Arie de Rover over de afgoden in ons leven

MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. Je kan een boerde beeldje voorzien hier zetten. Nou, ik ga het heel verbouwst, maar dat kan echt. Het is maar een beeldje. -Ja, zo zie je, dat is zo, maar ik. Dat is wel al onderwerkt, maar zo'n beeldje. Nee, zo zie ik het ook. Godmaakt zo'n circulatische, grappig en auto-testement. Jongens, het is uitsteen gemaakt, het is uit het houd gehakt, en dan gaan jullie. Denk aan het goud de kalf. Ja, het zit niet zo surre en dat goud of dat het een kalf is. Het zit in het fijd, wat mensen daar met. betekene in zandeden, maar als je zo goud de kalf ineens hebt in je ramen. is dan niets meis. Overig is wel aardig op het moment dat je een boerde beeld ziet. En daar dus al angst voor heb, dan heb je er al afgoud van gemaakt. Hoe zo? -Hep je een steene beeldje. Daar dicht je al kracht aan toe wat er niet eens in zit. Nou, daar is ook afgoudereien, afgoudereien niet alleen de positieve variant. Afgoudereien is ook dingen groter maken voor je angst. Snap je wat we doen? Op het moment dat het jouw angst in ons eekrijt rijdt. Oeh! Een boerde beeldje. Nou, dan moet ik oppassen, dan heb je er al wel goud van gemaakt. Dus zo kan een afgoud zijn, en het kan dus ook zijn. wat je net benoemd het kan geld, werk, eerst, staat, is je talenten. Ja. - Dat kan allemaal een afgoud zijn. En het stel van het mewerk, even als voorbeeld, in principe is dat iets goed. Dus fijn dat ik mag werken en dat je het talenten mag inzetten, maar nee, wordt het een afgoud. Dus misschien wel aardig om die dan even als voorbeeld te gebruiken waar afgoudereien gebogen is. Dan moet je terug naar de zonbeval. Toen Godte-mijn schiep op deze schitterende aarde, die de toen trouwens velemale meweer. waarschijnlijk uitzagen dan nu in ieder geval, de hoofd van ene. Toen kreeg Adam al de opdracht. Nou, je zou kunnen zeggen, de betekent is joll, dit is voor jou, bewerk en onderhoud. Dus werk is iets goed. Wij zijn niet geschapen om luid te zijn. Dus werk is het buitgrond goed iets, dat hoort bij je wees en als mens. Maar dan komt die zonbeval. En de zonbeval betekent niets anders dan dat je God niet meer God maakt. Wij kozen er voor om zelf Godte zijn. Nou, dan komt God weer de keer met Adam en Eva praten, nadat ze van die boom hebben gegeten. Maar de keuze hebben gemaakt, we doen het lieve zonbegod. En dan ligt God even uit. Hoe hun leven en nu uit gaat zien, als je God niet God maakt. En dan krijgt Adam te horen, voort aan zal jij dus te aarde moeten bewerken met het zwet op je kopje. En hij brengd door en zijn disteld voor. Nou, dat is niet alleen maar iets fysieks, wat Godte zegt is, nu is werk iets geworden waar jij je identiteit aan gaat ongelene. Dus werk gaat een hoge betekens en zekerheid geven. Zo wel positief als negatieve. Nou, dat maakt dat werk voor heel veel mensen nu een afgott is. Slaven jij of jouw stijst als je succes voorbending je werk is een tentoek een positieve afgott. Dan ben je wat je doet. Dan ben je succes of je ben je vanaf. Nou, hoeveel mensen laten zich misschien nog luisteren ze op dit midden, laten zich niet in hun gelukse factor bepalen door hun werk. Positief en negatief. Ik heb jarenlang motivatiegetrainingen gegeven in bedrijf leven. Nou, dat is dat 80% in de zaal, dat is dat gedemodieveerd. En dan zei ik altijd, jo. Wie van jullie, hè? Pak nou eens de keuze in zijn leven. Om je eigen weg te gaan, om het lefte hebben. Om zelf voor je keuze te gaan staan. Heel veel mensen voelen zich slacht of er van hun werk. Of van hun baas of hun mening. En ten diep ze komt dat omdat ze er zelf een groot belang aan echter. Want je houdt daar dus blijfbaar iets vandaan, dus je zekerheid, je vaarde, betekent is. Nou, vooral je zekerheid natuurlijk, want vaak is je werkje bron van inkomsten. Nou ja, geld is afgott nummer één. Dus echt afgott nummer één. Hierop aarde zeg ik wel, verliefd, godt het bijna altijd van geld. En geld op zich is in zichzelf weer niks fout, hè. Geld is een middel. Overens door mensen bedachten, god heeft het geld niet bedacht. Wij hadden vroeger nog op de muntjes staan godmetons. Zo laaf zijn we dan. Maar god heeft het niet, wij hebben dat middel bedacht. Maar zo lang geld te midden, dus geen problem. Maar op het moment dat je aan geld dus je zekerheid gaat ontlenen, je status, je toekomst zelfs, je persoon enzoord. En ook je contractzekerheden, je inkomen moet veilig gesteld worden. Nou, heeft het te plek van god in je no. En dan kunnen mensen zeggen, is dat erg? Ja, in waalf voorzien, is dat er? Dat het plek van god heeft ingenomen. Nee, de enige erger daar aan is dat jij dan slaaf aan je geld bent. Dus je hebt je zelf vastgeketend. Is dat dan het gevolgen afgehouden rijden? Afgehouden rij, maar afgehouden maak je onvrij. Elke afgott, ten eerste is die, brekbaar om het zo om er te zeggen. Het is niet de soort eeuwengebron. En elke afgott vraagt een prijst te voort. Je moet er wel voor doen. En zo lang je dat doet, zie je je in een perfecte rauw landel, dan functioneert je godje. Maar op het moment dat jij niet meer leef, doet je afgott het ook niet meer. En wat gebeurt er dan? Als je afgott het niet meer doet? Dan wil je geconfronteerd met waar hij voorstond. Dus dan wordt de vraag hoe bang wil je? Hoe onzeker wordt je? Of wie ben je nog als je afgott het niet meer? Als je er er aangat. Je staat er zaakt helemaal door het eis. Nou, wie ben je dan nog? Dit is op werkgemietjes, want het zit op heel veel gebieden. Laat we nog iets pakken wat is voor, want het doorgaans als goed wordt gezien. In een relatie, hoe kan een relatie in afgott worden? Die leent zich het allerbeste op een sneeke manier, omdat een afgott worden. Kijk, een relatie, die zijn bij uitstek bedoeld in het leven om aan je hongen naar liefde, naar waardering, naar troost, erkenning. Nou, noem alles maar op waar een relatie in kan helpen, zo wel positief als negatief. Nou, een relatie is natuurlijk heel tasbaar. Neem je meest intieme relatie uit huwelijk. Ik loof dat het raam staat. Ik loof dat het raam is. Het zit er aan te komen. Nee, je huwelijk. Nou, dat is natuurlijk hierop aarde. De meest intieme, meest volwassen, meest haalbare relatie. Daar is die trouwens ook voor bedoeld. Het is zo