Aflevering 36: De valse bekentenis

Nu 3 media. Morden in de jaren 80. Aflevering 36, de valsen bekenden is. Het is dinddag 26 juli 1988. Lamont du Kair, een berg dog met zo'n 450 inwoners in het Zuid-Westen van Frankrijk, beleefde een prachtige zomeravond. Op het Dorbsplein speelte zeven jaren Celine Jordon. Ze brengt haar zomervakantie door bij haar vader Zielbert, die het café de lapostruint. Iedereen kent de dochter dat je van de café baas. Ze mag van hem op het pleins peelen, tussen de bedrijven door, houdt haar van achter de toog in de gaten. Tegen 9 uur saavond komt er een groot gezelschap binnen dat nog wat wil eten. Zielbert wil Celine laten helpen met het decke van de tafel en draait zich om om haar te roepen. Maar ze zit niet in de speelhoek. En ook een bedorbsplein is ze nergens te zien. Eerst maakt Zielbert zich geen zorgen. Waarschijnlijk is ze met een vriendin dat je meegenlopen of heeft zich ergens vast stopt zoals kinderen dat doen. Maar de menuten ticken weg en Celine dacht maar niet op. Zielbert laat zijn café over aan zijn personeel en begint door de stille straatjes van een dorp te lopen. Hij roept zijn dochters naam en spreekt iedereen aan die hij tegenkomt. Maar niemand heeft iets van het meisje vernomen. Na anderhalf we zoeken moet Zielbert onder ogen zien dat zijn dochter spoorloos is verdwenen. Je luistert naar morden in de jaren 80. Een menslepende podcast serie waarin we de meest intrigeren de mordzaken uit de jaren 80 onder de loop nemen. De verhalen die je hoort zijn onderzocht en opgeschreven de lotte lentes en verteld om mij van een keinbreks. Het is half elf als Zielbert Jordans zich meldt bij de zandammerie. Binnen de kort te keren is het hele dorp op de pein. Politieagent brandweerlieder en tientallen dorpsgenoten dan zoeken kelders, steegjes en trappenhuizen. Iedere plek waar een meisje van zeven zich zou kunnen verstoppen of in slaap kan zijn gevallen. Zelfs de burgemeester heeft zich bij de vrijwilligers aangesloten. Maar hoe lang er het duurt, hoe klein dan de hoop dat Zielin nog opduikt. Rond halve twee wordt de zoek toch gestaakt, zodat iedereen kan uitrusten. Maar in Lamont du Kair wordt die nacht maar weinig geslapen. Zodra op woensdag 27 juli de zon opkomt, zijn de eerste vrijwilligers alweer aan het zoeken. Zetrekken de valijen, lopen in een lange rij, schouder aan schouder en komen kilometer aan terrein uit. Ondertussen proberen de politie een rekonstruxie te maken van waar Zielin de avond ervoor is geweest. En dat levert als snel, alarmerende informatie op. Enkele dorpsboreners vertellen de agenten dat ze het meisje hand in hand met een man het dorp uit hebben zien lopen. De man vroeg nog hoe laat het was, kwart voor negen. Het is de laatste keer dat iemand Zielin levend heeft gezien. De getuigen kennen de man met Wissselin een dorp uitliep. Hij heet DJ Jean-Tiel. DJ is 25 jaar oud en werkt als zij zoonsar bij er in de streek. Maar Jean-Tiel blijkt niet gevlucht te zijn. Hij loopt mee met de zoekacties en is zelfs een van de fanatiekste vrijwilligers. En dat was de bergemeester de dag ervoor ook al opgevallen. Jean-Tiel was voor duur een plekken aan waar gezocht moest worden en zorgde daarmee voor gaals en voor warring. Bovendien waren zijn schoenen doorweegd, als of hij door een beek had gelopen. Om half elfzochtes wordt DJ Jean-Tiel opgepakt. Zielin is dan nog geen veertien uur vermist. Hij is nog nauwelijks het politiebureau binnengewandeld. Of DJ heeft toet dat hij inderdaad de man was die weggliep met het 7-jarige meisje. Hij was dronken en hij heeft haar aangerand zegt hij, maar hij is weerd. Dat hij Zalin levend heeft achtergelaten. Voor de politie is er nu maar één prioriteit. Het