Aflevering 274 - Ik heb geen relatie

MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. MUZIEK. Ik ben dus nog BBL student, dus ik krijg wel wat is BBL? Je gaat naar school even naar de week en je werkt vier dagen. Dus ik ga maandag naar school. En dan de instig op hoe is dat onderig vrije dag dan werk ik? Het was daar BBL dan voor? Ja, ik weet niet. Je weet je BOL en BBL. En BOL en BBL. BOLs vol tijdens en BBL is de deeltijd. Nou, de luistergaans mogen inzenden waard verstaat. Het is niet zo boeiend. Dat doet er niet toe. Hoe hete opleinen die je volgt? Podium en evenement techniken. Ja, vind het leuk om te doen? Het is een leuke opleiding. Het is voor het werk vooral heel leuk. Ik ben er goed in. Ik heb er vroeger af, verwirkerst werk in de kerk gedaan. Vrij werk is werk in de kerk gedaan? In de kerk, in dat heb ik. Wat is het? 5 jaar lang gedaan. Onde begeleiding van mensen die ook wel in die business werkt. Dus ik heb daar heel veel kennis op gedaan, vrok waar geluid en zo. En dat heb ik eigenlijk op pouze gezet. Dus het heb je het gehoordje gedaan, schol geprobeerd, allemaal niet gelukt. Weet ik het wat corona dus doorgaat. Heel veel andere dingen dus doorgaat. En nu zijn we hier. Eigenlijk ben ik deze karrier en het begonnen. En 23 jaar? En 23 jaar. Nog meer dingen over je burglige staadbouwen, familie, huisgeluidsdieren. Ik woon hem zelf inzuwte meer met twee huisgenoten. Dat zijn heel de goede vrienden van mij. Ik heb er op uit gekozen en wel wel een gezelligmustrie. Daar ben je dan gelukkig mee nemen aan. Ja, gelukkig. Daar ben ik heel erg gezet. Dat was het woord wat ik zocht. Dat is wie je bent. En dan de handvraag van deze podcast serie. Wat breend je hier? Wat is je vraagstuk? Ja. Ik heb last van mijn opvoeding. En het klinkt heel gek. Welkom bij de club. Welkom bij de club. Ik weet eigenlijk ook al waar dit vandaan komt. Alleen ik kan er vandaag de dag niks mee. Ik ben opgevoerd, kristelijk, tot aan mijn 15-16. Toen besloten ik mijn eigen pattekiezen. Eigenlijk wel altijd soort van geloven geweest. Ik geloof er wel in dan. Ik weet niet precies wat ik moet geloven. Ik heb mijn geloven op brede uitgesteld. Dus wat minder specifiek gericht op het kristendom. Maar meer op het godeel lekker uit het universelijke. Het grote. Ik ben er wat meer spiritwildering. Gaan als hoop. Ik weet niet precies hoe je het wel verwoordig wordt. Er is iets. Er is iets. Er is alvast iets zijn. En allemaal onderdeel van het universum. Ja. Ik heb welke zin achtervolgje opvoelingen dan nu nog. Dat is dan de vraag denk ik. Mijn ouders die zijn nu 38 jaar getrouwd. Ik reken het goed. Lankt. En om het zomer even te zeggen, ze zijn in mijn hoofd het perfecte voorbeeld van het perfect huwelijk. Ik heb ze eigenlijk nooit echt ciruzieën. En dat is heel lief van elkaar mijn vader die weet precies hoe die om een moeder in elkaar zit. Ik vind het ook een tijd vroeger heel leuk om mee te pronken. Om het zomer even te zeggen. Ik ken jou moeder zo goed dat ik weet hoeveel voor hem moet zorgen. Dat had altijd laten zien en altijd heel veel lief te laten zien in het huishouwen. Ik heb een oudersus die heeft altijd heel goed opgepakt en die heeft een vriend gevonden wat de meelste man is geworden en die heeft twee kinderen hond. En die doet het zelf als je ouders dus dan bedoel je dat mee te hebben? Die doet precies het zelf als wat mijn ouders in de dat. Wat hebben we gedaan. Zou zo kijken ik er dan. Ik heb ook een broer die is dan drie jongeren aan mijn zus maar vijf jaar ouders dan ik. Dus ik ben wel echt ver uit de jongste thuis. En die heeft ook op die manier best wel een hele perfecte aan die heb nu drie kinderen en huis. Dat gaat allemaal samel prachtig. En ik als jongste kind werd natuurlijk maar ook altijd verteld. Van ja, een ooit dan ga je ook iemand mee naar huis brengen en ik heb het wat. Dat is in mijn ophoeding eigenlijk altijd een thema geweest. Als je een maakt niet uit wat je deed, maakt niet uit. Er was altijd onverwaarlijke liefde voor je het was allemaal goed. Maar er werd wel gewoon altijd grappjes gemaakt en druk op gezet van "Hee, je gaat ooit met iemand thuis komen, dat gaat gebeuren." En daar met iemand thuis komen dat betekent dan ook dus gezinsdichten nemen ik aan. Ja, het is het laatste beginnig bij het begin vooral met iemand thuis komen. Dat je gewoon een zinje hebt. Als iemand iemand thuis komen en zouden geen kinderen komen, dan zouden dan nemen ik aan lichte vraag oproepen. Dat zou uit het eindelijk waarschijnlijk aan de eindelijk wel. Maar stap 1 is niet geval. Stap 1 is in ieder geval duizend. Daar wordt vanuit gek. Ja, daar wordt vanuit gek. Dat je in ieder geval thuis komt. En door maar ophoedingen is er ook een soort zekerrijp aan mijn aangepraat. Het is niet of het gaat gebeuren. Het gaat gebeuren. Honderd procentje. Dat kan je ook in het kijk. Dat kan je dus op vertrouwen. Vertrouwen. Vertrouwen en verwachting. Dat was de twee dingen. Sinds ik kan terug denken. Het is met twaalfdeel. Weet ik al van, ik ben daar mee bezig. Als ik nu. Oud, kom ik met iemand thuis. Toen ik twaalf was, had ik in mijn hoofd van als 17 ben, kom ik met iemand thuis. En dan had ik 13, 14, 15, als ik 15 ben. Toen ik 15 was, had ik 18 ben, kom ik met iemand thuis. Nee, dus nog helemaal nooit met iemand thuis gekomen. Bingo. Ik ben dus nog nooit met iemand thuis gekomen. Ja. Dit is mij. Het is me. Ik heb 1 op mijn 16, heb ik 1 relatie gehad van 3 maanden, maar dat stelde in mijn hoofd niet heel veel voor. Dat kleine redeltje even maar vooral er aan laten denken van, ik heb niet een vriendin nodig. Ik heb de vriendin nodig, want je vindt iemand leuk voor de reden. Er is altijd een iemand, soort van special voor jou. En hij heeft een special voor die ander. Geloven dan ook dat er een soort soulmate rondloopt? Ja, dat deed ik wel. Dat deed ik wel. Dit was