logisch en natuurlijk dat je je hongen naar liefde en zekerheid dan vooral haalt uit je partner. Nou, als dat dieper gaat krachtiger is, sterker is, dan je intimiteit met God is je partner, je afgott geworden. En voordat je nou denk, nou, jij bent nog al vrij. Je bent nog maar een watje bij de herriezes. Die is hier zo onversneden scherp over. Hoe zo dan? -Die noemt je huis genalt, je grootste vijanden. Om deze reden. Dus je man, je vrouw, je vader, je muder, je kinderen, dat zijn je grootste vijanden. Daarom zegt je ook elke moment dat je oproep tot navolging, noemt die deze categorie. Wie niet vader, muder, man, vrouw, huizen, kinderen, akkers, kan losmaken voor mij, loslaten voor mij en mijn koningrij, kan niet naar leerlingen zijn. Dat is zo scherp, dat is heel scherp. Dat is heel scherp. En als je daarin mag groeien, is het dus ook onstelden bevrijden. Wat waarschijn je hier die bevrijding in dan? Nou, moet je voorstellen dat je echt, nou, neem je huelijk. Je staat op de punt op. -Puis, zeg maar voorbeeld. Maar stel dat het je in de praktijk van je leven, want gaat om de praktijk van je zieler, van je diepste behoefte. Stel dat je in de praktijk van je leven echt in staat ben om god te nummer 1 te hebben. Dan hoef je je partner niet meer met een enorme kleem te belast. Die hoeft geen goddelijke trekjes mee te hebben. Die kan de zelfs valen, zonder dat het je huelijk kost. Dus op het moment dat bij de huelijkspaartnis, god te nummer 1, dan hebben ze voor hun diepste behoefte, god als bron, dus daar ontvangels het van in overmaat. En van die overmaat geef je dan door naar je partner. Dus dan krijg je niet een kleemende relatie wat de meeste huelijken zijn. Jij moet mij gelukkig maken, maar dan krijg je een geefende relatie. Van het geluk wat ik van god ontvang wil ik jou gelukkig maken. Moet je voorstellen dat er in zo'n huelijken kinderen geboren mag worden? Met ouders die er nog echt in staat zijn om onvormaarlijk van hun kinderen te houden. Terwijl nu groeien kinderen heel vaak op, met de last, jij moet papa en mama gelukkig maken. Je moet ze niet ervan niet verdrietig maken. Dat kunnen zelfs kinderen een afgoud voor je worden? Ja, dat is. Nou ja, dat krijgt even vooral te worden. En dat is vooral de identiteitswosteling waar heel veel vrouwen mee zitten. Die halen hun identiteit heel gemakkelijk. En van natuur dus, als god niet op nummer 1, dat halen zij het uit. Het begeerde naar de man. Dus ik ben de vrouw van. Die gaan dus op de man lonen. En ik ben de moeder van. Met smart, zoi je kinderenbare. Dus niet alleen fysiekepijn. Dat is ook je identiteit gaat nu ook heel sterk in je moederschap. Dat is ook de reden waarom heel veel moeders het meest leiden aan hun kinderen of het meest gelukkig zijn met hun kinderen. En vaders zijn het vaak met hun baan, hun carrière. Dat komt ze bij die vloek eigenlijk vandaan. Ja, en bij de aard van man en vrouw zijn. Ja. En zo gezoeken wij dus eigenlijk overal, maar onze betekent is in onze zekerheid. Maar dat kan je thuis denken, oh, dat doe ik dus ook blijfbaar. Want het zit dus in alles. Maar dan zeggen we dat dus iets heel natuurlijk. Dat je dat doet. Het is iets natuurlijk na de zondeval. Paul schrijft die tekst even lezen uit romijnen 1. Dan zegt hij waarin die duidelijk maakt hoe de mensheid is afgedreven. Dan zegt hij ze hebben de waarheid over God ingewisteld voor de leugen. Dat zie je de zondeval. Ze vereren en naam bieden het geschapene in plaats van de schepen. Want die moet worden gepresen tot in eeuwagheid. Nou, daar zie je het hart van afgelderij. We maken van geschapen dingenjes. Maak we Godjes. Om het even over wat dichtbij je te maken. We hebben het over afgoede. De vorige uitzingode, jij bent door de genade bij je geraakt. En toen kwamen we achter van, waar heb ik eigenlijk mijn identiteit op gefundeerd. Waar heb ik mijn tekent? Ik ben zekerheid op. Daar kom je dus, kom je dus achter je eigen afgoede. Hoe kom je daar achter? Met name omdat ik vast liep. Dus ik raakte in een identiteitskriezen. Omdat een paar afgootjes deden het niet meer. Ze functioneerde in ieder geval niet meer ideal. Nou, de eerste was, een familie-relaties. Dat lag niet zo zeer aan mij. Maar de brak een ruzie uit in de familie. De tijd zijn verder even niet belangrijk. Maar je hebt dus altijd geloofd in wij houden hiervan elkaar. Wij zijn één familie. Dat functioneerde best heel lang goed, want daarom geloof die erin. Dat zakte door. Ja, kort gezegd door een onbeneuligeheid. Je leek het helemaal in elkaar. Dat was één. Die familie maakte ook nog onderdeel uit van dezelfde karak. Dus toen ik zag hoeden met dat conflict werd omgegaan. Zowel door mijn familieleden als door mijn karak. Overigens ook in mijn eigen hart. Toen zakte de zoutte religie door het ijs. Want daar bleek het of niet om liefde te gaan, maar om recht. De moest recht gesproken worden. De termengenaden die werd zelfs. Nou, misschien pend weg gehond. Hallo, mij is onrecht aangeaan. Ik ga hier niet verreven. Nou, in zo ging de karakeraad, de klassisch. de shinolen gingen er op dezelfde manier om. Tot op dat niveau is het terechtgekomen. En in die crisis. stap ik omdat ik bijna Amerikaans bedrijf werkte. Bij Tim Keller binnen. En die geortde er nog een dertde bij, namelijk mijn hele karriere. Als jij je zekerheid in je waarde ontleend aan je succesvolle karriere. het geld wat je hebt, de bonus die je krijgt, de vaste baam die je. Ja, dan heb je God noe niet ontdekt als een genadige vader. Nou, dat was voor mij nou echt. Een jorke. Een klap. En dat heeft me zo verschrikkelijk diep getroffen, stilgezet dat ik. nou, minst dus vier jaar diep gaan het geworseld heb. met alles wat erin mijn leven gaande was. Voor dat ik u bruopt en wat andere keus maakt. Maar ik ben dus echt geestelijk stilgezet in mijn afgelderij. Ik ontdekte dat ik mijn identiteit daar heel sterk aan ontlenen. En wat gebeurt er dan met jou als je daar is achterkond? Nou, ik noem het in een uitzinnend die ik over Tim Keller wel is. maar me bijdrage mogen leven. Ik was flabbegeest, toen ik er op die manier tegen aan kijk. ja, en dan woe je termed die daarbij hoor je stilgezet teruggeworpen. Je komt echt letterlijk in een diepere crisis. Want ik wil eigenlijk niet. En dan ja, ik ben op