In deze aflevering van de podcast bespreken psychiatrisch verpleegkundigen Chiel en Lik de resultaten van het NEMESIS-onderzoek naar psychische gezondheid in Nederland. Uit dit onderzoek blijkt dat bijna de helft van de volwassenen ooit een psychische aandoening heeft gehad, en 26% in het afgelopen jaar. De sprekers zijn echter kritisch over de methodologie: het gebruik van vragenlijsten zonder persoonlijk contact leidt volgens hen tot overdiagnose en onterechte medicalisering van normale emoties zoals verdriet of tegenslag. Ze wijzen erop dat Nederland een hoge psychiaterdichtheid heeft, maar desondanks wachtlijsten, wat erop wijst dat niet elk probleem professionele hulp vereist. Als voorbeeld noemen ze de Bijlmerramp, waaruit bleek dat steun van naasten effectiever was dan professionele interventie. Ze waarschuwen voor de trend om alledaagse problemen te pathologiseren, aangewakkerd door sociale media en een cultuur van snelle oplossingen. In plaats daarvan pleiten ze voor meer zelfredzaamheid en acceptatie van lijden als onvermijdelijk onderdeel van het leven. Alleen bij aanhoudende, ernstige klachten is professionele hulp aangewezen. De kernboodschap is dat niet alles wat moeilijk is, een diagnose of behandeling nodig heeft.
Welkom bij Zool Klet uit. De praktisch toepasbare podcast Over Psychiatrie. Psychiatisch Oethealens vertelt verhelderd legt uit en verstort. Bijgestaunderpsigiatriesplegkundigen Likken en Pip. Samen verkennen ze alle relevante ziektebeelden en mannelingen. Iedere maand benieuwe aflevering bordenvol informatie voor professionals en presenten. Met tips zo praktisch dat je daar gek van wordt. Welkom bij de tweede aflevering van de podcast. Zool Klet uit. Mijn naam is Zool Klet uit. Met verpleegkundpigiatriesplegkundigen en Pip. Hi. En we gaan bij de basis beginnen. En eigenlijk wil de beginnen wel ja wat is nou eigenlijk PG3? Ja. In mijn 23 is daar een interessant onderzoek erover uitgekomen. Neem is 's onderzoek. Netherlands Mental Health Survey in Incident Study. Oh je. Mooie afkoorting. Heel belangrijk. Dat was toch wel weer opvallend. Ik lees daar twee resultaten uit voor. Lik, even kort. Ik ga even onderbreken. Ja, het onderzoek gaat het doen ze ook jaar onder de Nederlandse bevolking. Wat ze doen is ze gaan een groep Nederlanders opbellen. En ze vragen stellen aan de hand van verschillende vragen lijsten om zo te kijken met gewoon. staat het er nou eigenlijk voor met de mentale gezondheid van onze bevolking. Nou bijna de helft van de Nederlandse voorwassene, 48 procent heeft ooit in het leven een psychsaanloon ingaat. Met daarin het meeste de 8 angstornissen, 29 procent. Stemmingstornissen, 28 procent, en 17 procent daarvan middelstornissen. Dat betekent dat ruim een kwart 26 procent van de Nederlandse voorwassene. Het is in een afgelopen 12 maanden een psychische aandoening gehad. 26 procent, zei je. 26 procent. Dus dat is ongeregend, 3,3 miljoen Nederlanders. Het heeft in het afgelopen jaar een psychische stornis gehad. Ja, dus eigenlijk hoor we van dit onderzoek dat het kort van de Nederlanders psychisch niet te nodig is. Ja, toch? Ja. En toch even gewoon, vraag je die zit in het vak en we zijn ook gewoon mensen, je weet of wat in de wereld. Wat denk je daarvan? Het is een kwart van ons het kwijt. Nou, lijkt mij toch niet. Ja, wat ik wel, ik afgelopen maanden en zeker na de coronapuriode wel, we gemerkt dat mensen wel kwetsbaar er zijn geworden. Ook omdat ze in een isolation hebben gezeten, veel jongeren hebben niet kunnen uitgaan. Ja, er is bezig iets veranderd, bedoel je. Ik heb wel het gevoel dat die isolatie van heel veel jongeren vooral en mensen aan het zich wel iets gedaan heeft met ons. Ja, er is heel veel omnomen. We konden niet meer naar de bioskoop, we konden niet meer naar de stad. Ja, Zool jij bent vrijvijl op de zon? Maar dan ja, de vraag is natuurlijk van, ik had het zo vormen, omdat ik met die met de coronamaatregelen heb dat veel meer isolumenten. En we weten eigenlijk als iets niet goed is voor mensen is door isolument. Maar de vraag is natuurlijk, want dan kom je bij het onderzoek van zijn we daardoor psychisch gehoorde of, ja, wat is het eigen? Het psychische aandoening, die hebben ze hier ook wel gedefineerd, zou ik mij even bijpakken. Zij hebben als psychische aandoening ook wel psychische stornes genoemd. Zij mentale gezondheidscondities die voldoen aan de hypnostische criteria van de ICD-Team en of DSM-5. De hypnostische criteria kunnen betrekking hebben op de duur en ernst van de symptomen en de mate waarin de symptomen gepart gaan met leiden of functionele beperkingen in de dagelijksleven. Jeetje, Schoel van Lofens als je bliekt van? Ja, snap je nou wat je hebt geleden. Wat heb je plaatje? En dit heeft dan een kwart? Ja, wauw. Dus