Aflevering 3: De overlever

Hij kwam hier binnen, hij kwam met zijn hammer er door in gegooid. Ik heb de foto's gezien van na de daad. Nou, ik wist niet wat ik zag. Gewoon horen. Overal bloed. Overal. Elke acht tot 10 dagen wordt er in Nederland een vrouw gedoot door haar partner of ex-partner. Ja, een half uurtje voordat het gebeurde heeft ze mij nog gestuurd. Ik heb hem schoot te waarheid. Hij weet precies hoe ik erin sta. Een half uur later was niet meer. Hoe kan het dat vrouwenmoord zo wordt onderschat in Nederland? Ik moet het weten hoe ernstig het is in hier in dit land. Hoe veel het speelt en zonder dat het bekend wordt gemaakt. Het komt pas naar buiten, waarin een moord aanzach wordt gepleegd. Dan zie je pas hoe ernstig het is. In deze podcast ga ik in gesprek met nabestanden van slachtoffers, de politie, officiere van justitie, advocaaten, politici en ervaringstis kunnen op het gebied van huizenlijk geweld. Want ja, wie is de volgende? Pas om de acht dagen iemand wordt vermoord. Het is gewoon gevaarlijk. Je moet oppassen, het is gevaarlijk. Welke fouten zijn er gemaakt en hoe zorgen we ervoor dat vrouw beveilig zijn? Juist achter de voordeur. Ik ben Saskia Belmann, rechpankverslaggever van de telegraaf. En ik ben Veelzond Boldwijn, co-host van deze podcast. En je luistert naar aflevering 3, de overlever. Ja, dat terug hadden wij in een familie-reunie van mijn stiefvader. En dat was in het bergse bos en dan ging wij mee. Ja, daar zagen we elkaar voor de eerst, dat was het meteen niet verliefd. Dit is het verhaal van Cindy, uit veiligheid te overwegingen gebruiken we in deze podcast niet haar echte naam. Maar in tegenstelling tot reken in Clarinda uit de vorige twee afleveringen kan Cindy haar verhaal wel na vertellen. Het veranger is dat ze eerst moest worden neegeschoten door haar ex voor dat ze echt serieus werd genomen. Het begon allemaal 19 jaar geleden in de buurt van Rotterdam. Nou, we spraken heel vaak af. Hij kwam ook echt overal op dagen waar ik was, zelfs op school. Omdat hij gewoon altijd wilde weten waar ik was met wie ik was, wat ik deed. Ergens vond ik dat wel heel fijn, omdat ik zo kon zien dat hij mij ook echt heel leuk vond. Maar toch vond ik het ergens ook wel vreemd. En ja, er gingen wel dingen bij mij aan van dit klopt niet helemaal. Ik je waarom kan hij mij niet gewoon laten in mijn eigen element op moment als ik op school ben, met vriendinnen ben, waarom moet hij alles altijd maar weten. Maar op moment dat we samen gingen wonen, werkt eigenlijk de controle. Het bezitten werd alleen maar erger, want ja, vanuit daar deden onze eigen dingen werken, een booschap en alles. Maar dat werd gewoon steeds meer van een rutine, een soort van sleur, van de huishoudelijke taken. Die waren altijd voor mij, hij deed nooit wat. En dat vond hij normal, omdat hij zo eigenlijk ergens is opgegroeid. En ik zei er altijd wat van, en dat ging altijd al fout van ja, dat wordt gewoon zo te zijn. Dan moet je vooral niks over zeggen. En daar kwamen heel veel botsingen en Russies en ja, ook misshandelingen heel veel. Wat was de eerste keer dat hij om misshandelde, wat gebeurde? Ja, dat heeft mij, ik weet niet eens een welke reden. Het was, heeft hij mij een keer een klop gegeven, omdat ik het ergens niet meer eens was, waarschijnlijk, want dat was het bijna altijd. En toen heeft hij met mij haar gesleurd, de op de grond, in mijn eigen straat zelfs, hij is mijn bloeze opengetrokken, zodat ik in mijn behaar stond. En zo moest ik lopen terug naar huis en hij is mij gewoon zo achtergelaten. Hij is dus auto gestapt en gewoon teruggereden uit. En dit soort dingen werden steeds van kwad tot erger van één klap werden. De drie, een blauwe oog, een gekneusereed, het werd steeds erger. Totdat het zo erger was dat ik maar gewoon niet meer konvertonen buiten. Blauwe plekken, echt zichtbaar. Ja, hele diken oog, echt gewoon een hele andere vorm van het schedel. Blouwe oog, zo ben ik zelfs ook gezien op werk, want ik moest ook gewoon weer aan het werk. Alles ging voor mij gewoon door, dat je niks kon voor mij stoppen, want mijn werk was eigenlijk mijn leven, want daar kon ik uit het vervelende leven met hem. Dus daar kon ik ook een beetje mezelf zijn. Dus dat deed ik ook maar gewoon en daar was iedereen natuurlijk helemaal niet zo. Wat is er met jou gebeurd? Ja, en dan ga je weer van 's moesten, 's moesten, 's moesten, tot dat het opgeeft met niet meer kan, en mensen hebben wel door dat je aan het liggen bent. Ik kwam hier vaak bij de huiszaat, s'iliteit. Ja, maar elke keer ook met 's moest. Iedereen keer vervond ik er wat en zij had het al door. Ze zijn weet je het zeker dat het dit aan de hand is. Ik kwam een keer de laatste keer dan met opgezwolen, oog, bollen, gekneusde ribben. Weet niet eens wat nog meer, heel veel. En ik had alles bij elkaar, eigenlijk, overal last van. Ik ging steeds in delen naar de huiszaars, de ene keer voor het oog. De dacht ik wacht twee weken, dan ga ik weer voor mijn ribben. En zo ging ik steeds in de porstjes, zeg maar, de huiszaars. Zodat zij niet door had dat het allemaal in één moment is gebeurd. En ik verzond echt donsde dingen van waardoor het gebeurd is. En toen zij ze al van weet jij wel zeker wat je zegt. En toen uiteindelijk ben ik ook elkaar gaan spelen, heb ik alles gezegd. Dus hij zeer dat voor moeder had ik al heel erg. Heb je ook overwoogen? Ik ga gewoon weg. Dit is die allemaal. Ik heb heel vaak gedacht om echt te gaan bij hem, dat heb ik ook heel vaak gedaan. Maar op dat moment zal je natuurlijk zien dat je allemaal met excuses komt. En allemaal lievenwoordjes van het komt allemaal goed. Ik ga veranderen, ik ga een therapy, we gaan samen hulpzoeken. Dat je dan nek van over deze man die ken ik helemaal niet zo. Hij zal het wel echt zo doen. Maar ook daar een tegenover zij die weer van je als je niet terugkomt dan. Geval je moeder alke dag op zoeken, ga ik mij eens dus toe, ga ik die bedrijven. Ga ik niet wat aan doen, ik weet waar ze werken. Ik ken dit, ik ken dit, wij wisten natuurlijk alles van mijn rijlen en zijlen. Dus ook om die angst de ging steeds weer terug. In de hoop ook dat het goed weer goed zal gaan. En dat was twee dagen dan zo en