Go back

Argos - Seksueel misbruik dicht bij huis

50m 28s

Argos - Seksueel misbruik dicht bij huis

In deze Argos-uitzending staat het taboe op seksueel kindermisbruik centraal, met psycholoog Iva Bikanic en advocaat Richard Korver als gasten. Zij hebben samen het boek 'Dicht bij huis' geschreven, dat volgende week verschijnt. Beiden zijn pioniers in de strijd tegen seksueel misbruik en hebben samen meer dan 40 jaar ervaring. Ze benadrukken dat 85% van het misbruik door een bekende gebeurt, vaak iemand die het kind vertrouwt. In tegenstelling tot gewelddadige verkrachtingen kenmerkt misbruik dicht bij huis zich door affectie en positieve aandacht, wat diepe verwarring veroorzaakt bij het kind. Bikanic, werkzaam in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, behandelt dagelijks kinderen die vastlopen door misbruik. De helft van hen krijgt ernstige problemen, zoals psychoses of suïcidepogingen. Ze legt uit dat kinderen tijdens misbruik vaak dissociëren om te overleven, en dat sommigen het misbruik tijdelijk als plezierig ervaren, wat later tot herwaardering en klachten leidt. Korver, als advocaat, staat wekelijks slachtoffers bij en heeft duizenden zaken behandeld. Het doel van het boek is om het gesprek over misbruik te normaliseren en zowel emotionele als juridische steun te bieden aan kinderen en ouders. De uitzending benadrukt dat misbruik in alle lagen van de samenleving voorkomt en dat zwijgen de problemen verergert.

