleden, die zo wat betrokken waren in de werking. Dat was al een minne vergaat in de keer per jaar mee. En in 2010 kwam de nieuwe voorzitter naar mij. We zijn een club die geen schulden heeft. Die jammer genoeg niet meer de titel kan ambieren. We hangen zo rond die derde vierde plaats. Het is heel moeilijk om die eerste plaats te gaan in in nemen. We hebben een altsstadium, trainingsfaciliteit en hoe zie je dat? Ik laat mijn studie doen en mijn drie vier maand. In veel clubs gaan bezoeken in Europa. Niet te grote namen, maar vooral te clubs vergelijkbaar met clubbruggen. Salzburg, die niet slechtheedt. Je hoeft een booyber. Ik ben bij bazel geweest. Op dat moment is het niet slechtheedt. De grote club is de kleine club, maar die goed opleiden. Die goed aan het vergaan. De goede bezig waren. En zo weinig. Veelige leert, kopen naar de grote nepe par geweest van hoe de redeneren die in dat verhaal. En dan een verhaal. Een clubbruggen gesprekken hoe zij jullie organiseren. En hoe ver sta jullie van die realiteit. En dan heb ik dat voor de rath van bestuur gebracht tussen kerst en nieuwe jaar in 2010. En er was vrij, ik was supporter, ik was dat die monnen. En ik was een eerlijke oordeel. Ik moet er graag eraf. Ik ga eerlijk denken. Ze zeggen wat ik er over wil. En ik zeg, jullie gaan jullie werken. In compliet moeten wijzigen, want we moeten durven investeren in het sportieve dat toch wel gaat veranderen. Dan gaan we vragen dat we niet kunnen als VZ2. Ik zie je niet mogelijkheid om een leening te krijgen. Om daar risico te nemen. Dat is dat financieerd is dat niet. Ze zeggen dat we ervallen naar een bedrijf. En een bedrijfstructuur. Dat denk je dat de grote uitgaan is. Maar wie ben ik? Ik heb dat vrij en verantje kunnen vertellen aan die eraat van bestuur. Maar die waren eigenlijk heel wijs en die zijn allemaal gipsgelijk. We moeten vervellen. En dan vroeg ze of dat ik dat wel doe. En dat was even wel. Ik had nooit gedacht dat ze daar mij ging over hebben. En dan heb ik in het begin nog gezicht dat toen als adviseur. Want ik ga weg zijn daarna. Dat was een helemaal nog niet idee van aan de launder te worden. Ik zal u een lel op een op pad stellen. Ik zal het proberen nog een goede manager te zoeken die ik aan doen. En dan is het een juli van dat te doen. En dan heb ik ze gezicht, ja, maar ja, ik vond dat een wincent mannaart. Die zijn ja, maar ik ga dat niet doen dat hij ze kropakken. Die verandering als je niet voorzitter zit. Maar ik voorzitter zit. Dat heeft toch null, dat is toch maar een simbolische job. Ja, nee, nee, het voetbal werkt zo. Je moet voorzitter zijn, anders gaat dat nooit lukken. Ik zeg ja, dat zal ik te edelijk dat zijn. Want ik ga niet hier lang het er mee. Ik zag dat niet zitten. Ik zal mijn juwplees bezig met mijn andere dingen. En dan in club, ja, daarin gerollet. En dan zei ik, maar hier is veel werk. Meer dan ik gedacht had. En dan hebben we daar aan begonnen. En dan is club Brugge heel snel, kwam onze limitaal, dan ging als VZ2. En dan hebben we gezicht dat dat een NV worden, dat moet geen besteert worden. En in 2012 is het dan van een VZ2 in een V geworden. En is er het 15 miljoen gienvesteerd geweest? In de sportinfrastructuur, in het sportweedschappelijke, te maken in speler is ook een beetje. Maar dat was niet veel geld, dat was een beetje. En dan hebben we de eerste speler, zoals Victor Vaskes, Ganaal, Lior, Raphaelof en we verder. En zo is het dan organisch groeit. Alte tentering naar de neerling, bij het beschoud dat ze gewoon bedrijf, dat ze een ander bedrijf. Dus budgeteren volgens kontervertieve standaarde, niet meer uitgeven dan agept. Niet mosfendeel zijn de woont van de dag volledig weg. En wat ze ook schrijven en doen, woonde rustig blijven. -Vouweren. -Nee. We zijn nu 26. Wat is voor jou als het terugkijkt, nu het succesformule van club? Ik denk vooral een heel duidelijke strategie die er gemaakt is door daandelelders die dan er ingestapt zijn, waar ik de hoofd daandelelder van ben, maar ook in de raad van bestuur is het altijd dezelfde raad van bestuur. Jan Bonepeter van Neke, Vincent, die er toen in zat ook. En mezelf, Vincent is nu vervangen door Bob Mado. En Lucas, mijn