dan ging het weer bevoren van weer opnieuw beginnen. Dus hij deed ook gewoon van, ja, denk je dat ik ga veranderen. Dat zei ik alleen omdat je dan terug zou komen, dat gaf hij ook gewoon toe. En zo ging het, ze heeft die jaar lang, iedere keer weer terug uit angst. Of dat kan nu weer opzoeken omdat hij wist waar ik zat. Soms zat ik ondergedoken in een vakantiehuis, omdat ik kan weer dat gaat hier niet vinden. Maar meerdermalen, hij heeft wel ook meerdermalen het huis uitgezet. Gewoon de deur uitgeschopt in mijn patoffels, in mijn pjama, midden in de winter. Of gewoon van, zoek het maar uit, hier heb je oudersleutel. Dus ik heb vaak in de auto geslapen tot mijn kind bij hem lag. Dus ja, heel vaak, heel veel uitgegaan. Wet je dan ook aangifte bij de politie? Nou, ik heb dat één keer gedaan, omdat ik ook heel bang was. Dat was het 2015 en dat heeft hij met daarna duidelijk gemaakt. Van, dat moet je niet nog gekeurd doen. Dus dat werkt alleen maar erger. Ja, door jou moet ik naar de reclacering, door jou ben ik nu zo gaan doen. De jouw wordt ik erger. Jij moest aangifte doen, alles kwam door mij. En dan weer houdt het je van, om nog een keer aangifte doen. Want als ze daar mij lag, had ik duizenden aangifte gedaan. Maar ik was gewoon te bang van de gevolgen, want ik moet weer naar huis. Na anderhalf jaar komt er een abrupt einde aan de bijstand van de reclacering, omdat zin die zal gaan bevallen van uw dochter. Ja, om ze hem soort van te plezieren, zei je de eerder mee gestopt, zodat hij nog. Paar er komt ook een leuke manier, zonder dat hij ook nog moet denken aan dat hij naar de reclacering moest. Het is te belachelijk, dat ze ook nog rekening houden met zo'n iemand, maar dat werd heel veel gedaan. Was er familie die jou ook onhelp op de een of andere manier wist te zien hiervan? Nou, mijn familie wist dit al vanaf het begin. Ze zagen al aan hem hoe hij was en ze hebben mij ook heel vaak hiervoor gewaarsvoet, van dit is geen goed persoon. Maar ja, het liefde maakt blind en ik ging elke keer weer tegeneen. Van nou, nee, het huisperfect, hij is dit is dat. En uiteindelijk ging ik ook wel een paar keer aangeven bij mijn moeder en bij mijn zus van, ja, hij slaapt, maar hij doet dit, hij doet dat. En toen zei ze ook, je moet daar weg, je moet weg, maar ik durf het gewoon niet. En zijn ouders wist het ook, daar heb ik het ook heel vaak tegengezegd, maar die deed er helemaal niks aan. Hoe reageren die als die ouders van hem hoorden dat hun zo'n zijn vrouw mishandelde? Heel de axe? Ja, oké, ja, ik weet niet hoe hij zo is geworden. Ik weet niet wat we hier aan kunnen doen, maar weten het niet. Dat was altijd het antwoord. Eén keer is ze vader maar aangesproken, dat heb ik ook gewoeld. Daarna komt het natuurlijk weer bij mij. Je hebt dit gedaan, door jou gaat mijn vader mij aanspreken op iets wat ik helemaal niet doe. En dan krijg ik weer de klappen. Elke keer als ik hulpzocht was ik daarna, dus ja. Zals ik, ja, wat veel terugkomt in de verhalen is niet bij allemaal, natuurlijk, maar is dat vrouwen uiteindelijk heel lang bij die partner blijven. En dat is ook als buitenstaandeel tragisch eigenlijk om te zien. Ja. En eigenlijk ook wel logisch, want vaak gaat het om relaties die al jaren duren, soms zijn er ook kinderen in het spel. Dat kan natuurlijk ook een overweging zijn om te denken. Van nou, ik geef het niet meteen op, ik blijven voor vechten. Soms sluipte er ook in, en dan begint de keer met een tik. En dan worden de excuses aangeboden, vloeierden, wat trannen, worden de bloemen gekocht en dan wordt het allemaal weer bijgelegd. Ja, en op geef met wordt het van kwadelt erger. Maar het is niet zo dat meteen bij de eerste klap zo'n vrouw denkt van, ik ga ervan door, dit doe ik niet. Ja, en wat in sommige gevallen ook een rolspeelt is dat een vrouw bedreigd wordt, met dat haar familie iets wordt aangegaan of dat kinderen bij haar weggehaald zullen worden. En dat kan natuurlijk ook een belangrijke reden zijn om er niet uit te willen stappen. Ja, dat hoor je ook terugkomen in aflevering 1, waar werd verteld over Regen, die wel degelijk heeft de overwogen om weg te gaan bij haar partner. Maar ja, angst heel taartegen, je hoort haar zus Lucendi. Ze maakten altijd aantekeningen, calculairede altijd alles. Dat ze in Lelystad heeft gekeken en voor een huis in al meer deze weer een keken van de huizen. En dan de huizenprijzen, dus ik denk dat ze ook vervrijden sectoratgekeken en zo. Maar ja, dat was net ook in een periode dat je huizen te koort, dat soort dingen allemaal. Ze kwam dus niet aan een huis heeft denk ik wel alles geprobeerd. Maar ze was ook bal, man daad ook gedraagd van als je weg hebt te vermoorten het jouw en te vermoorten het jevader op. Naast angst had ze in die ook de hoop dat haar ex toen nog vriend zou veranderen. Ze was inmers verliefd op hem, ze hopte dat het ooit beter zou worden. En hetzelfde gold voor Clarinda van de bestelaar, we horen hersen. en haar moeder. -Ik denk dat mijn zus ook met betrekking tot haar werk, zoals ik haar kent heb, zij stond op dat iedereen gelijk een kans kreeg. En zij wilde iedereen ook die kansen geven. Dus ik denk dat de man op die ze verliefd werd, dat ze daar toe ook bereid was om hem alle ruimte te geven om dat te kunnen doen. En ik denk dat ze dat heel belangrijk vond. Dat was onderdeel van haar zorgende persoonlijkheid die ze was. Dat ze altijd geloofde in nieuwe kansen, dat ze dat als een investering zag dat iemand beter kon worden. En daar halden ze in haar werk ook heel veel profijten uit. Ze hadden natuurlijk ook een kind. - Ze hadden ook een kind ze wil voor zoterwerk. -Ja, ze wilden zowel vragen te gezinstikten. Ja, ze wilden zowel vragen te gezinstikten, en ja ze wilden tegen mij van, ik wil haar een vader geven. -Ik wilde daarop aanvullen dat we ons wel de vraag mogen stellen waarom dat vrouwen toch vaak zichzelf de taak toe eigenen om iemand te fikse te helpen of te ondersteunen. In onwenselijk gedrag wat ze dan willen onbuigen, dat heeft ook een oorspron. Die vraag mogen zelf ook stellen. Dat is namelijk onze verantwoordelijkheid helemaal niet. Van vrouwen, überhaupt niet. Dat is zo ingeslopen, dat hebben wij onszelf toegeigend