het is interessant en dit is ook een essentiële ding van waar we nu inzit in de psychetiek van, wat zeggen ze nou eigenlijk? Als je nog even terugschakelt want je zegt het heel mooi, dub-sygiatri. Maar waar hebben we het dan ook van? Ja, even kort als ik liever samenvat, het gaat of 48 procent van de Nederlandse bevolking waarvan 29 procent angstklachten heeft. Als je blieft? Ja. Wat hebben we dan? En hier komen we al bij een. Dit neem is een zondersoek, is al een jaren 15 of zo aan de gang. En van de. In 1997 zelfs al. Kijk eens, alvalt. Alvrijs snel was er veel met de logische kritiek op dit onderzoek. En heel interessant is dat dat eigenlijk aan een beetje weggevoel valt is, want ze doet nog steeds. Nou, wat is het met de logische probleem? Dat wil zeggen dat als je onderzoek niet goed doet, dan zegt je in vijten niks of kun je ook ons vertellen. Met onderzoek kun je namelijk alles bewijzen. Wat is dit onderzoek? Dat met het logische kon fout eigenlijk, zelfs boeien dat we dit toch allemaal goed vinden. Met het onderzoek ging ze een mannetje of 200 begintende psychologie studenten die gingen dan met een lijst, die past bij dat DSM, het lijstje ons bij, want het alle zichten zijn vooruit. En we gaan al die zieken, we bespreken met de mensen. Dus we bellen onvermoed de mensen bellen we op. Wat is je populatie dan? Nou, de duchtmiddel de Nederland. De Nederland. Zeg een represititeit groep van de Nederlandse bevolking. En zijn er van mensen hier via de huisarts de voorgeing? Nee, nee, nee, nee. Nee, ik heb er ook geen van de Nederlandse. Wie hebben we? Op zich een aardig idee om de bevolking te bevragen. Maar nou komen we gelijkere probleemen. Is dat. En dat leerde ik altijd de eerste jagen mijn opleiding, dat je nooit, maar ook nooit in die genozen of de ziekte, mag vaststellen, met als een vraag vragen leist. En wel helemaal niet als je die persoon niet live meegemaakt hebt. Wat nu komen we dit vaak wat wij doen in psychetrie, is niet alleen waar vragen beantwoorden, maar het is vooral ook mensen zien aanvoelen, hun verhaal horen. En een inschatting maken wat er aan de hand is. En dat wordt hier gewoon vergeten weggewaift. Maar bedoel je dan dat er in nonverbaalige communicatie al een heel groot gedilft van het diagnostiek zit? Bevolbord, er zijn heel veel mensen. Die kennen we ook allemaal als je vraagt hoe is het nou te allemaal moeilijk, niet leuk, feestelijk. Vragen je aan een bij je moe, ja. Heb je er zin met leven namens, gewoon niet. Het vindt altijd veel nog iets leuk. Als je dit zonder context besiet, kun je zo bij zo iemand een serieus met halen. Of een stoon is vast te stellen. Ja, dan heb je zo de checklist van de exam. Ja, je hebt dat voor de depressie in de exam. Het is een negen klachten. En als je er vijf van hebt, heb je een depressie. Dan moet je langer dan twee weken, moet je dat vertonen of voelen. Dus ze liest. En met dat zijn vragen van, ja, van je leven nog leuk, bij je moe, krooslaap, etc. Heb je zin nog in sex, vroeger, heb je nog eten leus te dat ze dingen. En in dat daad bij een echte depressie zie je dat deze dingen echt zwaar gestoort zijn. Dus dat lijst je klopt wel. Alleen als je het lijst je niet goed. Het is de muuralste. Toepast, ja. Kijk je kan dus nooit zomaar door een wild vreemde, namelijk die interviewer, aan een wild andere wild vreemde. Even vaststellen wat die heeft. Dat is echt, je kent het programma in Help My Mannes-Clusser. Dit is dit niveau. Dat je ergens onder enige kennis, je is heel ingewikkelds gaat vaststellen. Nou, je weet ook wel de omtes vaststellen hoe de reparatie in huis moet. Je moet gewoon de klusjes mannen, we zetten het jaad. Wat man. Dat is een beetje wat. Dat vind ik echt het vreeselijk aan. Het is ook een vreeselijk aan. Het is ook een jaar in, jaar uithoren. Het berichten we de steeds zomd, zoveel de steeds zieken. Ja, maar dat is het inderdaad. Ongelukkiger dan ooit. Het wordt dan genoemd. Het is ook niet nogal wat met de goed mensen die dit dan bij. Wat hoedaste paar jaar geleden kan je dan er ook uit halen? Nou, was het wat anders? Er komt elk jaar weer, komt er wel noodkreet. Er moet wat anders. Het is gelijkertijd. Ik heb nog even opgezocht net staan wij als Nederland wel in de top 5 van de landen. in de World Happiness Report. Het is nogal. Het gaat niet zo slecht met ons, toch? Nou, dat is het. Dan kunnen ze zeggen. Ik en dat delijk ook wel, als in buitenland een deel ik nou, we hebben het echt niet zo her. En dat is het boeiende. Dus eigenlijk ben ik 26. Je loopt tijdje mee en ik vind het deur rust te zeggen. We hebben het zo slecht nog niet, echt niet. En dan komt er een onderzoek van de staat of zon en we eens van een instelling. En die zegt nou, een kwart tot de helft. Nou ja, maak maar wat je er van wil.