al gedacht van 16, 17 jaar. Dus ik kreeg die relatie en ik kom eigenlijk achter van, ik vind dit persoon eigenlijk helemaal niet zo leuk. Ik was altijd echt leuk vind. Dus ik moet niet alleen met de vriendin thuis komen, maar ook met een goeie met iemand die ik leuk vind. En iemand die mij echt heel leuk vind, zoals zoals mijn ouders, dat hebben we. En ik heb toen 16, 17, het was een middelbare school, 18 toen zat ik op het HBO in Telft. Ik ben van allemaal mensen tegenkomen. En ik heb toen nog wel mensen leuk gevonden, is niet altijd even lekker afgelopen. Ik heb bijvoorbeeld mensen leuk gevonden en die wisten dat. Die maakt er een beetje gebruik van. Wat bedoel je met wisten dat jij in iemand van zwok? Nou, wat is dat? Ja, ik heb vriendin niet je schat van de middelbare school. En die waren gewoon bevrienden bij mij als vrienden, maar ik vond het een leuk. En dat wisten zij. En haar bezijde gebruik van gemaakt. Dus dat is ook een soort vertrouwensscherendschending voor mij gevoelst. En dat is een misbruik bedoelje? Ja, een beetje een beetje een beetje trouw beschamd. Ja, en dat zijn ze hebben we mijn prima gebruikt voor bij mijn thuis en lekker in mijn huis chillen. En weet ik het wat kom uit de hele gezegende familie. Dus het was ik wel een groot huis vaak in kon chillen. En dan oudere broerens dus die uithuis als eind, dus het hele huis van mezelf. Dat was een vrij gunstige situatie bij mij thuis. Maar was het dan zo dat zij wisten dat jij wel een relatie met hun wilde? Maar dat zij niet een relatie met jou wilden, maar wel een leuke gezellige vriendschap. Ja, daar heb ik een goed bekreepen. Ja, precies. Oké, onder spot onder spot. En vervolgens doen om mijn 18e internet voor de laatste keer tegen een van die dames gezegd van. Ik kan dit niet. Of we gaan op een date of het is gewoon klaar. Ja. Toen was het ook gewoon klaar. En ik heb volgens mij anderhalve jaar met haar in een vriendschap gezeten. Ze hebben nooit de vriendjes gehad. De moment dat ik klaar met haar was een week en had ze ook een vriendje. Dus dat ik ook nog eens extra pijn. Terwijl ze al anderhalve jaar zei van, ik ben niet klaar voor een vriendje. Blah, blah, blah. Dus ik snap dat niet. Als je wilt jou dus gewoon niet blijktbaar. Ja, kwam je je na 80. En dat date ontzettend veel pijn. Dat was mijn 18e. Ik weet nog heel goed. Ik weet een moment nog heel goed. Dat ik naast mijn huis stond. Dat ik gewoon tegen mezelf zei. Ik ben er heel erg maar zelfs. Ik had er nou klaar mee. Ik had er nou niet meer op letten. Dat er was altijd bezig met mezelf goed voordoen bij Dames. En. Maar de ideale potentie is hele toekomstig? Precies, ik heb al de best daarvoor gedaan. En op het moment dat ik ook gezegd, ik ga er niet meer in mijn best voeroen. Ik heb die energie heb ik niet meer. Ik zat zwaar in een depressie. Ik slecht zelf de beeld van mezelf. En dat terwijl eigenlijk heel veel dingen in mijn leven mee zaten. Ik kom uit de goed gezien, alles was prima. En toch wist ik het voor mezelf gewoon zo op dat ene punt te verrotten. Maar ben ik dus aan mezelf gaan werken. Ben ik bezig met filosofie, ben ik bezig geweest met weten waar ik in leven. We weten wat de verweerel er om maar heen staat. En ook neem ik aan wat wil ik dan zelf? Toch? Dat is leeg. Ja, maar eerder in de zin van wat wil ik van het leven? Niet het te zagen. Niet van wat wil ik in een relatie of zo. Die vraagstukken werden mij nog steeds te heftig. Ik zag gewoon vooral dan een doel in het leven naast een relatie. Want vanuit mijn opvoering heb ik eigenlijk niks anders mee gekregen. Behove dat doe. Ik kon alles doen, alles was prima, alles was goed. Dus toen dat doe, wegviel, dat je nou weet je wat dan zoek ik gewoon een nieuw doel. Want anders heeft mijn leven geen zin. Ja, een bingo. En dat is een behoorlijke zoekdog. Waar sta je nu op die zoekdog dan? Ik heb nog steeds niks gevonden. Nu kan dat in de meantje. Dat mag dan formuleren dat nadatje altijd gedachten is. de zin van het leven is iemand een meene huis nemen waarmee ik een sabile tänker. En of daar gezeten uit nadziein, dat ze me in die stad rien heartelijk hebben g tellingen. Ik kan erщё aan de basis aan het terпаan dejken. Ik moet er итоге meer op zijn verbruik environmental en helemaalilianus die toch nu wat 편 Entscheidung duismelt? Hoe je er ook beschrijft, dat heeft je behoorlijk onderuit getrokken. En toen heb je gedacht alles inzetten op een relatie krijgen is niet zo handig. Maar ja, we gaan me leven dan over. Dus jij bevind je nu als ik jou goed begrijp om een punt dat je afgraagt. Wat is nu doen zin richting van mijn leven, vanaf hier? Ja. En je hebt het antwoord nog niet gevonden? Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ik vind het moeilijk. Want ik heb dus eigenlijk twee verschillende. buur waar ik mijn moment heel in bevindt. Die twee buur draai je om hetzelfde, draai je om het vijt dat ik alleen ben. Vaak, vaak. Dus zeg maar zo in de wedstrijd. Dat als ik alleen ben dat ik me op zich prima voel. Bij gewend om alleen te zijn. Ik ben al drie in het sinds jaar alleen. Kan het heel goed vinden me mezelf. Ik kan er heel goed mijn hoofdopoorde houden en me momenten dat ik even niks te doen heb. Kan ik prima muziek luisteren en mijn hoofdopoorde krijgen. Ik vind het prachtig om te doen. Je zelf vermaken lukt zelf. Precies. En. Maar. Vaak werkt dat. Dat werkt heel goed. Ik krijg vaak ook energie uit. Maar. Maar af en toe ook niet. En vertellen ze over die avond toe. Als ik bijvoorbeeld daar een familie event moet. Dat kom ik bij een familie event. En dan zit ik daar alleen. Terwijl iedereen ons geen, daar zit met vrouw kinderen. Wel ik het wel. Blah, blah, blah. Of ik moet naar een feestje. En ik zie daar mijn vrienden rondlopen met hun vriendinetjes van zoveel jaar later. Ik weet ik het wat. We gaat er dus achter in mijn hoofd begint iets te