meisje vinden en hopen dat ze inderdaad nog geen leven is. Langs de gran van Long, een bergbeek op nog geen kilometer van het dorp, ziet een agent iets liggen, een paar kinderschoenen. Zal er beschikbaar zoekkrachten worden opgeroepen om het om legende te rijden uit te komen. En rond half drie smiddags wordt Zalin gevonden. Verborgen onder een oud stuk linoleum op de oefen. Ze is dood. Ze heeft een zware hoofdwond en alles wijster op dat ze seksueel is misbruikt. De bergmeister moet het nieuws aan Zalin's vader vertellen. Hij neemt de pastoor en een arts mee, zo bang is hij voor Gilbert's reactie. Gilbert krijgt een calmerende injectie en wordt pas de volgende ochtend weer wakker. Op het bureau wordt hoofd verdachte DJ Jean-Til onder tussen opnieuw verhoord. Hij geeft toe dat hij inderdaad wist dat Zalin dood was, maar zwaert dat hij het meisje niet heeft vermoord. Dat was iemand anders, bewert hij. Een man genaamd Grisha Romand. Iedereen in Lamont Ducier kent Grisha Romand. Hij is de zon van een beroepsmilitaire, komt aan een gegoede parijsse familie en is opgeleid als landbouw-engineer. Toch koest hij na zijn studie voor een heel ander levenspat. Grisha mogen de paar kilometer buiten het dorp in een half ingestort de schaapskooi, maar hij gijt de houd en kaas maakt. Hij loopt het liefst, oploaut de voeten. Draag soms niet meer dan een lende doek en heeft lang kletterig haar. Grisha staat erom bekend dat hij iedereen onder dak piet. Zwerfers, lifters, wergelopentieners, en ook DJ Jean-Tiel loozieerd al een paar weken bij hem. Omdat hij geen vaste verblijf plaats heeft en in de regio-telkers van baantje naar baantjes werft. De politie doorzoekt de schaapskooi van Grisha. Ze vinden een porno bladje en een paar gram hasch, kortom niet echt belastend materiaal. Toch zijn de agenten ervan overtuigd dat Grisha bij de moord betrokken is. Maar Grisha ontkend alles. Hij heeft zelfs een alibi, zegt hij. Op dinsdagavond kwamen zij moeder en nicht op bezoek en ze aaten bij hem in de schaapskooi. Daarna ging hij naar het doord waar hij tot half tien met een vriend in de kroeg zat. En als hij getuigen, hij hem daar hij begezien. Maar de agenten van de plaatsselijke politie geloven er niets van. Omdat ze weinig ervaring hebben met zware misdrijven, worden er resultueur zet exan provans bijgehaald. Grisha wordt urenlang verhoord, maar blijft ontkennen. Tot dat hij na een slopende nacht in eens bereikt. Ik heb Selen verkracht en vermoord zegt hij. In naam van mijn moeder vragen ik God en haar ouders om vergeving. Grisha tekent uiteindelijk een verklaring van twaalf paar gina's, volchuwelijke detijs. Nog in twee dagen na de vondst van Selen, na te officier van je studie die het onderzoek leidt, de twee verdachte op de plaatsselik na spelen wat er is gebeurd. Alles wordt gefilmd, voor het OM is daarmee de zaak rond, twee bekentenissen en een rekonstrucciën. Hoe waterdicht wil je het hebben? De moord op Selen, Jordan, is een heel Frankrijk voor paar gina's nieuws. Het is komkomartijd en daarover moet het van de journalist in het kleine berg door op je. De vondwaardiging en de walking zijn enorm. DJ en Grisha worden officieel in staat van beschuldiging gesteld en moeten voor de onderzoekstrechten verschijnen. Maar dan gebeurt er iets onverwacht. Nog geen 24 uur, na dat Grisha bekende en God om vergeving vroeg, trekt hij zijn verklaring alweer in. Hij heeft Selen helemaal niet verkracht en van Moordzekt hij. Hij heeft alleen maar bekend omdat hij gigantisch onder druk werd gezet door de resultiers. Hij hield de team me uit en zag een bekentenis als enige uitweg. De onderzoekstrechten weet niet goed wat hij ervan moet denken. Risha komt op hem