Transcription

8957 Words, 49799 Characters

Dutch
Best luisteraar van Argos. In december 2023 hebben VEPIRO en human besloten om het volledige onderzoeksdoshene naar het bestaan van Rietewiel Missbruik of Lijnte halen. De belangrijkste reden daarvoor is dat we hoogere eishalde moeten stellen aan Hartbewijs. In de uitzending die u nu gaat horen wordt zeidelingst gerefereerd aan een verhaal uit dit doshene met de titel het verhaal van Lisa omdat het zwijtepunt in deze uitzending bij een ander onderzoek ligt laten we deze uitzending online staan. Argos. onderzoeksjournalistiek van human en de VEPIRO. Erik Arons. Goedenmiddag en welkom bij Argos. We zijn in de band van het coronavirus en daarom blijft u vandaag misschien wel thuis omdat het daar veiliger is. Maar niet voor iedereen is het thuis altijd veiliger. En daar moeten we meer overpraten. Dit betoog op sigeloog Iva Bikaniic en Advocate Richard Korver in een boek dicht bij huis. Dat volgende week verschijnt. Hoe dat zit? Lijster naar het interview dat Zanne Telingen en Hupjaspers hadden met de autoers een interview dat deel uitmaakt van onze reeks over sexueel Missbruik. Ik heb ook duizenden kinderen behandeld die vastlopen door sexueel Missbruik. En dat is mijn dagelijkswerk. De helft van die kinderen, die gaat serieus vastlopen in het leven. Heb sigies, maar ook fysiek en vooral in de relatie tot de ander. Als het QR-tzaar zou het manieveld volstagen, dan zou het voellijk massaal in opstand komen. En dat is hier niet. Het is hier eigenlijk zo dat door dat het voor veel mensen een onderwerp is wat ze vermijden, waar ze het liever niet over hebben, komt dat niet goed aan het licht. En dat is een van de redenen waarom wij daar veel overpraten, dat is om kinderen en ouders een steuning de rug te geven en te zeggen je mag er wel overpraten. Als ik op bol sta en aan mensen vertel wat voorwerkelijk doe, dat mensen in een eerste spontane reactie, soort van wegkijken, zeg "abba, echt gaat's voor hij, jak." Dus mensen willen het eigenlijk gewoon liever niet weten dat dit bestaat. Want dan moeten ze er zelf ook wat mee zo lang blijft. Dat wij al samenleving dit onderwerp liever onder de tafel dan op de tafel willen hebben tweld feitelijk elke dag langskond. Is er ook een stagnatie? Ik zie hier mijn spreken aan ook heel gekinnere die zeggen waarom dit mijn huisartsnix tweldig niet erbij, daarmee het allerlei vangeklacht ik wel, waarom dit mijn leraren niks, waarom dit mijn modernix die eigenlijk gewoon volgens mij wist, hoe het zat. Advocatrice had koffer en psycholoog Iva Bikanich. Allebei pioniers en de strijd tegen sexueel misbruik. Een kleur rijk deur. Samen meer dan 40 jaarvaring. Bij allebei verint het dat sexueel misbruik nog altijd een tabo is. Dat we er niet overpraten. Dat we doen als of kindermisbruikers en een mannen zijn die uit de bosjes springen. Tweldig daad er bijna altijd een bekende is. Ze schreef er een boek over dat komende week verschijnt. Ticht bij huis. We zijn bij Augusta longer bezig met de serie over geaniseerd sexueel misbruik. Bikanich zijn koffer kunnen ons veel leren over hoe daaders een slacht of was denken en waar zij tegen aanlopen. Bovendien willen ze taboen om erover te spreken doorbreken. We gingen dus een uur lang praten over sexueel misbruik in onze studio in Helvussum. Maar eerst hebben we en gevraagd of ze elkaar ook even willen voorstellen. Naast bij Zit, Iva Bikanich, psycholoog gespecidiseerd in het behandelen van kinderen, maar daarmee ook ouders van die kinderen die sexueel misbruik zijn. Ze zijn gepassioneerd, dus kunnen constructiefen opbouwende daarmaat het net uitverkouwst tot de meeste influentereijken media personen. Zij is de karttrekker geweest voor de centra sexueel geweld die in Nederland nu zijn gealpen. Dus als jouw nu iets akuties overkomt, op sexueel gebied kun je daar melden. Is het de bedoeling dat je een gelijk een totaal pakket aan zorg ontvangt? Medisch, psychologisch, maar ook juridisch. En het is vooral aan haar niet aflaatende inzet te danken. Naast mij zit Richard Corfer en Richard is advocaat en ik ken hem vooral in de rol van slachtoffer advocaat. Weer in haar niet alleen maar gelijk gepassioneerd is in zijn vak, maar vooral ook heel erg moedig is en niet goed om zaken op tafel te brengen in de rechtszaal, maar ook daarbuiten die het toe doen. En ik ken Richard ook als voorzitter van langs. Dat is een landelijk netwerk van advocaaten die gespecialiseerd zijn in het opnemen voor de zedenslachtoffers. Hij is advocaat, maar ik zeg wel stegen hem. Je bent ook eigenlijk een beetje psycholog omdat de interventions die hij doet ook in de ene op egens spreken vooraf. Hetzelfde doel dienen als dat ik dat doe bijvoorbeeld dat calmeren van mensen, het teruggeven van de regie, het verminderen van de machteloosheid. Dat kan hij ook heel erg goed. Dus dat vind ik mooi. Wij kwamen elkaar tegen op lezingen, congressen, simpose, dat is wat mij staat. Ik kan mij niet per se specifiek één moment of één dag herinneren, maar het is meer een reeks van ontmoetingen. Het was heel vaak zo dat ik wist dat zij bijvoorbeeld om halv tiendspraken en ik kom hal welv, dat zorgt ik wel dat ik er een halv tiend was. Omdat ik dacht, ik leer daar toch niet de keer weer wat van. Ja, zo kwam het. Dat we tegen elkaar ook gingen zeggen van, "hezou het niet goed zijn als we gaan toewerken naar het maken van een boek waarin juist onze twee discipline's, onze twee vakgebieden, en daar waren het raak dan schuurt dat dat terugkomt." Iwabika Nietzwitveel van de emotioneelige volgen voor kind en ouders. En ook wat kan helpen om te herstellen? Vrija het koffer vertelt in het boek over de juridische kanten, zoals aangif te doen en reekszaak. Het is heel praktisch. Wat doe je met schuldgevoel of met woede? Wat als het misbruik in de familie plaatsvond? Moet je aangif te doen? Wordt het leven ooit weer normaal? Daarover gaan Bikanisch en Korver met elkaar ijes brek. Eigenlijk net zoals ze nu in de studio doen. Sexueel misbruik van kinderen, kijk 85 procent daarvan, vindt plaats door een bekende. Vou ik een vertrouwensperson, vaak iemand waar het kind of afhankelijk van is of tegenop kijkt of allebei. Als jij met geweld van je fiets bent gerukt en in de bosjes bent verkracht, heb je een hele andere traumatische ervaring dan wanneer jij jaren lang door je vader bent misbruik. Dat maakt het nog veel gecompliseerd. Sexueel misbruik van jonge kinderen zeker, een zeker als het dicht bij huis plaatsvindt, wordt denk ik juist gekermerkt door het ontbreken van geweld. Sterk nog, er is juist ook heel veel aan positiefiteit aan affectie, aan positieve aandacht en juist door dat die persoon ook lief is voor je, of liefdoet in ieder geval, of aardigdoet en soms meent je het ook echt. Dat is eigenlijk het kindmerk van langdurig misbruik als het dicht bij huis gebeurt en dat veroorzakt ook die verwaring bij het kind. Daag komt dus ook die titel van de aan, dicht bij huis. Ik kan nog steeds moeilijk bevatten hoeveel kinderen zo is er voorkomt, hoeveel mensen we ook spreken. Die verwaring komt dan ook vaak te spreken, bijvoorbeeld bij de tweling, bij aardrex en stevanie. Het bizar is dat je een of andere meer blijft voelen dat het je om is. Daar heb je volgen van gehouden. Heel erg erg wat hij ook gedaan had, hij dacht dat hij eigen schuld was en ik heel het gewoon van die klotzaak. Wat hij deed was je opvoeden en het misbruik begon al veel eerder dan de eerste verkrachting. Het eerste wat hij doet is de mogelijkheid tot veiligheid naar de mensen waarvan we je houdt afsnijden. Het eerste wat hij leert is dat je niet bij je moeder een vader terecht kan. Dat was een peto, daar maakte hij ook misbruik van. Die zij van je ouders zijn te zwak om het te doen, maar die zien ook dat hij hij slecht bent. Dus ik moet het doen omdat ik je peto ben. Op dinsdag en op donderdag zie ik van 9 tot 5 bijna uitsluiten, kinderen en jongeren die problemen hebben als gewogen van sexual misbruik. En ik realiseer maar elke keer als ik die kinderen zie, dat is echt maar een heel klein deel natuurlijk want de meeste kinderen komen er niet mee naar buiten. De helft van die kinderen gaat serieus vastlopen in het leven. We moeten je denken aan e-problemen en de precies en suesie de pogingen. En dat heeft ook gevolgen voor de mensen die om die persoon heen staan die erbare, maar ook verder nog voor onze helemaal schapij. Want dat zijn mensen die dus uitvallen, op werk, of opleiding niet afmaken, dat zijn mensen die het gezondheidsoorg systeem ook vaker nodig hebben. En je hebt bij sexual misbruik drie partijen, die je hebt het slachtoffer het kind, de pleger en de rest. Dat is de met hem aan het vermaatgepijven de samenleving. Die drie zitten in een paar de drie met elkaar een paar de verhouding, waardoor het onderwerp niet verder kan evalueren. In ieder school klas zitten een paar kinderen die sex welm iets gebruikt zijn. Ik had ze niet in mijn klas, hoor. Nee, ik kom zeker uit het school. Ja, dan denk je dat dat er soort beschermd gebied is. Een soort réservat waar geen wast het maar zo, want dan gingen wij daar ook niet echt wonen. Dat is niet zo. Maar in allerlaag van de bevolking voor, in ieder gebied in Nederland. Het feit dat dat zo veel vorkomt, dat er zo weinig over gesproken wordt, dat is iets wat dusdanig bank zit. Hoe vaak maakt u het mee? Hoe vaak staat u slachtoffers van sex welm ispwijk bij? Wekelijks. En als u een pijker per week? Hoe lang werkt u als advocaat? 