en daar zitten eigenlijk heel veel waarde onder die zelfs onze emotionele ervaringen tot in de kern beinvloeden. Het maakt zelfs voor ons uit, voor wie wij bepaalde gevoelens hebben in hoeveelde deze man dan in dit geval een bepaalde uitdaging is of, nou ja, goed, zoals in de volksmonte, een man die getemd moet worden. Dat moeten we vanaf. Ja, maar ook de betaalingsregelingen voor mannen, vrouwen, dus verschillen het ook veel. Onze dacht dat die kon wel alleen verder, er had de goedse lares. Er is bij veel vrouwen ook niet die als die alleen komen te staan. Ik denk dat er ook een reden is als ze vaker terug gaan naar hun man, naar hun geliefde, omdat ze het zelf niet kunnen rooien, dat vindt ze heel niet. Ja, en dan is een oogescheinelijk ongenuonserde opmerking in de politiek dat je vooral een rijke vent moet vinden, is eigenlijk heel problematie, als je het relaterd tot deze problematiek, want wat zeg je daar nou eigenlijk mee? Ik denk dat een unieke situatie geen studies speelt, aardot, spaargeld, oudsje van het kunnen staan en het lukt mij gewoon niet eens om in mijn eentje een koopanje. Parijken vrienden ben je er al aan gedaan? Ja, dat zegt dus iedereen, minister, dat kan echt niet meer deze tijd. Ja, een hele pijnlijke opmerking van Hugo de Jon, wat dan de referie meteen weer naar de verhoudingen die soms juist de probleem kunnen zijn. Ja, ik zegt ja, eigenlijk pleit hiervoor om je maar afhankelijk te maken van een man, nou dat is nou net het laatste wat we moeten willen, je moet streven naar gelijkwaardigheid in de relatie. En het moet natuurlijk niet zo zijn dat je afhankelijk bent van een man om te wonen, om je beslissingen te nemen in het leven, om me überhaupt wat te doen. Dus hij zal het grappig doeld hebben, Hugo de Jon, maar het komt een beetje ongelukkig over. In 2020 werd dat gewoon extremer, extremer, extremer, de agaratie, de aanvallen, de misshandelingen, het werd gewoon echt van qua tot erg tot echt bijna het rondje. En mijn dochter was daar dus gewoon bij. En toen heb ik echt zitten nadenken en van wil ik mijn dochter hier in meenemen in dit leven, wil ik dat zij dit normaal gaat vinden dat zij ook in deze seuken terechtkomt als zij straks ouder is. Toen zei ik nee, dit is gewoon nu genoeg, weet je, dochter moet hier uit, ik moet hier ook uit, om haar ga ik hier uit. En toen was ze weer een avond dat het weer ijde hand liep en toen heb ik de politie erbij gehaald. En wat vrienden van hem die in de buurt wonen, die hebben ook gezien hoe hij zich gedroeg, want hij ging voor hun tegen mij te keren en met zo'n vaast op mijn hoofd en echt proberen te slaan, die heb hem tegengehouden, politie erbij gekomen en toen is hier uit huis gegaan, tien dagen, huis verbod. En in die tien dagen dacht ik van nee, nu is het klaar, ik ga hier ook weg. In die tien dagen heb ik anders punten weggehaald, met dochter meegenomen en vertroppen om nooit meer te gaan. We hebben hier een toegang. Ja, maar dus die woonde daar ook in de buurt en ik heb haar alles verteld in die zij alvanden. Ik kan het al zo vermoedelijk dat iets niet goed ging. Paar keer heeft ze ook gewoon geen contact met mij beter te krijgen, is er langs ga rijden waar mijn woning waren, alle gordijden, dicht alles was dicht, wel dat bij mij nooit zo is. Toen zij ze al kon je niet bereikend, hij maakte altijd met telefoons kapot, alles waardoor ik mens om hulp kon vragen, maat zij kapot. En toen zei ik ook van ja nu is het gewoon echt klaar. Ook bij haar zus is Cindy niet veilig, haar ex blijft haar terroriseren een half jaar lang. Hij ging derkje langs rijden, midden en nog keihard, langs rijden met gals en tuteren en haar deur ben op straat gelen, ja hier wonen hoeren echt achterlijke dingen, kinderen van mijn zus die in de school gingen, die wist hij ook de wegvannen, zich ging die kinderen volgen en ja, je moeder is een hoer. Allemaal leelijke dingen over tegen die kinderen zeggen, terwijl zij met vriendjes verdienen op de fiets zaten. En toen was ik het zo zat toen ben ik met medoogte en alles spullen naar mijn moeder gegaan, nou daar hetzelfde geval als bij mijn zus ook daar gingen we vervelen doen, toen was ik het helemaal zat, ik zei ik ga gewoon terug naar, toen had ik inmiddels al deze woning, dat deze woning gegaan, nou toen we gewoon hier ook de ellende, hier inmiddel in de nacht, met ze vinger aan de doorbel blijven bellen, bellen, bellen gewoon nacht al aan, alle buren wisteren vanaf en ik was ieder en geen vormeerd en toen heb ik dat aangeven bij filomena, want die was al best wel lang betrokken, die zij van je moet weg daar, je moet echt weg, want dit gaat fouten aflopen en toen moet ik naar vrouw op van, ja dat begrip filomena's als je het hoorde we vaak terugkomen, wat is dat? Ja, dat is een centrum voor huiselijk geweld een kindermis-hondeling in Rotterdam Rijnmond, en dat is nou echt zo'n organisatie waarbij meerdere partijen uit de zorg en de strafrechtketen samenwerken voor en met gezinnen of expartners met complexe problemen. Hoe lang heb je daar gezeten? 4 maanden. 4 maanden. Ja, het ging mij voornaal om de dochter, zij wordt uit haar leven gelukt, ze zonder dat zij, ze snapt het ergens wel, maar ook weer niet. Waarom zitten wij weer hier, mama? Waarom kunnen we niet naar daar, waarom kunnen we niet naar daar? Doet je echt pijn om dat je daar gewoon geen antwoord op kan geven? En om dat ze liep hij? Ja, gewoon vrijheid. Wij gingen gewoon lekker door, dat heb ik altijd gezegd jullie doen het omgekeerde, jullie sluiten het slachtoffer op en de dadel loopt vrij rond. Ja, maar mijn vrouw, hij kan, hij doet weinig, hij doet weinig, er is steeds geen bewijs. Als hij voor de deur staat heeft hij bedaar beelden van, nee, daarom heb ik een hele bevindiging ze het salatiengen laten schakelen om hem, alleen maar extra kosten door deze man. Auto steeds kapot, deur ingegoi, ik weet niet wat allemaal, dus te film op te noemen, moedersauto beschadig sus eruit ingegoi van de auto, overal deed hij wat, overal. Dat is ook van cruciaal wat je je zegt, waarom sluit je jullie het slachtoffer op en niet te daaraan. Ja, ja, en dat zie ik iedere keer weer op nieuws terugkomen. Mijn vrouw moet onderduiken, want