maken die die niet lekker. Dat straalt een beetje uit, want we zijn eigenlijk allemaal bezig om gewoon de ziek niet goed weet ik wat er worden. En het sta ook uit je honderd nog meer doctor, schaar naar de doctor, want dit past allemaal niet. Dus eigenlijk is het zo dat je dus met slecht onderzoek, dat is het, het is meetlost gewoon echt heel slecht onderzoek, dat je enorm wel onderrust voorzaakt. En het punt is ook is dat met het onderzoek sugereen van de nog meer onderzoek komen bij een elk onderzoek want het gevaligt, nou, er moet meer onderzoek komen. Dus de onderzoek is waar die hier in wel tevreden gesteld. En even naar de praktijk, want we hoorden tegelijkertijd ook dat de gezet volstromt. Absoluut, gelangen wachtrijden. Is dit dan wat je terug ziet van die onrust of zijn we ook echt inderdaad ziekker geworden? Nou, ik heb het idee van niet, maar het is wel heel opvallend. Nederland heeft voor mij even de grootste psychiatere dichtheden per hoofd. Anders is er zetten, er zijn meer psychiaters hier in Nederland, dan in welke land dan ook. En toch als er verdieuden te kort aan psychiaters. En er hebben nog neens over verpleegkundige, er geldt allemaal hetzelfde voor. En dan denk je, hoe doen ze dat dan in die andere landen? Voordat Finland, totaal andere cijfers zijn die mensen allemaal ongelukkig. Nee, en wat we moeten weten is, a, jongens vergeet, maar dat dokters mensen gelukkig kunnen maken. En b, het is niet zo dat wij met ze alle ziekker aan het worden zijn, maar ik loof wel dat wij ons zelf ziekker aan het maken zijn met ze alle. En dus ik ben een groot voorstander. Kun je dat uitleggen? Zou je dat kunnen brengen? Nou, dat kijk ik werk 25 jaar in dit vak. Is het in de datel een toenemende soort behoefte van de mensen om meer psychologische ondersteuning, behandeling en dergden te krijgen? Het wordt ook erg propageerd. Van als je iets hebt, ja, dat moet je echt toe. Wij doen het ook. Ja, met iemand, praten, niet te lang. Je moet ook wel. Wacht niet te lang. En als psychiatrie doen we er heel erg aan mee. Dus wij propageren heel sterk van ja, je moet nog onstukken, je moet allemaal behandeld worden. En ik deur valt te stellen dat toch een beetje een raar idee is. Dat wij zijn dokters en neergaan naar de dokter, maar neer het met het gewoonde dat je het niet meer kan redden. En nou, wat is interessant, want ik ben gebroken, ben je snapt iedereen, dan moet je naar de dokter, maar ik kan niemand anders verhelpen. Nee, moet je hebt zo'n meen, moet hele ben rust. Niet zo'n moeilijk, maar psychologie, psychisch is natuurlijk heel diffus, heel vaag, want iedereen's heeft psychisch, hoe moet je zeggen, heeft een psych, heeft de greeist. En iedereen's komt in zijn leven met grote regelmatse tegenslagen tegen. Want daar wil ik je inderdaad even over bevragen, want daar zit niet nogal iets. We hebben natuurlijk verschillende stadia van zorgier in Nederland ingereegend, ingereegend. Eerst familie, eerst ga je nu familie, je praat met je vriendinnen, huisarts. Waar naar komt nou die psychiatr om de hoek kijken? Dat ik met wel beeld, vooral daarvoor, waar neer psychiatr, waar neer niet. Waar ne besleid je om uberhoud met iemand te gaan praten, zoals een show of. Ja, ik zie het zelf, ik ben een doktor, speeslist, net als internist. Je kan dan vragen ook stelden, wanneer moet je naar de internist? Nou, voorbeeldje, een beetje spannend te maken. Toen neemt in Nederland, ze zijn mensen dikkerend worden. En dus we hebben veel meer mensen met diabetes, op laatere leeftijd. En ja, dan komt de vraag, moet Dina de doktor of moeten die naar de sportschool? Van laag, van de bak. Van laag, of van laivstouw, koop. Ja, ja, worden. En allebei kan goed zijn zeg maar, maar wat ik maar wil zeggen is dat heel veel dingen die best wel misschien echt kunnen zijn, hoeven die per se en dokt hebben om daar beter weten worden. Heel veel, neem bijvoorbeeld, zei voor je, je maakt een echt schijding mee, of iemand gaat dood, allemaal landen die mensen hebben. Maar bedoel je dan dat een live event op een verkeerde plekken uit worden of gedeeld worden? Nou, ik denk wel dat wij in samenlevingen aan het maken zijn, die eigenlijk toen neemt zegt, voor live eventjes moet je ook naar de doktor, die moet dat bespreken. Pas in, moet je naar schult, toch? Nou ja, na een hoekje aator van dokter, van huis uit. En weet je wel interessant, is dat we hadden, na de verzegvijftig jaar geleerd, dat je ervond nog uitgelofd. Dus als je een probleem had geen dat bestoor of met de domine en gidaan je praten. Ja, of je ging bichten? Of je ging bichten, ook helemaal niet zo gek, om van je schuld af te komen. Ja. En dat is allemaal weggevallen. Dus we hebben een wereld waarin toen neemt probleem en horen bij de dokter. En dat is een maar heel beperkt waar dat wil ik zeggen. We proberen het het geluk, ons geluk bij de dokter te zoeken. Ja, weet je het psychiatiseren. Help, dokter, ik heb dit, ik heb dit probleem, ik zit hiermee en ik begreep het u dat opkom lossen. Ja. Kan je een paar taken voorbeeld geven, Chiel? Nou ja, ik kan me nog erinneren. Ik moe voorbeeld vond ik, ik was net die jonge dokter en ik werd