20 jaar, dit jaar. En hoeveel mensen hebt u bijgestaan als u een gokstlood doen? Nou, dat vind ik een ingewikkelde vraag. Dat hou ik niet bij, maar dat zijn er duizenden. Ja, dat zijn er duizenden, want ik heb op die moment een keeslood, tussen 250 en 300 lopen te zaken. En dat is wel een realeakstedig in afgelapjade. De meeste kinderen die psychologi van Bikerniet ziet, komen bij haar in het Wilhelmina Kinderzikaus in Utrecht. Ze heeft met daar ook rondgeleid. Dat is de afdeling in de medische psychologie. En een onderdeel van de resafdeling is het landelijk psychotramacentrum voor kinderen en jongeren. Het landelijk psychotramacentrum zit dus in het Wilhelmina Kinderzikaus en dat is een onderdeel van het UMC Utrecht. Ik ga hier rondleiden. Dit zijn de 6 pre-kamers. En dan komen even mee naar binnen. Kijk, in deze kamers zijn best wel saai. Maar hier, ja, want wie het weer zwart stoelen. Hier gebeurten we niet zo veel. Dit zijn de gesprekken waar we met ouders zitten en met kinderen boven de 10-a-12 jaar. En soms gaan we hier ook met jongeren kinderen zitten. Juis omdat hier geen prik al zijn, zodat je heel erg goed kunt concentreren. Want kinderen die misbruikt zijn en daar niet over willen praten. Die kunnen natuurlijk in zo'n spelkamer heel veel escape's vinden. Om alles te doen, behalve met jou in gesprek te gaan over wat er gebeurt is. Ja, wel de. Die behomende doos Tissues? Tuurlijk, ja, de Tissues. Nou, om me nog moest zeggen dat kinderen eigenlijk niet zo vaak huilen. Meestal zijn het eerder de ouders die voor wie de zaak toeken zijn dan voor de kinderen. Grootte mensen huilen eerder dan kleine mensen. Wij gaan je laten zien waar we spelkamer's nog hebben. En vooral klevets het kinderen zijn die ingrecht? Tot de met 10 jaar ongeveer. Kijk, die heeft daar ze eentje. En dan zo kan je naar ruimte met een zogenaamde one-way screen. Dus dan kan je de achteren zitten, achter dat er raam. En dan kunnen de. Het kinderen en de ouders die kunnen je niet zien. Maar jij kunt hun wel zien, dus daar zit je natuurlijk met toestemming. Ik kleef wel eens een dartport, een tafelse waar je aan kunt zitten. Als ik therapy geef aan kinderen die me spruid zijn, dan maak ik wel heel duidelijk dat we dus niet gaan spelen. Therapie is geen spelen, de Therapie is kijkbaar in werken. Dus wat mij betreft mag het zo clean mogelijk. Want ja, dit is waar je hier voor bent. Vanwege wat er gebeurt is. En nu gaan we je helpen om je weer weten te voelen. Hoe vinden die kinderen dat? Nou ja, kinderen willen natuurlijk spelen. En zeker kinderen die er niet over willen praten. Nou, neeg van 10 kinderen, wil dat natuurlijk niet. Dus geen enkel kind die hier binnenkomt, die ze echt nou. Hier heb ik echt even zinnen, weet je wel praten over wat. Buman Jan allemaal met mijn piemorfplassen heeft gedaan. Nee, dus het is aan mij, als behandelaar, om te zeggen. Ik heb van jouw papa, mijn mama gehoord dat. Buman Jan, dat en dat heeft gedaan. En daardoor kun je nu niet slapen, of ben je bang dat het nog keer gebeurt. En ik ga jou helpen dat je beter gaat voelen, maar dat doe je niet met spelen. Dus dat ben ik heel duidelijk in. Finde ik die kinderen u aardig? Nou, ik denk dat ze me wel aardig vinden. Ze hoef aan mij niet aardig te vinden, maar het is wel handig. Natuurlijk want we moeten wel samenwerken. Ik probeer vooral te zeggen, ik denk dat je. het liefste net wil doen als of er niks is gebeurd. Of doe je heel actje best om me niet aan te denken. En dan zit ze al te knikken. Ik zeg, ene helpt dat, werkt dat. Ik zeg, nee, het werkt niet. Ik zeg een andere manier proberen. En als het niet werkt, dan gaan we weer een andere manier proberen. Want ik wil die kinderen en die ouders ook wel echt hoop geven. Want we hebben gewoon heel goede terapier. We gaan nog een stukje verder lopen. -Ja, dat is goed. Het valt een hele mooie kamer, maar. Nou, ik. Oh, die wil ik niet mogen. En nu kom je an de mieketegen. Zon ze ofens, men is er? Hallo, Zannen van Arvoss. -Ai. Hey. -Ik werkel heel lang zamer met IFA 15 en een half jaar. Toen ik hier kan werken, waar ze hier al zijn. IFA was er in opleiding voor gezondheid, zorgd zich een loge volgens mij. En. -Dat is mij dat, wat kon ik liden hier doen? Ha, ha, ha, ha. Nou, ik weet nog. IFA kwam hier binnen. En jij had nog lang aaha en je had iets van een knoereldjof. En ik dacht, wat is schatig meisje. Maar ze was toch ook wel in de 30 volgens mij. En ze had al een. je zoon had je alle de oudste. Maar ik dacht echt dat ze een. wat is schatig meisje. En wat denk ze nu dan? Wat ik nu denk? Ja, IFA is IFA en die. Ja, dat is natuurlijk gewoon een topvrouw. Ja, en hier onderbreken we onze reportage even. Want ook in dit uur verzorgde NOS een nieuws update over het coronavirus met Levi van Ek. En P.O. Radio 1. Het coronavirus. Volgens spaanse medeja wilde regering meer maatregelen nemen. Bijvoorbeeld dat je alleen de deur uit mag voor werk, boodschappen en noodgevallen. Strak som drie uur is er een persconferentie. In de Nederlandse luchtvaartsector staan zeker 8.000 banen op het spel. omdat het toerisme inzakt, nu landen hun grensen sluiten. Dat is de verwachting van de vakbond FNV. obases van een rondgang langzaamd op het rijven. Vandaag werd bijvoorbeeld bekend dat reizen van en naar Morocco niet doorgaan. Verslaggeven Roolpauw van afvaneer worden vluchten tussen Nederland en Morocco geannuleerd. Dat is niet helemaal duidelijk. De minste als je de mensen van de reisorganisaties moet geloven. die voorduurend worden gebeld door klanten. Ik was zo juist bij Rijsburo Tauw Fiek in Utrecht. Die zijn gespecialiseerd in reizen van en naar Morocco. En sinds van Ochtend, dat nieuwsbekent werd worden ze plat gebeld door klanten. die reizen bij zijn begeboekt. Toen ik reizen, goede meerdag met je zien. Hoeveel telefoonjtjes heeft u al gehad van Ochtend? Persoonlijk zit ik al op de 90 telefoonjtjes, echt zelfs meer 30 gelijk. Zoals we zien, alle mobiele telefoon schannachter op privénummers. woordat we bereikt echt een gekhuis. En gaat ze hier? -Nee, meer die. En wat willen mensen precies weten? Wat er nu heerst is, zeg maar, onduidelijkheid. Dus mensen die lezen het nieuwsbericht en die zijn in shockast waren. Dat het natuurlijk er is niet zo veel duidelijkheid over. Dus de eerste aansprek.voorheun is vaak het reisbureau waar ze hebben gebookt. Vanuit Morocco zijn alle vlucht een vol gebookt. Want u had zelf al een vlucht gebookt te nemen. -Ja, ja. Voor van neer was het, als ik maar vraag. -Voel binnen staan. Veraanstaan het neerste dag. Ja, op zich is het met erawap, ja, klopt dat. Ja, klopt. -Ja, ja. In ieder geval, erawapje heeft al aangekondigd gratis te willen wijzigen. Toen mis er en dan heb ik het over de wijzigingskosten. die worden nu niet bereken. Enkelhe het prijsverschil. Dus als u zou willen wijzigen, zouden we dat natuurlijk voor u kunnen doen. Oké, ik wacht dat nog even te zetten wat dat doet. -Ja, ik hoop dat dat iets positiefs. Al dat positief blijven, vrouw. -Ja, dat vind ik wel. -Vijna dag. -Vijna dag. -Vijna dag. Morocco is natuurlijk een land waar behalve toeristen ook heel veel. marocans in Nederlanders naar Toegaan