zon, is er bijk, waar we zien, dat hij sinds twee jaar. Omdat kan de toekomst ook betenken. Maar eigenlijk die strategie blijven houden. Want ze zeggen, kijk, conservatief begroten. De woont van de dag weg. Het is een bedrijf zoals een ander. Het is organiseren zoals al mijn ander bedrijven met een company-pollecie, met bevoegteidsregels, maar rapporteringen, welkorte lijnen, heel veel verantorlijkkeerden geven aan. En begin jonge mensen die heel veel kennis hadden. En die mochten doen, die mochten fouten maken, leren vanuit fouten en beter te worden. En altijd proberen de beste te zijn. Dat is niet verkeerd mee. We doen dat in vast goed te doen, de beste broeklinten maken, de beste voetbalclub te zijn. Maar wel weten we waar we geen marien zitten. Die strategie is in de sweet spot wat we dan noemen van het voetbal. Wij zijn nooit een ploev waar we nu gaan mogen tegen spelen in de volgende ronde. We kunnen dat bereiken, we kunnen nooit de wereldmerk zijn. Wij kunnen nooit zoals de vijfgrote competities ploegen hebben die in heel de wereld vanzetten en heel de wereld stellen kunnen sluiten. Hij koopend steren en hij verbruikend steren. Haaland wordt duurgekocht en haaland wordt door city is afgescheven. Hij wordt verbruikt in merchandising, in rechten te verrechten, mediarechten en zo verder. Dat is een strategie, dat is een club in de wereld gekocht. Wij kunnen dat niet, misschien zou hij aangezagen kunnen. Maar wij als een klein land, we moeten dromen van in Belgi dat proberen goed te doen. En wij meten picken op het RPS niveau in het middenergens. Een subtopper te zijn, af en toe is in Champions League het goed toe. In Europa League proberen we verder te gaan en in confidence liet misschien tot de eind mee te gaan. Dat is onze rol, wij moeten opleiden en doorgeven. En als je inderdaad strategie goed gedefineerd hebt, dan ga je daar ontwikkelen en nu werken we er in de wereld. En dat is wat we gedaan hebben van een begin heel duidelijk uitgezet. We waren de ambiën van club Brugge, dat is teruggewinnen. Dat is een cultuurinstalleer waarin je, als de moeilijkste geweest, en dat heeft perdonement gelopen, van winnaf de winn het installeer. Je mag een keer blij zijn en zoals de richtigen Marseille, dan bij je blij, en moet je kleedkamer blij zijn, maar je moet daar niet naar iedere wedstrijd zijn. Je moet daar weten, kaderen. En bij je al draakt bezig met de volgende wedstrijd. Met het juiste te eten, te verzorgen wat hij opgelopen hebt in de wedstrijd. Je kan het eisbatten nemen, je te verzorgen, je weten, je dingen nemen, en eigenlijk je rust al voorbereiden voor de volgende dag, want drie dagen later is er weer een wedstrijd. Dus die professionaliteit, die rust krijgen in de club, en weten dat het winnaf de win moet worden, en dat het niet de waan van de dag is, dat is het moeilijkste geweest, twee dominantvoetbalspelen om de helft van de tegenstrever, niet altijd gemakkelijk, zeker niet Europese, maar per beweren hoogdruk te zetten, op een intelligente manier gaat een tezoek in wat de andere tegenstrever wil te doen. En daar, dat is gevolverd over al die jaren, ik denk dat de beste investering in 2015 was, dan we Microsoft in de klaad ruimte hebben gekocht, om data te stokkenen over tegenstrever, over spelers, over manieren van voetballen in de wereld. En dan hebben we beginnen, als Guardiola, en zo een voetbal speelt, een succesvolle is, waarom we het niet doen, of snel vandaag is ook zo'n voorbeeldclub. Waarom we het bijren, is ook zo'n voorbeeldclub, waarom we het niet op ons niet voorten doen. Niet met de perfecte spelers, maar we proberen ook zo'n beetje te voetballen. En dan gaan die spelers ook beter voorbereid zijn om daar later in die grote club te doen. En dan zijn dat ook interessante spelers om te volgen voor die club. Dus wij proberen in kleinere mate, iets minder ambitieus, maar toch ambitieus genoeg, dat voetbal te brengen, gepassioneerd, iedere wedstrijd, winnaar of de win, en dan ga je die rekeritering erop afstellen, dan ga je begeleiding erop afstellen, en ga je heel holistisch werken met die gevalenteerde voetballers, en proberen die op een heel wetenschappelijke manier te begeleiden, en