Aflevering 311 - Ik wil geen leuke dingen doen met mijn vrouw

[Muziek] Welkom bij de omdenke podcast. In deze podcast luister je elke week mee met een open, hardige gesprekken die Bertel Gunster voer ik met mensen over hun probleem. Samen onderzoeken ze wat ze kunnen doen om een probleem kleiner te maken of zelfs te laten verdwijnen. Soms kan dat door het gewone op te lossen, maar vaker zullen je verwachting of een zeldpilt moeten loslaten. In sommige gevallen kun je niks anders doen dan waarin met dat het probleem er nou helemaal is. En af en toe kun je het probleem omdenken. Goeie middag, het is middag. De woensdag, april, utrecht, tegenover mij zit Arjen. Met een E, Arjen. -Zeker, ja. Ik lijst ze overal naar, maar de E is wel belangrijk. Het gaat vaak fout, denk ik, gewoon niet Arjan nogal. Lijktbaar zijn er toch veel mensen die Arjan als eerste in een hoogst hebben. Maar wij weten nu al erbij, jij wist het wel mee. -Zeker. En wie bij je wat doe je? -Ik ben Gimdocent op een middelbaaschool. Ik denk nu een jaar of 18. Ze doen ook op een zullen feit. -Maken? Nog meer dingen die relevant zijn huisdieren, huisgenoten, relaties. En hond? -Nond. Maar als ik ook zou het hier laatst in het rij gezetten, ik heb een vrouw in drie kinderen. Dus die zijn ook. -Die hoeken wel bezig. Ja. -Drie keer in de rauwst zijn ze 13, 9 en 5. Jouw leefte hebben we niet gewaagd, hè? -Ik ben 46. -46. Oké, nou, dit een beetje beeld van wie Arjen is. En dan de vraag, wat brengt Arjen om hier naar te komen? Ik heb jou gemild met het probleem, dat ik eigenlijk het niet zo leuk vind om leuke dingen bij mij vrouw te doen. En wat hond, hoop ik wel. Dat is zoveel dat ik eigenlijk in de lach schiet maak. Omdat je ook de hond als eerste noemde. Nou, doe maar, wij trekken daar best met de regelmatig buis. En voor een deel zit dus het niets willen. Zit ook in het moeten organiseren van die dingen, denk ik. En ik zeg, moeten organiseren, zo voelt het dan ook meteen kort mezelf, nee, zeggen. En mij voor de bedoel gluisteraar en spreeg, ja, ja. Mij houdt uw voels zich heel erg geliefd als ik en met haar op uittrek. Dus zij is heel duidelijk in wat ze wil, ja, en verwacht. En wat is daar dan het probleem aan? Ja, dat ik de lastig vind. En ik weet dat wel en toch vind ik het moeilijk om daar wat mee te doen. En wij zijn in 2010 getrouwd, dus dat die ze aankomen de Oktober 15 jaar, dus dat is ook best wel een tijd. En ik weet dat het ook wel best wel lang gefeliciteerd was. Dank je wel. Maar doe daar niet zo te weinig, te weinig, te weinig, te weinig. Je zou dan iets moeten doen eigenlijk, vind je. Niet per zee op de key moment, zeg maar, dus dat doe ik misschien dus wel. Als er in uw bieleem is, dan doe ik wat. Maar het gaat juist meer om het onderhouder daarvan. En dat hoef we, zeg ik, zijn ook met regelmaat geen moeilijke dingen te zijn. Ze nemen me gewoon lekker mee, met een manje en er gaan we gewoon ergens zitten. En ik vind ik allemaal prima en ik ervaar het al gauw, want zelfs dit. Dit staat mij vrij goed voor de geestit voorbeeld. Van die peknik is zeker dat het voelt van mij al als best wel hoger druk. Want dat zit, is bij mij, is dat toch een soort van aankleding. En dat moet er een man die zijn, en dat moet weten ik wel. Dus dat ik ervaar daar druk bij. Ja. Ik heb daarna echt allemaal vervolgen vragen te stellen, maar ik wil toch even de meeste filmetelen vragen, eerst even stellen. Zou je kort kunnen vertellen, wat is daar precies je probleem nu? Het probleem is dat ik weet dat zij dat wil, dat ik daar niet echt toekom. Want ik ervaar daar wel op aankomt over de algemeen. Zoveel druk dan wel, ook weerstands bij, dat dan niet doe. En dat heb ik het op een lange baanschrijf. En dus ook, dat het eigenlijk nu op een punt zit, dat zij zegt, ja, zit nu wel alle mogelijkheden te overwegen om, nou ja, als jij dat het niet wil doen. Ja, dat dan ook alles op tafel ligt. Dus het grote wordt met de S-sommers, hè. Ja, en dan haal je die oktober 15 jaar haal, je misschien niet heet. Dus je zit hier met een reden. Ja, zeker. Even dan samenvatter. Mijn vrouw verwacht dat ik leuke dingen doe. Op zicht begrijp ik heb je ook niks tegen die leuke dingen. Je hebt daar niet, je hebt daar niet heel groot bezwaar. Je staat de best voor open dat je leuke dingen met huizen willen doen, maar het feit dat zij het verwacht, voelt als moeten en heb je geen zin meer. Ja. Ja, ik ervaar de lat hoge en ik denk omdat ik de lat van haar heb. Maar ook van mezelf, als hoog ervaar. Ja, maar dat is de vraag, de vrouw is legt zij de lat hoog? Of denk jij dat ze de lat hoog ligt? Of leg jij de lat hoog? Maar goed, ik laat het even concreet houden. Als snap ik ook niks meer van. Wat verwacht ze bijvoorbeeld van jou? Wat heeft ze wel eens uitgesproken? Dat vind ik lastig om daar ja tegen te zeggen. Nou, de degene die goed in mijn heuge geprenst zit is, ik zou het zo leuk vinden om dat je er met een keer ophalen op me werkt, met een konvervol met kleren en dat we en wie ik het aan prijs gaan. Of dat we, nou ja, ik voel hergens een week in een vakantie gaan, dat soort dingen. Maar hij heeft ze daar helemaal bedacht, zeker? Ik zou er meteen gezien. Als ik jou wel zou ik daar akut geen zin meer in hebben. Nee, nee, ik heb ook geen zin meer. Doe je toel de doekie zou ik zeggen met je koffer en prijs. Als je dat wil, als je dat zo goed al weet, regel je het lekker zelf dan voor mij. Hij heeft ze ook wel eens gedaan. Prima, maar ja. Ja, maar hoe vind je dan om te horen dat ik vrij lomp zeggen, dat zo vrouw zo specifiek en wens heeft, doe je, bereikt maar. Dan is het toch helemaal niet spontane en verrassie meer. Hij vraagt jouw vrouw, verrass me, maar we hebben zo'n manier dat het eigenlijk geen verrassie meer is, wat ik heb in dat bedacht. Ja, ja, is wel waar, denk ik. Nou, nou. Hij heeft wel goed in de hoofd en ik had het daar vandaag nog over met haar moeder. Niet zij ook voor ja, zij heeft het wel in haar hoofd van daar. Moet, nou ja, romantie, build. In haar hoofd. Nou, romantie is een superconcreet dat je ophaat van de werk, minne koffe volkeneer. Hallo, dat is ni romantisch, dat is superconcreet. En ze ja hopen dan dat dat romantisch wordt, maar de opdracht is gewoon een soort marsordig soort bevel. Ze gauw, wat zou ik zeggen, bekijk maar, ik kom nu nooit meer met een koffer op je werk. Ik pate even, ik kom zo weer bij jou. In één van alle eerste boekjes die ik schreef, stond als schap, een vrouw die tegen haar man, zeg ik, wou zet je spontaan, bloemen van me mee bracht, brengt haar man meteen in de problemen, wat als hij doet, is hij niet meer spontaan. En als hij niet doet, is hij ook niet goed, dus wat hij doet, het is altijd fout. Dus in jou geval, tot nu toe, maar ik ben heel erg op jouw hand, hè. Ben je een vriend tot nu toe in dit gesprek? Zij zet je gewoon helemaal klem, maar als je doet, ja, dat doe je braaf, wat ze wil, ga geen verrassing meer aan, maar als hij niet doet, is hij boos. Dus hij is hoer dan ook, is hij niet goed. Ja, dat denk ik ook. Ja, dus zij moet hier eigenlijk zitten, ja, dat zou kunnen. Dat is zo tot nu toe. Zij hebben mij van gedacht gedoerd veranderen, maar