Aflevering 340 - Bang om te falen

♫ Lijkt het jou leuk om samen met gelijkgestemd op gesprek het vooral zo in deze podcast. Doe dan mee met de omdenkringen. Dit zijn groepjes van vier tot acht mensen, voornaamelijk podcastluisteraar, zozij, die het interessant vinden om samen over het problemen te praten, om ze op die manier lichter te maken. Er zijn inmiddels al ruim 160 omdenkringen door het hele land. Heb je vragen over hoe het werkt, of hoe je een trempel om mee te doen? Op dinsdag 24 maart om 8 uur zaathons organiseren wij in online informatieavond. Samen met Bertolt Gunnster bespreken we hoe een omdenkring precies in zijn werk gaat en kun je al je vragen stellen. Klik op de link in de omschrijving van deze aflevering en meld je graaders aan. ♫ Welkom bij de omdenkend podcast. In deze podcast luister je elke week mee met een open, hardige gesprekken die Bertolt Gunnstervoer met mensen over hun problemen. Samen onderzoekersen wat ze kunnen doen om een probleem kleiner te maken of zelfs te laten verdwijnen. Soms kan dat door het gewone op te los, maar vaker zullen je verwachting of een zeldpilt moeten loslaten. In sommige gevallen kun je niks anders doen dan wahrnemen dat het probleem er nou helemaal is. En af en toe kun je het probleem omdenkeren. ♫ Goedemiddag. - Goedemiddag. Het is een dinsdag in september. En ik word het een beetje hervster. Heb je er iets mee met het hervst, of zeg ik, daar. Ja, ik ben juist een hervster. Wat in mijn jaren? - 19 oktober. Deel van het overmaat en overmaat. En hoe uiteindelijk doen we met deze vijgrijfers verkennen. Hoe ze daarna je naam is, hoe oud wordt je dan? 1939. - 1939. En hoe heet de man die over een overmaat 9 letter wordt? De man heet Rutger. - Rutger. Rutger. Wie ben je? Wat do je behalve dat je overmaat 9 letter bent? Kun je je zelf vertellen? - Ja. Ik ben geborenge toren in Utrecht. En ik wou nu in een dorpje in de betenwe. Samen met de moeder van mijn dochter van 3,5 en in de buurt van de moeder van mijn 2 jongens. We hebben de moeder van mijn dochten van 3,5. Dat is toch niet? Zij is ook mijn vriendin. - Zij is de vriendin en de moeder van je dochten van je. Je hebt een samen kind van 3,5. En ik heb dan nog met een andere vrouw 2 jongens van 11. Dat wordt voor mij. - Nee, dat is voor mij. Ja, wij zijn heel goed met elkaar. Ik vind exsonum, ze hebben een ex-gelage. Ik zal een laatste rapportkast luisteren waarin Ronald Giphart geïn die voet werd. En zij, wij vermijden het wordt ex. Want we hebben nog steeds een goede band met elkaar. En ex is zo stomwoord. We gaan nu een dag later, want dit gister luistert in een dag later. Vertelde goed met hetzelfde. En hoe om is hij schrijf je dan? Als ik nu haar bijnaam. En ik ben nu zo het fijn verdomd. Nee, hoef niet. Hoe ben je daarnaam? - Ja. Of naar andere mensen een goede vriendin. Ja. Want dat is ook. We zijn afgelopen, winter met haar en haar nieuwe vrienden. En alle kinderen op windsport geweest. En we doen alle vier aardag. En alle kinderen zijn kind voor jou, nieuwe gezin. En heeft die vriend van haar ook nog aanhang? Nee, nee. Dus we zijn met zeven. We zijn een groot zabergsel te gering. Ja. Heel gezellig. We gaan over volgende week de sleutel van het huis bij Hunom de Hoek. Om het allemaal nog een beetje makkelijker te maken. Super. Ja, het tof. Ja. Ik bedekent dat je dan uiteindelijk gaat of. Nee, we zijn gewoon twee dorken verder. Uiteindelijk was je wel eens geboren was. Ja. Niet waar je jullie, maar niet waar je eerste gezin gesticht hebt. Klaak. Ja, ik woon nu in de betewer. En in de dorpje. En ik ga nu twee dorken verder op woon nog dicht in de buurt. En hoeveel kinderen heb je uit je voorgegelatie? Twee. Twee jongens van el. Dus je bent vader van drie. Ja. En dan geef je de leeftijd die je zei. 11, twee keer en 1,3,5. De tweeling. Ja. Zullen we? Ja. Een eie, twee, een eie. Ja. Nou, dat groepen. Waarom we nu schieren? Geen vraag op. Maar je komt hier niet om of je zet te vertellen, maar voor je vraagstuk. Ja. Dit is een beetje wie je bent. Het is nog iets over wat je doet misschien. Ik ga een werkveldforming of. Ik heb met twee ontzettend leuke comproeons een projectbureau. En wij doen projecten in duurzaam, maatschappelijke hoek. En doen dat op een manier die vanuit het idee dat mensen gerichtheid zorgt voor eigen staat. Dus duurzaamheid niet zo zeer in de milieu-technische zin van het woord. Ook de mensen standen. Maar ook de duurzaamheid is het bereid. Dus dan het woord. Oké. Dat is wie je bent. En dan de ham vraag. Wat brengt je hier? Ja. Nou, mijn probleem is dat ik heel erg bang ben om fouten te maken. Wat superhandelig is als je een bereid van. En voel me eigenlijk voor alles verantwoordelijk. Ik merk aan mezelf dat ik heel veel over zie. En daardoor misschien zelfs wel een beetje bang ben dat ik dingen heb gemist. Waardoor die hele groot gevolg kunnen hebben. We door dingen fouten gaan doen. Ja, we door dingen fout gaan. En dat dat aan mijn schuld is. Want ik wist het niet. En ik moet er altijd alles weten. En zeggen, nou, je bent over het woordelijk baken fouten te maken. Nou, een boeie. Heen en dat je ook heb je een last van. En ben ik een last heb je er dan van? Nou, ik heb er wel. Ik zie iets wat ik al heel lang heb. En ik heb gedurende mijn leven echt wel. Periodes gehad van de pressie en ook echt paniek aanvallen. Omdat ik dacht dat ik iets fout had gedaan. En dat. En een aantal jaar geleden. Twee jaar geleden denk ik een situatie waardoor ik. Nou, ik denk dat ik vijf dagen lang achter elkaar in een paniek aanvals had. O, dat is goed. Vijf dagen lang achter elkaar. Dat moet een schuldpun ervaren geweest hebben. Dat was. Dat was. Maar vriendin zag me ook helemaal. Ja, soort van afgelijden. Nou, is die gelukkig psychotirepeut. Dus die. Nou ja, kan er wel mee om gaan. Ja, help dat wel. Nou ja, niet zoes niet mijn tererepeut, maar zo. Het is wel het geweld. En. En ze kan wel goed. Er zijn. En ja, ondertussen dat natuurlijk ook op pijn doet. Als je iemand van zo tegebij dan zeg maar zo ziet afgelijden bent al. En je moet je een heel vooral ook. Ja, het is er wel heel sterk in daarbij aan bezig zijn. Ja. En ja, wel zien dat ik een paar dingen nodig heb die dan misschien mezelf niet kan geven. Oké, je hebt me overtuigd. Dat is het probleem. Nou ja, dat is wel belangrijk om van te voeren even te checken. Heel veel mensen noem je het als een probleem, maar dat kan alleen maar gepieker en gedoe zijn. En als het ze niet verhindert en we alleen maar het om te noem wat je wel wilt, dan kan je heel veel energie stoppen, al die probleemen voldoend oplossen. Maar zo langer je kunt doen wat je echt wilt. Dan kun je heel veel probleem ook een beetje mee laten. Dus vandaag even die checkvraag tussen doorstelden, verhindert dat je aanvull is overtuigd. Dus ik ben binnenwort. Dus verstart je met, ik ben bang gevonden te maken. Nou, kun je me voorbeeld geven en dan het liefst, maar ik hou van voorbeeld is als je weet je je hebt de podcast. Kun je me voorbeeld geven van de situatie zich daarger, dat je daarmee bezig was dat je daar zorgen overmaakt. Dan ben je echt wel een koekkoek in de benen wel een beetje in de werkheid. Mirra. Pak maar een hele zin anten. Pak maar een bakpopcorn? Ja, in de betij. Ik zit daar over. Ja. Nou met mijn collega's, we hebben een post geleden. Dat zijn twee juros. Nee, het zijn twee vrouwen. Stom, dat ik dat invulde. Ja, ze zijn heel grappig dat doet iedereen op een moment dat ik zeg maar collega's en mijn compilionste denk had een manna, maar ik werk met twee fantastische, sterk, leuken, lieve vrouwen samen. Meer koepers, grot voor mijn kant. Ja, twee was het overleg. Ik onderbreed je niet meer in eigen. Nee, wij hebben een post je terug zakelijk een protetvotus laten maken, met drie heel leuk. En daar hebben we toen eens een keer in een gebetje, hebben we daar cartoons van gemaakt. Dus die die foto zijn ver, cartoon. Ja, Rutger, de cartoon. Ja, precies. En daar kon je met iëel heel leuk, grappig, zeg maar strippjes van maken. En hadden we bedacht, dat is wel leuk om zo nu een dan op LinkedIn. Dan is een keer een plaatschrippje te lanceren met iets wat gaat over onze visie en werkwijs. De metoden. Ja, echt maar. De plaatje gemaakt, waarop een grappje werd gemaakt. En dat grappje luiden ze een beetje van 'Ik sta daar