en omgekeerd. Dan heb je het niet meer over twee weken op het strand, maar dan heb je het over. begraven is over huurlijke over kinderen die geboren worden. Ja, ik heb er vanochtend toevallig iemand aan de lijn gehad. die met zo iets zat met een overleden moeder. En die zouden eigenlijk door de verzekering aanstaande dienstag verstuurd worden als waren. Dus ik zou het kist, maar daar is moment heel geen duidelijkheid over. Dus ik heb zo ook geadvisiert om rustig te blijven vooral. Ik heb zo natuurlijk ook geadvisiert om met contact op te nemen te tijdvaartcentrum. En te kijken naar een mogelijke tussenstop om te kijken of ze ze toch uit. en kunnen ontboeken. Nee, man. We weten wel dat niet, maar de vruchtigval. danaan die gaan geland door. Ik zou een hele lezen kijken, het seizoen. Ja, er was een beiderhagen van de roolpaal bij het reisbroon utrecht. En dat was hem voor nu. Dank je wel, Levy van Eek. En wij gaan in Argos gauw verder met onze reportage over sexual misbruik. U luistert naar Argos op MPO Radio 1. Advocat Richard Corver en psycholog Ifa Bikanic willen taboop praten over kindermisbruik verbrekken. Hoe kindermisbruik ervaren is heel verschillend, vertel Bikanic. Dat kan pijnlijk zijn voor een kind, maar dat hoeft niet per se. en kinderen alse pijn hebben. Tijdens die sexuele handelingen kunnen ze dat ook nog eens goed niet voelen. Omdat ze u behouwt op dat moment, vaak proberen, mentaal te vluchten en zichzelf op die manier te beschermen. Dus ze zitten in die situatie, ze kunnen niet weg. Want die ander is groter, sterker, ouder. Dus je zit in een situatie en je overleef die situatie door. meetewerkend of door niks te doen. En daar hoort ook bij jezelf mentaal weg te maken. De sommige kinderen die focusen zich heel erg op één punt in de kamer. of die doen net als of ze iemand anders zijn. Tot dat het weer voorbij is, dan kom je weer terug. En als dat dan langdurig plaatsvindt, dan worden kinderen daar dus ook heel erg. nou ja, zeg maar, getreend in of heel erg automatisch gebeurt. dat je van die ene in die andere wereld glijdt en heen een weer kunt bewegen. En dat noemen we soms dissociatie dat je zelf beschermd door mentaal even weg te zijn. Maar heeft de kinderen in uw spreekamer gehad die het echt plezierig vonden? Er zijn ook kinderen die het fijn vonden. Ja, dat kan ook. Ja, later als bezeffen wat er is gebeurd, als bijvoorbeeld de hoe ik krijg het dat niet mocht. of dat die persoon in de gevangenis komt, of dat ze de achterkomen. dat die persoon eigenlijk aardig deed om die seks te kunnen hebben, dan zie je vaak een hereveluatie. nou veranderd die betekent is en dan kunnen klachten ontstaan. In het eerstigeval wordt je psychotisch in je hoofd. Laterlijk kort sluiten je je hoofd. En dat gebruikt de kinderen? Ik maai ons maatschappij. Nee, nog los, want de meeste kinderen vertellen het niet, hè? Maar in je eigen hoofd, met je de heertheit een dialog uit met jezelf aan te voeren. Dat zijn geen vriendelijke gesprekken. En we weten gewoon echt om om stootelijk bewijs uit onderzoek wat er gevolgen zijn. en misbruikte kinderen hebben bijvoorbeeld ook 10 keer meer kans om psychotisch te worden. dan niet misbruikte kinderen. Ook al zouden andere mensen zich er niet mee bemoeien. Mijn ervaring is dat kinderen met het ouder worden. Ook als het eerder misschien geen effect heeft, geen klachten sortiert. Op de en duur met het ouder worden raken kinderen. Nou, sexotisch gebruik. Op zijn minst? In de war. Op zijn minst. En in de war raken, dat kan ook al ziervervenend zijn. Dus ook nog los van de hoe andere mensen zich er mee bemoeien. en sturen of misschien zeggen dat het niet goed, dat het voud los daarvan. in het hood van het kind zoals dat met alle herinneringen gaat. Met het ouder worden ga je de anders op terugkijken. Nieuwe betekent is, nieuwe klachten, nieuwe emoties. Vanuit uurvakgebied zegt u sex tussen een valwassene en een kind is altijd fout. Voor de helft van de kinderen loopt gewoon serieus vast. En die andere helft heeft op zijn minst verwarring. En ook dat voor een opgroeien kind is ongewend van de werk door op allerlei te reinen. Richard maakt het voor de strafbaarheid van kindermisbruik uit of een kind. het leuk heeft gevonden of heeft meegewerkt of niet. God zet dat niet. Ik zit hier al tijdens met een gemengd gevoers naar te luisteren. omdat ik het een hele raken discussief in beneden een bepaalde leefd. Het is een overhaal straf waarom sex te hebben met een kind of je die nou twinkt of niet twinkt of verleidt. Dat maakt eigenlijk allemaal niet uit omdat wij met zijn alle hebben besloten dat dat niet moet. En ik moet dat soms ook wel best wel vaak eigenlijk uitleggen aan kinderen in mijn spreken. Die zich schoelde gvoeren. En dan denk ik ja, nu komt iemand in de gevangenis omdat ik erover heb gebraat. En dan zeg ik nou, het staat gewoon niet in de wet, he. En dan schrijf ik gewoon in het wet boek naar voren letterlijk. Kijk, hij staat het mag gewoon niet. En dan is dat voor sommige kinderen, hè. Voor best wel veel kinderen nog. Een open bar in omdat het te lezen. Oh, dus hij wist het. Dus en als je dan hebt over veranderde cognities en gedachtes en hoe je terugkijkt op iets. dan kan dat ook maken dat je er anders op terugkijkt. Kijk kinderen die me spruiten zijn die hebben doorgaans denk fouten. Dus ze hebben al die tijd dat geheim gehouden. Ze hebben daar een paar gedachtes over. Die gedachten zijn meestal negatief en tegen zichzelf gericht. Het is mijn schuld, ik had het kunnen voorkomen. En als je dan die informatie uit het wet boek uit kan leggen, dat helpt mee aan het creëren van een soort van een shift, van een draaien. Want dat is wat je wil. Je wilt dat die cognities in dat kopie, die dus ook die klachten geven, dat die gaan schuiven. Dus als ik zeg tegen kinderen van kijk, we hebben een heel dik wet boek. En dan staat allemaal in wat grote mensen niet mogen. Gute mensen mogen niet doorrood rijden, grote mensen mogen niet stelen. Gute mensen mogen niet iemand dood maken. Maar dan staat ook in. Gute mensen mogen geen sex hebben met kinderen. En dan zie je in de daad, dus ze van "hei, als je dat niet weet, dan voeg je dus op dat moment nieuwe informatie toe in dat kopie". En dat is eigenlijk waar het therapy over gaat natuurlijk. In plaats van dat het kind de heerde tijd jarenlang met zichzelf in gesprek is, ga je informatie toevoegen, waardoor dat gaat draaien. En dat geldt even goed voor informatie aan kinderen over hoe het lichaam reageert als er heel veel stress is. Als er heel veel spanning is, dan gaat je stressysteem gaat aan. Of het nou leukspannen is, of niet leukspannen, dat gaat vanzelf. En dat kan erin resulteren dat jongetjes bijvoorbeeld in erectie krijgen, en meisjes het lichaam reageert met lubricatie, met vochtig worden. Dat zegt dus helemaal niks over opwinding of toestemming. Dat zegt alleen maar dat je lichaam in we paalde staat van paratheid wordt gebracht. Dus als kinderen in de war raken, omdat hun lichaam automatisch reageerde. Op die situatie, en soms doet de pleger nog een schepje wofen op, want die zegt "Zier wel, jij vindt het ook leuk." En als je dus 12 of 13-14 bent, en je praten met niemand over, ja, dan ga je in dat zo denken en geloven. Bij jongens die mensen bruikten zijn de helft daarvan. Die heeft twijfels over de sexuele identiteit die denken dat zo'n sexueel zijn. Het is super belangrijk om de juiste informatie te kunnen geven. In een projek met mensen die allemaal een soort grote kaart vasthouden voor zich met uitspraken. Die de Daaders deed een tewel het misbruik plaatsvond of kort daarvoor of kort daarna. En er zitten heel veel van die dingen tussen. Jij vond het zelf lekker. Jij vroeg hortig om. Jij kwam steeds naar mij toe enzovoort. Eigenlijk steeds de verantwoordelijkheid en daarmee ook de schuld. Het is net net een jaarlegend bij een kind in plaats van bij de volwassen die het misbruik uithoefen. Kijk, Richard, die houdt zich bezig met de feiten. Ik niet. Ik hou maar alleen maar bezig met hoe het nu in iemand zijn hoofd zit. Hoe ze achteraf hun eigen actie steins het misbruik. En met namet ombreken van actie ver oordeelen. Waarom lach ik daar maar, waarom liep ik naar hem toe, waarom regierde me liggen. Dus die dollak die zich zichzelf in de rug steken. Die veroorzaakt de