eigenlijk meer individueel te begeleiden als een collectief treinen, individualisering van een collectieve sport, dat is al jaren dan de gang bij ons, en zo'n beter en sterker te maken. En dan de duur krijg je daarna met repetatie. En zoals hij ja gegaan dat, en clubbruggen is vandaag, denk ik, dat kwete al dat in de TURP-se markt en in de wereld, markt iedereen de jonge spelere wildgraag naar clubbruggen komen. Ik hoor heel veel beslissingen die gelijk hebben tot het succes van clubbruggen, op vandaag. Zijn er ook beslissingen geweest waar u nu op terugkijkt als van, 'Gah, misschien wel zal wel' al die beslissingen niet moeten maken, heb u spijt van beslissingen? O ja, we maken elke dag fouten, omdat we daar toch eerlijk over zijn. We introuwen in alle businessen, we maken, als je niet meer mag fouten maken, dan moet je geen ondernemer worden. En een bekle voorbeelden? Ja, er zijn alweer verkeerde spelers gekocht, spelers die we proberen op een manier van voetballen die we hebben, en die daar niet in pasten. Maar ook in vastgoedheid, ik kan zeggen, dat steekholdership, we hebben dat palmoment, hadden we dat beter moeten menagen, hadden we misschien een verhuyning minder moeten vernieidigen, bewijs van spreken. En doen ze hoekjebaar, het zal er in 20-30 in de stage ontstaan. Ja, ik ben alleen ondernemer, ben ik een optimist altijd en positief. En ik denk er als we een hele gezien als ik alles in groen moet dat er staan. Ja, niet denk dat wel. En dan zal iedereen, waarschijnlijk zoals mijn broeklin, als het er staat en het werkt, zal iedereen zeggen, hoe komt dat dat 20 jaar heeft gedured dat dat zo lang moet wachten heeft? Als je kijkt naar komde vijf jaar, was hij van zo de grootste uitdagingen, als je in Belgi onderneemt. We hebben een heel wat challenge in die op Amsterdam's afkomen, we hebben meer mensen die niet actief zijn dan actief. Het is om weer 1, 3, 2, 3. Ons modellis gemaakt dat eigenlijk de mensen die niet actief zijn betaald worden door die 1, 3. Ik heb in 2003 een boekjes gereden waar ik dat al aan kan karten. En zij van der komt spanning op het democratische system, want hij gaat stemmen. Je moet de stemmeronselen van de burgers, maar je moet meer stemmen hebben van niet actiefen, dan van actiefen om verkozen te zijn. Om meer te hebben. Laagste aan de andere kant moet je juist die wel die actiefen hebben, die de energie en de brandstof zijn van de 100%. Dat is verdomme moeilijk om dat uit te leggen, want daar moet wel een wat in zich te hebben in het systeem moet dat het werk van te zeggen, wat hij. politiek of wat die man die wilt verkozen worden verteld. Ik ga daar toch voor stemmen, want hij had een motor warm. En dan heb je een motor warm wilt houden. Dan moet je vuur maken, dan moet je kapital, dan moet je durven hebben, dan moet je ondernemers hebben, die dan mensen aannemen, actief zijn en die niet. En dan kan je wel waar het en wel zijn betaald. Dan kan je de pensioneren in pensioen geven, dan kan je de zieken een uitkening geven. En echt hulboven in de samenleving dat je dat teeltje geven. Dat is een eerste groot probleem. Tweede is dat heel veel mensen die begrijpen, dat ondernemer risico-nemen is. En daar is geen ondernemers, geen subsidie, ondernemers moeten geen vang net hebben. ondernemers zijn mensen die geloven in hun eigen voor eerste instantie en hun idee dat ze beredeneerd hebben. Die maaten dat je in eigen geld of een tijd, want soms kun je gewoon mijn weinig geld ondernemers zijn. Dan is het een tijd en dat zal een tijd die geen in iets anders niet steekt. Daarin steekt om je doel of je reed te realiseren. En dat mag iedereen doen. Iedereen staat vrij om ondernemer te worden. Iedereen kan dat doen. Ik heb nooit gehad dat ik jou luis was op een ander. Ik heb altijd gekkeken, 'Mai, knap hoe dat je dat gedaan' kan ik daar iets van leren, kan ik daar zelf beter van worden. Ik stel vast daar heel veel om rustgemakkelijk om zo te spreken. Ik ben zo'n ola. Ik heb er niet gemakkelijk geweest. Dat is vandaag nog altijd niet gemakkelijk. Ik neem er altijd heel veel risico's alle dagen. Dat kan er heel op gedaan zijn. Wat ik kan doen, moet dit gebeuren. Wij kunnen niet staken, als