Aflevering 5: De ‘making of’ KAIN

Een inclusieve samenleving waarin iedereen meemag en meekanden ook op de werkvloer. Daar geloof we weer in. Toch staan veel mensen met een hersa-aandoening, een anderswerkend muren die zich een brein of mentale variatie buiten de arbeidsmarkt. Samen kunnen we van Drimpels zebra-varen maken, zodat we een inclusieve arbeidsmarkt hier waar ruimte is voor alle breinvariat. In deze podcast gaan Saskia Schepers en ik martijn Tille Maar, tijdige lukkig met een uur die vergend brein ingesprek over breinvariatie op het werk. Nou, Sask, daar zitten we weer. Zeker. Ja, heb je lekker werk gehad? Ja, ik heb een topweek gehad. En wat meertens bij gebleven was gisteravond over ons, er was ik met mijn studiegenoten uit eten, elk jaar. We zijn dus volgend jaar 30 jaar afzudeerd. Dat zou ik niet momenten dat je denkt dat je het jaar aan het tellen. Maar we hadden het over wat wij nu nog gebruik uit onze studie, want als je net afzudeerd of je bent bezig, dan heb je daar niet zo in de gaten, dat dat werkelijk iets veranderd in je brein of dat je een ding op slaat. En dat we nu eigenlijk steeds maar achterkomen, dat we op badmien denken, dat je op badmien toch kunt toepassen. En dat eindigalde wij, ik heb organisatieweedschap gezedeerd. Of wij, als groep, was eigenlijk één van mijn favoriete, was wetenschapsvillusvie, wat eigenlijk gewoon een keuze vak was. Dat was echt een goed cijfer voor, ik denk dat ik het dan in knalde. En dat was van Hermond de rechten, het was topdozen, dat was een docent van jaren, dus het vergeweldigde mam is op Google. En hij begon ook altijd zijn lesven met 'wet ik doe nog van wat is waar?' En dat eigenlijk wetenschap onze beste gok is. En dat maakt je, mensen kunnen zo steller zijn over dingen denk ik ja, maar ja, je weet het niet te kansen, kunnen we in insteken komen, andere onderzoeken, andere inzichten. En dat is, dat maakt je ook lekker kritisch van, ja, is dit zo, wat is waar? Ja, dat zijn van die mooie dingen die dan blijven hangen. Wat is waar? Ja. Een hele mooie filosofie. Nou, vooral over welk perspectief, want dat zit natuurlijk een mijn wereld van nure diversiteit of onze wereld. Ja, iemand kan het heel anders zien, je kan denk, we hebben hij dit, dan ik zit hele verband niet. Of het is een verhaar idee, dat heb ik zelf veel gehad in mijn leven, jij misschien ook verhaar dit vandaan. Je is niemand heeft erover, jij komt er neemt met iets. Ja, dat kan een perspectief zijn, wat een ander over het hoofd zou kunnen zien. Ja, ja, snap ik. Morgen. Ik ben ook ter eningsaktur tegenwoordig. Ik moet achter de geven winnen aan het idee dat het ook ben als econom. Ja, ben je dat ook niet gewend? Ik werk nu dus ook met acteurs die opgeleid zijn, of een tonneel, school, een theater school. En die werkt dus ook heel anders samen. En samenwerking is nu wat intensieve er aan het worden met de mannen van het leertiater. We waren deze week met elkaar in gesprek. En ik weet er ook helemaal ibel even van. Ibelig? Ibelig. Ik weet helemaal gek van alle details en alle. Ik vond het vooral genuizel. Ik weet me eruit zei ik dan van. Ik werk in het bubbeldse van de bedrijfs-ekenomen. Ik kijk dat er zet hem aan niet. En zij zijn ja, dit is zo essentieel als trainingsakteur dat je hier zo diep op doorgedacht. Oh God. Ik ben er in Beland. Dus ik moest er even schakelen. Er zijn nog andere bubbeldjes. En kan ik nieuwsgierig zijn naar dat andere bubbeldje. En wat is waar? En wat is waar? En wat is ook nutter? Ik heb ziens. Ja. Dus kunnen we van elkaar leren. Kan ik me nieuwsgierig geblikken aan zetten. Vond ik op dat me een beetje aan het zijn bedrijf. Nou, wat heb ik ervan geleerd? Nou ja, dat ik toch even mezelf daar toe moet poeschen. Dat ik toch even mag uitdagen om wel me nieuwsgierig geblikken aan te zetten. En om die beruchte slaan, met duidelijk aan ook een andere bubbel. Ja, ja. Nou, ik denk dat ik me bezig. We leren op steeds je hebt onze leeftijd. Zeker, het kost ook wel wat moeite. En het is mooi berug dat je