de Christidienst en de Kantovader met een 17 jaar erg meisje. Dokt, dokter. Een meind dokter, helemaal verdrietig en al, maar wat ik denk, ze de persief is, nou wat dan had. Nou, dat was dus liefde sorduit. En eigenlijk als je even doorprong had, was het niks anders dan liefde sorduit. Ja. Heel vervelen van de meisje, teuk, kut, teering, veel vervelend allemaal. Dokter zou je de vader, het moet ze niet na het idee perceive, want ja, ze zijn bijna die vragen van die dezen, de bijkenaal. Ja, ze is moe, ze willen geen zimmeren leven, ze wel. Nee, het is een leuk niet, en dan ben je er geluk en dan ben je er geluk en het heet eraf. Dus teel, nou, dus leuk, hè, stel je dat nou bij die meid, die vragen zou laten stellen, dood dat omzoeker. Dat heeft ze, heeft ze een echte klassieke depressie. Heeft ze een echte depressie, nee, natuurlijk niet. Ze is ongelukkig, ze heeft het rot. En ja, ja, dan moet je doorheen en dan denk ik het goed, wat, wie heb je dan nodig? En dan weet we ook bij bij ernstige crisisen. Heel leuk is, eh. Geeft daar ze antwoord op? Wie hebben we daar bij nodig? Nou, we hebben toch een tijdje geleerd de Belmer aan praten, met de vliegtuig wat in die flatvlood, nou, een enorm drama. Freiselijk. Ik was toen in die tijd als ik een jongenpsigiatre en ik was dan net die psychiatre genoeg om opgroepen te worden, want alle psychiatische types en Amsterdam werden die af en opgroepen om naar de ene van de gymzaal te gaan, waar al die mensen uit alle landen gaan nezen, weet ik wat Belmer of de alles kan daar. En dan moest dus ja, dan moest je praten, dan moest je bekijken, worden blabla. En die briefing. En die briefing. En nou, daar zit wel wat in, en vertel je het meegemaakt, daar zit wel wat in, maar wat bleek nou, daar zou ik gaf, daar wel een onderzoek je nou gedaan van nou, je hebt een aantal van die mensen gingen naar die gymzaal en een aantal gingen gewoon naar huis met familie. Wat bleek nou, ja, waar, dat de groep die niet naar de gymzaal was te gaan, maar die gewoon bij familie als we het beter af was na een paar maanden. Wat moet het uitleeren? En dat is ook een conclusie eruit van ernstige landen begin gewoon met je familie, je vrienden, je naaste. Dat zijn de mensen die het beste met jou kunnen praten. Als het nou nou een paar weken allemaal niet lukt, stel je voor je na een paar weken, je zegt geen voorhoort, die kijk ik het paas eruit je ogen, ga je blieft met het doktor, want dan is het niet goed. Nou, ik wil je even onderbreken, want dat is niet nogal, iets wat je zegt op teken is eigenlijk dat al die opgeroepen, psychiators, wel wel willend bij zo'n crisis, nou, een beste gesprek sychniek uit de kast hebben gepakt, die wat iets vreedslux gebeurt, ze wilden wel betekenen. Dus met alle goeie intensies, eigenlijk toch dan ook nog weer schade hebben toegebracht? Bijna wel, dat was ook dat, dat is wel aardig onderzocht en dat was ook al de conclusie. Dus we hebben nu ook daar uitgeleerd hebben, van nou, zrieg het is heel erg gebeurd, ga niet direct met een hulftvlinnen, die jou niet kent, die jij niet kent, die niet weet wie jij bent. Ga dan daar niet per se mee praten, want het wordt direct een ding. Voordat we het hebben, heb je een ziekte of een probleem, maar eigenlijk zoals iets heel erg overkomt, dan is dat toch de ellende dyslijs. Het is succeslijks, de bedenking is een vlieg daar naar binnenkomt. Nou, nu is dit natuurlijk een gigaal voorbeeld, maar het is de heel sterk, voorbeeld, maar aardig, dat hebben onderzocht, wat ik mee wil geven, is dat denk nou niet dat alles wat heel heftig is dat dat per se direct naar de doctor moet en doen nou eerst wat je commonsense ingeeft als je iets vreemst ik mee maakt. Wie heb je het meeste nodig, gewoon je vader, je moeder, je broerers, je vrienden toch, die een arm om je heen is, dan zeg ik wat is er na handen. Wij zijn als mens, zijn we natuurlijk in de heerde geschiedenis tot hier gekomen, zonder dokters. En dat is dus, ik wil maar laten we al zelf niet belangrijk maken, maar het is wel zo als je geemst zeg ja, dat noem je gestoorde raar, dat geef met niemand er echt niet uitkomen, ja dan is het wel goed om eens met ons te praten. Dus de richtlijnen die daar uitgekomen is dat dit even dit event, het calamiteit is van nou, eerst maar twee weken zelf kijken met je vrienden, familie en wel, je kunt even tot die familie, want het kunnen we dat nog, want we leven nu in een wereld,