daar loopt vrij rond, ja, is dat het oplossing? Mijn vrouw moet een keer weer terug naar het eigen leven, als hij überhaupt nog geleef heeft. Ja, Sasje, het probleem dat hij steeds weer terugkomt is dat omgekeerde wereldprincippen. De vrouw moet naar de opvang, de vrouw moet naar het blijven van mijn lijfhuis. En ondertussen heeft de man in kwast die hij heeft nog vrij spel. Ja, ja, je hoort net zojuist Cindy ook tellen, dat zij maandenlang in een opvanghuis heeft gezeten, wat op zich hartstikke goed is, zij je moet een vrouw wel uit een bedreigende situatie halen. Maar het is natuurlijk wel heel vrang om je te realiseren dat zij dan maandenlang opgesloten zit, toch in een soort gevangenis voor haar gevoel, terwijl die man buiten gewoon vrij rond loopt, haar bedreigeren loopt vrij rond. En dat is eigenlijk de omgekeerde wereld dat niet hij vast zit, maar dat zij vast zit. De vrouw wordt gestraft. Ook al is hij niet de daris, is het slachthoffer, alleen waar we in iedere afleveringen naar gerefererd hebben. Zal lang iemand nog niets gedaan heeft of iets relaties weinig gedaan heeft, kan je nog niet zoveel behalve op gegeven met een straatverbod. Ja, en dan maar hopen dat hij zich daar aan houdt en dat act verbod. Ja, en dan ook maar hopen dat hij zich daar aan houdt. Ja, het is net als of je een vrouw lang uit een bepaalde situatie haalt, misschien in de hoop dat de emotie bij die man dan vervolgens wegsterft en hij niet meer de boefte heeft, om haar wat aan te doen. Maar sommige mannen blijven gewoon heel lang wel met dat gevoel rondlopen. Hoe lang moet je dan opgesloten zitten voor dat je weer gewoon terug kunt keren naar een normale situatie en is het dan echt zo dat je moet wachten tot die daadwerkelijk in actie komt? En dat kan zo maar te laat zijn. Het lijkt me zo dramatisch dat je eigen omgeving op gegeven moment een soort deken van dreiging over zich heen krijgt van, wanneer duikt hij op? Het is bijna niet voor te stellen. Nee, het is vreselijk, altijd over je schouder moet kijken, nooit meer onbevangen over straatlopen, altijd bang moeten zijn. Het is eigenlijk natuurlijk te gek verwoorden, dat juist die vrouwen daar vreselijk bang voor moeten zijn, terwijl die mannen gewoon in leven leiden, doorgaan. Ja, en dat omgekeerde principe he, dat het slachtoffer wordt gestraft, daar vroeger wij het volgen over aan forensisch psycholoog Erik Blau. Het voelt niet juist, het is daarin ook niet juist, als je al het slachtoffer bent voor geweld, als je al het slachtoffer bent van storking, dan wil je toch dat de daadwer wordt aangepakt. Ja, dat klopt helemaal. Tegelijkertijd zitten daadwerp beperkingen van het systeembouw mee we te maken hebben. Als wij eigenlijk elk geweld geval of elke storking zouden laten volgen door de opsluiten van de daadwerp, hoe lang moet je dan een daadwerp opsluiten dat die niet meer gaat stork of niet meer geweldader gaat zijn? Maar daar zijn zo ongelooflijk veel gevallen als je dan alleen in Nederland al kijkt, denk ik dat er soms 40.000 gevallen van storking per jaar zijn. 40.000 gevallen van storking per jaar, waarvan er 4.000 meldingen bij de politie terugkomen. Nou 40.000 mensen alleen al verstorking op sluiten. Pak daar huiselijk geweld bij waar we weten dat de tronten 8% van de vrouwen de jarlijks het slachtoffer voor wordt en even voor de duidelijkheid bij huiselijk geweld komt het nog vaker voor dat manuts. lastofen zijn even. Het is een beetje een ondergeschoven een kindje daarin, maar laat het even richt op die vrouwen. 8 procent moet je kijken hoeveel 10.000 dunjaarlijks dan zouden moeten worden opgesloten. En helaas hore ik dat sommige hoogleerharen moeten benen ook nog roepen, ja daar zou meer moeten worden geleden neerdingen, jongens, het is niet te doen. Dan gaan we de Amerikaanse toestanden krijgen waar uiteindelijk 3 procent geleden neerd of met je citie te maken heeft. Elkt ook niet. Maar goed, is het opsluiten dan het enige alternatief? Zou je niet voor die tijd iets kunnen doen om stolkers die van geen ophouden weten flink aan te pakken, zodat het leven van vrouwen zoals Cindy niet stil komt te staan, want ook in de vrouwenopvang voelde Cindy zich opgesloten. Vanuit daar mocht ik eerst heel lang het gebouw niet uit omdat het ook weer gevaar was voor ons. En mijn dochter zat ook gewoon binnen, terwijl alle kindjes, er was onderhookenspilte en alle kindjes gingen naar buiten, gaan jullie mee naar mag niet. Wij waren echt de enige in het hele gebouw die niet naar buiten mochten, midden in de zomer. We wisten niet hoe, hoe enige hove werkt het wel, ik daar al riep van hij is dat alles in staat, maar goed, niemand namens urie is natuurlijk. En wie naam je niet serieus? Jeugbescherming, politie, die vooral. Ik zou ook tegen jeugbescherming hoor van dit gaat het keer fout, let maar op. Ik zou hij doet zelfs mijn kind wat aan om mij te kwetsen. Nou was je ook al eerder bij de politie geweest, dus je zou zeggen die wisten ervoor. Ja, maar dat was vijf jaar, een langer dan vijf jaar terug, dus dat was weer te lang geleden en de dachten, misschien dachten zij in die vijf zes jaar tot nu is het goed, want we horen mevrouw niet meer. Terwijl, het was gewoon altijd fouten bollen, he. Maar ik durf de gewoon niet meer naar de politie, was veel tebal. Bikken van Kampen en Martin Bakker van de politie eenheid in haar. Kijk als we een hoge risico hebben en we zeggen bij adviseeren deze vrouw of een slachtoffer op een geim adresse plaatsen, dan houdt het daarna ook voor ons op dat mens op. En dan is de hoofdvleen die met mijn vrouw aan de slacht moet gaan om haar weerbaar te kunnen gaan maken of haar elders door te plaatsen, maar dat zijn heel veel latenregeling, de richting van die vrouw en die man is tegenen die de dreiging voor is. En dan wat dan volgt. En zou een persoonlijkheidsonderzoek kunnen zijn over gedragzaamijzing, contactverboeld. Maar ja, dat zijn allemaal papieren, veiligheidsmaatregeling. Ja, een reclossering heb je. Reklossering staat in verbinding als de stilvergeveid gepleeg zijn met de man. De reclossering vond ik een stuk minder goed. Waarom? Die hebben hem niet serieus genomen. Hij is heel erg goed in ompraten. Daarom heeft dit zo