branden van "hei". "Hei, kijk, zie je wat daar zit, hier wat daar zit." Misch zijn iets. Misch zijn iets. En in mijn hoofd kan behoorlijk tegen mij praten. Dat weet ik van mezelf. Dat is ook opnieuw welkom bij de klep. Welkom bij de hele leuke altijd. Maar dat zorgt er dus voor dat ik een enorm onderbouwke voel krijg. Op moment er wel op elkaar geen onderbouwke voel wil. En dan wil ik dus. Dan krijg ik een onderbouwke voel van dat onderbouwke voel wil ik dus alleen zijn. Maar dat is niet dezelfde alleen zijn als die we net halen. Want dit is alleen zijn en me kut voelen. Ja. En dit is gewoon. Het is een soort van die pijn pakken, die een zameid pijn die ik dan voel. En die gewoon. En een soort embrace, een soort soort. Ik wil het dan voel. Ik wil me dan alleen voelen. Dus dat ik een soort van hoop krijg dat. En dan gebeurt er nog gekke dingen. Ik ben even af. Je wilt het voelen en is dat omdat je dan de hoop hebt dat je vanuit dat gevoelde de nieuwe in zich komt of zo. Maar. Ik heb geen idee, maar het moment dat dat gevoel van die pijn, van die van die. Hey, je mist, die, het is niet, loop je niet iets mis. Dat het begin van soort van de branden in mij en dat komt er heel snel op. Dat moet er gewoon belangrijk zijn waarom het wegzaken. Dat moet wegzaken. Dat moet wegzaken. Dan moet ik soort van overnage en dan kan ik even. Sort van alweer mezelf erop voorbereiden. Dat het waarschijnlijk niet gaat gebeuren of dat ik alleen verder moet. En ook ik wil het dat gebeurd. En dan heb ik het gevoelde dat ik mezelf weer opnieuw. Het pijt onder eenzelfde wegtrek en weer opnieuw moet opstaan. En weer opnieuw mezelf. We moeten verzekeren, van ja, we kunnen het ook alleen. En dan gaan je dingen doen en dan vind het allemaal leuk. En dan is het vraag zo'n naar de achtergrond. Bedwenen tot dat je weer bij de familie bent of een VC in vrienden ziet. Om noem maar op of. Ja, helden. Wat zegt die stemming je hoofd aan tegen jou? Die hebben al een aantal dingen gezegd. Maar het doet meestjes. Exjezieid over wat die stemming je hoofd aan tegen je zegt op zoeken momenten. Wat zegt die? Ja, in een familie omgeving kan die dus bijvoorbeeld de stem. kan dan de vorm van de stem van mijn vader, dus de stem van mijn broer aanemen. en die stelden dan pitgevragen. Maar waarom heb je nog geen vriend in? Het is toch niet zo moeilijk. Dat soort dingen is. En als ik dan helemaal alleen ben, dan kan het dus twee kan opgaan. of het kan heel deprimeren en heel erg. mezelf beeld kapot maken, zeg maar. Het is vrouw, het ligt aan jou. Nee, nee, nee, nee. Maar die heb ik tegenwoordig niet me zo heel vaak tegenwoordigd. Ik ben meer van. naar het is voor het is. Hoe moet het maar accepteren? Maar ja, het schiet wel naar je buit toe. Het schiet wel weg te krijgen en. Het schiet wel direct naar me buit toe. En ik probeer de weg te krijgen. En dan wil ik tegen mij wel zeggen. van 'do kura dit alleen maar, ga dit alleen maar naar de horyrachter in je hoofd'. Ja. Maar het is niet zo leuk in heen. Het wordt niet leuk. Het wordt niet gezellig. Het wordt heel saai. Je gaat je vervelen. Dat. De stem heeft ook toekomst voor sprennen uit sprake. Oh, zeker. Zeker, dat is niet alle best in. Wie ben jij dan zonder relatie? Ja. Goed vraag. Voor mezelf. Ja, niet zo wil. Hij voor die stem. Ik ben geïnterstid in wat die stem. voor die stem over jou denkt. Die stem heeft alle opdrachten wat je moet doen. Maar die stem wil je dus uit het hier en nu wegtrekken waarin je geen relatie hebt. De stem heeft oordelen over dat je zonder relatie niet deug niet klopt, onverledigd. Maar even, ik geef niet maar woorden. Wat zijn de woorden die die stem daar aan zorg geven dan? Een lange stilte. Ja, dat vind ik een roel. Ben je zo gewend van jou dat niet doen? Nee. Maar die stem die schelt mij niet uit of zo. Die stem die heb ik al jaren. En die stem is eigenlijk al heel realistisch geweest. Om het zomer even te benoemen. Als in. woe ik er nu zelf naar kijk, als ik nu niks doe aan relaties aan het zoeken van iets, dan eindig ik alleen en dat vind ik een realistisch beeld. En dat is wat die stem eigenlijk constant zegt. En wat ik dan in mijn bewustige dacht te gaan zeggen is, nee, ik hoop dat het niet zo is. Ik hoop dat ik nog iemand tegenkom. Ik hoop. Maar alleen eindig is niet goed. Nee. Waarom niet? Hoi vraag. Het is niet een mochtwoeding. Heb je ook een goed antwoord? Het zit niet in een mochtwoeding. Ik ken het gewoon niet. Ik zou niet weten wat ik allemaal zou moeten doen. Met techniek en in weer rij. Ja. Met drie mensen naar huis wonen. Leuk de feesten hebben. Tijdje relatie hebben, die misschien bestopt of niet. Kijk hoe het leven op je afkomt. Wat is het mis mee dat je het gewoon niet weet? Hoe het zal gaan vanavond nu. Dat ik erop wil plannen, misschien. Hoe is het om geen plenning te hebben? Ja, als hij. Ja, is dat zo? Als ik geen plening heb. En ik heb het niet zo'n uit te kijken. Dat werkt heel snel. Vomber, ik zou zeggen. Ik bedoel, hoe is het om geen plenning te hebben om gewiet van relatie? Zo moet het zijn. Want je kan me alle andere eventjes. Je kan vakanties, klussen, je muziek maken, muziek luisteren, whatever. Dat doe je al en dat gaat niet stappen. Dus jij zal niet plenings loos worden. Dat zie ik niet gebeuren. Ik lus mijn vragen hoe is het om zonder strikte pleningen. Dat is niet over verlangen. Ik heb het over hoe is het om te leven? Zonder strikte plening te zeggen, dit is waar ik nu ben. Ik wam met drie mensen naar huis dat bevallen me supergoed. Ik heb wel verlangen zijn ideeën, wat ik wil. Want je wil niet van wat er zou moeten zijn. Maar hoe is het om te leven zonder pleningen? Ja, een fijne antwoord. Maar niet voor die stemmen je hoofd. Nee. Niet per se, maar. Want dat zou die stemmen je hoofd zeggen, als jij zeg je ooit bij me plannen, maar ik leef gewoon zonder plening. Ik kijk wel hoe