zoekgegaan, maar hoe kan je dan leven van die genaden? Hoe kan ik dan loskomen van die krachten? Nou, het antwoeterop is gewoon heel zwaar. Dus het echt een heel zwaar antwoord. Dat is namelijk maar één reactie op en dat is kapituleren voor God. En kapituleren voor God betekent dat je niet je zonder beleid. dat was ik realijk juist gewend. Of ik heb dit verkeerd gedaan, wilde het mij vergeven. Nou, dat is. laat ik zo zeggen, dat is weinig effectief. Is ook het trouwens niet nodig, hè? Het is niet nodig om je zonder te beleiden. Nee, voor alle zonden is al betaald. En ik weet nu dat echt, denk ik, 90% van het luister als nu aan het. de oor aan het klappen er zijn. Dus ligt dit even uit? Ja, voor alle zonden is al het. Dus alle verkeerde dingen die je in je leven kan doen, daar heeft Jesus al voor betaald. Die staan de relatie tussen jouw en God. Wat God betreft niet meer in de weg. Daar staat die voor met zijn open armen. Nee, wat scheiding brengt tussen God en jou? Is het feit dat je liever in de armen van een ander werpt, een af God, dan bij God. Dus in plaats van dat je een beetje verkeerde dingen naar het kruis gaat, dat is vaak eritueel. En dat doe ik niet meer over, hè? Dat is qualificerig nou niet van dat moeten mensen niet doen of zo. Maar ik heb wel gemerkt dat dat mensen vaak niet vrijer maakt. Nee? - Moet je nou niet? Nou, omdat je morgen doe je weer verkeerde dingen. Moet je weer? Voel je weer schuldig? Schame je weer? Omneemt het je weer die identiteit als kind van God. Je denkt al, "Oh, God, zal wel weer boosen." Ik moet een groot beleiden, want anders is het niet goed tussen God en mij. Nee, niet met je zonder naar het kruis. Maar met je afgolde naar de tron van de herriezer. Wat daar zit, he? Bij het kruis is het niet meer. Het kruis u erou bestaat niet meer. De herriezer niet meer bij het kruis, dus je zou kunnen zeggen, "Ja, voordeur, een terug in de geschiedenis, als je dat doet." Dat feit is al lang voorbij. Daar is al betaald. Ook voor de dingen die je morgen verkeerde. Jij schrikte weer van morgen. Maar, God, niet, jo. Dat wist hij altijd niet daarin. Nee? Wat schijding brengt, wat jouw weghoudt bij die onvoorstelbare liefde van God en die zekerheid die die je nu kan geven, zijn jou afgolden. Dus dan van jou verschillten ze dan de zonde en de afgot? De term zonde, die gebruiken nu even vanuit het perspectief wat er meeste mensen hebben. Zonde is verkeerde dingen doen of het goed de nalaat. Op gedragsniveau? Ja. Dat is officieel, is dat geen zonde. De zonde val is een geestlokproblem, namelijk dat je God niet God maakt. Dat is de zonde. Dus voor mij afgolderij is dat in principe de zonde. De tekst die ik net al zou zometeen uitroomijnen. Zonde is niet verkeerde dingen doen. Zonde is dat je God niet God laat zijn. Maar andere dingen geven die waarde? Klopt. Klopt. Dus als je nou wat ik ontdekte en waar ik mee aan de slag ben gegaan, ik ben mee aan mijn afgolden naar de tron van de Eerie Jesus gegaan. En ik heb hem dagelijks gesmeekt en de doek nog steeds. Of hij mij wil bevrijden van mijn afgolden, want ik kan ze zelf niet eens loslaten. showbang is de kleine adema. bang voor? Ja. Alles wat belangrijk is in je leven hangt vast aan je afgolde. Het is zo diep diepbevestiging die je nodig hebt. Je identitijdsverlangen is zo'n weeslok onderdeel van je mens zijn. Nou, omdat zelf los te laten en helemaal in handen te leggen van God, ja, dat is echt kapituleren. Dat is ook het eerste wat je kan doen. Overens kun je God niet beter eerder dan dat te doen, want je toont wel aan dat je hem helemaal vertrouwd. Het is net als een klein kind wat zich in angst en paniek helemaal in jouw armen werpt. Hij is echt papa, mama, hou me vast. Maar blijbaar kunnen we dat op ampere. Zeg het wel. Ja. We schaal ik met ons alles wat in ons is, maar vinden we dat het doen we misschien niet per se. Nee, dus als je daarin wil groeien, moet je echt de tocht ook echt naar binnen maken bij jezelf. Met de mondbeleiden is zo makkelijk. Nee, maar wat is de gesteld uit van je hart? Hoe werkt het nou echt in je hart en in je ziel? En de praktijk kun je daarmee halen? Of maar is? Laat eens een afgott loss en we tevoren keer kort even over gaat. Bedenk je eens wat er zou gebeuren? Nee, me zelf. Bedenk is wat er nu met me zou gebeuren. Met de status als spreken erof als christelijke spreken, dat maakt het nog aanzienlijker. Ik zak helemaal door deijs. Morgen komt er een schandaal van mij aan het licht. Nou, dat gaat bepalen hoe afgoudig mijn status was. Want wat, hoe kan je dat dan weten hoe afgoudig dat dan is? Nou, als morgen een schandaal aan het licht komt. En dus ik wordt weggehond natuurlijk door de allen mensen die mij op een sokel hadden neerzet. Als dat mij pijn doet, als ik mezelf dan helemaal verloren ben, dan was mijn status dus blijf bij gigantisch belangrijk voor me. Maar als ik vandaag en morgen geleef, uit sluitend uit de genaden van deerie is, ik ben ik morgen nog steeds dezelfde. Maar dat klinkt zo. Dat klinkt zo mooi, maar ik denk het zo bijna onhaalbaar. Nou, ik denk dat dat laatste ook waar is. Hij is zeker op eigen kracht. Maar dan komt het kapituleren betekent ook echt dat je zelfs zegt ik kan het niet. Daarom zeg ik ook, ik ga naar de trone en ik zeg, "Hier je jezus, u moet me de van verlossen. Hij moet je ook echt verlossen van hier zelf." En hoe doet hij dat van? Want je kan dus niks, je kan dus niks anders doen dan kapituleren en dan. Ja. Dan vertrouw je op het feit dat hij erbij is. Ja. En ik geloof ik echt dat die ervaring heb ik zelf ook dat je dan absoluut ook ervaringen gaat krijgen. Waarbij je hem ook tegenbij je vaart, waar je hem dus niet kan bewijzen. Want hij functioneert niet als een afgotje. Heel veel mensen doen dat trouwens met die eeze zok wel of met God, dan overkomt een plezier. "Hij jij binnenkort je huelijksdag geloof ik." Nou, menen geen die zon krijgt een verprachtig dag op die zeg, "Oh, zeg je hem van God." Nou, dat moet je me uitkijken, want? Nou, regen is dan een vloek. Als jou huelijksdag voor regen straks, is dat dan een vloek van God? Dan moet je wel consequent zijn, he? Dus de zelfs de dingen die ons overkomt, dat moet je zelf een beetje mee uitkijken van. En dat zou je kunnen zeggen, "Oh, de heer is mij vandaag