ik vriend, ik definieer dus nu, ik ben heel kort misschien door de boogt, maar ik definieer, vooral is nog, de vorm van haar verzoek, die is het probleem. Ja, ik, iets wat mij nu te binnen schiet, wat ik haar daar tegen inhor brengen, want, eerst, nou ja, dit wist jij, toen wij getrouwd, of toen we gingen trouwen, toen wist hij dat ik dit vijf in, dat ik hiervan aanraan, dat ik hier door gelieft voel. En nu zeg jij ineens, ja, sorry, maar zo zie ik niet in elkaar en hier heb ik geen zin in. En jij veranderd, de spoolregels tijdens het spel. Heb je wat te doen? Ja, ik snap heel goed wat je bedoelt, maar heb jij toen jullie verliefd verder elkaar leuk vonden, heb je gezegd, oh, ik weet hoe je elkaar zit, ik ga je vanuit nu altijd op die manier verrasten, precies als je mij vertelt. En als je weer naar de instructie geeft, kom maar mijn werk in mijn koffe volgleren, dan zal ik dat doen. Heb je dat zo, volgens mij heb je dat niet zo daarlijk afgesproken? En die alstrag hebben wij volgens mij niet gemaakt, nee. Nee, voor mij heeft jouw vrouw dit gevanteziet bedacht, die denk zei dat dat bij relatie zo, ik ga nog een deel twee van dit gesprek, want ik vind het leukens jullie oktober halen. Ja, vijf die jaar. Dus ik ga nog wat met jou mee denken, wat dan wel, hoe zou je het op zo'n manier hak kunnen verrassen dat het leuk is voor jou en voor haar, dan wil ik het nog wel behelpen, maar ik wil wel iets constateren dat dit werkt niet. Als mij vrouw om mij te zeggen, ik zou het leuk vinden als je dan en dan zit, en zo dan zou ik zeggen, weet je wat jij doet, bekijken maar met je verwachtingen. En dan is het geen verrassing meer. Dan is het gewoon een gepland tripje waarbij jij het moet regelen voor haar. Ja, dat vind ik lastig, want ik hou veel van mijn vrouwen, en ik wil graag dat zij gelukkig is. En daar zit misschien ook wel een deel van het probleem dat ik niet zo goed meer weet, dan heb ik op mijn strepen mag gaan staan, de stelling die jij net oponeerd is vrij duidelijk, dat ik die kan gaan innemen. Wat zou je dan van jezelf vinden als je het wel zou doen? Ja, je kent deze pot, ik weet waar dat is, ik vraag het niet. Ja, ik weet waar dat toch zou kunnen gaan. Egerwistisch, ja, het is niet adem en niet lief, dat doe je niet. Die heeft de loos, hart de loos. Ja, ik denk, ja, ik denk toch egerwistisch, ofzo. Dat is echt genoeg hoor, ja. Dat is wat egerwistisch ventio. Ze vrouwen we even leuk verzoeken en ze zeggen, ja, ik kan hier niet naar beneden doen. Dat zou je dan een onbehagelijk, ongeveer, ja zeker. Ja, egerwistcentrie, ofzo, iemand die alleen maar aan zichzelf denkt. Ah, zo heiger. Hoe zit er met jou in je leven geschiedenissen en egerwismen en of er voor andere mensen moeten zijn? Ja, ik heb niet een nare dingen meegemaakt ofzo, die ik mij kan herenderen. Of hele sterkloos, want dat je ervoor de ander zou moeten zijn, dat het ander's niet goed op verstandig is. Nou, ja, het zijn een paar dingen waar ik me die hier aanraken. Dat is, kom uit een gezin met vijf kinderen. Hoeveelste was je in de eerste? -De eerste. De eerste. -De eerste. Ik weet ook wel, ik riep altijd dat ik ben aan de zwarte schaam. Maar goed, dat was denk ik meer, want het herkende ik nu, dat doe ik namelijk stiekem zelf ook, bij mijn oudste dochter, die toch ook een beetje het poef konijen, helaas. Ik hoop dat het zo de ouders dan het zerk is, dus is. Ja, en dan hoe je toch de oudste en de verstandels de soort van, zons zijn. Ik denk meer tijdens de jaren met vijf kinderen, ja, je moet toch een beetje in de pas lopen, want er is niet heel veel ruimte voor. Voor jou, voor het doen, of voor mij, misschien met mijn vijf. Ja, als je zelf van de ruimte van de normaal weet doen. Ja, en als je ruimte voor jezelf kleemt, ik kan me voorziet je als oudste de bozer mee kreeg. Ik denk een beetje mee, en zorgen een beetje mee voor de jongsten. Dat is niet alleen zo'n zorgtaak of zo wat dat dat voor het kinkt. Zeg zo'n verbaad, het klinkt ook heel licht. En mijn moeder die is lang ziek geweest, daar moest ik ook andenken die. zie ik gewoon op haar 39ste, en overleden op haar 60ste. Jeetje in 2007, al die jaren tussen een ziekte proces. En ja, dat is wel geleidelijk, maar zeker de laatste jaren was dat wel. Ja, en dan woon ik niet eens thuis, dus het was wel een vader, maar goed, we hebben daar wel, ik denk ik, met z'n allen zorg over gehad. En ik probeer het om daar onze aandeel interleveringen ook geval. Toen zei je 39, was zo oud als hij toe, toen was ik 17. Dus vrij jong, maar ook niet heel erg jong, dat beelredelijk en tot weg in je leven, toch. Ik ga even maar maar zeggen dat voor andere klaar staan. Dat was oudste van het gezin, en toen je 17 was met de moeder die in de ziekte proces kwam, dus zei je 's is wat je bent gaan doen wat de situatie vroeg dat van je. Het is gewoon te geworden zeg maar. Ja, zeker, en ik ken het nu ongelofelijk in hoe het nu gaat in mijn leven. Ja, ik ben hier, ik ben denk ik mezelf gewoon kwijt geraakt. En ik doe het uit liefde, maar ik loop mezelf wel helemaal voorbij denk ik. Ja, nu kan ik het zeggen, ik kan het ook graag normaal even ingenomen. 2016 in Bernaat gehad, en dat was na dat, ik denk ik, ja, voor mijn gevoel, 6 jaar lang gezorgd heb voor mijn vrouw, die postnatale depressie gehad heeft. Kijse sneede had ze daarvoor, het spoed kijse snee, waar ze, weet ik, voegelangen van 'm moest bij komen en niks mochten, hij heeft op een vakantie een ruggewervol, ja, soort van gebroken slash, slash ingescheurd of ik, wat maar goed, die heeft in jaar lang niks mogen doen. Het was bij hoeveelste kindje vioedst? Ja, dat was bij het 2 na 2 de kind. En ja, zij mochten helemaal niks, ze mochten geen melk paktillen. Ze laven ook in de ziekte wedstrijd dat ik thuis. En ik moest alles doen, ik moest alles doen. Wat heeft er voor jullie allebei? Ja, ik ben een jong gezin, ik ben een kinderen. Ja, goed, ik draai de 2,0 baan, ik heb dat ook niet goed gedaan, want ik had daar veel eerder help bij moeten vragen. Want ik ben maar houdt doorgevangen en zorg, zorg, zorg. Ja, tot dat niet meer ging? Kortom, zorg, veranderen kan je wel. Dat ga maar prima af. Maar zorg voor jezelf, dat is bij een sneeuwgenij gezegd van je goest te vinden. Ja, en mag je dan meer zeggen, want als je over je gezin praat van vroeger, en misschien trek je nu te snel conclusies, maar dat is niet de heels waar trauma, en niet het is heel groot, maar bij een soort gebouwd. Ja, zorg het gewoon makkelijker voor andere dan voor jezelf. Ja, ik denk dat we dat hebben meegekregen van de huis uit dat het fijn is om. Niet voor andere te doen. Dus dan heb je vrouw, een verzoek aan jou. Ja, 1e nijging is ja, het is fijn als ik er aan voldoen. Ja, dat is de 1e nijging, maar 2e nijging is wel. En ik kan er ook aan voldoen. Ja, alleen je 2e nijging is, maar die is wat schoorvoedender. Ja, ik heb een gezin in de manier, mag ik dat zo zeggen? Ja, ik weet dus. Ik ben naar die eerste burn-out, ben ik. Ik zeg mijn eerste, omdat ik soms al is denk ik dat ik echt. Gertig met twee dat draam ben. Ook een beetje de reden dat ik hier zit. Maar. - Ik pak er misschien even mee in de zei lijn. Ja, het