niet echt over als een monster. Maar mede verdachte, DJ Jean-Tiel blijft bij zijn verhaal dat Risha het meisje heeft van Moord. En wie bekend er een vredes namelijk gruwelijke moord die hij niet heeft gepleegd. Maar Risha lijkt zelf niet helemaal te beseffen hoe ernstig zijn situatie is. Als zijn advocaat hem opzoekt in Le Bonnet, een beruchte gevangenis in Marseille, wil hij vooral weten wanneer hij weer naar huis mag. Hij heeft geen idee wat voor consequentie zijn vaste bekend in eens heeft. En rekent erop dat DJ zijn verhaal snel zal intrekken. Maar dat gebeurt niet. In de gevangenis wordt Risha, zoals bijna alle verdachte van Kindle Moord, geslagen en getrijterd, door mede gevangenen en door bewaakers. Buiten de gevangenismuren is de woede enorm. Voor de poorten van Le Bonnet demonstreren hondere mensen die willen dat de twee mannen keihard worden gestraft. In het hele land circuleren een patitie voor de herenvoering van de doodstraf. Die pas een paar jaar eerder is afgeschraft. Rame een half miljoen mensen zetten hun handtekening onder deze patitie. In Nies loopt de burgemeester zelfs voorop in een protestmarse. En op televisie zegt Shilbert Jordan, de vader van Selen, dat hij de mannen persoonlijk zal laten boeten voor wat ze hebben gedaan. Al moet hij er 30 jaar op wachten. roers van Risha Rommel kloppen minder in deze hetse aan bij een bekende Franse strafrecht advocaat. Zij zijn er van overtuigd dat hun broer onschuldig is. De advocaat twijfeld, tot dat hij dusje onder de loop neemt. Hij komt er achter dat Risha geen zijn bekenden is, geen enkel feit heeft genoemd, want er is een shares nog niet wisten. Tijdens de uren langen voor horen voordat ze hem informatie die hij later simpelweg op zonde en als het ware aan hen teruggaaf. Hij belangrijkste is de steen, maar meestalien werd gedoot. Die noemde Risha niet uitzicht zelf. Pas toen er een steen aan hem werd getoond, bevestigde hij dat hij het bewust exemplaar in dat dat gebruikt om het meisje op het hoofd te slangen. Zijn verklaring van twelfkantjes blijkt een soort warre gesamen wat ik te zijn van de bijna 40 uur waarin er haast onafgebroken werd verhoort. De vragen die hem werd gesteld staan er niet in, waardoor bij sommige uitspraken elke vorm van context misst. Povendien doen er geruchte de ronde dat Risha tijden zijn voor horen lang in een ongemakkelijk positie aan de radiator vastgeketend zat. Op basis van al deze informatie besluid een team van advocaaten zich voor Gisha's lot in te zetten, in de hoop een gerechtelijke twaling te kunnen voorkomen. Terwijl Gisha Romand en DJ Jean-Tiel bij de informeren zitten, wordt de laatste hand gelegd aan het politie onderzoek. Het openbaar ministerie wacht met naam op de uitslag van een DNA onderzoek. Die volgt vijf maanden na de moord en de resultaten zijn op zijn zacht gezegd verrassend te noemen. Geen enkelspoor komt namelijk overeen met het DNA van Risha Romand. Al het veilige stelde DNA blijkt afkomstig te zijn van mede verdachten DJ Jean-Tiel, die nu als leuke naar wordt ommaskert. DJ proberen de eerste dingen die Celine zijn aangenaamelijk steeds op Risha af te schuiven, maar het forensisch bewijs bevestigt alleen maar zijn eigen aanwezigheid op de plaatsen ligt. Risha's advocaaten vragen om zijn vrijlating. Zij zien geen enkele reden waarom hun client langzaam moeten worden vastgehouden en er simpelweg gebrek en bewijs. Maar de publiek op Pini heeft Risha al veroordeeld. Een regionale krant meldt vondwaardig dat iemand het heeft gewaagd om om de vrijlating van één van de moordenaars te vragen. Dat Risha zijn bekend en is heeft ingetrokken en het DNA onderzoek hem niet belast wordt er niet bijgezegd. Het vrijlatingverzoek