niet wel gezind." Want ik zou er iets verkeerds hebben gedaan. Daarom is hij daar heel snel in. Ja, als jij een dag zon echt zegen noemt, dan moet je een dag regen natuurlijk vloeknommen. Ja, ik er al even denken wat ik net als hij afgolde zijn gewoon veel tasbaader, dan God zelf, dan die intimiteit met God. Dus vanuit je natuurlijke mens zijn, is het zo logisch dat je je vastklamt aan andere dingen, dan aan die belofte van God, die staat als een huis, maar waar je geestelijk op moet vertrouwen. Nou, je vult je geest, veel lieven met dingen die je instand, per direct te beschikking hebt. Toen de bedoeling is dat je je geest vult, met de waarheid die de heer Jezus komen verkondigen, namelijk juriken, aari, thijs. Ik ben je zekerheid, ik ben je wade. Wij als God houden zo onnommelijk veel van je. Trappen niet in dat andere waar de voller zijn naar wij. Wij zorgen voor je. De heer Jezus zegt in de bergenreden, maak je zelfs geen zorgen waar morgen je eten je drinken en je kleding vandaan moet komen. Dat zorgt je vader voor. Dat is de belofte van God, maar gaat dat nou is vertrouwen in een wereld die bol staat. Van afgoden waar we handtekeningen voor zetten, waar we ja tegen zeggen, trouwbeloven. En zelfs van God maken we vaker en afgod. Hoe kan je van God een afgelaken? En dan bedoel ik met afgod dat we God niet zien als een genade gevaden. Ons moralisme is misschien wel een van de sleuwste afgelderijen die we hebben. Dat we stiekem toch nog steeds in ons hart denken en leven vanuit te gedachten. Ik hou me relatie met God alleen maar goed in stand als ik het goed doe. Als ik moral goed leef. En als ik immorrel goed leef, dan moet natuurlijk uitkijken voor dat het niet kwijt raakt. Dan schoffer je in principe ook te genaden van de heer Jezus. Dat maak je van God een moralistisch God. Dus één van de meest voorkomende afgelderijen die je van natuur hebt in radigeuse systemen. Wat voor afgelderij zie je in kerk dan? Nou die kan zich op verschillende manieren uiten. Ik vind misschien wel belangrijker om eerst te zeggen wanneer oud het zich nou als een afgelad. Nou dat zie je vooral op het moment dat de rugie over het onstaat of angst onstaat. Nou denk dan bijvoorbeeld aan de sferen de koeurt. Nou neem we alleen nog het vene mijn kerkdienste of samenkomsten. Als dat zo belangrijk voor je is geworden. Dat als je een keer niet gaat of een paar keer niet gaat en je voel je dan schuldig. Nou dan die kerkdien is belangrijk geworden dan de genaden van God. Omdat? Ja omdat je blijbaar je dan direct schuldig voelt omdat je iets niet gedaan hebt. En bij de als je in de deur wordt echt die genaden leeft daar is geen schuld meer? Ja klopt. Ja alles schuld is weg gedaan. Daar is het kenmerk van genaden. Schuld is niet met de transactie. Vouden dingen, immorrealiteit is niet de transactie voor God's genaden. God's genaden wordt niet ofhankelijk van of je immorreal of moral goed bent. Dat zie je aan die gelijkening van die twee verloren zoonen. De immorrealie jongen daar houdt vader net zoveel van als die oudste zoon die moral niets verkeerd zat gedaan. Het gaat begot uit sluitend om zijn onvoortelijke liefde. Dus kerkdien staan zich maar denk bijvoorbeeld ook aan de liedkultuur. De keneen in meenig kerk kan er ruzie ontstaan omdat er andere liderige zongen gaan worden. Op het moment dat het ruzie wordt of op het moment dat onzekerheid toenheemt om iets tasbaars, dan ben je de genaden kwijt om het me even zouden zeggen of dan leven niet uitgenaden. En misschien de diepsten en de scherpsten is misschien wel het moralisme. Dus op het moment dat je nog steeds denkt dat je door moral goed te zijn in een goed blaadje komt bij God, als dat het gevoel van je hart is, dan heb je geen genaden God speelt. Dan ben je de genaden kwijt. Paulus zegt dat heel scherp, vond mij heb ik die de voren keer ook genoemd. Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door zijn wet na te leven, dus moral goed te zijn. Als u dat probeert ben je van gris dus losgemaakt en heb je God's genaden verspeeld. Nou dat is, dat scherpen dan ik het kan verworen. Maar dat lezen we allemaal, maar blijktbaar komt dat dan niet heel vaak tot onze ziel. Lezen we daar dan overheen of? Ja, dat denk ik. Ik voorde keer hem het ook overgehaald, dat genaden wordt natuurlijk in alle kerken wel verkomdigd, maar ze al langer het nog een leer blijft. En het wordt niet de waarheid, het functioneren van je hart niet, dan blijft het goedkope, dan is het goedkope genaden. Het wordt pas kostbaar als het je hart raakt, als het jouw diep gaat raakt. Maar dan weet ik, beter dat het was naar de vorige uitzenden ook dat er dan mensen zijn in luister zeg jij. Heel mooi aree dat jij dat door je vaart, maar dit is jouw waarheid, jouw God speelt, dit is ook een teorie. Wat zeg jij dan? Nou ik kan me voorstellen dat die mensen dat er vara als een teorie, voor mij is het dat niet. Overigens ik wil je niet de pretentie hebben, als of ik voor 100% uitgenadel even, ik grijper elke dag opnieuwen. En ik prijs me gelukkig dat mijn leven inmiddels zoveel zit met crisis, dat ik ook echt elke dag te namoegrijpen. Dus want een alternatie heb ik bijna niet meer, maar ik snap wel dat mensen ook mij betichten van na mooie teorie, maar het gaat natuurlijk om het feit werkt het voor jou in de praktijk. Nou en daar verlang ik elke dag naar dat echt weer de basis is van mijn zekerheid. En dat wordt natuurlijk bij mij ook bijna dagelijks heftig aangeschut. Ja. Nou want dat is natuurlijk ook omstandigheden mee te maken. die diep op mij inhaken. De nood van andere mensen, bij een eigen financiële onzekerheid, die ik ook niet meer in de grip heb, om maar wat voorbeeld te noemen. De keuzes die je kinderen maken, het onderhouden van allemaal relaties, daar gebeurten natuurlijk best dingen in. Die mij leven op scherp zetten, diebare mensen die overleiden. Dan is het zo belangrijk van, oké, dit veroorzaak onrust, maar waar komt nu mijn rust even? Na wie ga ik toe met die onrust? Gaat die weer dampen met een afgotje? Of een stel dat ik, ik wordt regelmatig, is het verzant ik ook in immorële gedachte of immorële handelingen. En dan wordt dat mijn oplossing weer 'oh, nou ga het moral weer met mijn best doen, zodat ik het weer kan susse'. Of ga ik naar de