gaat ook soms prima, dus ik weet niet. Maar ik hoort mezelf dan ook een weer in de eerste. Metsen die de eerste wereldoorlog meemaakt, de wereldoorlog. Ja, die gingen niet zeggen de eerste, maar dat is hun. Als je dat wel ging, zeg je, had je een soort voorspelende gaven. Dus als jij zegt, mijn eerste burn-out, vind ik dus heel zorgwekkend. Ja, ja, ik heb nog niet wint. Maar je voelt, je voelt aankomen, als ik dus op deze minie dorg. Is graag gaat het dan ook vooral overweg ik ook, dat je daarin ook doorgaat. Nou, nee. - Ja, nou alles. Ja, gewoon met de hele leven, want ik zit daar ook niet. De hele leven, jong. - Ik zit er heel lekker in mij wel. Ligt de stoel? Nou, ik moest voeg altijd, of tans ik, ik voel het een beetje meewaagelijk, een ouderkollega die altijd aan het voeten er was. En ja, al regelijk verzuurt was. Maar ik heb een bank dat ik dat nu dat zelf geworden ben. Ja, en. Ja, ik heb het ook de tijd geest dat je ergens het beredelijk boven in de pyramide van Maslof, zeg maar. We moeten allemaal onszelfen vinden en helemaal ons eigen. En. - Ja, ja, en dan boven krijgen, en. Mijn misschien draaven daar ook wel gewoon te veel in door, en moet ik. en moet dan nog niet zo zwaar maken, hè, gewoon. Nou ja. - Dat klinkt dan wel op de eerste gedoeje, hè? Kijk, dan kan ik iemand die zegt dat wel, hè. En wel, maar even, het klinkt dan afgrijd op strakt, ik ben even draad kwijt. Maar begrijp je dat je een werk gewoon niet zo heel leuk me vindt? Nee. Dat mag ook gewoon. - Ja, ja, ja. Nou, snap je te mensen, hoe het dat begrijp. En dat je gewoon eigenlijk meer op wilskracht moet doorzetten dan dat je een plezier geeft. Wat kan je dat dan zo zeggen? En ik wou dat toch goed in men. Ja, dan hebben we weinig aan, als je goed bent in iets wat je niet leuk vindt, dan worden er niet leuker van. - Nee, nee, dat is waar. Ja, maar het is niet een risico wat heel veel mensen in een leven lopen, dat ze iets doen, wat ze kunnen en ik, ja, dan kan ik blijven dat maar doen. Terwijl ze vergeten de vraagjes op te stellen, vind ik er nog wel leuk. Ja, en ik help er mensen mee, zodat ik ook te denken. Wat ik zeg, maar ja, het is. - En dat gaat het even weer, hè. Egoïstisch, het is wel. Egoïstisch mogen zijn, dan zit er veel ruimte en adem. Ja, want dat vind ik heel moeilijk. Ik weet of niet meer, ja, dat zei ik begonnen. Ik weet dus niet, wanneer ik Egoïstisch ben, en wanneer ik redelijke wijs iets voor mij zelf mag vragen. Dat is een heel goede vraag, en dat is een hele moeilijke vraag. Het is vaak lastig te beantwoorden voor iedereen ook voor jou. Nou, het leg ik me aan jou voor. Als jouw vrouw, aan jouw vrouw, krook zou het zo leuk vinden. We hebben me een voorbeeld, dus ik blijf ik even op terugkomen. Als jij bij mijn werk langskomt, per verrassig, ik ben de koffer met kleren en we gaan naar Parijs. Als jij zegt, dan heb je daar niet zoveel zin meer in, is dat dan Egoïstisch voor je gevoel? Voor mij is het antwoord gewoon, ja, vullig maar even in, want anders had je hier niet gezet. Ja. Er is al een stem met je in je hoofd, zeg, kom op naar Arjen, doen we een voor haar als het leuk vind, of regeldeffen, ja. Ik kan wel, wanneer doe dat niet gewoon? Het antwoord is, omdat je een Egoïst bent, dus doe het gewoon. Maar de andere kant voor jou heeft er gewoon helemaal gezin in. Nee, ja, en voetbaar, ja, dat is ook niet. Met die kant vind ik praten, die er geen zin in heeft, dat is mijn vriend. Die er gewoon gezin in heeft. Bekijken maar een beetje specifiek wens. Ja, dat vind ik een moeilijke kant, zeker omdat. Nou ja, ik heb daar heel leuk sterk gevoelens op emoties bij gehad, omdat ik daar echt helemaal van in de wereld stand ging. Maar nu is dat even weg, maar dat. denk ik, ik heeft ook te maken met dat het echt nu één voor twaalf is. En dat ik denk, ja, ik moet nu gewoon aan de bak. Want poest we zin naar list, want het gaat nog niet. Ja, precies wat anders, dan snij ik mezelf in mijn vriendje. Dus behalve dat jouvrouw zegt, ik wil dat je me leuk verrast. Zegs ook als je niet doet, dan is de relatie voor mij niet minder moeite waard. Dus het is nou helemaal, en je hebt geen gevoel, als het zo niet. Nou ja, ik zou niet dat ik jou nog veel meer in de wereld stand ga. Doe je, zoekt er maar een ander. Ja, ik niet. Ik wel. Sorry dat ik vrij duidelijk ben, ik zeg niet. Als je mij niet zo hoort zeggen, wat denk je dan of het voel je dan? Dat denk ik ja, oké, succes te maken, maar ik ben er pas niet bij mij. Nee, nee. Want dan even hij zelf als egoistisch, als je dat zo bovenin bent, bang dat je relatie kwijt, raar. Ja, dat komt inderdaad op die. Ja, dat is op dit moment, is dat top prioriteit, ja. Maar goed, met in mijn achterhoof dat ik wel denk, ja. Hoe lang ik dat voel hou, wat ergens voelde het wel als. Ja, misschien toch iets op wat op een andere manier minder bij mij past. Ik denk dat benegend 90% van de mensen als er zo specifieke wens krijgen, denk ik. Oh, he, he, he. En aan de mensen dat dan braven doen. En misschien nog wel een keer doen, en misschien nog wel een keer doen. Maar het houdt een keer je op, het vraag zelf. En dan verwacht je niet aan, zit en het groter dreigen met het anders in je relatie. Eindigd, dat trek geen paard, is mijn 1% al misschien. En er zit deel twee van dit gesprekken, maar ik wil ook hebben wat je kan je wel doen. Hoe zou je, wat dat wil je ook, daarom zit je hier, en je wil in Oktober halen. Ik wil ook niet in Oktober halen. En sowieso de follow-up, hoe is er nu met Arjen het zo leukst en als we dat 1 of 1 paard doen, dan weet de hoe het gaat is. Wat is de precies dat het in Oktober draaien? 13, 13, dan ga 14 in Oktober gaan we jouw lastig vallen, ben een follow-up. En sowieso wat je dan wel kan doen, wil ik het met je over hebben. Maar ik wil bij Stilv staan, bij het moment dat zij zo'n specifieke vragen jou stelt, dat je al bijna in een onmogelijke positie plaatst, en dat is niet jouw reactie het onderwerp is, wat we moeten beschideren, maar de vraag die zij stelt. Die vind ik het probleem, ja. En nu het zo'n zegt, denk ik, wat voel je daarbij, denk ik, dat ik ook wel ineens. Nou ja, dat wel fijn is om te horen, dat ik eigenlijk, ik heb gewoon externe. Validatie nodig van iemand. Kut zo, dan zeg ik je nog, je bent niet gek, dat je boze pissig wordt en weerstand voet is een normale gezonde reactie, omdat het de indruist tegen dat je het gewoon niet spontaan meer kunt doen. Puh, klaar, simpel, is niet, maak het niet moeilijk dan het is. Het is gewoon geen leuk verzoek. Want zet dat je op het zaal met een koffer en een kleine naarbereizen. Oh ja, nou ja, dat was wat zij dan had bedacht. Dan ze doet gewoon, ze krijgt er gewoon haar eigen verwachting. Dan ben jij een soort pion in haar schaakspel wat ze met gezellige speelt, dus er er maar niet leuk. En nu, dus daar, ik sta, maar zeg jou, wat heel lullig. Nou, daar is dan die koffer in die kleren en dan gaan we naarbereizen naar hotel. Oh, wel een hotel, dat is wel spannend, ja. Ja, zouden er bij een bie zijn in Brussel, dan is er niet goed, maar dan moet ze wel naarbereizen. Iedereen wat trouwens hadden naarbereizen, vind ik wel zo'n stond. Oh, ik ben