het gaat. Als het gaat om relaties van te hebben doven. Want zeg die stem dan dat het geeft die stem dan als antwoord. Ja, gaan we wachten. Wachten. Maar wel men die reden dan gaat komen, toch? Maar jij zegt ja, wachten, ik ga hem aan eerst op wachten. Ik zie wel wat er komt, misschien komt hem er niks. Hoe zo wachten. Ik ben niet aan het wachten. Alloo, nee, luister even. Ik ben niet aan het wachten, ik ben het leven. Wachten, wat is wachten voor haar woord? Wachten op iets. Wachten bedekent dat er iets zou moeten gebeuren, dus dat doe ik niet aan mij, zou je kunnen antwoorden. En mijn vraag is dan, wat zegt die stem dan vervolgens? We gaan er niet leuk vinden, zonder relatie. Je gaat het zonder vinden, je gaat het gevoel hebben, zo'n fies meest en je hebt al zo'n pjaggend, minder als de begin. En hoe zou je zeggen? en ze zijn een antwoord dat zou kunnen, dan weet ik niet, misschien ook niet, misschien wel. En we zeggen die stem nou weer. Ja, wacht maar. Ik ga helemaal niet wachten, ik ben nu gelukkig. Ik snap inderdaad wat je bedoelt en hoe je dat zou moeten doen. Alleen ik vind dat een soort van dagelijksen strijd, want die stem komt altijd terug. Snap ik, daarom zit je hier. En we zijn er ook nog niet. Ja, oké. Maar mijn vraag ja, is de fundamentele vraag. En die is lastig te beantwoorden. Maar wat verhindert jou om gewoon in het hier en nu gelukt te zijn met wie je bent en wat je doet? Wat houd je tegen? Ik vind ik op zich een mooi, want als ik nu aan mijn vrienden zou vragen van wat vindt jullie van mij en hoe zien jullie mij? Dat vinden ze mij een vrolijke jongen en liet de volgen in een persoon die geniet van het leven. Extra vert, neem ik aan. Graag over dingen. Allermaldeckebingo. Allermaldeckebingo. Maar ik weet dat ik zo ben als er mensen van mijn heen zijn. Dat is vrij makkelijk. Volg die stem om hoof, daar heb ik nu geen last van. Ik stel met jou in konversatie in. Dat praat er nog overheen. Nou ja, we praten niet overheen, maar hij verdwijnt het moment dat jij de kamer in komt lopen. Maar het moment dat jij ook weer door die deur heen loopt, dan is het weer. En hij komt direct ook weer terug. Ja. Dat is super, super irritant. Eerlijkant. Ja, heel hard nekker. Heel vervelend, heel hard nekker. Dat houdt je tegen om hier nu gelukkig te zijn. Dan vond je gevoel een relatie. Ja, maar dan ben jij niet dat die system. Want jij bent in een heer en nu los van het gezeuveren-ie stem als ik jou zo prima te vreden met alles wat je doet. Alend je blas van die stem. Niet voor jezelf. Maar het is ook meer dan die stem. Want wat er bij mij vaak is dat het gebeurde vroeger heel veel. En daar heb ik dus vandaag dat gewoon een beetje las van is dat. Zewvroer, ik heb nergens las van, ik heb al mijn problemen doorgedacht. En ik besluit mezelf niet af te leiden. Dus ik ga geen YouTube-video kijken. Ik ga iets van muziek luister of zelf. Ik kan gewoon zitten in mijn tuin, weet ik het wat. Dan heb ik een soort van rust in mijn hoofd. Ik heb niks meer overnaten, denk ik. Ik heb nergens behoorde. Ik heb ook geen input van andere mensen, van mensen met relatie, of weet ik het wat. Dus ik zit daar dan in mijn dooi stilte. En wat er dan gebeurt is dan ga ik gewoon automatisch eigenlijk dachtdromen. En dat kan ver heel veel verschillende onderwerp gaan. Ik ben heel goed in dachtdromen. Maar wat er 9 van de 10 keer gebeurt, waar eigenlijk de automatische standaard naar toe gaat, is naar ik die een relatie in mijn hoofd manifesteer. En vroeger deed ik dat met mensen die leuk vond. Met meisje, de meer op haar school, weet ik het wat. En om 18, dat is eigenlijk neerder ben ik klaar mee. Maar dat automatisch met wat wat wat manis versteren. Wat dus eigenlijk ook die stem is, die is eigenlijk nooit echt weggegaan. Dat heb ik allemaal begrepen. Als ik bijvoorbeeld geslapen heb, ik heb behoorlijk geslapen. Ik heb ook over zin, zoals Kinds of Aan, heb ik het al gehad. En ik heb daar dus als Kind ook een leuk trucje op bedacht, wat heel goed werkt. Dus ik ga geslapen en ik doe maar ook gedicht. En dan stilmakkelijk om te manifesteren en na te denken, dat er iemand achter je ligt. Dat je in een raatie bent om hem te gaat slapen. Door een enkel kon ik heel goed slapen. Geweldig. Een trucje moet ik vandaag de dag nog steeds gebruiken, nog steeds doen om mezelf in slaap te krijgen. En ik zou dus ook zeggen, en om niet stem meenhoofd gerust te stellen, het komt goed. Ik ben ook. Jof je geen zorgen te maken, je komt gewoon een part. Want anders, dan lig ik daar de hele nacht te piekeren. Maar je hebt dus verantje opvoeding, een hele diepe boodschap mee geregen dat je in je eentje incompleet bent. En onaf en dat er niet de bedoeling van het leven is. Nou, zinbele vragen jou, is dat zo? Ja, ik vind het wel wel. Dus mensen die in een eentje leven, leiden dus een incompleet leven? Je leidt een anders leven. En dus is er altijd veel te schattig. Het is minder waard aan hoe het zou moeten zijn. Het is onverledig, incompleet, zo'n halve leven. Ik vind dat je iets mist als je dat niet hebt. Want ik heb gezien bij mijn ouders wat je kan opbrengen. Wat is er in een dinget om lesdoms in het leven te missen? Ja, ik laat het zo zeggen. Ik vind het helemaal niet ergens om het leven te missen, maar om liefde te missen in een relatievorm, dat vind ik wel grote. Ik vind het een groot punt. Ik ga een rond te verkennen. Er is een leven dan zinvol. Als je een relatie hebt van 4 jaar, het blijkt niet te werken, je gaat schijden en dan na een relatie van 7 jaar. En dan na 5 jaar niks. En dan tot je dood nog wel weer een relatie. Macht dat dan ook of is dat eigenlijk ook niet te bedoeling? Mijn ene vinden bij weer de rest van je leefte blijft. Ik ben dus wel op die manier heel traditionel opgevoet. Dat ik wel vind dat je hier moet eten. Als je het relatie hebt en het niet leukt, maar dat is