genaarde van de herrie? En die staat me rust. Wat doet het dan met jou als je dus dan het niet gaat susse, maar dat je naar die tron toe gaat? Wat doet dat dan? Dat is voor mij een diepe in teamen, vaak emotionele. Bevrijding en ontlading. Eigenlijk maakt dat je relatie weer diper en hechten. Dat geldt ook in een uelijksrelatie. Ik geef je wat uelijksers. Bedankt, arevredeens, ochtend. Veel mensen schrikken vaak van een crisisje in een relatie, terwijl een crisis is een gauw om je relatie te verdiepen. Nou, dat is met God precies hetzelfde. Op het moment dat je met je onrust en je onzekerheid nou is niet, dat je gaat dampen bij een afgotje, maar je gaat daarmee naar God, dan verdiept het juist your relatie. Dan neemt je vertrouwen steeds meer toe. Dat laat je hem ook steeds meer toe. Dus juist door een crisis die je kan overkomen, waardoor je afgotjes misschien vallen, dat kan ervoor zorgen dat je vertrouwen juist op God zoekt, omdat je afgouden werken eigenlijk niet meer. Allopt. Terwijl heel je noemde even op van de kerk nou veel mensen hebben in de kerk beschuring, in de Russies, waarvan jij nu zegt van eten, dat zit ook eigenlijk een stuk afgouden rij in, maar zelf dat soort momenten, dat is eigenlijk het juist in de crisis gewiddel. Dat is zo pijn, dat kan ervoor zorgen dat je je laatst met God in team gaat worden. Als er onrust en staat in je kerk of bij jezelf door de veranderingen in de kerk, dan is mijn advies altijd begint nou niet je eigen kerkje, maar ga met je onrust, je angst misschien wel je boosheid, want er gebeurde dingen weet helemaal niet meer, ga nou naar de genade trone van de herrie Jesus. Zoek taar je rust en dat kan het wonen wel eens schijn, dat je juus blijft. En dat jij, door dat je groeit in genaten van grote betekenen mag zijn, van zo'n gemeenschap, die dat misschien nog lang niet ervaart. Dat is zo, dus alles wat je in het leven overkomt, we lezen er om mijn achterlaatse versen nog alles he, niets kan mij schijden van de liefde van grissen. En er komt er toch een partij onrust achteraan als voorbeelden, nou zoekt die liefde dan ook juist als wat je overkomt, vervolging, financiële crisisen, ziekte, scherringen, over Russie's, of conflicten, crisisen, ga daar nou mee naar de herrie Jesus en dampen het niet door afgottjes. En kan dan zo'n afgott dan ook zijn dat je dan voor het PC je recht wil halen? Zeker. Oh, je rechtvaardigheidsgevoel is misschien wel een van de diepsten. Goede dingen die tot een god verheven kunnen worden. Maar nog maar zeg ik er al opnieuw afgodenseen in zichzelf niet slecht. Nee, dat goed en dat er al halen. Ja, precies. Is dat niet, is het ook, is het ook wat bij het leven wordt, wat je krijgt ook wel? Sterker nog, je bent rechtvaardig, je bent met een rechtvaardigheidsgevoel geschaapen. God is ook, 100% rechtvaardig. En dan reedt het om, klinkt als dat als een belangrijke post klopt. Ja, dat laat een puntje vergeven, nu bijvoorbeeld even achterween, maar dat speelt heel sterk hierin. Heel veel mensen die eisen hun recht op. En dat is ook niks mis mee. Je hebt de recht op vergelding om het zomete zeggen als jij onrecht meemaakt. Dus je rechtvaardigheidsgevoel speelt er nog. Maar dan komt het weer. Waar ga je met dat onrecht naartoe? Ga je hier recht zoeken? Is het dampen zo'n keer? Of ga je met je onrecht naar de genaarde troon? En als je het hier zoek, dan kan het een afgott worden, want dan doet het zo veel met je eduid, met je zij, waardoor je de heel veel waarde aan hecht. Dan wil jij tazba bewezen hebben dat jouw recht gedaan wordt. Terwijl als je de naarde genaarde troon meegaat en je geeft het over een gott, dan krijg je voor jou onrecht, krijg je je genaarde terug. Dat maakt je veel vrijer dan dat je voor je recht gaat. Maar daar heb je die kapitulateie voor nodig? Dat klopt. Dat juist als jou onrecht is aan gedaan en ik moet natuurlijk mensen met stuitend onrecht. Echt. Dan vraagt het wel zoveel gottsvertrouwen van jouw kant om het dan ook echt bij God te laten. Maar dat misschien het moeilijk, want wij doen natuurlijk niet voor niks hebben, wij dus allemaal afgoden, omdat we dus blijkt bij dat vertrouwen op God niet echt hebben. Dat is het. Dat is eik het hele punt. We vertrouwen de afgoede die natuurlijk alleen maar eluzy zijn, want wij werken ze tot de zoveel. We vertrouwen afgoede meer dan God. En vaak omdat we sneller zien dat ze ergens in voorzien, omdat wij die waarde er aan geven. En hoe kan je dan kapituleren aan een God die je dan misschien nog helemaal niet per zijn vertrouwt? Hoe heb jij dat toegedaan? Ja, kapituleren is niet een momenten. Kapituleren is een levenstijl. Ik kan ook tegen jou zeggen, misschien wel, dit doe ik gewoon, jij ook en ik goed genoeg. Hoe weet je nou dat je straks met de goede man traat? Waar begin jij? Hoe weet je dat? Staat het ga je ja zeggen? Hoe weet je nou dat hij het is? Ja, jij kan de komende 30 jaar ook niet voorspellen. Nee, dat kan je ook niet. Maar het betekent dat je eigenlijk kapituleren op je huiligst daar eigenlijk ook, om het maar even zo allebei als het goed is. En je gaat al kapituleren aan het verder. Eigenlijk hoor je, elke dag in je huilig op nieuw jaren zeggen. Nou, dat is met God nieuw anders. Dus dit niet de soort moment, nou, het is gebeurd en nee, nee, nee, nee. Elke dag opnieuw en het mooi is, dan krijg je een steeds diper relatie. Met een steeds groter vrijheid hier in het aansleven. En als je het zo zegt, ook om de kris op komt voor, dan ik voel al dat er mensen zijn, dan is het een beetje dat er weer een nieuwe schuld komt. Oh, zie je wel. Ik heb afgoden. Ik leef niet thuis genaden. Ik doe het verkeerd. Ja, het mooi vind ik al de toon die je nu aanslaat. Ja, dat bewijs dat dan. Want het mooi is als je van genaden leeft, hoef je daarof niet over te oordeelen. Dus op het moment dat je hier zuchtend en gebeurt, dan gaat zie je wel. Ik ben schuldig. Nou ja, dan mag je in ieder geval al en dat zeg ik, ik kan het waarschijnlijk niet met t-reids zeggen mensen kunnen me nu niet in de oog kijken. Maar je stem is ook niet al te zagen denk ik. Ik zie de t-reids in je oog. Dank je wel. Dank je wel. Maar op het moment dat je je schuldig voelt, ben je dus al uit te genaden. Want als je ogen en ogen met de genaden staat, dan mag