langstand kunnen houden en ze hebben hem gewoon niet door gehad daar. Iedereen kun je het gaat goed, ik moet ook zelfs een paar keer van hem mee uit onderdwan. Ja, je gaat er zitten en je gaat gewoon vertellen dat het goed gaat en dat ik ben veranderd. Nou ja, zit je daar uit angst, doe je mee en zij geloven er een reneerrum kunst. Emeritus hogeleer haar gender gerelateerd geweld aan de universiteit van Amsterdam. Of die ergens van dat gedrag ook om er kent wordt, kijk wat is mogelijk juridisch een instrument. Want dreiging, bedrijging is een straf waar fijn is een misdrijf. Stalking is een misdrijf. Dus de politie zou op moment dat je je realiseert go. En dat moet je, of moet, die mevrouw in dan is het wel nodig denk dat hij een melding doet of een haarnegifte liefst nooit aan je. Van dat gedrag, en dan moet de politie hier een kijken, voldoet dit aan de deleksomschrijving. En dan moet het doorkleed worden naar een hulp of zie je, die dan gaat bekijken kunnen wij meneer volgen. Wij richten ons op veiligheid, dat is ook onstema, veiligheid voorop. Dat is ook wat we uitragen bij de politie intern. Ja, en veiligheid creëren, waarin ligt de hoogste garantie bij het slachtoffer. Die werkt wel mee, die wil dat wel te mensen, die wil veilig zijn, die wil niet de eigen omgeving verlaten. En de pleger, die kan misschien zelf zeggen, ik werkt mee, maar daar heb je nooit volledig controle over. Als wij kan aan zich en bij doen, en dat maakt dat ons in de daad, waar veiligheid natuurlijk heel erg op het slachtoffer richten. En ook op de kinderen, dat ook een normaalste naar de kinderen dat het gedrag wat gepleeg wordt niet geaccepteerd is. Daarverkomen, dat een kind ook weer slachtoffer of pleger wordt. Zien is ook kopieren, kinderen zijn, die nemen alles op aan gespond en een papagaye, die gaan zelf het gedrag vertonen. En daarnaast beheeft meneer de genopveleening nooit, maar iemand die natuurlijk niet wil. Die zal zelf niet houden. Dus het minstvermentarium, wat je dan in de handen hebt als slachtoffer, zeg ik, dan is veel beperkt. Als je geen zwangmiddellijk kan inzetten om iemand in zijn gedrag te beperken door hem te verplichten mee te werken bij een instelling als de waag, om echt te kijken naar het geweldskomponent om daar bewust van te maken. En het hele vrijwillige karren moet iemand wel ontvankelijk zijn. Zou die jullie eigenlijk meer middelen wensen om eerder te kunnen ingrepen, om zo'n man wel tot iets te dwingen of met hem te praten of dit lijkt mij wel een ding. Als ik het zo hoor denk ik, oké, dan worden alle middelen zo'n beetje gericht op die vrouw, die moet weerbaar gemaakt. Maar wat gebeurt er nou in de richting van die man? Dat is beperkt, dat is toekwad openbaar ministerie en de rechter overgaan, en die hebben we met ons wetboekvastafordering te maken. Je kunt niet iemand voor de rest van ze leven in een kerk erop sluiten. Dus die man die loopt weer over straat en dat alleen al kan heel bedrijgend zijn voor een slachtoffer en dan hoeft die man nog niet eens wat te doen. Maar het feit dat die al weer vrij is, is al erg. En dan in de daad, het probleem en de druk ligt dan op het slachtoffer. En dat maak je ook meedelijk wat schijnt, het is een heel gezinnertje, moet verhuizen van vangroningen naar breda, omdat vaderagessief is. Wat zou je dan kunnen doen om dat te veranderen? Ik zou daar heel gangen antwoord op willen hebben. Je liet niet niet. En dan zit ik toch weer bij die kerk er denk ik. Ja, zoals ik als je puur kijkt naar de kapititeit van de politie, want stalking is heel arbeidsintensief, dat is echt een probleem. Het is wel eenswaar strafbaar feit, maar je kan nooit elke stalker op sluiten, alleen de gevallen die heel vergaan. Dat betekent dat de stalker natuurlijk relatief veel vrijheid heeft. Ja, dat klopt, ja. En dit is ook moeilijk om daar wat aan te doen. Alleen, ja, je merkt dus nu dat stalkers die dreigementen uiten, ook gewoon nog vrij rondlopen. En ja, lijkt mij, bedrijge strafbaar, dat daar wel degelijk wat aan te doen is. Het is zo frustrerend omdat je weet uit kases die we hier bespreken hoe ver stalkers kunnen gaan. Ja, ja, ze zitten soms zo opgesloten in hun eigen gedachte, in hun drang om fraak te nemen of actie te ondernemen. Dat ze niet meer in staat zijn om nog even een stapje terug te doen en even wat zelfreflexie toe te passen, dat zit er gewoon even niet meer in. Uiteindelijk werd het ook weer geen de zomerverkant voorbij, omdat dochter moest weer naar school. Toen mocht we met allerlei afspraken van alle kante, mocht ik haar na school brengen. Ik zei maar, vader kan er staan, vader kan bij school staan en dat gaat ook gebeuren. Ja, maar wat je dan moet doen is de erergebruik en zo snel mogelijk weer de auto in het terug naar de opvang. Ja, de eeuwers, dat is een noodknop-saske, dat is iets wat je veel over hoort in de laatste moment in dit soort zaken. Ja, een eeuwers in feiten een soort alarm dat je bij je draagt, je kunt de knop indruk bij een akute dreiging. En dan sta je direct in verbinding met de meldkamer van de politie en dan kun je hem heel vragen. Ja, het probleem is natuurlijk wel, heeft de politie op dat moment de capaciteit om het te reageren. Dus het blijft altijd even afwachten hoe nuttig het is. Het kan echt wel even duren voor dat de hulp ook daadwerkelijk aankomt. Hij heeft terug naar de zaken van Cindy. Die eeuwerscherming doet ook een duit in het zakje. Die zijde ondertussen ja, de varen van Cindy heeft wel recht op contact met dat dochter. Dus dat werd een contactregening op gezet tussen Cindy's dochter en haar vader. Vader en kind moeten elkaar wel kunnen zien waar gaan de ongang weer in gang zetten. Ik zeg nou ja, dat is echt geen goed idee want vader is met heel veel andere dingen bezig voor als een kind. Toch gingen door, toen zei ik, in dit verkeer gaat het ik weer fout, let maar op. Hij weet waar de opvang is, hij laat iemand jullie achtervolg of hij volgt zelf met een andere auto want hij werkt in de. in een brans waardaad mogelijk is om zo maar van auto te wisselen. Dus hij komte achter. Nou, zo gezegd, zo gedaan. Het was ook zo. Hij reedpijde opvang heen en weer. Hij liet mijn dochter, fotocene van de tuin