waar de meeste jongeren Instagram gebruiken. Die zien filmpjes, reels en TikToks voorbij komen met dat mensen moeten manifesteren, doelen moeten maken, meer. - Perfecte lijven. Perfecte lijven. Het moet allemaal mooi er groot zijn. Dat is ook wel klassiek. - Die man thuis schulden. Nee, die neef ze vol te koeken. - Je ziet het mooiste plaatje. Je ziet niet die tegenslagen en dan moet er ook maar voor die tegenslagen een quick-fick zijn. Of de een, z'n padel. Dus er zijn het lijden een beetje verleerd. Wat gaat er geven? Je ziet er ook wel een reactie op. Weet je, ik denk dat ik de wachter kan. Dus een bijzonder op je gehaalderbeelgje. Die ook boeken heeft geschreven over de zin van het lijden. De ouderen onder ons was. De katholieke kerk was ook de zin van het lijden. Ik begrijpen voorginnix van de tev'lijden. Ja, maar niet leuk. - Ja, maar niet leuk, toch? Ja, maar we willen lijden. Nou, en de moral, probeer het even kortzaam tevatten, is dat het lijden is ook iets wat je. dat moeten wij aankunnen gaan. We moeten accepteren dat het leven af en toe gewoon helemaal niet leuk is. En dat je af te moedorbevelen en dat het helemaal niet gezellig is en dat je absoluut niet in je tiktok profil te recht kan komen. omdat het gewoon nog even een tegenslag is. Maar geldt dat nog tegenwoordig? - Ja. Hebben we wel genoeg leffen ook om die pijn en die. en die. een länder te willen en te kunnen voelen. Ik zit niet ook heerlijk om in een warm bad van zorg en de huisarts is met me bezig. En een psychiatramerat schappelijk werk en een belambige leiding heeft regels. Nee, maar dat kan nog thuis ook. Nou, maar weet je wel. En we dat klopt, hè? En dit is ook. Ik geloof dat de doorkters of op psychiatres. we kunnen goed doen. We kunnen ook slecht doen. We kunnen dingen ook slechter maken dan dat het had kunnen zijn. Zomt enkele kast, 'oh waar we dat niet geweest bij deze persoon'. dan had hij zelf moeten realiseren. Ik moet dit oplossen. En het aardig is ook zo'n bezoek. Dat mensen geven met dan heel veel mensen dat ook zelf kunnen. Want nogmaals, als wij altijd doorkters hadden us nodig had. we hebben dat al die honderdouw zijn jaren in ons verleden gedaan. We zijn er toch nog steeds. Nou, dus ik wil helemaal niet afdoen aan het moment dat je zegt 'nee, nu wil het helemaal niet'. dan moet de enorm oppassen met meetig aan en ook een beetje van deze tijd in de maakbare wereld. Het moet allemaal goed zijn, tegenslag is slecht, tegenslag is slecht. Ook dat, hè? Tegenslag is slecht. Tegenslag is niet helemaal niet slecht. Van tegenslag kun je ook. We zouden het uns suggereren dat je iets verkeert hebt gedaan. Tegenwoordig wel. Nou ja, of dat. dat tegenslag niet goed is, hè? Het is bijheid, maar tegenslag is helemaal niet bijheid. Tegenslag kun je sterken worden. Zodat ook voor een drive, toch? Tegenslag zorgt ook voor drive. En het schappacht dat ik met veel patiënten die ook op een rotje. te begraalt dus hier heel erg afvaren. Alles is moeilijk niemand, niemand uit van mij. Hoe goed het is om dingen als kracht en. en hoe noem je dat weerstand te trainen. Dus ik heb nogal wat patiënten die gewoon rotje eugd hebben gehad. Ik ga boxen, want dat zijn mensen die altijd vinden. Ik ben altijd de klos en slecht of er een. ben altijd de suckel zeg maar. En door de boxen voel je van, ik kan nog een klop uitdelen. En het is niet allemaal. Ik hoef niet allemaal maar het zwakke figuretje. Toch voor mij niet te overkomen. Ik heb gewoon rol in. Dus je leert een beetje met de voorische geefje meevall. Maar je kan wel degelijk sterk zijn. Maar dan moeten we wel als zorg. En dit zegt een ding. Hoe te uitstraaden dat je met discipline en voldaarding en. en doorzetten in inzet dat je een hele enkele kan komen. En dat zijn wel een beetje kwijt. We zijn nu een beetje onder de tijd van dat voor alles hulp moet zijn. En dat hulp betekent met een beetje pech. Nou ja, wacht dat de doctor Jan een beetje heeft geholpen. Ja, leert er niks van. Dat is een jammer. Wat je zegt is, we zijn het leiden een beetje verleerd. We kunnen hem minder makkelijk zelf oplossen. We zijn het nergeneig naar de doctor te gaan. Nou, nu zijn wij natuurlijk hier met z'n drie en potkost over de psychietrie aan te maken. Ja. Wie heeft er nou dan wel baat bij de psychietrie? Ja. Heb je die helpeleiner nodig? Nou ja, gezies heeft terug op dat onderzoek van die 48 procent. Wie meldt zich naar bij jou? Nou, ik kreeg vertellen dat die 48 procent meldt zich echt niet allemaal. Nee. Ja, ik vind het onderzoek echt een heel verdrietig gebeuren. En neem ons eens mee in die spreken aan, maar wat ze niet even voorbij komen. Nou, even, kijk, moet het zo zien we wel wat er net een beetje over. Ik probeer altijd onderscheid te maken tussen ongeluk en elende deslevins. En ik geloof dat dat, dat goudt niet bij mij. En hoe ligt het uit? Wat doe je dan? Nou, misschien wel niks. Of misschien uitleggen. Maar wat kreeg een tertig dan bij jou om even een beel te krijgen? Het klopt bij dat meisje met dat liefde verdriet. Ja. Dat zeg ik van dat beste, beste dame, beste vader. Dit is gewoon liefde verdriet. Ja. Het wordt helemaal niet bij mij. Moet ook geen pil in. Ga erover nadenken. Leef het doorleef het leer van. Ga door. Ja. Dus het juist ontpigratiseer is ook een taak van ons. Dus ik vind het helemaal niet erg om op zo'n moment even gesprek te voeren met ze iemand. Om die ingeslagen weg die die vader met alle goede bedoeling bedenkt. Oh, mijn god, ik moet wat doen. Ik moet zeggen dat kan ergens ook een opluchting zijn om toch voor vader en dochten van oh god, zeg dan. Dus hier van geen depressie. We kunnen hier ook zonder. Ik heb iets vreestig zo ontgelopen. Nou, tevoren de keer dat mij weer verlaten wordt of weet ik voor wat een bruik heeft. Ja, de gouda, de doekte. Het is niet zo. Dus er is echt een verschil tussen dat gene wat we als mens samenleving moeten oplossen. En