niet de bedoeling. Het is niet het plan. Het is ten eerste niet het plan. En ik vind dat je jezelf goed genoeg moet kennen om te snappen wie goed voor jou is. Ja, maar dan kan je wel eens in vergissen, toch? Maar je hebt vader niet die jij zich niet vergisst. Nou, mijn vader heeft dus een voordeel gehad dat hij is op een jonge leefte. En dan als je vrij jong bent is het makkelijker naar mijn mening makkelijker om met elkaar op te groeien. Met elkaar samen te groeien, in elkaar te groeien. Ja, dat is helemaal erg. Dus nou, ja, maak je probleem nu nog groter. Want hoe lang dit niet leekt, hoe groter de probleem wordt? Bingo. Dat is dat. Dat is dat. Wat heb je nu nog toegevoet? Dat is helemaal. Die stemme heeft ondersteje haast. Die stemme heeft ondersteheast. Want eigenlijk moet het gewoon voor jarenal gebeurd zijn. Ja, dat is wel openachtig. Wel openachtig, wel open heel ergachtig. Hoe zou die stemme jouw omschrijven? Wat voorwoordig heeft hij aan wie je op dit moment bent? En hoe je het er nu toe hebt gedaan? Ik denk dat die stemme nu zou omschrijven als. Ja, lekker zou je zeggen, wijs. Wijs en. En in de geluidige grove keer, maar die stemme is vind je hem niet wijs. Die stem vindt dat het jouw niet allemaal niet leekt. Ja, die stemme die heeft meer de meerdere mening. We hebben het alleen maar overalatie. We hebben het niet over de rest van de eente. De system heeft een spijkhaart oordeel over dat jij er niet ingeslapend, en ook maar een vatsoonige relatie bij elkaar te bereien. En als er niet gaat gebeuren, dan lief ze zo snel mogelijk. Want dan ben jeugd, en dan krijg je de rest van je leven genieten van dat je elkaar heel lang kent. En dan is er allemaal niet gelukt. De system geeft ook gescheinig vriendelijke advies. Maar de system heeft daar vooraf gaan en spijken hart oordeel over dat de hoe jij nu leeft dat dat gewoon niet de bedoeling is. Dat het niet ook he is. Klopt he. Dank je. Welke woorden zou die stemmen aan een geef om jou te beschrijven als je nu bent? Wat ben je dan voor iemand in de woorden van die stem? De loezer, de suckel, suckelsje. Ja, ik weet niet. Zo iets is het he. Laak de suckelsje gelamen wel kleinere voelen. Ik ben vrij lang, dat weet ik. Maar hij laat maar klein voelen. Voor de luisteraar is hij ben echt lang. Ik word twee meter. Ja, het is wel vet precies. Maar in de beleven van die stemmen je dus gewoon een klein loezer achter, suckelsje, jonge. Een klein jonge, een klein kentje. Een kentje. Een kentje. Een kentje. Van hoe auto geveer? 16, 15, zo'n uitzicht. Ongelving van wassen puber. Dit gewoon allemaal niet zo goed kan. Ja, zo'n jonge. Heb je dan een meer taal voor, meer woorden. Zo'n jonge die dat. Editant, jonge. Heb je stemme ook een verklaring waarom je niet lukt? Op relatiegebied, want daar hebben het steeds over. Ja, als we dat gebied gaan indrukken. Dat gaan we dan zoezeker indruk als je het zo niet bent. Ik vind dat wel kritiek gaan indrukken. Ik ben er al. Ik ben heel erg de schuldleggen bij hoe de wereld is, hoe de maat is. Ik ben persoonlijk in wat anders. Ik heb geen social media. Ik heb al vijf jaar geen social media. Waar heb je nu over het oorde van die stem of over het oorde van jezelf? Waar is het van mezelf? Ja, maar de benen je ingeïnterseerd. Die begreïnterseerd in wat die stem van jou denkt op dit moment. En daar heb je al aantal dingen over gezegd. Ja. Alvoer ik dit gesprek in mijn hoofd. Zeg maar waarom lukt het dan niet. Waar ik direct op uitkom, is ik ben anders dan de mens om maarheen. Ja, heel goed. Naar het ding heb je al gezegd. Je bent een kindje van 1516. Een suckel, een loser. Waarin ben je dan nog meer anders als de mensen om jeheen. Heb je er zo vooral over je broer en je vader. Die zijn daarin dus een soort voorbeeld vergoed. Ja, maar ja, laat zo zeggen, ideal plaatsje. Niet met wat je verstand vindt, maar hoe het voelt. Dus dat verclart ook jouw aanschuwing. Hoe ben je dan in relatie tot je broer en je vader? Goed. Nee, volgens die stem. Volgens die stem. Ja, want dit hundelukt het wel. Vooral je vader. Ik denk dat je broer trouwens in een noodrijvaart, ook het leven van je vader gaat kopjeeren. Dat denk ik ook goed, toch? Maar je hebt hier met jou. Een enorme lengte, maar met je middelijke ne leven. Dat schiet niet, kan man jou. Wat zeg die stem over jou in relatie tot hen? Ja, ik ben de jongste daar. Ik ben dat kleine jogië, ik loodacht. Dat is waar de eerste mening vandaan komt. Ja, en je bent dus nog niet geslaagd in dat wat het doel van dit leven is? Nee, precies. Ik voel me geen volassen persoonlijk, maar niet gelijk toch. Ik heb het gevoel als of zij zich beter voelen dan dat ik dat doe. Op beter voelen over zichzelf, maar ook beter over me. Hun is het wel gelukt. Hun is het niet. Ja, precies. Dus je bent een loezer, een klein kindje. En het is de rest van je leven zijn, dan zijn je een vaste relatie vind en hoe snel er hoe beter. Want het is die op je dertigste vind, dan is het eigenlijk ook allemaal mislukt. Eigenlijk. Ik kom er wel mee weg, maar het is toch een beetje zielig. Ja, het is toch een beetje zielig. Dus je bent een klein, zielig jongetje, dan zijn je relatie vindt. Ja. Oké, dat is hoe die stem er over denkt. Klopt. Dit is een stevig jaar. Ja, ja. Nou, dan een hele envoudige reality check is dat ook zo. Misschien is het antwoordname een heel erg ja. Je schut al, nee, nee, nee. Dat is niet zo. Nee. En hoe zou je dan zijn zonder die gedachten? Ik denk dat ik er rust hem over. Ja, denk ik ook. Ik denk dat ik heel hoop. Ik kan niet verhoopelijk beslappen. Ja. Ik stond het hoeverd van te zeggen dat er iemand ligt. Ja, precies. Dus dit is jouw zelfbeeld. Ja. Ben een klein jongetje. Ja. En ja, zo'n mislukking mag je te dood zeggen. Een loser heb je gezegd. Ja. Ja. En dat is wie ik nu ben. Ja. Die indruk had ik ook alhood. Toe je binnenkwam. Dat had een haalult