vandaag, waa, vandaag voorzitten. Zeker. Met jouw winsel. Lek dat je de bent. Dank je wel. Wat jij bent, producent. Ja, producent, dat klopt. Ja, ja. Wat jij kent, ik kunsttu en de acteurs weer, dat heel goed, dan denk ik, of niet? Ja, ik moet eerlijk zeggen, ik werk al. Nou, meer dan 30 jaar in de creatieve sector. Ja. Ik ben zelf als filmmaker opgeleid op de Kunstaklemie. Dus ik heb daar ook 10 jaar gewerkt als studielijder. Dus heel veel filmmakers opgeleid. Dus ons zijn er bezigwezen met creatiefa-modulus. En hoe, wat is creatiefiteit? En we gaat dat om. Het manier van Denker, zoals jij net zegt, van, wat is het al voor taal eigenlijk? En ik ben nu sinds vijf jaar weer zelfstandig aan de slag, als filmmaker, als producent of. Voor mij is het, ik delen niet zo in een hoekjezin. Het gaat bij mij eigenlijk moeten maken. En daar pak ik af en toe een rol in. Lek. Maar. Wat doet een producent, zo al? Je hebt binnen de film, zoals je misschien wel weet, van alle afdietelingen, giech, gaaf, veel functies en rollen. De producent is daar in eigenlijk de vaak de initiatiefneemer. Het bedrijf, eigenlijk zou ik kunnen zeggen, die het projecten aangehaat. En hier in Nederland is dat dan vaak dat je. Je bent het producent en met als producent, ik heb ook aanvragen bij het filmfonds. Die hebben er gewoon een budget klaar voor zoveel films per jaar. En samen met dan, dan trek je vaak een regisseur aan en een schrijver. maak je, zet je een film opzetten. Vaak is dat in Nederland volgens een boek. Dat zijn de meest films, want dan heb je natuurlijk al een garandeer publiek. Dus een beetje als ze de boek hebben gelezen, gaan ze ook naar die film. Maar het komt ook wel voor dat de vernuitsecretiefiteit zelf een film tot stand is, komt eigenlijk. En dat is bij ons het geval geweest. Lekt, want jullie hebben een film geprofiseerd, is het aanvang van onze podcast nog vandaag. Hoe heet de film? De film heet Ken. Ja. En het gaat over Autism, maar het is ook gemaakt met een diagnose. Autism. Ja, dat is natuurlijk vaak met filmfonds, dat het heel vaak over gaat. En dan is het gemaakt door mensen zonder en die diagnose. Maar wij hebben er echt de tijd voor gekozen, we gaan het met doen. Wat maakt deze film wel speciaal dat het echt in samenwerking met Autism is gemaakt? Mooi. Nou, daar zijn we natuurlijk superintensitief van hoe we het samen in zo'n neurodivigent diem. Ja. En ik kan jou dus echt een beetje zien als de werkgever, de ondernemer, de leidinggeveren, de projectmanager. Nou, ik was een dit traject uit voerenproducent en koopproducent. Voor mij stichting, we niet de reams. We zijn in aanraage gekomtee producten, van de jomen naturefilms en 40 mil media. En die hebben vijf jaar geleden gezegd, wij gaan hier achter staan. Dus zij zijn uiteindelijk de officiele producten, tot het kon mocht ik niet. Maar ik ben wel even een initiatief nemerz die in 2018 is gestart samen de regisseur en met Daniel Gelvoed die de hoofdrook speelt. En ja, ook Autism. Ja, maar hoe is de film "Oltzammages" hef van jou? Het is niet vanuit een boek ontstaan. Nee, dan gaat de film over. Kijk het over de botzing die er is tussen groepen mensen in de wereld. Dus mensen met, mensen zonder, die genoeg zou het is. En in deze film gaat hij ze rijden wij ze halen, wat een beetje staat voor mee doen in de maatschappij. En eigenlijk in die hele rij ze wij ze wel gaan halen, het heet er gebeurt van alles. En laat we die botzing zien. Maar. En het is een traagje komen ze liefdus komen die dus er gebeurt ook veel meer dan dat dan alleen rij wij ze haat natuurlijk. Hij trekt. Mooi. En de hoofdrook speeler. Ja. Heet. De hoofdrook speelde is Daniel Gelvoed. En hij woont ook in de woggroep in het weg. Dus ja, ook ontzettend afgekurt voor werk. Maar als wel mensen met dromen. En ook ja, ontzettend zoeken er naar op warm kan ik niet zijn wie ik ben. En hij loopt ontzettend tegen al die konvensties die we hebben. Loopt hij tegen aan. En dat boeden gewel bouwerelder, echt zewel mij ontzettend ontzeg van, oh, interessant. En