zo'n spaald van daar niemand, ik ga zo naarbereizen, joh, graag. Nou, kunnen dat ik dat versonder heb. Ja, dat wil in het voorbeeld. Maar jij bent het gewoon zelf. Nee, maar iets in die gees mag het wel zijn, denk je. Ben jij het met me eens? Dat het moment dat het jouw zoon vragen, jouw stel, die zoon heel specifiek is. Dat dan een soort verwachtig is, ja, het zijn met twee opties, of je doet er niet, wordt ze boos, of je doet het, ja, dan doe je dat braven, dat zet waarom, maar dat is geen verrassie meer. Ben je met me eens dat die vraag is zichzelf problematisch is? Ja, mooi, mooi. En dat jouw werest aan de tegenstelling. Ik ken ook voor de soort van, ja, wat je zelf zijn, de tegenstelling die daar in zit, zeg maar. Het is nog een spontaan. Kijk, jij wil iets spontaan, maar het is voor haar ook een probleem. Zeker je het haar eigen probleem, ze wil iets spontaan, maar het is niet meer spontaan. Ze wil juist spontaan verrass worden, maar dat kun je niet geregeseerd, dat ligt in jouw, dat is deel twee van dit gesprek, wil ik een beetje over hebben. Wat spontaan is, daar ga jij over, niet zij. Ze wil haar eigen spontane verrassing organiseren. Oh, weet je wat, als ik 50 bin, wil ik een surprise party. Maar dan is het geen surprise party niet meer. Laten we dat nou niet moeilijker maken dan het is. En de reden waarom jij moeilijker zeggen, toe de doekie, ik verzin me niet anders, heeft de mee te maken dat jij je zelf een egoist vind als je dan niet dan voldoend. Dat hebben we onmanteld, dan mag je me stoppen. Het is hele probleem klaar. Hier ga je niet meer een medoen en een beetje geen egoist, einde van het potgas gesprek. Wat dit betreft, deel één. Meek heb nog een deel twee, want we moeten 13 ook te overen, moeten we halen. Ik ben je spontaan, want jij wil je gezin met me rauw, het is voeliger dan eens. Dus dat helpt, maar dat is deel twee. Ik doe het wat flotter om de vrij lastige vraagstuk is. Ik breng wel in als ik denk, denk je dat dat. Ga jij met me mee doen, ben je een boord. Oké, dus als in vervolgens een vraag komt, ben jij in staat te zeggen, doei, ik verzin me aangevoren wel. Ik doe hier niet meer aan mee. Als je zo een specifieke verwachting, ik kijk wel, misschien heb ik een keer zin in. Maar gaan we maar vanuit, per definitie, is eigenlijk mijn antwoord dan bijna altijd nee. Oeh, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik, ik ik vooral met en gelijk, oeh, ik heb hier wel, ik voel wel fysieke, ik voel echt fysieke. Ik doe een fysieke dingen beschrijven dan, want ja. Ik heb hier miselijk zo bijna, dan word ik daarvan, omdat het, hoe ik denk dat het een soort, ja. Ik kom nog helemaal los van die persprotooto, zeg maar, dat, dat leuke dingen doen. De relatie redden is, hoeveel daar niet, niet op faszit, durf ik ook wat te zeggen, maar. Ze voel ik het dan, en dat is niet dom, want ze heeft speelt hoogspel. Want zij dreigt ermedet als ze niet gaat gebeuren, dat oktober niet gehaald wordt, dus dat is nogal niet wat. Zij creëert voor zichzelf en voor jou daarmee een onmogige situatie is mijn stelling. Maar ik ben ook heel liefde van de haar toe, want zij wil gewoon jouw lief te voelen. En dat is legetiem. En daar doe ik per haar niks vanaf, alleen willen jou helpen om een form te vinden, die voor jullie allebei werkt. En deze vorm is het zeker niet, ook voor haar niet. Want zelfs als je braaf gaat doen, want ze als me vraagt, in stemmetje naar hoofd zal een heugd van zeggen ja, die doet die hem dat niet moet. Die doet die hem dat ik het heeft bedacht, doet die het wel echt, doet die het wel echt met liefde, waar hij het zelf wel doet, die het als opoffering, dat ze zal licht blijven twijven, dat helpt haar ook niet echt. Ze zelfs als je naar bereis gaat met haar. Er is iets veel beter dan dat, en dat is deel twee van dit gesprek, maar dan ga ik het zo met je over hebben. Zullen we deel een zo afkomt? -Ja, zeker. Ik neemt dat het hele legetie me wens is van mensen in de relatie om zich gezien en gelieft te voelen door de andere. En nou wil ik even anders om beginnen, voel jij je gelieft en gezien door je vrouw, doet zij de leuke dingen voor en met jou. Nee, zeg je nou, nee? -Ja. Oh, interessant. -Ja. Ja, het is niet zo interessant, de innerzin van het wel interessant, maar niet fijn. Ja, ik voel mij niet heel erg liefst, en als ik het mag, als het zo zegt, klinkt dat als zij is niet goed dus, en dat is voor ons mij niet zo. En we hebben het hier best overeraad. En dan geef je daar een deel een punt van aandacht. Voor mij, nou ja, dat ik wil mij ook gelieft voelen. -Ja. Dus ja, als jij niks voor mij doet, dan doe ik niks voor ja. Ik ben een beetje kleine Aryan in die stad, die is een beetje kindrachtig, maar ik denk dat daar ergens ook iets in die geest, of elbrokkers. Ja, zo iets in zit. -Hallo, ik wil jou wel verrassen, maar dan moet je mij ook verrassen. Ja, alleen het deur is, dat haar geen knopper geven maan te draaien, maar ook geen handprode. Maar dat komt omdat ik gewoon niet zo'n dweet, hoe ik mij gelieft ga voelen. Maar dat is interessant, vraag. Gaan we dat even verkennen? Hoe voel je je eigen liefd en dan gaan we dan een kijken? Hoe zou zij zich gelieft kunnen voelen? -Interessant, weet je dat niet? No, fijne seks, een aanraking, dat ze naast op de bank zit als je televisie kijkt. Als de kinderen aan het spelen zijn en het je elkaar verterde aan kijkt, wat hebben we toch een leuke kinderen? Wat hebben we dat goed gedaan? Dus je moest van je werk thuis komen ze zeggen, kom hier jonge lekker zitten, je bent nu vermoe, ik zo geef er voor jou. Dat je voeten waarscheerd weet ik veel. Ja, ik verzin nu maar wat dingen. We gaan naar lampen bij jou branden of zeggen 'ja, ik heb met al die dingen heb ik allemaal niks'. Dus ja, hon, dat in het langs lopen ze een hand tot mijn ombelegd. Ja, dat heb ik ook met mijn vrouw, heb ik zo'n vraag gezegd, ik ben voor een vijf in de smoor's breden om. Vijf ben ik hier zeerde wakken, dat je me even aanraak van goede morgen, dat vind ik fijn, heb ik nodig en dat doet ze dan brave. En het is heerlijk, heb je dit gezegd tegen je vrouw? Nee, ik zeg niet zoveel tegen m'n vrouw, nee. Je bent nu hart op aan het bedenken eigenlijk, misschien wel voor het eerst, wat vind ik fijn, waar heb ik boven gedaan? Ik heb hier denk ik wel geloofelijk veel na, dus het gaat speelt zich heel veel in de binnenkant van mijn hoofd af, alleen dat komt er niet echt uit. En misschien, ja, ik ben niet, nu kan ik zeggen, ja, dan kan ik ja, denk dat dit best wel iets is, waar ik me wel geliefde voel. Ja, zeker, maar dit voelt, het voelt als te klein, zeg maar, om iets te kunnen zijn of leeg 10 te zijn, of zelfs. Maar heb je dit gezegd tegen je vrouw, dit zou ik zeggen? Nee, volgens mij, omdat je niet zet bedacht, dat je dit zou kunnen zeggen, dat je dit wel, dat je dit zou kunnen zeggen, dat ik het zou kunnen zeggen, nee. Nee, maar dat is wel bij ons een probleem. Ik communiceren ook van niet zo heel best, en ik praat heel veel, dat wel, maar dus niet persicomunikatie. Nee, maar ik ben even een beetje lief nu voor jou, je maakt niet meiden, indruk dat je gewoon totaal geen iemand mee niet