klachten. Ik heb de maakum met kinderen die vooral vastlopen op schuld. En schuld van dat het is gebeurd, schuld van dat het niet hebben gezegd. Dat het wel hebben gezegd, dat het niks hebben gedaan. Wat het veroorzaakt, dat ze de Daaders hebben verraden. Het is nooit goed. En die dollak die is verantwoordelijk voor alle psychische problemen. Je neemt het jezelf zo kwaalig dat je jezelf aan het stuk maakken bent. Het is belangrijk om te begrijpen wat er in de kop is van kinderen omgaat. Dat ligt je Ivar Bikanisch en Richard Kovler en een boek uitgebreid uit. Maar ze hebben het boek ook geschreven om ouders handvatten te bieden. Hoe zij zelf zouden kunnen reageren in zo'n situatie. Hengen namelijk nogal wat af van een reactie. Een honkbak knippel aan bijpakken voelt misschien natuurlijk, maar het maakt de zaak alleen maar erg af. De maatte ik meer met Ivar Sprak, van haar horde dat de reactie van ouders soms traumatischer is. Dan het misbruik zelf. Dat zijn soms meer tijd kwijtjes in de behandelkamer om plaatjes van een bozevader en een instort van de moeder uit het hoofd van het kind te krijgen dan plaatjes van de sexuele handelingen weg te krijgen. Dat was voor mij een enorme importatie. En alle onderzoek laten zien dat hoe calmer die ouders reageert, hoe ondersteunender die ouders is, hoe minder last dat kind uiteindelijk hiervan zal hebben. We proberen vooral ouders in hun kracht te zetten van jullie zijn heel belangrijk. Wij zeggen dat ouders zijn belangrijker dan Richard en ik. En al onze collega's in het quadraad zijn kunnen zoveel betekenen. En hun directe omgeving, dus als ouders kan hem kunnen blijven en de omgeving steunend kan zijn, bewijsenspreken of mijn discipline, de psychologie helemaal niet aan te past te komen. Als je ouders geconventeerd wordt met de realiteit dat je kind sexuele misbak is meegemaakt, dan gaat er op zijn zwaagsgezegd. Alle emoties van schuld, woede verdriet, angst, fraak, alles gaat door je hoofd heen en niet per se inderje is er volg worden. Het is heel makkelijk gezet van blijf calmer. Dus dat is bijna een omgeving taak, maar we proberen ouders het toch van te overtuigen dat ze dat kunnen. En hoe het belangrijk is dat die ouderlijke stress zo laag mogelijk blijft, Dat is ook weer een goede video. We weten uit onderzoek dat ouderlijke stress een verspeller is voor een posttraumatische stresstoon is bij kinderen. Als het om de auto's gaat is het wordt je kalm, misschien wel het meest belangrijk wordt. Ja, wij zeggen eigenlijk, doe kalm en als dat niet lukt, doe als of. Waarom? Kinderen. En dan maakt het, ik zeg, kinderen, dan maakt het dus echt niet uit of je zes bent. Of 16. Of 23. Als dit uitkomt, dan weten kinderen. Dit gaat heel veel emoties los maken bij mijn ouders. En dat gebeurt ook. Even heel zwart wit. Ouders worden verdrietig, onbos. En dan heel extreem verdrietig en boos. Razend. Razend, ja. En sommige ouders pakken hondbakknuppels, sommige mensen die we hebben gevallen. Hebben jullie vlijktan? Die vlouvallen hebben gelijk in hun gevoelens natuurlijk, bedoel dit zo voelt het als dit onthuld wordt. Maar even vanuit het perspectief van een kind die dat misschien jarenlang heeft geprobeerd geheim te houden en stilte houden, op die manier op te lossen, die kijkt daarnaar en die ziet zijn ouders uit eenvallen. En dat is heel erg belangrijk voor kinderen. En dat is ook niet wat je wil. En kinderen willen toch een ouders beschermen. En dus die ontregeling die dan voor hun ogen plaatsvindt en ook soms niet stopt. Want het is er worden de volgende dag wakker en papa mama zijn nog steeds heel erg boos of heel erg verdrietig. En ze merken ook dat een ouders anders gaan doen. Bijvoorbeeld je mag ineens bij je vader moeder in bed of je wordt ineens met de auto gebracht naar school of je hoeft helemaal niet meer naar school. En je wil heel erg begrijpelijk is vanuit ouders want je wil een extra gaan beschermen of die voel is zich schuldig. En gaan zich dan anders gedragen. Maar je moet je bedenken voor een kind en dat geld zeker voor jonge kinderen. Die willen het liefst dat alles blijft zoals het was. Want die verspelbaarheid van thuis, die zekerheid van thuis, die geeft een bepaalde structuur en die heb je ook nodig om te verwerken. Dat de normale dingen gewoon doorgaan en dat je vader een moeder rustig blijven. Normaliseren. Normaliseren is ook een belangrijke woord. Wat natuurlijk een heel gek woord is want er is iets abnormaal gebeurd. En dan komen wij aan met het woord normaliseren. Kinderen zijn hele goede observatoren. Dus die hebben heel snel door als het niet helemaal klopt. Dus je kan wel doen als of je kalem bent. Maar als dan toch in Lichaamstaal of in een stemklank de pad niet te horen is, dat heeft een kind gelijk door. Voor de duidelijkheid, we hebben het nu over kinderen die vertellen wat dat met hen is gebeurd. Dat ze dat met hen vertellen is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ook bij de tweelingse ze, bij het riks aan Stefan, die we straks al horen, duurde dit een hele tijd. Dat vertelde hun moeder in onze uitzending in december. Twee jaar duurde de al dat ik dacht, die hebben iets. En dan heb ik ook krestel gevraagd. En toen zei ze 'm aan, maar ik kan een nieuw verpraten. En twee jaar lang heb ik tegen mijn man gezegd 'ie ziet's. En die kan de hand dan niet op leggen, maar dat moet iets ergens gebeurd zijn. En dat was ik best vertrietig, omdat ik dacht, ik heb het vertrouwen van die kinderen, maar toen voel ik ook dat ik het niet heb. Maar ik weet ook dat je niemand kunt twingen iets te zeggen wat ze niet willen zeggen. Ze moeten daar opgegeven en toch zelf brengen. Nou en toen heeft ze dat verteld. Mijn man was ook bij en we wisten m'n ideeën dat waar was. Want dat vielen met een bepaalde gebeurtenissen op zijn plek. Ook dat ze bij mij in de badkrijb zat en ik zag vij van die blauwe vingers. Ik zeg 'mwijs toch met jou gebeurd, dan boren ze het lach. Hoel maar niks of zo. En toen ben ik weer overheen gekaan in plaats van. En daar heb ik maar na het wel verweten, in plaats van ze apart te nemen. En toen zeg je 'n nogma, die blauwe vlekken zijn niet normaal. Ook meisjes die één keer verkracht zijn, houden dat vaak lange tijd voor zich. Dat kan ervoor uit het promotie onderzoek van IFA Bikaniet. Het duurde gingen 21 weken voor dat zij voor het eerst het aan iemand onthulder. En die persoon was vaak een vriendin. Niet een ouder, terwijl ouders natuurlijk wel vaak zeggen wegen kind. Als er wat is, wij zijn er voor jou, je kan alles zeggen tegen ons. Maar ook nou een eenmalige verkrachting houden puurbermeisjes. Dat is vaak er binnen. En we weten ook al uit bestaande studies dat hoe langer is gebruik duurt. Hoe langer duurt voor dat kinderen de menen buiten komen. Hoe dichter bij de pleger. En dan moet je dus calme en rationeel reageren. Voor het kind zelf, maar er is nog een reden voorzicht dat voorkaat koffer. Het is namelijk noodzakelijk als je aangeeft de wil doen bij de politie. In een ideale wereld zou je niet gelijk wat doen. Dus het kind vertelt en dan wacht je gewoon eens kind meer verteld. En als je al de neiging hebt om te vragen die je heel menselijker is. tel dan een hele algemijle vraag of verteld, daar is alles over. En dan moet je eigenlijk daarna niet de doorvraag. Want dan ben je al in een situatie waarin je een ziekko loopt. dat je door jouw vraagstelling een kind me invloed. Want bijvoorbeeld de vraag en toen sugereert dat er daarna nog iets gebeurt moet zijn. Alles vraagt maar maar toch niet en toen. Dus ook als er daarna niks gebeurt is, krijgt een kind toch de neiging. om te denken dat er moet toch wat gebeurd zijn aan het gevraagd en toen. Die neiging hebben wij als volwassen al, blijkt uit onderzoeken. Als jij het dagenwins van de verkeerzoongvall en de kontanagent en die vraag en toen. dan denk jij ook dat er nog iets gebeurd zijn die me al vragen, niet van niks en toen. Dus je bent heel snel aan het beïnverdoeden. Het is niet van niks dat wij de politie speciaal gezetificeerde rezozoers hebben. die dit soort verhorden moeten doen. Die is goed, zo opgeleid zijn dat zij de vraag op zo'n manier stellen. dat zo weinig mogelijk beinvroeding plaats vindt. En het houdt ook in dat je dus geen complimenten gaat geven aan het kind. Maar wat goed dat jij dat hebt verteld, dat is