met een kopje koffie'. En de ene collega, zeg tegen de andere collega, we werden ingehuurd om een project te redden. En het volgende plaatje was toen bleek dat we de mensen moesten redden. Wat in onze werk vaak gebeurt. Ja. En dan is dat volgende plaatje, dan zit ik met m'n koffie en ik post die koffie uit. En één van die twee moet heel hard lachen. Ja, dat was het verhaalte. Dat was het verhaalte. Een stripp verhaalte, met drie plaatjes. Ja. Dat is het dyrichand altijd drie plaatjes. Ja, nou, op de app gezet van 'a, wat vind je jullie van absolute posten?' En jij had het gemaakt. En dat was gemaakt. Ja. Dat was wat langer ik om de bij te neer. En één collega was op vakantie en de andere collega die zat bij mij op bro. En dan had er nog een app-roepje met iemand die voor ons, de communicatie organiseren, zeg maar. En dat ik hem ingegrooid en die andere twee voor een taskelijk. En ik had hem gepost, op LinkedIn. Maar er gered die op vakantie was? Ja, die ze had. Oh, ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig. Ja. En toen had ik daar dan dan dan. Ik krijg haar kloppingen en buikpijn. En ik dacht echt van hoe kreeg je dat door? 4e app, een live of een 4e app. Ja, 4e app. Ja, 4e app. En ik had een rechtstreeks appje 1 op 1 of in een groepje. Maar dat maakte voor mij niet over. Dat maakte voor mij niet over. Veel voor mijn beeld, vooral dat ik even voor me zie hoe de wereld van Rutge in mijn gas zit. Dus op het werk app groepje waar jouw twee collega's in zitten. En ook die extra in een communicatie, persoon, dat groepje van vier mensen kwam dat bericht van de geen jof vakantie geweest was. Ja. Ik vind het helemaal niet heel leuk. Nou, het was niet op een zeudere manier, het was een goede reden. Ik vind het niet zo leukstripje. Ik vind het niet zo grappig, want ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig als de mensen gered moeten worden. Want dat vind ik niet fijn voor de mensen. Ik vind het heel erg. Maar goed jij beden daar zie ik van. Ja, ik ben er ziek van. Want ik dacht er mij mezelf, hoe heb ik nou dat kunnen missen dat het zo op deze manier over zou kunnen komen. En dat perspekt. waarom hebben we dat perspektief niet ingenomen? Dat dit dus mensen zou kunnen raken. En daar gaan we allemaal in mijn hoofd, al allerlei manieren bedenken om wat komingsrecht te praten. En zij was op vakantie. En ik wilde haar ook niet in discussie gaan op vakantie. Dus ik kon ook nog eens een keer niet. Nee, wat je wilt halen hebben. Je wilde haar niet ook wedstrijd of bezig houden, of lastig vallen. Want er was zelf wel beschuldig. Daar zou je dezelfde fout maken, toch? Nou, ik zag het helemaal niet als beschuldigd. Het slaat echt naar binnen. Nou, van hoe kun je nou dit over het hoofd hebben gezien? Ja, maar dan voel je het toch beschuldigd, zeg maar. Niet dat zij. Nou, ik voel de rest, ik vond het wel fout. Maar ja, precies, je voel je het beschuldigd. Ja, ja, ja. Taal staan. Ja, ik schrijhebben niet over haar intensie. Nee, precies. Ja, ook niet. We hebben het allebei over wat er met jou doet. Je voelde je begintjes in het aangevallen beschuldigd. In die geval, oh je, ik heb het fout gedaan. Wat gebeurt er met het grond op dat moment? Waarom? Dan zoi je bijna een soort van dissociatief. 5 dagen paniek weer? Ja, ja, dat niet, maar wel. Dat gaat wel een paar uur. Rutger, dit is een heel goed voorbeeld, want dat je daar in paniek en zoveel op het totaal uitverhouding, dat wil ik even gezegd hebben. Ja. Je hebt een leuke striependag, je hebt een noterbene kuren gecheckt bij de twee mensen, bij wie je het checken kon. Die zij geven grond ligt. Op ze mensen hadden drie mensen moeten denken, oh je, dat hebben we met ze drie en die. Maar ja, Rutger, die trekt dan blijkt, maar alles schuld naar zichzelf doen. Maar ik vond haar argument wel goed, maar dat is weet de bak. Ja, dat doet er niet toe. Het gaat erom jouw bovenmatige, oh je, ik heb het fout dat het helemaal naar binnen slaat. Toch. Heb je nog een voorbeeld? Ik heb nog een voorbeeld. Dit was een. Oké, ja. Ja, precies. Dus wordt je ook niet dik van schild? Ik had een paar geleden moest de verantwoording afleggen voor een bepaald onderdeel van een project. De situatie was. Ik was de gene die dat ik ben de gene die dat doet altijd, want ik heb de proces altijd in het visier en ben de gene die reekend. Voor de afleggen richting klanten is dat dan of. Ja. En dit was nog niet overigens met mijn huidige compunen, maar toen was ik nog freelancer. En ik ging dat doen en ik had met allerlei excels die uit allerlei verschillende bronnen. had ik wat gebrauwen, waarvan ik zeker wist van nou, hè. Dat wat we gedaan hebben, dat heb ik hier. Wat ik kan bewijzen dat we gedaan hebben, maar dat is. Ik vind het belangrijkere dan wat dat werkelijk gedaan hebben, want. O.W. als je niet kan bewijzen vind ik zelf dan, hè. Ja. Dan ik goed onderbouw ben ik zelf. Precies. Ja. En ik had het allemaal zo uitgerekend doorgegeven in een bepaald verantwoordingsarangement. En klaar. En de volgende beeldag gevoerd, dan neem ik haar nog. Ja, vier de mil. Dus dan een bepaald document wat je het wel in moet vullen en dan wordt de PDF van gemaakt en dat is dan de verantwoording. Ja. En toen kom ik de volgende dag en twee zo denken van een Excel. Dat moet altijd op een bepaald. Dat ligt vast, maar ik heb er heel erg het hantje van om heel veel data in. Met ruitenbeld, als je z'n weet ik, voor wat allemaal dan bij elkaar te gooien. Dat netjes te baken. Dat netjes te baken. Dat netjes te baken. En netjes te baken. En netjes te baken. Dat is goed vooral het bepaald. Precies. Maar als je dan vervolgens een ander stukje van de opdacht wil bekijken of weet ik, voor wat allemaal, dan moet je weer terug naar een bepaalde. De paramedus, om dat geen en wat je ingevelt, heb weer terug te kunnen zien. De onderbouw in de van, de getallen. En ik krijg niet meer voor elkaar om het tot tezelfde getallen te komen. En dan hebben we het over bedragen van. Ja, we hadden het 20-30.000 euro. En dan de verschillen waren een paar tientjes, bij wijs van spreken. Het ging dus eigenlijk leger zo over. Maar dit was wel niet. Ik kon het data niet met terugkvinden dus. Ik krijg het gewoon niet voor elkaar. En dan zit ik gewoon een dag achter Excel en opnieuw en weet ik veel. En paniek paniek paniek paniek, vijfvraag paniek aanval. Dat gevoel, vijfvraag, art klopping. Want je moet je helemaal opbouwen hebben voor de klant. Zo niet, dan heb je het niet goed gedaan. Ja. Dat is wat ik tevant vind. Wil je ook zo kunnen zeggen? Ik krijg de data niet precies te bij te gaan. We hebben een paar tientjes doet de vet niet zo veel toe. Maar die stap kun je dan niet zetten. Nee, het moet foutloos. Ja. Wat hebben we nog niet gevoel? Het is in het mooie rosenboekje wat met dochter vormen gekocht heeft. Kijk, want ik heb de gister waar even drie opgeschreven. En voor de luistergaas, ik ga even vluisteren. Het geeft een heel prachtig mooie rosenboekje met van dat zachte soort. Plusje. plusje om bouwingen misschien kan er even een klein muziekje ondergezet worden gido. Dat is een boekje van Rutgerop. Het is heel liefjaars. Een meisjes dagboekgeschriftje ziet er een beetje uit van meisjes van negen. Rutger is nu het zoeken naar een bevold. We doren ik veel kwaar gaan met mijn popcorn. De muziek kan niet stoppen. Of hij loopt door. Gieders ook zijn eigen baaskwameltage. Rutger heb je al iets gevonden. Ik heb echt veel voorbeeld of niet. Nee, ik kan mijn eigen handsgeeft niet me zo goed lezen. Dus ook dat kan ik al niet goed doen. Ik ga ook al maken, dus heb je zelf gemaakt. Dat kan altijd. Dat kan je niet. Nee, precies. Valk niet goed. Had ik leuk gevonden hoor. Ik weet het al. Ik weet het al. Ja, ja, ja. De deze staat niet in de boek. Mag je me even zorgen. Als je het hier weer dagen niet van kunnen slapen, dat je niet bij mij met de volk volk kwam. Heb ik bettels een tijd. Ik was voor klover. Ja, dat. Dat kwam al een half uit voeg. Ja. Even voor de luisterijs had ik er een half, twee afgelopen. Rutger was een keurig of tijd. Je hebt het niet fout gehad. Dat heb je goed gedaan. Ik zat met mijn koptelefon op. In mijn hoofdag ging ik twee uur. En toen kreeg ik het tevallen om een telefoon. Tweele mijn koptelefon had en dus te bel gemist had. Toen zag ik, hey, half twee is Rutger