alles te zijn. Heer hier zijn we een afgelopen. En ik kan dan niet zeggen, ik ben niet schuldig voelen. Dus ik kan het voorbeest groot, dan ga je niet schuldig voelen. Ja, jij zou ook geen kootsmotoren, dat hoor ik wel. Zo werkt dat niet. Nee, dan wil je met mensen, wil je richting die genaden. Kan je naar jezelf kijken en ook je leven nog steeds bepakt met afgehouden durfje. Nou, dat is het al. Heb je nou de moed om met alles wat er is? Nou, je tot gottenwende. En ze zeggen, jij is hier ben ik. Kijk eens. Ik heb me zeker uit hier naar vast hangen. Dit kleestamen, dit vind ik veel belangrijker dan u. Zou u me als teblieft willen helpen? Want ik heb wel een verlangen dat u op nummer 1 komt. Dat verlangen heb ik. Maar het lukt me niet. Open nou mijn ooghaast teblieft. En help me als je blieft om van die afgottjes af te komen. Dus als ik hem nou los laat, ben tuudden dan bij Heerley Heysert. Want eng, dat is nou helemaal heel eng. Het is het engste wat er is, Jorige. Het is het engste wat er is. Dit is nou met recht mag je bindingsanxnoor. En dus ook verlatingsanx. Want als je je aan de Heerley Jezus bent, Jezus is zelf zo onversneden hard hierin. Nee, duidelijk. En liefdevol. Er mag niets zijn liefde overtreffen. Je mannet, je vrouwnet, je vader, je moedernet, je kindnet, huizenak. Geen enkel bezit moet belangrijken zijn dan hij. Dat is je ultien overgave. En dus aan hem binnen betekent de rechts loslaten. Ja, dan zit je ook op je diepstaangst. Ja, want je diep is de angst, is dan. Vandaar dat de groot geschenk is dat we moeten sterven. Dan moet je het wel loslaten. Weet je, dat gaat geen afgottje mee door de doodhein. Nou, ooghoud je moralisme misschien. En je rechtvaardigheid is gevoel. Dat wat in je geest zit genest. Maar de matriële afgeoldigheid, en al niet mee, je relaties ook niet. Je sterft alleen. En je komt alleen voor de Ereïse te staan. Zonder dat je met niks, met niks, met je levensverhaal. Met dat wat je met je eeuw wel of niet hebt, laten doen. En dat wordt het spannend. Het zo spannend is voor die jongsten in die oudste zo. Wie laat zich daar nog mee helpen. Wie wil dan doden genad door me heels te worden? Ja, en als je in dit leven toch hier eeuw overna je neergezet. te bouwen, want daar functioneren daar afgottjes voor. Dan wordt die omhälz in misschien wel een gruwel. En zeg je zelf misschien, want hij wil ik hem niet aan deel nemen. Ik wil niet eens in die feest houden zitten. Als het zo moet, heb ik zo mijn best gedaan. Geen boede beeldje in huis gehad, keurig geleefd, trouwne elke keridienst, ik heb mijn tiende betaald. En ik zie daar een lap zwans zitten. Moet ik daar naast gaan zitten. Ik dacht het niet. Sterk nog, ik zie er iemand zitten die mein leven buiten gewoon vernietigd heeft. Dan wordt het echt moeilijk. Maar God-taan-God zijn. Of ordeel jij. Maar God-genadig zijn. Of mag hij dat alleen naar jou zijn? En al een goede andere mensen, waar jij het zo goed neerp. Maar God-genadig zijn voor jouw vijand. Nou, ik moet eerlijk zeggen. Je praten geregenmatten met de hrede ezel over. Beelden je me als teblieft helpen? Dat ik daar bereid ben straks om het te laten me helfen. Dat ik ben erg bang als je dat daar mij over gaat. Ja. Ja. Laat God-god zijn. Dat is het. En jij bent maar een gewoon mens, een schepsel. Buiten gewoon waardevol voor een in de ogen van God-ten. Wat doe je dan? Gewoon. Absoluut de bron en het fundament van je hele leven. Dan is die pas God. En niet alleen jou leven, maar ook het leven van anderen. Gewoon de hele schepping. Jorika, hij is groter dan de hele kosmoss. Maar dat ook dat God zijn het ook "hij oordeelt". Wij hoef dat even doen. Absoluut, hij oordeelt. Hij heeft al geoordeelt. En zijn oorde is de genaden van de hredeezers, is verschijnen voor alle mensen. Zo schrijf Paulus dat van Titus. Dat is zijn oordeel. Dat is de uitkomst van het oordeel. God wil dat niet maand verloren gaat dat iedereen zijn kind wil zijn. Dat is de uitspraak. En nou ligt bij ons te vragen, zou jij dat willen zijn? Of wil je liever kind je zijn van? Wil je andere papas in je leven? Systemen die wij bedachten hebben als zorghaatpapas. Geld, economie, werkplekken, huelijksrelaties. Je biologische ouders. Het leent zich allemaal voor soort papaachtige aalures. Of is hij je vader? Dat vraagt alles vertrouwen. En ik denk wel echt dat het mooie is dat je dus met al je opgebouwdesystemen waar je in zit. Daar mag je dus gewoon allemaal, mag je erbij die tromen brengen en dat mag je elke dag weer opnieuw doen. Elke weer opnieuw. Dat is allemaal wel we leven in het systeem die dus gewoon kaihuit aan je trekken. Dat klopt. En we leven in de economie. We leven in de looliteiten en weet ik voor wat. En jongen mij dus ook niet zeggen dat je afscheid moet nemen van de systeemen. Daar gaat dat ook helemaal niet op. Dan moet je je enje nemen van de kluisend. En ver weg je staan moet gewoon zitten. Dan maak je daar weer een afgotje van. Nee, het is hoe ben je vrij in het systeem. Wat is het? Want nogma, als alle afgolders en in zichzelf goed, maar hou ze gewoon op schepzond niet van. En maakt God God. Dus er is niks meer geld. Als die reik je jongen lingen, die je natuurlijk ook mij worstelde. Die had enzen staat ersteken om het zomete er voor overgave en z'n geld en z'n religieusiteit. Nou, dus een beetje de top drie waar we allemaal last van hebben. Die komt serieus met die vraag wat moet ik nou doen, Nere Jesus om van dat koningrijk deel te mogen in. En zegt je, nou, verkoop alles wat je hebt, geef het weg aan de armen, kom terug en volg mij. Als die dat gaat gedaan, had hij toenhonderdvoud teruggereien. Maar het is me goed dat hij het op vooraan niet was, want dan had hij toen die redere daan. Dus het gaat in het jonfantje mag niet met geld of je mag geen status hebben. Nee, dat heb je nou één keer. Of sommige dingen heb je ook nodig, maar maken geen God van. Het schepselt nu wel. Als het verdwijnt uit je leven, dat kan we kunnen allemaal crisis meemaken op welk vlak. Dat je dus niet je hele fundament om vergebelazen is, maar dat je weer met dat weer naar de vader toegaan. Relatieveer, al die dingen die is ook belangrijk. Echt waar, ik vind dat ik een geweldige vrouw heb in Jouk. Al 42 jaar hebben wij een relatie met een echt. We