lekker. Het was lekker fijn en makkelijk. Maar ik had mei, ik heb weer zo'n loser tussen de zoon. Ja. Als je heb broer hier gezet had ik veel watervullig gesprek. Ik had vermoed ik. Dat is een voorwaardig mens die de gewoon helemaal mag zijn. Vind ik dan. En jouw vader helemaal. Ik denk dat je vader niet eens hier komt. Want die is van een soort niveau. Ja. Mensen komen naar hem toe. Hij gaat niet naar aan het hoeftien niet te doen. Ja, vader is een soort godheid. Als je zo kan leven, dan komt het geluk voorzelf op je avond. Ik zeg heel eerlijk. Het is wel een beeld van mijn vader wat ik heb. Ja. Dat is wel hoe ik en dan kijk. Ja. Het is een mijn vader die heb mijn kiddislijk opgevoerd. Die heeft mij 10.000 keer uitgelegd hoe hij God ziet en hoe hij dat voor zich ziet. Maar ik heb maar één minuue. Ik God voor mij zie hier dat dus in de vorm van mijn vader. De minuue hij door het leven gaat en hoe hij dat zo lief te vol en zo prachtig doet. En ik het wat. En schitteren en zijn niet imiteer te been. En een klein zieerde geluid. Ja. Zo heb je die helemaal voor jezelf dat een heel gemaakt klopt. Om maar in christelijk je gewoon te blijven. Ja, het prachtig jaar. Ja. Hoe is het om die woorden zo daarin gegeven te hebben? Hoe voelt dat? Ja. Hoe voelt dat? Ja, hoe voelt dat? Zelfde. Het zelfde als wat? Als wat je altijd dat voelt waren. Ja, ja. Als ik hetzelfde manier hoeg maar voel als ik het doorheen zit. Als ik er geen zin meer dan heb. En dan hebben we nu wel woorden aan gegeven. Ja, ja. Maar ik geef altijd woorden aan op een andere manier dan. Ik kon dat wel een soort van conclusie uit. Een soort van antwoord waar het uiteindelijk kan leeg. Het gevoel dat de bijel ken je natuurlijk heel goed. Dat leef je dag in de guit mee. Dus vanaf dat je op zoek bij naar een relatie. Ja. En dat niet lukt. En nu hebben we de hoopelijk woorden bij. En kan ik jou de funden met hele vraag stellen? Is dat zo? En een antwoordje? Nee, of ik weet het niet, toch? Nee, nee. Nee, dat is iets. De gewoon tisteels, nee. Mooi. Dus die stem heeft een overtuiging dat je volwaardig bent meedoet het plan van het leven volgt als je relatie hebt. En daarvoor zeg je dat is een gedachte die is niet waar. Ja. Dat kan voor sommige mensen gelden. Voor sommige mensen niet. Ik weet het niet. Ja, ik zeg wel. Ik vind het niet waar. Maar hij leeft wel me hoofd als dat logisch is. Ja, dat is hij logisch. Maar ik hoop na dit gesprek dat hij nog steeds je hoofd leeft, maar dat zijn stem minder hard wordt dan die tot nu toe is geweest. Dat hij op een iets zachtelen voelumig gaat praten en dat hij er niet meer elke dag bestook met dat je niet perfect bent zo lang in relatie hebt. Vooral dat laatste natuurlijk. Nou ja, dat is dus de grapte van. Ik heb dit probleem met mijn vader. Hij heb ik het probleem meerkeer besproken. We zijn hele opvoeling door geweest. Ik heb uur al lang met iemand gezet en we hebben hier over gehad. Ik heb hem om vergeving gevraagd hierom, maar dat is mijn mokaar. Maar heb je dan precies een vergeving gevraagd? Op de manier waar hij mij heeft opgevoerd. Want hij heeft wel wat ik heel erg in mijn hoofd heb van mijn opvoeling van mijn vader op dit gebied. Hij heeft mij meer eerder keer gehad, gewoon zo bij mijn hoofd, gewoon een pak, gewoon een meisje is één, gehoord je al gaat redden in deze wereld. En die zinnen zijn mij bijgebleven. Dat heb je daarbij, ik op gaan leven zeg maar. En je hebt tegen hem gezegd dat het jouw. Dat hij heeft geschad, dat hij heeft beschadigd. En daar heeft ze een excuusvagebouwde? Zeker, zeker. Ze heeft deze vergeving gevraagd gegeven. Dat heb je heel goed gedaan. Dat vind ik ook. En ik ook. En ik denk super. En sinds ik dat heb gedaan is het probleem ook al 50% minder geworden. Dus wat ik zeg, de afgelopen vijf jaar, ik ben er meer bezig geweest. Ik heb ook probleem uit mijn leven kunnen trappen, behalve dat. Want dat zit er dus nog steeds. Het is minder erg, maar het zit er nog steeds. Ik lost van wat er zou moeten zijn in het leven. En verwachtingen wat de bedoeling is en dat je een relatie hoort te hebben. Even los van het alles. Als dat gewoon even buiten de deur plaatsje. Volg je naar relatie vind je het zuitvijnen, vind je het zin in. Ja. Maar dat lijkt me lastig. Dat verwachtingen. En voor lang en zo door elkaar gaan lopen. Dat je me niet meer weet is het nou iets wat ik moet doen. Of is iets wat ik wil doen. Ja, dat klopt. Het is zo heel lastig. Het gaat allemaal door elkaar. Maar het is verlangen, heb je. Maar het is verlangen blijft wel soort van. En is dat erg dat het verlangen? Dat is verlangen, doe pijn. Ik heb het niet. Nou, wat is er erg aan om veel te verlangen? Dan draag je die pijn, maar jou maar voor jou. Ja, je kan het graag willen dat je heel rijk bent. Zalange niet bent, dat is het pijnlijk. Je kan verlangen dat je nog een keer naar het die bed op vakantie gaat. Zalange niet bent, dat kan het pijn doen. Dan leef je hem met pijn, jou maar voor jou. Ja. Ga afzoek, ga ondernemer actie, ga date, ga uit, ga sex hebben, ga plezier. Ga trijon erg, ga die vrouw vinden die leuk bij jou pas. Prima, dat ga je niet te gaan gebeuren. Als je op die kamer gaat piekken over of je incompleem bij een zonde vrouw. Nee, dat gaat niet veel gebeuren. Dat is zeker waar. Maar ik vind dat in deze wereld vind ik dat best moeilijk. Dat is ook moeilijk, maar dan is het dan moeilijk. Ja, maar voor jou. Ja, goed punt. Ja, dan zit ik je tegenover iemand die. Als ze het last heeft van een varen die bij zich zicht heeft, vasthouden. Zonder vrouw ga je niet gelukkig zijn. Dat heb je bestreden, supergoed gedaan. Voor 50 procent is het afgenomen. Maar het leeft door die stemmen nog steeds heel hard nek aanwezig. Dat je eigenlijk een puurbe jongetje, klein kindje bent en een loezemend als er niet lukt. Daarbij heel erg mee aan het vechten. Maar terwijl je