er is ook nog een interessante waar ik wel zou denken. Ik kom heel veel mensen tegen. Ik denk god wat een rotjeugd heb je gehad. En ook wat heb je weinig geleerd hoe het wel moet. Ja. Gewoon een tips over het leven. En dan kijk ik naar school. Wie geef je tips, is je je ouders en vrienden en je openharmigheid? Want school kan er ook een rol in hebben. Maar hoe gaat dat samen dan met die rotjeugd? Kijk dat, vertel je. Nou, kijk als je een juiste praterievervaders bent op misshandel, dan krijg je natuurlijk een visje op de wereld die negatief is. Niemand houdt gemaakt. Het wereld is onbetouwbare. Het wordt niks. Ik ben een soort. En is dat een naam als je je zo kan voelen? Ja, dat is de meestal. Dat is een heel hechtingsstoon. Dus dat je je vroeg je eind. Ik eed een mens wat heeft. Een mens nu nodig is een juucht, een opvoeding. Warmte, liefde, geborengeheid, armomjeheen. Ja. Dat je weet waar je aan toe bent. Als dit dan dat, niet moet op aanken. Dus op een opgerrenzing? Ja, zeker. Als je hebt liefde aandacht, veiligheid, begrenzen in consequentie, dat is een beetje wat je ouders je hooplijk mee geven. We weten ook dat die eerste drie jaar, die zijn mega belangrijk van kind, ook vaak vanaf voor dat taal ontstaan is. Als we kind voelt dat de moeder voelt het ook hebben van. Wat een kind dichtbij houden en voerden. Ja. Interactie hebben. Als je geluk hebt. Als je geluk hebt. Ik bedoel, laten we dat niet over slaan. En dat is. Als je een moeder hebt, die jou dat werkelijk vast houdt dat aan voor. Deze is niet. Die gevoelens ook heeft om jou die niet te kunnen geven. We weten eigenlijk dat bij één derde van de bevolking dat niet helemaal goed gaat. Dus één derde van de bevolking, wat ik toch even een appelo citeren, dat is de deur des kunnen op dit gebied. Eluister van de Martin appelo zijn podcast. Een derde van de bevolking, daar is het opvoeding toch niet helemaal geworden, wat het had moeten zijn, die veiligheid rust, etc. Dat is er niet geweest. Heel vaak heeft het ook weer te maken met het verhaal van de ouders. Maar als je zelf niet hebt geleerd hoe het moet. Het voorbeeld. Hoe ga je het aan je kinderen vertellen? Hoe ga je dat dan uitleggen? Dus het is allemaal best ingewikkeld. Maar wil wel zeggen dat een heel groot deel van de bevolking niet helemaal ongesgronden uit die jeugd is gekomen. Maar het interessant is ook dat niet ongesgronden uit die tijd komen. Dat levert in de daad frustraties en pijnen, neensomheid en toestonder op. Maar het levert ook weer heel veel drive op. Dus je ziet eigenlijk dat de onthechtige groep, die zijn veel gedrevenig om dingen te ondernemen. Het is de meeste ondernemers die we kennen. Of dat nou weer bedrijf is ook succesvolle. Kijk naar, maar niet uit. Hoe gaat het Job, Steve Job van Apple, politicus als hoe het hier vertuun. Zijn allemaal mensen met gemankeerde jeugd, maar die hebben ze over drive gekregen. Ik ga het nu beter doen. En maak ook daar veel heel veel van. Dus die pijn in die jeugd is niet per se altijd negatief van het geeft ook heel veel drive. Nee, je vertelde dat scholen daar dan ook een rol hebben.
Ik bedoel er zo'n ouder die kan je dan vrij makkelijk missen weten. Eén derde lukt het niet. Nou, dan ben je dus volgens Martin Aploe dan dus in ieder geval. Dan heb je dus nog volgend vangnet school en pedagog. Nou, kijk, een school en dat weten ook wel van mensen dat die zeggen, 'Ja, Godt er wel, dat is moeilijk thuis, maar die ene leraar, die hebben maar een paar dingen, die komen wel hell op het eif van een. ' Die zag mij. Ja, die zag mij, weet ik wel. En het gezegde is, het takes a village to raise it chaat. Dus dus ook niet alleen die ouders wat op. De soms kan bijvoorbeeld een oma of een leraar, of een sport leraar. Weet ik wat, die kan toch een verschil maken in dat leven. En wat ik eigenlijk wel zeggen is dat ik om heel veel dus länder aan jeugd tegen. En ik mis nog wel eens bijsturing vanuit school, van dat je. Dat we op school veel aan de achterzomen hoog hebben van hoe we komen uit tegenslag. Als je een rot voelt, wat moet je dan doen? Wat is de zin van bijvoorbeeld discipline? Wat is de zin van onderig dat je rot voelt toch een school gaan? En dat zou echt wel wat beter kunnen, want ik krijg natuurlijk een beetje aan het eind van de lijn, de lenden te zien. En denk ik, gewoon, als er wat eerder al wat aandacht was geweest, dan zou dat mooi zijn geweest. Want je zegt eigenlijk alle jong volwassenen die te maken hebben met onthechting en bij een lenden thuis. Je komt maar uiteindelijk bij jou in de sprekamer. Nou niet allemaal. Een deel komt gewoon op een deel komt in de gevangenis, andere een deel. De prostituutie en een deel wordt CEO, een grobbedrijf voor het ene. Je een keihard te zaken. Niet alles komt bij de dokter terecht. Maar kijk en ik geloof ook absoluut dat we een maakbare wereld kunnen maken. Vanavond, dat doen we dat goed komen. Nee, maar ik pleit wel een beetje voor meer opvoet kunnen en ook levenswijsheid op school. Dat zou ik toch wel gunnen. We zijn op school heel bezig, iets te leren, dat is ook goed. Ook een beetje hoe je omgaat met de frustraties de slivers. Dus jouw rol als