kan communiceren. En misschien net zoals veel mannen over gevoelenspraten, zo weet ik veel dat je dat, maar je bent niet gehandic heb, jij kan daar best wel. En misschien moet je dat gewoon een beetje leren, dit, deze vraag is die kousie uitstelden, wat moet ze doen zodat jij lief voelt, is blijkbaar voor jou een nieuwe vraag. Maar je gaat er over nadenken en je komt met een eerste idee, dus dat doet het allemaal prima bij jou. Het is alleen een beetje nieuw en onwijndig misschien, maar ik kun jij best wel leren, of ben ik nu te hopen vol. Maar ik merk wat dat ik daar, ik loopt daar echt wel gewoon, op dagelijks basis tegenaan, dat het tussen ons dingen niet worden gezegd, waarvan ik wijs ben, ik heb dat toch gezegd. Dat heb jij niet gezegd. Dus ik kan het zo denken, volgens mij, dat ik denk dat ik het er tot gezegd heb, of dat het logisch is, of dat slaap je toch wel, dat weet je toch van, waarbij ik niet uitsprek. Nou ja, ik wil hier ook lichtvoetig overheen gaan, maar ik denk, ja, gewoon normaalere laatstie, dat gebeurt heel vaak, is ook weer gewikkeld. Ik denk dat het niet meer van mensen er er communiceren, ja, maar goed communiceren is, hoe ouder ik ben, hoe meer ik me reensie, onontzettend moeilijker is, om precies te zeggen wat je denkt en voelt en wilt en wat de ander wil niet te verwaren met wat jij wil, of om je eigen aangst en niet te projeteren op de ander. Dat is allemaal, dat klinkt zo simpel, maar dat is gewoon heel moeilijk, order niet te zware over jezelf, dat je dat niet kan, het is gewoon lastig. En misschien maak je het ook wel in dat te zware, dat er alle marknoppen zijn waar ik aan zou moeten draaien, of die ik moet verbeteren of waar ik aan zou moeten werken, of zullen dat misschien. Maar dan komen we weer op van wat is nog redelijke wijs, dat heb je erin, of is dat iets, waar ik heel erg aan moet werken, of waar ik in tekort schiet, of. Even kort tussen samenvattingen, volgens mij deel 1 van het gesprek is, zij heeft zo'nzelfde grote specifieke verwachtingen wat je precies zou moeten doen, soort instructies, daar raak je van in een soort spagat, ergens wil je er aan voldoen, want je wil best behelpsharm zijn. En als je niet doet voor je haar in een egoist, dan handen ze dan, want als je zo specifiekomst schrijft, hallo, en lekker spontaanbaar ben ik dan, dus dat je daarvan in de paniek raakt, of in de kleem zit, dat begrijp ik, en de hele 1 van het gesprek is als zij die wens indient, zo'n specifieke wens zeggen, dan toen het ook je doe je, daar heb ik geen zimmering in law iets anders verzinnen. En dat mag vanavond nu, want dan ben je geen egoist, einde deel 1 van het gesprek. Maar normaal is dan een bedankt einde gesprek, potgras gaat huis, maar omdat jij 13 opto bevallen zit er deel 2 in het gesprek afwast en die luidt dan, als die dit niet wil, hoe dan wel. En ik geef jullie allebei in overweging, ik ga nu gewoon even een soort instructie geven, ik ga gewoon een soort training, ga voorstel je jullie het allebei gaan doen. Maak allebei je wensen veel kleiner, ze moeten niet hebben over parijs, ze moeten hebben over wat zij van dachtendag fijn of gezellig vindt, dat je haar voeten mazit, of dat je keer extra kookt, of dat je keer de boodschappen haalt. Gewoon hele kleine dagelijke mensen, het liefde is naar parijs gaan, maar dat is een romantische vage ilusie, liefde moet zich als het goed is. Ik ga vandaag tot dag gewoon openbaar in hoe mensen mij mij elkaar omgaan, jij zeg nu voor het eerst, als ze even de hand tussen om een schoude legt en dan voel ik me gezien of gesteun, zeg dat tegen haar, dat kan ze gewoon dan gaan doen. Dan maak ik allebei in iedereen, daar zijn ook allemaal boekjes overschreven, of we lieven ze staren, voor de ene is liefde iets heel anders dan voor de ander, leerkraas taal kennen, maar dan vandaag op dagelijke sebasis over de hele de gewone, de kleine dag dagelijke dingen die je elke dag kunt doen en verduret ook herhalen. En een heel stomvond van mezelf te geven, mogelijk dat het jou inspireren en de luisteraars, misschien heb ik wel eens verteld, ik weet niet meer wat ik in al die uitzendingen allemaal verteld heb, maar dan maar dubbel, maar ook niet uit, ik sta bijna altijd eerder op, dan mijn vrouw, en ik hou de vanda dingen opgeruimd te zijn, vind ik prettig, want anders wil ik gek, dan ik moet een beetje orde hebben, maar mijn hoofd is al wandelende genoeg, dus ik vind in orde fijn en prettig. Dus als ik zavere slaapkamer in kom en anders ligt er gewoon een beeld en een opgemaakt en die netjes geeft me een lichtgevoel van onrust, ga ik dat dood van, nee, natuurlijk niet, ga dit meneer gezover, kan ik het zelf gerecht leggen, natuurlijk kan ik het zelf gerecht leggen. Als ik als zij in de op zou staan, zou ik de slaapkamer even op rijmen, dan is dat gebeurd, klaar, kan ik zavers fijn met slaapkamer weer in, maar zij date dat nooit, want dat vindt zij totaal onbelangrijk, en ze vindt ook echt, kan mij met schelen, ze hoeveel niet belangrijk te vinden, ze vindt het onbelangrijk, maar ik vind het wel fijn. Dus ik heb, noem het hier ook over gehad hebben, hoeveel, wat vinden we nou allebei prettig? Eigenlijk gescheldig gesprek, waarvan ik hoop dat jullie het gaan voeren, na dit postkast gesprek, ik heb haar aangegeven, ik zou dat vijf vinden, als je dat wil doen, als je aan de hodew is, ik ben niet dat je zo belangrijk vindt. Dus zij doet dat elke dag, zij laten opstaat dan ik, dat is nog steeds bijna altijd het geval, naar ruim ze dat mijn netjes op, ze leggen keur terug, en als ze dan zavers in de slaapkamer noemen, kom dan ik her, en heeft mijn vrouw van mij gedaan, wat fijn, ze ziet mij, ze houdt voor mij. Dat is een heel simpel kleine ding, het is voor haar moeite van niks, het is voor mij elke dag, elke dag een ervaring, ze denkt er mij, ze denkt er mij. Dan ga allebei in leidsmaken van vijf of tien van dat soort, dit is deel twee van het gesprek, ga allebei in leidsmaken van vijf of tien van dit soort dingen, ga dat gewoon de hele tijd doen met elkaar. En kijk daarna eens hoe nog sind met die wens naar parijs, wat ik durf wel te voorspellen, dat als jullie een goede taal kunnen vinden met elkaar, dat je vrouw zich gelieft zal voelen, en dat hele parijs is helemaal niet meer nodig. En dan zouden ze helemaal kunnen zijn dat je hebt 13 nooktober, dan moet we dan niet uitzenden voor die tijd dat je 13 nookt op een koffers, dat je wel naar parijs gaat toch. Maar dan is er niet meer om dat het moet, omdat je iets moet bewijzen, maar omdat gewoon een feest is van dat je vier dat er samen goed is, omdat je dat dat moment wilt. Omdat jij zelf ook gelieft, je hebt er ook nodig dat jij gelieft voelt, zeker? Ja, de eerste wat in mij opkomt, is bewijzen, iets van iets van, en ja, dat is binnen daar dan dat, zeg maar. En dat is niet helemaal per zee waar, maar ja, we voor mij weten wij best van, maar goed, dat is. Ja, dat is waar. Misschien valt dat ook wel tegen, ik wou ze misschien. Je weet wel van elkaar. Nou, oké, dat ga ik niet. Ik ben daar dan dat, ik ga je nu testen, wat vind jij prettig? Hoe weet zij? Wat zijn de voorhaardingen die jij kan doen, waardoor ze