ondernemer. Wij kunnen niet zeggen dat ik er aan de rath van staat want ik heb het recht van nog een keer te doen. En aan staking zouden vragen te doen. Negestaat morgen is hij speegelijk juist geëerd. Als ik hier zou, ik ga op mij gesvouder nog een keer kloppen. Vandaag wil ik een keer veel korraag er nog wel op. Dat is ook een zoon. Ondernemerschap is een zoon. Hoe dacht je dat het over kiert? Want je moet beslissingen nemen. We hebben iedereen van zicht, ja, zeg jij, moet nemen. Dan neem je soms goed en soms minder goed. Mooie woorden om mee te eindigen. We zien nog een laatste vraag. Heb je nog een tip voor een jonge ondernemer die net aan de startstaat van zijn karriëren? Maar ik kerk het of dat er al geen bedrijf is. Je hebt misschien helemaal doet wat hij doet, maar dat hij misschien kan zeggen. Ik kan er bij aansluiten. Ik zal wel hervormen op veranderen. Ik denk dat dat soms wel. Dat lijkt moeilijk, maar niet zo moeilijk is. Twee dat hij goed bestudeert zijn omgeving. Hij stekgoldership, en dat hij goed de krachten daarvan in kaart brengt. Op zijn manier wordt dat een metargeengroot de studie over te maken. Tijdelijk is dat op een ene na vier beginder daarmee en getekende tuit en gevoel te taan en laat het zijn leven leiden. En pak dan een complete blad bij u. Ik doe dat ook iedere jaar, want ik wil dit jaar realiseren. Het is een soort van wishlist. Dat zijn de vijf dingen. Dat moet ook tevreden zijn. En dat ook zeggen van, oh, dat hebben we goed gewerkt. En dan zijn we eigenlijk wel goed. Dat is toch plasant als je lijstje zeptig kunt dingen uitstren. Dat je dat genoeg doen voor jezelf hebt. Dat waren de vijf dingen die ik wel doe. En welke hebben we er dan van vier uit? Ik heb goed gewerkt dit jaar. En dat geef je goed gevoel en dat je je moet energie om verder te doen. En laat ze misschien zoek iemand. het je omgeving, die waar je alles mee kunt teelen. Dat kan je vrouw zijn, maar dat kan ook iemand ouders zijn. Of jongeren misschien, dan moeilijk zijn, maar iemand ouders zijn. Of een leeftijd, wat dat voor de toeter niet toe. Maar waarom je dromen kunt m'n deel? Zo belangrijk. Je moet ervredromen. Dromen dan, ja, ik wil dat doen en ik wil dat veranderen. En ik wil de beste zijn. En ik zal dan niet geweldig zijn. Dat we dacht zal dat kunnen doen. Druft en dat je daarmee niet weggelaagd wordt. En dat je dat durft te benomen. En dat iemand anders die het gelukt is. En die dan zegt van 'aadien, dromen'. Dat is toch wel een soort van huizen. Maar u zegt dan, 'leg dan mij een keer beter uit' of 'tiet of dat. En als je die een challenger vindt en dat ze op een eerlijk gecorrect te wijzen, dan gaat u dat. Dan gaat u deur doen denk ik. Wat kort heb je zelf nog een dromen? Nou, dromen. - Ja, absoluut. Ik ben heel veel dromen. Ik heb ten eerste zaaklijks van heel graag broeklinden die zien open gaan. En dat dat trijt en werkt. Ik zou ook heel graag. Ik luk brug in een nieuwe stadium zien voetballen. Ik denk dat dat ook heel mooi zou zijn voor iedereen. En voor mezelf, ja, gezond blijven vooral. Zeker, dat bestit dat toch wel wat tijd in het geëan. Met mijn vrouw en mijn kinderen en klein kinderen met een familie man. Ze heel veel kunnen zien en heel veel warm te kunnen geven. En heel veel kunnen lachen met doen. In alles wat we doen en het kluk zit in de kleine dingen. Je hebt nog altijd rooikol met worst, het liefst allemaal. En die koop dat ze blijven kunnen doen. Dat is een topgerechtje troozen. En dan wietrovenes. - Ja, dat is een linner. Nee, dat dacht dus gelaten. Dat dacht na de rooikol is tot het was. Mooi woordenbaar. Dank je wel voor jouw wijze, lesse en niet ondernemers. Dank je wel. Veel succes met duimen voor een nieuwe vastgeproekt. Dank je wel. - Lekker. Dank je wel. - Dank je wel. Dit was de podcast tussen slagen en valen. In samenwerking met Halen. In de volgende aflevering ga ik een sprek met Kim van Onsen. Bedoeken in haar parcours als ondernemer en media persoonlijkheids. En hebben het onder meer over groeien, risico-neemen en omgaan met moeilijke momenten. Zwaa professional als privé. Ondek deze aflevering binnenkort in de app van Halen of via je favoriete podcast kanaal. Bedankt om te luisteren.