heel menselijk. omdat wel te doen als een kindje van vier entraal en jou iets verteld. Om te zeggen wat goed dat je dat hebt verteld. Maar een kind ook, denk ik, dat is dus wat ze willen horen. Maar mensen zijn er geen robots. Nee, daarom is het ook een uitermate lastig. We zullen echt niet zeggen van jouw nalezing van ons boek. Is iedereen de ouder volleerd in de kunst om daarmee om te gaan helemaal niet? Je moet wel zo snel mogelijk proberen en inschatting te maken voor jezelf. Van is hier iets serieus aan de hand? Het is belangrijk om te proberen als ouder luchtig te zijn. nietgelijk van het ergste uit te gaan. Maar is dat kind zo vrij mogelijk te laten vertellen wat er dan gebeurt? Waarom is dat belangrijk? Ik vind dat belangrijk omdat ik het moet doen met fijten. Ik ben niet in de gelukkig omstandigheden die IE-vVs. dien ik dat ik niet zou gebruiken. Maar het maakt mij niet uit wat er echt is gebeurd, maar het zit zo in het hoeft. Als het verkaard moet ik in een rechtszaal of het algemeen is, bewijzen. En als het onstafbaar is, moet het op een waar ministerie iets bewijzen. En moet ik als dat voorkaard aan een zachtoffer in inschatting geven of dat gaat lukken of niet. En dan is die getuigen verklaring, want dat is het eigenlijk heel belangrijk. Omdat erzijnemistij verhoof het algemeen plaatsvinden in een ene op een situatie, dus meestal zijn daar geen mensen bij. Het wordt meestal ook niet gefilmd. Dus ja, waar moet je het dan van hebben? Waar bewijzen? Maar het kan dus gebeuren dat er in een manier waarop een oude iets vraagt dat je iets in hoofd van een kind stopt. Dat daar kan ontstaan. Waar zijn wetenschappers die zeggen dat dat zou werkt of zou kan werken. En wat je eigenlijk hoopt, is dat als je het vermoedig hebt dat er iets aan de hand is, dat een kind zo snel mogelijk wordt gehoord door specialisten. Dus je reden waarom Nederlandse politie een respondstijd heeft om eigenlijk binnen 14 dagen. Een studio verhoort te organiseren. Dat wordt me bedoeld dat een kind in een kind vriendelijke kamer wordt gezet met special opgeleid iemand. Dat hele verhoor wordt gefilmd. Maar heeft u wel eens bij al die duizenden slachtoffers die u heeft bijgestaan? Gevallen gehad waarbij het echte lermuint hoofd van iemand zat en niet echt was gebeurd? Nou ja, ik kan dat nooit beoordeel, want ik kan nooit bijbegeweest. Dus dat weet ik nooit zeker. Ik heb wel gevallen gehad waarin deze kunnen zeggen dat de verklaring van een slachtoffer als onbetrouwbaar moet worden. Ik heb meaakt omdat er too veel met een kind is gesproken door allerlei figuur over niet eens aan alleen ouders te zijn. Dat kan ook een huisart zijn bijvoorbeeld. Die gaat door vragen. En eigenlijk wordt tegen huisart zijn nu ook gezet van als u een patiënt heeft waarvan u vermoed dat er sprake is van sexual misbruik. Probeer die patiënt dan te verwijzen naar de zetepoliceers zodat die dat gesprek kunnen doen. Ifa Bica Nietz heeft nog een praktische tip. Als je kind gaat vertellen schrijft dan heel precies op welke woorden en kind gebruikt. Maar ook welke vragen jij zelf hebt gesteld. De antwoorden zijn interessant, maar de vragen zijn nog interessanter. En als dan blijkt dat er heel veel geslooten, sturen en vragen zijn gesteld, dan kan het in het eerst een geval zo zijn dat een politie af ziet van het verhoren van jouw kind. En ik denk dat heel veel ouders dat niet helemaal weten, vrijplijk. Hoe het werkt in Nederland. Zetenzaken zijn echt ingewikkeld bij nadrukt advocaat-korver. Er hangt zoveel af van de verklaring van het slachtoffer. Wil die juridische waarde hebben, dan moet die zo puur mogelijk zijn. Als je het belangrijk vindt, dat er ook op sportingen en berechtingplaats vindt, dan zullen je. Dat is kind bij voorkeur eerst met de politie moeten laten praten, dat ze met alle andere spreden. Dan ben je zwaargetramatiseerd als kind. En dan moet je zeggen dat mensen die je niet kent, tot in dit tijd, alles gaan vertellen. En die mensen mogen ook niet een positief te regeren. Dat lijkt me redelijk dramatisch. Dat hoeft niet. Zeker niet. Zeker niet bij kinderen in studio voorondergaan. Kijk wat we in ons boek proberen te zeggen. Dus mensen liet dat je als vader of moeder emotionale regiert. Maar als je nou een vermoeder hebt, dan laat je je vraagt vertellen dat alles over de spraak is van een strafbaar feit. Ga dan niet heel veel gesloten vragen stellen, waar Belse snel mogelijk de politie, zodat zij zeg maar hun werk kunnen doen. Je moet je bedenken als een spraak is van een strafbaar feit, dan is de politie, de zeder politie, is gewoon de eerste partij waar je naartoe moet gaan. Blouw of de politie die moet voorgaan. En daar moeten we de weg vrij voor maken. Maar je wilt toch van je kind precies weten wat er gebeurt is. En dat doet toch bij jezelf ook iets. Je gaat dat niet. Dat vond je daar naartoe vleivende al te weten op zich. En uiteindelijk krijg je dat studio voorhoren als ouder. En kun je dat precies naal lezen wat je kind daar heeft gezegd. Is dat moeilijk? Natuurlijk. Dat is ontzettend ingewikkeld. En als je zegt als ouder in die ouder zijn er ook, maar je wil van nou, ik wil helemaal geen strafrechtelijk circus. Dat wil ik helemaal niet in. Want ik stap in een trein waar geen nooderm is. Ik weet niet waar niet trein heen gaat waar die stopt. Het zet daar dus dat wil ik niet. Daar kan. Maar dan heeft er ook nog steeds te gelden. Dat voor het herstel van je kind, de mate waarin jij als ouder rustig blijft. En kan blijven geëren. Een hele betrouwbare voorspeller is van de mate van herstel. U luistert naar Argos. Het onderzoeksprogramma van de VPRO en human op NPO Radio 1. Psygaloch, IFA Bikanich en Advocate Richard Corpvers en Pioniers in de strijd tegen sexual misbruik. Maar als gegronden reende zijn waarom kinderen geen aangift willen doen, is het strafrecht nog wel het instrument om iets tegen misbruik te doen? Strafrecht kan helpen als een kind doorkreis van 'hei, in de wet staat gewoon dat dit niet met mij had mogen gebeuren. Heel veel slachtoffers, dat klinkt misschien eraan, maar hij zegt tegen mij 'hei, hoef niet de gevangenis in. Hij, omdat de meesten misbruikers die wij in het straf ligt, zien dat zijn mannen, hoef niet de gevangenis in, maar ik wil wel dat hij uit een beurt blijft. En ik wil wel dat hij niet meer met kinderen mag werken. En ik wil wel dat hij het hier een pie krijgt. Jullie noemen zelfs in het boek een voorbeeld van iemand die dat niet voor oordeel is. Maar waar ben ik dan recht al wel gezegd, ik kan nu dat niet voor oordeelen, want de bewijzen zijn niet sterk genoeg. Maar ik geloof wel waar het slachtoffer vertelt. En dat dat voor het slachtoffer ook heel belangrijk was, ook al weg te daar dat niet voor oordeel, dat dat toch zo'n recht als hij. Ik heb geen reden om niet te geloof wat je vertelt. Alleen het is niet genoeg om iemand in de gevangenis te stoppen. Ja, en daarmee wil ik maar zeggen dat het gaat niet altijd om straf in straf ligt. Ook al is dat de eerste lettergrip straf. Het gaat vaak ook om de erkenning van er iets gebeurt. Dat gaat niet gemol. Ik zeg helemaal niet dat straf recht zalig maken is. En voor alles de oplossing is die eluzen hebben kan ik niet. Maar ik denk wel dat mensen al als maatgepij moeten zerren hoor. Er zijn bepaalde zaken, die vinden wij als maatgepij dusdanig ernstig. Daar treed ik het tegenop. Daarom is het ook belangrijk dat in ieder geval met de politie gesproken wordt. Als je geen aangifte zou doen met een beperkte tot een melding, ik heb zaken in behandeling die leiden tot ver oordeelingen, omdat er meer de slachtoffer zijn in de M-Ode-moders-operon niet. De manier van werken overeen komt. De politie is nu verhaal nummer 6. Het is alles zes te keer op dezelfde manier. Nu gaan wij al om halve vervolgen, dus eigen op beweging. Ik denk dat dat wel degelijk belangrijk kan zijn en net kan zijn om dat de melder blijft de keuze van iemand zelf. Als iemand zegt ik schiet daar niks meer op, ik wil dat niet. Dan begrijpen we dat. Stomst wordt het getwijfvold ook met hulp van weenschappers aan wat een slachtoffer vertelt. Maakt u dat mee dat het een twijfvolderijker van zo'n tuigen is? Ertoel lijkt dat. Dan verdachten er niet voor oordeel. Jazeker. Dat gebeurt dat vaak. Dat komt met regelma's voor. En dat gebeurt dat ook in zaken