wordt afgewezen en het onderzoek ligt lange periode stil. Door overplaatsingen ziekte en volof wordt het dusier in een jaar tijd door drie verschillende onderzoekrechters behandeld. Op 16 juni 1989 vindt er in Lamont Dukair een nieuwe reconstructieplaat. Dit keer met de advocaaten van beide verdachte en bij. Die J and Risha zijn zelf niet aanwezig, omdat de rechte vreest voor hun veiligheid. Policieagenten spelen de gebeurtenis na. De spanning is om te snijden. De advocaaten krijgen allemaal aan de land elke dag doodsbedrijgingen en rond de dooropstaan verschillende boorden met hun name erop en het woord smearlappen eronder. 150 politieagenten moeten de dorpelengen in bedwang houden, maar als nul slaat de vland in de pan. De advocaaten worden aangevallen. Ze krijgen taart in hun gezicht gesmeten en Gidebeel Jordan, Celine's vader, werkt één van de advocaaten naar de grond. Onder politiebegleiding moeten ze vluchten en de reconstructie wordt vroeg tijdig afgeblasen. Een maand later in juli 1989 reist er een journalist af naar de dorp. Hij houdt zich al lange tijd bezig met de zaak, en hem is iets opgevallen in de bekenden is van Richard. Richard zou daarin namelijk heb ik gezegd dat Celine rond halve tien zavonds werd van mord, maar uit de autopsie bleek dat Celine tussen negen en kwachten over negen om het leven kwam. De journalist doet werk dat de politie niet heeft gedaan. Hij spreekt met iedereen die Richard die avond heeft gezien, getuiken die hem aan de rand van de dorp zagen, mensen die samen met hem op het café terrassaten, etc. Kort naar de mord gaven zij heel precies de tijd door aan de politie. De journalist zet alle verklaringen op rij en legt zelf de route van de schaapscore naar het dorp af, zo snel als hij kan met een horloze in zijn hand. De uitkomst is voorbij strand. Richard was tot tien van negen thuis bij zijn moeder en zat vanaf 9 uur in het café. Daarna vertrok hij in de tegenovergesteld richting van de plek waar Celine werd gevonden. Tussen de momenten waarop getuigen hem heb ik gezien, zit maar 10 minuten. Volgens de bevindingen van de journalist kan Richard de mord onmogelijk hebben gepleegd. Als de journalist zijn tijdlijn voorlecht aan de politie, slaat de sfeer meteen on. Vooral de commandant die destijds de verhorenleider reageert geïniteerd. Hij lachen langer over hoop met de eigen rijder Richard, die in auto's vonden kent heken door de streekreed. Hij wil niet weten van het onderzoek van de journalist. Als het artikel uiteindelijk in een landlijke tijdschift verschijnt, pikt niemand te top. Andere media nemen het niet over. In justitie en politie leggen het na zich neer. Wel ontvang de journalist staapelsbriven. En Celine's vader Gilbert beeld persoonlijk met de hoofdredakteur van het blad. Door zo'n artikel, zegt hij, wordt mijn dochter voor een tweede keer van mord. Dan krijgt de dossier weer een nieuwe onderzoeksrechter. Het is de vijfde in twee jaar tijd. Als deze rechter de stukken voor het eerst leest lijkt de schuld van Risha evident. Maar bij de tweede lezing begint de te vringen. De onderzoeksrechter besluit alles over te laten doen. Hij hoort alle getuigen opnieuw en leest alle oude verhoren zin voor zin door. Vooral in de verhoren van Risha vallen hem een aantal dingen op. Op het moment dat Risha breekt en bekend vragen er resultieus niet door, zoals je zou verwachten. Er wordt juist een pauze ingelast, maar na ze met heel gerichte vragen verder gaan. Ook de eerste reconstructie die twee dagen na de mord met uitgevoerd blijkt vervanspontanten zijn geweest. Volgens Risha's broer zetten de officier van Justitie alles in zijn ne. Toen Risha een steen oppakten, weest officier van Justitie