hier. Ik deed het deur open. En dan stond je stond, je stond dat me net. Ik heb er even aah gelukkig. Heb ik geen fout gemaakt. Ik had het zo vijf dagen in Pinnik geweest. Dit is ook wel grappig. Ik kwam aan. Ik had een heel mooi keurig en instructie gekregen. Er was de auto nie om kon zetten. En toen was mijn beordeling dat de auto daar niet goed pasten. Want dan zou die voor lastig zijn voor andere mensen. Daar hebben mensen last van. En dan volgens mij lastig hebben we fouten. Precies. Toen ging ik, maar toch aan de straatpakeren. Wat betaalpakeren is? En zonder van het geld, want als je op een dreidje staat, hoe vind ik het te betalen? Nee. Dat is ook wel zo'n ding. Dan gebeurt dan. En dan denk ik, wat doe ik nou goed. En dan kank dan, kom binnen, wordt meteen een magmak gesteld. Dus dat was heel fijn. Maar in die gek. Ja, in die gek. Ik denk dat ik dat ik dat niet werkende best te schijnt. Klaapt. Vierde bal te complimenteren. Ja, precies. Maar in een situatie waar ik bijvoorbeeld wat minder om magmak zou zijn, zou ik daar heel erg van naar mijn hoofd schieten. En heel erg naden ik van, oh je, maar heb ik nou goed gedaan. Maar tegen mij is gezegd van je moedertussen ze zo doen. Is het dan fout als ik aan de weg sta? Je kan het aangabalen bij de manieren fouten. Verkloten. En weet je wat heel grappig is, nou wat toch over het hier aan nu hebben. Ja. Ik kijk om het telefoon. Ik had het kopteleform in mijn muziek. Ik had de bell gemist. Ik zag half twee is Rutgerder. Ik heb een fout gehad. Oh, stomp, stomp. Misschien staat hij al voor de leuhe. Ik doe de deu open. Daar sta je. Het eerste was ik zeg, stomp. Ik heb me helemaal vergest. Ik had het blijven laten we laten. Dus ik geef meteen me fout toe. En twelijk het verteld. Ik wist het was helemaal vergeten waar je hier voor kwam. Dat voor de luisterhaast. Dat bereid ik nooit voor. Al moment dat iemand uitgenodig wordt. Dan kennen we het probleem. Maar ik stappen altijd open. Dus twelijk het deur staat. Ik zeg, oh shit, mijn fout. En twelijk het zeg, denk ik, wat grappig als je fout gewoon meteen toegeeft, is de hem en ik sta naar hand. Ga wat grappig. Dat heb ik in de loop die jaren geleden. Om momenteen te zeggen, stomp van mij. En dat was ik wel ontzettend bewust van dat mijn fout toegeven. Dat is dus niks naar hand. En dan kom jij hier en dan kom ik met die theme. Dat is toch gewoon soort divine synchronisity. Ja, in de dat. Ja, ja. Ja. Ja. Sorry. Dat heeft niks. Ik heb ook leuk tussen door. Ja, zoi je. Ik heb heel lang. Ik ben al jaren lang bezig om zelf mentalen. Weet je op de rit te krijgen. Ja, ik heb vier van de milen. En dan mag ik wel als je vijf dagen hebt en niet meer van de fout. Heb je wel wat ondersteuning nodig? Wagelijk heb je een vrouw die ook heel goed psychotieken pijt, dus ondersteuning kan geven. Zeker. Trug even naar de. Dit is allemaal tezijden. Het trouwens iemand zijden, zij vaak, de tezakers en de tezijden. Dus wie weet dat deze raren uitwerking die we hadden, dat die voor de luistera of voor ons zelf verder op in de gesprek nog behulpzame interessant kan zijn. Maar terug naar jouw vraagsel. Klaven, maar dat vind ik wel het meest helderer voor. We beginnen met dat voorbeeld van die strippje van drie plaatjes. En sorry dat ik lag. Dat je helemaal van de leg bent. Ik heb het fout gedaan. Ik heb mensen beleider. Ik heb het sleend dat je helemaal naar binnen keert. Er zit hier niet voor niks. Je hebt er ongeveer 12 heel veel zelf ook over nagedacht. Maar heb je woorden voor mij wat er dan precies met je gebeurt op zo'n moment? Wat er met mij gebeurt. Ja, dat heb ik heel lang over nagedacht. Ik heb met twee jaar geleden begonnen met bijna anderhalf jaar emotie gerecht op psychoturf. En de pot? Dat is een 40-45-bluten. Ja precies misschien dat dat. Nou ja, maar tuur, daar zijn echt wel heel veel dingen opgelost, maar daar ga je een heel ander niveau benen. Natuurlijk bezig, met veel minder bezig met de hele praktische voorbeeld. Maar je hebt geen ontvuld om me vragen. De klatjes of mij. Ik heb het geeft niet. Ik heb wel weit les. Wat heb je woorden voor? Ga maar wat praten. Want helemaal begrijpen niet anders had je niet gezeten. Nee, kun je wat woorden geven aan wat er dan met je gebeurt? Wat denk je? Wat voel je? Maar ik denk dan van ook heb het fout gedaan. En andere mensen hebben last van mij en misschien heb ik mensen gekwetst. En nou in het specifieke voorbeeld van de stripjes is van, nou, wel zij nooit meer met mijn samenwerken. En moeten we de toko opheffen gaan zij met zijn tweeën verder. En ik kom natuurlijk nooit meer aan de bak, want ik heb gevaald. En dat gaat in echt een milie seconde. Ben ik mijn huis aan het verkopen. Ja. En daarin is het volgens mij de belangrijkste woorden zijn volgens mij. Dan heb ik mensen gekwetst. En voor een vale. Vale. Mensen, ik heb niet aan de verwachtingen kunnen voldoen. Oké, dus heb je een paar soort beeld van wat mensen voor jou verwachten. Waar je en zo moet je voldoen. Nou vertel me dat beeld. Daar moet dat niet voor zijn. Heb je daar taal voor? Maar dat iemand die geen fouten maakt, die alles goed doet, alles wat ik zeg klopt. Wat? Het perfecte iemand. Toch iemand die foutloos. Ja, een veel fouten. Ja, een vouten. En zelf ben ik iemand die dan over mezelf denkt dat als ik een fout maakt dan heeft de hele de wereld, heeft die, is er komt in de problemen. Nee, dat is wel. Wat de redelijke zelfoverschatting is trouwens, dat wil ik even bijgezegd hebben. Maar toch? Ja, en helemaal eens. Het is zo belangrijk bijna ook weer die. Dat zit niet. En kun je iets zeggen over jou en in je verleden, recente, of langdur, maar niet uit. Kijk maar wat het eerste bij je opkomt. Eet zo over jou en fouten maak je in het verleden. Waar komt dit vanaan? Mijn er is het geboren. Heb je een traumatische ervaring? Daar heb je een fout gemaakt dat iemand in dood ging. En je gd wanneer dit geboren is, dit patroon? Ja, ik weet wel. Misschien dat we vandaag nog verder terug kunnen hoor, maar ik heb een aantal jaar geleden een baan gehad, een baan bij een betreft. Zo. En dat was geen freelance, de klus, maar. Ze heb jou niet schloberen in iets? Ja, ongeveer geloofelijk was dat. En daar had ik een direct klein geefde director. Ik, maar ook mijn collega's, dus ik kan nu 10 jaar later, zeg maar wel verplaatsen in het idee dat het misschien niet aan mij lag, maar die man was slechte begrijpen. En stelde onrealistische doelen en eisen totaal ongevundeerd. En op een moment dat iemand niet aan zijn verwachtingen voldeet, dan ontplodend. Ik wou zeggen, 'Wet die woedend, dat woedend, dat voedend, dat voedend aankopen is.' En je gehoordat het telefoon gaat. Dus dan was je ergens onderweg of thuis op het werk of van nu, en hij was in de file. Ik weet nog het moment precies. En vertellen we vertellen. Maar in de kleuren, ik pak de pop worden we wij? Ja, ik weet nog, bij ergens in de bus van Hilversum, dat ik in de auto, ik was onderweg naar een festiging waar ik dan op bezoek ging. Maar ja, maar. Wat was de festiging, weet je dat? Allmeren. Ja. Dus ik verheidde van het ondernutrecht en gered dat door de toe. Ja, en reeddoel langs Hilversum en het stond de kriegrand tussen de file. En ik word gebeld door hem en hij steekt van wal en ik weet niet meer precies de inhoud, maar ik weet wel echt nog wat met middé. Ik was heel scheeuwend, letterlijk of. Nou, en eerst begon niet te scheeuwend, maar hij begon wel echt direct met wat voor mij over kwam als kleineer een taal gebruik en hoe kun je en noem het allemaal maken. Dat heeft me wel heel erg geraakt. En dan de gedurende telefoongesprek echt boos aan de telefoon. Ik denk niet dat hij toen echt geschieuwd heeft, maar ik denk wel dat dit het meeste indruk op mij gemaakt heeft. Ik heb daarna ook direct mijn oude werkgever opgebeld, een gevraagd van je oor, kan ik misschien terugkomen. En wonden bovenwonder mocht dat ook nog onderdelen. Dat heb ik ook gedaan. Ja, dat heb ik ook gedaan. En voor mij beeld, voor mij die leidiggeven, hoe oud was hij, hoe oud was jij op dat moment? Ja, hij was eind 20 en hij was voorbij de 50. Een stuk ouwer. Ja, ja. Ja, was best ook een groot bedrijf veel medewerkers in die en allebei ook gewoon best een pittige baan. Zat je een fout had hij gelijk? Nou, ik vond het van niet, maar door dat hij zo