als je ook hem op moet, hij neemt je gewoon mee. Dus dat zit het flamoyant. Ja, heel wel bespraakt. Dat ze het gekken aan Daniel. Het is me vaak zijn introverte mensen, maar hij is heel extrevert. Ons zetend over sociale, zou je kunnen zeggen. Dus als je hem tegenkomt dan dan met je hem niet. En hij zette ons. Ons zet dan denk over de verschillende design in de wereld. En dat wij ook echt dachten, ja, warm is het eigenlijk allemaal zo ingericht. Hoe komt dat eigenlijk? En waarom hebben wij als grootgroep vaak van die blinde vlekken? En het is van hem gewoon heel lastig om mee te komen. Dus zijn dromen is dat iedereen gewoon mee mag doen in de maatstrapij. Of dat het met een rijbewijs is, of dat het op het werk is. En dat is ons het dromen eigenlijk ook. Het is mooi dat we vandaag over het leven hebben. Ik vind het mooi dat je ook zegt dat het jouw jaar aan een denk heeft gezet. Het mocht natuurlijk ons eigen normaal. Wat de maatstrapke norm is. Want dat laat dit natuurlijk heel goed zien. En juist uit een perspectief van iemand waar je echt heel getallenteert. Hoe kan het nou eigenlijk dat zo iemand toch botst? Dat is iets wat we zouden moeten kunnen omarmen. Ik was even benieuwd in hoeveel is het een auto-biografie? Dat is natuurlijk altijd de vraag die het publiek stelt. Wie je vraagt? -Ja, je zou kunnen zeggen dat deze film. wij hebben natuurlijk een paar ingrepen gedaan, maar voor zeker 85-80% helemaal daari als leven is. En het gekke is als je dan die film hebt gemaakt. dat je dan in dat hele proces wat er in de film gebeurt, ook weer in het echt iets gebeuren. Dus het is continu een botzing. Ja, precies op de set gebeurt ik ook wat hij in het dagelijks leven meemaket. Ja, maar ook. -Aan onbegrip of ja. Ja, ja, ja, ja, dat is interessant. -Snap ik. In de kaste met wie je die hebben gewerkt, die was ook heel nure diverse. Dus ze zaten nu er die begint te brein. Heb je zelf eigenlijk een hoe zou je je eigen brein oefenen? Vooral de gijn, zeg ik wel, is het. zeg ik wel, volgens mij ben ik de enige die normaal is. Oh, die zanden dus? -Dat is dan normaal. Ja. -Ja. Nee, ik geloof niet. Ik moet eerlijk zeggen als ik maak jezelf het hele lebelen. En zo, als ik fantasieer naar de toekomst denk, ja, in die end gaan we ernaartoe. dat we gewoon begrijpen, dat we allemaal verschillen zijn. En. En iedereen zit aarrergens. Nou, wat ik wel, dat is. Misschien werkt het voor jou ook als filmaken. Ik vraag vaak naar metaforen hoe zou je je brein omschrijven. Maar dat zegt veel meer dan de lebel, want dat zegt niks. Dan hebben we iemand daar in een hoekje gestopt. Dat kan of van alles dingen zijn. Dus als jij metaforen zou moeten bedenken? Eervecht lastig. Misschien plotten. -What is jou metaforen? Een voekaan. -Aan de bevalkaan. Dat valt niet aan het borrelen. -Ja. En dan kan iets zijn wat jij zegt dat ik straks in deze denk. nou komt het samen en dan vroep komt het eruit. En dat zeg ik ook omdat ik vaak een black box ben geweest in werk. Nu werk zelfs standig, nu maakt niet meer uit, maar dat mensen. iets verwacht opgeven, maar dan zit het nog in mijn hoofd. En het komt er ineens uit, maar ja, dat is niet altijd te plannen. En daar wordt het mensen over het algemeen, ik ben bankgewerkt, nogal nervus van. Dus ja, het was een voekaan. -Nou, als in de branding. Nou, kijk. -Nee, we hebben het in de branding. Dat is wat ik vaak hoor. -Ja. Dat zei ook als eenig normal, iemand meer de. dus het anchor of de rust in zo'n team. -Ja. Dat is mooi. -Ja. -Jou brein mee de voormaltime, want daar moet ik even het rijtjaf. Nou, een Achbaan, denk ik wel. Ik ga heel snel en er ga een groot hoog, maar ook diep de halen, gaf er over de kop, ik ook spannend in leuk. En soms sta ik ook echt met een heide, plotslinge, snelheid, stil. Dus dat is. Ik denk dat het een Achbaan. -Achbaan. Een mooi mee te voors. -Delijks. Niet altijd. -Nee, kan ik vertellen. -Ja. Goed, even snel naar de film. -Ja. Wat voor de neurodivigente brein is dat dan in de film, waar dat vooral mensen. met een autistisch