medisch specialist, als ehemal bij de psychiater, is ook jouw rol in te filteren. Dus daar veelt je misschien niet levensvaasde, problementiek. Veelt je er een beetje uit of je wijst terugpijgen, kracht van woordelijkheden. Maar wie blaf nou wel bij jou hangen? Wie is dan wel die psychiatrie die wel die pillen nodig heeft, wel die DSM? Nou, ik denk eigenlijk dat mensen zijn best alleen staat om hun ellende op een van die op te los. Zijn we als mensen gemaakt, anders hadden we het niet overleefd tot nuven. Maar er zijn wel mensen dat je geen me denk jij dit is echt vastgelopen. En dan vind ik het heel goed om een psychiater van vak te gaan. En kan je dan vertellen meer vertellen wat jouw visie hebt op dat vastlopen? Want dat mij is met het liefdeusvirtering, ook zeg ik loop vast. En leuk, mijn leven is goed. En daarvan kan ik dus zeggen dat ik dus een resortje ben niet vastgelopen. En waarin is het dan wel voldoende vastgelopen? Dat is een weging. En dat is ook een beetje vind ik mijn aanwacht om te kunnen constateren. En niet met de vragen lijstje, maar gewoon door iemand te zien en dat verhaal te horen. En ook iemand te schoot in de ogen te kijken. En nou, dit ga je zelf niet meer oplossen, samen met je vrienden of je naast en of bieden ook. Dus eigenlijk zijn wij ervoor om op het moment dat iets. Ja, waarom wij op het moment dat je verwacht dat iemand daar niet meer uit gaat komen, met gewone hulp, ja, dan moet er wij er zijn. En waar uit komen, je maakt het praktisch? Dat kan van alles zijn, maar eigenlijk gaat erom, wanneer iemand door psychische problemen niet meer kan functioneren. Liebben, als je werk kan gaan, geren laatst niet van. Die bijvoorbeeld stouden. Dus ook echt vastloopt in het leven. Dan moeten wij er zijn. En eigenlijk komen er ook bij van. Bie zijn dan voor de psychiaten naar global, ze zijn er twee. Ja, met groepen zeg maar, je hebt in ons vak heb je een aantal ziektes en die er gewoon overkomen. Dus je hebt een bekende schietsofanie. Daar heb je jezelf niks over te zeggen, op weg, geef met op je twintens te raar kiet kwijt. Autisme, je wordt er mee geboren, ik kan dan niks doen. Een zwakbegaaf te eten die toe. Dus je kan ook geef met een depressie krijgen en een echte depressie. Ik heb er één keer ingehad, nou dan weet je niet meer wat je moet doen. Bij het echt kwijt en dan ben je echt wel. Dan is het absolute fijn als er iemand is, een vakman die zegt, nee, kom maar, we gaan even. Die moet het overnemen. We moeten het overnemen. Dat is dus een deel, de ziektes. En een ander deel is levensgeschiedenis die vastlopen. We hadden net over onthechten mensen. Heel van onthechten mensen komen er op vanwege uit, die komen echt niet allemaal bij ons uit. Maar soms ook niet. En dan is het wel goed om er te zijn en om ook met mensen te bespreken, dat goed hoe ze uiteinders kunnen aanpakken. Maar interessant is bij die eerste goepie ziektes neem je veel meer dingen over. Bij die tweede goep ga je filmen op het leren zitten. Van hoe, je ook kijk eens even naar jezelf en doe je dit niet heel onhandig. Vorbeeld. Je hebt ouders gehad die heel agressief waren. Dan zou je merken, dan kan het somers zijn dat als je een vrouw in jouw oog irritant is. Dat je dan agressief wordt of mapt of weet ik van wat. En je kan dan geven met die mensen bespreken, dit is zo geboren uit niet van de ontstaan van jouw geschiedenis. Dat je je moet verweeren en dat je enorme frustratie die je hebt, die leef je nu uit op een nieuw persoon op je partner. Daar vind ik dan denk ik, oké, laten we dit onderzoeken bekijken en leren dat je het anders beziet. En waar zit dan je rol in de eerste groep? Je zegt niet dan neem je het veel meer over. Dan gaan we in de hoek van welijks de gezoenen zorg is. Dat ga je op in of wat benoën. Ook dat piegetrie is even voor alle duidelijkheid is niet ja of neem, maar bijna altijd van 0,200. Moeilijk te defineren dan toch. Nou ja, ook het is best de deveneren met het zwaar dan vak. Gelukkig, maar ons heb ik vriendin ik ze 10 jaar in dit tijd gezeten. Dit is echt wel een vak. En je kunt echt wel zeggen van nou dit, joll? Ik kom er, want dit gaan we overnemen of dit. Dus stij je voor je op schitsel vanien, dat is een hele heftig gezichte, dat is gewoon aangeboren. Op je twintigste gebeurde allergekken dingen en je komt zwaar in de problemen. Dus dat later wel als ze het gaan wandelen. Dus ik ben er wel heel veel in de problemen. Dus ik ben er heel veel in de problemen. En dat is een hele andere deel. Maar daar denk ik altijd op zich dat ja, goed, dat ik heb een feind, heel goed. Nu kan ik bedekenen. Dat ze voor mij kan betekenen. En maar heel belangrijk is dat bij die port, bij die afslag van nou is het nu zie ik of niet zie ik. Dan moet we iemand zijn die het een beetje snapt. En daarin gaat nog wel eens wat mis. En dat is niet bewust of zo, maar dat is ook een beetje de sign of time. En het ook een beetje gaat over vakmanschappen. En daar gaat deze podcast. En dan is het weer goed, tot wij er zijn. Met z'n drieën. Goed dat wij er zijn. Ja, met jullie zetven vertellen. Ja. Dus ja, dit is een beetje, en dit is wel eigenlijk een aardige conclusie