deed vond ik van wel. Nier van Jattig, hoeveel fout gedaan. Dus voor hem maakte heel veel, had hij heel veel invloed op de inhoud, zeg maar, bij mij heb dat wel moment. Even voor iedereen die luisteren doet dit soort dingen niet via de telefoon, dat is zo dom. Als je al ontvreden bent, doe je even live afvreden, kan je me aankijken. Zo is het van hem in alle opzichte ongelofelijk fout. Waar is het hier? Ik ben nu ook wel tien jaar wiser, maar mij niet zo heel veel wiser als bij de leesten. Maar natuurlijk, nee, ga je. Ben je erop teruggekomen? Nou, dat doe ik niet. Dat was gewoon een doodbank voor die man. En dat was echt gedemediëd. Ja, absoluut. Ja. En ik merk te. Ik denk zelfs dat het zaartje was voor een. of misschien wel zeg maar, ja, het zaartje voor de burnout waar ik 2,5 jaar later interrecht kwam. Dat ik merkte dat vanaf dat moment letterlijk slechter kon lezen. Dus op een moment dat. Letter slezen, misschien. Ja, dat ik meer te kunnen zeggen. Nee, precies. Ja, dat is beter. Dus algemeen. Dat ik dus gewoon. Een meel begon ik midden in de beel begon ik te lezen. En ik voelde me steeds zwakker worden in die situatie. En ik kom terug bij mijn voorgewerk geven. Dat was echt een bepaalde, hele fijne. die de miek in eerste instantie daar laten gingen. Daar ook misschien een beetje anders, maar dat niet echt heel veel invloed op mijn. mentale zontijd. Ja, toen uiteindelijk. Ja, ik denk echt dat dat moment echt een zaartje is geweest voor. een laagdrag een half jaar thuis zitten en. gewoon zwaar depressief panikantvallen en. al en lang die echt. Oh, zeg maar, ik voel wat. Als ik iets is wat ik in deze podcast geleerd heb, is dat. een heel veel trauma, ze of onhandige gedragspatronen. geboren we in de vroeger jug je heugd, natuurlijk, in je eur met je ouders in je. en in je opvoeding. Maar ook heel veel op de middelbare school of zelfs nog veel later. Dus dat je zeg dit is de catalisator, daar ga ik heel erg mee. Ik wil er even checken, maar ik geloof je. Ja, ik wil even checken. Van mijn vraag is, heb je daarvoor op je. met een meestudie, op middelbare school, op met je ouders momenten meegemaakt. dat als je een fout maakt, dat dat bedrijgen of gevaarlijk was. Dat je een faal angstig was of dat onzeker over was. Ja, ik kan het op een gegeven moment zelfs in de tweede klas van de middelbare school. Had ik een slecht cijver, en toen had ik het faal behaafel van. Ja, dat was een bergklaas, een verzorging. Ja, ik zou het wel eens zeggen. Ja, een verzorging, een verzorging. Ja, een verzorging, zeg ik. Ja, een slecht cijver. En ik dacht dat dat niet tegen mijn ouders te vertellen en wat er afgesproken. En dat is ook gewoon prima afspraak, denk ik, om gewoon altijd te vertellen. wat voor cijver je hebt. En ik had niet verteld en mijn vader die voegte wel eens naar. en zeg ik, nee, ik heb cijver nog niet terug, maar ja goed op een gegeven moment. Dan houdt het natuurlijk niet echt stand, man. Wat is het dat je daar niet vertelde? Ik was gewoon bang dat ik het niet goed had gedaan. Maar dat was dus dan al iets op dat moment. Waar je op dat moment al wat te maken had, met fouten maken, in zorgen maken. Ja. En vertel het evenzaal verder. Nou, toen kom ik er weer bij. Ja, precies, ja. Ja, iets maken? Ja, het is. toen dat ik dus mijn. Toen ik op een gegeven moment een cijver lijst. Dat stond dat cijver natuurlijk op. Ja, je had je hetje, dan moest ik die maar. er was inmiddels niet meer het enige cijver, want ik had vet vastres. Dus ja, ik had helemaal niet meer de focus op dan maar. goede resdaalaal op de rest, maar gewoon meer van hoe ga ik hier nou een. en was nou meer om. Echt even vertragen dat ik het onthou. en even haalig om voor mezelf. berugglas, het vak verzorging, dat een onvoldoende. en dat durft je niet te vertellen. En door de stress je daardoor had gingen je ook minder aan de. andere vakken, waardoor ja. Ja, dat ik er waren er ook van nog een twee of drie onvoldoende. bijgegen, dat ze al niet te lagen. En die had je ook niet vertellen. Nee, nee. Dus dat was eegelgevond. Oké, ik kom er weer uit, met zijn rapport. Ik doe nog niet dat. Nou, ik heb die cijverleis gewoon in mijn kluis laten liggen. Dat is slim. Ja, dat was echt super slim. Maar ik was 14, ja. Dus ik had die check geloepd toen. Zo'n maakkende zijn met 14 de slim en dan v was er nog bij 50 zitten. Ik denk de meeste. Kijk, maar ja, helemaal gelijk die geven. Maar dit zijn de. Die was de 50 of vergepacite, en maakte nog fouten die klooten niet zo mogen maken. Maar hij had je die mee kluisje liggen. En toen? En toen, ja, nee, nee, ik heb nog geen cijverleist. En nee, toen kom er opport. En toen had ik me opport ook maar een dag in mijn kluisje liggen. Dat is er nog weer een aantal onverdoedstussen dan. Ja, het eindelijk was dat natuurlijk. Ja, en som van. Opgestapelt. Opgestapelt de som van slechtesza. Wat hebben we met de foto? Ja, dat is heel erg fout. Ja, ik weet het. Dat is heel bom. Je is ook ook toe, ja, ik heb ook nog niet meer. Dat is foutenmaken. En toen? Ik doe alleen maar en toen in het doen niet. Ja, ja, heel goed. Ja, en toen. En toen. En toen. Alte ik naar weet je wat. Ik leg hem opportje met kluis. En ik doe een mogen mee, en dan moet ik het allemaal maar gaan vertellen. Ja. En toen beelde mijn mentrex naar huis. Ja, toen was mijn vader boos. En hoe. Hoe oud te zicht dat zijn boosheid? In. Boos doen tegen mij en later. Hoe heb je de beelden van? Of waar sta je? Hoe ziet het uit? Hoe? Als je een vader boos is op jou en je bent 14, hoe? Wat moet ik me naden mij voorstellen? Je kan slaam en de rim, je kan schermen. Nee, maar ik had heel vertrietig van te lucht, stelde zijn en alle. Nee, maar ik had heel vertrietig van te lucht gesteld. Maar hij uiten zich boos door taal. En door te zeggen, nee, maar de heel erg duidelijk te maken. Ja, maar misschien ook wel eenig stemverheffing. Ja, dat het niet goed was. Wat ik had gedaan. En er had ik zelf ook wel in de gaten. Want ik had bij de eerste vieril in de gaten. En je had het van verzorging is precies niet. En ik was daarvoor altijd gewoon flierenvluiten door school. Dit was je eerste echte omvoldoende. Ja, voor verzorging. Nou, ik had wel eerder een keer een omvoldoende gehad. Maar dat was dan een soort van onverwacht. En dat had het toen verteld. En dan hadden mijn ouders ook gezegd van, oké, dan moet je de volgende keer. Moet je het goed maken. Nou, het had ik de volgende keer een tien gehaald. Dus toen. Kijk, hij had het wel perfect. Ja, precies. Een tien, kijk, bam. Ja, ja, ja. Voor Godstienste was dat. Dus dat was in principe eigenlijk ook alleen maar stampen. Dus gewoon feiten leren. De verzorging, Godstienste. Ja. We hebben het hier over de element hergevacken van het leven. Ja, ja. Ik heb altijd, was altijd heel goed op school tot op een moment dat ik het niet meer was. En daar zelf niet meer een uitweg uitweten. En dat merkt nu zelf ook nog wel eens hierwer. Dat ik het ook allemaal proberen zelf op te lossen. En als het dan fout gaat. Ik even, ik ga je in de vraagslag. Ik ben heel appeling voor het antwoord, is op die vraag. Vraag ontstaan patroon, ondertussen mensen kritiek krijgen van wat ze niet roen. Goed doen. Nog alleen staan ook patronen met mensen gecomplimenteerd worden. En van wat ze wel goed doen. Dus de vraag die ik heb met de gesloten vraag is een aanname van mij. Je kan me gewoon ontkennen als hij niet klopt. Een wetje gecomplimenteerd in je eucht voor het vak verzorgend is in je vroeger geurigd voor als je die een goede, als je perfect was, als je foutloos was, als je een goede braven, cooperative meewerkende jongen was die tine halen. Ja. Ja, ja. Als ik er goed had op de basischool, of als ik een goed saaiver had gehad, minder maatschool, dan kreeg ik daar aanning voor. En was van je beide ouders of je vooral je vader? Ik had het wel een moeder. Ja, dat is ook voorzien. Kan zij dat het twee vaders waren. Ik dacht collega voor jouw z'n mannen, dus ze moed ik even checken. Ja, ik dacht. Het is niet door twee mannen of één man of drie mannen met opgevoerd. Ik ben heel goed gezin van z'n even. Ja, ik ben gewoon uit een heel gemiddeld gezin met twee komadriek kinderen. Ja. Ik krijg complimenten voor. Ja, ik had het goed dat ik bij de ouders. Ja, dat geloof ik wel. Ja, zeker. Ja, ik denk dat mijn moeder was toen