weten? Hij geeft door mij houdt van me, en door lekker dingen met het te doen, maar ook door. Mert wordt uit te nemen door wat meer mening te hebben en door mezelf te laten zien. Het is allemaal antwoord, die geeft op. Nee, helemaal niet vaak, wat jij niet doet, tussen antwoord, allemaal antwoord, die je geeft op dingen waar zij je om te vreden over is. Over jou. Ja. Ja, vrouw kan heel goed aangeven wat niet deugd aan jou. Maar je vrouw moet niet zeggen waar niet deugd aan jou, zijn vrouw moet zeggen waar zij je zelf concreet, concreet, boefdaan heeft, concreet. En dan is het na een parijs gaan veel te groot, gewoon een simpel kleine dagelijke dingen. En dan kan je kijken, vind ik het leuk om dat te doen, zou jij dan doen in het, omdat zij ook dingen voor jou doet. Maar volgens mij ben jij helemaal niet zo goed, die staat om heel precies aan te geven wat jij precies van haar verlangt. Nee, dat klopt. Dus tuwiaal jij, de kleine die niet meer spien me noemen, kan zij het hebben over parijs, dus er een beetje ongelijk waardig dan. Ja, maar dat is ook wel een probleem. Dat er wel een ongelijke situatie onstaan is. En daar zijn wij al bijna niet blij mee. Het was een mijnenschadding, het is gegroeid door de meegemaakt aan ellende. Het tijd een kinderen en die jongen zin hebben en. Ja, en vrouw ook, dat moet zijn ook gewoon. Ja, maar vrouw ook gewoon het in de lappermand liggen veel in haar gevallen. En dan moet er zorgen van mij. Ik vond het met dat communiceren, mijn inschadding is dat. Kijk, toen zij post na de pressie had, de eerste keer toen, toen zat zij zo slecht, ik zeg wel een helemaal niks hebben. Dus ja, ik deed alles in meentje en ik ben ook helemaal gestopt met haar bij dingen te betrekken. Want ja, ze had een helemaal hanovaat zichzelf, dus dat mijn inschadding is dat daar een beetje begonnen en dus of hij helemaal schreef geraan. Maar ik krijg het niet meer goed teruggedrijd. Nee, in de plaats dat je hebt zo'n al die tijd voor haar gezorgd, dat zij dan is voor jou zagen zorgen, komt er eigenlijk nog wel wens bij. Ja, misschien wel. Misschien wel, of is dit zo? Dat is zo toch? Ja, dat is ja. Wat als je nou is gewoon heel wist zou mogen zijn in het hele constructie, dat zou het hele systeem aan het wanklaboringen natuurlijk. Ja, dat doet ook wel iets met mijn wereld, beeld of met mijn ideale, in de zin van dat ik wel dat net over wil je hier je eigen naam zeggen om als wat te noemen. Ik wil leven in een wereld. Maar ja, daar ben ik vol. Negatieve gevolgen van onderwind en dat ik me kwetsbaar op kan stellen en waar mensen voor elkaar zorgen, dat staat bij mij ongeloof ik ook in het vaandel. Ja, dat is dus ook zelf opoffering, zelf opoffering. Ja, en dat zegt al, het gaat soms te kosten van jezelf. Nou, je vrouw heeft heel goed begrepen dat het jouw moeilijse houding in het leven is, want dat maakt zij tot nu toe. Ik wil niet onardig over haar praten, maar onbewus bewust, maakt ze daar goed gebruik van van jouw neiging om te aardig te willen zeggen, ja. Ja, ja, en dat weet ik. Maar ik toch vind ik, want dat vind ik het drastig dus er aan, dat is, ja. Ja, zoals mag je misschien wel voor jezelfkie, zeg maar je hoeft niet altijd voor jezelf te kijken. En met het keer me met je eens, en dus heel veilig om te geven, ben ik ook heel erg met jezelf. Het is ook zelfs heel goed om jezelf op te offeren. Dat jij voor je vrouw gezorgd hebt in de lapermand, supergoed, gaat er ook mee door, maar er is een hele simpel regel die kunt wel geven, geven, geven, geven. Maar je moet ook kunnen ontvangen, ontvangen, ontvangen. Dat het een beetje, dan houdt gewoon vol en dan blijft het leuk. Maar jij weet niet eens wat je zelf precies wil, wat je verlangt. Nee, dat is heel erg om te maken, denken. Dus hoe kan je verwachten dat je wel als man kan blijven geven? Twee ineens weet hoe je zou kunnen ontvangen. Dus jij moet jouw vrouw leren, hoe zij jouw te gevoelken geven dat zij van jou houdt. Ja. En het problemen niet alleen maar of zij zich afgaan, of jij wel genoeg van haar houdt, het problemen redelaties ook dat jij afgaat jouw. Ik moet voor haar zorgen, dat doe ik met alle liefde. Maar liefde is niet zorgen voor, liefde is gelijk waardig, liefde is ook dat ik me gelieft. Voel. En daar heb je geen antwoord op en dat is er, dus jij mag je dat op zich wel wat egoisties er zijn en dat is in haar voordeel. Ja. Ik voel me net zo'n soort strengen waardig. Ik denk dat ik dat. Ja, ik ben daar ook wel een beetje op zoek naar strengen waardig, maar ja. Wat ik zeg ik heb, ik heb wel even een soort van. Inboets van buiten nodig of zo. Ah, je hebt niet met gewoon veel te lief. Een probleem is niet of je lief bent, je bent gewoon veel te lief. En dat is het probleem. En het einde ellende is dat je er eigenlijk als liefde lozen overkomt, dat is toch tragisch. Je doet het zijn je best. Zeker? Ja, dat is ook tragisch. Ja. Dus ga niet boven haar staan als een verzorger of als iemand die haar leven beharrigend leuk maakt dat zij zich er een gelieft gaan voelen. Ga naast haar staan, laat weten hoe jij je gelieft kunt voel door haar en staan open voor hoe zij zich gelieft zou kunnen voelen door jou. En als ze zegt ja dat voel ik me als je met de koffers dat perij zich naam, dat is heel specifiek, misschien ga ik de ooit in mijn leven keer doen. Maar als je het zo precies om schrijft, ik weet niet of je dat leuk vindt, misschien verzin ik iets anders. Zij je dat nog een keer kunnen halen, dat gaat ook iets in mijn hoofd. Zij het ga naast haar staan door te zeggen hoe jij je gelieft voelt. Ja. Ergensnaap dat wel, maar ergens is het een soort van tegenstelling of zo. Wat is daar dan de tegenstelling aan? We hebben al bij het nu gevoel dat zij boven mij staan. Dus als ik naast haar moet gaan staan, dat weet ik niet. Hoe zou zij dan boven jou kunnen toelichten, boven die voelen? Ja, ik weet ik vond, dat ik een soort van onderdaanige positie in neem. En nog even, ik ben de kan in de huis door eis en verwacht en verwacht en jij moet volgen, is dat nou wat bedoel je precies met onderboven? Ik probeer het te begrijpen. Ja, het is tijdelijk in wat ze wil. We weten waar het naartoe dat heeft, die zijn qua persoonlijkheid, die zij meer op de voorgrond dan ik, ben en zij. En zij kan draaigen met de relatie uit te maken en dan wordt jij bang en dan andersom gebeurt dat niet. Ja, dan speelt zij het mag spelen, zo'n armje druk. Zij kan draaigen de relatie uit te maken en dan wordt je bang en dan ga je haar wensen vervullen. En andersom zie ik dat niet zo snel gebeuren. En dat zou je dan inderdaad als boven onder kunnen om schrijven. Ja, misschien is de lompel kort afwoorden, maar ik probeer ik wel te begrijpen wat je bedoelt. Ja, zeker. Ik voel dit wel, maar ik kan het heel moeilijk onderwoorden brengen waar dat er nou precies in zit. Dus ik merk dan dat ik probeer om haar tekst over onderwoorden te brengen. Ja, weet dat niet, maar ze heeft dat mijn tekst dan is. Nee, ik zie die met jou te praten, ik voor haar haar tekst weet wat haar tekst is, dat mag ze lekker zouden uitzoeken. Ja, het beeld wat zich bij het beeld wat mij oproept is dat zij het gewoon heel goed voor elkaar