waarvan u er echt van overtuig bent dat die daar het wel gedaan heeft. Ook dat komt voor. Vaak? Nou ja, kijk, ik probeer als mijn client in een vroeg tijdig stardien bij mij zijn. In inschatting te geven van de goede en de kwade kans. Dus als ik dan inschat, maar ik zou wel eens heel erg problematisch kunnen worden, dan vertel ik dat. En dat kan naar toe leiden, dat een client denkt dan door geen aangiften. Wat doet dit met uw vertrouwen in de rechtstaat dat u merkt dat recht niet als u het gehaalst kan worden in dit soort zaken? Maar het is een diepzinnige vraag, bevraagbaar. Kijk, ik ben afspraken uit geworden om mensen te helpen, heel de echte halen. En daar waar ik ook maar enige hoop zie dat dat gebeurt zal ik dat doen. En daar waar ik echt geen enkel hoop zie, leg ik dat uit aan iemand. En dat kan dan een gemeenschappelijke toeleurstellen ervaring zijn. Ja, dat is zo. Is er een van de redenen dat u ook zirkt met een geïnspeedsalisair als slachtoffer advocaat? Dat u het idee had voor deze groep is er eigenlijk toch onvoldoende recht. Want ze hebben nog geen plekje in het recht systeem. Ja, ik vind dat er volstrekt onvoldoende recht is. Voor slachtovers zijn onvoldoende gelijkwaardige positie hebben dat ze overgeleverd zijn. Vak toch aan de wilkur van de professioneel die aan de andere kant eind open bij ministerie voor hun belang aan moet opkopen. We weten allemaal leesde krant. Dat is open bij ministerie onder een onacceptable hoge druksstaat om zaken af te werken. Ze daar onvoldoende capaciteit voor hebben dat niet goed kunnen doen. Daar zijn juridisch weinig medelen die als slachtoffer hebben. Als je je slachtoffer bent, verdien je dezelfde behandeling als een verdachte bent. Als je een verdachte bent, je wordt aangehouden, dan wordt de roodloper uitgerollen voor een advocaat. Die wordt automatisch ingeflagen, die krijgt betaald. Ons moet je betalen als zij wat willen doen. En wij doen ook als slachtoffer advocaat. Heel veel gratis. Maar bedoel je met gratis? Nou, precies, kostloos. U wordt niet betaald dan niet. U werkt en krijgt er geen normaal ruimte. Oké. Ja, dat is. En op het moment dat iemand dan besluit aangiften te gaan doen. En er komt een vervolging, dan kunnen wij een toevoeging aanvragen en krijgen we een subsidie van de overheid. Maar je hebt net gemerkt aan mij heel veel van dat gesprekken leiden niet tot een aangifte. En dus ook niet tot een vergoeding. En ik vind dat je in een beschaf land de voormoed zorgen dat ook voor slachtoffers het recht bereiktbaar is, dat die zich kunnen laten adviseren, dat dat niet alleen voor verdachten gel. Hoe nu verder? De oplossing zit een volgens IFA Bikanich en Richard Corver niet alleen in het strafrecht. Maar ook in hoe we als maatschappij met kinderen meest pijk omgaan. Een van de dingen die beter zouden moeten is dat wij als maatschappij anders reactieën als iemand met zo'n verhaal naar buiten komt. Dat is de reden waarom wij nu in deze studio zitten, omdat wij proberen om de maatschappij anders te laten reactieëren. Nog veel te vaak krijgen missbarks lachtoffers te horen dat het hun eigen schuld is, dat ze zich anders hadden moeten gedragen. Dit wordt met een Engels te term victim bleemingen noemd. Dat doen we met opmerkingen, met vragen. Ik zeg even een voorbeeld. Ik ben in het weekend, is er ingebroken in mijn huis. Ik ga me aan de hanaam werken en ik zeg 'oh, dus ik ben ingembroken in mijn huis en mijn collega's. Ze zeggen 'je wat een rotsdrekken, een vertel, wat hebben ze meegenomen, ben je naar de politie gegaan, ik ga koffie voor je halen, dus die ga mij supporten.' Ja? Niemand zegt van 'maar had je dan de doob gelaten' of zo, dat ik krijg gewoon, ik weet dat ik gegaan deed. Kijk, ik dat en ik heb die stuinen nodig. Ja, die stuinen komt mij ontzettend goed van pas, want het is net gebeurd, ik zit nog hogende stress en ik heb mijn diewere collega's ook een beetje nodig om die stress na beneden te brengen. Nu een nieuw voorbeeld, ik ben in het weekend verkracht. Nou, heb ik natuurlijk collega's die in het psychotrouwencentrum werken die zullen alle qua het reageren, maar doorgaans eventjes, dit is wat mensen mee geconfronteerd worden. Waarom? Waar wat deed je daar? Waarom ben je niet weggegaan? Waarom vertel je het nu pas, waarom ben je niet meteen naar de politie gegaan? Waarom? Waarom? Waarom deed je daar? Waarom heb je met die persoon afgesproken? Weet je dat je niet moet afspelen? Hoe zou dat zijn? Wat deed je daar in het park? Weet je toch dat je niet in het park, waarom ging je alleen fietsen? Heb je dat ook bij kinderen? Ja, dat gaat ook bij kinderen. En dat is kijkens sexual misbruik, is een trauma. Normaal die terwijl hebben wij mensen, kleine vroote, de neiging dat als een trauma onstres geeft, dat die piet trauma het geeft onstres, dat we ons meteen richten, tot onze omgeving, om support te krijgen, zodat die stress naar beneden gaat. En na sexonomisbak gebeurt dat niet, wij delen niet, omdat we dus weten dat een grote kans is dat die andere partij beschuldigend gaat reageren. Waarom doet de andere partij dat? De andere partij doet dat, omdat die daar van schrikkt, die denk je dat je maar ik fiets daar ook, of dat dat een kind ook kunnen overkomen, of het komt heel erg binnen. En dat willen we niet, dus we draaien het om, een draaien de schuld, vuuf. Ja, ik zou dat ook niet gefiets zijn, snags. Ja, dat, ja, of, maar ik zou nooit afspreek met mensen die ik niet kan, ik zou nooit mee. En we gaan met iemand die ik niet ken. Dus Mek, aan het niet overkomt? Ja, dus dat willen we graag geloven. Wij leven graag in de illusie van een veilig wereld. Nou, de wereld is in principe veilig, maar niet altijd. En misbruik gebeurt vaak juist natuurlijk door iemand die je heel goed kent, juist. Die vriendelijk is. En daar hou je helemaal geen rekening mee. Daar moeten we eigenlijk ook in een rekening mee houden. Maar we zijn dus best wel vernietigend naar slachtoffers als er de men naar buiten komen. Je wordt eigenlijk de wat slachtoffer dan? Maar dat kan je heel goed zeggen, ja. En we weten ook wel het onderzoek dat victimblaming schadelijker kan zijn aan de gebeurten in hetzelf. En hoe mooi het zou zijn als we de welen zouden kunnen slagen om ade qua te reageren. Dat proberen we ook in ons boek de promoter. Dus social support kan het verschil maken. Het is niet zo heel erg. Moeilijk zou je denken, iemand vertelt het hier. En dan zeg je, dankjewel voor je vertrouwen. Ik zou er goed mee omgaan. Dit had niet mogen gebeuren. Wat kan ik voor je doen? Het is niet ingewikkeld. En toch is het wel ingewikkeld. En dat overbrengen. Dus ik zeg ook was als er een volgende mietoes zou komen. Laat als je blieft die slachtoffers met rust. Die hebben gewoon handen vol aanzegselig. Maar de groteren groep niet slachtoffers. Die het allemaal zo gaan aan het weten weten. En oh, ik dit en ik dat. Die mensen moeten aan de bak. Sensitieve reageren. Normaal reageren, zoals we dat ook normaal doen. Bij andere misdrijven. Daar zou een volgende mietoekampagne over moeten gaan. Ja, werk aan de winkel dus. Niet alleen voor ouders, maar ook voor vrienden en collega's. Van slachtoffers van sexueel misbruik. U luisterde naar een reportage van Hup Jasper's en Sanatelingen. De techniek was een handen van Alfred Costa. Eindradaxie, Ari Lensink. Doet u meer weten over dit onderwerp? Ga dan naar onze website www.vpiro.nl/argos. Daar geven Iva Bikanic en Richard Corver. 10 tips over de inhund, ogen, belangrijkste films en boeken over sexueel misbruik. U vindt dat ook informatie over onze andere onderzoeken. En nu kunt daar ook alle repetaties van Argos nog eens beluisteren. En die gaan helemaal terug tot jouw 1991. Dus mochten we niet te doen hebben in dit coronaviekend. Wees welkom op www.vpiro.nl/argos. Volgende week gaan we het over Ruziende Russen voor de Nederlandse rechter. Want poet in en wodka-producent stolis naja, hebben hier elkaar iets aan te vrijven. Vecht elkaar hier de tent uit, staat die eigenlijk ja, dat kan ik beter zeggen. Sv'radelijk op deze zender Hilversum uit met Natasha Gibbs. En zij is vandaag in enkeuze. En wij wijspitten verder. Vijn weekend, houd moet, stop met het achterlijke hamsteren. En droma vast van de dacht dat we elkaar gewoon weer lekker kunnen knuffelen. Die komt ongeveer tot volgende week. ♫