in elk geval enthousiastor, zeg maar dan mijn vader, dus die kon dan. Oh, goed man. En ja, als mijn vader dan thuis kwam van werk, dan stond ik wel tepopelen om het te vertellen. En dan krijg ik wel van hem per horen dat ik vond dat ik het goed gedaan had. Ja. Hoe zat het met jouw ouders en hun leer-ervaringenstudie hebben ze gesudeerd of HBO-MU-opleiding gedaan? Wat is hun ervaring met het onderwijs? En hoe belangrijk onderwijs is voor je leven? Dat gaat mij vragen eigenlijk over. En dus hoe belangrijk ze onderwijs voor jou vonden? Er zijn vonden onderwijs wel heel belangrijk. En mijn pad was wel. Ik had in plaats van de snelweg een kronkopad genomen tot op heden. En mijn vader die. Op de telle hebben we voor het kronkopad dan en die snel weg. Oh, ja, ik ben. Nou ja, goed, zich gaat kronkopacht doen. En dan moet je de situ toe toe doen. En om een beel te geven van hoe goed ik toen op school presterde, volgens de normen die toengolden en waar ik het persoonlijk niet heel erg meer mee eens ben. Maar toen had ik het niet doen? - Nee. Het was heel fouten. Dus er was gewoon een hele goede score op de cito. En dat was. HBO-gebransje. - Ja. Een rap-problem. - Ja. Maar op baas van die cito score. Maar we zet altijd ondersteboven binnenste buiten. Je was een geweldig jongen. Ah, wat gebeurt u meenspreef verdrietig? Midden in dat allemaal geen emoties zijn, komt er bijzelen. Ja, een pakje vriendels. Runt er wat gebeurde met je. Verdellen me. - Ja. Ik heb pakken nog meer popcorn. Ja, pakken ze meer vrienden. - Verdellen er wat een pak popcorn. En het ziet er heel groot verdriet of niet. Nou, ik denk het wel. Amore, Berys, Radem. Heb ik geen haast. Heb je een terugbeziekje voor Gido denk ik? Ja. Of een peinig stilte. - Ja, een peinig stilte. Ja. - Maar heeft dat je wat gebeurt er met je? Ja, heb je daar woorden voor? Ik heb denk ik gewoon andere, maar hier. De basis. De basiskoop, echt goed vast, hè? Echt, hè? - Gelukkig een thuisdere puid zit. En dan ben ik van de slechtste gesprek. Ieder al is hier fouten eigenlijk. - Ja, ik wacht er wel. Ik zou je hier nou niet meer plaag met het te doen. Nee, dat is een maggerust. Ik heb er zo leuk zo grappig. Ik vind dat niet grappig van mezelf. En als jouw striep is hoorde afgekeurd, dan kun ik bij deze me eigen umeren. Ah, ja, dat mag. - En d'r echt vertel. Ja. Het heeft ze al geholpen om nu weer even tot mezelf te komen. Wat zei je, hè? - Ja, of je en het hier nu te zijn. Deze is. Dat terug naar terug daarbij net was in een emocionele staat van zijn. Wat ik weet nog, dat ik toen. Nou, ik krijg dan die cittuskoren en bouders supertrots. Dus in de omheil van het bewestige waar we net over hebben. Ja. - Dat complimenten ook vernuikend kunnen zijn. Dat wil ik even gezegd hebben. - Ja, precies. Ja. - Want die creëren soort beeld. Waar je een schint aan wilt blijven voldoen. Anders raak je die geweldige compliment ik wijd. Je maakt je ouders blij. En wat wil ik kinder anders dan een ouders blij maken. Dus daarom zijn complimenten heel gevaarlijk. Lieven mensen die kinderen hebben en je luistert hierna. Wees offsetend voorzettig met het geven van complimenten. en het effect dat ze ook kunnen hebben. Maar dit even weer te zijden. Ouders supertrots op jou dus op dat moment. Zeker. - Door die cito toets. En dan krijg je voorvolgens. - Dit wordt de VW ook kind, toch? Nou ja, dat stendt denk je dan. En dan krijg je advies van school en de meester. Ik weet nog precies hoe die je heet en hoe die eruit is wel heel leuk, man. Braat die gutgen die goud aan die. Nee, die zijn van nou heel een slim jongen. Nou denk ik weer dat het fout is dat ik dat er van mezelf zeg maar goed. Maar ik ben benieuwd of ze de constructatie ervoor heeft. De speels of teel of de stuit terug. En heel veel energie in en op een moment dat ik ondersteboven binnenste buiten. met mijn buurman aan het praten was in de klas en er werd iets gevraagd dat ik totaal niet gehoord was. Dan kon ik toch het goede antwoord geven. Maar niet op de manier waarop je geacht wordt om zeg maar. Begekreegd op AADHD. En op autism en op alles. Ja, we gedoeld zijn. Maar wat was de uitslag? Elke keer dat ik getoets ben is er een andere uitslag gekomen. Tot op een punt dat binnen het hele nurek diversiteit spektrum. om een 3-inch winnest is er keer is gezegd. Je bent hoog behaafd, je hebt iets van hoog behaafdheid. En ik denk dat ik wel een lastig om te zeggen. Want ja, dat is daarmee wil ik niet de inluk weken dat dat weet. Dat je dat slecht heeft. Ja, precies. No, dat was wel wat eruit. Ja, precies. En. Nou ja, dat is dus het uiteindelijke resultaat van. en ze hebben een keer gedacht AADHD, AADHD, combinatie, AADD en met autism. En ik snap dat, want ik heb van alles wel een beetje dat. Daarom heb ik een psychotiegebouwd uitgekozen. Want ook een keer als ik dan weer zo'n autistische afslag neem dan staats hij met een vlagertje. en als vlagertje te zwaaien letterlijk. Wat je zouden ook een stolische, wat autistische spreekt te moeten hebben. Ja, dat is allemaal mogelijk. Het is allemaal mogelijk. En hoog behaafdheid is eigenlijk een combinatie de symptom van hoog behaafdheid. Zijn vaak lastig te herkennen, omdat ze van al die andere neurodiverse stempels. Ik vind het heel lastig die stempels iets hebben. Dus je kan en, zeg maar, in één keer helemaal aanvliegen van energie en stuiteren. En weet ik, wat ik heb vanochtend. Maar ik begrijp je goed dat daarmee. Als je hoog begraven bijna per definitie gekoppeld is aan een andere stonisch. Nee, dat hoeft niet. Maar het heeft het er niet. Oh, nee, dat weet je, dat het er raakt wel. Het heeft wel zinjalen van. Symptomen, zeg maar. Ja, dat doe ik ja. Wat dom dat ik dat niet weet. Nou, maar ja. Dat dacht ik ook maar, ik maak daar geen zapjes meer aan. Dus ik zelf. Ja. Ja, dat gaat daar. Ik merk ook in het gesprek dat wij me heel de reden zo vallen. De hele tijd allebei even voor de luisteraars. Ik vind in een heel tof gesprek hoe is dat voor jou? Ik word er zo boos of van die mensen. Je valt mensen in de reden. Hallo, we hebben ooggetakt. Verpraten gaat de hele informatie in de wereld. Ik vind het dus een super tof gesprek. Ik voorde mensen die niet luisteren die je moet hebben. Dan heb ik gewoon moeite met mensen zoals Rutte Renek. Ja, dat je dat even begrijpt. En blijf rustig luisteren, ik heb geen muziekvergide hoe je ondernou is. Ik heb een aanhame, ik ga meteen in verkoordige bocht. Ik heb de volgende aanhame en voor mij. Is dat ook een mogelige verklaring voor een diepe verdriet waar jij zo juist op stuiten in het ben aanhame. Mijn aanhame is dat je een van de restoren is hebt. En hoe dat heet, dat maakt me eigenlijk geen bal uit. Is met ADD of hoogbegaaf te. In ingeval. Mijn jongste zoon. Mijn hele ADD is een hele familie. Hij heeft hier allemaal labels en dat soort dingen. Maar we functioneren allemaal prima. Mijn jongste zoon heeft echt zwaar ADD. Ze hele schoolkareer ongeloverke moeite mee gaat. De gelijkert het heel slim, heel begraaf. Kan patronen op meten die voor heel goed over dingen nadenken. Maar dingen doen vind die lastig. Hij heeft ze hele schoolkareer ontzettend verlast van gehad. Mijn vrouw op haar manier ook. Dat zei hij het gevoel had. Ik ben een soort rondje en die moeder op viekantje. Ik pas niet in deze wereld. Mensen snap niet hoe ik in elkaar zit. En worden van mijn dingen verwacht. En die ga ik gewoon niet kunnen. Want ik kan dat gewoon. Ik kan dat gewoon niet. Thomas Vluin heeft een voorstelling gemaakt over ADD. Ze krabotje, je doet ook geschiedenis in site. En vroeger gewoon van de koppen snelers of koppen. nietzove televisie programma. Die geval heeft een voorstelling gemaakt over ADD. Wij zenden met de hele familie gaan we daarna toe. En mijn vrouw heeft de voorstelling al gezien. En die wilden dat de rest van de familie ook nu gaat met ze alle. En wat zij zo ontroerd vond. En die moet meteen aan die voorstelling denken. toe jij net helemaal volschoud met emoties. Die wat zij zo ontroerd vond. is dat door zijn voorstelling zij een heel diep gefoerd heeft van. ik voel me gekend en herkend. En er worden van mij in deze wereld dingen verwacht. Waar ik ontzettend veel moeite voor me noemt. En het gaat gewoon net fout. Ik kan het hele net net niet. En ik heb de aana maar dat je als kind. doe je een vondom voldoende