brein? -Ja. -Ja. -Kan? -Ja. We hebben. Staniël, als ik de hoofd persoon daar staan om hen geschreven. in het hele proces eigenlijk naar de film toen. is han op de vreugde bijgekomen. Zijn 'is' een huisgenoot van Daniel, echt. En in eigenlijk het repeteren, want er is heel vaak heel vaak Daniel geweest om te repeteren. En om alle seernens na te spelen, werd het halen vaak ingezet om als tegenspelen neer te zetten. En toen. ik weet eigenlijk, 'is meer gegroeid dat ze voor ja, jij moet gewoon meedoen.' Dus die spelt er ook groot als haar zelf, met wat Daniel. En daarna zijn natuurlijk gaan zoeken van die kunnen nog meer in die wou-groep zitten. En daar kwam op geen met Fabian van Siskus naar voren via Kastenbroevas mee, en ook via Research. En die klopt er zo op de rol van 'Man, Ik zin het verhaal'. En het verschil ik het en Daniel aan hanen spelen zichzelf, zou je kunnen zeggen. Fabian die heeft veel meer echt wel een rol neergezet. Die was er ook veel kritisch erop. Die kijk ook na het draaien altijd terug van wat hij had gespeeld. En dan zei hij ook tegen het geëbioffan 'ja, als ik daar nog even een kugje doe, dan voordat echt beter.' Dus dat is heel anders. Voor de luisterer Fabian, wij kunnen zullen me kennen. Dus ik kan een camera check, ik ben nu weer zo doen. Maar goed, gewend op podium, gewend aan publiek. Dus ik al heel andere instek. En ik kent dit echterse werken net ook over wat met mijn collega theater acteurs of. die kinderheterst dat een kleine kugje kan net het verschil maken. Ja, en het is ook. Hij is nog een kiststaat om. Het is los vanzelfd naar ze zelf te kijken. Dus en Daniel had die kijk nooit terug wat hij had getuid. Dat was. Die zat gewoon erin. En die ervaren er het allemaal meer veel meer interne. Lijs een mooi voorbeeld van dat elk actissiesbrijn ook anders is. Dus dat geef je meteen aan. De geendek, dat zal wel goed zijn en de anders heel erg op de details. Het is iedereen is anders. Wat ik op benieuwd naar ben is wat we vaak zien in de neurodiverse teams. Het kan eigenlijk alleen maar werken. Weet je, het onderzoek ook als mensen wat inzicht hebben in het brein van de ander, in de zin van hoe de ander, de werkvorker van de ander. Is dat iets waar jullie bewust aan het hebben besteed toen je. En dan moet je ook een team vormen. Dus ook gewoon een team wat moet gaan samen werken. Hoe is dat? Hoe start dat dan? Ja, dat start natuurlijk met vorgesprekken en repetities. En daarin in die repetities zijn met de eerste keer dat die dat de woon gobelkaar kwam. En er was jijken bijvoorbeeld ook bij. Ze zijn actrice met diegnosen. En zij speelde de begeleider. Dus dat maakt het wel weer mooi. En die hebben we bij elkaar gebracht. En dan is het echt heel lang gesprekken gehad over van die zijmen. En dat zijn onze karakteristieken en hoe werkelijk graag en waar kan ik niet tegen. En het je dus hoe merk je dat? En daar gewoon heel verruimte voorgeven om elkaar te leren kennen. En het mooie is bij de repetities, en het merkt je om het teen dat omdat ze allemaal in hetzelfde bekets zaten. Dat zou elkaar meteen eigenlijk al zonder veel uitleggen begrepen. En dat ontstond ook een soort rust ofzo. Dus door te vertragen is deel te staan bij wie zijn wijning allemaal. Waar ze in dit talenten wat heb ik nou nodig om goed te kunnen werken. Bou je uit en ik het vliegwiel, maar door het veel sneller. Ja, en dat allemaal natuurlijk door spreken met elkaar. En hoe kan je dat in je rol brengen? Ja. Wat het vaabian heeft smetvrees. Dus dat is iets waar je dan ook mee kan gaan spelen in de film. En maar ook wat natuurlijk, waarom niet het echt gewoon weet je. Je wilt ze altijd een beetje of zij ook bij de eten samen zorgt die aan de eigen plek op. Dus daar hou je allemaal rekening mee met die verschillen. Je zo'n dubbele laag, ja dat is fantastisch om zo iets te maken. En wat je ook zeg, dat wat je gaat uitspelen, eigenlijk ook gewoon op de set gebeurt. Dus met dat smetvrees, dan heb je iets mee te doen dan op de set. Maar kun je ook weer gebruiken zo'n