van de opvang van kijk. Jullie zitten toch hier? Ja, hij heeft de opvang meer der keer de gebeld bedrijf van. Ik kom daar nu naartoe. Ik slaal de hele boek kort een klein, die mevrouw die gaat er aan. We gaan er, ik ga er alles aan doen om haar het leven zuur te maken. En de opvang moest zelfs helemaal slot, alle damers moesten naar binnen. Mochten niet meer in de tuin zitten, alle gordijnen moesten dicht, alles moest helemaal dicht. Iedereen mocht niet meer het gebouw uit, omdat hij zei dat hij daar in de buur was. Nou, toen mocht ik dus weer niet naar buiten, met dochter, weer niet naar school. Zo ging het hele tijd een hele post wel, niet naar school, school was geen informeer. Dus dat was ook niet een probleem dat ze er niet was. En totdat ik wel weer naar buiten mocht, met weer heel veel veiligheid, als spraken. En we gingen een dagje op stap met een paar damers uit opvang. Ik zet dat het damers afvoordeur van de opvang, omdat het zo veilig mogelijk was. Ik had mijn auto daar, dus ik pakkeurde hem ver weg buiten opvang, zodat hij dat niet kon zien. De damers zijn uit de auto, ik rij de straten uit en weer uit mijn tegemond, met X. Met volle gals en het getuteer van 'kijk maar, ik weet wat je bent'. Hij maakt de hult uit bewegingen met naar z'n keel van de moordnijgingen van 'Ik weet jij, ik maak jou binnenkort dood'. Dus ik helemaal, in paniek natuurlijk, ik meteen de opvang gebeld mobiel van 'Ja, hij zit haar rijd achter mij'. Dus ik express weer de straat van de opvang in gereden. Kijk of hij mij volgde, want dat konden ze uit de kant door meteen zien. Dat hij het was, maar hij rijdt de grote weggeop, maar ze hebben hem wel gezien. Even of dat moment was het heel vaak dat hij daar rijdt in de nacht, in de avond. Met steeds dezelfde auto en zelfs onwonende van de opvang die zijde vandaar is hier een auto. Heel vaak in de straat, heel opvallend, die is hier bijna nooit. Dus daarom werd ook bevestigd dat hij daar was. Na die vier maanden in de opvang ben je teruggegaan in je eigen huis. Maar je was dat? Dat was in oktober 2021. Toen was ik het helemaal zat daar. Ik zei van, ik zit hier. Het is de boerding dat dit een feinige plek voor mij is, maar dat is het niet. Ik zag thuis dus het even onveiligdig. Ik zag wat is de reden dat hij zit. Ik was ook helemaal klaar mee. Niemand kon iets meer voor mij doen. Jurge bescherming wisst ook niet meer. Philomena wisst het niet meer. Politie wisst het niet meer. Hij kwam steeds overal achter. Toen hebben ze met alle partijen besloten van 'ja, mevrouw mag naar huis'. Heeft de politie voor zoveel weet in die periode ook nog iets van een stopgesprek met hem gehad? Hebben ze hem benaderd en gezegd van 'ie moet je mee ophouden'? Ja, dat hebben ze zeker gedaan, meerdere malen. Maar ja, daar werd hij natuurlijk alleen maar kwader van. Want mevrouw schakelt weer de politie in. Dus een banger schijt dat je kan het niet zelf oplossen. En toen zag ik weer de gevolgen. Toen kwam hij bij mij aan de deur. Goede hij een rijd in sprek hier achteraf ook wel eens met zo'n man met wie bijvoorbeeld een stopgesprek is gehouden. En hoe je dan wel eens iets terug over hoe hij dat heeft ervaren? Nou, zelden, wat wel gebeurt van de wijke gente. Dat zijn echt ook cruciaal in de hele aanpak trouwens, want alles wat ik nu benoem is niet wat ik doe, maar dat doen de wijke gente over het algemeen. Maar ik vind het wel een goede suggestie hoor. Van hoe vaak hebben we na zo'n stopgesprek nog een keer een moment met een leger. Want de aanpak is er op het slachtoffer gericht, daar zijn we heel erg op gevoelkust. En ook daarin zijn we zoeken naar hoe kunnen we nou die positie van de pleger prominent hermaken. Ja goed, ik vind het ook een iets waar we nog nooit goed over nagedacht hebben denk ik, maar het zit gewoon een risco in, als storken geen storken meer is. En we gaan die geen hebben naderen of hier dan ook. En dan gaat misschien juist weer wakker maken, want we weer trikken. In de tijd van de opvangende periode heeft hij ook een regelmatig sprek had met de politie. Maar hij ontkennen natuurlijk alles en ze deden niet meer onderzoek dan. Dus het was al een keer zijn verhaal tegen het mijnen en hij ontkent alles. Dus ja, ik stond eigenlijk nergens en daarom zei ik ook van niemand, luistert echt naar mij, niemand doet iets voor mij, ik ga naar huis. Sinds wie je net twee me aan de thuis als de Juchtbescherming beeld, het is december 2022. Vader van de jouw kind heeft gedreigd voor een familiedraam, hij heeft hele ernstige uitingen gedaan, waardoor het voor jullie gewoon helemaal niet meer veilig is. We weten niet waar het doorheden staat is, hij heeft gezegd dat hij jou ons lood in duwt en je komt niet meer naar boven. Hij zorgt ervoor dat je dochter geen moeder mee heeft straks. En daar gaat ze maar naar een pleeg gezien als er geen vader meer mag hebben, dan hoef ze ook geen moeder meer. Daar gaat ze maar bij onbekende wonen, alles beter dan bij een moeder. Ze vertrekken hothroven kop naar een nieuw onderduikadres. Dit keer in Frisland. En ik was daar helemaal, ik ging helemaal onderdaam, ik werd helemaal gek. Wat moest ik een kind werft vertellen? Waarom zitten we nu hier, het eindelijk ben ik gewoon op elkaar gaan spelen naar bedochten toe. Heb ik gewoon verteld wat er heed is, waarom we steeds onderduiken, dat haar vader een gevaard is voor haar en voor mij. En het is gewoon niet veilig voor ons. En we kunnen niet naar buiten, we kunnen niet naar de speeltuin, we kunnen niks normaal doen, allemaal dankzij haar vader. En zij was heel verdrietig. Wat oud was ze toen? Hier begreep ze het een beetje. Ja, ze begrijpt heel veel. Ze snapt ook heel veel, dus ze wel echt heel erg wijste voor haar leeftijd. Maar ze snapt het allemaal, ze heeft ook dingen zingen gebeuren in huis, ze heeft gezien hoe vaker vader tegen mij schreude, hoe vaak ik er alleen voor stond, dat ik haar alleen in bad deed, haar alleen eten gaf. Ik deed haar alleen naar bed, vader was er nooit. Als hij de tijd vrijkom maakt om haar een kusje te geven deed, dat was niet zijn prioriteit in huis, als het met zichzelf bezig. Ik ben wel van mening dat vrouwen en kinderen in de huidig samenleven, hier