halen voor verzorging. en doe je dat van zwegen en die andere of het van zwegen. Dat je een diep gevoel gaat moeten hebben van. Ik moet dit toch kunnen, maar ik kan het niet. Waarom kan ik dit niet gewoon? En dat jou omgeving. En dat zouden. Maar dit is allemaal invulling van mijn kant, hè? Dus. twijl je met me oogeldag twaien met hij gepraat. dat jij en door je omgeving niet begrepen gevoeld hebt, toen. Ja, dat klopt. En daar zijn het heel veel woorden van mijn kant geweest. En het geeft weer zijn aantal woorden terug. Nou, ik denk dat ik het zo luisterd naar dit tekst van mij. Nou, dit is. Dit. je bent ik zelf ook wel eens gekomen en heel ga weer vergeten. Ik denk ik omdat ik ergens geleerd heb. om maar gewoon proberen vier kansen te zijn. En dus steeds de hele dag door. Ik moet even een moe als je dit al zegt. Maar ik ben er gewoon een ander vormtje te zijn. Ja. En daar word je dood moe van, want dat gaat je gewoon niet lukken. Nee. Dat zit ook. dit vullijk in, maar dat zit ook dat diepe verietwij net opkamp van. ik wilde iemand anders zijn en het lukte me gewoon niet. Ja, er wordt in de maatschappij. woordelijk veel mensen vier kansen, want die stapelen zo lekker makkelijk. Ja, je wordt verwacht te vieken, het gaat je gewoon nooit lukken. Nee. En niks slags over je ouders, maar ik neem maar dat je ouders ergens ook vrij oude verwachten. Of laat we in ieder geval zeggen dat je vie kan je was, waar ze heel blij met je. Ja. Ik ben er zoveel m'n ouders, ik denk dat zeker in de tijd, ik ben een kind dat zo opgeruurd in de jaren 1990. En ik denk dat zeker in de. die tijd gelukkig veranderd te nu een klein beetje, maar was het gewoon. VW-halen, Dr. worden afhat voor kaat en een mooie stationwagen voor de deur op sondag met je kinderen in de laber door het bos in en door zullen we ook niet kopen. Door z'n. - Ja precies. Nou, dat. En ik doe super erg me best om dat ook allemaal te hebben en te kunnen. Te leveren. - Te leveren. Ja. - En dat lukt je best wel goed, maar dan moet je zo'n centje moeite en je best voldoen. - Ja. Dat klopt er erg. Ja. - Ja. Door een heleboel leuke ding, hè? Maar ik niet altijd op de manier. Nou, vijftag in penieksen is niet zo heel leuk. - Nee, dat is niet zo. Of helemaal helemaal van de leg zijn, zodat de striptie misschien mensen zou kunnen beledigen, welke mensen is het zo hoe dan wat dan, waarin, hè. Maar daar dan heel erg van slag van zijn, is uitverhouding natuurlijk. En dat is een alsjeblieft van afkomt. - Ja. Wat er dan nu opkomt, als gedachten, is dan, ja maar zij weten het toch beter dan ik. En elmen mij verdortetrekken uit, hè. Jouw observatie. Dat is misschien ook wel zo, want zij zijn vier kanjes. Ja. En sowieso door je hele verhaal heb ik niet te aannama dat je een van de 19 ver zelf wilt hebt. Ja, misschien dat je onhandig bent om niet pas zo verontje bent. Maar er zit geen hele zware veroordeling bij, en volgens mij is het meer zo bij je jou dat je ontsetje best moet doen om aan te hakken bij wat normaal is en wat verwacht wordt. En hoe zwaar dat is, dan dat jij nou helemaal niet in orde zou zijn. Of jezelf was heel fout iemand zou zijn. Dat is niet zo. - Dat is een ander iemand. Dat klopt wel. Ik heb natuurlijk zelf ook wel naar die maatrieks gekeken en in het aats. is slecht zelf wilt aan. - Ik heb niet per se en het is echt een slecht zelf wilt. - Nee, dus die laat we even lekker liggen. Mijn aannam is te volgende dat als je vroeger fouten maakt en een onverdoende halen voor verzorging en godzien is, en nog meer dan kan je blijven zitten. Dus dat stel je ouderl centeleur, dus fouten maken op die leeftijd is echt heel bedrijgend. Dat moet je niet hebben. - Ja. Zeker niet met ouderlens. Je ontzettend trots zijn als je het allemaal goed doet. Dan wil je als kind de concentregoed je best doen. Daar heb je heel erg veel je moeite voor, heel erg veel je best voor gedaan, heel voor moeite voor gedaan. En dat is er allemaal, begrijp ik redelijk goed gelukt. Maar ik heb de aanname dat ook als je nu voor was ze bent en je maakt een foutje, een fouten van foutje, in plaats van dat te kunnen plaatsen in het perspectief van het hier en nu als een van welse man. Dat is waarschijnlijk dat het trouwende van het kind mee komt, om het oog ontvoud alles door die in, alles gaat fout. Ik zie wel, ik passen ook niet. Het gaat me nooit lukken. - Ik denk dat ik dus want ik zeg net wel, het is niet slecht zelf wilt. En nu heb ik dat inzicht misschien ook. En als ik dan. Ja, maar ik heb het wel naar andere mensen gezegd, ik heb in periode dat ik dus de persief was, niet te heel lang geleden dat ik gewoon een slecht zelf wilt heb. Maar eigenlijk, ik was daar toen van overtuig, maar ik denk eigenlijk was dat, denk ik meer, nog meer. Dus dat idee van. - Dan ga je voor de bel, ik kan puniek zijn, ik weet het niet, ik wil geen fouten maken. Dus ik kunnen toch het helemaal uit. - Hallo? Ik zit in een podcast weer. Ja, er is toch geen probleem. - Mijn auto is dat ervoor. - Oh ja. - Valt. Ik had het helemaal toch om mij, hè? - Laten we doen. - Gieden ook gaan nog terug. - Rikke moet ook weer zijn auto's verplaatzen, want we moeten met de andere auto uit. Ik geef het ook wel. - Ja, ik wil ook wel zater zijn weer. - Ja. Selve dat, ik was volgens mij wat ook over zelf wilt, dan zeggen dat ik wel ook naar andere mensen uitgesproken heb, ik heb gewoon een slecht zelf wilt. En dat ik, dat denk ik, toen misschien ook al niet helemaal geloofde, maar zij om andere mensen het maar te kunnen laten begrijpen, of zo, omdat ik zelf nog niet heel erg in de gaten had, weer in het moment van ook ben, gewoon weer een rondje die in vierkantje aan proberen te zijn is. - Ja. - Dus wel een. Ik heb een mooi inzicht van als ik een boel wat een nieuwe kluss krijg of mijn opdaggeveringsprek van ja, je moet wel in de gaten hebben dat je in éénp geen vierkantje aan maar een rondje. - Ja. - Dat is zeg je ook? - Nee, dat beden ik nu, dat moet ik zeggen. - Ja, natuurlijk. - En jou gebrek is je talent, jouw bijzonderheid, maak je uniek. - Ja. - We hebben ook schaalig heel geautisch gesprek gehad, dat redeseert je mij ook heel erg door mij, of eigenlijk vooral door mij. Ik vind mensen zoals jij daar maar heel leuk en grappig. - Ik heb geen. - Ik heb niet het idee dat hij een groot is verprekbaar wordt. - Ja, ik ook niet, maar ik zeg dat alleen maar ik denk dat we zo overkom. - Oh, dat zien we dan nog in de comments. - Ja. Maar voor mij is gesprek je heel helder en voor jou ook begrijpen ik. - Ja. - En dank je voor deze ja. Ik doe even de kortens samen van ik, wat ik denk wat te gevonden hebben en dan kijk of er overheersij, maar ik denk namelijk dat we er zijn. Dit is mijn volgende aaname. Vou te maken vind ik niemand leuk, dat is natuurlijk voor iedereen frustreren. - Ja. En iedereen wil graag ze ouders trots en blij maken en iedereen wil graag dat mensen omheen gelukkig met hem zijn en dat je voldoet aan de verwachtingen van anderen. Dat heeft en als kind heb je dat zeker, zeker de meestal te van je ouders. Nou, dat is ja gelukt. Maar dan moet je als zij het je best voldoen en op de moment dat je voud te maakt, omdat je bang was, dat je onmask weet, dat je dat ze door hadden, dat je niet perfect was, maar niet goed deed. Ja, heb je wel een prijs voor betaald, want dan waren je ouders heel echt te lucht gezeld over, ja. Dat toen je als nog bij de rapport moet komen, waar het bleek dat je toch veel onvannoen zat, je vader was niet naar de muur. En als kind voortje, je schoot ook helemaal vol toen je terugging naar die perioden. Dus mijn aanaam is dat jij om te kunnen voldoen aan de verwachtingen van de wereld om je heen, heel erg je best moet doen. Daardoor soort enorme alertheid hebt noodgevangen, het moeten ontwikkelen van wie weet als ik iets over de hoofd zoe, want ik ben er rondje dat niet in alle vier, ik kan niet zo maar meedoen. Oh god, als ik een fout, maar dat gaan dingen heel erg miss. Ja, per zorg, is mijn aanaam een soort hyper alertheid gekregen op een maken van fouten. En daardoor kun je een beetje meedoen met de vierkantjes, daardoor lukt het allemaal wel. En dat is allemaal prima tot dat die alertheid over slaat in een soort trauma, dat als er een klein foutje gemaakt wordt, ik plaats van dat je denkt nou dit is gewoon een klein foutje. Je ziet wel, ik past