film. Dat moet wel. Dit is een dubbele laag, ik wil extra leuk. En hoe werkt dat dan bij jou? Als iemand dat een smetvrees heeft en je komt er achter, dan ik. Pani, dat is wat iemand niet kan of denk je, 'Oh, dat is een kans, dit kunnen we goed inzetten. Hoe werkt dat bij jou als er wat in de branding brein?' Nou ja, ik laat het ik zo zeggen. Ik doe mijn beste altijd om iedereen helemaal te accepteren zoals je is. En. En. En. En natuurlijk, als je de samen met je creatieve partners daar over aan daar denken bent, dan zeg je, 'Oh, dat is een element, dan moeten we wat mee.' En dan wordt dat in het schijf proces meegenomen of. Dus je kijkt overal waar je dat terug kan brengen. En dat laatste scene daar gaat het om. Dat soort dingen. En hoe reageren we op en dat het dan gewoon helemaal is. We laten het zien, er wordt geen ding. Nee, het is gewoon. Ja, het normaliseerd. Daar zijn wij zo fan van de normaliseren van dingen. Het is anders, maar. Ja, anders. Ja. En dat kun je rekenen mee houden. Zijn er andere dingen in doen dat smetvrees, andere dingen voor je denkt, 'Oh ja, daar hebben we meteen materiaal van gemaakt.' Nou ja, daarna je al eens natuurlijk één grote inspiratie grond van al dat soort dingen. Ja. Het. We hebben opgezoms was het wel eens zo dat. Medaan, het is overal dat die. Dat is gek waar we geen meteen gaan liepen. Dat je op geen bedacht. Hij is niet autistisch genoeg. Oh ja. Dat is een heel rare gewaarwoord. In want dan denk je even van. Maar wat is dan dat beeld wat ik heb van autisme? En dat is dan vaak van Rayman. Ja, hij zorgt ervan. Of in een 40 jaar oud. En dat je dan bij jezelf te naden gaat van de. Het is wel heel raar dat ik dit ding denk. Dat je dan daar in de film een beetje naar gaat zoeken. En dat zit je natuurlijk hier er de proces en denk je, 'moet we dit nou wel of niet laten zien?' Want ja, je bent wel. We hebben er een verhaal aan vertellen. Dus hij werd op een gegeven moment gedurende het verhaal veel te normaal hadden we het gevoel. Maar dan zit je dus even je maakerschap van. Ik kan het wel normaal verkopen. Ja, en dat is natuurlijk heel gek, want uiteindelijk zijn het normale mensen. En vooral eens gaan filmen over normaaliteit. Wat is normaal? -Ja. Je denkt dat dit zo'n welk film is, want ik vertel me. jij denkt ook een lezingen en trainingen. Ja, wij zijn van de leeftijd dat rainmen en dat je eerst het kennis maakt, was met Autism en dat is superhard nekkig. Daam hoog je Autist ook van, "Heh, je ziet helemaal niet Autistisch uit. Wil je dat zeker?" En die mensen betalen een hoge prijzen ook al kunnen wij dat dan. schaarlijk niet zien. Dus ik denk dat zo'n ander perspectief als dit zo welkom is. Nou, vooral dat als je dus gewoon meenemt in je maakproces. En ja, als je in je verhaal iemand schijft met Autismen, ook laten spelen door iemand met Autismen. Maar ga niet meer het naast peelen. Dat is. het wil je zorgen dat iedereen meedoet, dan moet ik dan ook meedoen. Ja, dat noemt nachtingenbouwden, dus, we dachten dat dit het beste voorbeeld van. Ja. Maar dan leer je ook. -Ja. Je hebt hem met elkaar gesprek gevoerd voor dat je die u ernaap aan de slag gingen. Wat heb je geleerd over Autistische Breinen en hoe die tot bloeik zouden komen op de set? Wat heb je. Wat zijn de openbaring geweest? Nou, de openbaring is dat je. Als ik naar de film kijk, dan zie je uit de enstreid. Het is. En dat is anders. Je ziet er eigenlijk dat je denkt, he. Dit is. Ja, het is gewoon normaal, maar het is anders. Je daan je ook kan. In hoe verder kan je zeggen. Hoe goed kan die spelen en hij is. En dat zie je. En vooral de combinatie dan met echt wel professionele acteurs. Dat je echt denkt, oh, dit maakt het heel. Het geeft een nieuwe de mensie er aan. En dat is ook precies gedaan, je zal zelf willen laten zien. Van laat die twee samen komen, ons staat er er iets moois. En. Ja, en weet je, een verre in het maakproces, je doet zoveel kennis op. Dat is het maak. Ook het spiegelten natuurlijk, wie je zelf bent. Je bent tijdens het maken bezig. Je