heeft, dat jullie allebei soort onuitgesproken koden hebben bedacht, jij moet je best doen voor haar. En zo niet, dan heb je jullie een probleem. Dat is het spel, zoals jullie het tot nu toespelen. Toe volg ik het wel eens in elke vol, ja. Ja, en dat is niet geval hoe je, dat is het beeld wat op reis naar alles wat je hebt zetelt. En jij bent in een soort voorduren, staten en onzekert, ja, wanneer is het dan goed genoeg, want er moet ook wel weer een bewijs geleverd worden. Ja, of ik, ja, ik weet het, ja, die onzekerheid ken ik wel. Ja, probeer er een soort van krampachtig vast te houden aan wat ik heb. Ja, ik heb het gevoel dat ik de gelukse vogel ben. Ja, met haar. Ja, en zij, ja. Ja, je bent zo kleus, je bent zo kleus en zij voor jou gekozen en dan mag je blij mee zijn. Ja, dat is een beetje, zoals jij jullie een beetje gestart. Ja, ja, dat zal ook niet helemaal van ik zijn ding. Nee, dat was het in beginnen dan. Dus jullie in haar, was er knappen en trekkelijk onze heel veel mannen krijgen, jongens krijgen. En was voor jou maar de vraag of u behapig zonder partner in het zo blijven? Nou, we zijn elkaar wel later tegen te komen en nou, ik denk van dat. Ja, het helpt van de interesse in eerste instantie bij haar vandaan kwam. Nou, ik ben niet zo'n help met vrouw, dus ik had dat helemaal in de gaten. Ja, dat is het eigenlijk, ja, wat moet we doen? Ja, we hebben het overboven onder, ja. Dat waren we aan het proberen te begrijpen. Is dan de indruk dat zij makkelige zonder jou kan dan jij zonder haar? Is dat wat je bedoet met boven onder? Nou, zo erg vaak dat wel. Ja, zij zegt ook van als er niks veranderd dan stopt het. Dus dat is nog niet een bomb onder je relatie natuurlijk. Ja. En dat zie jij niet jou doen. Nee, ik ook niet. Dus in die zin is dat er een soort van boven onder. Ja. Ze voelt zich in relatie machtiger dan jij, onafhankelijke, dan jij. Ja, ik voel even in hoe het dan mogen zou kunnen voelen voor haar. Ze vinden het normaal dat je bij haar blijft, waar je gezin en je mag blijven en dat je haar kan krijgen. Maar dat ze bij jou blijft, dat is eigenlijk gewoon dus bijzonder. Nee, dat is dan weer iets te sterk. Dat is. Ja, dat geloof ik niet. Dat vind ik ook. Dat doet haar geen eer aan, zeg maar. Maar ik denk dat zij. Als zij moet kiezen tussen zichzelf en tussen mij, dat ze dan voor zichzelf kiezen. Ja, zij moet kiezen tussen zichzelf en haar dat je dan voor haar kiezen. Ja, ik weet het is voorzichtig. Ja. Het mooi hiervan is wel dan hoeven niet slechte praten over haar. Dan kunnen we met intressen kijken naar jou, dan hoe dat bij jou werkt. En dat is de kom. Ik zit die met jou. Ik wil ook niet helemaal slecht over haar praten. Ik wil de dynamiek tussen jullie twee en het grijpen. Maar ik wil kijken of van deel een is helder en deel twee. Van hoe zou je kunnen zorgen dat je lietvijnen hebben met elkaar. En die gaf je dus een overweging, dan is het spreek uit wat jij nodig hebt van haar, zodat jij je geliefd kunt voelen. En dan zegt er ook bij. Als mijn tenkje en dan af en toe gevuld is, ik kan je al leuk en fijn vinden. Dan gaat het ook makkelijker dat ik ook voor jou dingen kan doen. En vragen aan haar, ja, oké, Parijs prima. Maar heb je gewoon kleinere dingen van dag tot dag dingen waar ik je blijme? Ik vertel het me, vertel het me. En zoals ik dan dingen voor jou zal doen, ga ik even naar die jij dingen voor mij doen. En ik kun je dag gewoon mee gaan oefenen tot vijfzien in Oktober, vijfzien toch of was 13, 13, 13. En ik dacht er vijfzien is niet goed. En dan heb ik de aanname dat die wens van haar, dat je haar moet verrassen, dat hij gewoon wat kleiner wordt. Wat ze weten, hij doet gewoon wat ik fijn vind. Hij doet dat al vondag tot dag. Dus wat vind je van deze, die overweging geef ik jou dus mee. Als soort kurses, soort trainingspakketjes, wat vind je daarvan? En ik hoop dat dat klopt. En daarom is die liefde staal dus wel een soort van essentieel onderdeel. Omdat ik laat, op dagelijkse basis de hele tijd zien dat ik van haar over mij gevoel. Wat ik zorg me helemaal drie slaag in de ronde. En ik lief haar drie slaag in de ronde, maar toch komt het niet binnen. Blijfbaar is het niet haar taal. Nee, maar dat weet ik dus. Ja, maar tot doe ik dat niet. En dan doe je steeds meer je best, maar dat heeft dan geen zin. Wat doe je bijvoorbeeld voor haar? Elf het in het huis zijn over een vernameling. Doe je meer het huis zouden aan zij? Ja. Maar ik moet wel zeggen dat dat het vooral de praktische dingen zijn. Dat is op dat niet helpt, hallo. Dat helpt er ook zeker. Ja, maar ze zijn misschien de mental workload meer. Dus in die zijn psychische zorg voor de kinderen. Ja, en dingen regelen en aspraken organiseren, dat soort afjaardige denken. Ja, voor jouw gevoel, je doet al zijn je best. Ja, volgens mij zijn we er wel. Maar mij moet je gewoon dit gesprek met haar aanvoeren. En dat jij, dat ik op begin naar prima wat jij wil. Ik wil ook dat jij weet waar ik moest dan heb. Ja. En dat je bij haar checkt ook van die dingen die ik doe. Ervaar je die als liefde, dat ik dat voor jou doe. Of denk je dat ik het vooral ik voor mezelf doe. Ik vind het heel fijn om dingen op te rijmen. En dan denk ik dat ik mevrouwde ook heel blij mee maak. Maar er zit haar geneneerde moe. Dus dan, ja, dat is dan geen stortting in haar. Dat doet het voor mezelf. Terwijl ik echt denk, dat is het fijn voor haar. Ja, dat is wel prettig. Maar ik echter eigenlijk meer waarde aan haar zei zelf. Ja, ervaart zijn dus nu ook niet als een liefde volgebaar. Nou, dat weet ik, dat is handig. Dus nu doe ik gewoon voor mezelf. Moet je andere dingen voor haar doen. Ja. Maar ik maak me wel wat zorgen over jullie twee hoe jullie dat samen doen. Ja. Ik hoop dat jullie uitkomen. Ik weet het niet. Jullie willen allebei gewoon gelieft voelen. Daar heb je allebei behoefte aan. Het lukt jullie gewoon niet om de goede vorm daarvoor te vinden. Lass het op. Dat is deel twee van een gesprek. Het is deel één later. De garen zelf beeld los dat je een egoist bent. Als je zegt wat je wel hebt niet wilt. Dat heeft als dieviteit. Dat is deel één van de gesprek. Deel twee is. Ga dit fixen. Ga zorgen dat je allebei gelieft gaat voelen. Op een haalbare praktische manier die je vandaag tot dag een toep has. Ga dat gewoon regelen met elkaar. Gaan het werk. Ga praten. Ja. Dan boek je zover. Ga ze lesen. Ga ze samen lesen. Besprek het. Gaan de deze spotgas nog een paar keer luisteren. Het is fijne dat ik veel kunnen zeggen. Want het helpt wel denk ik. Als ik het hard dit laat hoor. Wat dan denk je dat ze zo regeren om dit gesprek? Ja, dat zit ik ook al. Als je het op het merkt dat ik heel goed daar over zit. Zelfs ik denk al om God te zitten over haar te rotten. Ik probeer gewoon jou te begrijpen. Ik denk aan hoe het voor jou moet zijn. Nee, ik denk dat zij het kan horen. Omdat ze de meeste hiervan is. Ja, weet het wel. Ja. En ik hou van je. Zelfs ik dan bij deze ook nog maar van. En dat voel ik door alles heen. En dat wil ik ook gezegd hebben. En dat is heel tof. En ik doe. Ik heb vrij harde uitspraak gedaan. Maar alleen maar met de broer en jullie. Allebei in een bepaalde