niet, ik past niet, ik had helemaal me eens gehad fout fout, oh je, je, je paniek, dat als het ware firme loskom, wat meer vormer het te maken heeft met vroeger en als vierkantje, bij rondjes, als rondje meenk je neven weer van vierkantjes, dan met de fout van dat moment. Jij kunt dat die de reden die veren, omdat je je er diep van minder mee kon vonteert dat jij niet past in deze wereld is mijn aanaam. Langer monolo over mij kan, ik sta open voor elke verbeterse gestie of aanvulling. Ja, ik denk dat deze conclusie vaak er getrokken is, maar nog nooit zo op een manier is gezegd, dan wel door mezelf, dan door iemand anders, als de manier waarop je het nu zegt. Dus ik denk dat het klopt. En nu. Dat is de volgende. Dat doen we even bang dat toen je zijn, we zijn er zo van, ja maar nu we nog niet gehoffen. Nee, we hebben een diagnose, maar we hebben nog niet het behalve op de diagnose is rondje. Ja, de diagnose is, ik zit die tegen een verontje, ons zit de beste van de vierkantjes mee te doen, die soort trauma ontwikkeld heeft als een mis gaat, gaat hij in paniek en dat verklart waarom als jij de fiedbekk krijgt dat het striep je niet zo leuk is dat je in paniek krijgt van, oh shit, de hele wereldstort in zie je wel, ik ben, jij zegt ik denk het wel klopt het zo, ik heb het vaker meegemaakt, maar nooit in deze bewoording, voelt het als een passend, vooral is nog een passend verhaal zo. Ja, en ik ga iets zeggen wat ik denk, het bevestigd, ja, wat jij zegt, jij vindt het super leuk, als ik vind mensen zoals jij leuk en ik heb hetzelfde en wat ik merk, ik vind het gewoon heel veel mensen leuk, hoor, ik wil even zeggen hebben, al mensen met storen is op artisiespecteren, met de zis, de tomatige parades en stotteras, eigenlijk vind ik iedereen leuk, maar ik vind dit heel leuk, nee, dat snap ik zonder daarmee andere dingen of mensen, of weet ik veel, maar ik begrijp heel erg wat je daarmee bedoelt omdat ik denk dat ik dat ook bij mensen heb en dat ik kan me dan zeg maar emotional bijna helemaal zeg maar geven aan zo iemand die ik dan zo leuk vind, omdat ik het idee heb van, hey, maar jij bent ook een rondje, dat is leuk, nu zijn we samen, het infinite die teken of weet ik veel, maar een achterje, ik zag een aanzietje, jij zag het infinite die teken, precies, ja, dus dat bevestigd dat je zelf was een rondje ziet, alleen heel onbewust, maar nu niet meer, nee, want we hebben er over gehad in de woorden aan te geven en bakpokkornig, si langs er maar in de bodemuunzicht gekoopt, maar als jij heb nog een vraag zelf, dat is natuurlijk een hele goede vraag, wat nu? Nou, goede vraag, wat is de antwoord? Ja, ik heb het gebouw met gekregen, nee, wat behoof had is dat vaak de geen die antwoorden moet geven, zelf vaak de beste vraag zelf, maar het is natuurlijk een hele goede vraag, wat nu? Ja, ik zit in die de antwoorden te geven, ik stel hier de vraag, dus Rutger, wat nu? En daar help ik ook wel mee, maar heb je eerste gedacht en. Ja, ik denk dat ik uit de kast moet komen als rondje. Ofzo, ik denk dat ik heel. Zal maar gewoon zeggen wat je moet doen, dat schiet filmen op in dit gesprek, voor mij is dit wat voor mij, wat dan nu moet. Hoe het dan nu toch ging is, ik beschrijf je al leven tot dus ver en hoe het zou kunnen zijn, nee dat is een beetje de poging van deel 2 van dit gesprek, de finale, de epilogue, het kortere deel, neem ik aan. Er was dus zo als jij een feedback gegeven om een strippje, zit fout erg om een wustdagje, zie je wel, ik ben een rondje die pas bij de vierkant, alles gaat vaat me hele bouwwegstort, dat gaat allemaal ombewst, maar dat bouwweg, dat raadelde je hoofd, zon dat je had bewust bent, dat ik nu fout maak is heel erg, want de bewijs dat ik niet in deze wereld pas, en die moet ik heel erg gaat gaan werken om het te herstellen, want anders word ik ommasket als een rondje dat niet pas bij de vierkantjes, alleen het gebeurde allemaal ombewst en je ging in paniek, je ging op losseing, vijf dagen uit van de wereld, gewoon om maar die fout te herstellen, maar het probleem was niet zozien die fout, als wel een onderliggende trauma dat je heel erg probeert te pas in de wereld waar je niet helemaal past, dat was het dan nu toe, een soort ombewst proces, wat ik hoop is dat de vorige je fout maakt, je zult ook in paniek raken, dat zit gewoon, dat trauma zit er allemaal even, dat ben je niet zo makkelijk, en dan ga je een [muziek] hier te leren of huil of in paniek graag en hier van de komen allemaal emoties. Maar goed, het gaat er ook een scherm aan. Dat zegt "hoi, je bent niet paniek, je raakt niet paniek van iets waar je aangemiddag met je verstand weet dat je niet in panie moet. Ah, grappig, dat is een oud trauma. Hey, grappig. Ja, dat doe ik. Zo regier ik op dingen. Regierde, slukers in de verleden tijd, lindt, denk. Zo regier ik vroeger. Oké, goed, dat gebeurt met mij. Ik kan verder niet zoveel doen. Ik kereven me aandacht terug naar het stripje. Zijnen mensen beleider. Hoeveel mensen zijn er beleidigd? Zijnen in ziekenhuis opgenomen hebben ze uitslagen gekregen of ongegezenedigd gezikt is. Zijnen mensen naar dood gaan. Hoe erg is die fout? Die fout gaan natuurlijk helemaal neges over. Dat je er met je verstand en in kielten en met volledige openheid kunt maken. Dat is. Kun je kijken naar de situatie zoals die is. Zo'n serie en hele erg fout maken. Dat is heel erg. Nou, dat heb je een groot probleem. Oké, dat kan gebeuren. Maar in 99 van 100 gevallen zal het de fout zijn die heel erg meevalt. In die veel kleiner is, dan wordt die voelt. En dan zullen ze zo'n hoop ik. Omdat moment is dat ze hem zeggen, go. Ja, fout. Oké, dan wat zullen we doen. Misschien is het helemaal geen fout. Twee ander mensen volledig wel een leuke strip. Zo zijn we mensen vier over hebben dan. Is het feit dat er een fout gemaakt is? Niet heel leuk. Om dan nog een extra bericht te plaatsen. Op LinkedIn of fouten ook stond van haar mensen. Maar een fout strip leuk. We hebben allemaal reactie op gekregen. Dit is. En dat de verbetering of de excuses voor de fout misschien wel aan mijn goede dingen. Er kort om dat je de veel nuchterd met veel me oog voor. Detijna kan kijken dan nu, want nu raak je hem. Paniek. Ja. Die is het heel aandachtig het luister. Ja. Maar ik wil niet de tijd rekken. Ik pak er gewoon nog een bakpop voor mij hoor. Nee, ik zie dat je aanzel. Ik denk dat het klopt. En wat waar ik ook last van heb. En ik probeer het ook van een beetje dan in mijn hoofd dan met dezelfde beeldspraak met rondjes en vierkantjes te duiden. Is dat ik voel me overal voor verantwoordelijk. Dus het rondje vindt dat die verantwoordelijk is voor ook de verantwoordelijkheid die bij de vierkantjes liggen, bij wijs van spreken. En hoe plaats ik dat? Dus een goede vraag. Heb je niet de ene antwoord op? Oké. Heb jij de antwoord op? Nou, ik dacht er erbij. Ik dacht wel een daadal dat er iets van een gedachte begon te kribelen. Ja. Dat is heel praktisch om voor mezelf dan de voorkant van dingen al meen bewust te zijn. Ik voel me altijd overal voor verantwoordelijk, maar laat we eerst even te afstemmen waar ik dat voor verantwoordelijk ben. Nou, ik ga niet met je mee. Ik denk wel een andere gedachte, wil ik hij je voorleggen. Als de show is dat je als 10, 11, 13, 14 jaar in gaat hebt van een godte. Ik ben een andere zei andere. Ik moet opletten wat ik maak foutjes. Wat je volgens mij dan aanleerd is te bedenken. Ik kun er overal fouten ontstaan door mij, maar ik weet niet precies waar. Dus weet je wat ik doe. Ik ga gewoon alles maar zoveel mogelijk in te gaten. Als er ook maar ergens iets fout gaat wat ik heb gedaan, dat ik het heb proberen te voorkomen. Maar ik weet niet waar dat is. Ik weet niet waar dat is. Precies. Dus daarom ga je zorgen maken dat er op allerlei gebieden om je heen iets fouts er kunnen gaan door jou. Je weet niet waar dat gebeurt voor duurende stress en paniek. Dus ga je verantwoordelijkheden veel meer uitbreiden, noodgedwongen dan je zou hoefen te doen als je dit trouwma over gedragd ding niet zo hebben. Dus volgens mij heeft het er mee te maken. Ik probeer er nu simpel te zeggen dat je als je rondje in de wereld van Vie kan je genijg met foutjes te maken. Je hyper aandachtig wordt voor waar het allemaal fout zou kunnen gaan. Ook als het buitje ook directe verantwoordelijkheid