met zijn voet een grotere aan. En dan is er nog het verhaal van de speurhond. De avond van de verdwijning volgde een politiehond het spoor van Celine vanaf het café van haar vader tot aan de beek waar ze een dag laat als haar woordige vonden. Zonder het spoor ook maar een keer kwijt raken. Dat betekent dat Celine de hele weg heeft gelopen, maar DJ Jantiel heeft altijd verklar dat Risha hem en het meisje met de auto had opgepikt. DJ blijkt dus opnieuw te hebben gelogen. Geen van deze punten bewijst op zichzelf dat Risha ons schuldig is, maar samen vormen ze volgens de nieuwe onderzoeksrechter wel degelijk duidelijke aanwijzing dat Risha mogelijk ons schuldig is en door zijn vriend DJ Jantiel de dat werkelijke mordenaar als zonderbok is gebruikt. Op 22 oktober 1990 vraagt de rechter aan de familie van Celine naar de rechtbank te komen. Terwijl ze plaatsnemen in zijn kantoor gaat telefoon. Ze zijn er, u kunt hem laten gaan, zegt de onderzoeksrechter tegen de beller. Op datzelfde moment wordt Risha rummen vrij gelaten. De rechter heeft besloten dat er onvoldoende bewijs is om Risha straf rechtelijk te vervolgen. Celine's familie ontploft, het kantoor van de onderzoeksrechter wordt kort en klein geslagen en er wordt geduurd en getrokken. Na ruim twee jaar in vorige rest mag Risha de gevangenis verlaten. Maar lang duurt zijn vrijheid niet. Een paar weken later wordt het besluit van de onderzoeksrechter in hoge beroep vernieerd dicht door het hoofd. Tot aan het proces mag Risha op vrije voeten blijven maar hij leeft als een opgejagdier. Op kerstavond wordt hij voor zijn woning in elkaar geslagen door twee mannen. Hij zegt dat hij één van de mannen herkende als Silbert Jordon, Celine's vader. Maar die ontkend en de daders worden nooit gevonden. Op 26 april 1991 wordt Risha toch opnieuw de gevangenis binnengebracht voor zijn eigen veiligheid en om de openbare orde te bewaren. Op 30 november 1992 ruim vier jaar na de dood van Celine begint dan eindelijk het proces voor de rechtbank van granoplen. Bij de ingang hangt een grote foto van het meisje om iedereen er aan te herinneren waar het in dit proces omgaat. Risha Romand heeft het advies om ervoor zorgd uit te zien in de wind geslagen. Hij verschijnt zoals altijd met zijn wagen haar in de staartje en in een dikke wollen trui. Alle moeder lijkt zich op hem te richten en aan zijn mede verdachten DJ Jean-Til voorbij te gaan. Doorps genoten getuigen dat hij vies was, oploten voeten liep, niemand groeit ze en vreselijke kaas maakte. Er gebeurt ook iets vond rustens tijdens te getuigen verhoren. Doorpelengen die Risha op de bewuste avond in het café zagen noemen we nu allemaal een vroeger tijdstip dan in hun eerderen verklaringen. Dat zou Risha genoeg tijd geven om de moeder te plegen. De vorzitten rechter vind het opmerkelijk dat al die verschillende verklaringen ineens precies op één lijn liggen. en erin had ze getuigen aan dat ik er niet aan kan. onder edestam. Dan neemt een man genaamd Christian plaat in het getuigen bankje. Ook hij zag Grisha die avond aankomen in het café. En hij weet de tijd precies omdat hij op dat moment klaar stond om de zons onderhang te fotograferen. Hij vertelt dat de politie hem na het afleggen van zijn eerste verklaring opnieuw benadelde. Het tijdstip dat hij had doorgegeven klopten niet vonden ze. U gaat die smerlapt toch niet helpen, krijg hij te horen. Onder druk past de Christian zijn verklaring aan en schoof hij tijdstippen op en Grisha had gezien een uur naar voren. De verbuistering in de zaal is groot. Zelfs de officier van je stiet zie, die vooraf van plan was, levens lang te eisen, begint nu te twijfelen. Hij is duidelijk dat het politie onderzoek niet