van, ja, we moeten voorzichtig zijn met ons te infot de interstappen. Ja. En met name die eerste beoordeeling kan heel zinvol zijn. Dus helemaal niet echt dat we afdoen ze ons licht aan laten over laten schijnen. Hoe ziet hier eruit? Nee, dus inderdaad een de tip, de praktische tip waar we mee door kunnen. Je zegt eigenlijk die filter, die moet scherp. Ja, dat is heel belangrijk. En dat toch nog even of dat onderzoek daar is dat helemaal niet helder. Nee. Dat is een beetje vach, niet lekker of zo een heel belangrijk. En eigenlijk is geld voor ons wat we iedere vakman geldt. Een vakman, die kan precies vertellen, jo, daar zit het probleem. Dat is niet goed, daar moet je wat aan doen. Daar kan je even lekker lichaad geen probleem. En dat vakmanschap en daar hoop ik het over, daar heb je deze podcast. Het vakmanschap. All right. Harderlijk dank. Ja. Jule en Pip voor dit mooie gesprek. Ja. En er gaan nog vele volgen. Ja, volgens mij gaan we de volgende keer gaan we een eerste duik nemen in die ziekte beel. Ja. Dan ga je naar eiken een beetje uitvelderen wat we allemaal zo zien in die psychetrie. En gaan we proberen dan wat helder en lijnen in te maken. Ik heb er zin in. Right. Tot dan. Tot volgende keer. Dank voor het luisteren naar zoek, kled uit. De praktisch te pasbare podcast over psychgetrie. Wil jij reageren op deze aflevering? Ga naar zoekkletuit.nl. Je vindt haar contactformuleer, artikelen en mogelijkheden om zoe het boeken als we het moeten doen.
en gastozeet. Vergeet ook niet om deze podcast te beoordelen in je favoriete app. Graag tot de volgende aflevering.
Podcast Summary
Key Points:
Uit het NEMESIS-onderzoek blijkt dat 48% van de Nederlandse volwassenen ooit een psychische aandoening heeft gehad, met angststoornissen (29%), stemmingsstoornissen (28%) en middelenstoornissen (17%) als meest voorkomend.
26% van de volwassenen (3,3 miljoen mensen) had in het afgelopen jaar een psychische stoornis, wat volgens de sprekers vragen oproept over de validiteit van deze cijfers.
De sprekers bekritiseren het onderzoek vanwege methodologische problemen, zoals het gebruik van vragenlijsten zonder persoonlijk contact, wat leidt tot overdiagnose en onnodige onrust.
Ze stellen dat Nederland een hoge psychiaterdichtheid heeft, maar toch wachtlijsten kent, en dat er een trend is om alledaagse problemen te medicaliseren, zoals liefdesverdriet of rouw.
Bij crises, zoals de Bijlmerramp, bleek dat steun van familie en vrienden effectiever was dan professionele hulp, wat suggereert dat niet elk probleem direct naar een dokter moet.
De sprekers pleiten voor meer zelfredzaamheid en acceptatie van lijden als onderdeel van het leven, in plaats van een snelle medische oplossing te zoeken.
Summary:
In deze aflevering van de podcast bespreken psychiatrisch verpleegkundigen Chiel en Lik de resultaten van het NEMESIS-onderzoek naar psychische gezondheid in Nederland. Uit dit onderzoek blijkt dat bijna de helft van de volwassenen ooit een psychische aandoening heeft gehad, en 26% in het afgelopen jaar. De sprekers zijn echter kritisch over de methodologie: het gebruik van vragenlijsten zonder persoonlijk contact leidt volgens hen tot overdiagnose en onterechte medicalisering van normale emoties zoals verdriet of tegenslag.
Ze wijzen erop dat Nederland een hoge psychiaterdichtheid heeft, maar desondanks wachtlijsten, wat erop wijst dat niet elk probleem professionele hulp vereist. Als voorbeeld noemen ze de Bijlmerramp, waaruit bleek dat steun van naasten effectiever was dan professionele interventie. Ze waarschuwen voor de trend om alledaagse problemen te pathologiseren, aangewakkerd door sociale media en een cultuur van snelle oplossingen.
In plaats daarvan pleiten ze voor meer zelfredzaamheid en acceptatie van lijden als onvermijdelijk onderdeel van het leven. Alleen bij aanhoudende, ernstige klachten is professionele hulp aangewezen. De kernboodschap is dat niet alles wat moeilijk is, een diagnose of behandeling nodig heeft.
FAQs
De NEMESIS-studie is een Nederlands onderzoek naar de mentale gezondheid van de bevolking, waarbij een representatieve groep wordt gebeld en vragenlijsten worden afgenomen om psychische aandoeningen te meten.
Volgens de NEMESIS-studie heeft 48 procent van de Nederlandse volwassenen ooit in het leven een psychische aandoening gehad.
Een belangrijk kritiekpunt is dat de studie diagnoses stelt op basis van vragenlijsten zonder persoonlijk contact, terwijl in de psychiatrie non-verbale communicatie en context essentieel zijn voor een juiste diagnose.
Een vragenlijst kan misleidend zijn omdat symptomen zoals vermoeidheid of gebrek aan plezier ook door andere factoren kunnen komen, en zonder context kan een verkeerde diagnose worden gesteld.
Bij een echte depressie zijn symptomen zoals slaapproblemen en verlies van eetlust ernstig en langdurig, terwijl gewoon ongelukkig zijn vaak tijdelijk is en niet aan de diagnostische criteria voldoet.
Veel problemen kunnen worden opgelost met steun van familie en vrienden. Pas als dat na een paar weken niet lukt, is het verstandig om professionele hulp te zoeken.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.