in Nederland een kwetsbare positie hebben. Je wordt aan de meree van de bersel haar, de zus van Clarinda. Mijn punt is, we zullen het uiteindelijk samen moeten doen. Het is niet zo dat als je het voor vrouwen verbeterd dat dan de problematiek weg is of dat het dan opgelost is. We hebben blijkbaar een bepaalde man vrouw dynamiek omarmd in onze samenleving, die dus wat mij betreft veel te snel escalert en te vaak voor onveiligheid voor kinderen, voor vrouwen en soms ook voor mannen creëert. Nou, daar moeten we überhaupt vanaf. Maar mannen moeten ook serieus genomen worden in de druk die zij ervaren, de isolatie die zij ervaren, hoe hoog de lat kan liggen ook voor hun en het ongelijkhijds principe wat zij ook, waar zij ook mee geconfronteerd worden. Februari 2022, toen ben ik weer terug naar huis te gaan. Ik was heel blij om thuis te zijn, ontdanks alle gevaren. Ik weet dat er gevaren is dat zal in mijn hele leven, dat zal zo blijven zo lang en niks gedaan wordt aan hem. Maar ik ga gewoon mijn beste noemen leven op de pakken voor me, dochter. Zijn moet naar school, zijn moet haar dingen kunnen doen, zijn moet gewoon kunnen leven. Hij was geïnformeer dat wij thuis waren omdat hij gezag had. Daar was wel een huilquatum, ik zei dat is juist gevaar, maar ze hadden geen keuze geëind. Dus hij wist en hij reed hier ook een paar keer langs om te kijken of het klopt dat we thuis waren, gewoon controle. Met je brand er ligt, is de TV aan, is de beweging. Dus ik zat heel vaak gewoon hier pic donker, zonder TV, zonder lampen aan, dochter. Heel zachtjes naar boven lopen en gewoon zo minemogelijk geluid maken huis. Zodat er geen geluiden waren en geen dingen teken van leven zeg maar. Ja, ik heb de draten weer een beetje opgepaken weer, ik moest ze heel erg weer winnen in mijn eigen huis, omdat ik er heel lang uit was geweest door al die opvangen onder duiken. Dus ja, ik moest alles weer winnen, het normale leven, het dagelijks routine, wist ik gewoon niet meer hoe dat werkte. Dus dat was ik echt kwijt, ik moest alles weer oppakken. Jij was je baan ook kwijt? Nee, ik heb zelfs in de opvangen nog doorgewerkt. Oké, ja, dat was mijn enige ijs eigenlijk dat in de eerste opname van de opvangen vonden in mijn laptop neem ik mee en ik moet daar kunnen werken, want dat is eigenlijk mijn alles. Ik kan mijn baan niet kwijt raken, niemand die mijn rekeningen gaat bezalen. Dus dat heb ik heel lang doorgezet en tot op geeft mij niet meer ging, omdat in dat jaar ook nog de mord aanslag op mij is gepleegd. Het is februari 2022 als Cindy tegen Elfjord de slaapkamer opruimt. Het dochter lag in bed, en ik had nog niet eens gedoest dat ik nog niet pjame aan. Ik was gewoon lekker bezig, weer met draai vinden. En ik hoorde ineens de deur ingegooid wordt het glas. Maar voor mij is dat gewoon bekend geluid, want dat is meer daar een malen gebeurd in mijn woning door expartner. En ik wist meteen dat hij het was, dus ik werd niet eens bang. Het mijn eerste gedachte gegaan was, ik loop nu meteen naar beneden en ik confronteren. Dus ik wilde de trap aflopen naar beneden, maar ik stond nog boven aan de traptheden. En voor dat ik één tegen kon zetten naar beneden stond hij al halfregende trap. Eigenlijk hoog over de stonden bij. Ik kijk hem aan, hij zag een heel eng uit, heel onverzorgd, heel. Ja, hij moet het uitleggen, heel eng weet je donkere ogen helemaal ingedeugd in zijn gezicht, heel dunneelvermaagerd. Ik zag dat hij iets uit de zak halde en toen zag ik dus dat het in zijn hand had, dat was een pistol. Toezai ik tegen hem heel zachtjes wil je alsjeblieft weggaan, want je dochter slaat. Hij gaf geen reactie, hij was met dat pistol bezig, hij richt hem op mijn gezicht. En het werkte niet, dus hij zei, kankerding, kankerding met dat ding bezig. En ik zei weer, wil je alsjeblieft weggaan, want je dochter slaat weer geen reactie. Toen weer dat wapen op mijn gezicht. Toen de rauwnstijd is dat hij de door in goede ging, het alarm in mijn woning af. Dat ging de hele tijd geduren dat hele proces af, maar dat maakt hij helemaal niet uit. En de tweede keer dat hij het pistol op mijn gezicht gerichten is, is het geïnbaar gelukt. Zonder dat ik daar iets van gevoelte heb, nog gehoord helemaal niks. En ik weet, ik heb hem nog zien wegrennen van de trap af. Ik hoor iemand in de woning, hallo, hallo roepen, een zware mannelijke stem. Dus ik dacht dat is de politie, hij is daar bang voor hij rentweg. Ik weet nog dat na het schot dan blijkt waarom dat ik een gelijkachtig spiel in mijn haar voelde. Ik hoorde mijn telefoon gaan. Die heb ik altijd verstopt, omdat ik uit ervaring weet dat alles wat hij vind van mij maakt ik kapot. Dus ik wist precies waar ik na toen geslopen om mijn telefoon te pakken. Ik weet dat ik niks meer zag. Maar op gevolging naar mijn telefoon toe, ik heb ik gepakt. Ik kon ook niet zien wie er beelden, ik heb op gevolg heb ik hem ook opgenomen. Het was me zes, die zei van ja, je alarm betrijf belt mij. Dat het alarm bij jou afgaat, want ze kunnen jou niet bereiken, want zij is twee de contactpersong geregisterd daar. En ze zeggen dus dat het alarm bij jou afgaat is iets aan de hand. Ik zei ja, heel zwakje zei ik nog, ja, ja, hij is hier, hij is hier, hij was hier net. Moeten we komen en toen weet ik niet meer wat ik heb gezegd toen heb ik opgangen. En ik heb daarna nog de alarmknok gepakt, die ingedrukt, gezegd ja, ik stond hier, jullie moeten nu komen. En vanaf dan is het voor mij, is alles is vragen, is alles weg. Dus ik heb ook geen politie gezien, geen ambulance, helemaal niemand meer kon ik mij niet herinneren. En je kind? - Ook niet. Ik weet wel dat ik bij de trap stond, want mijn eerste gedachte gaan als hij komt om haar iets aan te doen. Want hij heeft haar heel lang niet gezien natuurlijk, dus ik stond echt zo boven aan de trap voor haar durven. Je gaat tot hier en niet verder, van je blijft van haar af en toen heeft hij mij neergeschoten. Waar ben je geraakt? - Links in de slaap, boven mijn linker oog. Je vertelde mij net die kogel zit nog steeds in je hoofd, ik denk dat het. - Ja, ik ben geraakt in mijn hoofd. Die is links er ingegaan, die is er niet uitgegaan, dus de kogel zit in de laat nog in mijn