manier wakken te schulden. Dus dat je bij elkaar blijft. En het samen. Ook zij, hè. Ik hoop ook dat als zij nu luistert. Ik krijg me nu even door je vrouw. Dat zij heel goed hoort dat zo mensen als parijs. Die behoefte de anders heel legitim. Ze hebben wel ze gewoon gelieft voelen door jou. En dat is een hele fijne logisch goede wens. Dat je die wens hebt is goed. En de vorm is niet zo heel handig. Dat is anders. Die is niet zo handig. Maar laat dat verlangen van haar. Dat mag gewoon zijn. En ik hoop dat je die samen een vorm vinden. Maar dat is ook verlangen voor joukant. Wat gezien mag worden. En daarin kan zij jou ook helpen. Als zij jou gaat geven, kan ze ook zelf weer makkelijk gewoon vangen. Nou, dat is wel. Wat ik nu het meeste meenem uit dit gesprek, dat ik denk ja. Moet dat ook gewoon meer zeggen. Wat ik boeft aan heb. Dat is een woord voor het heet dan iets egoïstische duurven zijn. Om de zeker morgen rond te maken. En dat is een gezonde vorm van zeggen wat je wil. En waar je boeft aan hebt. Voor mij zijn we dan wel. Wat gevoerd heb ik nu heb jij dat ook? Ja, denk ik wel. Ja, ik heb nog genoeg om over door te denken. Ja, over heel een beetje zitten nog iemand. Zit allemaal raforantjes nog aan het vervolg gespreken. Maar ik krijg een hebben wel volgens mij, hè. Ik ga dit nog lekker terug luisteren. En dan heb ik hopelijk wat kapstokjes om dingen aan op te landen. En om gesprek over te voeren. Dat zou heel fijn zijn. En hoe zit je er nu bij? En dat relächster, toch? Tof al het aan megin. Nou, ik krijg zoals iedereen meteen een opname. In dit geval is het natuurlijk wel heel spannend als je met haar naar gaat luisteren. Wat voor effect dat je jullie heeft. Als we het uitvoonden, dan gaan we dat zeker niet voor 13 oktober doen. Het zal behoorlijk zijn, het moet 17 oktober te doen. Dat is dan de dag naar jullie trouwdag. Ja, dan hoort de luister haar zo daarlijk. Zo daarlijk, zeg je dan. Hoe het is afgelopen. Ik hoop het. Ik hoop het. Nou ja, zo hoor je zo. Ik hoop goed, denk ik. Dus ja, super tof dat je was. En ik vind je dat het heel komend is die vaardig. Ik wil er ook even gezegd hebben. Nou, fijn. Ja, ontoren. Ja. Probeer op met de moeder in de dag. Ja, ja. Dat is een lucht tegelijk. Ja, daarom. Oké. Ben je benieuwd hoe het nu is met de gastheid onze podcast? Blijf dan nog even luisteren. Want we vroeg een tijdje laten om een update en die ga je nu horen. Hallo allemaal. Het is nu 7 maanden geleden. Dat mijn gesprek met Bertolt heeft plaats gevonden. Dat betekent dat 13 oktober inmiddels verstreken is. En ondanks het feit dat we die melp al gehaald hebben, helaas toch geen happy ending voor ons. Mijn vrouw heeft het kort naar dit gesprek aangegeven. Geen kans met de zin op verbetering van onze relatie. En dus te willen schrijden. Ik vind het last om er al te veel over te zeggen, omdat ik natuurlijk niet objectief ben. En ook geen dingen wil zeggen waar ik spijt van krijg. Van andere meebeschadig. En daarnaast wil ik de podcast ook niet gebruik als een medium om bij mijn vrouw te communiceren. En met deze disclaimers in het achterhoofd zou het toch proberen om er iets zinnige over te zeggen. Het voor de eerste keer terugluisteren van mijn gesprek met Bertolt heeft best een tijd geduurd. En ik vond het ook best pijnlijk. Ik had echt te doen met de genen die ik daar hoorde. Iemand die behoorlijk de kluts kwijt is. Al de gevoel met zichzelf lijktis en kwijt geraakt. Aan de andere kansorgt. En het er ook wel voor veel herkening. En zijn er ook veel raakend dingen gezegd. En dat meerdere keer terugleisteren van het gesprek heeft mij ook wel echt geholpen om mijn gedachten een beetje op een rijje te krijgen. En helaas heeft het gesprek niet dat veranders waar ik op hoopte. Dat is helaas toch gebeurd. Maar het heeft me wel iets laten zien over mezelf. Voornamelijk dat ik toch echt een principiel persoon ben. En ik vind dat de zorg voor andere gewoon hoog op mijn prioriteiten lijstje wordt te staan. En dat kiezen voor een ander altijd iets moois op leefend. Ik word in die gedachte ook gesteund om mijn eigen gedrag door om Bertolt te parafraseren. Het spel of mijn grond niet meer mee te spelen. Heb ik dan toch voor mezelf gekozen. En het geeft zultaat van deze keuze op mezelf. En de mensen om mij heen voelt eerder als iets waar ik mezelf moet leren leven dan. Als iets waar ik na zou moeten streven. Het feit dat ik me toch reelig strijdbaar voel en niet alleen maar slacht of er. En het feit dat ik mezelf ook met trots en tevredeheid terugbeluister maakt. Dat ik toch met een positief gevoel op dit gesprek terugkijk. Ik vind het spannend om dit gesprek niet met jullie te delen. Omdat het over iets in teams en persoonlijk schaats. Maar anders heit ik wel fijn. En ik hoop met dit gesprek een bijdrage te kunnen leveren aan een wereld met een beetje meer openheid en eerlijkheid. Waar we misschien toch net even wat meer op een ander. En iets minder op een zelfgericht zijn. Bertolt nog maar dan voor het gesprek. En jullie voor het luisteren. Goed Arjen. Lieve luisteraars van de ondenke podcast. Dit is Dieden vanuit de ondenke podcaststudio. En namens Bertolt, Gido, Marijen, Clara en het hele ondenk team. Willen we je ontzettend bedanken voor het afgelopen jaar. Het legels leuk om tijdens deze laatste dag van het jaar in de kort terug te blikken en nieuws over volgend jaar te delen. Jullie hebben het afgelopen jaar namelijk weer massaal geluisterd naar alle open-hearten geen ontrogerende problemen van onze podcastgasten. En met massaal bedoelen we 5,5 miljoen beluisteringen. Dat vinden we zelf ook nog steeds bijna niet te bevatten. En het is zelfs 15 procent meer dan vorig jaar. De populairste afleveringen van dit jaar hebben we in de ontsrijving van deze aflevering gezet. En ook zijn we dit jaar een heel bijzonder project gestart naar aanleiding van de podcast. De ondenkringen. Dit zijn groepen mensen die bij elkaar komen om samen problemen te bespreken zoals in deze podcast. Er zijn inmiddels al bijna 130 kringen opgericht door het hele land. Wil jij je ook aansluiten? Ga dan naar stichtingondoen.nl. Vetter hebben we ook nog een hoop voor jullie in petto in 2026. Uiteraard kun je weer twee keer per week een nieuwe aflevering verwachten en gaan we lekker door met de omdenkringen. Maar het grootste nieuws is het nieuwe boek van Bertel, dat hij aan het schrijven is naar aanleiding van deze podcast. In mij hopen we dat hij in de winkels ligt. En daar houden we jullie uiteraard overop de hoogte. Tot slot willen we jullie vooral heel erg bedanken. Jullie zijn de reden dat we de podcast met zoveel plezier blijven maken. Jullie enthousiast me, jullie persoonlijke verhalen en jullie reacties. En extra dankjewel gaat uit naar onze donateurs op beetje af. Door jullie donaties als stichtingondoen kunnen we ons werk voor deze podcast en de ondenkringen deels bekostigen. Dus iedereen die aan ons doneert, ontzettend bedankt. We wensen jullie voor nu een hele fijne kerst en een fijne jaarwisselie. En als er gedoe is tijdens de feestzagen, brengt dan je bent niet alleen. We harken ons allemaal maar een weg door het leven. Dus tot volgend jaar!