moet dan koptelevoons hebben en moeten ruimtes hebben waar mensen. Tot rust kunnen komen. Je gaat dan daar zo over nadenkt. Dat organiseren je allemaal, maar gewoon te helft, maakt er geen gebruik van. En iedereen is schover schillend in de hoese. Hoe ze met de mee omgaan. We hebben ook vooraf natuurlijk aan de kroel. We hebben echt wel een soort document opgesteld voor jou. Hoe gaan we met elkaar om? Dat is niet zo'n soort document. Je gaat dat gesprek voor af aan met elkaar. Wat wil jij hier in en wat weer in bereiken? Maar ook praten over komenheden. Dus je denkt van waar lopen ik op vast soms in een proces. En ik denk dat dat in alles waarmee is aanwerking. Dat is dat gesprek voor, omdat er veel meer vrijheid is. En veel meer ruimte waarin nieuwe dingen gekreëerd kunnen worden. Dus ik zelf vind ik, zeg maar, de wijze hoe het hebben aangepakt. En vooral dat ervan te voren gewoon dat heel steven gebeneerd is. Dat dat in deze pedatie kan zijn ook voor andere filmzets. En ook voor een filmfonds, omdat meeten nemen. Ja, super. Dat je. Ik ben vermeet niet dat er veel meer films gemaakt moeten gaan worden. En daar kan de kennis die wij op gedaan in meegenomen worden. Dat is gewoon een heel mooi onderzoek geweest. Maar. Wij zaten natuurlijk voorten bespreken van jo. hoe stellen wij ons dat daarvoor? Zo veel zet, waar ontzettig veel geluid is, waar laware is. Daar veel mensen rondlopen. Waar dingen heel snel kunnen veranderen van, hoe moet het even anders gaan doen? Dus snel kunnen schakelen? Ja, dat is echt geen omgeving voor mensen met een autestisch berein om interwerken. Ja, mooi. Ja, ik heb opgeven ten interview met Daniel gedaan. We doen het maken in veel podcastjes, dat is video podcastjes. En toen zei die. Ik vroeg naar hem, wat voor je dat mooist de moment van zo'n filmdag of. zei je, alles tussen action en cat. De rest is voor mij een complete verwaring. Dan is het weer leven duidelijk en dan weet ik precies wat ik wil. En dan weet ik precies wat ik moet doen. Mooie. En dat vond ik echt een hele mooie beschrijving. Omdat dan is op een heller, weet je alles is heller. En je moet voorstellen dat dus. er staat natuurlijk een crew van. 25 crewleden die allemaal. bezig zijn, dus hij had volledig aandacht waar hij heerlijk vindt. Maar hij merkt ook wel, hij heeft zoveel energie. dat sommige crewleders was ook denk ik, wauw, ik moet even afstand nemen. Ik. Ik. En dat mag ook zijn natuurlijk. En dat mag ook zijn, ja. Maar overal, zeg maar, over die ene. Het is het na fijtende draaidaag die we hebben gehad. Was dat. Voor iedereen was het gewoon. ja, ook een soort van oplichting. Ook zo kan het ook. Je kan gewoon volledig zijn wie je bent, zonder dat je daar een beordeeld wordt. Nou, dat moest ik ook even over nadenken. Dat is als nul die vergenten kan moeten, dat is een soort. frequentie. Dat hebben wij ook soort frequentie in een onspans. Dus dan eigenlijk de maskers af, te wij filmen, die ook weer een masker op. Ja, het is gewoon dan interessante dynamiek. Wat voor Danya dus niet goldt, dat jij zegt. het maskering af en dat was het, hij speelt zichzelf. Maar Danya, dat is geen masker. Ja, dus dat is heel interessant, vind ik dat. Dus zit ik dan te denken. En dat is ook het grootste. grootste problemen natuurlijk met mensen. Die genoos is een maskering. Ja. Dat is zo vermoeiend. En dat je daar dus niet. de taal van hebt naar anderen, om daar de steam te konten nu mee wewegen of terugtrekken of. Komt er een vervollig? Gaan we alle verschillende aspecten gewoon zien uit een. autistisch leven brijnsamewerking met ik het? Ik geloof dat altijd van iets konvieden. Ja toch. Maar ik kan nu nog niet zeggen wat dat is. Ik denk dat dit in het woord wordt, dat dit precies de goede tijd is, dat je dit maakt. En dat mensen denken, willen daar meer van zien? Hoe ga je dat hier mee om? Hoe kan je daar de duren openen en doorbreken? Laak mij heerlijk. Ja, ik heb de trailer natuurlijk wel aan. verschillende mensen laten zien van, jo, wat doet het met je? En het mooi is dat