hoofd, die is ongeveer 2 centimeter groot, die kan er ook niet uit, omdat de juregen die mij geopereerd hebben in het ziekenhuis, hebben aangegeven dat als wij die eruit moeten halen, dan moeten wij er naar op zoek. En dat brengt veel grote gevaar met zich mee dan. hoe je er nu aan toe bent. Dus we laten hem zitten. Het zal geen gevaar voor je zijn, alleen moet je wel magnetisch veel de vermijden. En ik zal daar een brief voor je voor opstellen, voor een mochtje daar ooit voor opgroepen worden, of iets in die trand komen, dan weet je dat dat niet mag voor jou. Maar over het algemeen ben je er heel goed voor afgekomen. Ik ben blind gewoon aan één oog. Linken oog is hier, ben ik kwijt. Ik heb een proteestunie, mijn oog is verwijderd. Dat zal ja, het leefslang zo blijven. Ik mijn reuk en smaak is weg. Die krijg ik ook nooit metrug. Mijn energie is veel minder. Het gaat heel lang duurig voor dat ik dat weer oppel heb zoals ik dat gewend ben. Kan heel weinig zelf meer. Hij zou lukken, maar ook niet. Ik heb nu ook huishouwelijke hulp toegewezen gekregen vanuit de gemeente, omdat dat gewoon heel slecht gaat. Ik heb een onderzoek gekregen bij het Revalidatiecentre, waar ik ook heb gezeten na ons lachend ziekenhuis. En aan de hand daarvan is aangetond van mijn vrouw energie is gewoon veel minder, waar geheugen nu zo op achteruit gegaan. Dus mijn hersenen zijn echt wel zwaar beschadigd. Heb je nou het gevoel dat je door instansies in de steek gelaten bent? Onsettend. Waarom? Je kunt je uitleggen wat ze hadden moeten doen. Ja, de politie had mijn studieus moeten nemen vanaf de eerste bedreiging al, de doosbedreiging. Expartners stond vaak bij school op de dagen dat ik daar hoor te staan, waar ik duidelijk afspraken ga maken wanneer moeder kinder school brengt, is vader daar niet? En andersom? Nou, ik was daar nooit. Hij was daar altijd, soms zelfs met zijn vader. En hij uiterduit doosbedreigingen. Vordocht er van binnenkort bij je dood. Ik maak je dood. Je leef is niet zeker. En die doodbedreigingen waren geen voldoende reden voor. Nee, politie om in te geven. Nee, ik heb ook heel vaak gezegd van, hij is tot alles in staat. Hij kan alles doen. Hij is onberekenbaar, onvoorstelbaar. Hij is gek. Maar niemand dan mij serieus. Niemand. Enige waarvan ik wat gevoel had dat ik werd gehoord was filomena, maar dat komt omdat filomena gesprekket met mij en met hem, gezamenlijk maar ook apart. Dus zij zagen ook hoe hij was. En hoe hij het verhaal altijd proberen om te draaien of het verhaal wil zo wilde draaien dat het aan mij lag. Het was altijd mijn probleem. De zaag van Sini's ex loopt Saskia. Hij wordt te eens nog getest in het Pieterbaancentrum. Dat ziet er nog wel grimmige uit, want het lijkt erop dat hij nog steeds heel gedesideerd is, dat klopt. Wat er komt uit het onderzoek van het Pieterbaancentrum dat weten we op dit moment nog niet. En daarvan hangt ook een eventuele straf af. Dat Cindy de aanslag heeft overleefd dat zal betekenen dat de straf sowieso wat lager uitpak dan wanneer het geslaagd zou zijn geweest. Maar dat heeft niet aan hem gelegen dat het niet gelukt is om zijn ex te vermorden. Hij wordt ook nog eens een keer volopgestun door zijn eigen familie. Dat is vind ik eerlijk gezegd, ook nogal opmerkelijk. Hij wordt wel eens afgetapd als hij telefoon gesprek heeft met zijn ouders en daaruit is gebleken dat hij heeft aangegeven dat hij wel goed zit waar hij zit en dat het toch wel een dagje komt dat hij met verlof gaat of dat hij vrij komt en dan maakt hij het wel af. Dan doe ik het gelijk goed, Cindy, dan bak ik twee wapens en dan in één keer gelijk dood. Voor namelijk wilde hij mij, maar hij heeft het ook benoemd naar mijn zus. Omdat zij mij altijd heeft beschermd en zij heeft opgevangen en dat maakt haar quaat in zijn ogen, want dat had zijn niet moeten doen zodat wij moeten laten gaan weer terug naar hem en weer in de ellende moeten stappen. Niemand had mij mogen helpen. En hoe regeren zijn ouders op zijn mededeling dat hij het karveigelde afmaken? Geen reactie, alleen luisteren. Voor mij gevoel is dat gewoon bevestige dat zitter mee eens zijn, want in al die jaren in de relatie met hem heb ik hun vaker genoeg van Milie van hem om heel gevraagd of gevraagd hoe dit komt waar dit vandaan komt, kunnen jullie iets voor hem betekenen, omdat jullie heel dichtbij hem staan als ouders, maar er was nooit geen enkele hulp vanuit hun en begrip ook niet. Het was eigenlijk normaal de situatie ons thuis was normaal volgens hun. Het is wel een verhaal hoor dit. Ja, die op dochter heeft die nacht dat jij werd neeg geschoten, heeft ze niet gezien wat er gebeurde. Gelukkig niet. Ik heb het haar meerdere malen gevraagd, de politie heeft ook alles onder de bovengekeerd geluidsopnames, beelden van de beveiligingskameras, daar gebelds informatiek gevraagd, zij heeft niks gezien. Het mag ook eigenlijk een wonderheter, dat je dit hebt overleer. Zeker. Zeker. Als ik elke keer weer op het nieuws hoor weer een vrouw van moord, weer een vrouw weg of ondergedoken om een man, dan ben ik godzijd ook zo blij dat ik hier nog zit. Echt waar, dat ik een kind nog kan zien opgroeien, het is maar met één oog, maar ik kan het allemaal zien, kan het allemaal meemaken, kan haar zien groot worden. Echt. Wat gaat er nou eigenlijk om in het hoofd van geweldade gemannen zoals de ex van Cindy, van Reagan en van Clarinda? Wat brengte iemand er toe om iemand die ooit te liefd van zijn leven was te misshandelen of zelfs te vermoorden? Dat hoor je volgende week in een aflevering vier van, zij is van mij, het best. Mijn deel was wet, punt, ik was uiterieten, ik m'n paalde wat er gebeurde in te gezien en als het niet gebeurde, dan waren er consequenties. Zij is van mij een podcast van de telegraaf, gemaakt door Kelly Volk, barrike maager en mij, Saskia Bellemann. Prisentatie is in handen van Wilson Bouldewijn. De muziek die je hoorde is gemaakt door Robin Wilder. Ons logo is ontworpen door Petra Urbam. De eind mixage was in handen van Audio House. Maak jij je zorgen over misshandeling of huizelijk geweld bij jezelf of bij anderen, dan kun je gratis bellen met veilig thuis via 0800-230. Ook aanoniem. Dank je wel voor het luisteren.