Podcast Summary

Key Points:

  1. In december 2023 besloten VEPIRO en Human een onderzoeksdossier over Rietewiel Misbruik te verwijderen vanwege hogere eisen aan het bewijs.
  2. Psycholoog Iva Bikanic en advocaat Richard Korver publiceren het boek 'Dicht bij huis' over seksueel misbruik, dat nog altijd een taboe is.
  3. 85% van kindermisbruik vindt plaats door een bekende, vaak zonder geweld maar met affectie, wat verwarring veroorzaakt bij het kind.
  4. De helft van de misbruikte kinderen loopt serieus vast in het leven, met gevolgen zoals psychische problemen en suïcidepogingen.
  5. Bikanic behandelt kinderen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis en benadrukt dat therapie geen spel is, maar hard werk.
  6. Kinderen gebruiken dissociatie om misbruik te overleven, en sommigen ervaren het zelfs als plezierig, wat later leidt tot herwaardering en klachten.

Summary:

In deze Argos-uitzending staat het taboe op seksueel kindermisbruik centraal, met psycholoog Iva Bikanic en advocaat Richard Korver als gasten. Zij hebben samen het boek 'Dicht bij huis' geschreven, dat volgende week verschijnt. Beiden zijn pioniers in de strijd tegen seksueel misbruik en hebben samen meer dan 40 jaar ervaring.

Ze benadrukken dat 85% van het misbruik door een bekende gebeurt, vaak iemand die het kind vertrouwt. In tegenstelling tot gewelddadige verkrachtingen kenmerkt misbruik dicht bij huis zich door affectie en positieve aandacht, wat diepe verwarring veroorzaakt bij het kind. Bikanic, werkzaam in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, behandelt dagelijks kinderen die vastlopen door misbruik.

De helft van hen krijgt ernstige problemen, zoals psychoses of suïcidepogingen. Ze legt uit dat kinderen tijdens misbruik vaak dissociëren om te overleven, en dat sommigen het misbruik tijdelijk als plezierig ervaren, wat later tot herwaardering en klachten leidt. Korver, als advocaat, staat wekelijks slachtoffers bij en heeft duizenden zaken behandeld.

Het doel van het boek is om het gesprek over misbruik te normaliseren en zowel emotionele als juridische steun te bieden aan kinderen en ouders. De uitzending benadrukt dat misbruik in alle lagen van de samenleving voorkomt en dat zwijgen de problemen verergert.

FAQs

Het boek wil het taboe rond seksueel misbruik doorbreken en biedt praktische informatie voor slachtoffers en ouders, zoals hoe om te gaan met schuldgevoel, woede en aangifte.

Bij misbruik door een bekende ontbreekt vaak geweld; er is juist affectie en positieve aandacht, wat verwarring veroorzaakt bij het kind.

Ongeveer 85 procent van seksueel misbruik van kinderen vindt plaats door een bekende, zoals een familielid of vertrouwenspersoon.

Kinderen kunnen vastlopen in het leven met problemen zoals eetstoornissen, depressie, suïcidepogingen en hebben een 10 keer hogere kans op psychose.

Dissociatie is een mentale vlucht waarbij kinderen zich mentaal afsluiten om de situatie te overleven, bijvoorbeeld door zich te focussen op één punt of te doen alsof ze iemand anders zijn.

Kinderen willen er vaak niet over praten vanwege schaamte, verwarring of loyaliteit naar de pleger, en therapeuten moeten duidelijk maken dat therapie werken is, niet spelen.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.