je. ze zien die trailer en vrouw dat. dat met de doel goed, denk ik, 40, 60, zeg maar, een beetje mijn. eigen leeftijd, waar ik zit. Die zijn de trailer en die worden meteen geraakt. Dus meteen. Ja, dat is een soort van. en zijn herkennen net ook op informeer. Dus. het je iedereen heeft wel iemand met een diagnose, een vriendekrink of familie en de afvrediteit mee. En ja, dus waar raken wel die snar. En dus ik ben ook ontzettend benieuwd, vindt de gozepalend. En we stoppen. Je is eigenlijk veert tussen veertre en zestig. Want ik weet nu dat dat meegemaakt op die zet. Ja, nee, wij vallen ook in de catrie. Maar ik heb het idee dat bij jongeren. je gaat natuurlijk heel anders al om, met diagnosen, anders zijn. En dat is anders dan dan in onze generatie. Heb je ook jongeren, autistische bereinen op de zet? Dat houdt Daniel. Daniel is drie veertig. Ja, vijbem is het jongeren. Hanna is wel eens maar ook iets in die leeftijd. Hadden we het van jullie 20ers bijvoorbeeld of nog jongeren? Nou ja, we hebben. Ik denk dat de krue zat tussen de 21 en. en louder in zeg maar. Zien jullie afdiet? (C) TV GELDERLAND 2020 En die daar nog een schil in hoes ze dan mee omgeen? Ja, ik kan alleen maar eigenlijk kinderen mee nemen die allebei en ADAD brein hebben. En. En wij dochten even mee gelopen op de set die die liep stashen, die ze ook weer filmenopluiting. Ja, ik merk bij Hundo groep dat ze helebelen een stuk minder. Ja, ja. Maar goed, zij wee leeft ook weer een haarbubbel natuurlijk. Dus ik kan die bespreken voor alle jongeren, maar ik zie wel dat dat veel makkelijker gaat dan wij dat doen. Nou, dat is alle idee voor een film, snap je? Ja, precies. Ja, ja. En van mensen hier naar Laast, zoals je denkt, van nou, hartstikke mooi, jullie hebben er veel tijd genomen om te praten en ook elkaar beter te leren kennen. Dan hebben jullie blijkt waar allemaal tijd en geld voor. Dat is bij ons op het werk niet zo. Dat is. Wij moeten gewoon resultaten op levert. Wij kan doorleven, want we moeten doorleven. Wij kan doorleven, wij hebben ook geleden. Dus errijf ze zeker naar Martijn, die komt even om te hoekijken. Ik denk naar hartstikke gezet, hartstikke mooi. Maar wat heeft dit nu opgeleverd? Kan jij dat duiden? Wat hebben die gesprekken, elkaar beter leren kennen? Daar dus ook op aanpassen, op de set. Wat heeft dat nou opgeleverd? Nou ja, begrip ruimte, kennis van elkaar, acceptatie, herkening. Ja, heel veel bijzondere momenten, zachtheid. Je hebt ook veel meer dat je zit. Je moet een draaida halen. Wij draaidaan in 8 uur. Dat wij dachten met over prikledaakteurs. En de voor te heel veel van hun gevraagd is. Maar ook voor de kroewaars, het is heel fijn om te je op tijd te komen. Dat is natuurlijk een betrijf ook een omwel. Deel weten, effectiviteit of efficiëntie, liefst beide. Dat is een beetje naar het zoekenmertuim. Exact, dat hoor ik je niet erg zeggen. Je komt bij ons op tijd thuis, dus het ging sneller, het ging souperlij. We hebben dat daar hij daar echt ingezet op 8 uur. En daarna bezand uurde het tijd om weer terug naar huis te gaan. Maar om het echt daarna toe te brengen, ik weet dat er in de filmland dat echt een wens is. Om daarna een 8 uur werkdag te gaan zoals iedereen in Nederland. De meeste vakgebieden. Maar dat is gewoon veel heel lastig met je m'n dag lichtseerd. En een budgeten, je bent een budgeten, dus je moet allemaal. Maar het geeft zoveel stress en net als met bijvoorbeeld een boer zijn, is veel maken ook een keuze. Dus je zit echt even in een andere realiteit. Je draait altijd op een gegevenal locatie, je rakt een toer overal in Nederland. Dus je bent continu onderweg. Dat zijn altijd van de inclusief rijstijden, 12 uur BB's. Dus ja, zeg maar, ik geloof in vertraging zelf. En daarmee creëert veel meer ruimte. En je hebt veel meer ruimte hier hoofd om efficient te plannen. En ja, dat heeft dat voor mij even al weer laten zien dat dat zo'n filmmaker dat dat zo echt opleverd. En ik denk gewoon zo zo met de communicatie naar mensen toe dat vertragen gewoon zo veel