valt, omdat je nog eenmaal dingen niet zo in de gaten hebt voor je gevoel. Dus je moet wel klopt. Dus wat je als voor zelf bovenmatig van voordelijk om het te voorkomen dat je iets over het hoofd had kunnen zien, wat je ziet namelijk, het probleem is dat je denkt dat je ding over het hoofd ziet. Ja. Ja. Dat klopt. Dit is een stevig jaar. Ja. Ja, dat is een stevig jaar. Heb je daar nog toelichting op of worden bij verder niet dat het hoeft, maar ik ben dat even just volgens mij aan het verwerken. Ondanks dat ik het voelt als een jaar en dan het cognitief nog even hoe we daar te geven, wat is al geland. Ik heb er aan om te check of deze gedachte gaan klopt. Is dan zo de moment dat jij van jouw compagnieuwen die van een vakantische adres was het he? Een bericht geeft dit strip je zou mogelijk mensen kunnen beledigen dat je denk, 'sit, dat had ik eigenlijk moeten weten'. Ja, 100 procent. Want ik vind ook dat ze gelijk heeft, want je kunt het zo interpreteren en moet je daar dan niet trekening mee houden. Ja, maar dat je dus met alles in ieder geval uur het regen mee moet houden omdat door jou stomme rondjes zijn in de wereld van Viekantjes. De vanaal is miskrag aan. Dat hoeft nou vandaag dus mag iets minder. Ah, dat mag ontzettend veel minder. Want ook Viekrantjes in de wereld van Viekrantjes maken voor duurend fouten. Dus niet elke fout die je maakt. En dit is jou bevrijdende zin volgens mij. Niet elke fout die je maakt. Betekent dat je een rondje bent in de wereld van Viekrantjes. Een fout, denk ik gewoon een fout. Punt. Mensen maken fouten. Ik heb me vergissende tijd. Ik heb gezegd zet de auto maar achter de andere auto die hij staat, maar die auto moest weg. Ik maak je naar fout. Het verschil dus jouw gemeins. Ik kan leven met fouten. En oh stomp fout. Jij denkt, oh stomp fout. Zie je wel ik ben er rondje in de wereldstort in. Dat is het grote verschil. Ja, zucht. Ja, zucht. Ik heb geleerd zuchte vaak als een goed teken te zien dat er iets voor je afvalt. Voelt het ook zo? Ja, ik merk dat in dat al dat ene z'n eerste uitzetting voordat we het over dat stukje verantwoordelijkheid hadden. Dat er dingen gebeurde. Ja. Ja. Je praat heel makkelijk en ik praat ook makkelijk. We vallen makkelijk in reden zonder we de allerlei van de leg van raken. Dus we doen het heel mochtelijk op verstandelijke rationeel niveau. Doen we het heel goed. Maar ook een rationeel want er is echt heel veel gebeurd. Ik zag jou heel die verdriet aan raken straks. Ik heb het gezien dat geregistreerd en je hebt het gevoeld en we hebben de raken. We hebben even pauzehouden daadens. We hebben verder gegaan. Maar ik wil even voor ons twee. Maar ook voor de lijstrazen zeggen dat dit een heel grappig verstandelijk zicht zag het gesprek is. Dat er een hele zware emotionele onderstroom mee bewoogen heeft hier. En het gaat echt wel over iets wat een heel groot verhaal in jou leven is. En ik hoop dat je ongelofelijk kunt genieten van het feit dat een wereld bestaat met vier kantjes en met rondjes. En er zijn onro 3 hoekjes en pentagrammetjes in deze wereld. En dat maakt het leven nou zo leuk. Dat we niet allemaal in een bepaalde maalt passen. Ja. Ja, het is helemaal. Bijna alles wat ik doe dat doe ik om maar ergens bij te horen. En dat is dus heel platgeslagen. Maar gewoon om vlakke kantjes te krijgen. Dus om een vierkantje te lijken. Ja, en dat is zo zonder. Want rondjes zijn zo leuke dingetjes. Ja. Dus een beetje stuut en bepaalde. Een viekantjes, een gootere pop. Die ligt still. En het is best wel handig om je als vierkantjes te kunnen gedragen om een beetje met een beetje mee te kunnen doen. En het is echt zelf worden. Dus het trouwens echt heel slecht. Maar goed dat je die data niet kunt ophalen. Je kan het maar over een paar euro. Het is echt heel slecht. Het gaat echt fout. Echt niet goed. Echt een duidelijk teken. Ja, maar het is goed om vierkantjes te kunnen meespelen om het gedracht te leren. Ja. Maar het past gewoon niet zo bij wie jij werkelijk bent. Dus dat moet je ook een beetje doen. Dat horen we in het belastingmetalen. En dat een beetje kunnen orde neen. En alles keurig doen hoe het bedoeling is. Het is handig dat je het leert. Ja. Maar als het niet leuk te af en toe betekent alleen maar dat het af en toe niet lukt verder helemaal niks punt. Dus voor mij in gevoel zijn we er nu. Ja. Is het voor jou? Ja, eens. De heel erg bedankt. Een leuke sprek. En je zegt je praatmakkelijk. Ik heb niet zoveel meer te zeggen. En hoe zit je erbij verder tot slot als laatste vraag? Nou ja, ik heb wel een glimlag om gezicht door het van gewoon lekker rondje zijn. Af en toe doen we voor kevierkantje ben om te zorgen dat je een beetje uit de problemen blijft. Niet vavou te maken. Want ik hoop dat ik dat een beetje voorleef als tegen jou kan zeggen. Oh shit, ik dacht er de twee uur. Wat stom van mij kan me kopt in. Ik had de bell niet gehoord. Is er gewoon leuk gesprek? Ja, natuurlijk. Dus vou te delen en over hebben en grappen over kunnen maken. Maak het leven veel leuker en menselijker. Ja. Dus de verberg is niet zo strategie. Nou wel eens je vind je die binnen de berugglas zit. Maar de hoefen niet meer. Nee, het is dan een poest niet meer in de berugglas. Dus dankzij het je was en waar houden zoals altijd contact ik ben er gewoon niet waar je over een paar maanden bent. Ja. Dank dat ik er nog zijn. Absoluut. Al is het al lieverdemden is hier gedaan. Ben je benieuwd hoe het nu is met de gastet onze podcast? Blijft dan nog even luisteren. Want we vroeg een tijdje laten om een update en die ga je nu horen. Hoi allemaal. 5 maanden geleden in halveweg september was ik het berg tot op bezoek. Hadden een heel leuk gesprek. Ik hoop dat jullie het een beetje hebben kunnen volgen want het ging snel, denk ik, als ik het terug luister. Vond het heel erg leuk om met bedteld zo in gesprek te zijn. Ja, merk dat het wel heel fijn was om zo duidelijk weer even aan te wijzen van je probeert zo anders te doen dan wat je bent of zo. En dat is wel iets wat een soort van een voorie opriep. De dagen daarna, maar helaas ging het twee weken later mental heel erg mis. Kijken een enorme klapper van een punic aanvall waar ik ja allerlei vreemde mentale symptomen bij die het zien denk als gevolg van stress. Met name door dat ik dingen aan het doen was die niet bij me pasten op een manier waarvan ik dacht dat het moest, maar ja misschien niet helemaal zelf achter stond. Dus dat was vervelend, een hele poos heel erg sommer geweest en lastig uit bed en van de bank af gekomen. gelukkig een heel fijn netwerk om me heen, mijn vriendin en hoe lastig voor hun ook de kinderen en op zeker mijn beste maatje en mijn compiljons die me op toerburt elke dag even kwamen uit laten om een stukje te wandelen en buiten te komen ik denk eigenlijk ook bezwaarsnel weer bovenop gekomen, helaas ook wel met berop van medikatie en sinds een aantal weken ben ik nu ook weer in therapy en ik heb wel het gevoel dat door het gesprek of nou ja na het gesprek laten we het zo zeggen er een nieuwe laag van de uis afgepeld waardoor ik mezelf wat beter begrijp en vooral ook misschien wat minder ordeel heb over hoe het werkt ben sinds kort weer rustig aan het werk gegaan en met een nieuwe klus gestart die heel erg bij me past die heel erg vraagt wat ik leuk vind en ook denk goed te kunnen dus allemaal is het heel erg nu positief en het was het ook tijdens en vlak maadepotkast maar er is ook een periode vrij donker geweest en ondanks dat een goed voel ben ik daar nog wel zwart van aan het herstellen maar dat zie ik heel erg positief te genoed dus ik het is te spannend om dit nu zo in te spreken en te weten van oh straks kan ik kan heel de wereld luisteren en combinatie met dat je dan zo heel belangrijk vindt dat mensen daarvan je vinden ja is dat toch wel een soort van heel erg expoost of zo maar kijk er ook wel een soort van naar uit omdat ik heel erg leuk vind om me over te praten hoe het werkt hoe het gewerkt heeft en hoe het nu gaat en ik hoop dat ik op basis daarvan met mensen misschien leuk gesprekken kan hebben over hoe andere mensen vergelijkbare problemen ervaren en met mensen met wie ik dat gesprek niet zelf kan voelen hoop ik dat zijn ook vanaf het een leuke podcast vonden en hopelijk dus zelf misschien dat aan hebben dat bedankt voor het luisteren