volgens protocol is verlopen. In een poging helderheid te scheppen besluit hij mede verdachte DJ Gentil aan een kruis verhorten onderwerpen. En hoe meer vragen hij stelt? Hoe vragen DJ wordt? Het is voor de hele rechts al duidelijk dat hij zich in het nauw gedreven voelt. En dat kan maar één ding betekenen. Dat hij iets verbergt. Op 11 december 1992 knakt er iets. DJ heeft de avond ervoor in zijn cel op TV gezien dat veel mensen twijfelen aan zijn gelovenaardigheid. Ineens slaat ook een schuld gevoel toe. Grisha rankt inmers levens lang boven het hoofd. Vlak voor de sitting zegt hij tegen zijn advocaat dat hij klaar is om de waarheid te vertellen. Derechter geeft hem het woord. De spanning in de rechtszaal is om te snijden. Een echt koerend verhaal komt dan niet uit. Met hoogte en stoote vertel DJ dat hij met zijn advocaat heeft gesproken. Een misschien heeft hij het gedroomd. Misschien was hij toch alleen. Hij is wegd even. Vervolgens vraagt hij de ouders van Celine om vergeving en Risha ook. En dan gaat hij weer zitten. Geen duidelijke verklaring dus. Maar als hij later opnieuw wordt bevraagt, zegt hij dat hij niet meer zeker weet of hij Risha die avond wel heeft gezien. Hij ziet zich zelf geen kindode, zegt hij. Maar als Risha er niet was, dan moet hij het misschien toch zelf hebben gedaan. Hij vraagt de officier van juistietie zelfs om help voor de demonen in zijn hoofd. De familie van Celine barst in huilen uit, maar niet van opluchting. Zij zien deze plotwending als een eiskoude tactiek van de verdediging. Maar fijd is dat er voor Risha's betrokkenheid bij de moord geen enkel direct bewijste uit. De verhoestende kracht van zijn eigen valse bekenden is, kon alleen worden gebroken door een nieuwe en waarachtige bekenden is van DJ. En die is er nu. De officier van juistietie doet vervolgens iets wat bijna nooit gebeurt. Hij eist ineens vrij spraak van Risha Romo. Hij wil het morale risico niet nemen dat een onschuldig man wordt veroordeeld zal hij later uitleggen. Op 17 december 1992 trekt de jury zich terug. Nog geen 5 uur later volgt het oordeel. DJ Jan Tiel krijgt levens lang voor verkrachting en moord, waarvan hij minimaal 28 jaar moet uitzitten. Risha Romo wordt vrijgesproken tot ontsteltenis van de aanwezigere. De moeder van Celine moet uit de zaal worden geholpen. Celine's oms verbrande uit protest hun identitijspapieren. Na 4 jaar stel is Risha Romo een vrij man. Ik ben op alle vlakken van mijn leven volledig geruïneerd zegt hij tegen de pers als hij de gevangenis verlaten. Van de Franse staat krijgt hij een schade vergoeding van honderdduizend fran omgerekend zo'n 15.000 euro. Rust vindt hij nooit meer. Hij is werft door de straate van NSC, waar hij bekend is bij de sociale diensten en bij de politie. Met regelmaat wordt hij opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en in 2008 overleid hij aan een overdoses medicijnen. Hij is dan 49 jaar oud. Of zijn dood een ongeluk was? Of een bewuste keuze is niet opgerandet. Hoe traag is het lot van Risha Romo ook mag zijn? De nabestaane van Celine hebben zich nooit bij zijn vrije sprake neergelegd. Gilles Bersudan blijft dat van overtuigd dat DJ Jean-Tier zijn dochter sexueel misbruikten en dat Risha Romo haar om het leven bracht. Had het anders kunnen lopen? Na aanleiding van deze zaak wordt er een Frankrijk en wet aangenomen die verdachte meteen naar hun arrestatie het recht geeft een advocaat te spreken. De kans op een valsen bekenden is, is daaros significant klein. DJ Jean-Tier kan het sinds 2016 om voorwaardelijke vrijlatingvragen, maar er zit nog altijd in de gevangenis. Hij is één van de langszittende gevangenen in Frankrijk en is inmiddels drie en 60 jaar oud.