houden siel veel van elkaar, maar wij doen regelmatig relatieveerings gedachten gaan. Wie ben ik als Jouk het er niet meer is? Misschien heb ik dat er vroeger ook wel gedaan, daar weet ik eigenlijk niet meer. Nou, dan hoop ik zo, dan hoop ik zo dat er niet een soort gat geslagen wordt, wat direct weer door een ander ingefroet moet worden, waar ik over z'n bij een ander nooit over zal over te overden. Nee, dan hoop ik dat ik zo op dat moment te hierriezes, God te vader mag ervaren. Om die diepe verdriet te ongaan, wat dat zal zijn, daar kan ik je voorspelen. En dat mag ook. Ja, dus niet precies, dus niet dat je dan niet enorm verdrietig en rauwe en. Absoluut, alles, dat is. Absoluut, dat hoort bij je mens zijn. Ja. Dat mag ook, want het is een liefde relatie. En dus schijden doet ook echt pijn, elkaar los laten. Je moet diep gaan rauwen, maar samen met God. Niet met afgottjes. En zeker geen afgottjes gebruiken om het rauwe maar weer weg te drukken. Om het weer te gaan susse. Dat. Maar juist, er diept doorheen met de vader. Samen met hem. We gaan naar wat reacties van jullie thuis. Je maakt heel wat los are. Ik heb het een beetje gromje te bundelen. Beginen met een reactie van Monique. Ze zegt, als je je hond op de eerste plaats hebt in je leven, dan is dit ook een afgott geworden. Ik ben alleen en de hond is het enige waar ik dagelijks contact mee heb. Hoe kom ik hier los van? Moet ik daar dan minder aandacht geven? Hoe kan ik dat aanpakken? Oei. Ik vind het zo zo alter. Dat maakt het voor mij altijd wel moeilijk om nu zo makkelijk te antwoorden. De tijd verijst dat je daar niet altijd lang bij stilk has. Dit ligt in dezelfde categorie als kinderen hebben. Voor deze Monique is de hond een buit gewoon belangrijk middel. Een belangrijk relatie. Dus dit is dezelfde wosteling als die iedereen heeft met die iëbare relaties. En dan is de uitdaging. Hoe kun je met God, met Jezus, met de vader een diepere intimiteit krijgen, dat met zo'n aatserrelatie? Terwijl zeker met een hondje ook. Het is zo taasbaar. Je kan hem op schoud nemen. Hij reageert of zij. Kun je niet of dat hij even zij is. Ja, dat vergt vaker je aandacht dan dat je je echt focust op de realiteit van God. Die natuurlijk tot vele malen meer in staat is dan het hondje om voor jou van bedekenees te zijn. Waar ik over het respect spreken over het hondje. Soms denk ik trouwens ook dat God ook letterlijk via dieren of andere mensen natuurlijk werkt. Alleen ja, daar ligt het. Dus ik zou het liefst als de intimere relatie die je met je hondje hebt gebruikt dat nou eens als een meter voor, als een verlangen, als een middel om nog intimere relatie met God. Zeg dat ook tegen God. De waarde die ik nu voel hier met mijn hondje, of met mijn kind, of met mijn partner. Ik zou zo graag willen dat ik met u een dieperre waarde voor een relatie ervaar. Help me als te blieft. Kom dichterbij. Dan ga je weer naar de tron klopt. Daar ga je weer naar toe. Ik denk dat je dan te doen op deze. Ik ga heel veel meer bijbelen. En in de kern ook eezou. Als het dat doorbiend, ga vooral veel bijbelen, als je denkt, als je verlang is, ik wil intimen. Maar God ga niet lezen van, nu klopt het. Snap je? Of dit God ben nu, of God ben nu goed gezin, want ik lees heel veel. Ja, nou ja, zo'n God is het niet. Dus gebruik alles om die met God te bespreken om die intimiteit groter te maken. Dat sluit de volgende vraag bij Anand. Ik zal dat eigenlijk wel willen, maar hoe kom ik nou op die houding dat ik echt een diepste bereid ben om naar de tron te gaan om er over te geven? Ja. Ik vind dat de weg van het verlangen. En ik hoop dat deze uitzending de toebij gedragen heeft. Dat mensen nou niet thuis zich buiten gewoon voor oordeeld voor. Ja, dat kan ik trouwens op niks doen, als dat wel voelen. Maar dat het ook iets van een verlangen in zo'n opwerk, het verlangen om die intimiteit op te bouwen en je mag ook best beginnen een beetje aan een wat egoistische kant verlang naar meer vrijheid hier. En het is de enige roete waardoor je die vrijheid kan krijgen. Heet je mag best met je eigen boven te bij God komen. De jongste zonin die gelijkend is gaat terug naar zijn vader omdat je gewoon ongerijft. Je hebt de stuutend egoistisch motiv. Maar hij wordt wel met genad om helft. Ga met je verlangen. Als ik hoop dat deze uitzending je verlangen gewerkt heeft om God op nummer 1 te krijgen en je afgooede minst dus op nummer 2. Die we nog lagen. Maar snap je. Dus werken het verlangen en spreekt dat verlangen uit. En zeg ook tegen hem hoe moeilijk je het vindt. En dat het je van natuur niet lukt. Je verhaal er houdt ervan als je dat met hem deelt. Ja, dat is zo. Daar houdt hij van. Ja. Wij zijn zusterzijker tegen mij dat als je alleen je verlangen uitspreek dan ben je al onderweg. Ja. Ja. Vók een hele mooie. Ja. We hebben van de vorige waarschuwt, Jorik, het kan een beetje schuurvannacht. Nou, dat heeft het gedaan. Rolien heeft daar nog een vraag over. Ze zegt ik vond het nogal heftig om te horen dat je zonden niet hoeft te beleiden. Natuurlijk heeft je ze al betaald voor onze zonden. Maar Jezus leert in ons in het onze vader, vergeven onze schuldig. GELACH. Lijken wij vergeven onze schulden naren. Hoe denkt Ari dan over dit gebet? Nou, laat ik het zo zeggen. Het wordt heel vaak opgevat als. nou laat maar zitten. Terwijl bij mij is het zonder bestef, juist door de genade alleen maar dieper geworden. Juist diep. Dus dat wat ik hier vanmorgen bespreken is niet zo zeer. Nou, laat maar zitten. Zij er niet. Wat het is veel makkelijker. Nee, het is juist veel moeilijker. Dus wat wij vaak zonden noemen, de verkeerde dingen doen en ervoor, dat moet ik symptombestrijden. Dat is de buitenkant. En dat wordt trouwens nog heel veel overgeprekt en vaak waar de auto-estement is, je helden gebruikt om je daar aan te identifiseren. En dan is het nummer z'n voorbeeld? David, je moet je gooli jat verslaan. Of je moet Moriel zou even gaan leven, dus je moet hekkerszetten in je leven en dat moet je dus op wilskracht, moet je weer weer bergs doen om. Dus zonder wordt heel vaak gezien als verkeerde dingen doen. Dat is de zonden niet. De zondenval bij Eva en later bij Adam is niet dat ze van die boom heet, de zondenval is dat ze in haar geest zelf gott wil zijn. En kennis