rust brengt. En we eens echt wel zijn. Dus een brijvenhoor gaat duurzame in zetbaarheid, vind ik ze fijn. En daar is dit wel een voorbeeld van, eerst vertragen, maar dan eigenlijk kunnen er snel en strakken kunnen werken, maar ook met behoud van je mentale gezondheid en fysieke gezondheid in dit geval. En dus ook dat we licht mensen dus graag ook met jou werken. En eigenlijk aanslalen we ergens op het verhaal. Ik wil ik niet allemaal, maar we hebben natuurlijk wel ieder in gebeld en ze meegenomen het verhaal. En ja, heel veel gingen daar gewoon echt op aan. De gritje was onze opname leider naar die staat op heel veel zets. En die gaf aan, dit was zo'n vrije zet om hier. Het is een mooi onderwerp, z'n bevlogement, wat natuurlijk veel markt sowieso al zijn, maar het had wel een extra de mensie. En omdat er echt aanacht was voor. Oké, kijk hoeveer het gaat, hoeveer het kan. Je denkt eigenlijk, het is ook een grote onzoek geweest natuurlijk. Weet je van hoe gaan we hier mee werken? Dus ja, ik denk. - Ja, een experiment. Een experiment. Vanaf het experiment, wat zou jij nou al die zakelijke en insof die in ziekenhuisen werken, of op universiteiten en allemaal lining geven? Wat zou jij nou mee willen geven? Wat voor tips zou je ze nou willen geven om mensen met diverse bereinen echt succes voor met de katelaten samenwerken? Dat het gewoon meer oplevert dan je verwacht. En het kost meer energie, absoluut, het kost jouw gewenbentigement, het paaltje zijn te werken, kost dat je veel meer energie. Wat je moet dingen gaan bedenken die niet normaal zijn of niet efficiënt zijn, of anders zijn. En. Maar het levert in de omgang met elkaar. En zelfkenners leeft het zo veel meer op. En de sfeer wordt warmer. Het meer begrip vol. Ja, als iedereen mee doet, leer je veel natuurlijk veel meer. Ah, dat is perfect hè. Nou, dit is dit voor kzovenkope, het is de diverse team's. Zeker, ik zou het niet als bedrijf zeker om. Je moet even investeren door buitje eigen normaal te denken, maar dat levert ook heel veel vijfing op. Ja, maar he. Ik krijg wel heel mooi films van. Ja, en ik denk uiteindelijk, je krijgt ook heel mooi werk precisse. Weet je, probeer daar gewoon aan te zitten. En hoe, waar zit er ruimte in de wijze hoe wij werken? Heb je meer plezier gehad van deze film dan anders, dat moet ik te zeggen? Ja, iedereen film heeft zo zijn eigen karakter. Ik heb ook geen actiefilms, ik heb ook gedaan. Er was ook weer fantastisch. Het heeft zo zijn eigen karakter. Dus ik kan niet zeggen dat het beter was dan anders, maar het heeft mij op menselijk vlak veel meer geleerd. Omdat ik filmen meer mezelf geconferenteerd werd. Is één ding, je zeg je, het vaak is ook het wordt geconferentie met aantal dingen. Welk stukje bij jou is, waar is jouw normaal iets opgerekt? Grenzaag geven. Oh mooi. Ja, dat heb ik echt wel geleerd. Dat kunnen heel goed zeggen, dat kan ik niet tegen. En dat gewoon zeggen, ik ben altijd iemand die ons zet mee beweegt. Hij jaren hemte, jaren hemte en ik heb brestbreedenschouder. Dus ik kan veel tillen, maar ik was aan het eind wel helemaal op. En is dat al dat werkproces wat je wil? Nee, je moet verschillend zijn geven. We hebben nu een tijdje over deze film gehad en het de making of vooral natuurlijk. Wat zou je nou als je het in één zin zou moeten samenvatten de luisteraar mee willen geven? De luisteraar, ik ga deze film echt zien om meer te leren over elkaar. En ook vooral filter leren of jezelf, want we spiegelen ons zetend van hoe het gaat in de maatspij. En ik denk dat het een verhaal is wat je echt door kan vertellen. En wat een heel veel warm te geven in je hart. Nou, we noet we gaan hem zeggen kijken. Natuurlijk, zoals jij en ik, zijn super benieuwd. Van eerst kunnen we deze film kijken. Ja, vanav'n 2 april. Of weer dat oud is medag. Mooi. Dan gaan we los, dan kan je hem gaan zien. Mooi. Nou, we gaan zeggen kijken zoals het is, toch? Zeker weten. Ja. Lekker aan het je uitsamen. Ja, ik ben heel misjeerd ook. We zullen even naar Ken. Ja. Dan ik heb een zin.