bezement die verwachting te leren loslaten. is ondertussen het verlangenag naar relatie en vriendschap. En sex, wel even, jij wil, maar je zullen wel me invullen. Dat het verlangen is er wel. En dat is heel legitim. En dat het niet verveeld is, is pijnlijk. Nou prima, ga aan de slag. En dat is moeilijk in deze zetje, ja, dan kan dan. Dan doe je maar wat meer je best. Het is niet zo, dat doe je me nog op je deur klopt. Je zegt, "Hallo, ik ben de waren." Volgens mij, ik ben zet zo. En het is zo, "Hallo, leuk, fijn." En misschien wil je je niet op zoek naar de waren. En misschien wil je gewoon expuënrepteren zoeken. Kijk, wat je leuk vindt. Nou ben ik dus niet zo van. Maar wat ben je wel van? Wat zou je willen? Ik weet niet wat ik sowel wil. Wat maal, mijn vader heeft gehad opgroeien met iemand. Maar daar staan een beetje laad voor. Dus het valt me nu eens vraagt, wat wil ik precies? Maar ik weet niet meer wat ik nu zou willen. Maar nu te laad voor het geden, wat ik daadwerkelijk wou. Ja, dus je moet een oud verhaal, vervangen door een nieuw verhaal. Ja, ik moet niet. Maar als jij het niet weet wat je wil, dan gaat er ook helemaal niks gebeuren natuurlijk. En je onderneemt geen actie ook vooral dat? Nee, ik vind het ook eng om actie te ondernemen. Ik heb dit al vijf jaar lang niet meer gedaan. Ik heb geen idee. Als ik laak zei, ik wil nu met vrienden mee uit naar een club. En ik zie hoe jongens en meisjes daar op die manier me opgaan. Dat denk ik wat er fuck gebeurt hier jongens. Het is gewoon een groot spelletje van, oh kijk naar mij, ik ben de grootste. En dat is het enige wat erpuit vinden, dat is zo. Wat met jou lenk te best wel een leuk spelletje zou kunnen zijn. Ja, ik maak een grapje. Ik snap het wel even vandaag om. Dat is al helemaal niet wie ik ben. Ik kan niet een club in, ik kan niet een bar in iemand te filmen. Ik ben er nog steeds, maar wat je wel wil. Dat is zo moeilijk voor mij om te beantwoorden. Ik krijg geen input van mensen om mij heen van 'fiz' hoe je misschien niet dit leuk vindt. En we zien niet dat leuk vinden. Maar we gaan niet op een dating site. Waar we gaan niet in het video? Heb je wat wel gedaan er is in de dagen. Als ik op een dating site ga, ik ben het heb je gedaan. Dus heb ik er op een banden waarom pakken we is. Dan moet je volgens betalen voor de dating site, kom je op de dating site. En dan zijn 50 procent van de mensen die waar je mee kan praten. Die zijn zeg maar napp, dat zijn van die van die bots. Die gaan al vervolgens, die willen gewoon informatie voor jou. Dat is wat er gebeurd met een zamenman. Dat is superveel en dan ga ik dus geen dating site of weet ik het wat met doen. In een bar in een club ga ik te ook niet vinden. Ik ga ook niet op straat met een bordje rondlopen. Ik heb hem. Maar ik dus kom geleden dat je het moeilijk vindt om een vrouw te versieren. Dat ook. Dat ook. En ik ben hem in de. Dan wil je dus ja. Ja. Dan wil je dus ja. Hoe zou het zijn als je gewoon je skills op dat rote? gebied verbeterd. Wat gebeurt? De geweldverland is nu met je volgens mij. Wat denk je nu? Hoe zou dat in zijn werking gaan? Hoe zou ik mij skills daarop verbeteren? Boeken overlaysen, veel overkijken met vrienden, praten, er is heel veel over gesreven, er is van alles te leer op dat gebied. En jij bent nu schierig iemand. Ik merk aan jou, ik heb de conclusie dat je op dit gebied, dat moet dan voorzelf gaan, of een organisatantiek weet ik veel. Hier zit dus ook die stemming over, die allemaal verhalen heeft hove hoe dat hoort te gaan. Maar die verhalen heb je die blokkerje om gewoon te onderzoek hoe jij het, wat jij zelf zou willen. Jij vind het gewoon leuk om een vriendin te hebben. Dat is je kniktje prima, fijn en of dat een relatie voor de rest van je leven wordt en of die het laat komt of niet. Allemaal niet relevant, dat is die stomme stemming je hoeft, waar je al vanavond wil, dat heb je ook heel duidelijk tegen je vader gezegd. Maar dat is wat je wil. Dus ga het leren. En dat giank van het is moeilijk en deden je wel eens om het deding zou je een schijntig uit man. Ja, het is moeilijk, maar heel veel dingen in het leven zijn moeilijk. Dan zit je maar een beetje door. Dit is toch wat je wil? Nou, regel het dan. Ik vind het toch een kwestie van makkelijker gezegd dat er dan. Oh ja? Ja. Maar voor jou is het moeilijk, ja. Maar je leert nooit schier als je niet schiet schoenaar doet en op lad te gaat, zij er gaat proberen en dan ga je ongelooflijk vallen. Maar om geen meekuurd is kieën. Dus dit gaat misschien heel vaak meest. Voor die stemming je hoeft het dan er ramm, misluk ik. Maar die stem hebben, als ik doe nu even zoveel met die stem minder te maken hebben en meer meekijken niet naar wat je wat er voor jou verwacht wordt en wat je zelf je zelf verwacht, maar wat je wil en wat je wil is gewoon de hele laatste je hebben. Nou, dat is moeilijk ja. En voor die stembedekend elke mislukking bestekend ouw, ouw, ouw. Dat krijg je weer zo een traumatische ervaring. Maar dat is die stem. Maar voor jezelf bedek je gewoon, ja maar geluk niet, andere pog ik, andere pog ik net zankt door de berg even wat je relatie vindt waar je gelukkig mee bent. En of die dan een jaar, twee jaar, vijf jaar, tien jaar duurt dat kan niemand voorspellen, dat moet je gewoon uitzoeken. En dat is het avonduur van het leven. Ja. Ja, dat is waar. Dus hoe zou het zijn, kort om, om een vrouw te vinden, gewoon en te onderzoeken hoe dat werkt en dat dat is een te leren vaardigheid of skill te manoeen, net zoals je ook een vak hebt dat je langzaam onardigheid niet krijgt. En zo, ik heb nog niet daar gekeken, als het een skill is. En als je dan nu zo naar kijkt, hoe voelt dat dan? Stel dat het zo'n skill is, zie je ook onardigheid, kunt gaan krijgen langzaam aan. Hoe voelt het weer? Bak, is dat rent? Nou zie ik jou in een gebied, zitten wij tot nu