van goed en kwaterlijke hebben. Dus als je Moriel is je bent je jouw zonder bezig. Als je oordeel bent je zonder bezig. Het oordeel is niet aan jou. Dus wat wil met jouw relatie? Ik zeg al dat en die relatie die daar staan je afgooid die je bij je in de weg. Dus je afgooid is eigenlijk je zonderval. Dus eigenlijk zeg je het gedrag. Dat is niet de zonden, maar dat je lijkt bij je. Je gaat er zonder pagradatie naar beneden. En als je daar zo leeg hebt wat je gaat zus zijn of filmen het afgooid rij daar zit de motivatie achter je gedrag. Daar moet je naar kijken, daar zit je zonder. De oudste zoon uit de gelijknis is een purre zonder terwijl die jonge Moriel niks verkeerdoet. Maar het feit dat die Moriel goed is, dat maakt hem tot zonder, want hij doet het om niet van de liefde en de genadert te overleven. Hij wil griphouden op z'n leven, hij wil recht gedaan worden. Nou, dat zonder. Dus je hoef je niet focus is op je gedrag wat je werkt. Wat je denkt ik moet, ik moet een zol hier, dit mag ik niet meer, maar gaan naar beneden. Klapp. Maar als je dus buit gewoon goed gedrag wil vertonen om bij God in een goed blaadje te komen, heb je geen relatie met een genadere God. Dus gaan naar de motivatie dus weer van je gedrag eigenlijk? Elisa die zegt even een vraag om te verkomen dat mijn man zijn werk opzegt. Je zegt werk kan een afgoud worden, maar hij wil het wel graag inzet om voor ons gezin te zorgen. Moet hij daar nu mij stoppen of hoe zit dat? Dat is ontzettend moeilijk te destuëren uit deze formulering. Deze vraag komt natuurlijk best wel veel ook in mijn coachingspartijk voor. En opnieuw gaat het dan uitsluitend om de motivatie achter het gedrag. Dus werk opzegt is hartstikke goed. Het is ook een vorm van roeping, maar op het moment dat het je angst moet hempen, op het moment dat je denkt, als ik geen werk heb, ben ik niemand meer? Of dan wordt hij niet vormen gezorgd, of nog gekken? Heel veel mensen willen niet voor zich laten zorgen. Ik kan met mijn werk wat ik doe, kan ik niet meer volledig kostwinnen zijn. En dat komt omdat ik veel mensen ook mag hellen die niet kunnen betalen. Maar geld heb ik wel nodig om in mijn onderhoud te kunnen verzin. Door mijn vertrouwen op God heb ik meer meegeleerd om op dat gebied in mijn leven van genade te leven. Dus ik vraag letterlijk andere mensen, zou jij me hiermee willen helpen? Nou, meenig Christen noemt dat bijdelen. Dat vind ik wat denigreerend, maar het is in de raad vragen om genade. En in dit geval in een tasbare vorm. Dus de gaven van geld heb ik niet. Nou, andere blijken die welten hebben, daar doe ik een beroep op. En andere doen er een beroep op mij om de gaven die ik heb. Dus in dit geval zou ik ook weer door vragen naar wat betekent werk voor je. Wat betekent werkloos zijn voor je? Wat betekent, sorry, kostwinnerschap voor je? Wel, als ik dan even toch over werk denk, denk ik ook ook even aan mijn eigen leven. Want ik doe nog steeds precies zelf de werk als vormen, maar ik denk dat vormen mijn werk echt een hele grote afgelofd van mij. Of ik niet aan Adi te vangen of hij dat ook zo van die eerste. Maar ik doe nog steeds zelf de werk. Ik moet elke dag kapitileren, maar ik zit nu niet meer als een afgelot. Dus dat kan dus. Ik vind het een verschil. Ja, ik ben voor mij het leven. Een van de levende bewijzen. Dat er door een geestelijke verandering ook een andere houding komt. Bijvoorbeeld een opzitter van werk. Ja, jij bent daar veel vrijere inkomen te staan. Maar doe je heel andere koses maakt dan voor je burnout. En toen voelden het echt dat zoveel plichting als een keur slijp. Ik vind dat je echt veel vrijere geworden bent daarin. Dus dat is het mogelijk? Maar het is natuurlijk wel heel moeilijk want je bent wel steeds geconventeerd worden met die afgoud. En heel vaak blijf je wel in dezelfde wereld blijf functioneren. Nou, u gered ik het zelfde werk. Dat lijkt me best in gewikkeld. Ja, vandaar ook elke dag opnieuw. Ja, ik vergleik het als met douche. Nee, moeit voorbeeld vind ik nog eten. Hebben we toch met eten ook niet? Nou, als je nu zo meteen gaan we lekker lunchen. En zeggen we tegen onze maag nou, nou weet je wat voetsel is, nou wil ik je de rest van mijn leven niet meer horen. Nou, werk niet zo. Dat is met je geestelijke leven ook niet zo. Je moet elke dag opnieuw je orienteren, welke bronbord ik vandaag weer aan voor de natuurlijke behoefte die ik vandaag weer voel. Namelijk mijn verlangen naar zekerheid, nou, betekent eens naar waarde. Nou en de poppen de afgoode ook weer als alternatieve keuze op. Elke dag. Elke dag, eigenlijk uur. Zij was deze uitzending. We gaan het af sluiten, dat is natuurlijk deze uitzending bijna dan. Mijn lijkt heel erg mooi. We hebben niet gevraagd, maar ik ga het nu aan je vragen om het onderwerpje. Dat maakt gewoon veel los. We willen afsluiten met gebet. Ari. Ja, dat wil ik wel. Ja, dat is inderdaad onverwacht. Voel je vrij om mee te binnen. Vader, ik wil me graag in dit gebet op uur richten, als onze enige echte vader. En wat een vader. Lettelijk met goddullijke eigenschappen. En de meest in het oogspringende vader is uurgenade. Uur onverwadelijke liefde. Die de toegelijd heeft dat u herriezes op die onmogelijk, zwaren missie kwam. En u hield het vol. Als zo'n van God. En u motive om hienen toetekomen en ons vrij te zetten, was liefde voor ons. U ook inderepap. En u broer zijn zes se herriezes. Onmolijk veel dank daarvoor. Wiltoons als te blieft helpen? Zeker ook naarleid van deze uitzending om u op nummer 1 te krijgen in ons leven. In ons diepste verlangen waar we elke dag weer. Naar verlangen dat we dat bij u zoeken. Omdat u de eeuwige bron bent. En als enige de kwaliteit kan bieden die we zo nodig hebben. Open onze geestelijke ogen zodat we u echt na waarheid leren kennen. En verloss ons van onze afgegold. En u weet welke dat zijn in ons leven help ons ook om ze zelf te benoemen. En ze eerlijk aan te bieden voor u terau. En heer jezus u te vragen. Wiltoons je liefde vol van ons afnemen? Elke dag een stukje meer. We binnen het in de machtige naam en in de onoverwinnerlijke kracht van u. Amen. Deze deel is de eeuwige maandag tot een deel. Deze deel is de eeuwige bron. En dan is het een heel moeilijk geestelend. En dan is het een heel moeilijk geestelend.