toen niet veel bent geweest. Nee, nee, nee, nee, nee, klopt. Ik ga niet even dat eng. Ik ga dit beangstigend en eng ook omdenken tot nieuwsgierig en spannend avonduurlijk. Ik ben benieuwd hoe het gaat gebeuren dan. Ja, moet ik nog steeds met al de rover voor de streeps uit te doen, denk ik. Ja, nou nee. Maar als ik diekevorn uit is voor de luisteraar, wil ik dan nog een beetje overdood kletselen, ook hoe dan. Maar dat is voor na de uitzending. Maar de grondvraag eigenlijk is, want als ik het hele gesprek samenvat, hoe zou het zijn als je leven niet een plan is wat je invuld, een soort kanale, rechte lijn die je volg, maar aan vlotuur wat je gaat beleven, zoals je de loop van een rivier gaat volgen dat je zich nog niet zo goed weet waar die uitkomt. Maar je weet wel dat de waterstromt, dat ik krachten gaande zijn en die krachten brengen je al plekken die je nog niet helemaal kent. Nou als ik moest kiezen, als ik moest kiezen tussen een kanaal die je weet alles van te voeren, ja, of een rivier die een onverwacht gelopen heeft, ik zou het voor mezelf wel weten. Ja, ja, ik ook. Ik ben hand op wel nieuwsgierig personen die zijn. Ja. Ja, ik vind hem nog wel. Ik zou zeggen dat er in de dingen die ik daar aan heb van vroeger, die zijn gewoon niet zo heel leuk. Ja, ik heb een paar dramatische ervaringen gemaakt op relatiegebied, maar die kwamen volgens mij toch dat is waar je na verwijst, toch, zo je dat ik in de reedsje heb. Ja, ja. En dat heeft volgens mij mee te maken, dat als je zo van hopig op zoek bent er een vastere laatstje en zo moeder zijn en een plan. Ja, en je gaat vanuit die instelling met vrouwen, vriendschappen aan. Ja, dat is gedoemd om te mislukken want die vrouwen weten, je bent helemaal niet echt in heen geïnteresseerd in die persoon, maar je bent vooral in je verhaal geïnteresseerd. En als ik een vrouw zou zijn, zou ik denken ja, ik weet je wat ik blijf maar op afstand, dat hij is gewoon bezig, ik moeder soort puzzelstukken is en puzzel zijn en ik ben in de puzzelstukken, ik ben de mens wat zelf ook een puzzeltje heeft en ik wil samen een puzzel gaan maken. Dus dat schrikt ontzettend af als je zo met vrouwen om gaat. Ja, nee, maar logisch. Er is nog van alles te zeggen en het is een leuk beetje na kletsen als er mieke vanaf uit is en ik ga de luisterhuis ontzettend schier maken, maar ik ging dat gesprek dan ook. Dus leuk, heb ik een klipper heen en maar voor een gevein gevoel, zijn we er wel. Ja. Als het gaat in de vraag, wat is de verdurene knop in me maag, wat gebeurt dat ik onrustig ben, niet kan slapen en zo'n opgejaaggevoel. Ja. Ik heb daar wel een beeld van hoe dat komt en ook hoe het anders zou kunnen. Heb jij dat ook? Ja, dat moet maar me best genoemd denk ik. Ja, je moet je best gaan doen, maar heb jij voor de vraag van meen kwam? Ja. Ik heb daar een zicht op een rust hoe dat bij mij werkt en ik ben nu schieren naar hoe het verder gaat. Ik wil vooral te weten, maar vooral nu schieren ik me hoe dat verder gaat. Dan kan je er nog iets meer over zeggen dan in je eigen woorden. Nou, ik leer hiervan, ik vind dit soort gesprekving prachtig. Ik vind het heel fijn dat dit dan ook weer als een uitzending komt, want dat kan ik het nog een keer terug gluisteren. En dan gaat dit gewoon dingen met mij doen. Of ik het nou wel of niet wel. En ik heb dit gesprek nu gevoerd, nu gaat dit dingen met mij doen. De rivets gebeurt het niet. Dat is verder groeien, dat is wat ik zo zo heb gedaan. Dus dat op zich ben ik zo heel blij en dankbaar voor. Wat best knap is voor een kindje dat niet voorkaan. Ik doe nog een beetje zout in de woning. Heerlijk, heerlijk. Het is best om je te pesten dat dat is natuurlijk een ideote gedacht. Ik hoop dat je in ieder geval die gedachten lasken gelaten. Ja, ik probeerde wel zo vaak mogelijk te doen. Hoe zit je in nu bijdomen tot slot? Kom, het al wel. Een beetje zin in de nage sprek. Ja, ook wel. Het is het duizelijk gelatenwacht voor de kliftinger. Ik ga nooit antwoord geven. Ik weet niet. De sugistie dat het heel leuk nage sprek is, vind ik leuker dan wat het nage sprek dan ook is. Het is heel zet doof dat je hier was en hoe je vrij uitspraak. Ik vind het gewoon een hartstikke leuke gast. Ik ben met mijn set benieuwd hoe de komende weken maanden jaren verder zou gaan. Ik doe. Waarom contact? Dank je wel. Dan gedaan. Ben je benieuwd hoe het nu is met de gastet onze podcast? Blijft dan nog even luisteren. Want we voelgen tijdje laten om een update en die ga je nu horen. Hallo. Ik heb zes en een half maand geleden gesprek dat met Bert Dodd. Het was een leuk, maar op zich wel heftige sprek en dat maakt ik in een dagen daarna nog al een beetje. Ik vecht veel met mijn hoofd natuurlijk. Maar inmiddels gaat het een stuk beter. Ik kan veel beter relativeren tegenover mijn eigen hoofd en er waren er door veel bieden, veel meer rust. En ook is mezelf trouw beter. Durf niet vaker op de taamesacht stoppen. Dus het gaat zeker de goede richting in. Maar wat vooral is van anderen door te spreken is de openheid over mijn gedacht is met mijn problemen. Ik kan nu veel makkelijker over dit soort dingen praten met mijn mate. En dat heeft eigenlijk wel het meest goop van allemaal. Ik hoop vooral dat andere gast zoals ik dit ook gaan doen door deze podcast door je naar te luid gaan. Joo. De ondenke scheurkelender is jaren. We bestaan tien jaar en dat vieren met een extra dikke, extra feestelijke en extra inspirerende editie voor 2007. We hebben een special voor de gelegenheid in een schitterend goudiastje gestoken. Je kunt hem nu pre-orderen in onze webshop. Dan heb jij in augustus als alle eerste en kersvers glimmend exemplaar in huis op 2007 en 2020 perfect te beginnen. Het wordt een feestelijke jaar vol inspirerende, grappige en steengoede kwamselerustraties. Ga dus meteen naar omdenke.nl/webshop om jouw goude exemplaar te bemaar.